Ahmad.taj
05-25-2010, 03:45 PM
http://www.free2upload.com/images/26416490383940881834.jpg
وقتي پاي فوتبال در ميان باشد، حتي خبر مرگ هم با توجه به صلاحديد جامعه پخش ميشود. مثلا به دليل حضور تيم ملي نيجريه در جام جهاني 1994، کسب اولين جام قهرماني قاره اي پس از 14سال و البته قهرماني در رقابتهاي فوتبال المپيک آتلانتا آن هم با شکست آرژانتين، خبر درگذشت اوباسانجو، ديکتاتور مخوف اين کشور نيم دهه مسکوت ماند تا مبادا روحيه افتخارآفرينان سبزپوش خراب شود. چنين طرز تفکري، برملا شدن رازها را منوط به روحيه بازيکنان ميداند. اين عامه پسندي باعث شده فوتبال برشي از سياست، اقتصاد و اجتماع تلقي شود.
گزارشهاي اخير مبني بر احتمال حمله گروههاي تروريستي به حاضران جام جهاني در قالب چنين تعريفي ميگنجد. در اين باره يک زن زيمبابوه اي حرف اول و آخر را زد: «گفته اند مي آيند و ما را مي کشند. مردم نگران هستند. آنها سازماندهي شده اند و از طرفي مي دانند آفريقا چگونه جايي است. ابتدا مي گويند چون خارجيها مي آيند، کاري به کارتان نداريم اما در ادامه مي شنويم که عده اي از ما بايد براي مردن آماده شويم. پليس اين را ميگويد.» البته نبايد خيلي هم نگران بود چون آفريقاي جنوبي از زمان آخرين حمله خونين سياسي در سال 2008 هميشه به خاطر فوتبال، جنگ را متوقف کرده است.
2 ماه پيش از آن حمله، دهها هزار خارجي جان خود را از دست دادند و هزاران آواره برجاي ماند اما مردم چه آن زمان و چه حالا براي خريدن بليت در صفهاي طويل ايستاده اند و به عشق فوتبال انواع مصائب را تحمل کرده اند. آن زمان آوارگان به خانه رفتند و اکنون آفريقاييها جام جهاني را مي خواهند؛ چه القاعده بمب بريزد و چه نيروهاي امنيتي سلامت جام را تأمين کنند!
در اين بين سابقه خراب اقدامات سياسي قبلي آفريقاي جنوبي بر نگرانيها مي افزايد. 25 سال پيش دولت نژادپرست آفريقاي جنوبي دستور اخراج غنايي هاي مهاجر را داد و 15 سال قبل از اين تاريخ دولت غنا مردم آفريقاي جنوبي را به خاک و خون کشيد. در اين بين فوتبال به عنوان ناجي وارد عمل شد. کسي چه مي داند... اگر نيجريه تيم مارادونا را شکست بدهد، نرخ رو به افزايش تورم و کشتار که هيچ، شايد عزمي براي يک خانه تکاني بزرگ به وجود بيايد. فوتبال قبلا چند بار خيلي خوب کشوري را متحول کرده است.
سر برآوردن از خاکسترها
فريتز والتر در حالي رهبر تيمش در جام جهاني 1954 نام گرفت که آلمان هنوز از بار گران غرامت معاهده ورسا کمر راست نکرده بود. دريافت 8 گل از مجارستان نشان داد فرمول جادويي فوتبال براي آلمان کارساز نيست اما چندي بعد آلمان کم کم پيش آمد و در يک چشم به هم زدن دوباره فرصت روريارويي با مجارستان را به دست آورد؛ اين بار در فينال. مهم نيست مردان هربرگر به چه ترتيبي 3-2 به افسانه شکست ناپذيري مجارستان پايان دادند. موضوع اصلي تحول ايجاد شده بعد از پيروزي بزرگ، در تمام شئون زندگي مردم بود.
پايان نظاميها
سياسيهاي آرژانتين براي به دست آوردن ميزباني و قهرماني در جام جهاني 1978 از هيچ کوششي دريغ نکردند؛ از تقلب در انتخاب ميزبان گرفته تا رشوه دادن به دروازه بان آرژانتيني الاصل پرو. تيم اين سنگربان بايد با اختلاف فراوان ميباخت تا آبي و سفيدپوشان از مرحله گروهي صعود کنند. رقم رشوه چنان زياد بود که دروازه بان پرو 6 گل خورد و آرژانتين در نهايت قهرمان شد اما موفقيت به نام دولتمردان اينچنيني ثبت نشد و در اين راه پاسارلا بيشترين نقش را داشت چون در يکي از جاودانه ترين صحنه هاي تاريخ جام جهاني به يک مقام سياسي کنار زمين گفت: «دستت را بينداز! اين جام مال مردم است. به شما نمي دهيم.» فوتبال به مردم درس آزادي را ياد داد و چند سال بعد امپراتوري ايزابل پرون فرو ريخت.
پايان موقت مافيا
پس از پايان جام جهاني 1982 پليس ايتاليا فرصت را مغتنم شمرد و به بهانه شادي بابت قهرماني لاجورديها در جام جهاني به مردم عادي دستور داد در خانه سران مافيا را بزنند و به بهانه شرکت دادن مافيا در شادي، آدرس و مشخصات دقيق آنها را به پليس بدهند. در نتيجه خيلي از پدرخوانده ها در خانه و با لباس خواب دستگير شدند!
