PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ***مقالات و تحليل هاي روز فوتبال جهان***


صفحه ها : 1 [2]

♥perspolis♥
04-22-2013, 02:59 PM
یکی عقب هست.یکی جلو .یکی کنار بازی میکنه.پست هاشون فرق میکنه

ولی خب اگه قرار بشه از این لیست باشه من اوزیل رو انتخاب میکنم و به نظرم کاکا زمان خودش فوق العاده بود.الانم هست ولی بهش باز نمیرسه ولی من اوزیل رو نه به خاطر اینکه رئالی هستم و انتخابش کردم

دلیلم اینه که به عنوان یه ترک المان هم در تیم ملی و هم وردربرمن و هم رئال خیلی خوب بازی میکرد و اوعجوبه بزرگی برای خودش هست

naghme3.m
04-22-2013, 04:17 PM
من جرارد رو انتخاب کردم چون بازیشو قبول کردم چون معلومه همه به کیارای میدن من تصمیم گرفتم نفرسوم ازدید خودم انتخاب بکنم

babak red
04-22-2013, 04:38 PM
همشون عالی هستن. وجود هرکدومشون تو هر تیمی یه نعمت بزرگه. من واقعا موندم که کیو انتخاب کنم. بدون شک اینیستا و ژاوی بهترینن تو این لیست. من هم زاوی رو انتخاب میکنم. پاسهای بدون اشتباه و ظریف و کاملا حرفه ای که از پس هرکسی برنمیاد. تو نقطه های کور که کسی فکرشو نمیکنه پاسش به مقصد میرسه. فقط کافیه توپ برسه بهش اونوقت خیال همه راحته. هر پاسش بوی گل میده.سلطان پاس گل دنیا واقعا لقب برازنده ای براشه

6 تایی ها
04-22-2013, 04:54 PM
وقتی آندرس اینیستا 16 سالش بود به تمرین ها فراخونده شد.پپ گواردیولا میره به ژاوی میگه تو قراره منو بازنشست کنی ولی این بچه هم منو بازنشست میکنه
من از بین ژاوی و اینیستا،اینیستا رو انتخاب میکنم
برای اینکه قابلیتهای آندرس از ژاوی بیشتره.پاسهای ژاوی و ضربات ایستگاهیش از آندرس بهتره
اما امتیازات آندرس، تکنیک زیاد سرعت خوب پاساش هم اگه خوب نباشه بد هم نیست.فانتزی بازی کردنش بازیکنی که با مغزش فوتبال بازی میکنه نه از رو احساس
کلا اینیستا یه بازیکن کاملی هستش و من خیلی خیلی قبولش دارم

P!NK
04-22-2013, 08:01 PM
من اوزیل رو انتخاب میکنم، هر وقت بازی رئال رو دیدم از طرز بازی اوزیل شگفت زده شدم!!! پاسها و سانترهاش هم فوق العادست... در درجه بعدی فکر میکنم اینیستا بهترین باشه

Ebi_ JASHOO
04-22-2013, 09:16 PM
همه خوبن ولی واسه من انتخاب خیلی سخت نیست
من اوزیل رو انتخاب کردم
بازیکنی باهوش و در خدمت تیم
بازیکنی با دوندگی بالا که باعث پوشش فضاهای خالی حتی تو مناطق غیر از شعاع حرکتی خودش هست
وقتی تیمش صاحب توپه مهاجه و وقتی توپو از دست میدن به کمک مدافعا میره
سریع با قدرت شوت زنی بالا
و از همه مهم تر که یه بچه مسلمان معتقده

الماس سرخ
04-22-2013, 10:54 PM
عاشق بازيه فانتزيشم:8: محشره اوزيل:rose:
به احترام ممل بندري:8: راي من اوزيل@};-

N A K H O D A
04-22-2013, 10:55 PM
اوزیل...چشم نواز و زیبا بازی میکنه...

هشت مقدس
04-22-2013, 11:30 PM
اینیستا

هم به لحاظ بدنی هم به لحاظ تکنیک و هم به لحاظ اخلاق و... سرامد هست

Ali TiFo30
04-23-2013, 02:25 PM
ایتیستا:8:
بازیکنیه تکنیکی . . . باهوش . . . موقع بازی چشاش همه جای زمین رو به خوبی می بینه همبازی هاش و یارای حریف رو به خوبی می بینه و بهترین کار رو با توپ می کنه . . . استاد پاس گل و ضربات آزاد و . . . بعبارت دیگر بازیکنیه کامل
اینیستا فانتزیه مورد علاقمه بعدش هم ژاوی

AM1NR3Z4
05-03-2013, 08:48 PM
از عنوان تاپیک مشخصه میخوایم درمورد چی بحث کنیم.نتایج ضعیف دو نماینده اسپانیا خصوصا بارسلونا باعث شد که دیدگاه خیلی از کارشناسا به این سمت و سو بره که آیا اسپانیا دیگه قدرت قبل رو نداره یا آلمان خیلی قدرتمند شده ؟!
بنظره من میتونیم از چند وجه این موضوع رو نگاه کنیم.این موضوع واسه هیچکسی پوشیده نیست که آلمان برنامه ریزی خیلی صحیحی واسه فوتبالش انجام داد.حدود 7 ساله که یوآخیم لو سرمربی تیم ملیشه و میبینیم که واقعا داره با این تیم خوب نتیجه میگیره. پس تا اینجا میتونیم بگیم ثبات یکی از دلایل موفقیتشون بود.
دلیل بعدی اینکه از جام جهانی 2006 به این طرف تقریبا نسل فوتبالشو عوض کرد. یه نسل جوون و البته کاربلد رو میدون داد که خیلیم نتیجه بخش بود. شاید بشه گفت که همین مسئله شاید از اون ثبات مهمتر بود. ناگفته نماند که هنر المان میشه گفت همین مورد بود. اینکه نسل فوتبالتو عوض کنی کار خیلی شاخی نیست ولی اینکه نسلشو عوض کنی و اون نسلی که میاری قهرمانی تو ذاتشون باشه و چیزی جز قهرمانی نخوان خیلی ارزش داره !
سومین مورد اینکه به داشته های خودش خیلی بها داد. کماکه میبینیم هم هاینکس و هم کلوپ که سرمربی دوتا تیم شاخ لیگشن هردوتا آلمانین. و البته من اصلا این مورد رو قبول ندارم که هاینکس بهتر از کلوپه. درسته با حدود 20 امتیاز اختلاف نسبت به دورتموند قهرمان شد ولی دورتموند از چند مورد تو این فصل رنج برد ؛
- مصدومیت بازیکناش
تو این فصل مصدومیت خیلی زیادی سراغ بازیکناش میومد. به حدی که شاید اگه این مصدومیتا نبود الان جای بایرن و دورتموند عوض میشد !
- نیمکت بدون ستاره
وقتی مصدومیت سراغ بازیکناش میومد نیمکت پری نداشت ؛ بعبارت دیگه اصلا نمیکت خوبی نداشت بنظرم !
کلا بدشانسی زیاد نصیب دورتموند شد.
این موارد رو گفتم که به این نتیجه برسیم که بین بایرن با اون همه ستاره با این دورتموندی که شاید ستاره هاش تازه شناخته شده هستن تقریبا تفاوتی از نظر کیفیت بازی وجود نداره.
چیزی که این وسط مهمه اینه که این تیما به بازیکنای خودشون بها میدن. مثه کشورای انگلیسی یا اسپانیایی نیستن که تو هر پستی دنبال ستاره خارجی باشن.

دوستان ممنون میشم شما هم تو این بحث شرکت کنید...

zamara
05-03-2013, 09:57 PM
در اینکه فوتبال آلمان در طی این یکی دوسال گذشته و بخصوص همین فصل پیشرفت قابل توجه ای داشته شکی نیست ، چرا که فوتبال این کشور از پتانسیل این ترقی رو داشته و متاسفانه در پروسه زمانی مشخص رو به نزول رفت که باز تونستند با همت و تلاش و مدیریت صحیح دوباره به روزهای اوج خودشون برگردند .
کی تصور میکرد دورتمون بتونه رئال رو شکست بده , کی فکرش رو میکرد بایرن بتونه در مجموع رفت و برگشت 7 گل به بارسایی بزنه که بهترین ستاره های فوتبال جهان رو داره !؟
با این همه من فکر میکنم فوتبال اسپانیا مجددا خودش رو پیدا میکنه و دوباره به روزهای اوج برمیگرده اما این موضوع بستگی به افراد داخل فوتبالش داره ، به مدیران ، بازیکنان و ....

