کلوپ هواداران ایتالیا

[mohammad tavakol]

تاریخچه فوتبال ایتالیا

http://www.hamshahrionline.ir/images/upload/news/pose/8802/italypa0229-md.gif



مشخصات كشور ايتاليا



وسعت: 301 هزار و 230 كيلومتر مربع
جمعيت: 57998353 نفر
(آمارگيري مربوط به سال 2004)
همسايگان: اتريش، فرانسه، سن مارينو، اسلووني و سوئيس
زبان: ايتاليايي
پايتخت: رم


رنج ايتاليا براي موفقيت در فوتبال در مقايسه با ساير كشورها اگر كم نبوده ولي آسان هم نبوده است.

آغاز با فرانسه
فوتبال مدرن در ايتاليا با آمدن يك تاجر انگليسي به اين كشور وارد شد و در شهرهاي شمالي جنوا ، تورينو و ميـــــــــــــــلان ،اين ورزش آهسته آهسته جاي خود را در ميان طرفداران آن باز كرد. فدراسيون فوتبال ايتاليا در سال 1898 رسما تاسيس شد و آنها در سال 1905 به عضويت فيفا در آمدند.اولين مبارزه رسمي تيم ملي ايتاليا در سال 1910 مقابل تيم ملي فرانسه بود كه نتيجه آن به سود آتزوريها رقم خورد . اين پيكار در ميـــــــــــــــلان انجام شد و ايتاليايي ها 6 بر 2 حريف خود را شكست دادند.

30 سال افسانه اي
ايتاليا در آغاز با بدشانسي هاي بسياري مواجه شد.اين تيم براي رسيدن به يك تيم پر قدرت و تبديل شدن به يك نيروي قوي در فوتبال جهان به زمان نياز داشت. شكست 7 بر 1 در مجارستان در سال 1924 نشان از تاييد اين موضوع داشت كه آنها بايد تلاش كنند. با وجود اين ايتاليا 30 سال است كه تبديل به يك تيم پر قدرت شده و در زمره ي برترينهاي جهان به شمار مي رود.
ايتاليا به مربيگري ويتوريو پوتزو و الهام گرفتن خوب از جسارت آرژانتيني ها در جام جهاني 1934 در ايتاليا مقابل تيم ملي چك و اسلوواكي به پيورزي 2 بر 1 رسيد و فاتح اين جام شد. اين پيكار در استاديوم رم برگزار شد.

المپيك طلايي
ايتاليا بعد از شكست اتريش با نتيجه 3 بر 1 به پيروزي طلايي در المپيك 1936 دست يافت و سپس با درخشش سيلويو پيولا كه 5 گل در رقابتهاي جام جهاني 1938فرانسه به ثمر رساند از عنوان قهرماني خود دفاع كرد. در فينال اين دوره از رقابتها ايتاليا در مسابقه فينال 4 بر 2 مقابل مجارستان به پيروزي رسيد. در اين بازي پيولا 2 گل از 4 گل آتزوريها را به ثمر رساند و يك پاس گل ساخت.

بازگشت موفقيت
ايتاليا طي 3 دهه موفقيتهاي بيشماري را در سطح ملي و باشگاهي به دست آورد. ديدن يك جمع قوي متشكل از بازيكنان خارجي در سري A و گسترش شيوه خفه كننده دفاعي با نام «catenaccio» مشكلات بسياري را براي ايتاليايي ها و مخصوصا بازيكنان خارجي به همراه داشت. تا آنجا كه اين عده از بازيكنان در سال 1964 اعتراض خود را با عصبانيت نسبت به رواج اين شيوه دفاعي به فدراسيون فوتبال ايتاليا اعلام كردند.

شكست يوگسلاوي
با وجود اين فوتبال ايتاليا هم چنان به كار خود ادامه داد.در جام جهاني 1966 آتزوريها يك شكست تحقير كننده و بسيار بد مقابل كره ي شمالي پذيرفتند.باختي كه تا مدتها كابوس ايتاليايي ها شد. اما 2 سال بعد آنها با فراموش كردن اين باخت به موفقيت و دوره خوب پيروزي بازگشتند.در فينال اروپاي 1968ايتاليا در شهر رم با شكست 2 بر 1 يوگسلاوي فاتح اين جام شد و به اين ترتيب مردم ، خاطره ي 1966 را به كلي از ذهن خود حذف كردند.

شكارچيان طلايي
جاني ريورا و ساندرو ماتزولا به بازگشت قدرت نزد ايتاليايي ها كمك فراواني كردند. آنها را شكارچيان طلايي ناميدند. ايتاليا را تا فينال جام جهاني 1970در مكزيك رساند و تاثير زيادي در نوع بازي تهاجمي آتزوريها داشتند. اما در هر حال ايتاليا در فينال 4 بر 1 به برزيل باخت تا كسب مقام دومي برايشان كافي باشد.

جانور سياه
برزيل را ايتاليايي ها در دهه 70 جانور سياه نام نهادند.اين تيم پر قدرت از امريكاي جنوبي در سال 1978 باز هم موي دماغ ايتاليايي ها شد و با پيروزي بر آتزوريها موجب شد تا اين تيم به مقامي بهتر از چهارمي در جام جهاني دست پيدا نكنند.2 سال بعد در تازه ترين مسابقات اروپا ، ايتاليا مقام چهارمي را باز هم تكرار كرد تا همچنان براي كسب مقام قهرماني تشنه بنامد.

پائلو روسي
ايتاليا در جام جهاني 1982 (سالي كه در آوريل اون كـــــاكـــــا به دنيا اومد) اسپانيا با درخشش بازيكني به نام پائلو روسي به مقام سومي اين رقابتها دست يافت. روسي در برابر برزيل شاهكار كرد و 3 گل ايتاليا را در پيروزي 3 بر 2 مقابل برزيل به ثمر رساند.در اين زمان كاپيتان دينوزوف به مرز چهل سالگي رسيده بود. پائلو روسي در جام جهاني 1982 ، 6 گل براي آتزوريها به ثمر رساند و عنوان آقاي گلي اين تورنمنت با شكوه را از آن خود كرد.

پنالتي تلخ
جام جهاني 1990 به ميزباني ايتاليا برگزار شد. آنها تا مرحله نيمه نهايي با قدرت پيش آمدند اما مقابل آرژانتين كم آوردند. اين پيكار در ناپولي انجام شد و ايتاليا بازي را ضربات پنالتي به حريف پر قدرت خود كه كاپيتان ديگو آرماندو مارادونا را در اختيار داشت واگذار كرد . در جام جهاني 1994 آمريكاآنها باز هم در گرداب پنالتي گير افتادند و اسير و بيچاره اين ضربات شدند اما اين بار افسوس آنها خيلي بيشتر بود چراكه در مرحله فينال اين مصيبت گريبانگير آنها شد.


http://www.persianfootball.persiangig.com/Worldcup/Italy%205.jpg


و اين بار پنالتي شيرين...
جام جهاني 2006 به ميزباني كشور آلمان برگزار شد. ايتاليا همواره شيوه قديمي دفاعي خود را حفظ كرده بود ولي اين بار با تعدادي تغيير به اين تورنمنت پا گذاشته بود و همواره تشنه قهرماني بود.
آتزوريها خط دفاعي خود را به شدت تقويت كرده بودند و در خط هافبك هم بازيكنان خوب و توانايي چون پيرلو و گرسو داشتند. خط حمله هم كه با حضور دل پيرو رو به تجربه داشت و با لوكا توني دم از خلاقيت مي زد.البته نبايد نقش بسزاي فرانچسكو توتي را در تك تك نقاط زمين فراموش كنيم.
تيم آتزوري تا مرحله نيمه نهايي نسبتا خوب بالا آمد و در نيمه نهايي موفق شد تيم ميزبان اين رقابتها را با 2 گل مغلوب سازد. اين شكست براي آلماني ها تنها كابوسشان تا دوره بعد است...چراكه آنها براي قهرماني آمده بودند ولي در عين ناباوري در مقابل تماشاچيان خود اينگونه از دور رقابتها كنار رفتند.
تا كار به آن فينال جنجالي كشيد كه مدتها در ذهن طرفداران زيدان خواهد ماند...اتفاقي كه موجب شد زيدان با دوره بازيكني با يك ضربه سر شديد به ماتراتزي و دريافت كارت قرمز از داور خداحافظي كند.
آن فينال هم به پنالتي كشيد ولي چقدر براي فرانسه بد شد كه زيدان را در اختيار نداشت تا پنالتي بزند و سر انجام ترزگه براي آخرين پنالتي رفت و در عين ناباوري توپ را به بالاي دروازه فرستاد...
در نهايت ايتاليا بار ديگر قهرمان شد.
منبع : Www.DipaG.BlogFa.CoM



http://www.arteshesorkh.com/forum/picture.php?albumid=98&pictureid=699



سلام به دوستان گل
این تاپیک رو زدم مخصوص هواداران تیم محبوب ایتالیا
من خودم سر سخت طرفدار تیم ایتالیا هستم امیدوام امسال هم مثل سال 2006 قهرمان جام جهانی بشه تا تعداد قهرمانی هاش به 5 برسه و با برزیل برابر بشه.

[raz]

ایتالیا عشقه واقعا دستت درد نکنه

[Ahmad.taj]

http://www.free2upload.com/images/63580373534338134613.jpg


مارچلو لیپی روی تخت اتاق اختصاصی‌اش در کمپ آتزوری لمیده؛ حالتی میان خواب و بیداری. چشم‌های مرد مونقره‌ای به قاب عکسی است که روی دیوار چهارمیخ شده؛ تصویری که پسران او را در حین بالا بردن جام در ورزشگاه برلین نشان می‌دهد و مارچلو در همان حالت، گویی هیچ صدایی را در فضای کمپ نمی‌شنود. تنها چیزی که در ذهن او مثل سینما اسکوپ رژه می‌رود خنده‌هایی است که تقریبا برای او نوعی تلخی و شیرینی را تداعی می‌کند؛ صدای بلند خنده‌های طعنه‌آمیز فکر او را مخدوش کرده

- مارچلو، مارچلو... نگاه کن مدال من طلای واقعیه... طلا!

این صدای فرانچسکو است.

- مارچلو... یه نگاهی هم به این پسرک بینداز. نگاه کن. او موهایش را از ته تراشیده... ها... ها... ها!

فرانچسکو، آلکس را نشان می‌دهد.

دل پیرو حرفی نمی‌زند، فقط مثل پسربچه‌ها که گویی زیباترین هدیه تولدشان را گرفته‌اند دست روی جام می‌کشد و هر از گاهی با چشمانش نگاهی دلسوزانه به پدر پیر می‌کند، «آله» نمی‌تواند دل بکند و چقدر سخت است دل کندن از کسی که به او عادت کرده‌ای و با اینکه قلبش جریحه‌دار شده ولی به روی پیرمرد نمی‌آورد.

-مارچلو، مارچلو...

باز هم صدای توتی با آن خنده‌های شیطنت‌آمیز پیرمرد را در حالت خواب و بیداری نگه می‌دارد.

- «آله» هم مثل من مدالش از جنس طلاست، طلای واقعیه! اما تو چی؟ پس مدال تو کجاست؟

پیرمرد هاج و واج اطراف را نگاه می‌کند، انگار بازیکنان او را فراموش کرده‌اند. او در میان ازدحام جمعیت به گوشه‌ای رانده می‌شود.

خدای من! صدای مارچلو به گوش کسی نمی‌رسد. آنها مرد دیگری را به جای مربی‌شان قلم‌دوش کرده‌اند.

- او دیگر چه کسی است؟ من این تیم را قهرمان کرده‌ام... او اینجا چه کار می‌کند؟

درست در همین گیر و دار مرد جوان خوش‌پوشی روی شانه‌اش می‌زند:

- سیگار؟ میل داری تا یک نخ سیگار با هم بکشیم؟

پیرمرد جواب می‌دهد:

- نه، سیگار برای قلبم ضرر دارد. فقط می‌خواهم بدانم پسرانم چرا فرد دیگری را به جای من اشتباه گرفته‌اند؟ من پدر آنها هستم، من تیم را قهرمان کرده‌ام. پس مدال من کجاست؟

جوان خوش‌پوش جواب می‌دهد:

- نه، زیاد عجله نکن. آنها که می‌بینی پسران تو نیستند. تو آنها را رانده‌ای. پس دیگر چه توقعی داری؟ یادت رفته وقتی سیاهه نهایی را می‌نوشتی با بی‌رحمی آنها را کنار گذاشتی؟ حالا چگونه می‌توانی جبران کنی؟

در همین گیر و دار پسرک آبله‌رویی نزدیک می‌شود و دسته گلی را به سمت پیرمرد پرتاب می‌کند.

- مارچلو مرا می‌شناسی؟ دسته‌گل عروسی‌ام را برای تو آورده‌ام.

- مارچلو ... منم... آنتونیو... آنتونیو...

صدای او بلندتر می‌شود آنقدر که دیگر همه ورزشگاه را به سکوت وامی‌دارد...

-منم... آنتونی...کاسانووووووووووو!

