--==تاپیک جامع مقالات علمی در خصوص ورزش==--

[Ma3ouD]

سندرم ناراستايي اندام ورزشكاران

http://www.ipna.ir/thumbpic.aspx?src=masdoomiatt.jpg&h=150&w=200&c=p

پدیده "ناراستایی" Malalignment Syndrome که به بیانی به برهم خوردن تعادل بیومکانیکی ساختارهای عضلانی، استخوانی، مفصلی (MBJ system) گفته می­شود، بعنوان یک ریسک فاکتور اساسی در بروز آسیب­های ورزشکاران و بیماری­های آنان، در سالهای اخیر در مرکز مطالعات قرار گرفته است. اختلالات بیومکانیکی مورد بحث می­توانند با منشاء مادرزادی و یا اکتسابی به وجود آمده و بدلیل ماهیت پیش رونده آن بر تشدید همان موضع و یا در سایر اندام­ها اثر گذار باشند. ویژگی­های مهم اثرگذار بر سایر بخش­های بدن، این پدیده را از آسیب­های تروماتیکی جدا کرده و مطالعه و درمان آن را پیچیده­تر می­سازد.چنین اثرگذاری بویژه در اندام تحتانی که تحمل وزن بالاتنه و نیز در فعالیت­هایی چون راه رفتن، دویدن­ها، پریدن­ها و... دیده می­شود، سهم بیشتری از مطالعات را به خود اختصاص داده است.
بعنوان مثال شایعترین اینگونه اختلالات و عوارض ثانویه ناشی از آن در اندام تحتانی عبارتند از: افزایش زاویه آنترورژن و ایجاد پاسچرهایی ثانویه­ای چون پرونیشن مفصل ساب تالار( Subtalar pronation)، چرخش داخلی ران (Medial femoral torsion) ، دررفتگی کشکک (Patellar suluxation) و یا عارضه زانوی عقب رفته که می­تواند منجر به افزایش پلانتار فلکشن مچ پا ( Ankle plantar flextion) و افزایش تیلت قدامی لگن(Excessive anterior pelvic tilt) شود. همچنین می­توان به Toeing – in، Excessive Subtalar pronation، Metatarsus adducts که ممکن است در اثر پیچش داخلی درشت­نی ایجاد شود اشاره کرد. هدف از مقاله حاضر مروری بر پدیده مذکور با تاکید بر اشاره به مهمترین موارد آن در اندام تحتانی است.

[Ma3ouD]

پارگي رباط صليبي در فوتباليست*ها

http://www.ipna.ir/thumbpic.aspx?src=masdoomiat.jpg&h=150&w=200&c=p

ما در عصري زندگي مي‌كنيم كه تقريباً ورزش در زندگي تمام افراد رسوخ كرده است. در بين تمام ورزش‌ها ورزش فوتبال به دليل جذابيت‌هاي خاصش، با بيش از 240 ميليون بازيكن در سال يكي از بيشترين جمعيت‌هاي ورزشي در دنيا را تشكيل مي‌دهد (وانگ و هانگ، 2005). انجمن فوتبال كانادا در بين سال‌هاي 1995 تا 2000 در هر سال يك افزايش 10 درصدي را براي شركت‌كنندگان در رشته ورزشي فوتبال گزارش كرد (اولسن و همكاران، 2006). پر برخورد بودن ورزش فوتبال به همراه افزايش روز افزون جمعيت مشتاق به اين ورزش، متأسفانه احتمال بروز آسيب را نيز افزايش داده است به طوريكه دراور و فولر در سال 2002 فوتبال را با بيش از 710 آسيب در هر 100000 ساعت فعاليت به عنوان پرآسيب‌ترين حرفه در كشور انگلستان معرفي كردند.