Rainyboy
05-04-2013, 11:39 AM
خیلی خوشحالم که چشمم پس از مدتی به یه تاپیک فنی هم خورد. از باعث بانیش تشکر میشه، وحشتناک!:4:
در مورد وجود برنامه ریزی فوتبال صحیح و دقیق در فوتبال آلمان فکر نکنم کسی شکی داشته باشه. در مورد بازیهای نیمه نهایی لیگ قهرمانان فکرهایی زیادی از مغزم گذشته. در مورد بارسایی که خیلی زود غروری که در ساقهای بازیکنانش بود رنگ باخت و به حدی رسید که انگیزه رو از بزرگان این تیم گرفت. تعویض ژاوی چیزی نبود که بهش عادت داشته باشیم، واقعا نمیدونم دلیل اصلی بازی نکردن مسی چی بوده؟! پرواز ناموفق پیکه و آدریانو در برابر مولر تو ذهنم هست! رئالی که با آگاهی از انگیزه بالای آلمانی ها در شب قبل به میدان رفته بود چطور متلاشی شد؟! چطور دورتمند در بیش از 65دقیقه از بازی برگشت عطش بازیکنان رئال و شور هواداران پر تعدادش رو خوابوند؟! نبرد اندیشه در بازی برگشت به نظرم خیلی مهم بود که برخلاف نتیجه ای که ظاهرا نسبت به بازی دیگه بهتر بود کاملا به نفع طرف آلمانی بود اونم در برابر مورینیو و با ابزارهای کمتر!
وقتی یاد جام جهانی قبلی میافتم میبینم چطور ستاره های نوظهور به عرصه جهانی حالا کاملا پرورش یافته و جزء ارکان تیم ملی شدن. سیاستی که با طعنه زدن به نام بالاک جوانی رو به نام مولر به دنیای فوتبال معرفی کرد. اوزیل و خدیرا را به یکی از بهترین تیمهای جهان فرستاد چطور پرینس بواتنگ رو به عنوان عضو موثر به میلان فرستاد. چطوری آرامش رو بعد از مدتی به دروازه آلمان برگردوند. بازیکنانی که با بازی در تیمهای مطرح اروپا تجربه زیر ذره بین بودن رو همواره احساس میکردن و رشدشون سریعتر و کاملتر شدش.

یه چیز جالب که همیشه در مورد تیم آلمان به چشمم میامد مسئله تقریبا دو قطبی فوتبال باشگاهیه آلمانه که من رو یاد وضعیت سالهای گذشته فوتبال باشگاهیه ما میاندازه! که اتفاقا هر دو هم در زمان خودش جواب خوبی دادن!!! بازیکنهای ستاره تیمهای مختلف به سرعت جذب دو تیم اول کشور میشن، یا به تیمهای مهم اروپایی میرن. این مسئله باعث میشه فرصتی هماهنگی برای بازیکنان غیر از تمرینات تیم ملی هم در طول یک فصل وجود داشته باشه. یادتون هست یه زمانی کل کل بین ماها این بود که تو لیست تیم ملی 8تا از آبی 7تا از قرمز یا بلعکس!258147963 ظاهرش این بود که فوتبال ما اون پویایی رو نداره ولی نقطه قوتش این بود که حداقل یک سوم بازیکنان تیم ملی با هم هماهنگن!
به نظرم آلمان با یه همچین طرفندی دوران افولش رو هم حتی با سربلندی سپری کرد

مثالهاش در فوتبال ما خیلی زیاده مثلا در نقطه خط حمله که مدتهاست مشکل داریم، هر از گاهی از بازیکنی مثل رافخایی استفاده میشه بازکنی که هر فصل بین گلزنان لیگ حضور داره ولی چون در تیم بزرگی بازی نمیکنه و زیر فشار نیست تجربه های آسیایی باشگاهی نداره با تقریبا 17 بازیکن دیگه ناآشنا هستش(از نظر تاکتیکی) نمیتونه خوب بازی کنه!

در مورد فوتبال اسپانیا باید عرض کنم. آینده فوتبال اسپانیا در روزهایی که دیگه کاسیاس رو در دروازه نداشته باشن و خبری از امثال پویول و راموس در خط دفاعی ژاوی ، آلونسو، انیستا ، در خط میانی و تورس و ویا در خط حمله نباشه، تاریکه جوانان جایگزین برای این ستاره های به حق درخشان فوتبال اسپانیا کجا هستن تا این نوید رو به هوادان پر شمار اسپانیا بدن که "ماتادورها هرگز نمیمیرند!!"

♥perspolis♥
05-04-2013, 01:10 PM
تیمهای ملی المان و اسپانیا در دنیا در حال حاضر به حق میتونم بگم حرف اول رو میزنن.
بلاخره هر تیمی یه زمانی میدرخشه و یه زمانی هم نزول میکنه

دلیلش هم اومدن بازیکنهای جدید و مربی جدید و تفکر جدید هست.
تیمی که چند سال مربی و بازیکناش کنار هم باشن و شناخت کافی و خوبی از هم داشته باشن قطعا بهتر میتونن نتیجه بگیرن

فوتبال اسپانیا هنوز تموم نشده.مخصوصا رئال مادرید.رئالی که با تاکتیک اصیل فوتبال هنوزم کار میکنه

متاسفانه در لیگ اسپانیا بارسا و رئال شدن یه طرف بقیه 18 شدن یه طرف دیگه و این یعنی افت . شما فکرشو بکنید تیمی مثل رئال چند سال با تیمی مثل گهردرود بازی کنه.یهو بره مقابل یه تیم پرستاره.خب قطعا کم میاره.چون اونقدر با تیم های ضعیف بازی کردن 3 تا و 4 تا گل زدن که تکراری شده براشون

بارسا و رئال هم دچار این اشتباه شدن.ولی رئال میتونست بره فینال.اگه موقعیت های نیمه اول و دومشون گل میشد رئال و بایرن فینال رو برگزار میکردن.یک نکته دیگه اینکه

ترس از محرومیت بازیکن ها توسط مربی هست.اگه مورینیو میخواست میتونست به په په بگه لواندوفسکی رو بازی رفت مصدوم بکنه به قیمت اخراج ولی ترسید و از ترسش باخت

AM1NR3Z4
05-04-2013, 01:43 PM
تشکر از عزیزانی که در این بحث شرکت کردن و نظرات ارزشمند خودشون رو دراختیار ماهم گذاشتن. این مورد که واسه ما کاملا واضحه که یه تیم نمیتونه چند سال متوالی تو اوج بمونه. بهترین مثالی میتونم بزنم هلند دهه 90 هست. دورانی که هلند نه تنها تو اروپا بلکه تو کل دنیا آقایی میکرد ! وجود اسطوره هایی مثه مارکو فن باستن، رود گولیت، یوهان کرایف، رونالد کومن و ... باعث شده بود که دغدغه اون دوران هلند دقیقا دغدغه فکری اسپانیای فعلی باشه. دغدغه اینکه ایا دوران ما به سر اومده ؟!
آلمان بعد از مقام سومیش تو جام جهانی 2006 به معنای واقعی کلمه تصمیم به تحول گرفت. تحولی که یه برنامه بلندمدت رو میطلبید و نمیشد یک شبه ره صد ساله رو رفت ؛ دقیقا همون چیزی که ما ایرانیا توقع داریم ! باوجود اینکه یورگن کلینزمن سرمربی خوبی بود ولی یواخیم لویی رو اورد که از همون زیرساخت همه چیزو درست کنه. اگه ما ایرانیا بودیم حاضر نمیشدیم مهدی رحمتی، گردان و باقی گلرهامون رو بازنشسته کنیم و بجاش یه گلر جوون مس شهدادنژاد بیاریم ! ولی المان دقیقا همینکارو کرد. الیور کان اسطوره ای و ینس لمن واسه هیچکسی ناشناخته نیست اما نسل فوتبالشو عوض کرد. حتی تورستن فرینگزی که تو جام جهانی فوق العاده بود دیگه جایگاهی تو این تیم جوون نداشت.
کیفیت فوتبال المان بجایی رسید که شاید از همین الان بشه پیش بینی کرد المان اگه بدشانسی نیاره قهرمان جام جهانی 2014 میشه ! ناگفته نماند کشوری مثه برزیل هم تا چند سال آینده جای آلمان رو پر میکنه. مجددا داره روی تیمهای پایه اش و جووناش کار میکنه. شاید به چشم ما و شما بازیکنای سرشناسش بیان ولی دقیقا داره همون روند المان رو دنبال میکنه.
پیش بینی نمیکنم اسپانیا با این نسل فوتبال پیش روش بتونه اسپانیای سابق باشه. دیگه دوران ژاوی و اینیستا حداکثر 2 سال دیگه ادامه داره. اما این آلمانی که من میبینم با این بازیکنای جوونش هنوز تو اوج میمونه. تو ترکیب اصلی المان فک کنم پیرترین بازیکن شواینی باشه !