عرق روی پیشانی لیپی نشسته، او با حالتی گنگ و سردرد مزمن دوباره به فضای اتاق بازمی‌گردد. عقربه‌های ساعت زمان شروع تمرین را نشان می‌دهد. حتی اظهارنظر درباره خبر چزاره پراندلی که قرار است بعد از جام‌جهانی جای او را پر کند عذاب‌آورتر از این کابوس نیست. او بخوبی می‌داند که دفاع از عنوان قهرمانی، آن هم در این شرایط که نگاه‌های جمعی چندان امیدی به دارودسته‌اش ندارند کار بسیار دشواری است ولی خب پیرمرد نمی‌خواهد اعتماد به نفسش را از دست بدهد، کاری است که شده و لیپی با لجبازی هر چه تمام‌تر بی‌نام و نشان‌ها را با خودش به آفریقای‌جنوبی می‌برد. شاید خیلی‌ها بر سر زمینگیر شدن او در آفریقا شرط بسته‌اند و خود او نیز بخوبی می‌داند اگر با پسران رانده‌شده‌اش از جام‌جهانی حذف می‌شد به مراتب قابل تحمل‌تر از این بود که قبل از شروع رقابت‌ها او را قصاص کنند! البته شاید هم اتفاقات وارونه رخ دهد و بار دیگر زمین و زمان دست به دست هم دهند تا پیرمرد مونقره‌ای به دفاع از عنوان قهرمانی‌اش بپردازد.
* * * * *

http://www.free2upload.com/images/46662455836810658728.jpg

دیدار پایانی در شهر رم و در حضور 72 هزار تماشاگر برگزار شد. دوچه (لقب موسولینی) به خاطر روحیه بخشیدن به تیم ایتالیا، در ورزشگاه حضور یافت‌ اما گل اول بازی در دقیقه 25 توسط پاک، مهاجم چکسلواکی به ثمر رسید. این گل خشم تماشاگران ایتالیایی را برانگیخت، ‌طوری که تعدادی از آنها به یکی از بازیکنان چک حمله‌ور شدند.این غائله با دخالت پلیس به پایان رسید. در دقیقه 33، اورسی از ایتالیا بازی را به تساوی کشاند تا خشم تماشاگران هم فرونشیند.. حمله‌های تیم ایتالیا سرانجام به بار نشست و چیاویو از ایتالیا با به ثمر رساندن گل پیروزی باعث ‌ فتح جام شد.


http://www.free2upload.com/images/19260805606709738667.jpg

در 19 جولای 1938 در ورزشگاه کلمبوس شهر پاریس، 2 تیم ایتالیا و مجارستان ‌ برابر هم قرار گرفتند تا سرنوشت قهرمان جام سوم را مشخص کنند. ایتالیایی‌ها در حضور 55000 تماشاگر در مسابقه‌ای بسیار تحسین‌انگیز با نتیجه 3 بر يك بر مجارستان غلبه کردند تا برای دومین بار پیاپی، قهرمان مهم‌ترین رویداد ورزشی جهان پس از المپیک شوند.
بروز جنگ دوم جهانی در سال 1939، باعث تعطیلی فوتبال و رقابت‌های جام‌جهانی شد تا چهارمین دوره پس از 12 سال در سال 1950 برگزار شود.


http://www.free2upload.com/images/07930771624370124034.jpg

ایتالیا در بازی فینال که در استادیوم برنابئوی مادرید برگزار می‌شد تا دقیقه 80 با 3 گل پائولو روسی، مارکو تاردلی و آلساندرو آلتوبلی از آلمان‌غربی پیش افتاد و آلمان‌غربی فقط توانست یکی از 3 گل را که توسط پل برایتنر زده شده در دقیقه 83 جبران کند. ایتالیا با این پیروزی پس از 44 سال به قهرمانی جام رسید و پس از برزیل دومین تیمی بود که 3 بار قهرمان جام می‌شد. پائولو روسی گلزن شماره یک ایتالیا در این بازی‌ها علاوه بر اینکه با 7 گل زده بهترین گلزن شد، از سوی فیفا به عنوان برترین بازیکن جام نیز معرفی شد.


http://www.free2upload.com/images/76565168710965545864.jpg

دیدار پایانی جام آبستن حوادث تلخی بود. دیدار پایاپای 2 تیم با نتیجه يك - يك تا دقیقه 113 دنبال می‌شد که در این لحظه ناگهان زین‌الدین زیدان، کاپیتان فرانسوی‌ها با سر به سینه ماتراتزی، مدافع بداخلاق حریف کوبید و توسط داور اخراج شد. دشنام‌های ماتراتزی چنان ستاره رقابت‌ها را از کوره به در برد که قهرمانی جهان را در یک لحظه فراموش کرد تا تیمش باوجود تمام شایستگی‌ها در ضربات پنالتی مغلوب حریف شود. ایتالیا برای چهارمین بار فاتح جام جهانی شد تا پرافتخارترین تیم اروپا باشد.
* * * * *

http://www.free2upload.com/images/68527365886842183319.jpg

آناليز فني آتزوري‌


عناصر دفاعی ـ کلیدی ایتالیا

جیان ‌لوییجی بوفون – یوونتوس
پس از دوران سختی که با یوونتوس گذراند دوباره بهترین دروازه‌بان دنیا شده است. وقتی بوفون در صددرصد آمادگی باشد مانند یک بازیساز یا مهاجم سرنوشت‌ساز است. او یکی از قهرمانان آتزوری در فتح جام‌جهانی 2006 بود و می‌تواند در آفریقای‌جنوبی هم سرنوشت‌ساز باشد. یوونتوس فصل خوبی نداشت و او می‌خواهد در جام‌جهانی از اندوه فصل پیش رهایی یابد. در تابستان او باید با ژولیو سزار و ایکر کاسیاس مبارزه کند تا نشان دهد دروازه‌بان شماره یک دنیاست.

جورجیو کیه‌لینی – یوونتوس
او رهبر خط دفاعی ایتالیا نه‌تنها در تابستان جاری که در جام جهانی 2014 و حتی شاید 2018 هم خواهد بود، چرا که در حال حاضر او بهترین مدافع ایتالیاست و هر چند هنوز جوان است، اما تجربه فراوانی دارد. با وجود بحران یوونتوس او همیشه آماده و عالی بوده است. این مدافع قدرتمند، سریع و همیشه متمرکز در یورو 2008 فرناندو تورس را مهار کرد که کار آسانی نیست. او تلاش خواهد کرد این کار را مقابل بهترین تیم‌های آفریقای‌جنوبی هم انجام دهد.


فابیو کاناوارو – یوونتوس
او بهترین بازیکن جام جهانی 2006 بود و یکی از معدود مدافعان تاریخ فوتبال است که توانسته توپ طلا را تصاحب کند، با این حال اوضاع برای این مدافع یوونتوس عوض شده است. حالا که او 36 سال دارد، قدرت فیزیکی‌اش مانند چند سال قبل نیست و اغلب مقابل رقیبان سریع‌تر کم می‌آورد. طرفداران ایتالیا امیدوارند که او در ژوئن به بهترین حد آمادگی خود برسد، چون در حال حاضر او در بالاترین سطح بازی نمی‌کند و این می‌تواند برای آتزوری خطرناک باشد.


الساندرو نستا – میلان
می‌تواند بزرگ‌ترین شگفتی ایتالیا در آفریقای جنوبی باشد. او در سال 2006 تیم ملی را به دلیل مشکلات جسمانی ترک کرد، اما حالا دوباره یک مدافع تراز اول شده است. مارچلو لیپی اخیرا با نستا صحبت کرده تا او را متقاعد کند که به تیم ملی بازگردد و به نظر می‌رسد اینگونه شده است.
بازگشت او می‌تواند فابیو کاناوارو را از ترکیب دور کند، چرا که او به اندازه کیه‌لینی و نستا قابل اعتماد نیست. بازگشت او خبر بسیار مهیجی است.
* * *
«وطن امروز»

[Ahmad.taj]

http://www.free2upload.com/images/65804878023208779468.jpg




سه شنبه اين هفته تيم ملي ايتاليا راهي آفريقاي جنوبي خواهد شد و يک هفته ديگر اولين بازي خود را در کيپ تاون مقابل پاراگوئه انجام مي دهد. اما بازي دوستانه اي که ايتاليا مقابل مکزيک انجام داد، ابهامات زيادي در مورد تيمي که ليپي براي جام جهاني آفريقاي جنوبي 2010 آماده ساخته، ايجاد کرد.

شکست لاجوردي ها نه تنها در بين هواداران تيم شک و ترديد بوجود آورد بلکه خود ليپي را هم از نحوه بازي تيمش شگفت زده کرد. مربي آتزوري اين شکست را با خستگي کار بيش از اندازه بازيکنان تيمش در اردوي تدارکاتي سستيره در ارتفاع 2000 متري از سطح دريا عنوان کرد. اما فقط در آفريقاي جنوبي مشخص خواهد شد که آيا حق با ليپي بوده يا نه. او معتقد است که اگر ايتاليا هم مثل مکزيک به جاي کار بدنسازي که نتيجه آن در آفريقا مشخص خواهد شد، هفت هشت بازي تدارکاتي پشت سر هم انجام داده بود، در شرايط بهتري در زمين حاضر مي شد.

قهرمانان برلين و هم تيمي هاي جوان آنها ساقهاي خسته اي دارند که به آنها حتي اجازه راه رفتن در زمين را نمي داد چه برسد به اينکه بخواهند مقابل تيم خوبي همچون مکزيک که نود دقيقه تمام ايتاليا را تحت فشار گذاشت، فوتبال بازي کند. اما مشکل اصلي تيم جاي ديگري است که شايد حتي تا شروع جام هم حل نشود. تيم ليپي هنوز تاکتيک معلومي ندارد و اينکه او مي گويد بازيکنانش قادر هستند در پست هاي مختلف به کار گرفته شوند، ممکن است در نهايت به بي هويتي کامل لاجوردي ها در زمينه داشتن يک بازي مشخص منجر شود. خود بازيکنان تيم هم هنوز نمي دانند که نقش اصلي آنها در زمين بازي کدام است.
اگر شکستهاي سنگين يک سال پيش در جام کنفدراسيونها مقابل مصر و برزيل تا حدي مشکلات تيم را برملاتر کرده بودند، شکست در بروکسل مقابل مکزيک به معناي قطع اميد کامل از ايتاليا تلقي شد. ليپي اصرار زيادي دارد از مارکيزيو به عنوان بازيکني پشت مهاجمان تيمش بهره گيرد. مهمترين اتفاق ديگر در ترکيب تيم او حضور بونوچي در دفاع وسط کنار کاناوارو بود تا کيليني به سمت چپ برود. براي اينکه ايتاليا ديگرگروسو را ندارد و در سمت راست هم قرعه بين زامبروتا يا ماجو خواهد بود. بونوچي خيلي مطمئن ظاهر نشد اگرچه در آخرين لحظات تگ گل ايتاليا را به ثمر رساند و از تلخي شکست آتزوري کاست. احتمال اينکه کيليني در جام جهاني به همان قلب دفاع برگردد زياد به نظر مي رسد.

لاجوردي ها ديشب آخرين ديدار تدارکاتي خود را برابر سوئيس انجام دادند. هنوز در تيم ملي ايتاليا که در جام جهاني از قهرماني چهارسال پيش خود در آلمان دفاع مي کند، خود بازيکنان هم نمي دانند که در بازي برابر پاراگوئه در کدام منطقه و با چه سيستمي بازي خواهند کرد. در خط مياني غيبت کامورانزي مصدوم، محسوس است. ليپي حتي ياکوئينتا و دي ناتاليه را هم در جناحين به کار گرفته و دروسي را عقب تر به دفاع نزديک کرده است. در برابر پاراگوئه احتمال اينکه او پپه را به ترکيب اصلي اضافه کند و در جناح راست قرار دهد زياد خواهد بود. اگرچه پيرلو مصدوم شده و ليپي بايد کل سيستم خط مياني خود را از اول طراحي کند. در خط حمله جيلاردينو در بازي با مکزيک خيلي تنها بود و شايد حضور دي ناتاليه در کنارش کمي بتواند برقدرت و کارايي اين بخش بيفزايد. با اينکه کواليارلا و پاتزيني ديگر گزينه هاي ليپي هستند که هريک مي توانند به عنوان بازيکن ثابت به زمين روند.

آگيره مربي مکزيک ؛ ايتاليا را با تيمش کاملا گيج کرد. تيم او در خط مياني از نظر تعداد نفرات کاملا برتر به نظر مي رسيد. بازيکنان ايتاليا تقريبا از جريان بازي محو بودند و نقشي در برنامه هاي تاکتيکي تيم ايفا نمي کردند. در فاصله يک هفته به شروع جام جهاني ايتاليا اين موضوع براي ليپي بيش از حد نگران کننده به نظر مي رسد. به خصوص اينکه فاصله تکنيکي ايتاليا با تيمهايي که زماني حريفان ضعيفي محسوب مي شدند، امروز تقريبا به صفر رسيده است. حالا که نه کاسانو، نه ميکولي، نه توتي و نه نستا و نه بالوتلي به تيم دعوت شده اند و ليپي مصمم است جام جهاني را با همين تيم تقريبا بي هويت شروع کند، ايتاليا چاره اي ندارد جز اينکه مثل هميشه به خرافات دل ببندد. هربار که آتزوري جام جهاني هاي سخت و دشواري داشته اند، به عنوان قابل توجهي دست يافته اند. ولي در آفريقا نمي توان منتظر معجزه بود.
* * *
دلارام عظيمي
«قدس»

[Rainyboy]

روياي فتح دوباره جام



http://pic-ups.com/images/2222.png


ليپي: انگليس با روني بسيار خطرناك است

ايتاليايي‌ها كه مصمم به تكرار عنوان قهرماني خود در رقابت‌هاي جام‌جهاني هستند در سال جاري ميلادي عملكرد قابل قبولي نداشته و با انتقادات زيادي مواجه شده‌اند. شاگردان مارچلو ليپي در سه ديدار دوستانه خود در سال 2010 هنوز بردي كسب نكرده و دو تساوي و يك شكست را تجربه كرده‌اند. آنها شنبه شب و پس از شكست ناباورانه برابر مكزيك، به مصاف سوئيس رفتند و به تساوي يك - يك دست يافتند. براي مدافع عنوان قهرماني چنين تداركي مي‌تواند نااميد كننده باشد البته ليپي نشان داده كه كارش را خوب بلد است و نگراني زيادي از نتايج اخير آتزوري ندارد. برابر سوئيس به نظر مي‌رسيد او تيم دوم خود را راهي ميدان كرده اما سرمربي باتجربه ايتاليايي‌ها مي‌گويد: تمام اینها بازیکنان بزرگی هستند. اصلا هیچ صحبتی از تيم دوم در میان نیست. ما تیمی متحد هستيم و هر بازیکنی که در ترکیب اصلی تیم قرار دهم، حقي برابر با سایر بازیکنان برای پوشیدن پیراهن آتزوری دارد. بازیکنانی که عصر شنبه برای دیدار مقابل سوئیس انتخاب کرده بودند سه روز اضافه تر استراحت کرده بودند و این در عملکرد آنها کاملا واضح بود.