بيشترين ميزان آسيب در فوتبال، در اندام‌هاي تحتاني بدن اتفاق مي‌افتد (جونگي و همكاران، 2006.، وانگ و هانگ، 2005.، اورچارد و همكاران، 2001). در تحقيقي كه توسط مورگان و اوبرلندر (2001)، بر روي فوتباليست‌هاي انگليسي انجام شد اين چنين گزارش شد كه 77 درصد آسيب‌ها در پايين تنه (197 آسيب از مجموع 256 آسيب) رخ داده است كه بيشترين ميزان آسيب در زانو با 54 آسيب گزارش شد. تحقيق بولين (2000) نشان داد كه از بين تمام آسيب‌هاي زانو، 40 درصد مربوط به ليگامنت‌ها، 24 درصد آسيب در كشكك، 11 درصد آسيب به مينيسك و 25 درصد، آسيب‌هاي ديگر بود كه در بين آسيب‌هاي ليگامنتي بيشترين آسيب‌ مربوط به ليگامنت متقاطع قدامي با 46 درصد عنوان شد، آسيب در ليگامنت جانبي داخلي 29 درصد، ليگامنت متقاطع قدامي به همراه ليگامنت جانبي داخلي 13 درصد، ليگامنت متقاطع خلفي 4 درصد، ليگامنت جانبي خارجي 2 درصد و 6 درصد نيز آسيب‌هاي رخ داده در چند ليگامنت با هم بوده است.

همانطور كه عنوان شد اندام‌هاي تحتاني پرآسيب‌ترين ناحيه بدن در رشته‌هاي پربرخورد و بويژه فوتبال است و زانو يكي از شايع‌ترين محل‌هاي بروز آسيب در اندام تحتاني در فوتباليستان مي‌باشد (يان و همكاران، 2004.، كاكاونلاكيس و همكاران، 2003.، هاوكينز و همكاران، 2001). در يك مطالعه وسيع در اسكانديناوي بيشترين علت ناتواني و از كارافتادگي ورزشكاران آسيب زانو بيان شد. شيوع بالاي آسيب زانو، همچنين نياز به استراحت‌هاي طولاني بعد از آسيب به خصوص آسيب در ليگامنت متقاطع قدامي هزينه‌هاي زيادي به تيم تحميل مي‌كند (روي و همكاران، 2006). در كشور انگلستان هزينه‌هاي ناشي از آسيب در هر سال براي درمان بازيكنان آسيب ديده در حدود 1 بيليون پوند تخمين زده شده است (مورفي و همكاران، 2003.، رهنما و همكاران، 2002).

در آمريكا ساليانه 200000 آسيب مرتبط با ليگامنت متقاطع ايجاد مي‌گردد كه 95000 مورد آن پارگي رباط صليبي قدامي است. همچنين ساليانه حدود 100000 بازسازي رباط توسط جراحي انجام مي‌شود. همچنين احتمال ايجاد اين آسيب در زنان 7/9 ـ 5/2 برابر مردان است.

در تحقيقي كه توسط رهنما و همكاران (1377) بر روي بازيكنان ليگ برتر فوتبال كشور صورت پذيرفت، بيشترين نوع آسيب، آسيب ليگامنت متقاطع قدامي گزارش شد. در تحقيق ديگري بر روي ليگ فوتسال خانمها نيز اندام تحتاني به عنوان آسيب‌پذيرترين بخش بدن و زانو به عنوان مستعدترين مفصل آسيب‌پذير و ليگامنت متقاطع قدامي متداولترين نوع آسيب شناخته شد (رهنما و همكاران، 1378).

براي به حداقل رساندن تعداد ورزشكاران آسيب ديده و كاهش در صرف هزينه‌هاي هنگفت ناشي از آسيب، برنامه‌هاي پيشگيري كننده لازم است. شناخت مكانيسم و علل بروز آسيب اساس و پايه برنامه‌هاي پيشگيري كننده آسيب مي‌باشد (رهنما و همكاران، 2002)، لذا اين سخنراني به طور مفصل به بررسي شيوع، علل و درمان پارگي رباط صليبي در فوتباليست‌ها خواهد پرداخت.