Ali TiFo30
05-04-2013, 03:35 PM
چیزی که هست اینه که اکثر کشورهای صاحب فوتبال دنبال پیشرفت و پیشی گرفتن از همن و برای این هدفشون برنامه دارن
فوتبال آلمان هم حتما برنامه ای قوی و درست داشته که حالا گوی سبقت رو در اروپا از همگان ربوده
اسپانیا هم اگر برنامه ای نداشته باشه یا در باد افتخارات قبل بخوابه چند وقت دیگر بیشتر افت خواهد کرد و حال و روزش می شه عینهو برزیل!
جام جهانی پیش رو ثابت خواهد کرد که آیا آلمان واقعا شده قدرت برتر فوتبال جهان یا نه؟(امیدوارم آرژانتین خلافش رو ثابت کنه:4:) و همینطور وضعیت اسپانیا هم مشخص تر می شه
ضمنا هر وقت تیمی بهترین باشه بقیه هم سعی می کنن ازش پیشی بگیرن(رقابت) و تلاش می کنن برای همین مقصود پس هیچ تیمی نمی تونه تا ابد برتر بمونه.

♥perspolis♥
05-07-2013, 10:57 AM
به نام خدا

دوستان عزیز در این تاپیک میخوایم این هفته به تاریخچه یک باشگاه بپردازیم و مطالب کامل و جامعی براتون بذاریم و امیدوارم از مطالب کامل و عکس های خاطره انگیز خوشتون بیاد

دومین تاریخچه مربوط به باشگاه بارسلونا هست


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/fa/thumb/9/96/FCB.svg/200px-FCB.svg.png (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:FCB.svg)

نام کامل باشگاه


باشگاه فوتبال بارسلونا
(Fútbol Club Barcelona)

لقب(ها)

(آبی و اناری‌ها)
(آزلگرونا)
(کاتالانی‌ها)

تاریخ تأسیس۲۹ نوامبر ۱۸۹۹

نام ورزشگاهنیوکمپ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88%D9%85_% D9%86%DB%8C%D9%88%DA%A9%D9%85%D9%BE)
(گنجایش (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4% DA%AF%D8%A7%D9%87_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%88% D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84_%D8%A8%D8%B1_%D8%A7%D8%B3% D8%A7%D8%B3_%DA%AF%D9%86%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B4): ۹۹٬۳۵۴ )

مدیرعاملساندرو راسل (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%88_%D8%B1%D8%A7% D8%B3%D9%84)سرمربیجوزپ گواردیولا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%88%D8%B2%D9%BE_%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1% D8%AF%DB%8C%D9%88%D9%84%D8%A7) تا ۱ ژوئیه
از ۱ ژوئیه تیتو ویلانوا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%AA%D9%88_%D9%88%DB%8C%D9%84%D8%A7% D9%86%D9%88%D8%A7)

لیگ لالیگا (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D8%A7%D9%84%DB%8C%DA%AF%D8%A7)

۱۱–۲۰۱۰لالیگا، اول

آدرس اینترنتیwww.fcbarcelona.com (http://www.fcbarcelona.com/)

پرگل ترین بردبارسلونا ۲۰ - ۱ اسمیلد هلند

بدترین باختبارسلونا ۱ - ۱۲ اتلتیکو بیلبائو


گروه هوادارهاکولز (culés)

♥perspolis♥
05-07-2013, 10:57 AM
تاریخچه باشگاه بارسلونا (http://fcb-newcamp.blogfa.com/post/12)

http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/origins/1901.jpgنقطه آغاز (1899-1922)

هانس گمپر تاجر (متولد 22 نوامبر 1877 در وینترهور) مردی بود که تصمیم گرفت با چاپ یک آگهی در یک روزنامه محلی در 22 اکتبر 1899، یک باشگاه فوتبال در بارسلونا تاسیس کند.

گمپر که در بارسلونا با نام "خوان" مشهور بود، در سال 1898 برای تجارت به پایتخت کاتالان آمده بود و تنها پس از چند ماه از ورودش به بارسلونا در تاریخ 29 نوامبر 1899، ریاست اولین ملاقات باشگاه در "گیمناس سول" را بر عهده گرفت. به همراه گمپر، گوالتری ویلد، لوئیس دوسو، بارتومئو، تراداس، اتوکانزل، اتو مایر، اریک دوکال، پره کابوت، کارلس پوجول، جوزپ لیوبت، جان پارسون و ویلیام پارسون، در این گردهمایی تاریخی حضور داشتند. این جلسه باعث تشکیل باشگاه به صورت رسمی شد و مرد انگلیسی "گوالتری ویلد" به عنوان اولین رئیس باشگاه به صورت همزمان مشغول انجام وظایف مدیریتی و همچنین بازی در تیم شد. این در حالی بود که ویلد نیز در ابتدا مانند سایرین تنها یک بازیکن بود.


http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/origins/camp_industria.jpg
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/origins/Primera_samarreta.jpg
وسایل اولیه

از همان آغاز، بازیکنان لباس آبی و اناری به تن میکردند. نیمی از لباس به رنگ یک رنگ بود و نیمی به همراه آستینها به رنگ دیگر و به همراه شرت سفید.

http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/origins/1910.jpg
نخستین لوگوی باشگاه

باشگاه در ابتدای تاریخ خود به نشانه تعهد به شهر، از نشان شهر استفاده می کرد. پس از آن در سال 1910 اعضای باشگاه به این نتیجه رسیدند که باشگاه نیاز به یک نشان دارد و برای طراحی بهترین لوگو مسابقه ای ترتیب داده شد که در ان فردی ناشناس که مدل کنونی را ارائه داده بود برنده شد.

http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/origins/plantilla_1902-03.jpg
اولین بازی

بارسا در اولین بازی خود، مقابل تیمی متشکل از مهاجرین انگلیسی در "بونانوا" (مکانی که هم اکنون به تورو پارک مشهور است) قرار گرفت. تیم انگلیسی به همراه تنی چند از بازیکنان بارسا موفق شد 1-0 پیروز شود.

اولین زمینها

در ابتدا جستجوی بارسا برای یافتن یک زمین خانگی با بازی در هتل کاسانواس (1900)، لاکارترا دهورتا (1901)، ال کارر مونتار (1905) و کارر اندوستریا که اولین زمین رسمی باشگاه محسوب می شد همراه شد. این زمین با گنجایش 6000 نفر و دو ردیف صندلی، در دوره خود بی مانند بود. این زمین در تاریخ 14 مارس 1909 افتتاح شد، در این زمان بارسا با تازگی کسب عناوین را آغاز کرده بود، آنها در ابتدا جام "کوپا ماکایا" را در فصل 1901/02 و جام قهرمانی کاتالونیا را در فصل 1904/05 و 1908/09 کسب کرده بودند. با توجه به شرایط جدید، در حالی که باشگاه از گسترش اجتماعی و ورزشی خود لذت می برد عنوان قهرمانی کاتالونیا را در فصول 1909/10، 1910/11، 1912/13، 1915/16، 1918/19، 1919/20، 1920/21، 1921/22 و جام حذفی اسپانیا را در فصلهای 1909/10، 1911/12، 1912/13، 1919/20، 1921/22 کسب کرد.

http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/origins/retrat_joanGamper.jpg
بنیان گذار، خوان گمپر

متولد 22 نوامبر در "وینترتور" در کشور سویس بود. هانس گمپر جوان، علاقمند به این ورزش بود. او پیش از این به دو میدانی، شنا، دوچرخه سواری و در راس همه آنها فوتبال علاقمند بود، وی قبل از این تیم اف سی زوریخ را نیز تاسیس کرده بود. وی در سن بیست سالگی وارد بارسلونا شد و با دیگر علاقمندان به ورزش آشنا شد و به جمع آوری پول برای موسسه بارسا که توجه اصلیش بر روی ورزش بود پرداخت. او بازیکن خوبی نیز بود و در سال 1901 از مجموع 88 گل بارسا 49 گل برای تیم به ثمر رساند. تا سال 1903 به بازی پرداخت و پس از آن در سال 1908 برای نجات باشگاه از نابودی به عنوان رئیس به باشگاه بازگشت. خوان گمپر تا سال 1925 و برای 5 دوره عنوان ریاست باشگاه را در اختیار داشت. گمپر به طور کامل تبدیل به یک کاتالان شد و هم به زبان کاتالان صحبت میکرد و هم می نوشت.