روني خارق‌العاده
ليپي همچنين در گفت وگويي با اشاره به احتمال رويارويي تيمش با انگليس و «وين روني فوق‌العاده» در مراحل بالاتر آنها را تيمي خطرناك مي‌داند. ليپي كه چهار سال پيش در آلمان جام قهرماني را بالاي سر برد براي تكرار اين افتخار در آفريقاي جنوبي كار دشواري پيش رو خواهد داشت. او شماره 10 انگليسي‌ها را يكي از خطرناك‌ترين بازيكنان اين تورنمنت دانسته و مي‌گويد: وين روني كليدي‌ترين بازيكن انگليس است و در حال حاضر يكي از بهترين‌هاي فوتبال دنياست. او تكنيك و انگيزه بالايي دارد و مي‌تواند تاثيرگذاري زيادي در تيمش داشته باشد. روني يك بازيكن خارق‌العاده است. مصاف با آنها در مراحل بعدي جام مي‌تواند بسيار تماشايي باشد و خيلي دوست دارم برابر تيم كاپلو قرار گيرم.
تنها دو كشور در طول تاريخ جام‌هاي جهاني موفق شده‌اند دو بار پياپي فاتح اين مسابقات شوند؛ برزيل در سال 1962 و ايتاليا در سال 1938. ليپي معتقد است تيم فعلي او اين پتانسيل را دارد كه اين افتخار را تكرار كند: در طول 80 سال برگزاري جام جهاني فقط ما و برزيلي‌ها بوديم كه دو بار پياپي قهرمان شديم و اين نشان مي‌دهد كه اين كار بسيار دشوار است و از هر تيمي ساخته نيست. ما اين شانس را داريم كه براي دومين بار اين كار را انجام دهيم.

اتحاد و همبستگي
سرمربي ايتاليا مي‌افزايد: فلسفه من در فوتبال اين است كه اتحاد و همبستگي پايه و بنياد يك تيم است و در اين‌صورت مي‌توانيد به اهداف خود برسيد. ما در دور مقدماتي نتوانستيم نمايشي خوب داشته باشيم اما بازيكنانم اين توانايي را دارند كه بار ديگر بر سكوي نخست قرار گيرند. ما به جام‌جهاني نمي‌رويم كه فقط نمايشي خوب ارائه كنيم بلكه هدف نخست ما قهرماني در آفرقاي جنوبي است و براي رسيدن به اين هدف لازم است كه از نظر روحي و فكري آماده بوده و توانايي فني لازم را نيز داشته باشيم. بايد مثبت فكر كرده و كمي هم خوش‌شانس باشيم.
ليپي در سال 2006 پس از فتح جام تيم ملي را ترك كرد و جاي خود را به روبرتو دونادوني جوان داد اما او به همراه آتزوري نمايشي ضعيف در يورو 2008 داشت و مقامات فدراسيون ايتاليا مجبور شدند دوباره ليپي را به تيم ملي برگردانند. او با اشاره به رقباي تيمش در اين رقابت‌ها مي‌گويد: رقباي ما با آمادگي كامل به آفريقاي جنوبي مي‌آيند و تمام مدعيان خود را براي فتح جام آماده كرده‌اند. برزيلي‌ها در دوره قبلي شانس خوبي براي قهرماني داشتند اما نتوانستند به هدف خود برسند. آنها هميشه يكي از شانس‌هاي اصلي قهرماني هستند. در اين دوره انگليس، آرژانتين، اسپانيا و هلند تيم‌هاي بسيار قدرتمندي دارند و مي‌توانند جام را فتح كنند. در اين ميان نبايد تيم‌هاي آفريقايي را فراموش كرد به خصوص ساحل‌عاج و كامرون پل لگوئن كه تيم‌هاي خطرناكي هستند.

بومي‌تر از ليگ برتر
اينتر ميلان با هدايت ژوزه مورينيو سه جام معتبر را در طول يك فصل كسب كرد تا نخستين تيم ايتاليايي باشد كه به اين عنوان مي‌رسد. نرآتزوري كه در جام حذفي سري A و ليگ قهرمانان اروپا عنوان قهرماني را به دست آورده در تركيب اصلي خود حتي يك بازيكن ايتاليايي نداشت با اين حال ليپي با اين نظر كه در تيم‌هاي بزرگ اين كشور كمتر از بازيكنان بومي استفاده شده و فوتبال اين كشور در حال نزول است را قبول ندارد: رقابت در سريA بسيار دشوار شده و من اعتقادي به نزول آن ندارم. در سري A درصد حضور بازيكان بومي بيشتر از ليگ برتر انگليس است و بيش از 65 درصد بازيكنان اين ليگ ايتاليايي هستند. در حاليكه فابيو كاپلو تنها مي‌تواند از بين 38 درصد بازيكنان ليگ برتر ملي‌پوشانش را انتخاب كند.

ليپي پس از جام‌جهاني از تيم ملي ايتاليا كنار خواهد رفت و جاي خود را به چزاره پراندلي، سرمربي سابق فيورنتينا خواهد داد. او با حمايت از اين انتخاب مي‌گويد: من در كريسمس به آباته( رئيس فدراسيون فوتبال ايتاليا) گفتم كه پس از پايان قرارداد دو ساله‌ام از تيم ملي جدا مي‌شوم. پراندلي گزينه بسيار مناسبي براي اين پست بود. البته در آينده مشخص خواهد شد كه او چقدر در تيم ملي موفق خواهد بود. همچنين بهتر است فعلا در مورد دلايل جدايي‌ام از تيم ملي صحبت نكنم.
او همچنين همگروه‌هاي ايتاليا در جام جهاني را رقبايي آسان ندانسته و ادامه مي‌دهد: ما تمرينات خود را در سستيره در نزديكي تورين برپا كرديم تا شرايط مثل آفريقاي جنوبي را تجربه كنيم. در گروه آساني هم قرار نداريم. پاراگوئه حريفي دشوار خواهد بود و اصلي‌ترين رقيب ما به شمار مي‌روند. در طول دو دوره گذشته آنها نمايشي فراتر از انتظار ارائه كرده‌اند. هر دو تيم نيوزيلند و اسلوواكي هم غيرقابل پيش‌بيني هستند.



سيامك خاجي

[Ahmad.taj]

http://www.jamejamonline.ir/Media/images/1389/03/19/100877371198.jpg


جام جم آنلاين: همه مي‌پرسند آيا مارچلو ليپي قادر است در دفاع از عنوان قهرماني ايتاليا، جام‌جهاني فوتبال آفريقاي جنوبي را پيروزمندانه شروع كند يا خير؟

سرمربي مونقره‌اي تيم ملي اين كشور تحت هر شرايطي معتقد است مسن بودن شماري قابل توجه از نفرات تيمش و 4 سال پيرتر شدن افرادي كه 4 سال پيش يك قهرماني شگفت‌انگيز را در عين بحران موسوم به «Calcio Poli» در فوتبال ايتاليا در جام‌جهاني آلمان نصيب آتزوري كردند، موجب نگراني‌ وي نشده است و او همچنان راه خودش را مي‌رود.

در نگاه نخست اين‌كه سرداران فوتبال سواحل لاجوردي با در اختيار داشتن فابيو كاناوارو، جان لوكا زامبروتا، آندريا پيرلو، گنارو گاتوزو، جان لوييجي بوفون و آنتونيو دي ناتاله به آفريقاي جنوبي مي‌روند واقعه خوش يمني است، اما نگاهي ثانوي اين را رويدادي تلخ جلوه مي‌دهد، زيرا كاناوارو 38 ساله، گاتوزو 34 ساله، دي ناتاله و زامبروتا 33 ساله و پيرلو و بوفون 32 ساله‌اند و اطلاق واژگان «تيم پيرمردان» به ايتاليا كاملا سزاوارانه نشان مي‌دهد و تاريخ به ياد ندارد تيمي اينقدر پير، قهرمان جام‌جهاني شده باشد. حتي تيم بالنسبه مسن ايتاليا در جام‌جهاني 1982 كه قهرمان شد معدل سني‌اش از تيم فعلي آتزوري بيش از 3 سال كمتر بود.

با اين حال اين نكات را به ليپي نگوييد زيرا او اصلا ترديد و دغدغه‌اي از اين بابت بروز نمي‌دهد و نمي‌گويد چرا 2 سال اخير پيوسته مي‌كوشيد توتي 34 ساله را هم كه در سال‌هاي اخير در 50 درصد اوقات مصدوم و غايب بوده و از آخرين بازي ملي‌اش 3 سال و 11 ماه مي‌گذرد، به اردوي ملي بازگرداند و هر لحظه ممكن است با آسيبي جديد يكي، دو ماه خانه‌نشين شود.
البته ليپي در نهايت، توتي و همچنين لوكا توني 35 ساله را انتخاب نكرد و اينك با هوشمندي مردي كهنه‌كار (كه واقعا نيز چنين است)‌ مي‌گويد: «بله، اگر قرار بود با چنين تيمي در يك ليگ 38 هفته‌اي شركت كنيم 90 درصد آنها را عوض مي‌كردم، اما براي يك تورنمنت كوتاه‌مدت يك‌ماهه كه نهايتا 7 بار به ميدان مي‌آييم، كفايت خواهد كرد. در چنين شرايطي بينش، مهارت، تجربه و كلاس يك بازيكن حرف اول را مي‌زند و اين‌ها خصايلي نيست كه فقط در يك ماه رنگ ببازند. براي چنين تورنمنتي و بازي‌‌هايي در اين سطح نفراتي مي‌‌خواهيد كه با اين‌گونه مسابقات آشنا باشند و در ده‌ها نمونه قبلي آن شركت كرده باشند، در جام‌ جهاني بيش از آن كه نيرو بخواهيد، عقل مي‌خواهيد و اين همان چيزي است كه اين بازيكنان دارند.»

ايتاليا با مهره‌هايي از اين قبيل نه‌تنها در يورو 2008 شكست‌هاي بدي خورد، راه صعود مستقيم به دور پاياني جام جهاني 2010 را نيز به سبب حضور مردان سرسخت جوواني تراپاتوني (تيم ملي ايرلند جنوبي)‌ به دشواري طي كرد و هرگز مقتدرانه ظاهر نشد و حتي در برخي مسابقات تداركاتي هم لنگيد كه تساوي بدون گل چندي پيش با كامرون از آن قبيل بوده است، اما اين مساله هم مربي سابق يوونتوس و اينترميلان را نگران نكرده است. مردي كه بعد از رساندن ايتاليا به قهرماني در جام جهاني 2006 به استراحتي دو ساله پرداخت و هيچ شغلي را نپذيرفت و فقط بعد از ناكامي ايتاليا در يورو 2008 به اين تيم بازگشت و جاي روبرتو دونادوني، جانشين ناموفق خود را گرفت. ليپي كه با يوونتوس 5 بار در سري A قهرمان شد، مي‌گويد: «بازي با كامرون مرا نسبت به آينده بدبين نكرد، زيرا ما در آن روز خاص 6، 7 بازيكن اصلي‌مان را در اختيار نداشتيم و دو نفر ديگر اولين بازي ملي خود را انجام مي‌دادند. بله، قبول دارم كه فرم خوبي نداشتيم، اما فرم مناسب براي زمان برگزاري جام مورد نياز است و هر درخششي در حال حاضر سند و مقدمه انتقال آن به زمان برپايي مسابقات اصلي نيست.»


مشكل بالوتلي

يك مساله كه در ماه‌هاي اخير به دفعات از ليپي پرسيده مي‌شد، احتمال رويكرد او به ماريو بالوتلي مهاجم 20 ساله مستعد اما دردسرساز اينترميلان بود كه به دليل سياهپوست بودن مورد توهين دائمي‌ نژادپرستان در ايتاليا قرار دارد و به تبع آن فاقد آرامش است.
ليپي در قبال طرح اين موضوع عكس‌العمل‌هاي تندي بروز مي‌دهد و بر وسعت مشكلاتش مي‌افزايد.
ليپي تاكنون به بالوتلي بي‌اعتنايي كرده و حرف‌هايش نشان مي‌داد براي جام‌جهاني پيش‌رو نيز در اين سياست تغييري نخواهد داد و مهاجمان انتخابي او براي گسيل به آفريقاي جنوبي افراد ديگري هستند كه از همان روز نخست مي‌شد اياكينتا، كواليادلا، بوريه‌لو و دي‌ناتاله را در جمع‌شان ديد.

ليپي مي‌گويد: «من در اين گونه موارد هميشه منافع جمع و سودهاي يك تيم را بر بهره‌هاي فردي ارجح مي‌دادم. به واقع اگر منفعت تيم ملي ايجاب مي‌كرد كه بالوتلي نباشد، او نخواهد بود. به هر كشوري برويد،‌اين گونه بحث‌ها را مي‌بينيد و مي‌شنويد. در برزيل مشابه آن در مورد رونالدينيو شنيده مي‌شد. با اين وجود در تمامي اين موارد مربيان با احتساب ساختار تيمي‌شان در مورد دعوت يا عدم فراخواني اين نفرات تصميم مي‌گيرند و بايد به آن احترام گذاشت، زيرا آنها چيزهايي را مي‌دانند كه مردم از آن بي‌اطلاع هستند. اين گونه نفرات با استعداد و شايسته‌اند اما اين بدان معنا نيست كه بايد حتما گزينش شوند زيرا ممكن است حضورشان بالانس تيم را به هم بزند و حواشي بر متن بچربد. در مورد بالوتلي بايد بگويم ويژگي‌هاي او قطعا به درد تيم ملي ايتاليا مي‌خورد اما زماني كه در اينتر بيشتر بازي كرده و پخته‌تر از امروز شده باشد و آن زماني است كه من ديگر مربي تيم ملي نيستم. بالوتلي فرزند مهاجراني از كشور آفريقايي غنا است.» با اين وجود ليپي در پاسخي ديپلماتيك مي‌گويد وظيفه يك مربي ملي نيست كه براي اعلام حمايت از يك بازيكن تحت ستم واقع شده و به قصد ايستادگي در برابر نژادپرستان، وي را به اردوي ملي فراخواند.


صبر كنيد

ليپي بعد از جام‌جهاني نوزدهم چه خواهد كرد؟ سوابق مي‌گويد، برنده يا بازنده او كسي نيست كه بماند و آتزوري را براي جام ملت‌هاي اروپا 2012 مهيا كند. بويژه كه بهانه‌هاي امروز براي جوان نكردن ايتاليا جهت جام پيش‌رو لزوما براي «يورو» قابل پذيرش نخواهد بود و شايد عواقب تيره‌اي داشته باشد. ليپي 63 ساله از رفتن سخن گفته است اما كلا از صحبت شفاف در اين مورد رويگردان است و اين بهانه منطقي را هم دارد كه وقتي هنوز جام جهاني برگزار نشده، چگونه از حالا مي‌توان براي بعد از آن برنامه‌ريزي كرد؟ وي در اواخر بهار 2010 مي‌گويد: «ما در روزهاي اخير فقط براي جام‌جهاني آفريقاي جنوبي برنامه مي‌ريختيم و آنجا صدها اتفاق براي ما مي‌افتد و تنها براساس آن رويدادها مي‌توان براي ميدان‌هاي بعد از آن برنامه‌ريزي كرد.»