[Masoud]

تغذيه سالم چيست؟
آنچه لازم است ورزشكاران بدانند

ورزشكاران براي رسيدن به اوج عملكرد بايد به فاكتورهاي گوناگوني توجه كنند. يكي از اين فاكتورها استفاده از يك برنامه غذايي سالم است. با توجه به اين كه مشاور تغذيه‌ايي همواره در كنار ورزشكار نيست لازم است ورزشكاران تاحدودي با اين علم آشنا باشند. در زير مطالبي پيرامون تغذيه صحيح، نحوه آب رساني، نوشيدني ورزش، بارگيري كربوهيدرات، شاخص گلايسميك و ... آورده شده كه مطالعه آن مي تواند به ورزشكار كمك كند.
هومن خليقي، كارشناس پزشكي ورزش، در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، به ارائه نكات تغذيه‌ايي مهمي براي ورزرشكاران پرداخت. متن كامل اين مصاحبه در زير آمده است.
* برنامه غذايي
يك وعده غذايي روزانه بايد حاوي ‌١٨٠ گرم غلات، ‌٥/٢ فنجام سبزي (كه اين مقدار شامل سبزي‌هاي سبز و نارنجي نيز مي‌شود.)، دو فنجان ميوه، سه فنجان شير، ‌١٦٥ گرم گوشت و حبوبات باشد.
حداقل پنج وعده در روز بايد غذا خورد. گاهي يك ورزشكار ممكن است پنج هزار كيلو كالري انرژي بخواهد كه در اين شرايط بايد به ورزشكار چند ميان وعده داد.
نسبت پروتئين حيواني به گياهي در برنامه غذايي بايد بيشتر از يك باشد و ورزشكاران گياهخوار بايد مكمل مصرف كنند.
ورزشكاران بايد شير كم چرب مصرف كنند اما، در كنار آن استفاده از مكمل ويتامين d ضروري است.
ورزشكاران بايد بدانند كه در نهايت روزانه بيشتر از ‌٥/١ تا ‌٢ كيلو عضله نمي‌توان ساخت. ساخت همين مقدار نيز ممكن است روي استخوان‌ها تاثير بگذارد.
اگر ورزشكاري به بيش از ‌١١٠ تا ‌١٢٠ گرم پروتئين نياز داشت بايد به او مكمل داد.
ورزشكاران بايد به برچسب غذايي مواد خوراكي نگاه كنند و طبق آن غذا بخورند.
در برنامه غذايي بايد سليقه ورزشكار را در نظر گرفت. و بر حسب آن ‌٥٠ تا ‌٦٠ درصد كربوهيدرات، ‌١٠ تا ‌١٥ درصد پروتئين و ما بقي چربي را در برنامه غذايي ورزشكار گنجاند.
پتاسيم براي رفع خستگي ورزشكاران بسيار مفيد است اين ماده در برگه زردآلو و توت خشك وجود دارد. خوردن روزانه ‌٤٧٠ ميلي‌گرم پتاسيم و ‌٢٣٠ ميلي‌گرم سديم براي ورزشكاران ضروري است.

* آب رساني
اگر ميزان آب دريافتي ورزشكار يك تا دو درصد كاهش يابد عملكرد ورزشكار ‌٥ تا ‌١٠ درصد كاهش خواهد يافت كه مثل اين است كه دونده ماراتن نيم ساعت بيشتر بدود. در اين شرايط پنج درصد به قلب فشار مي‌آيد، چهار درصد استقامت عضلاني تحليل مي‌رود، پنج درصد خستگي عمومي افزايش يافته و عملكرد عمومي كاهش مي‌يابد.
يكي از راه‌هاي تشخيص كم آبي ورزشكار اين است كه او را بعد از جلسه تمريني وزن كنيم. اگر وزنش كمتر از روز قبل بود احتمالا دچار كم آبي شده است.
يك ورزشكار به يك و نيم ليتر (حدود شش ليوان) آب به طور روزانه نياز دارد.

* نوشيدني ورزشي
ورزشكار تا يك ساعت اول تمرين مي‌تواند هر ‌١٥ دقيقه يك بار سه چهارم تا يك ليوان آب بخورد اما، اگر زمان ورزش بيش از يك ساعت به طول انجاميد ورزشكار بايد از نوشيدني ورزشي استفاده كند.
نوشيدني ورزشي شش تا هشت درصد قند دارد (‌٦٠ تا ‌٨٠ گرم شكر) مقدار كمي نمك دارد (سر قاشق مرباخوري)، از طرفي مي‌توان دو تا سه ليوان آب پرتغال قرمز نيز به اين نوشيدني اضافه كرد كه اين عمل براي دريافت پتاسيم كا في انجام مي‌شود.
دماي آب كمي بايد از دماي بدن خنك‌تر باشد.
ورزشكار بايد در طي دو تا سه ساعت قبل از ورزش با ‌٥٠٠ سي‌سي آب بخورد. در فاصله ‌١٠ تا ‌٢٠ دقيقه قبل از تمرين با يد ‌٢٠٠ تا ‌٣٠٠ آب مصرف كنند. در طي دو ساعت بعد از تمرين نيز لازم است كه ورزشكار ‌٦٠٠ تا ‌٨٠٠ سي‌سي به ازاي هر نيم كيلوگرم كاهش وزن بدن آب مصرف كند.