در سال 1925 وی توسط "پریمو د ریورا" دیکتاتوری که حامی رئال مادرید بود، از ادامه فعالیت منع شد. در سال 1930 گمپر مجدادا شکستی دیگر را، این بار در تجارت تجربه کرد و بلاخره با خود کشی به کار خود پایان داد


http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/lescorts/Samitier.jpg
از لس کورتس تا کمپ نو (1922-1957)

استادیوم لس کورتس در سال 1922 افتتاح شد، در وحله اول عامل رشد و تکامل باشگاه در عصر طلایی ما بود(1919-1929).

پس از این دوران شگفت انگیز باشگاه در دهه 30 وارد بحران شد. استادیوم لس کورتس توسط دیکتاتور فاشیست "پریمو د ریورا" بسته شد و از آن به عنوان کمپ نظامی در جریان جنگهای داخلی استفاده شد. با این وجود استادیوم لس کورتس هنوز هم برای پا گذاشتن به دوره با شکوه جدیدی زنده بود، این دوره "دوره پنج جام" بود. سامیتیر در دهه 1920 و کوبالا در دهه 1950 از جمله بازیکنان بسیاری بودند که باعث درخشش در استادیومی شدند که تاریخ آبی و اناری ها را رقم زد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/lescorts/alcantara.jpg
شروعی برای سالهای افتخار - ال کمپ د لس کورتس

از دهه 1919 تا 1929 به واقع به عنوان یک دوره طلایی برای باشگاه یاد میشود. هنگامی که باشگاه بازیکنانی مانند سامیتیر، آلکانترا، زامورا، ساگی، پیرا و سانچو را معرفی کرد. افرادی که در آن دوران خاص و دشوار به عنوان یک کاتالان وطن پرست توانایی و مهارتهایشان جمعیت را مجذوب می ساخت.
روز 20 می 1922 تاریخ افتتاح زمین جدید لس کورتس بود. طولی نکشید که این ورزشگاه به "کلیسای فوتبال" مشهور شد، این یک استادیوم باشکوه با گنجایش 30.000 نفر بود که بعدها گنجایش آن به دو برابر یعنی 60.000 نفر رسید. در جشن بیست و پنجمین سالگرد تاسیس باشگاه در سال 1924، با استناد بر اثر مشهور که توسط نقاش والنسیایی "جوزپ سگرلیس" کشیده شد اف سی بارسلونا در آن زمان 12.207 عضو داشت و قطعا آینده ای درخشان برای باشگاه تصور میشد. پنج سال بعد و در فصل 1928/29 بارسا موفق به کسب اولین قهرمانی از مجموعه قهرمانی های انبوهش در لیگ اسپانیا شد. این قهرمانی شروعی مناسب بود برای دوره ای که در آن جام قهرمانی کاتالونیا در فصول 1923/24، 1924/25، 1925/26، 1926/27، 1927/28 و جام قهرمانی اسپانیا در فصول 1924/25، 1925/26، 1927/28 بدست آمد. پیروزی آخر پس از انجام دو بازی با رئال سوسیداد و نمایش قهرمانانه دروازبان بارسا "فرانز پالاتکو" بدست آمد و بعدها "رافائل آلبرتی" با شعری از وی تجلیل کرد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/lescorts/Les_Corts.jpg
دوران سخت

در اواسط دهه شکوهمند 20، بارسا از مجموعه ای از برخوردهای غیر ورزشی، که دهه آتی را تحت تاثیر قرار دادند رنج می برد. در 14 ژوئن 1925، در زمان "پریمو د ریورا" ی دیکتاتور، در جریان برگذاری یک دیدار جمعیت حاضر به همراه "اورفئو" ی کاتالان سرود ملی اسپانیا را مسخره کردند و دولت نیز به منظور تلافی استادیوم را به مدت 6 ماه تعطیل کرد که این جریمه چندی بعد به 3 ماه کاهش یافت. در این بین خوان گمپر نیز مجبور به ترک ریاست باشگاه شد. پنج سال بعد و در 30 جولای 1930، موسس باشگاه از دنیا رفت، و با اینکه باشگاه بازیکنان همیشگی خود نظیر ونتورلا، رایش یا اسکولا را در اختیار داشت وارد دوران نزول خود شد. دوره ای که کشمکشهای سیاسی سایه خود را بر جامعه ورزش افکنده بود. مشکلات ورزشی، مالی، اجتماعی و کاهش دائمی شمار اعضا در حالی که باشگاه در فصول 1929/30، 1930/31، 1931/32، 1934/35، 1935/36 و 1937/38 موفق به کسب عنوان قهرمانی کاتالونیا شد، سبب شد باشگاه در اسپانیا از کسب موفقیت باز بماند.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/lescorts/GuxrdiaCivil_lescorts.jpg
عوامل جنگهای داخلی

یک ماه پس از آغاز جنگهای داخلی، ریاست باشگاه "جوزپ سونول" در نزدیکی "گوادالاخارا" توسط سربازان فرانکو به قتل رسید. خوشبختانه تیم در ان هنگام در تور آمریکا و مکزیک به سر می برد. در این بین با اینکه باشگاه از لحاظ مالی تثبیت شد، ولی نیمی از اعضای تیم خواستار انتقال به مکزیک و فرانسه شدند. در 16 مارچ 1936، فاشیستها بمبی را در محل باشگاه انداختند که باعث بوجود آمدن خساراتی جدی شد. چند ماه بعد، بارسلونا در تصرف فاشیستها در آمده بود، این در حالی بود که باشگاه به صورت یک سمبل برای کاتالانهای وطن پرست تبدیل شده بود. اعضای باشگاه اکنون به 3486 نفر تنزل پیدا کرده بود و این یک مشکل جدی به شمار می آمد. در مارچ 1940 همدست نزدیک حکومت فرانکو، "اریک پینیرو، مارکز د لاماسا د استا" به ریاست باشگاه منصوب شد. در همان زمان، نام باشگاه از تلفظ انگلیسی خود (Futbol Club Barcelona) بیشتر به سمت اسپانیایی (Club de Fútbol Barcelona) تغییر یافت (این تغییر در سال 1973 مجدادا برگردانده شد)، و چهار خط قرمز پرچم کاتالان در روی بازوی آستینها به دو عدد کاهش پیدا کرد و تا سال 1949 به شکل اصلی بازنگشت.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/lescorts/Kubala.jpg
از دوران افت تا کوپا لاتینا

در طول دهه 40، باشگاه به تدریج از بحرانی که در سال 1942 دچار آن شده بود رهایی یافت. با این وجود آنها جام حذفی اسپانیا را در همان فصل فتح کردند. در فصل بعد و در جریان بازی رسوا کننده برابر مادرید بازیکنان توسط داور، پلیس و "پینیرو" (ریاست وقت باشگاه) که یک فاشیست بود، تهدید شدند. اما به واقع خود وی نیز از رفتاری که با تیمش می شد در عذاب بود و بلاخره از مقام ریاست باشگاه استعفا داد. با کسب مقام قهرمانی لیگ اسپانیا در فصول 1944/45، 1947/48 و 1948/49 و کسب کوپا لاتینا در 1949، به نظر می رسید که باشگاه دگرگون شده و مشکلات گذشته را سپری کرده است. بارسا پنجاهمین سالگرد تاسیس خود را در سال 1949 با افزایش اعضا به 24.793 عضو و کلکسیونی از افتخارات با 21 قهرمانی کاتالونیا، 9 قهرمانی در جام حذفی و 4 قهرمانی لیگ اسپانیا جشن گرفت.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/lescorts/plantilla_1951-52.jpg
کوبالا و پنج جام

با ورود "لادیسلاو کوبالا" در ژوئن 1950، خیلی زود مشخص شد که بارسا بیش از حد برای لس کورتس بزرگ است. بین سالهای 1951 و 1953 بارسا به تمام قهرمانی های ممکن در اسپانیا دست یافت. قهرمانی در لیگ اسپانیا در فصلهای 1951، 1952 و 1953، و کسب پنج جام در فصل 1951/52 که شامل قهرمانی در لیگ اسپانیا، جام حذفی، لاتین کاپ، اوا دوراته و مارتین روسی می شد با کمک خط حمله مشهور آن زمان که متشکل از باسورا، سزار، کوبالا، مورنو و مانچون بود، بدست آمد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/campnou/CAMP_NOU_1957.jpg
از ساخت کمپ نو تا هفتاد و پنجمین سالگرد (1957-1974)

باشگاه با ساخت ورزشگاه کمپ نو به تکامل رسید. این یک طرح بی سابقه در سطح معماری، و یک بلند پروازی فوق العاده در مقیاس مالی به شمار میرفت.

