PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : بيماري كودكان و نوزادان


riftaina
10-01-2010, 08:36 AM
آیا نوزادتان یبوست دارد؟



http://img.tebyan.net/big/1389/07/1222496216251102361082321531420213016911615.jpg
برخی از والدین فکر می‌کنند که شکم نوزادشان هر روز باید کار کند که این صحیح نیست.
یبوست در نوزادان به این معنی است که مدفوع به حدی سفت باشد که نتواند به راحتی دفع شود، اما کم بودن تعداد دفعات دفع، هیچ ارتباطی به یبوست ندارد. یک نوزاد سالم، یک تا چهار بار در روز مدفوع می کند.
نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند ممکن است یک بار به ازای هر نوبت مصرف شیر، دفع داشته باشند.
با افزایش سن معمولا تعداد دفعات دفع کاهش می‌یابد، ولی به حجم آن اضافه می‌شود.
در حالت طبیعی یک کودک سه چهار ساله، بین 3 تا 4 بار در روز تا 3 بار در هفته اجابت مزاج خواهد داشت.

چه عواملی باعث یبوست در نوزاد می شوند؟
یکی از مهم‌ترین عوامل یبوست ‌زا در شیرخواران، تغییر شیر کودک از شیر مادر (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21192.html) به شیر گاو یا شیر خشک (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html) است. این تغییر می‌تواند عادات دفع شیرخوار را خصوصا در دو سه هفته ابتدای تولد تغییر دهد.
مصرف شیر گاو (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/dairy_products/2010/6/12/126774.html) نیز یکی از مهم‌ترین عوامل یبوست ‌زا در نوزادان به حساب می‌آید.
برخی نوزادان در زمان اجابت مزاج به خود فشار می‌آورند و صورتشان سرخ می‌شود که این مساله ربطی به یبوست ندارد.

از مهم‌ ترین دلایل یبوست در نوزادان می‌توان به این موارد اشاره کرد:
تغییر عادات و رژیم غذایی نوزاد
مصرف زیاد شیر گاو به خصوص زیر سن 2 سالگی
عدم مصرف آب (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2008/5/27/67298.html) و مایعات
تغییر محل زندگی و تغییر توالت ‌ها
مسافرت
ترس از محیط توالت‌ (مثل وجود سوسک)‌
تب (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/infection/2009/8/19/100107.html) و ناخوشی
کم‌ کاری غده تیروئید (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2010/5/3/122814.html)
دیابت (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67941)
کمبود پتاسیم (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrients/minerals/2004/5/4/6416.html)
افزایش کلسیم (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrients/minerals/2009/4/15/89328.html)
مصرف داروهای ضد تشنج (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/nerves/2007/10/24/50375.html)
بازیگوشی و عدم توجه به اجابت مزاج

چه کنیم تا یبوست نوزاد برطرف شود؟
* به کودک مقدار کافی آب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2010/8/30/135415.html) یا دیگر مایعات (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/drinks/2009/4/20/89774.html) را بدهید.
* از غذاهای پُر فیبر (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=65836) مثل انواع لوبیا (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/cereals_legumes/2009/4/15/89350.html)،‌ نخود سبز (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/vegetables/2009/5/21/92411.html) ، زردآلو (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/fruits/summer_fruits/2009/6/29/95740.html)، آلو (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/fruits/summer_fruits/2006/7/6/18489.html) و هلو استفاده کنید.
* شکم کودک را ماساژ ملایم دهید.
* در صورتی که کودک از شیر خشک تغذیه می‌کند، آب آن را افزایش دهید.
* به کودکان بالای شش ماه، آبمیوه‌هایی مثل آب گلابی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/fruits/summer_fruits/2005/8/18/12657.html) یا هلو (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/3/11990.html) بدهید.
* به کودک آموزش دهید که هنگام نیاز به اجابت مزاج، حتما به توالت برود و این مساله را به تاخیر نیندازد.

riftaina
10-01-2010, 08:39 AM
مراقبت از نوزادان در تابستان
http://img.tebyan.net/big/1389/05/20912722718179251971359913410610517911224213.jpg