راه هموار

چزاره پراندلي مربي فيورنتينا كسي است كه احتمالا جاي ليپي را خواهد گرفت اما اين كه تيم ملي كشور چكمه‌اي اروپا در جام‌جهاني 2010 چه مي‌كند، فقط در برخورد اين تيم با رقباي همگروهش در آفريقاي جنوبي روشن خواهد شد.
آنجا مردان ليپي در گام نخست در گروه ششم در كنار پاراگوئه، نيوزيلند و اسلواكي قرار گرفته‌اند و بنابراين به نظر مي‌رسد در سيستمي كه از هريك از گروه‌هاي 8 گانه 4 تيمي مسابقات، دو تيم نخست بالا مي‌روند و پاي در مرحله حذفي مي‌گذارند، مشكل لاينحلي براي صعود از دور نخست نداشته باشند، اما پس از آن هيچ چيز مشخص نيست.
* * *


4 Channel / مترجم: وصال روحاني

[Masoud]

بیشتر دخترها طرفدار ایتالیا هستن و اون هم به خاطر قیافه هست :4:
کلا به نظرم امسال عمرا ایتالیا قهرمان نشه.

[Rainyboy]

گتوزو بعد از جام جهانی خداحافظی می کند

http://u.goal.com/50300/50376_news.jpg





جنارو گتوزو، ستاره خط میانی تیم ملی ایتالیا در صحبتهایی اعلام کرده که پس از پایان رقابتهای جام جهانی دیگر برای تیم ملی کشورش به میدان نخواهد رفت.
گتوزو که در آفریقای جنوبی، سومین حضور در رقابتهای جام جهانی را تجربه می کند، در صحبتهایی اعلام کرده که با فوتبال در عرصه ملی خداحافظی خواهد کرد.

او در صحبتهایی به خبرنگاران گفت:« پس از جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی دیگر برای تیم ملی ایتالیا بازی نخواهم کرد. من 33 ساله هستم و از نظر خودم فکر می کنم که بهتر است فضا را برای سایر بازیکنانی که انرژی بیشتری دارند، خالی کنم. ولی رویای من این است که روزگاری مربی تیم ملی ایتالیا در رقابتهای جام جهانی باشم.»
اولین دیدار تیم ملی ایتالیا در رقابتهای جام جهانی روز دوشنبه مقابل پاراگوئه برگزار خواهد شد.

[Ahmad.taj]

http://www.free2upload.com/images/49831124386175581816.jpg




جيان لويي جي بوفون بدون ترديد برترين دروازه بان سي سال اخير فوتبال جهان بوده ست. يعني از سال 1982 كه دينوزوف از تيم ملي ايتاليا كنار رفت، تا به امروز، بوفون در بين دروازه بان هايي كه در جهان فوتبال خوش درخشيده اند، برترين دروازه بان بود.

تنها پيتر اشمايكل، اليور كان و پتر چك در روزهاي اوج خود در حد و اندازه هاي بوفون بوده اند ولي باز به نظر عموم كارشناسان فوبال، بوفون اندكي از اين سه نفر سرتر است.

اگر لو ياشين را كه در سال 1963 مرد سال فوتبال اروپا شد منها كنيم، بوفون و دينوزوف تنها دروزاه بان هايي بوده اند كه در رده بندي مرد سال فوتبال اروپا تا مقام دوم صعود كرده است. دينوزوف در سال 1973 پس از كرويف نفر دوم رده بندي مرد سال اروپا شد و بوفون در سال 2006 پس از كاناوارو در مقام دوم قرار گرفت.

اين جام جهاني احتمالاً آخرين جام جهاني بوفون خواهد بود. هر چند كه بسياري از دروازه بان ها مثل پيتر شيلتون و دينوزوف تا 40 سالگي در جام جهاني حضور داشته اند، ولي به نظر مي رسد كه بوفون در جام جهاني آينده سنگربان تيم ملي ايتاليا نباشد.

يكي از مهمترين امتيازات بوفون بر ساير دروازه بان هاي طراز اول دنيا، كم اشتباه بودن جي جي بوفون است. بوفون در جام جهاني 2006 شايد فقط يك اشتباه در طول جام مرتكب شد. او در ديدار ايتاليا و اوكراين درمرحله يك چهارم نهايي جام، بر روي يك توپ ارسالي به روي دروازه اش، در خروج از دروازه اندكي اشتباه كرد و ضربه سر بازيكن اوكراين پس از برخورد به تير دروازه راهي اوت شد.

اين كم اشتباه بودن، اقتدار و ابهتي را براي بوفون به ارمغان آورده است كه كمتر دروازه باني در سي سال اخير در فوتبال جهان از آن برخوردار بوده است.

اما بوفون در اين جام، همان گونه كه امير حاج رضايي در آغاز نيمه دوم ديدار ايتاليا – پاراگوئه گفت، اندكي سنگين به نظر مي رسد. او در فصل اخير فوتبال ايتاليا هم درخشش خارق العاده اي در يوونتوس نداشت. علاوه بر اين ها، در چهره بوفون آن جنگندگي و مبارزه جويي سال 2006 ديده نمي شود.

شب گذشته چهره او در دروازه ايتاليا به گونه اي بود كه گويي از سر وظيفه و صرفاً از اين جهت كه دروازه بان اول تيم ملي ايتاليا است، در درون دروازه اين تيم قرار گرفته است.

آيا بوفون در اين جام جهاني مي تواند همانند چهار سال پيش درخشان ظاهر شود يا اينكه دچار اشتباهات فاحش مي شود و فارغ از نتيجه تيم ايتاليا، شكستي شخصي را در كارنامه ورزشي اش ثبت مي كند؟

آيا او همانند رينات داسايف در ديدار شوروي – روماني و يا همچون پيتر شيلتون در ديدار رده بندي جام جهاني 1990 و يا مثل اليور كان درديدار فينال جام 2002 اشتباهي تاريخي مرتكب مي شود يا اينكه چونان دينوزوف با عزت و افتخار جام جهاني را براي هميشه ترك مي كند و با مسرت و كاميابي از " توفيق نهايي "، به تاريخ جام جهاني مي پيوندد؟

بدبياري بوفون اين است كه در اين جام جهاني، اوضاع خط دفاعي او نيز چندان بسامان نيست. خط دفاع كنوني ايتاليا نمي تواند كمك چنداني به بوفون بكند بلكه اين بوفون است كه بايد به مدافعين اش كمك كند.

آيا بوفون مي تواند چنان باصلابت ظاهر شود كه خط دفاع متزلزل ايتاليا را نيز مستحكم كند يا اينكه او مانند پيتر چك در يورو 2008، نابهنگام با اشتباهي فاحش تيم خود را به دست فنا مي سپارد؟

تا پايان جام جهاني جواب تمامي اين سئوالات روشن خواهد شد اما چه خوب است كه طرفداران ايتاليا براي بوفون دعا كنند تا دستان چسبنده اش در اين جام لغزنده نشوند و چهره مقتدر و باصلابتش در پايان جام 2010 مخدوش و متزلزل نشده باشد.
* * *
پرناز صديق
«عصر ايران ورزشي»

[Ahmad.taj]

http://www.free2upload.com/images/62709327913375219990.jpg



«بالرینی همیشه در خاطرم و قلبم هست، او در وجودم نهفته شده، یک شخصیت و دوستی بزرگ و همیشگی». شاید مربی مونقره‌ای لاجوردی‌پوشان با این امید و انگیزه راهی رقابت‌های جهانی شده بود تا با کمک دوست از دست رفته‌اش افتخارات گذشته را تکرار کند.

بالرینی، مربی بزرگ ورزش ایتالیا که بارها به شاگردانش گفت حالا نوبت شماست و با این شعار دوچرخه‌سواران کشورش را به عناوین مختلف قهرمانی رساند، لیپی نیز به شاگردانش گفت حالا نوبت شماست و همراه آنان راهی قاره سیاه شد. «حالا نوبت ماست»، این شعار هماهنگ و یکدست لاجوردی‌پوشان سرزمین چکمه‌ای پیش از آغاز دیدار نخست‌شان در جام نوزدهم بود؛ شعاری که تنها در کلام این گروه شنیده می‌شد و در چهره و وجودشان هرگز حس نشد. بله به واقع نیز نوبت شما بود، پس از موفقیت‌های آتزوری در رشته‌های تنیس و دوچرخه‌سواری و کسب افتخارات ارزنده شیاوونه و ایوان باسو که کشور ایتالیا را به باارزش‌ترین پیروزی‌های سال 2010 تاکنون رساندند نوبت آتزوری‌های فوتبال بود اما پیراهن صورتی جیرو ایتالیای امسال نیز برای این گروه از هم گسیخته معجزه نکرد؛ پیراهنی که پیش از مسابقه از سوی ایوان باسو، قهرمان رقابت‌های دوچرخه‌سواری جیرو ایتالیای 2010 برای مارچلو لیپی، دوست صمیمی و نزدیک بلاردینی، مربی تیم ملی دوچرخه‌سواری ایتالیا که در یک رقابت اتومبیلرانی جان خود را از دست داد، ارسال شده بود و روی آن نوشته بود «مارچلو! حالا نوبت توست». اما دیدار نخست گروه لاجوردی‌پوش به هیچ عنوان دلچسب و زیبا نبود تا ثابت شود تیمی که در خانه ماند و همراه آتزوری به آفریقای‌جنوبی نیامد بسیار بهتر، قدرتمند‌تر و زیباتر از تیمی است که سن مارچلو با خود به این قاره سحرآمیز آورده؛ تیمی از ستاره‌های محبوب و در عین حال باتجربه‌تر که توان و شناخت بهتری از رقابت‌های بین‌المللی داشتند و بارها در شرایط سخت و حساس به یاری مربیان بزرگ خود آمده بودند در خانه و روی مبل خانه‌های راحت اما با نگرانی و اضطراب نمایش دوستان‌شان را از راه دور دنبال می‌کنند؛ ستاره‌هایی همچون توتی، دل پیرو، کاسانو و آکویيلانی. پیش از حضور در مسابقات جهانی 2010 نمایش آتزوری در دیدارهای دوستانه به هیچ عنوان رضایتبخش و قابل قبول نبود، یک شکست برابر مکزیک در کنار یک تساوی مقابل سوییس از نقشه‌های هماهنگ و زهردار ایتالیا خبر نمی‌داد و این نگرانی در رسانه‌ها و مطبوعات سرزمین چکمه‌ای بخوبی دیده می‌شد و سرانجام نتیجه‌ای که در دیدار نخست قهرمان دوره گذشته جام به دست آمد و نشان داد مارچلو لیپی گروهی از سربازان ایتالیا را به آفریقای‌جنوبی آورده که از نظرش توان و قدرت بیشتری برای حضور در میادین داشته باشند و مهره‌هایی در ترکیب قرار داده که تنها از نظر فردی توان و ارزش بیشتری نسبت به گزینه جانشین قبلی خود داشتند. هر چند این توان و قدرت نیز در اکثر گزینه‌های جدید لیپی دیده نشد، سیمونه په‌په با پیراهن شماره 7 که 4 سال پیش بر تن کاپیتان بیانکونری بود و در پست آلکس به میدان رفت و شاید یکی از اندک مهره‌های موفق ایتالیا به شمار می‌رفت که تنها 20 دقیقه خوب ظاهر شد. خط حمله به نبود دل پیرو خلاصه نمی‌شد، زوج حمله‌ای ناتوان با جیلا و یاکوئينتا تشکیل شده بود؛ مهاجمانی که هیچ خطری را نتوانستند روی دروازه حریف ایجاد کنند و بسیار گنگ و بی‌برنامه کار می‌کردند. این مهاجمان در حالی به این سفر اعزام شده بودند که در خانه آکویيلانی، بوریلو، کاسانو، بالوتلی و توتی ماندند و از تلویزیون نمایش دوستان‌شان را نظاره کردند اما میانه میدان، مهره‌ای کهنه‌کار از جام هجدهم در کنار تیم بود اما پیش از سفر مصدومیت به سراغش آمد تا 2 بازی نخست را از دست بدهد؛ 2 دیدار مهم که نخستین 90 دقیقه‌ای بسیار ضعیف داشت. پیرلو با این شرایط راهی مسابقات شد و پروتا، آمبروسینی و آنتونینی در شهرهای خود ماندگار شدند. به نفرات حاضر در خط دفاع لاجوردی‌پوشان می‌رسیم، متاسف می‌شویم زمانی که فابیو کاناوارو را با این شرایط اسفناک می‌بینیم، 2 سال پیش در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا برابر یوونتوس چنان ضعیف و نامطمئن ظاهر شد که از اتمام دوران فوتبالش می‌گفتیم، با این وجود یک سال بعد به یووه رفت و هنرنمایی‌های فصل گذشته را در این تیم نیز تکرار کرد و حالا همراه تیم ملی کشورش به آفریقای‌جنوبی سفر می‌کند تا شاهد ادامه هنرنمایی‌های او در عدم دفع توپ‌های ارسالی رقبا باشیم. کاسانی، بورنرا و لگروتالیه خانه‌نشین می‌شوند تا مرد جهان در سال‌های گذشته در کنار کیه لینی، کریشیتو و بونوچی از دفاع آهنین و مستحکم همیشگی ایتالیا تنها نامی به یادگار گذارند و ثابت شود تیم ستاره‌های خانگی آتزوری بسیار شایسته‌تر از مهره‌های حاضر در آفریقای‌جنوبی‌اند.