* بارگيري كربوهيدرات
در اين روش ورزشكار شش روز قبل از مسابقه ‌٩٠ دقيقه تمرين مي‌كند و پنج گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن كربوهيدرات مي‌خورد.
روز چهارم و پنجم قبل از مسابقه ‌٤٠ دقيقه تمرين مي‌كند و پنج گرم كربوهيدرات به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن مصرف مي‌كند. طي روزهاي آينده ‌١٠ گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن كربوهيدرات مصرف كرده و مدت تمرين را تا ‌٢٠ دقيقه كاهش مي‌دهد.
روز آخر (روز قبل از مسابقه) ‌١٠ كيلوگرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن كربوهيدرات خورده و استراحت مي‌كند. در اين روز ورزشكار نبايد فعاليتي داشته باشد.
اين روش براي تامين ذخيره كربوهيدرات در ورزش‌هاي بلند مدت مثل دوهاي استقامتي به كار مي‌رود. در ورزش‌هايي مانند هندبال و بسكتبال كه تركيبي از قدرت و استقامت هستند هم كاربرد دارد.

* مصرف فيبر
فيبر براي ورزشكاران دو فايده دارد. ‌١- ورزشكاران براي ساخت عضله مجبورند پروتئين زيادي مصرف كنند. مصرف پروتئين باعث يبوست مي‌شود. به همين دليل ورزشكاران بايد براي كنترل دفع موارد گوارشي و تنظيم حركات روده روزانه ‌٢٥ تا ‌٣٠ گرم فيبر بخورند.
‌٢- فيبر به ورزشكاران وزني كمك مي‌كند كه وزن خود را كنترل كنند و مصرف فيبر مانع ورود چربي اضافه به رژيم غذايي مي‌شود.

* شاخص گلاسميك
شاخص گلاسميك قدرت يك ماده حاوي قند در بالا بردن ميزان در واحد زمان است.
در رژيم غذايي روزانه ورزشكاران هر چه شاخص كلاسميك پايين‌تر باشد بهتر است به خصوص براي ورزشكاران استقامتي كه به كربوهيدرات بيشتري نياز دارند اما، اگر ورزشكار دچار افت قند خون شد، بايد موادي را كه شاخص كلاسميك بالايي (مانند عسل) دارند مصرف كند.

[pesarjonoob]

شکست تیم ساحلی ایران مقابل عمان در نیمه نهایی/ جدال با چین برای مدال برنز

تيم ملي فوتبال ساحلي ايران با شکست مقابل تيم ملي عمان، ميزبان دومين دوره بازي هاي ساحلي آسيا، از راهيابي به فینال بازماند. شاگردان ماركو اكتاويو برزيلي در وقت اول و دوم اين ديدار با نتيجه مشابه يك بر صفر و در وقت سوم با نتيجه 2 بر يك بازي را به حريف خود واگذار كردند تا اين ديدار در نهایت در پايان با نتيجه 4 بر يك به سود عمان به پايان برسد.زننده تک گل ایران حسن عبداللهی بود.
این بازی با ناداوری همراه بود و داوران مالزیایی در صحنه سرنوشت ساز برای عمانی ها پنالتی گرفتند و یک بازیکن ایران( مهران مرشدی زاده) را از زمین اخراج کردند.البته عمانی ها با استفاده از شرایط میزبانی حدود 20000هزار هوادار را به ورزشگاه آورده بودند و بسیاری از ایرانیان مقیم مسقط را به ورزشگاه راه نداند.
به این ترتیب تیم ملی ایران فردا ساعت 13:15 به وقت تهران براي کسب مدال برنز مقابل چین قرار خواهد گرفت .دیدار فینال را نیز تیم های عمان و امارات برگزار خواهند کرد.