با این که کودکانی که در ماه های گرم سال به دنیا می آیند کمتر دچار سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/12/15/55657.html)و زکام در هفته ی اول پس از تولدشان می شوند، اما در این زمان نیز کودک شما به مراقبت های ویژه ای نیاز دارد تا سالم و راحت باشد.
خیلی گرم است؟
کودکان تازه به دنیا آمده توانایی این را ندارند که به شما بگویند که هوا گرم است و یا سرد است، امّا راه هایی وجود دارد که شما می توانید آن را چک کنید. دست تان را از زیر لباس بر روی پشت کودک تان قرار دهید و یا می توانید پشت گردن او را لمس کنید. این جا ها باید گرم باشند نه داغ و نه سرد.
لمس کردن دست یا پاهای نوزاد راه دقیقی برای این که بگوییم او سردش است و یا گرمش است، نیست؛ چرا که دست و پاهای نوزاد معمولاً کمی سردتر از دیگر اندام های بدن او می باشد.
* پوشش
بر طبق یک قاعده ی کلی، نوزاد شما به یک لایه لباس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2008/2/27/62577.html)بیشتر از شما نیاز دارد. برای مثال هنگامی که شما یک تی شرت می پوشید، کودک شما نیاز دارد که یک زیرپوش و یک تی شرت بپوشد.
در هوای خیلی گرم، کودک شما ممکن است به لباس کمتری نیاز داشته باشد. لباس های پنبه ای یا نخی برای تابستان نوزادان بسیار مناسب است، چرا که هم سبک است و هم تنفس پوستی کودک با آن به راحتی امکان پذیر است.
http://img.tebyan.net/big/1389/05/15202246984114753619718424212414522487126.jpg
* محافظت در برابر آفتاب
پوست نوزاد شما نرم و لطیف است و مقاومتی در برابر نور آفتاب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2009/7/25/97635.html)ندارد. از سایبان های مخصوصی که برای کودکان در نظر گرفته شده است استفاده نمایید و یا از یک پوششی برای روی صندلی ماشین یا کالسکه ی بچه کمک بگیرید تا وقتی به این طرف و آن طرف می روید کودک تان از نور آفتاب در امان باشد.
زمانی که در پارک و یا ساحل دریا هستید، تلاش کنید تا جایی که سایه است را برای نشستن انتخاب کنید و یا این که از یک چتر یا چادر مسافرتی برای ایجاد سایه برای کودک تان کمک بگیرید.
http://img.tebyan.net/big/1389/05/14111024384126226941122424924619222525316247.jpg
* مراقب کم آبی باشید
اگر نوزاد شما از شیر مادر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2009/6/15/94584.html) تغذیه می کند باید بدانید که ابتدای شیر کمی آبکی تر و رقیق تر است که نیاز نوزاد به تشنگی را برطرف می کند و هر چه شیر بیشتر مکیده می شود، شیر غلیظ تر و چرب تر می شود که در واقع غذای نوزاد است و گرسنگی او را برطرف می سازد؛ پس نوزاد شما اگر شیر مادرخوار است به هیچ مایعی به جز شیر مادر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2009/2/25/86500.html) نیاز ندارد اما باید دقت داشته باشید که فواصل شیردهی را کوتاه تر کنید تا بتوانید نیاز نوزاد به مایعات یا همان آب رسانی را برطرف نمایید.
اما اگر کودک شما از شیر خشک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html)استفاده می کند به آب جوشیده ی سرد شده علاوه بر شیر بطری ای که می خورد نیز نیاز دارد. (دقت داشته باشید که این آب باید توسط بطری و یا قاشقی که کاملاً تمیز است به نوزاد داده شود) این کار بدین منظور صورت می گیرد تا او مایعات کافی را در هوای گرم دریافت کرده باشد و دچار کم آبی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/6/8/6955.html)نشود.
شما اگر شیر مادرخوار است به هیچ مایعی به جز شیر مادر نیاز ندارد اما باید دقت داشته باشید که فواصل شیردهی را کوتاه تر کنید تا بتوانید نیاز نوزاد به مایعات یا همان آب رسانی را برطرف نمایید.

* خواب
در روزها و شب های گرم تابستان، ممکن است شما متوجه شوید که نوزادتان به سختی به خواب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/26/65418.html)می رود. بعضی از پنجره های اتاق خواب نوزاد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2005/8/25/12661.html) را باز کنید تا اتاقش خنک تر شود، اما مطمئن شوید که گهواره و یا تخت نوزاد در معرض مستقیم باد نباشد. اگر نمی توانید پنجره را باز کنید می توانید از یک فن الکتریکی در اتاق کودک تان استفاده نمایید. این بار هم مطمئن باشید که نوزاد در معرض هوا قرار نگیرد. اگر شما نوزادتان را وقتی که به خواب رفت با پتو یا پوششی دیگر می پوشانید یک لایه از لباسش را قبل از این کار از تنش در آورید تا مطمئن شوید که او خیلی گرمش نمی شود.

riftaina
10-01-2010, 08:54 AM
چرا به کودک قطره آهن نمی ‌دهید؟!


http://img.tebyan.net/big/1387/12/53246152106231691951686015319117723510913657.jpg
می خواهم این نکته مهم را به اطلاع پدر و مادرها برسانم که اگر می ‌بینند فرزندشان تمایل دارد از سجاده آن ها مُهر بردارد و بخورد و یا مواد دیگری (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/otherdisease/2007/11/14/53478.html) مانند خاک (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/otherdisease/2008/5/28/67380.html) گلدان و ... را می خورد، حتما برای بررسی این اشتیاق به خاک خوردن در فرزندشان، به پزشک متخصص مراجعه کنند.
دلیل هشدارم این است که خوردن خاک توسط بچه ‌ها، علامتی از کمبود آهن در آن ها است و از آنجا که کمبود عناصری مانند روی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrients/minerals/2005/5/1/11294.html) و آهن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2008/9/14/74436.html) آثار ناخوشایندی در سلامتی دارد، باید برای تشخیص و درمان به موقع اقدام کنید.
کمبود آهن می‌تواند رشد جسمی و ذهنی کودک را کم کند، لذا باید به طور جدی پیگیری و درمان شود.