دفاع ایتالیا را تیمی ندارد!
ایتالیا تک‌ستاره‌ای مشهور را در ترکیب خود نمی‌بیند اما شاید همین مساله یکی از نکات مثبت قهرمان گذشته جام‌جهانی باشد. فابیو کاناوارو که سابقه فتح جام را در 4سال پیش دارد نیز چنین عقیده‌ای دارد. ما ستاره‌ای مانند کریس رونالدو، مسی یا رونی را در ترکیب نداریم، شاید هرگز نتوانیم مانند برزیلی‌ها بازی کنیم و حتی مانند اسپانیا یا پرتغال اما همه این تیم‌ها هرگز نمی‌توانند مانند ما دفاع کنند. بهترین حمله، دفاع کردن است و این مساله تنها به فوتبال ایتالیا و روش فوتبال این کشور نیست، دفاع و داشتن دفاعی مستحکم و غیرقابل نفوذ نکته‌ای مهم برای رسیدن به پیروزی است و حالا کاپیتان آتزوری با تاکید به این مساله خاطرنشان می‌کند که لاجوردی‌پوشان کشورش نسبت به دیگر تیم‌ها نکته‌ای ارزنده و پراهمیت داشته و توان تکرار افتخارات گذشته را دارند.

پیام آلکس به دوستان
انتظارات رو به اتمام است، به دیدار نخست آتزوری می‌رسیم و یکی از ستاره‌های جام گذشته که در برتری ایتالیا نقش مهم و موثری داشت به دوستانش در آفریقای‌جنوبی با ارسال پیامی برای این گروه آرزوی موفقیت کرد. آلساندرو دل‌پیرو شماره 10 بیانکونری به آتزوری‌های حاضر در جام نوزدهم سلام گرم و صمیمی‌اش را ارسال کرد و گفت، امیدوارم از عنوان قهرمانی دفاع کنید و مانند برلین جام را به خانه بیاورید: «دوستان عزیزم! حالا نوبت شماست، از امروز رقابت و جدال دیگری برای آتزوری آغاز می‌شود، از امروز باید عنوان قهرمانی و توان ایتالیا در جهان حفظ شود و بار دیگر به اثبات برسد، شما حاضر هستید تا به میدان روید و از عنوان و جام جهانی دفاع کنید، سرانجام به آفریقا نرفتم، بارها و همیشه گفتم که دوست داشتم در کنار شما باشم اما امکان چنین خواسته‌ای نیست، من در میدان نیستم و تنها حامی هم‌تیمی‌هایم در تیم ملی نیستم، امشب آغاز دیگری‌ است، فورتزا پسران».

‌ایتالیایی‌ها با اعتماد از رسیدن دیدار نخست خود می‌گفتند اما خیلی زود و با شروع بازی نگرانی‌های دوستداران ایتالیا کاملا حس شد زیرا این تیم نشان قابل توجهی از قهرمان دوره گذشته نداشت. با این حال اگر همانند دیدار اول همه تیم‌ها به این بازی نیز بنگریم باید تاکید کنیم که بازی نخست ملاک نیست. شاگردان لیپی با شروعی خوب حال و هوای جام هجدهم را نشان ‌دادند و برای دقایق ابتدایی توانستند میدان را در دست بگیرند و از راه دور و ارسال جناحین دروازه پاراگوئه را با خطراتی هرچند کم‌زهر به خطر بیندازند اما این حملات قدرت بالایی نداشت. دقایقی پس از حملات کم‌خطر آتزوری بازی یکنواخت دنبال شد و در ادامه، این پاراگوئه بود که آهسته آهسته به سمت دروازه قهرمان جهان نزدیک شد تا در یک ضربه ایستگاهی ارسال شده از میانه میدان و با یک ضربه سر دروازه بوفون باز شود. با این گل، 2 تیم به رختکن رفتند تا 45 دقیقه نخست از آن نماینده قاره آمریکا تمام شود. نیمه دوم با یک مصدومیت ناگهانی برای یک مهره بزرگ و موثر شروع شد، جان لوییجی بوفون جای خود را به مارکتی می‌دهد تا مردان آتزوری برای شروع دفاع از عنوان قهرمانی 45 دقیقه سختی را پشت سر گذارند. دقایق نخست این نیمه نیز جذاب و زیبا سپری نشد، ایتالیایی‌ها نسبت به نیمه نخست از هم گسیخته نشان می‌دادند و کمی ناهماهنگ ظاهر شدند. اما با گذشت زمان لاجوردی‌های ایتالیا آهسته آهسته به حملات‌شان افزودند تا در نهایت با اشتباه مدافع حریف توسط ده‌روسی به گل تساوی دست یافت تا ادامه بازی اهمیت بیشتری به خود بگیرد. په‌په مهره تازه خریداری شده بیانکونری یکی از مهره‌های نسبتا موفق آتزوری در این بازی بود و بارها نقش موثری در نمایش تیم داشت. اما مونتولیوو تنها در یک صحنه درخشید و در طول 90 دقیقه چهره شاخصی نبود. با رسیدن به دقایق پایانی بر حملات ایتالیا افزوده شد و در حالی که می‌توانست به گل دوم نیز دست یابد موفق به گلزنی نشد تا 2 تیم به تساوی یک بر یک دست یابند تا این گروه نیز با تساوی جام را آغاز کند.
* * *
«وطن امروز»

[Ahmad.taj]

http://www.free2upload.com/images/40915893001339459645.jpg




شبکه ایران - اشکان نعمت‌پور - ناسلامتی ایتالیا مدافع عنوان قهرمانی است که حالا خطر حذف، مثل آیینه دق، جلوی چشم تیم نشسته. در حقیقت، با آن نمایش کم خلاقیت و بی‌دریبلی که ایتالیا نشان داد، تماشاگران حاضر در ورزشگاه به زور باور می‌کردند این تیم 4 سال پیش تا آخر راه را رفته؛ در مقابل، هواداران نیوزیلند در آسمان‌ها سیر می‌کردند و 90 دقیقه که تمام شد، نیمکت‌نشینان تیم از سر خوشی و هیجان، بالا و پایین می‌پریدند.

آتزوری که در بازی اولش هم از حریف عقب افتاد، اول با پاراگوئه یک-یک مساوی کرد و حالا با نیوزیلند. آنها به ندرت توانستند به پشت دفاع جنگنده نیوزیلند رخنه کنند و در نیمه دوم هم که باید کار را یکسره می‌کردند، شور و حرارتی را که باید، نداشتند.
حالا برد جلوی اسلواکی می‌تواند این موتور دیزل را که به طور سنتی شروع‌اش کند است، به مرحله بعد بفرستد؛ حتی اگر پاراگوئه بتواند نیوزیلند را ببرد، مساوی هم برایشان کافی است ولی اگر نیوزیلندی‌ها سمج شوند و بتوانند پاراگوئه را ببرند، آن وقت قهرمان جهان به دردسر خواهد افتاد.

به هر حال پیش‌تر به ایتالیا درباره ضعف دفاع تیم روی ضربات ایستگاهی هشدار داده بودند. مقابل پاراگوئه، کاناوارو نتوانست بالاتر از آلکاراس بپرد تا دروازه باز شود. 6 روز بعد، کاپیتان 36 ساله تیم بدتر کار کرد و به جای دفع توپ، نتوانست آن را مهار کند و گذاشت جلوی پای مهاجم نیوزیلند بیفتد. اینکه ایتالیا در همان دقیقه 7 مسابقه اجازه داده دروازه‌اش روی یک ضربه آزاد باز شود، نشان می‌دهد حرف‌های لیپی خوب ملکه ذهنش نشده. مربی ایتالیا به بازیکنان گوشزد کرده بود نیوزیلند روی توپ‌های هوایی خوب است ولی بازیکنان باز هم روی همین حربه، روی همان فرصت خطرناک اولی که ایجاد شد، گذاشتند دروازه‌شان باز شود.

احتمالاً کارشناسان ایتالیایی دوباره تکیه بیش از حد ایتالیای لیپی به کاناوارو را پیش می‌کشند؛ بازیکنی که به خاطر درخشش‌اش در جام جهانی قبلی عنوان بهترین بازیکن جهان را به دست آورد ولی حالا که به اواخر حرفه‌اش نزدیک شده، بدجوری به زحمت افتاده به خصوص روی توپ‌های هوایی که قدش دیگر جواب نمی‌دهد؛ البته کار ایتالیا فقط کار دفاع نیست.

آنها برای گل زدن به نیوزیلند به پنالتی مشکوک یاکویینتا نیاز داشتند. دلیل بی‌جان بودن خط حمله را می‌شود در خط میانی جست که اصلاً حال و توان خلاقیت را نداشت؛ به همین دلیل است که لیپی منتظر آندرا پیرلو مانده و امیدوار است ستاره تیمش در 2006 به بازی با اسلواکی برسد. سیمونه پپه که اصلاً بین دو نیمه عوض شد، کلی توپ بلند فرستاد و دروسی که شکوه سابق را نداشت، گاهی آنقدر عقب می‌رفت که می‌شد بین دفاع آخرها دیدش. در خط حمله، جیلاردینو هم در پایان نیمه اول بیرون رفت و دی ناتاله که جایش را گرفت، جنب و جوش نشان داد و احتمالاً مقابل اسلواکی در ترکیب اصلی خواهد بود.

[Rainyboy]

مدافع عنوان قهرماني در خطر حذف

دو راهي مرگ و زندگي آتزوري

http://pic-ups.com/images/1zuz.png


هواداران تيم ملي ايتاليا به شدت نگران سرنوشت تيم خود در جام‌جهاني 2010 هستند. پس از دو تساوي مشابه برابر پاراگوئه و نيوزيلند، شاگردان مارچلو ليپي به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند و حالا در مصاف با اسلواكي به سه امتياز اين مسابقه نياز دارند تا احتمالا به عنوان تيم دوم راهي دور بعد رقابت‌ها شوند. مدافع عنوان قهرماني با لشكري از پيرمردها به دنبال تكرار موفقيت چهار سال گذشته خود است، كاري كه با توجه به دو ديدار گذشته اين تيم بسيار بعيد به نظر مي‌رسد. آنها درصورت برد پاراگوئه برابر نيوزيلند در ديگر ديدار امروز در رتبه دوم قرار گرفته و به احتمال فراوان در مرحله بعد به مصاف هلند خواهند رفت.

تغييرات ليپي
مارچلو ليپي قصد دارد در بازي مقابل اسلواكي تغييرات زيادي در تركيب اصلي آتزوري ايجاد كند. جيلاردينو كه هنوز نتوانسته در آفريقاي جنوبي گلزني كند و همچنين كلوديو ماركيسيو كه در دو بازي گذشته چندان پرفروغ نبوده، در اين بازي نيمكت‌نشين خواهند شد. احتمالا جيامپائولو پاتزيني، مهاجم سمپدوريا، جاي جيلاردينو را خواهد گرفت و مائورو كامورانزي جانشين ماركيسيو در سيستم 4-4-2 ليپي خواهد شد. كريستين ماجيو نيز در سمت راست خط دفاعي قرار خواهد گرفت تا زامبروتا يك خط جلوتر در جايي بازي كند كه در دو بازي گذشته دومنيكو كريسيتو حضور داشت.
آندره‌آ پیرلو، بازیکن خط میانی ایتالیا روز دوشنبه برای اولین بار از زمان آغاز جام جهانی به صورت کامل در تمرینات این تیم شرکت کرد و احتمالا در ديدار امروز حضور خواهد داشت. پیرلو به دلیل مصدومیت در دو دیدار گذشته لاجوردي‌پوشان برابر پاراگوئه و نیوزیلند حضور نداشت. مارچلو لیپی سرمربی تیم ملی ایتالیا امیدوار است این بازیکن که در قهرمانی این تیم در جام‌جهانی 2006 نیز موثر بوده است در بازی امروز حضور داشته باشد.

زامبروتا:به اين شرايط عادت داريم
جیانلوکا زامبروتا، مدافع تیم ملی ایتالیا در صحبت‌هایی اعلام کرد که شرایط کنونی حاکم بررختکن آتزوری، موضوع جدیدی نیست و بازیکنان این تیم بارها در شرایط مشابهی قرار داشته‌اند. ستاره ایتالیایی که در سال 2006 قهرمانی در جام جهانی را تجربه کرد، به سختی‌هایی که آتزوری در رقابت‌های جام جهانی 2002 برای صعود از مرحله گروهی متحمل شد، اشاره و آن‌را با شرایط سخت این تیم برای صعود از رقابت‌های گروهی در دو یوروی اخیر یعنی یورو2004 و 2008 و همچنین جام کنفدراسیون‌ها مقایسه کرد.
زامبروتا در این رابطه گفت:« اگر در رقابت‌های جام‌جهانی باقی بمانیم یا حذف شویم، این اولین باری نیست که چنین بازی‌هایی را پیش رو داریم و به خوبی می‌دانیم که چطور باید بهترین راندمان را داشته باشیم. صادقانه باید بگویم که حتی به احتمال حذف شدن‌مان فکر هم نمی‌کنیم.ما هنوز شانس زیادی برای صعود و راهیابی به دور بعدی رقابت‌ها داریم.»
وي درباره تساوي نااميدكننده برابر نيوزيلند گفت:«می‌دانستیم بازی آسانی نداریم اما فکر می‌کردیم می‌توانیم پیروز شویم. همه ناامید شده‌ایم اما همه داریم به پیروزی مقابل اسلواکی و راهیابی به دور بعد تورنمنت می‌اندیشیم. گل‌هایی که خوردیم تقصیر هیچ کسی نبود. باید روی ضربات ایستگاهی بیشتر کار کنیم و این مسائل را در آینده حل کنیم.»