افزایش قدرت تیم، دلیل بزرگی برای ساخت یک خانه جدید برای تیم بود. با این حال در سالهای اولیه، ورزشگاه تنها شاهد یک دوره متوسط و تعداد کمی بازی برای باشگاه بود.

با این وجود تعداد هواداران در حال افزایش بود و این برای باشگاه مساله کوچک کم اهمیتی نبود. این موضوع زمانی مشخص شد که "نارسیس د کارراس" در سال 1968 به ریاست باشگاه رسید و عبارتی را رواج داد که بعدها به عنوان شعار باشگاه مطرح شد، "فراتر از یک باشگاه". اف سی بارسلونا با طرفداری از کاتالان و ضدیت با "فرانکو" در کاتالونیا در آمیخته بود، و این مساله کمک زیادی به نفوذ باشگاه در بعد اجتماعی و ارتباط با دنیای فرهنگی داشت. پس از ورود ابر ستاره هلند "یوهان کرایف" بارسا عنوان قهرمانی لیگ کوچک را در فصل 1973/74 کسب کرد، این اتفاق با هفتاد و پنجمین سالگرد باشگاه همزمان شد. با این وجود اعمال محدودیتهای رژیم فرانکو هواداران بارسلونا را از همیشه به یکدیگر نزدیکتر کرد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/campnou/1958-59.jpg
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/campnou/euforia_liga_59-60.jpg

♥perspolis♥
05-07-2013, 10:58 AM
کمپ نو به نمایش در آمد

در اواخر دهه 1940 به طور آشکارا مشخص شد که لس کورتس به اندازه کافی برای بارسا بزرگ نیست و باشگاه شروع به جستجوی برای یک خرید یک مکان جدید کرد. "فرانسی مایرو سانس" که در سال 1953 به ریاست باشگاه رسید یکی از پیشگامان این طرح بود، و کمپ نو سرانجام در 24 سپتامبر 1957 افتتاح شد. ورزشگاه جدید گنجایش 90.000 نفر را داشت که از این تعداد 49.000 نفر را اعضای رسمی باشگاه تشکیل میدادند. این مکان جدید، نوید بخش روزهای بزرگی پس از قهرمانی جام 1957 در مونتجوئیک بود.

قهرمانی لیگ در فصل 1958/59 و 1959/60 ناشی از حضور مربی افسانه ای "هلینو هررا" بود. او یک گروه از بازیکنان مستعد را که شامل کوکسیچ، زیبور، اواریستو، کوبالا، ایلوگیو مارتینز، سوارز، ویلاورده، اولیولا، خنسانا، سگاراف گراسیا، ورگس و تجادا، بود را رهبری می کرد. اما این مجموعه ستارگان در دهه 60، دیگر وجود نداشتند. باخت در فینال جام اروپا در برن در سال 1961، پیش زمینه یک دوره مایوس کننده بود که در آن تنها عنوان بزرگ، قهرمانی در جام 1963 و 1968 و یک فیر کاپ (Fair Cup) در سال 1966 بود.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/campnou/final-berna-1961.jpg
فراتر از یک باشگاه

با اینکه کسب موفقیت در میدان اندک و با فاصله از هم بود ولی روند رو به رشد اعضای باشگاه هیچ گاه متوقف نشد. یکی از جذابیتهای بزرگ بارسا در آن دوره، تبدیل بارسا به عنوان جزیی از کاتالونیا و یک نماد برای مبارزه با رژیم فرانکو بود. با ورود ریاست باشگاه "آگوستی مونتال کاستا" (1969-1977) ریاست باشگاه قدمهای زیادی برای معرفی هویت باشگاه برداشت. با این وجود محدودیتهای حکومت فرانکو و جنگ برای بدست آوردن دموکراسی در فوتبال، او را در چندین مقطع به صورت جدی با قدرت دخالت در امور ورزشی "فرانکو" مواجه ساخت.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/campnou/0-5.jpg
ورود یوهان کرایف

ورود بازیکنان خارجی پس از ورود "دی استفانو" در سال 1953 همواره یک موضوع جنجالی بوده. در دهه 1970 بارسا می بایت ماهیت مستبدانه زمامداران امور ورزشی را تحمل می کرد. به عنوان مثال تعیین وضعیت بازیکنان خارجی دارای والدین اسپانیایی، اما بلاخره کرایف به عنوان یک برگ برنده وارد باشگاه شد و فعالیت خود را در تاریخ 28 اکتبر 1973 آغاز کرد. مرد هلندی و بارسا بلافاصله برای کسب عنوان قهرمانی لیگ حمله کردند. پیروزی 5-0 در زمین رئال مادرید شب بسیار مهمی برای همه بود، خط حمله 5 نفره بارسا متشکل از رکساچ، آسنسی، کرایف، سوتیل و مارسیال بود. کرایف یکی از بازیکنان نسل جدید و یک رهبر واقعی چه در داخل زمین و چه خارج از زمین بود که علاقه بسیاری از رسانه ها را به خود جلب می کرد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/campnou/cruyff_1973.jpg
هفتاد و پنجمین جشن سالگرد

شخصیت اجتماعی باشگاه هنگامی که قهرمانی در لیگ 1973/74 با هفتاد و پنجمین سالگرد تاسیس باشگاه در پاییز 1974 همزمان شد به اوج خود رسید. جشن با پوستری که توسط "خوان میرو" نقاش، طراحی کرده بود برای بسیاری از مردم در آن زمان به معنای تظاهراتی در قالب بارسا بود. جشن با حضور هنرمندان، نویسندگان، خوانندگان و جمعی دیگر از افراد وابسته به جامعه کاتالان برگذار شد. این یک موقعیت عالی برای برگذاری جشن سالگرد بود و سرود (Cant del Barça) توسط گروه سرود "Sant Jordi" اجرا شد و چندی بعد به عنوان سرود رسمی باشگاه به ثبت رسید.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/European-cup/Nunez_jove.jpg
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/European-cup/Asensi_krankl.jpg
از جشن هفتاد و پنج سالگی تا جام اروپایی (1974-1992)

جشن هفتاد و پنج سالگی باشگاه آشکارا این مساله را اثبات کرد که باشگاه تحت تاثیر اجتماع کاتالونیا قرار دارد، در آن زمان اوضاع داخلی به شدت تحت تاثیر مسائل سیاسی که توسط حکومت دیکتاتوری "فرانکو" به وجود آمده بود قرار داشت.

ورود دموکراسی نه تنها باعث ایجاد تغییرات سیاسی عمده در کشور، بلکه در زمینه های دیگر اجتماع مانند ورزش نیز تاثیر داشت. اکنون باشگاه می بایست ادامه مسیر را هم زیر نظر فدراسیون که تحت نظر حکومت ملی بود، و هم حکومت مستقل کاتالونیا که منطبق با دموکراسی بود طی کند.

در بارسا، "آگوستی مونتال" به عنوان ریاست باشگاه از اولین لحظات پس از انتخابش به عنوان ریاست باشگاه، باشگاه را به سمت دموکراسی هدایت کرد. زمانی که اعضا به "خوزه لوئیز نونیز" فردی که بیشترین دوره ریاست تاریخ باشگاه را دارا می باشد رای دادند، فوتبال شاهد تغییرات بزرگی شد. عقد قرارداد با بازیکنان خارجی رونق پیدا کرده بود و در بخش مالی نیز با توسعه مواجه شده بود که این بخش در آن زمان به "درامد استثنایی" شهرت یافته بود. این بخش شامل حق پخش تلوزیونی، مخصوصا در زمانی که این قراردادها توسط گویندگان تلوزیونهای خصوصی اعلام میشد، بود.اما باشگاه در حال عقب گرد بود و از آخرین قهرمانی بارسا در لیگ 10 سال می گذشت. با این وجود باشگاه در جهت رسیدن به همه عناوین ممکن گام برمیداشت و قهرمانی در جام اروپا به همراه 4 قهرمانی متوالی در لیگ اسپانیا توسط "تیم رویایی" بدست آمد.
انتخابات 1978

پس از چندین سال وقفه در انتخابات آزاد، در ماه می 1978، اعضا بلاخره توانایی انتخاب مدیر خودشان را پیدا کردند. این یک رقابت تنگاتنگ ما بین 3 کاندید بود. "جوزپ لوئیز نونیز" 10.352 رای، و "نیکولا کاسائوس" 6.202 رای کسب کردند، و نونیز تا سال 2000 در این مقام باقی ماند.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/European-cup/Basile_grades.jpg
جمعیت بارسا در بازل