شاید دلیل این کمبود آهن را خودتان بهتر بدانید، بله منظورم اهمال‌ کاری بعضی از والدین درباره ی استفاده از قطره خوراکی آهن، از سنین شش ماهگی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html) تا پایان دو سالگی است.

بعضی از والدین به دلیل ترس از رنگ گرفتن دندان‌ ها (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/teeth/2010/7/19/130689.html) یا خرابی آن، قطره آهن تجویز شده را به درستی به کودک خود نمی ‌دهند.

مقابله با کمبود آهن فواید بی ‌شماری از جمله پیشگیری از کاهش IQ (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrition_news/healthy_nutrition/2006/6/27/18300.html)و هوش و تمرکز بچه‌ ها دارد، حتی در مورد پیشگیری از کوتاهی قد کودکان نیز می ‌توان وجود این عنصر حیاتی را موثر دانست.

فقر آهن چند مرحله دارد: در مراحل اولیه فقط آهن بدن کم می‌شود، ولی در مراحل آخر، کم ‌خونی هم اتفاق می ‌افتد که علامت آن معمولا با رنگ‌ پریدگی در بین مردم معروف است.

آهن عنصری است که علاوه بر خون، در قسمت ‌های دیگر بدن هم وجود دارد. منظورم این است که وقتی کم‌ خونی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/blood/2004/7/29/7678.html) یا آنمی ایجاد می ‌شود، نشان می دهد کمبود آهن در بدن خیلی پیشرفته است و شما به علایم هشدار کم توجه بوده ‌اید.

کمبود آهن در ماهیچه‌ ها، باعث خستگی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/otherdisease/2009/5/20/92239.html) می ‌شود. همچنین کمبود آن در اعصاب می ‌تواند در یادگیری بچه‌ ها (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/2008/5/1/41178.html) خلل ایجاد کند.
اگر این مشکل دیر کشف و درمان شود، می‌ تواند اثرات مادام‌ العمر روی کودکان باقی بگذارد

همان‌طور که در مورد ضرورت مصرف قطره آهن تذکر دادم، باید یادآوری کنم مقدار مصرف آن را باید مطابق با دستور پزشک تنظیم کنید، زیرا مصرف زیاد آن (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrients/minerals/2004/5/3/6381.html) باعث مسمومیت (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/drugs/2010/3/8/118086.html) می شود.

خطر کم ‌خونی فقر آهن در بچه ‌های 9 ماهه تا 2 ساله بیشتر است. البته در سنین مدرسه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2007/9/25/46794.html)هم دیده می شود، ولی در این سن مصرف مکمل آهن(قطره یا قرص آهن) توصیه نمی‌شود و باید رژیم غذایی بچه‌ ها اصلاح شود و به جای مصرف غذاهای کم ‌ارزش مانند چیپس، پفک، سوسیس و کالباس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2009/9/17/102506.html)، برای آن ها غذای خانگی با گوشت قرمز (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrients/proteins/2004/11/1/9058.html) تهیه کنید. لبنیات (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/dairy_products/2005/3/22/10852.html)، حبوبات (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/cereals_legumes/2009/4/15/89350.html) و بعد غلات (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=246) را هم باید برای تامین آهن به بچه‌ ها بدهید.

یادتان باشد در بچه ‌های کوچک اولین علائم کمبود آهن: بی ‌حوصلگی، کم‌ خوابی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/sleeping/2009/4/28/90333.html) و کاهش اشتها (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2003/3/8/1737.html) است که در روزهای اول درمان، به وضوح علایم بهبود اشتها و خواب و تحرک را در کودک خود خواهید دید.

riftaina
10-01-2010, 08:56 AM
خوددرمانی در شکم درد کودک خطرناک است

http://img.tebyan.net/big/1389/04/9212278277322752523316112301678025055.jpg
عضو انجمن جراحان عمومی ایران گفت: خوددرمانی در شکم دردهای اورژانسی کودکان باعث حادتر شدن بیماری کودک می شود.

به گزارش ایرنا از انجمن علمی جراحان عمومی ایران، دکتر "بهزاد رحمانی" با بیان این مطلب گفت: برخی والدین در برخورد با شکم دردهای اورژانسی کودکان با عناوینی همچون دستورات طب سنتی (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=65875)به خود درمانی می پردازند.

وی افزود: با انجام کارهای مخاطره آمیزی مانند تجویز انواع ملین ها از جمله روغن زیتون (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrients/fats/2007/11/15/53607.html) و روغن کرچک (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/drugs/2010/2/16/115784.html)، دادن خاکشیر (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/otherdisease/2008/7/13/70203.html)و گل ختمی و یا گرم کردن ناحیه شکم و استفاده از کیسه آب گرم و در برخی مواقع استفاده از مُسکن (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/drugs/2008/11/19/79012.html)های موجود در منزل، کودک به مشکلات حادتری دچار می شود.