گله از بدشانسي
دانیله ده روسی، هافبک اين تيم نيز می‌گوید: «باید هر چه سریع‌تر بهتر شویم. اگر نه، هیچ امیدی برای رسیدن به دور بعد نخواهیم داشت. دوم شدن در گروه احتمالا ما را در مرحله بعد به مصاف هلند می‌فرستد اما پیش از آن که به مراحل بعدی توجه کنیم باید روی صعود از گروه خود تمرکز کنیم. ما باید به عنوان یک گروه بهتر شویم. در یک‌سوم پایانی زمین چیزی کم داریم اما این تقصیر تمام تیم است. البته که می‌توانیم نسبت به حال حاضر بهتر شویم.»
ليپي، سرمربي كهنه‌كار اين تيم كه در پايان جام جاي خود را به چزاره پراندلي خواهد داد از بدشانسي تيمش گله كرده و مي‌گويد: «ما چندان خوش‌شانس نبودیم و البته باید بگویم که بازی خوبی هم مقابل نيوزيلند انجام ندادیم. این که در ابتدای بازی گل خوردیم باعث شد کاری سخت پیش رو داشته باشیم. تیم من با اشتیاق فراوانی بازی کرد اما در لحظات ویژه نمی‌توانستیم ضربه نهایی را بزنیم. به نظرم بخت با ما یار نبود. ما توپ را به تیر زدیم و توپ‌های هوایی بسیاری را به محوطه جریمه حریف فرستادیم اما از آنها استفاده نکردیم. حالا در صورتی که بخواهیم شانس صعود خود را حفظ کنیم باید آخرین دیدار را ببریم. اسلواكي در مرحله گروهي تيم خوبي نشان داده ولي بايد آنها را شكست دهيم. فعلا مهمترين مسئله براي ما صعود از گروه‌مان است و در صورتي كه به دور بعد رفتبم به حريف احتمالي‌مان فكر خواهيم كرد.»
در ديگر ديدار اين گروه پاراگوئه كه نمايشي خوب در اين تورنمنت داشته برابر نيوزيلند قرار مي‌گيرد و با كسب پيروزي به عنوان تيم نخست گروه راهي دور بعد خواهد شد.
در گروه E نيز امروز هلند براي تثبيت صدرنشيني‌اش تنها به يك تساوي مقابل كامرون نياز دارد و ژاپن و دانمارك حساس‌ترين ديدار اين گروه را برگزار خواهند كرد. هر دو تيم 3 امتيازي براي صعود نبرد دشواري خواهند داشت و در اين ميان ژاپني‌ها به دليل تفاضل گل بهتر نسبت به حريف اروپايي خود با يك تساوي نيز راهي دور بعد خواهند شد.

[LOTFER]

شکست تیم ملی ایتالیا را به تمام هواداران این تیم تسلیت عرض می نمایم.

[Masoud]

ما هم به شما تسلیت عرض میکنیم علیرضای عزیز.
واقعا کسی فکر نمیکرد مدافع عنوان قهرمانی تو گروهش اخر شه !!!
به نظرم خیلی بد شد واسه لیپی و از این به بعد میگن هم تیمش رو اول کرد هم اخر !

[LOTFER]

ما با اشتباه داوری بازی نیوزلند اخر شدیم
اما اشکال ندارد ما امیدواریم برای یورو2012 و جام جهانی2014 مهم هم این است که پر افتخار ترین تیم اروپا می باشد.

[mehdishabun]

با سلام خدمت عاشقان تيم ايتاليا من از روزي كه ايتاليا از جام حذف شد جام جهاني را به كل در خانه تحريم كردم و گفتم هيچ كس حق ندارد جام جهاني را نگاه كند و يك انتقاد شديد دارم از ليپي كه چرا با فقدان ستاره هاي ايتاليا اندك بازيكن خوبي را همچون گروسو توني توتي دل پيرو و ... را به تيم ملي دعوت نكرد و بازيكنان در حد آماتور همچون په په كامورانزي (بدترين بازيكني كه در عمرم ديدم ) و... بازي مي كردند.
با اميد قهرماني ايتاليا در جام جهاني بعدي

[Rainyboy]

بازگشت ستاره دم اسبی به دنیای فوتبال؛

همکاری باجو و فدراسیون فوتبال ایتالیا

http://tecweb.unich.it/prog2004-30/sfondo.jpg


روبرتو باجو، مهاجم اسطوره ای فوتبال ایتالیا قصد دارد بار دیگر به صحنه فوتبال بازگردد وبا فدراسیون فوتبال این کشور همکاری کند.
به گزارش نشریه کوریره دلو اسپورت، مسئولان فدراسیون فوتبال ایتالیا از باجو خواسته اند تا ریاست کمیته فنی فدراسیون را برعهده بگیرد. و او نیز در یک تماس تلفنی با جیان کارلو آبه ته، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا به طور غیر رسمی این پیشنهاد را پذیرفت.
قرار است باجو و آبه ته در رم با یکدیگر ملاقات کنند و بر سر جزئیات کار ستاره سابق تیم ملی ایتالیا به بحث بپردازند.
نتایج فاجعه بار تیم ملی ایتالیا در جام جهانی موجب شد تا فدراسیون فوتبال این کشور به دنبال راه حلی هایی برای بازسازی تیم ملی این کشور باشد که یکی از آنها استفاده از بازیکنانی با اصلیت ایتالیایی و کاهش توجهات به بازیکنانی است که تنها تابعیت ایتالیایی دریافت کرده اند.
قرار است باجو با حضور در این پست جدید، توجهات را به سمت استعدادهای جوان فوتبال ایتالیا معطوف کند.

[AM1NR3Z4]

سرمربي‌جديد تيم ملي ايتاليا ؛ جسور و جوانگرا

جام جم آنلاين: هفته‌ها بعد از انتصاب «چزاره پراندلي» به عنوان سرمربي جديد تيم ملي فوتبال ايتاليا و نشستن وي به جاي مارچلو ليپي، جان فرانكو زولا، چهره سرشناس فوتبال ايتاليا معتقد است رويكرد به پراندلي اقدام درستي براي احياي اين تيم بوده است.
http://www.jamejamonline.ir/Media/images/1389/04/30/100881002391.jpg

پراندلي 52 ساله قول داده است قدم‌هاي لازم را در اين راه بردارد و كاري كند «ايتاليايي» كه در پيكارهاي جام جهاني امسال حتي از گروهش بالا نيامد و از پاراگوئه و اسلواكي عقب ماند، در ميدان بزرگ بعدي (يورو 2012)‌ حضوري مثبت داشته باشد.

زولا كه در پايان فصل گذشته از پست مربيگري تيم وستهام انگليس خلع شد، مي‌گويد: «از روش‌هاي كاري پراندلي خوشم مي‌آيد. او مردي است كه هنوز پير نشده و به تبع آن افكاري نو و به روز دارد كه به كار تيم ايتاليا و تقويت آن در اين روزهاي سخت مي‌آيد. به همين سبب است كه معتقدم او فضايي تازه را به اردوي ملي ايتاليا خواهد آورد و اين چيزي است كه حقيقتا به آن نياز داريم و بايد روي آن كار كنيم. شايد در آينده هم در برخي موارد و روزها به مشكل برخورد كنيم و بعيد است كه چنين نشود، اما اين راهي است كه بايد طي شود و گريزي از آن نيست.
بعد از اتفاقات تلخي كه براي تيم ملي ايتاليا در جام‌جهاني امسال و پيش از آن در جام كنفدراسيون‌هاي 2009 افتاد و جواب ندادن تركيب پير اين تيم، اكنون «پراندلي» مجبور است به جوان‌ترها روي بياورد و تركيب تيم ملي را عوض كند. يك كار مهم ديگر او تعويض و تقويت كميته جوانان در فدراسيون فوتبال ايتالياست. مدتي است كه اين بخش مشكل دارد و نتوانسته وظايفش را به درستي انجام دهد و همين‌جاست كه تيم ملي بزرگسالان ايتاليا هم به مشكل برخورده است.»
قهرماني از ياد رفته
شايد عده‌اي هنوز به ياد قهرماني خبرساز لاجوردي‌پوشان در جام‌جهاني قبلي (2006)‌ باشند، اما پس از آن اتفاقات مهمي در فوتبال اين كشور رخ داده است. نمايش ضعيف در جام كنفدراسيون‌هاي 2009 كه در آن ايتاليا از گروهش اصلا بالا نيامد، نمونه و مقدمه‌اي بر نتايجي بود كه در جام جهاني امسال رقم خورد.
در اين حدفاصل و بعد از ناكامي ايتاليا در «يورو 2008» روبرتو دونادوني از پست مربيگري ايتاليا كنار رفت و يك بار ديگر ليپي سكاندار تيم ملي شد، اما ناكامي‌هاي او در جام‌كنفدراسيون‌هاي سال پيش و جام‌جهاني امسال نشانگر اين بود كه حتي وي نيز نتوانست به رغم پيشينه روشنش، راهي براي حل مشكلات بيابد. اضافه بر اين طراح قهرماني حساب شده ايتاليا در جام جهاني قبلي با رويكرد بيش از حد به مسن‌ها و تعيين استخوان‌بندي‌ تيم با نفراتي پا به سن گذاشته، پايه تضعيف تيم ملي را گذاشت.
مسائل فوق از ديد زولا نيز پنهان نمانده است. وي كه سابقه 35 بازي ملي را در دوران جواني‌اش دارد و مدتي ستاره چلسي در انگليس بود، مي‌گويد: «مسائل مختلفي دست به دست هم داد تا ما امسال يك تيم بزرگ و توانا در جام‌جهاني در اختيار نداشته باشيم، البته اين محصول عملكرد خودمان بود. چراكه در چند سال گذشته تدابير لازم در تيم ملي ايتاليا به كار گرفته نشده بود. ما حتي در سال‌ 2006 كه جام جهاني را در آلمان برديم مشكلاتي اساسي و جدي داشتيم كه آن پيروزي باعث شد آن ضعف‌ها براي مدتي از چشم‌ها دور بماند.
اما مهم اين بود كه كار ما مي‌لنگيد و تيم ملي به طور فزاينده‌اي به سوي سراشيبي مي‌رفت. دوران سختي را مي‌گذرانيم، اما اين خصلت و عادت فوتبال ايتالياست كه در روزهاي سخت بيشتر و بهتر در جهت رفع مشكلات بكوشد و از نو اوج بگيرد. اين هم يك فرصت مجدد براي ماست و بايد هرچه توان داريم براي ترميم وضعيت فعلي به كار گيريم.»
در تضاد با آلمان
«زولا» 43 ساله بعد از ابقاي وستهام در ليگ برتر انگليس كه با رنج و مرارت فراوان وي و فقط در آخرين روزهاي فصل گذشته اين پيكارها حاصل آمد، امكان ادامه فعاليت در اين تيم را از دست داد، ولي بتازگي در انگليس در يك دوره تازه مربيگري شركت كرده و مصمم است با سطح دانش و كارايي بيشتر به صحنه كار در فوتبال اين كشور برگردد.
با اين وجود او مشكلات فوتبال ايتاليا را مهم‌تر و بزرگ‌تر از ايرادات كار خود در اپتون پارك مي‌داند و مي‌گويد: «شايد سياست‌هاي ليپي در دوره دوم كارش در اردوي ملي چيزي نبوده باشد كه به آن نياز داشتيم. او بايد شجاعت بيشتري به خرج مي‌داد و به نسل جوان فزون‌تر بها مي‌داد، اما اين عملكرد در وي مشاهده نشد. آلمان برخلاف ما به جوانگرايي گسترده دست زد و بهره‌هاي آن را گرفت. خوشبختانه در پراندلي جسارتي هست كه مي‌تواند اين وجه از كار ما را نيز روبراه و درست كند.»
فقط دو امتياز
گفتني است ايتاليا با داشتن مهره‌هاي ميانسال كمرنگي مثل زامبروتا، گاتوزو، كاناوارو و كامورانزي در پيكارهاي جام‌جهاني نوزدهم فقط 2 امتياز در گروه خود گرفت و بعد از شكست 2 ـ 3 برابر اسلواكي در ديدار سوم (و آخر)‌ خود با پيكارها وداع گفت و 2 امتياز حاصله از 2 تساوي با پاراگوئه و نيوزيلند هم به كارش نيامد.

[Rainyboy]

باجو و پذیرش پیشنهاد کاری فدراسیون فوتبال ایتالیا

http://images.beijing2008.cn/20070830/Img214144144.jpg



روبرتو باجو، اسطوره فوتبال تیم ملی ایتالیا پست رئیس کمیته فنی فدراسیون فوتبال کشورش را پذیرفته است و روز چهارشنبه در مراسمی رسمی معارفه خواهد شد. باجو و جیانکارلو آبه ته ، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا روز دوشنبه جلسه ای دو ساعته داشتند و طی گزارشهای منتشره، باجوی 43 ساله پیشنهاد کاری ارائه شده را پذیرفته است. آتزوری پس از ناکامی دررقابتهای جام جهانی 2010 اوضاع نا به سامانی را سپری می کند. آنها پس از کسب نتایج ضعیف در مرحله گروهی از صعود به دور یک هشتم پایانی ناکام ماندند.
ایی.اس.پی.ان ساکرنت، بخشی از صحبتهای باجو را منعکس کرده:« توافقات نهایی حاصل شده و من تمایل فراوانی دارم تا در پست جدیدم مشغول به کار شوم. در هر حال می بایست منتظر برد فدرال در روز چهارشنبه باشم.»
ستاره سابق باشگاه های میلان، یوونتوس و فیورنتینا در 56 بازی ملی اش ، توانست 27 گل به ثمر برساند و او تنها بازیکن آتزوری است که موفق به گلزنی در سه دوره از رقابتهای جام جهانی شده است.

[Rainyboy]

«باجو» به کمک ایتالیا می‌آید

بازگشت امپراتور

http://english.sport-express.ru/files/ie/6_156_FULL_S1040628.jpg


حتی اگر هوادار روبرتو باجو هم نباشید ولی باز در کمال احترام می‌توانید در وصفش اینگونه بنویسید: «بازی بودای کوچک با قطعه‌های پیانوي آرتورو بندتی، با تابلوهای رافائل و با فرمول‌های ریاضی جان‌نش درباره تئوری بازی که فراتر از یک آهنگ، رنگ و منطق هستند قابل قیاس است. تمام این توصیفات که گفته شد تاثیری همانند هیپنوتیزم دارد، درست مثل آن دهه 90 که از پای گیرنده‌های سیاه و سفیدمان به تماشای بازی ستاره‌هایی همچون باجو می‌نشستیم. دقیقا مانند همان روزها که خوب به یاد داریم حتی گزارشگران تلویزیونی نیز بی‌خیال تلفظ صحیح نام ستاره ریزنقش ایتالیایی می‌شدند و هرازگاهی او را «باگیو» یا «باجیو» خطاب می‌کردند! و باز هم درست در همان زمان‌ها وقتی توصیف روزنامه‌نگاران را درباره او می‌خواندیم خواسته یا ناخواسته مجذوبش می‌شدیم. حالا از آن سال‌ها تا امروز چند دهه‌ای می‌گذرد و بار دیگر ما شاهد خبر بازگشت اسطوره شماره 10 در میان آتزوری‌ها هستیم، البته این بار جریان کمی متفاوت شده و روبرتو

با شمایلی جدید و در قامت یک مربی می‌خواهد روش نوینی را در فوتبال جوانان ایتالیا حاکم کند.