سال 1979 سال مهمی برای بارسا بود، زیرا آنها موفق شدند جام برندگان جام را در بازل به دست بی آورند. اما پیروزی تنها نکته مهم و موثر این دیدار نبود بلکه حضور شگفت انگیز حدود 30.000 هوادار در فینال یک نمایش بزرگ در تاریخ رنگهای آبی و اناری بارسلونا و کاتالونیا در اروپا بود. جشنهای بی سابقه ای در خیابانهای بارسلونا و دیگر شهرهای کاتالان به راه افتاد. بارسا در سالهای 1982 و 1989 مجدادا قهرمانی جام برندگان جام اروپا را کسب کرد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/European-cup/Urruti_atura_penal.jpg
رشد مداوم باشگاه

در تمام این مدت رشد باشگاه متوقف نشد، در سال 1974، باشگاه 66.000 عضو داشت، که این تعداد به 77.000 عضو در سال 1978 و 98.000 عضو در سال 1992 افزایش یافت، اگر چه این تعداد در یک مقطع زمانی در سال 1986 به 108.000 عضو رسید. حامیان و اسپانسر های باشگاه در حال افزایش بودند، و در سال 1979 باشگاه 96 اسپانسر داشت که این تعداد در سال 1993 به حدود 700 اسپانسر رسید. در هنگام برگذاری جام جهانی 1982 کمپ نو توسعه یافت و در همین سال "مینی استادی" نیز ساخته شد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/European-cup/Alegria_lliga9091.jpg
اوروتی، دوستت دارم

فصل 1984/85 بارسا در حالی موفق به کسب عنوان قهرمانی در لیگ در وایادولید شد که هنوز 4 بازی تا انتهای فصل باقی مانده بود. این قهرمانی زمانی قطعی شد که دروازبان تیم "اوروتی" با تشخیص جهت توپ موفق به مهار پنالتی تیم حریف در آخرین دقیقه بازی شد. هیجان در آن لحظه به طور کامل گزارشگر بازی "خواکیم ام پویالس" را تحت تاثیر قرار داد و فریاد مشهور "اوروتی دوستت دارم" را سر داد. در آن سال بازیکنانی نظیر خولیو آلبرتو، میگوئلی، آرچیبالد، شوستر و کاپیتان الکسانکو حضور داشتند
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/European-cup/Koeman_santjaume.jpg
"تیم رویایی" سالهای 1990-1994

کسب عنوان قهرمانی لیگ در فصل 1985 با شکست در فینال جام اروپایی در سال 1986 در سویل به نا امیدی تبدیل شد. کمی پس از این مشکلات دیگری نیز بوجود امد و با بدنامی "هسپریا مونتینی" بازیکنان تیم خواستار استعفای هیئت مدیره شدند. روسای باشگاه برای تغییر مسیر باشگاه مجبور به یافتن راهی بودند و این تغییر با حضور یوهان کرایف شکل گرفت، او یک فلسفه نو و جدید را در فوتبال و بازیکنان تزریق کرد و فورا شروع به باز سازی تیم کرد. چیزی که او ساخت تیمی با قدرت و روحیه پیروزی طلبی بود، که بعدها به "تیم رویایی" مشهور شد. آن تیم افسانه ای که با کسب 4 عنوان قهرمانی و پی در پی از سال 991 تا 1994 و کسب نخستین عنوان قهرمانی اروپا طعم خوشبختی را چشید.

20 می 1992، روزی فراموش نشدنی

کسب اولین جام قهرمانی اروپا در شب بیستم ماه می 1992، در ورزشگاه افسانه ای ویمبلی لندن سزاوارانه قابل ذکر است. تیم حریف سمپدوریا از شهر جنوا بود، و بارسا با ضربه آزاد رونالد کومان که در وقت اضافه بازی زده شد با نتیجه 1-0 به پیروزی رسید. این پیروزی اولین قهرمانی بارسا در جام قهرمانان اروپا بود. ترکیب بارسا در این دیدار عبارت بود از: زوبیزارتا، ناندو، فرر، کومان، خوان کارلوس، باکرو، سالیناس (گویگوچا)، استوئیچکوف، لادروپ، گواردیولا (الکسانکو) و اوزه بیو.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/future/1993-94.jpg
از ویمبلی تا آینده کمپ نو (1992-2009)

تیم رویایی در مسیر دشواری قرار گرفت، و شکست در فینال جام اروپا در آتن در سال 1994 پایان یک دوره را نمایان ساخت.

یوهان کرایف در سال 1996 و در اقدامی جنجال برانگیز کنار گذاشته شد و دورانی جدید آغاز شد. اولین ثمره این اتفاق با کسب جام برندگاه جام در سال 1997 و کسب عنوان قهرمانی کوپا دل ری همراه شد. در فصل بعدی نیز بارسا جام یوفا، سوپر کاپ و عنوان قهرمانی لیگ را کسب کرد.

با وجود کسب این نتایج، رفتن کرایف باعث ایجاد دودستگی در میان اعضای باشگاه شد، و این می توانست تاثیر عمیقی بر ادامه مسیر باشگاه داشته باشد. تمامی این اتفاقات می توانست باعث بروز مشکل در زمینه پیشرفت اقتصادی که شامل حامیان مالی (اسپانسر ها )، پخش تلوزیونی، حق تصویر، و فسخ و انعقاد قرارداد با بازیکنان بود، شود. اداره یک باشگاه بزرگ فوتبال با وجود این تغییرات می توانست دچار شرایط پیچیده ای شود. در همین زمان باشگاه جشن صد سالگی را با شکوه فراوان و با تعبیر نام بارسلونا جشن گرفت. اما در میان هواداران همچنان دودستگی وجود داشت و در نهایت این مساله موجب پایان دوران ریاست "جوزپ لوئیز نونیز" شد. پس از وی "خوان گاسپارت" به عنوان ریاست باشگاه برگزیده شد و در سال 2003 "خوان لاپورتا" برای رسیدن به دفتر باشگاه موفق به کسب آرا شد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/future/finalrecopa97.jpg

عدم کسب موفقیت

"بابی رابسون" و لوئیس ونگال" در روی نیمکت بارسا موفق به کسب نتایج خوبی شدند، مخصوصا در سال 1996/97 که بارسا پس از کسب دو عنوان قهرمانی در لیگ موفق به کسب عنوان قهرمانی در جام یوفا شد. اما به آهستگی این احساس بوجود می آمد که پایان این دوره نزدیک است، و شکاف میان اعضا در حال گسترش است. کسب نتایج ضعیف در سالهای 1999-2000 برای اینکه "جوزپ لوئیز نونیز" را به استعفا متقاعد کند کافی بود.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/future/Serrat-himne.jpg
جشن صد سالگی

ارگانهای زیادی فرصت لذت بردناز جشن صد سالگی را بدست نمی آورند، چیزی که تنها با ثبات و پایداری بدست می آید. جشن صد سالگی بارسا که از نوامبر 1899 تا نوامبر 1999 اتفاق افتاده بود تحت تاثیر یک سال پر از اتفاقات و مشکلات مختلف بود. "آنتونی تاپیس" نقاش، پوستر رسمی را طراحی کرد و "خوان مانوئل سرات" خواننده، سرود(Cant del Barça) را در مرکز زمین کمپ نو اجرا کرد. جشن صد سالگی در واقع پلی بود ما بین یک گذشته پر افتخار و باشکوه، و یک آینده پر از امید و انتظار. در این سالگرد تاریخی، بارسا موفق به کسب عنوان قهرمانی لیگ در فوتبال، بسکتبال و هاکی شد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/future/Bodirogaeurolliga.jpg
فاصله میان دو دوره حکمرانی

پس از استعفای نونیز، در سال 2000 انتخابات برگذار شد، و "خوان گاسپارت" که به مدت 22 سال نایب رئیس باشگاه بود به عنوان ریاست باشگاه برگزیده شد، نامزد شکست خورده "لوئیس باسات" بود. اما با ریاست گاسپارت باشگاه در زمینه ورزشی به موفقیتی دست نیافت و باشگاه به شکل عمیق و عمیقتری وارد بحران شد. گاسپارت در فوریه 2003 استعفا داد، و باشگاه تا زمان انتحابات جدید در ماه جولای در وضعیت نامعلومی به سر می برد. اما با وجود این مشکلات باشگاه توانست به یکی از بزرگترین موفقیتهای ورزشی اش دست یابد و تیم بسکتبال باشگاه موفق شد برای اولین بار در سال 2003 عنوان قهرمانی اروپا را بدست آورد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/future/Laporta_victoria.jpg
خوان لاپورتا، رئیس باشگاه