رحمانی با اشاره به این که اورژانس های شکم و لگن یکی از مسایل مبتلا به جامعه است، گفت: اگر یک شکم درد در کودک دو ساله اورژانس شکم و لگن تلقی شود پدر و مادر اولین کسانی هستند که با این مساله اورژانسی برخورد می کنند و در خط اول درمان قرار دارند و چنانچه دچار اشتباه رفتاری شوند در واقع می توانند سرنوشت بیمار را تغییر دهند.
بسیاری از شکم دردها دارای اهمیت جراحی نیستند ولی لازم است بین این
گونه شکم دردها و مواردی که نیاز به جراحی دارد تفکیک داده شود و با
خوددرمانی، درمان بیمار به مخاطره انداخته نشود


وی برخی تظاهرات شکم دردهای اورژانسی را شامل درد (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/health_news/2009/6/3/93584.html)، بی اشتهایی (http://www.tebyan.net/Sports/News/SportsNewsYear1382/2003/10/20/9655.html)، تهوع (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2004/5/4/6416.html)، استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html)، تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2008/6/1/67607.html)و لرز عنوان کرد و افزود: بسیاری از شکم دردها دارای اهمیت جراحی نیستند ولی لازم است بین این گونه شکم دردها و مواردی که نیاز به جراحی دارد تفکیک داده شود و با خوددرمانی، درمان بیمار به مخاطره انداخته نشود.

این متخصص به والدین توصیه کرد: به محض مواجه شدن با شکم دردهای اورژانسی به پزشک مراجعه کنند و با استفاده از روش های موجود تشخیصی مانند آزمایش خون (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/blood/2009/2/18/86028.html)، سونوگرافی، سی تی اسکن، MRI و معاینات تخصصی، راه را برای درمانی مناسب هموار نمایند.