نجات فانتزی آتزوری


2 فانتزی‌باز قدیمی و 2 ستاره دوست‌داشتنی و موفق سال‌های نه چندان دور آتزوری برای بازگشت ایتالیا به روزهای اوج و بزرگی وارد کادر فنی تیم جوانان و زیر 21ساله‌های کشورشان شدند تا بار دیگر تیم ایتالیا و فوتبال این کشور را از نو بسازند. بودای کوچک در کنار راوانلی و مربی صاحب سبک، ساچی. این گروه 3 نفره ماموریت دارند تا فوتبال سرزمین چکمه‌ای را بار دیگر به قله جهان بازگردانند و ایتالیا را به عنوان قدرتمندترین تیم دنیای فوتبال معرفی کنند. پس از ناکامی‌های سال‌های اخیر این کشور در رده‌های باشگاهی و کاستن جذابیت لیگ ایتالیا به همراه عدم تمایل ستاره‌ها به بازی در سری a در کنار نمایش بسیار ضعیف آتزوری در جام نوزدهم سرانجام آبه‌ته و همکارانش به این نتیجه رسیدند که باید هرچه سریع‌تر دست به کار شوند تا بیش از این در سیاهی و شرمساری فرو نروند. پس از بررسی‌های انجام شده و مذاکراتی که مسؤولان فدراسیون فوتبال ایتالیا با کارشناسان ترتیب دادند به این نتیجه دست یافتند تا ستاره‌های فانتزی دهه 90 این کشور که با پیراهن تیم ملی کشورشان افتخارات و محبوبیت‌های زیادی کسب کرده‌اند می‌توانند راهگشای معضل کنونی فوتبالشان شوند اما این نوگرایی از سطوح پایین و تیم جوانان آغاز خواهد شد تا سرزمین چکمه‌ای سال‌های سال از داشتن لاجوردی‌پوشانی بزرگ و خلاق مطمئن باشد و برای مدت‌ها از خلاقیت، توان و انگیزه این گروه که با شرکت در رقابت‌های مختلف تجربه بالایی نیز کسب کرد‌ه‌اند بهره برده و تیمی مقتدر در دنیای توپ گرد شود. به این ترتیب روبرتو باجو برای حضور در کادر فنی جوانان و حضور در پست مدیریت بخش مربیان فدراسیون معرفی و پیشنهاد رسمی فدراسیون به وی ابلاغ شد تا قهرمان افسانه‌ای فوتبال این کشور با بررسی شرایط نظر نهایی خود را اعلام کند. روبرتو نیز با حضور در محل فدراسیون و مذاکره چند ساعته با آبه‌ته به توافق نهایی دست یافت تا به طور رسمی از روز چهارشنبه در پست جدید معرفی شود. ستاره کهنه‌کار لاجوردی که سابقه پوشیدن پیراهن باشگاه‌های بزرگ این کشور را نیز دارد با چهره مسن‌تر اما همیشگی خود پس از بازگشت و ترک محل فدراسیون فوتبال ایتالیا در رم گفت: «‌از من درخواست کمکی شد و حالا اینجا هستم تا به فوتبال کشورم کمک کنم». جانلوکا آبه‌ته نیز مذاکره و جلسه شخصی با این مهره قدیمی را تایید کرد و اظهار داشت: منتظر اعلام نهایی در روز چهارشنبه هستیم. روبرتو ستاره و فوتبالیستی تکنیکی و محبوب است و مطمئنا می‌تواند ما و فوتبال کشورمان را به موفقیت برساند، او تجربیاتی ارزنده و یگانه دارد و ما خوشحالیم که می‌توانیم از وی استفاده کنیم. باجو که پس از 2 ساعت صحبت با چهره‌ای خرسند و راضی با گروه خبرنگاران گفت‌وگو داشت، تاکید کرد: همه چیز خوب پیش رفت، به هر حال من یک روز منتظر خواهم بود تا شاهد اعلام رسمی باشم، این یک انتظار مهم و زیباست که امیدوارم نتیجه‌ای زیبا نیز داشته باشد. نقشی که بر عهده خواهم داشت برایم ارزشمند است، در کنار آريگوساچی کادر فنی را تشکیل می‌دهیم البته تصمیم نهایی بر عهده مسؤولان فدراسیون است. به هر حال حضور در کادر فنی و ایستادن در کنار تیم به عنوان یکی از مربیان فدراسیون هیجان خاصی دارد، این یک شغل اکتیو و مثبت است. پس از آبه‌ته با یولیووری نیز صحبت داشتم، تصور می‌کنم همه شرایط مهیاست. اما منابع خبری از حضور و توافق نهایی می‌نویسند، این گروه معتقدند روبرتو به عنوان مدیر بخش مربیان فدراسیون فوتبال مشغول به کار شود اما یولیووری که این اخبار را نیز تایید کرد، اظهار داشت: تصور نمی‌کنم این شغل و سمت برای باجو جذابیت داشته باشد؛ این یک شغل کسل‌کننده و سخت برای این ستاره فانتزی است بنابر این انتظار پذیرفتن این پست را از سوی وی نداشتم. به هر حال به نظر می‌رسد سران و مسؤولان فوتبال آتزوری بخوبی شرایط بحرانی کشورشان را درک کرده و به این نتیجه رسیدند که باید بزرگانی از دنیای توپ گرد برای پیشبرد اهداف و خواسته‌های‌شان و تولد دوباره فوتبال کشورشان به یاری آنان بشتابند و آتزوری را از نو بسازند؛ تیمی متشکل از جوانان باانگیزه و خلاق که در خود تجربه رقابت‌های بزرگ و بین‌المللی را پرورش و رشد داده‌اند و ستاره‌های فانتزی‌ای مانند باجو را بار دیگر به دنیای فوتبال معرفی کرده و محبوبیت گذشته را از آن خود می‌کنند.

[Ahmad.taj]

هيچ‌کدام از آن‌هايي که با عشق تيم ملي ايتاليا پاي بازيهاي جام جهاني نشستند، کمترين لذتي از ديدن بازيهاي آتزوري نبردند. براي آن‌ها هرچه بود رنج و سرافکندگي بود. انگار بايد حتما اين همه رنج مي‌کشيدند تا بالاخره فکري به حال تيم شود و چزاره پراندلي براي نو کردن همه چيز اين تيم روي کار بيايد.

حالا مربي سابق فيورنتينا جانشين مارچلو ليپي شده و نخستين ليست دعوت شده ها به تيمش را هم منتشر کرده. شايد نامهاي اوليه اي که او از آن‌ها براي حضور در اردوي ايتاليا دعوت کرده است، چندان به مذاق همه خوش نيايد. آن‌هايي را که مارچلو ليپي از ليستش حذف کرده بود حالا مورد توجه پراندلي قرار گرفته‌اند. ماريو بالوتلي و آنتونيو کاسانو از بازيکنان مورد توجه مربي سابق رم و فيورنتينا هستند. تياگو موتا و کريستين لدسما هم براي نخستين بار است که به تيم لاجوردي‌پوش فراخوانده ميشوند. پس اين را بايد کاملا مديون پراندلي باشند.

شايد ساختن تيمي که چهرهاي جديد دارد آن هم در عرصه ملي کار سختي باشد ولي پراندلي نشان داده که حداقل در عرصه باشگاهي مي‌تواند چنين کاري را انجام دهد. در واقع براي بيرون آوردن ايتاليا از باتلاق بحران، کاري به جز اين هم نمي‌توان کرد. ليپي شايد به اين خاطر از نام بالوتلي چشم‌پوشي کرد که او اصالتي ايتاليايي نداشت اما حالا همه‌چيز فرق کرده. براي موفقيت تيم بايد به بازيکناني که اصالتا به جايي خارج از کشور تعلق دارند ولي هويت‌شان را با آن‌جا پيوند داده‌اند، متوسل شد. شايد همه با اين ايده موافق نباشند اما تضعيف مقابل رقبا اصلا به اين نمي‌ارزد که بخواهي ناسيوناليستي فکر کني!

البته آقاي پراندلي جداي از اين‌که به بازيکنان تازهاي ميدان داده به اين هم توجه داشته که اغلب آن‌ها ريشه‌اي بنفش داشته باشند! بنفش از آن جهت که متعلق به فلورانس بوده يا تعلق خاطري هرچند کم به فيورنتينا داشته باشند. الساندرو گامبريني در خط دفاع، ريکاردو مونتوليوو در خط هافبک و آلبرتو جيلاردينو در خط حمله همه از بهترين بازيکناني هستند که در عصر پراندلي در فيورنتينا توپ ميزدند. هرچند که صداي بقيه بابت بازيکناني که از سوي پراندلي به تيم دعوت شده‌اند، دربيايد او به اين انتقادهاي سليقه‌اي گوش نمي‌دهد، چراکه او از آن دست انسان‌هايي نيست که تصميمش را با نظرات ديگران بگيرد. اين را در سري a کاملا براي همه به اثبات رساند، زماني که بر خلاف علاقه هواداران مدام از استيون يووتيچ استفاده مي‌کرد.

پراندلي ايده‌هاي درست و واضح خود را درباره نوع آرايش تيمي و استيل بازي تيمش دارد و درست به همين دليل است که اجازه نمي‌دهد سلايق ديگر در کار او دخالت کنند. حالا با رهبري او سري جديدي از سربازان لاجوردي‌پوش در راه هستند و براي مربي بسيار مهم است که با اولين ليستش پيامي را به همه ابلاغ کند. پيام او اين است: «اول اين‌که درهاي تيم ملي ايتاليا به روي هيچ‌کس بسته نيست و دوم اين‌که در کنار حفظ روح تيمي به زيبايي بازي هم توجه خواهيم کرد.»

ليپي مسير خودش را در تيم ملي ايتاليا در دو مقطع طي کرد که يکي به موفقيت منجر شد و ديگري به فاجعه! پراندلي وظيفه دارد که ويراني‌هاي حاصل از آن فاجعه را آباد کند و براي اين امر هم به فنداسيون کاملي احتياج دارد. بهتر است ايتاليايي‌ها اين فرصت را به او بدهند و همه‌چيز را براي يک عصر جديد در فوتبال ايتاليا مهيا کنند.

ليست بازيکنان دعوت شده به اردوي تيم ملي ايتاليا
دروازه‌بان‌ها : سالواتوره سيريگو، اميليانو ويويانو، مارکو استوراري، آنتونيو ميرانته

مدافعان : لئوناردو بونوچي، لوکا آنتونيني، جورجيو کيليني، ماتيا کاساني، کريستين زاکاردو، الساندرو گامبريني، سالواتوره بوکتي، کريستين ماجيو

هافبک‌ها : تياگو موتا، کريستين لدسما، دانيه گالوپا، دانيه ده‌روسي، آندره‌آ پيرلو، آنتونيو مونتوليوو، کلوديو مارکيسيو، سيمونه په‌په، آنجلو پالومبو

مهاجمان : آلبرتو جيلاردينو، ماريو بالوتلي، آنتونيو کاسانو، مارکو بوريلو، جيامپائولو پاتزيني، جوزپه روسي، فابيو کواليارلا، مارکو مارکيوني، رافائله پالادينو
* * *
«خراسان»

[Rainyboy]

آنالیز فنی دیدار ایتالیا – ساحل‌عاج

حمله با مثلث 3 نفره

http://pic-ups.com/images/1huh.png


چزاره پراندلی باید نخستین شانسش را برابر فیل‌ها آزمایش کند. مرد 52 ساله ایتالیایی باید میراث مارچلو لیپی را به شکل و شمایلی جدید درآورد. اتفاقی که این بار در لندن رخ خواهد داد و با ارائه فهرست جدید از سوی مرد همه کاره آتزوری‌ها بدون شک می‌توانیم به آینده قهرمان دوره قبل جام‌جهانی خوشبین باشیم. اما نکته اصلی اینجاست که آنها باید برابر حریفی از آفریقا قرار بگیرند که این تیم نیز با فرمتی جدید به دیدار لاجوردی‌پوشان می‌رود. ساحل عاج نیز با ژرارد ژیلی فرانسوی که تغییر و تحولاتی در ترکیب تیمش اعمال کرده حریف ساده‌ای برای پسران پراندلی نیست که ایتالیایی‌ها بتوانند به راحتی از سد آنها عبور کنند. اما نکته فنی که در ترکیب و روش چزاره به چشم می‌آید استفاده از 2 فاکتوری است که می‌خواهیم در اینجا به آن بپردازیم.
خط حمله 3 ‌نفره
پراندلی می‌خواهد حال و هوای روش هجومی ایتالیا را با تغییری ناگهانی روبه‌رو کند. امتحان ترکیب 3 نفره در خط حمله و تشکیل مثلث کاسانو، بالوتلی و آمائوری همان تاکتیکی است که اگر پسران او بتوانند به خوبی آن را اجرا کنند ما شاهد تحولی عظیم در تاریخ فوتبال ایتالیا خواهیم بود. روش 1-2-3-4 به هر تیمی که ساختار دفاعی منسجمی داشته باشد اجازه می‌دهد تا به‌راحتی با استفاده از بال‌های کناری و مهاجم هدف خیلی راحت مالکیت توپ و میدان را در اختیار داشته و بر اساس برتری هندسی در زمین، بازی شناوری را به نمایش بگذارد. برای این منظور آمائوری از لحاظ فیزیکی همان مهره‌ای است که می‌تواند نقشه‌های پراندلی را به خوبی اجرا کند اما روش بازی او در یوونتوس گویای این ماجرا نیست. این روش یک آنتی تزی است که یکشنبه بعدازظهر آنها در زمین تمرینی‌شان، کروچانو به اجرا گذاشتند. مربی آتزوری در این جلسه ایده‌های خود را نشان داد و از کاسانو، بالوتلی و آمائوری در خط حمله استفاده کرد. این 3 نفر در یک تیم با آرایش 1-2-3-4 بازی کردند. آمائوری به عنوان مهاجم نوک بازی کرد و ماریو بالوتلی و آنتونیو کاسانو پشت سر او در سمت‌های چپ و راست بازی کردند. سیمونه په‌په، دانیله دروسی و آنجلو پالومبو هم پشت سر آنها به میدان رفتند. در خط دفاعی هم مارکو موتا، مدافع جدید یوونتوس در کنار لئوناردو بونوچی، جورجیو کیه‌لینی و کریستین مولینارو قرار گرفت.