در 15 ژوئن 2003، انتخابات جدید باشگاه با پیروزی وکیل جوان "خوان لاپورتا" که بالاتر از "لوئیس باسات" قرار گرفت، انجام شد. این آغاز یک دوره جدید و درخشان بود، وعده های جدید برای هدایت باشگاه و ورود ابر ستاره هایی مانند رونالدینهو، دکو و اتوو. این تیم مدت زیادی در انتظار کسب مقام نماند و سر آغاز آن کسب عنوان قهرمانی لیگ در فصل 2004/05 بود که در فصل بعد از آن نیز حفظ شد. اما بهترین لحظه کسب دومین عنوان قهرمانی اروپا بود که باعث حرکت رو به جلو و پیشرفت باشگاه در بعد اجتماعی بود و ارزشهای "فراتر از یک باشگاه" را گسترش داد. در نتیجه پروژه ی "رقابت بزرگ" رشد اعضا در حال رسیدن به یک رکورد بود و سر انجام تعداد هواداران در سال 2006 از مرز 150.000 نفر عبور کرد.
http://fcbarca.ir/main/images/upimages/history/intro/future/championsparis.jpg
2006، یک سال رویایی

سال 2006 در تاریخ بارسا یکی از سالهایی است که در اذهان باقی خواهد ماند. باشگاه موفق به کسب پیروزی 2-1 در فینال جام اروپا مقابل آرسنال، در پاریس شد. در همان سال مجتمع ورزشی خوان گمپر در "سنت خوان دسپی" بازگشایی شد و بارسا در ماه سپتامبر یک قرارداد تاریخی را با یونیسف در مقر سازمان ملل در نیویورک امضا کرد. این قرارداد بیش از همه مسیر حرکت و روح بارسا را به تصویر کشید و قطعا "فراتر از یک باشگاه" را معنی کرد.
2009: بهترین سال در تاریخ باشگاه
در فصل 2008-09 انتخاب خوسپ گواردیولا به عنوان سرمربی تیم نیروی تازه ای به باشگاه بخشید و آن ها با قهرمانی در لالیگا، جام حذفی اسپانیا، لیگ قهرمانان اروپا، سوپرجام اروپا و اسپانیا و جام جهانی باشگاه ها، موفق ترین فصل تاریخ باشگاه را رقم زدند. قهرمانی با قدرت و احترام جهانی در شش جام بر پایه ی بازیکنانی چون مسی، اینیستا، ژاوی و پدرو که از لاماسیا به تیم اصلی رسیده بودند. برد 2-6 در برنابئو، پیروزی بر منچستر در رم و افتخار آفرینی در ابوظبی با شکست استودیانتس در فینال جام جهانی باشگاه ها، لحظاتی به یادماندنی برای هواداران بارسا به شمار می روند. موفقیت ورزشی در بالا رفتن وجهه ی اجتماعی و مطبوعاتی باشگاه هم اثر داشت و در نوامبر 2009 تعداد اعضا با 172,938 نفر رسید.

در فصل 2009-10 که دومین فصل مربیگری گواردیولا بود، باشگاه برای دومین بار پیاپی قهرمان لالیگا شد. این عنوان بیستمین قهرمانی تاریخ باشگاه بود و با ثبت رکورد جدید کسب 99 امتیاز به دست آمد. تکلیف قهرمانی تا روز آخر مشخص نبود و تیم در بازی مقابل وایادولید قهرمانی را از آن خود کرد. جشن قهرمانی همان روز در کمپ نو با حضور هواداران برگزار شد.

♥perspolis♥
05-08-2013, 02:52 PM
افتخارات


رقابت‌های داخلی


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/FC_Barcelona_-_Celebraci%C3%B3n_Champions_2005_%28Rua_por_Barcel ona%29_-_005.jpg/270px-FC_Barcelona_-_Celebraci%C3%B3n_Champions_2005_%28Rua_por_Barcel ona%29_-_005.jpghttp://bits.wikimedia.org/static-1.22wmf2/skins/common/images/magnify-clip-rtl.png
تصویر شادی بازیکنان بارسلونا، پس از قهرمانی در لالیگا ۲۰۰۵–۲۰۰۴




لالیگا

قهرمانی (۲۱): ۱۹۲۹–۱۹۲۸، ۱۹۴۵–۱۹۴۴، ۱۹۴۸–۱۹۴۷، ۱۹۴۹–۱۹۴۸، ۱۹۵۲–۱۹۵۱، ۱۹۵۳–۱۹۵۲، ۱۹۵۹–۱۹۵۸، ۱۹۶۰–۱۹۵۹، ۱۹۷۴–۱۹۷۳، ۱۹۸۵–۱۹۸۴، ۱۹۹۱–۱۹۹۰، ۱۹۹۲–۱۹۹۱، ۱۹۹۳–۱۹۹۲، ۱۹۹۴–۱۹۹۳، ۱۹۹۸–۱۹۹۷، ۱۹۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۵–۲۰۰۴، ۲۰۰۶–۲۰۰۵، ۲۰۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۰–۲۰۰۹، ۲۰۱۱–۲۰۱۰.
نایب قهرمانی (۲۳): ۱۹۳۰–۱۹۲۹، ۱۹۴۶–۱۹۴۵، ۱۹۵۴–۱۹۵۳، ۱۹۵۵–۱۹۵۴، ۱۹۵۶–۱۹۵۵، ۱۹۶۲–۱۹۶۱، ۱۹۶۴–۱۹۶۳، ۱۹۶۷–۱۹۶۶، ۱۹۶۸–۱۹۶۷، ۱۹۷۱–۱۹۷۰، ۱۹۷۳–۱۹۷۲، ۱۹۷۶–۱۹۷۵، ۱۹۷۷–۱۹۷۶، ۱۹۷۸–۱۹۷۷، ۱۹۸۲–۱۹۸۱، ۱۹۸۶–۱۹۸۵، ۱۹۸۷–۱۹۸۶، ۱۹۸۹–۱۹۸۸، ۱۹۹۷–۱۹۹۶، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۲۰۰۴–۲۰۰۳، ۲۰۰۷–۲۰۰۶، ۲۰۱۲-۲۰۱۱

کوپا دل ری

قهرمانی (۲۶): ۱۹۱۰–۱۹۰۹، ۱۹۱۲–۱۹۱۱، ۱۹۱۳–۱۹۱۲، ۱۹۲۰–۱۹۱۹، ۱۹۲۲–۱۹۲۱، ۱۹۲۵–۱۹۲۴، ۱۹۲۶–۱۹۲۵، ۱۹۲۸–۱۹۲۷، ۱۹۴۲–۱۹۴۱، ۱۹۵۱–۱۹۵۰، ۱۹۵۲–۱۹۵۱، ۱۹۵۳–۱۹۵۲، ۱۹۵۷–۱۹۵۶، ۱۹۵۹–۱۹۵۸، ۱۹۶۳–۱۹۶۲، ۱۹۶۸–۱۹۶۷، ۱۹۷۱–۱۹۷۰، ۱۹۷۸–۱۹۷۷، ۱۹۸۱–۱۹۸۰، ۱۹۸۳–۱۹۸۲، ۱۹۸۸–۱۹۸۷، ۱۹۹۰–۱۹۸۹، ۱۹۹۷–۱۹۹۶، ۱۹۹۸–۱۹۹۷، ۲۰۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۲-۲۰۱۱
نایب قهرمانی (۱۰): ۱۹۰۳-۱۹۰۲، ۱۹۱۹-۱۹۱۸، ۱۹۳۲-۱۹۳۱، ۱۹۳۶-۱۹۳۵، ۱۹۵۴-۱۹۵۳، ۱۹۷۴-۱۹۷۳، ۱۹۸۴-۱۹۸۳، ۱۹۸۶-۱۹۸۵، ۱۹۹۶-۱۹۹۵، ۲۰۱۱-۲۰۱۰.

کوپا دی لالیگا

قهرمانی (۲): ۱۹۸۳–۱۹۸۲، ۱۹۸۶–۱۹۸۵.

سوپر جام اسپانیا

قهرمانی (۱۰): ۱۹۸۳، ۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ٬۲۰۱۰ ۲۰۱۱
نایب قهرمانی (۸): ۱۹۸۵، ۱۹۸۸، ۱۹۹۰، ۱۹۹۳، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹،۲۰۱۲

کوپا اوا دیورته (سوپرجام اسپانیا جایگزین این رقابت‌ها شد.)