riftaina
10-01-2010, 08:58 AM
آلرژی کودکان ایرانی به 4 ماده غذایی



http://img.tebyan.net/big/1389/04/872471328212816414574177191979440190152110.jpg
چندی پیش، یکی از دوستانم صاحب فرزند زیبایی شد که از همان ابتدای تولد، دل‌ درد و نفخ داشت.
دوستم، نوزادش را نزد پزشک برد و دکتر، کولیک نوزادی را برای او تشخیص داد. در همین حین، روی صورت نوزاد، دانه‌های کوچک قرمز رنگی ایجاد شد که اوایل، همه فکر می‌کردند ناشی از بوسه‌های افراد بر گونه‌های کودک است. اما داروها فایده ای نداشت و کمی بعد، دوست‌ام در مدفوع‌ نوزادش رگه‌هایی از خون مشاهده کرد و وحشت‌زده، او را نزد پزشک متخصص گوارش اطفال برد. تشخیص پزشک این بار، آلرژی بود. دوست‌ام شیر و فرآورده‌های لبنی مصرف می‌کرد و همین موضوع موجب ابتلای نوزادش به آلرژی شده بود.
درباره همین موضوع با دکتر فرید ایمان ‌زاده، فوق‌ تخصص گوارش کودکان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم‌ پزشکی شهید بهشتی گفتگو کرده‌ایم.
بعضی بچه‌ها نسبت به بعضی مواد غذایی آلرژی دارند. چرا؟ این آلرژی از کجا می‌آید؟
علل ناشناخته‌ ای دارد. ثابت شده است که وقتی یکی از والدین آلرژی دارد، کودک‌شان حدود 25 تا 30 درصد و اگر هر دو والد مبتلا به آلرژی باشند، کودک‌شان بین 65 تا 70 درصد به آلرژی مبتلا می شود. پس یکی از علل اولیه آلرژی، وجود این بیماری در خانواده است.
اما بعضی از بچه‌ها به گروهی از مواد آلرژن، حساسیت پیدا می‌کنند و بعضی دیگر، نه. چرا؟
شاید به خاطر ذات آن ماده غذایی خاص باشد. بعضی از مواد ذاتا ایجاد آلرژی می‌کنند و ممکن است در کودکی بیشتر خود را نشان دهد. ثابت شده است کودکان ایرانی بیشتر به 4 نوع ماده‌ غذایی، آلرژی پیدا می‌کنند که عبارت‌اند از : شیر گاو و لبنیات (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=241)، تخم‌مرغ (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/OtherFoods/2010/2/11/115435.html)، گندم و آجیل (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=65831).
ممکن است بگویید بچه ی پنج ماهه که آجیل نمی‌خورد. جواب این است که وقتی مادر، این موادغذایی را می‌خورد، مواد آلرژی‌زا به بدن کودک‌اش می‌رسد.
آلرژی به این مواد با چه علایمی خودش را نشان می‌دهد؟
علایم بالینی متعددی دارد: نفخ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/digestive/2010/2/18/116184.html)‌های شدید، دردهای شکمی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/1/2/57008.html) ، وجود رگه‌های خون در مدفوع، بی‌قراری زیاد، اسهال (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2009/11/8/106925.html) یا یبوست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2005/7/16/12151.html).
آنچه ما آن را کولیک شیرخوارگی می‌نامیم و از 1 تا 4 ماهگی وجود دارد، در اثر آلرژی به موادغذایی، تشدید می‌شود.
علامت دیگر، استفراغ‌های مکرر است، به نحوی که سبب ایجاد سوزش در قسمت انتهایی مری (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2009/9/2/101307.html) و ریفلاکس (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/digestive/2008/2/26/62473.html) (ترش کردن غذا) می شود.
در کودکان زیر شش ماه، رگه‌هایی از خون را می‌توان در مدفوع مشاهده کرد که اگر این مشکل درمان نشود، ممکن است در آینده به زخم روده در بزرگسالی و حتی بدخیمی منجر گردد.
ممکن است بعضی از پزشکان با مشاهده ی نتایج آزمایشگاه به اشتباه فکر کنند گلبول های سفید و قرمز زیادی که در مدفوع وجود دارند، به دلیل وجود میکروب است و آنتی‌بیوتیک (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/drugs/2009/1/3/82370.html) تجویز ‌کنند، در صورتی که این کودکان با قطع مواد آلرژن، مشکل‌شان حل می‌شود.
تعدادی از علایم در دستگاه تنفسی اتفاق می‌افتند و می‌توانند خود را به صورت گرفتگی بینی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2007/4/19/40471.html) ، خس‌خس، سرفه‌های مکرر و تنگی نفس در کودکان بزرگ‌تر نشان ‌دهند. بعضی از کودکان بعد از دویدن یا تند راه رفتن دچار سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2009/6/28/95622.html)، تنگی نفس و خس‌خس می‌شوند و در بعضی از کودکان، سرماخوردگی طولانی‌ تر از حد معمول می‌شود. همچنین مستعد سینوزیت (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/respiratory/2008/11/4/77908.html) و التهاب لوزه ی سوم می‌شوند و اگر این مشکل درمان نشود، در آینده به سمت آسم می‌روند. آلرژی علایمی هم در پوست ایجاد می‌کند.
خلاصه آلرژی مانند یک باتلاق است که هر میکروبی می‌تواند روی آن بنشیند.
برای درمان چه باید کرد؟
اولین نکته در درمان، تشخیص دقیق است. اگر به این نتیجه رسیدیم که علایم کودک به دلیل وجود آلرژی است، باید تمام مواد آلرژی ‌زا و به خصوص پروتئین‌های شیر گاو قطع شود، یعنی مادر نباید شیر و هیچ ‌گونه لبنیاتی مصرف کند. معمولا کسانی که به شیر گاو حساسیت دارند، به کلیه محصولات گاوی مثل گوشت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2010/6/8/126472.html)، دل و جگر (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/meats/2010/6/9/126527.html) نیز حساسیت دارند و هیچ ‌کدام از آنها را نباید مصرف کنند.