اعتماد به ترکیبی جوان
سرمربی تیم ملی فوتبال ایتالیا در اندیشه جوانگرایی است.چزاره پراندلی معتقد است ایتالیا نباید اشتباهش را در جام جهانی 2010 تکرار کند. پراندلی که پس از نتایج ضعیف تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی، جانشین مارچلو لیپی شد قصد دارد با تغییر و تحول در تیم ملی بار دیگر آتزوری‌ها را به اوج افتخار برساند. سرمربی پیشین فیورنتینا درباره آینده تیمش می‌گوید:«می‌خواهم فضای تازه‌ای در تیم ملی به وجود بیاورم. برای این هدف از بازیکنانی مانند ماریو بالوتلی استفاده خواهم کرد. من به تیم ملی آمده‌ام و به بالوتلی و دیگر بازیکنان جوان می‌گویم که من اینجا هستم. با من حرف بزنید. چه کاری می‌توانم برای‌تان انجام دهم؟ برخی بازیکنان جوان استعداد بالایی دارند و البته دوست دارند با آنها همانند بازیکنان بزرگسال و حرفه‌ای برخورد شود. در تمرین همه خوشحال بودند و می‌خندیدند. هدف من این است که تیمی شاداب و سرحال را روانه میدان کنم. باید بر ترس و اضطراب غلبه کنیم و همیشه برای ریسک کردن آماده باشیم. کاسانو نقش مهمی در تیم ما خواهد داشت، او بازیکن پخته و باتجربه‌ای است و می‌تواند از این فرصت فوق‌العاده استفاده کند».


تفاوت 1-2-3-4 ايتاليا با 1-3-2-4 مدرن



http://pic-ups.com/images/2zqz.png


یکی از مزایای استفاده از روش 1-3-2-4 را می‌توان به این موضوع بسط داد که هر زمانی تیم توپ را در یک سوم دفاعی حریف از دست دهد می‌تواند با 5-4 بازیکن به پرس بپردازد. همین مساله سبب می‌شود تا تیم شما با تکیه بر ستون فقرات اصلی ترکیب، یعنی 2 دفاع میانی، 2 هافبک دفاعی که یک خط جلو‌تر از دفاع 4 نفره قرار می‌گیرند و نوک پیکان خط حمله به دفاع تیمی بپردازند. این روش مدرن به مربیان اجازه می‌دهد تا براساس تشکیل اضلاع چند ضلعی فضاهای خالی را از حریفان بگیرند. اگر شما بر همین اساس و با استفاده از ساختار دفاعی منظم عمل کنید می‌توانید در هر ضد حمله با 6 بازیکن حریف را تحت فشار قرار دهید. اما روش 1-2-3-4 با 3 هافبک دفاعی طراحی می‌شود، ‌طوری که عملا تیم با 5 بازیکن در یک سوم دفاعی برابر حریف به آرایش درمی‌آید. اما از سوی دیگر تشکیل مثلث تهاجمی در یک سوم دفاعی حریف به اضافه بال‌های کناری می‌تواند برای تیم مقابل دردسر ساز باشد. این سیستم بیشتر شبیه روش 3-3-4 و از همین خانواده است اما در روش 3-3-4 مالکیت توپ با شماست در حالی‌که در روش 1-2-3-4 مالکیت فضا را به توپ ترجیح می‌دهند. در این سیستم گرایش دفاعی تیم بیشتر است.

[Rainyboy]

جایی برای پیرمردها نیست


http://www.aftab.ir/articles/sport/football/images/bc0fa53c5316548e5f6d20edb9cb2977.jpg


تیم ملی فوتبال ایتالیا در اولین بازی خود با هدایت سرمربی جدیدش چزاره پراندلی که مسابقه ای دوستانه دربرابر ساحل عاج در خاک کشوری بیطرف و ثالث (شهر لندن پایتخت انگلیس) بود با نتیجه یک بر صفر تسلیم این رقیب دونده و سرسخت آفریقایی شد و این نتیجه را ضمیمه نتایج اسفبار حضور خود در جام جهانی اخیر در آفریقای جنوبی کرد؛ جامی که در آن ایتالیا حتی یک برد هم نداشت و به دو تساوی و یک باخت اکتفا کرد و در همان مرحله گروهی حذف شد.
همین کارنامه رقت انگیز بود که باعث رفتن مارچلو لیپی معروف از اردوی ایتالیا و انتصاب پراندلی ۵۲ ساله به جای وی شد.

نتیجه حاصله در لندن لابد باید رویدادی بد و منفی برای سرمربی سابق فیورنتینا و طالعی نامناسب برای آینده او به حساب آید، اما وی به دلش بد نمی آورد و معتقد است این نتیجه به این سبب حاصل آمده است که ایتالیا یک دوره بازسازی و انتقالی را می گذراند و فعلا فاقد آمادگی لازم است. شروع دیر هنگام لیگ ایتالیا (از ۶ شهریور) هم مزید بر علت شده تا اکنون کسی از ملی پوشان اغلب جدید فوتبال ایتالیا انتظار ارائه نمایشی بی نقص را نداشته باشد.


● آیا او می تواند؟
هرچه باشد نفراتی چون ماریو بالوتلی مهاجم ۲۰ ساله تازه کوچ کرده به منچسترسیتی انگلیس و آمائوری مهاجم برزیلی الاصل یوونتوس تازه اولین بازی های ملی خود را تجربه می کردند و «آنتونیو کاسانو»ی معروف نیز پس از مدت ها دوری از صحنه های ملی از نو در این سطح به بازی گرفته می شد. پراندلی می گوید: «من نگران نیستم زیرا این مسابقه در ابتدای فصل و در زمانی انجام شد که هیچ یک از فوتبالیست های ایتالیا در آمادگی لازم قرار نداشتند. کافی است یک ماه اضافی بگذرد و آنگاه همین نفرات را در شرایطی بسیار بهتر و تیم ایتالیا را در وضعیتی مناسب تر مشاهده خواهید کرد.»
اما آیا پراندلی می تواند ضایعات شدیدی را که به خاطر لجبازی لیپی و اصرار او بر استفاده از همان مهره های مسن به کار گرفته شده در جام جهانی قبلی، در خاک آفریقای جنوبی به وجود آمد را پاک کند و ایتالیا را از نو با نشاط و جوان و چالاک سازد؟
نشانه هایی در ساختار جدید فوتبال ملی ایتالیا وجود دارد که به زعم پراندلی و همفکران او جواب این سوال را با کلمه آری می دهد. یکی از آنها این است که هم سو با پراندلی از نامداران دیگری مثل اریگو ساچی، جانی ریورا و روبرتو باجو خواسته شده است پست هایی را در سازمان تیم ملی این کشور به عهده گیرند و همه دست به دست هم بدهند تا یک بار دیگر فوتبال آتزوری مثل جام جهانی ۲۰۰۶ شود که با هدایت لیپی فاتح پیکارها شد.


● این کارها برای سیرک هاست
در حالی که همه نگاه ها و امیدها برای شکل گیری این واقعه در درجه اول به پراندلی است، روبرتو باجو ۴۳ ساله با پیشینه انجام ۵۶ بازی ملی عمدتا موفق و زدن ۲۷ گل در آنها و کسب مدال های برنز و نقره جام های جهانی ۱۹۹۰ و ۹۴، پست ریاست کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا را عهده دار شده است و از وی خواسته اند روند شناسایی و پرورش نیروهای جوان و مستعد را تحت کنترل و سرپرستی خود قرار دهد و طراح این پروسه باشد. در همین حال از ساچی سرمربی موفق تیم ایتالیا در جام جهانی ۹۴ هم خواسته شده است ناظر و تنظیم کننده فعالیت تیم های ملی زیر ۱۶ تا زیر ۲۱ سال ایتالیا و به واقع کمک کننده درجه اول باجو در زمینه های مربوط به فوتبال جوانان و رده های سنی پایه در ایتالیا باشد. هر دو نفر حرف های جالبی برای گفتن دارند. باجو می گوید: «در ایتالیا همیشه کسب نتیجه در اولویت تمامی امور قرار داشته و این مساله موجب شده بسیاری از مسائل پرورشی و تربیتی و فنی از یادها برود. فراموش نمی کنم که خودم روزی در رده سنی جوانان وقتی در یک جلسه تمرینی توپ را با ضربه پشت پا به یارم پاس دادم، صدای مربی در آمد و بر سرم فریاد کشید: «روبرتو دست بردار. پاس پشت پا برای سیرک ها و ویژه دلقک ها است!»
عجیب است که باجو حاضر شده با وجود این پیشینه و سایر زمینه های بازدارنده در فوتبال ایتالیا، از حالت بازنشستگی سال های اخیر خود خارج شود و مزرعه خود در آرژانتین را رها کند و به رم برگردد و خود را به دردسر بیندازد.
با این وجود باجو می گوید: «ما هنوز هم به اندازه کافی بازیکن با استعداد داریم و آنچه بدان نیازمندیم شجاعت لازم برای رهاسازی این استعدادها و دادن فرصت شکوفایی به آنهاست. نباید فراموش کنیم که زیبایی و فن در فوتبال باید همیشه در راس امور و بالاتر از وجوه فیزیکی قرار گیرد. مطمئن باشید که شور و مهارت های فنی پاداش های ویژه خود را دارد.»


● یک معدل نگران کننده
ساچی نیز به نوبه خود اعتقاد دارد که معدل سنی در فوتبال ایتالیا به شکل نگران کننده ای بالا رفته و چون به عدد ۴ / ۲۷ رسیده، باید این کشور را سرزمین پیرمردان خواند. ساچی که خود ۶۴ ساله شده است، می افزاید: «در ایتالیا واقعا جایی برای پیرمردها هست و این چیزی است که ما باید عوض کنیم. من هم این را می پذیرم که اگر تجربه و بینش لازم را نداشته باشید، به هیچ جا نخواهید رسید، اما تا زمانی که این تجربه با نیروی جوانی و توان بدنی لازم برای به نمایش نهادن آن همراه نشود، توفیق موردنظر حاصل نخواهد آمد.»
معدل سنی رایج در «سری A» که پیشتر از آن یاد کردیم، دومین حد متوسط بالا در فوتبال اروپا بعد از قبرس است. با این حال این نکته را به تیم هایی مثل میلان نگویید که با داشتن معدل سنی برابر با ۲ / ۲۹ سال حتی تیم های پیشکسوت فوتبال اروپا را هم رو سفید کرده است. محصول این نگرش و استفاده طولانی مدت از نظایر سیدورف، پیرلو، آمبروزینی و اینزاگی این است که میلان در ۱۰ سال اخیر فقط یک بار قهرمان کالچو شده است و حتی از قهرمانی های پرتعدادش در اروپا که همواره مرهمی بر زخم های داخلی اش جلوه کرده، از ۲۰۰۷ به بعد خبری نبوده است.
از قضا در ساختار جدید فوتبال ملی ایتالیا دیمیتریو البرتینی را هم می بینیم که یک میلانی سابق است. او که ۳۹ ساله و صاحب سابقه انجام ۷۹ بازی ملی است، اینک به عنوان نایب رئیس فدراسیون در امور تیم ملی و به واقع در هیات سرپرست این تیم عمل می کند. وی که به نوبه خود سال ها در مرکز خط میانی ایتالیا جولان داده، در اواخر تابستان ۲۰۱۰ و همسو با شروع دور مقدماتی جام ملت های اروپا ۲۰۱۲ می گوید: «اولین باوری که همگی باید در ذهن خود ایجاد کنیم، لزوم حمایت هرچه بیشتر از تیم ملی است و چند سالی است که این روند را غایب می بینیم. یک راه مهم حمایت، تقویت کردن تشکیلات فوتبال جوانان در داخل باشگاه ها است و این چیزی است که اینک در تیم های مختلف سری A وجود ندارد. پیشنهاد من به باشگاه ها این بوده که یک تیم ب تشکیل بدهند و اولویت در آن با نیروهای جوان و امید باشد و برای آنها یک لیگ مجزا داشته باشیم. چیزی که مشابه آن در انگلیس هست.


● پل ارتباطی
در تشکیلات جدید فوتبال ملی ایتالیا جانی ریورا را هم حاضر می بینیم. هافبک شاخص نیمه دوم دهه ۱۹۶۰ و تمامی دهه ۱۹۷۰ فوتبال ایتالیا و زننده ۱۴ گل در ۶۰بازی ملی اش اینک با پست مسوول فرهنگی بخش جوانان فدراسیون فوتبال ایتالیا به صحنه بازگشته است و کار نخست او ایجاد یک پل ارتباطی بین مدارس فوتبال ایتالیا و جهان ورزش و دنیای بیرونی است.
با این همه اصلی ترین عنصر در تشکیلات جدید فوتبال ملی ایتالیا همان پراندلی است. او در دوران مربیگری اش در شهر تاریخی فلورانس مجری یک فوتبال زیبا و تهاجمی با لباس ارغوانی های این شهر (فیورنتینا) بود و هیچ گاه به دنبال کاتناچیو (فوتبال تدافعی محض دهه ۱۹۶۰ ایتالیا) نرفت و اینک در تیم ملی نیز همان خط و هدف را تعقیب می کند. تیمی که او برای دیدار اخیر با ساحل عاج انتخاب کرد و لاجرم برای دور مقدماتی یورو ۲۰۱۲ نیز مورد استفاده قرار خواهد گرفت فقط ۸ نفر از کسانی را در بر داشت که راهی جام جهانی ۲۰۱۰ شده بودند و ۱۰ چهره تازه وارد در جمع شان دیده می شد و معدل سنی از ۹ / ۲۸ سال به ۷ / ۲۵ سال کاهش یافته بود. پراندلی هم فهمیده است که باید راهی نو را طی کرد و از استعدادها و مهارت های فنی موجود در فوتبال ایتالیا در قالب هایی تازه و از نفراتی جوان تر استفاده کرد.


● گامی بلند
هرچند برای قضاوت درباره تدابیر او هنوز قدری زود است، اما پراندلی آشکارا به سوی ترمیم و احیای پروسه ای رفته است که لیپی در جام جهانی نوزدهم پیاده کرده و به رغم تمامی اصرار دلسوزان مبنی بر لزوم تغییر آن حاضر به انجام چنان کاری نشده و البته چوب آن را با شدت هر چه بیشتر در آفریقا خورده بود. همین اقدام و گام نیز به خودی خود قدم بلندی برای فوتبال ایتالیا است.