قهرمانی (۴): ۱۹۴۵، ۱۹۴۸، ۱۹۵۲، ۱۹۵۳
نایب قهرمانی (۲): ۱۹۴۹، ۱۹۵۱


رقابت‌های اروپایی




جام اروپا/لیگ قهرمانان اروپا

قهرمانی (۴): ۱۹۹۲–۱۹۹۱، ۲۰۰۶–۲۰۰۵، ۲۰۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۱–۲۰۱۰.
نایب قهرمانی (۳): ۱۹۶۱–۱۹۶۰، ۱۹۸۶–۱۹۸۵، ۱۹۹۴–۱۹۹۳.

جام در جام اروپا

قهرمانی (۴):۱۹۷۹–۱۹۷۸، ۱۹۸۲–۱۹۸۱، ۱۹۸۹–۱۹۸۸، ۱۹۹۷–۱۹۹۶
نایب قهرمانی (۳):۱۹۶۹–۱۹۶۸، ۱۹۹۱–۱۹۹۰

جام بین شهری

قهرمانی (۳): ۱۹۵۸–۱۹۵۵، ۱۹۶۰–۱۹۵۸، ۱۹۶۶–۱۹۶۵
نایب قهرمانی (۱): ۱۹۶۲–۱۹۶۱

سوپرجام اروپا

قهرمانی (۳): ۱۹۹۲، ۱۹۹۷، ۲۰۰۹
نایب قهرمانی (۴): ۱۹۷۹، ۱۹۸۲، ۱۹۸۹، ۲۰۰۶

جام لاتین

قهرمانی (۲): ۱۹۴۹، ۱۹۵۲


رقابت‌های جهانی




جام بین قاره‌ای

نایب قهرمانی (۱): ۱۹۹۲

جام باشگاه‌های جهان

قهرمانی (۲): ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱
نایب قهرمانی (۱): ۲۰۰۶

سرSaTrApوش
05-15-2013, 06:00 PM
با نام و یاد خدا


طبق صحبتهایی که با مدیریت بخش فوتبال داخلی داشتیم تصمیم بر این شد که با ترتیب دادن یه نظرسنجی بزرگ بهترین ترکیب 11 نفره + 8 نفر بازیکن ذخیره طلایی قرن جهان رو توسط کاربران محترم ارتش سرخ مشخص کنیم.اما در این تاپیک قصدمون بر این هست که دوستان نظراتشون رو برای هر چه بهتر انجام شدن این نظرسنجی اعلام کنند.هر پیشنهاد و انتقادی در مورد این تاپیک دارید لطفا در میان بگذارید .به نظر شما اسم این نظرسنجی چی باشه بهتره؟ چطور اجرا بشه؟

خدمت به ارتش سرخ افتخار ماست.

سرSaTrApوش
05-15-2013, 07:17 PM
نظر من این هست که به 11 مرحله اجراش کنیم

1- بهترین گلر جهان

2- بهترین دفاع وسط جهان

3-بهترین دفاع وسط

4-بهترین دفاع راست

5-بهترین دفاع چپ

6-بهترین هافبک دفاعی

7-بهترین هافبک راست

8-بهترین هافبک وسط

9-بهترین هافبک چپ

10-بهترین مهاجم سرعتی

11-بهترین مهاجم نوک

و ذخیره ها

AM1NR3Z4
05-15-2013, 07:21 PM
پیشنهاد ساتراپ خوبه که تو 11 مرحله اجراش کنیم
اما بنظرم با وجود بازیکنای قدیمی که قابل قیاس با بازیکنای فعلی نیستن یکم سخته بازیکنای جدید رو تو این لیست جا بدیم
مثلا واسه پست دروازه بون با وجود اسطوره هایی مثه پیتر اشمایکل یا نمیدونم دینوزوف ایا جایی واسه بقیه میمونه ؟
بقیه پستا هم همینطور

سرSaTrApوش
05-15-2013, 07:28 PM
اون معضل هم حل میشه امین جان.اگر اشمایکل رو کنار بذاریم.میشه بقیه اش رو حل کنیم.مثلا مسی قطعا یکی از بهترین مهاجمان قرن می تونه باشه یا زیدان هافبک مطرحی بوده یا نستا و....

سرSaTrApوش
05-15-2013, 07:49 PM
بابک قطعا بیشتر از 10 دروازه بان فوق عالی بیشتر نداشتیم.تو پستای دیگه هم نهایت میشه 5 تا رو انتخاب کرد.فقط یه اطلاعات جامع احتیاج هست واسه انتخاب خوب بازیکنان.که من ترجیح میدم از طریق دوستانی که اطلاعات خارجیشون از فوتبال بالاست کمکمون کنند.من خودم داخل چند تا پستش به نقطه پایان رسیدم اما باز کمک احتیاج داریم.از حسین و علی و حتی پویا و دوستانی که از فوتبال اونطرف اب اطلاعات بالایی دارن کمک می خوایم.

AM1NR3Z4
05-15-2013, 08:40 PM
آخه واقعا من از دلم نمیاد بین کسایی مثه رود گولیت، یوهان کرایف، مارکو فان باستن، اریک کانتونا، هریستو استویچکوف، گابریل باتیستوتا و... فقط 2 یا 3 نفر رو انتخاب کنم !
یا مثلا از بین کسایی مثه زیدان، مارادونا، روی کاستا، رایکارد، کومان، زونیمیر بوبان و کلی بازیکن مطرح دیگه فقط 4 تا رو انتخاب کنم
خیلی انتخاب سختیه
یه تعداد دختر بذارن جلوم بگن زن انتخاب کن برام خیلی راحتتره :4:

pintorico
05-16-2013, 07:10 AM
ساتراپ خيلي فكر خوبيه، من هر كمكي كه از دستم بر بياد انجام ميدم.
ولي بايد سال انتخاب كني. اگه منظورت قرن بيستم باشه ديگه نميتوني بازيكنايي مثل مسي و رونالدو و كاكا و ... رو بازي بدي، اول بايد سالش رو انتخاب كني.
من نظرم رو اين بازس: 1900 تا 2000
در ضمن چه اشكالي داره كه هر كس تو هر پست سه تا انتخاب داشته باشه، مثلا بگي زوف و اشمايكل و ياشين واسه دروازه. بعد بشمري ببيني مثلا از بين 10 نفر كه جمعا 30 تا گلر معرفي كردن كدوم دروازبان بيشتر از همه راي آورده.
يه نكته ديگه هم هست، هر كسي هر بازيكني رو كه انتخاب ميكنه حتما دليل بياره، يا يه آمار خيره كننده ازش بنويسه، يا يه اطره كه ممكنه با اون بازيكن داشته باشه بگه. اينجوري جالب تر ميشه به نظرم.

6 تایی ها
05-16-2013, 01:28 PM
منم نظرم مثل حسین اقاست
باید یه دوره ایی رو انتخاب کنیم هرکدوممون یه بازیکنانی انتخاب کنیم هر کدوممون به اون بازیکن رای بیشتری داده باشیم اون بازیکن انتخاب بشه.مثلا اگه یاشین رو 5شش نفر انتخاب کردن و شیلتون رو 4نفر.تو پست دروازه بانی یاشین اول میشه تا پست مهاجم هم همینطور انتخاب بشه
حالا از چه سالی بازیکنان رو باید انتخاب کنیم مشخص بشه

سرSaTrApوش
05-16-2013, 05:08 PM
منم با بابک موافقم به جز چند نفر از بچه ها اکثر بچه ها سنشون به سالهای 1998 نمیرسه.خیلی از بچه های ارتش بازیهای علی دایی رو ندیدن چه برسه به بازیهای اشمایکل و بگی زوف و یاشین
از نظر من میشه در دو دوره برگزارش کنیم.یکی از دوره 1978 تا 2000 دیگری از دوره 2000 تا 2013

تا هم کسانی که بازیهای اون زمان رو به خاطر دارن شرکت کنند هم بچه های امروزی

♥perspolis♥
05-20-2013, 11:46 AM
جدول لیگ ها و جدول گلزنان پایان فصل لیگ های اروپایی

در این تاپیک جدول نهایی + جدول گلزنان رو براتون میذارم

♥perspolis♥
05-20-2013, 11:53 AM
جدول لیگ

http://upload7.ir/images/33524320099779435961.jpg (http://upload7.ir/images/33524320099779435961.jpg)


جدول گلزنان

http://upload7.ir/images/18430107325703257494.jpg (http://upload7.ir/images/18430107325703257494.jpg)