می‌گویند به جای شیر گاو می‌توان از شیر گوسفند استفاده کرد، اما از آنجا که بیماری آلرژی زیاد شده و بیشتر مردم به دنبال شیر گوسفند هستند، تقلب در این ماده ی غذایی زیاد شده است.
اگر کودک در سنین بالاتر باشد، برای درمان از دارو هم استفاده می‌کنیم. سعی می‌کنیم در کودکان زیر شش ماه از دارو استفاده نکنیم، ولی در کودکان بالای شش ماه می‌توان از داروهای ضد آلرژی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2008/10/11/76310.html) استفاده کرد.
حالا از کجا باید فهمید که کودک دقیقا به چه چیزی حساسیت دارد؟
در سنین پایین‌تر، با آزمایش خون، تا حدودی می‌توانیم بفهمیم که کودک به چه ماده ای آلرژی دارد و بعد از 8 تا 9 ماهگی با آزمایشات پوستی دقیقا می‌فهمیم کودک به چه موادی آلرژی دارد. بعضی از کودکان به مواد افزودنی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/spices/2009/9/3/101224.html) مانند موادی که در پفک (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrition_news/nutrition_news/2006/10/31/28120.html)، شکلات، چیپس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2005/2/27/10573.html)، سس، سوسیس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/digestive/2009/8/15/99622.html)، کالباس، انواع رب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/food_maintenance/2008/4/29/65725.html)‌، کنسروها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/food_maintenance/2009/2/4/84890.html) و ... هستند، آلرژی دارند. حتی موادی که به شربت‌های دارویی می‌زنند، می توانند آلرژی زا باشند و گاهی تشخیص اینکه کودک واقعا در اثر خوردن کدام یک از این ها دچار آلرژی شده، بسیار سخت است.
بنابراین توصیه اکید من به والدین کودکانی که نسبت به مواد افزودنی آلرژی دارند این است که به جای شربت‌های دارویی، از قرص استفاده کنند.
آلرژی در کشور ما شایع است؟
بله و دلیلش آلودگی‌ هواست (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/environmental_health/2010/7/1/129171.html)که ریه‌ها و مجاری تنفسی را نسبت به آلرژی حساس می‌کند. دلیل دیگر، مواد غذایی غیر استاندارد است. در حال حاضر از مواد نگهدارنده ی زیادی مثل نیترات و نیتریت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/spices/2007/6/20/42528.html) در موادغذایی استفاده می‌کنند که این مواد، هم سرطان‌زا (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/cancer/2010/7/8/130017.html) هستند و هم می‌توانند ایجاد آلرژی کنند. بعضی‌ها یک قوطی رب را باز می‌کنند و می‌گویند رب‌اش خیلی خوب است و اصلا کپک نمی‌زند، در حالی که این بدترین رب است، چون آن‌قدر مواد نگه‌دارنده به این رب زده‌اند که کپک نمی‌زند و همه این ها می‌تواند ایجاد آلرژی و مشکل کند.
اگر کسی بخواهد کودک‌اش را با شیر گاو تغذیه کند، از چه موقع باید شروع کند؟
توصیه ما این است که کودک در شش ماه اول نوزادی از شیر مادر استفاده کند. ثابت شده است کودکانی که در شش ماه اول (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html) ، شیر مادر می‌خورند، زمینه آلرژی‌شان خیلی کمتر می‌شود. بعد از شش ماه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/2/19/5553.html) اول می‌توان از فرنی، سوپ ساده و... استفاده کرد.
بعد از یک‌سالگی می‌توان به کودک روزانه حدود نیم لیتر شیر گاو داد، به این ترتیب که اوایل کمی آن را باید رقیق کرد، به طوری که در ابتدا نصف شیر، نصف آب جوشیده سرد شده باشد و بعد از یکی دو ماه که گذشت دو‌ سوم شیر، یک سوم آب باشد و بعد از مدتی می‌توان به‌طور کامل از شیر استفاده کرد، اما به کودکانی که زمینه آلرژی دارند، نباید شیر گاو داد.
مصرف شیرخشک چه ‌طور؟ شیرخشک‌ها هم که مثل شیر گاو هستند؟
بله، درست است. خیلی از والدین به کودکان‌شان شیرخشک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html) می‌دهند. شیرخشک‌ها از هر نوعی که باشند، دارای پروتئین شیر گاو هستند که ممکن است در کودک ایجاد آلرژی کند. در این حالت مادر باید از شیرهای مخصوص رژیمی که پروتئین‌هایش شکسته شده و تغییر شکل داده و خاصیت آلرژی ‌زایی ندارد و هلال ‌احمر آنها را عرضه می‌کند، استفاده کند.
اگر کودک بعد از خوردن شیر دچار نفخ و دل ‌درد شد، والدین باید چه کار کنند؟
اگر هر بار کودک بعد از خوردن شیر، دچار نفخ و دل‌درد ‌شود، ممکن است آنزیم لاکتاز را در بدنش نداشته باشد. باید بدانید هر قندی دارای آنزیمی در بدن است، که آنزیم، آن را شکسته و به مصرف می‌رساند. قند موجود در شیر هم که "لاکتوز (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/digestive/2006/1/1/14739.html)" نام دارد، توسط آنزیم لاکتاز در بدن شکسته می شود. گاهی اوقات آنزیم لاکتاز در بدن افراد وجود ندارد، یا مقدارش خیلی کم است، در نتیجه قند شیر شکسته نشده و تولید گاز و اسید می‌کند. اسید تولید شده، مقعد بچه را می‌سوزاند و تحریک می‌کند، گازش هم ایجاد نفخ و دل‌درد می‌کند. در نتیجه والدین باید از شیرهای بدون لاکتور یا از آنزیم‌های لاکتاز که در داروخانه‌ها وجود دارند، استفاده کنند.