* * *
برگرفته از تايمز
«خراسان»
وقتي پاي فوتبال در ميان باشد، حتي خبر مرگ هم با توجه به صلاحديد جامعه پخش ميشود. مثلا به دليل حضور تيم ملي نيجريه در جام جهاني 1994، کسب اولين جام قهرماني قاره اي پس از 14سال و البته قهرماني در رقابتهاي فوتبال المپيک آتلانتا آن هم با شکست آرژانتين، خبر درگذشت اوباسانجو، ديکتاتور مخوف اين کشور نيم دهه مسکوت ماند تا مبادا روحيه افتخارآفرينان سبزپوش خراب شود. چنين طرز تفکري، برملا شدن رازها را منوط به روحيه بازيکنان ميداند. اين عامه پسندي باعث شده فوتبال برشي از سياست، اقتصاد و اجتماع تلقي شود.
گزارشهاي اخير مبني بر احتمال حمله گروههاي تروريستي به حاضران جام جهاني در قالب چنين تعريفي ميگنجد. در اين باره يک زن زيمبابوه اي حرف اول و آخر را زد: «گفته اند مي آيند و ما را مي کشند. مردم نگران هستند. آنها سازماندهي شده اند و از طرفي مي دانند آفريقا چگونه جايي است. ابتدا مي گويند چون خارجيها مي آيند، کاري به کارتان نداريم اما در ادامه مي شنويم که عده اي از ما بايد براي مردن آماده شويم. پليس اين را ميگويد.» البته نبايد خيلي هم نگران بود چون آفريقاي جنوبي از زمان آخرين حمله خونين سياسي در سال 2008 هميشه به خاطر فوتبال، جنگ را متوقف کرده است.
2 ماه پيش از آن حمله، دهها هزار خارجي جان خود را از دست دادند و هزاران آواره برجاي ماند اما مردم چه آن زمان و چه حالا براي خريدن بليت در صفهاي طويل ايستاده اند و به عشق فوتبال انواع مصائب را تحمل کرده اند. آن زمان آوارگان به خانه رفتند و اکنون آفريقاييها جام جهاني را مي خواهند؛ چه القاعده بمب بريزد و چه نيروهاي امنيتي سلامت جام را تأمين کنند!
در اين بين سابقه خراب اقدامات سياسي قبلي آفريقاي جنوبي بر نگرانيها مي افزايد. 25 سال پيش دولت نژادپرست آفريقاي جنوبي دستور اخراج غنايي هاي مهاجر را داد و 15 سال قبل از اين تاريخ دولت غنا مردم آفريقاي جنوبي را به خاک و خون کشيد. در اين بين فوتبال به عنوان ناجي وارد عمل شد. کسي چه مي داند... اگر نيجريه تيم مارادونا را شکست بدهد، نرخ رو به افزايش تورم و کشتار که هيچ، شايد عزمي براي يک خانه تکاني بزرگ به وجود بيايد. فوتبال قبلا چند بار خيلي خوب کشوري را متحول کرده است.
سر برآوردن از خاکسترها
فريتز والتر در حالي رهبر تيمش در جام جهاني 1954 نام گرفت که آلمان هنوز از بار گران غرامت معاهده ورسا کمر راست نکرده بود. دريافت 8 گل از مجارستان نشان داد فرمول جادويي فوتبال براي آلمان کارساز نيست اما چندي بعد آلمان کم کم پيش آمد و در يک چشم به هم زدن دوباره فرصت روريارويي با مجارستان را به دست آورد؛ اين بار در فينال. مهم نيست مردان هربرگر به چه ترتيبي 3-2 به افسانه شکست ناپذيري مجارستان پايان دادند. موضوع اصلي تحول ايجاد شده بعد از پيروزي بزرگ، در تمام شئون زندگي مردم بود.
پايان نظاميها
سياسيهاي آرژانتين براي به دست آوردن ميزباني و قهرماني در جام جهاني 1978 از هيچ کوششي دريغ نکردند؛ از تقلب در انتخاب ميزبان گرفته تا رشوه دادن به دروازه بان آرژانتيني الاصل پرو. تيم اين سنگربان بايد با اختلاف فراوان ميباخت تا آبي و سفيدپوشان از مرحله گروهي صعود کنند. رقم رشوه چنان زياد بود که دروازه بان پرو 6 گل خورد و آرژانتين در نهايت قهرمان شد اما موفقيت به نام دولتمردان اينچنيني ثبت نشد و در اين راه پاسارلا بيشترين نقش را داشت چون در يکي از جاودانه ترين صحنه هاي تاريخ جام جهاني به يک مقام سياسي کنار زمين گفت: «دستت را بينداز! اين جام مال مردم است. به شما نمي دهيم.» فوتبال به مردم درس آزادي را ياد داد و چند سال بعد امپراتوري ايزابل پرون فرو ريخت.
پايان موقت مافيا
پس از پايان جام جهاني 1982 پليس ايتاليا فرصت را مغتنم شمرد و به بهانه شادي بابت قهرماني لاجورديها در جام جهاني به مردم عادي دستور داد در خانه سران مافيا را بزنند و به بهانه شرکت دادن مافيا در شادي، آدرس و مشخصات دقيق آنها را به پليس بدهند. در نتيجه خيلي از پدرخوانده ها در خانه و با لباس خواب دستگير شدند!
* * *
برگرفته از تايمز
«خراسان»