riftaina
10-01-2010, 08:59 AM
چرا زبان گير مي کند؟

http://img.tebyan.net/big/1389/04/1412391338617137242794275219363210316752.jpg
وقتي صحبت از ‌گير کردن زبان مي شود اغلب ما حالتي را تصور مي کنيم که در اثر ترس يا هيجانات روحي شديد، فرد قادر به تکلم (http://www.tebyan.net/Social/House_Family/Child/Stammering/2004/9/5/8176.html)نيست.
اما منظور ما در اين مقاله حالت نسبتاً شايعي است که در آن زبان به کف دهان چسبيدگي دارد و نمي تواند خوب حرکت کند.
جلوي آيينه دهان خود را باز کرده و زبان خود را به طرف بالا ببريد. خواهيد ديد که رشته و پرده‌ اي از زير زبان به کف دهان چسبيده است. به اين رشته فرنولوم مي گويند.
وقتي نوزادي به دنيا مي آيد فرنولوم زبان او نسبتاً ضخيم است و قسمت زيادي از زبان را به کف دهان متصل مي کند.
با رشد کودک، فرنولوم نازک ‌تر شده و پس روي مي کند؛ يعني چسبيدگي زبان به کف دهان به قسمت ‌هاي عقبي زبان محدود مي شود.
در بعضي از کودکان ممکن است فرنولوم محکم به زبان چسبيده باشد و مانع حرکت کامل زبان شود که به آن ‌گير زبان مي گوييم.
چه هنگامي گير زبان احتياج به درمان دارد؟
در نوزادان
نوزادي که زبانش‌ گير دارد ممکن است در مکيدن و شير خوردن با مشکل (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2009/2/28/86619.html)رو به ‌رو شود و در نتيجه خوب وزن نگيرد و لذا والدين به‌ دليل خوب وزن نگرفتن، نوزاد را به نزد متخصص اطفال مي برند و معمولاً همکاران متخصص اطفال هستند که اين نوزادان را براي درمان بيشتر به نزد جراح گوش و حلق و بيني و يا فوق تخصص جراحي اطفال ارجاع مي دهند.
در بچه ‌هاي نو پا و بزرگ ‌تر
بعد از اين که کودک دندان درآورد، شير دادن به کودک مبتلا به ‌گير زبان ممکن است براي مادر دردناک باشد لذا ممکن است مادر مجبور شود که شير دادن طبيعي را قطع کند.
به‌ طور معمول زبان قابليت بسيار زيادي براي جبران محدوديت حرکتي ناشي از‌ گير زبان در تکلم دارد اما در مبتلاياني که محدوديت حرکتي زبان زياد باشد ممکن است اداي بعضي از حروف و کلمات به راحتي امکان پذير نباشد. در اين کودکان در حدود 3 سالگي، اشکالات تکلمي به ‌خصوص اداي حروفي مثل سِ، شِ، زِ، ممکن است جلب توجه کند.
اگر بيش از نيمي از سخنان و کلماتي که يک بچه 3 ساله ادا مي کند توسط افراد غريبه درک نشود بايد کودک از نظر‌ گير زبان بررسي شود. وقتي نوزادي مبتلا به ‌گير زبان است به راحتي نمي توان پيش‌ بيني کرد که آيا بعداً دچار مشکلات تکلمي خواهد شد يا خير؟
اما اگر موارد زير وجود داشته باشد به احتمال زياد به هنگام به حرف افتادن مشکلات تکلمي ظاهر خواهد شد:
* نوک زبان يک فرورفتگي داشته باشد يا به عبارت ساده‌ تر نوک زبان دو شاخه باشد
* نوزاد نتواند زبانش را از دهانش بيرون بياورد يا زبانش را به سقف دهانش برساند.
والديني که مي خواهند بدانند که آيا کودک آن ها از اين نظر مشکل دارد يا نه مي توانند آزمايش ساده‌ اي را انجام دهند. کافي است يک بستني (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/dairy_products/2009/8/17/99637.html) قيفي به کودک خود بدهند. اگر کودک در ليسيدن بستني با مشکلي مواجه نباشد به احتمال زياد زبان وي گير ندارد.
http://img.tebyan.net/big/1389/04/253996017415318015923134261492133421918922.jpg
ظاهر صورت بچه‌ هاي بزرگ ‌تر که مبتلا به ‌گير زبان هستند ممکن است در اثر اين مشکل دچار تغييراتي شود. مثلاً فاصله داشتن 2 دندان (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/teeth/2008/5/19/66751.html) پيش پايين از يکديگر ممکن است نشانه‌ اي از‌ گير زبان باشد.
درمان
با جراحي مي توان‌ گير زبان را برطرف کرد. اين عمل بسيار ساده است و معمولاً عارضه‌ اي هم ندارد.
بسته به سن کودک اين عمل با نيمه بي هوشي و حتي با بي حسي موضعي نيز قابل انجام است.
به ‌رغم اين که اصلاح جراحي اين اختلال بسيار راحت است، نتايج اين عمل هم بسيار خوب است.

riftaina
10-01-2010, 09:01 AM
مدفوع نوزادتان چه رنگي است؟
http://img.tebyan.net/big/1389/04/1541961231915696231156715324464248189159105.jpg


يکي از کارها يي که مادران بايد براي نوزادشان انجام دهند، بررسي مدفوع او است.
معمولا نوزادان سالم در يکي دو روز اول بعد از تولد، يک مدفوع سبز تيره ي چسبنده که "مکونيوم" نام دارد، دفع مي‌ کنند.
پس از آن، در نوزاداني که شير مادر مي‌ خورند، دلمه‌ هاي شير در مدفوع ديده مي ‌شود و رنگ آن معمولا زرد و کمي آبکي است.
بايد توجه کرد که در مدفوع نوزاد سالم نبايد هيچ‌ گونه خلط، بلغم يا خون ‌ديده شود.
مدفوع نبايد بيش از اندازه آبکي باشد، ضمن اينکه در يک نوزاد طبيعي، مدفوع هيچ‌ گاه سفت و خشک نيست، بلکه بايد کاملا شل و نرم باشد و هيچ ‌گاه نبايد مدفوع گلوله گلوله سفت دفع کند.
مادر بايد به قوام، رنگ و محتوياتي که غير از شير در مدفوع وجود دارد، توجه کند.
يک ‌سري از علايم مهم هم هستند که مربوط به مدفوع نيست، علامت اول مثل نوزادي که شکم ‌اش خيلي شل کار مي ‌کند و اطراف مقعدش سوخته است. اين علايم ممکن است به دليل ايجاد مشکل در هضم و جذب کربوهيدرات‌ هاي بدن نوزاد باشد. در اين صورت، اگر مادر حتي هيچ ‌گونه خلط و بلغم در مدفوع نوزادش نبيند، بايد به پزشک مراجعه کند.
علامت مهم ديگر زماني است که مادران وقتي نوزادشان را با دست مي‌ شويند، احساس مي ‌کنند که مدفوع بيش از حد چرب است و لازم است دست‌ شان را چند بار با صابون (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/skin_hair/skin/2008/1/7/57492.html)بشويند تا چربي ناشي از شستن بچه از دست ‌شان پاک شود. اين علامت نيز غيرطبيعي است و لازم است که حتما به پزشک مراجعه کنند.
اگر مادران ديدند که قوام مدفوع سفت‌ تر از حالت طبيعي است، يا نوزاد هنگام مدفوع کردن بيش از حد زور مي ‌زند، باز بايد به پزشک مراجعه کنند زيرا در نوزادان به هيچ‌ وجه انتظار ديدن مدفوع سفت و خشک را نداريم.
http://img.tebyan.net/big/1389/04/888910514115823656113255188231167417227102.jpg
اگر مادر ديد شکم نوزاد بيش از حد کار مي ‌کند، باز بايد پزشک را در جريان قرار دهد.
پس از اينکه دوره نوزادي گذشت، در کودکاني که شير مادر مي ‌خورند مدفوع همچنان بايد شل و نرم بوده و هيچ ‌گونه بوي بدي نداشته باشد. منظور، بوي نفوذکننده‌اي است که مدت‌ ها در اتاق مي‌ ماند.
بايد بدانيد در مدفوع کودکان در تمام گروه‌ هاي سني شامل دوره نوزادي، شيرخوارگي، پيش ‌دبستاني و مدرسه و نوجوانان دو رنگ هميشه غيرطبيعي است؛ يکي مدفوع قرمز و ديگري مدفوع سفيد رنگ است. در اين حالت بايد هر چه سريع ‌تر کودک را به پزشک ارجاع داد.
بنابراين اگر رنگ مدفوع به قرمزي و سفيدي تمايل داشت، بوي خيلي تندي داشت، خيلي چرب بود، رگه‌ هاي خون در آن ديده شد، مدفوع حالت ژله‌ اي صورتي رنگ داشت، يا خون واضح در آن وجود داشت، بايد کودک توسط پزشک متخصص معاينه شود.
بعضي از مادران مي ‌گويند چون رنگ مدفوع کودک ‌شان، سبز است، شايد پهلوها يش سرماخورده است، ولي در معاينات معلوم مي شود کودک حال عمومي خوبي داشته و مشکلي ندارد و اصلا جاي نگراني نيست.
همان ‌طور که گفتم، فقط رنگ مدفوع قرمز و سفيد غير طبيعي است.

riftaina
10-01-2010, 09:02 AM
پهن شدن سر نوزاد
http://img.tebyan.net/big/1389/04/185242381742211271711602251006124811923150123.jpg


پهن شدن وضعیتی سر نوزاد در روزهای اول زندگی به علت نوع خواباندن او، ممکن است رخ دهد....
یکی از علت ‌های این پهن شدن سر، خواباندن نوزاد به پشت است. در دهه 1990 میلادی، یک بررسی بزرگ نشان داد که خواباندن نوزاد روی شکم، احتمال وقوع " نشانگان مرگ ناگهانی نوزاد (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/children/2008/4/3/64012.html)" را بالا می‌برد. از آن هنگام به بعد به والدین توصیه شد که برای جلوگیری از این عارضه، نوزادان را به روی شکم نخوابانند و به پشت بخوابانند. در نتیجه به موارد " پهن شدن وضعیتی سر نوزاد " افزوده شده است.
با توجه این که ایمنی نوزاد شما در صدر اولویت‌ ها قرار دارد، شما باید همچنان نوزادتان را به پشت بخوابانید (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/children/2008/4/26/65418.html)، هر چند که سر او به طور گذرا تغییر شکل پیدا کند.
وقتی کودک شما به اندازه کافی بزرگ شد که خودش روی شکم‌ اش بچرخد، می ‌توانید به او اجازه دهید در این وضعیت بماند اما حتی در این موقع هم باید او را در ابتدا به پشت بخوابانید.
http://img.tebyan.net/big/1389/04/1761321362337021210689532352171171111361740.jpg
برخی از موارد این نوع تغییر شکل جمجمه نوزاد نیاز به درمان دارد. برای درمان از وسیله‌ ای به نام " باند جمجمه‌ای " استفاده می ‌کنند که مانند یک کلاه ‌خود کوچک روی سر نوزاد گذاشته می‌ شود اما در بسیاری از نوزادان این تغییر شکل سر با رشد بیشتر سر و متحرک شدن بیشتر نوزاد خود به خود برطرف می ‌شود.
یک علت دیگر شایع پهن شدن سر نوزاد خوابیدن او به یک طرف است. بسیاری از نوزادن ترجیح می‌ دهند به یک طرف بخوابند:
* در برخی از نوزادان ممکن است علت این امر، سفت بودن عضلات یک طرف گردن باشد و متخصص اطفال ممکن است ورزش ‌های کششی گردن برای حل این مشکل تجویز کند.
* در موارد دیگر، این ترجیح نوزاد به گرداندن سر به یک طرف ممکن است به عوامل محیطی مربوط باشد. برای مثال، اغلب نوزادان به سمت صدای مادرشان بر می ‌گردند، بنابراین اگر گهواره نوزاد در کنار تخت ‌تان است، می ‌توانید نوزاد را از آن طرف گهواره بخوابانید تا هنگامی که صدای شما را می‌ شنود، سرش را در جهت مخالف هم بگرداند.
* صرف زمان شیردادن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html)نوزاد از سینه هم به پیشگیری از تغییر شکل سر نوزاد کمک می ‌کند.
خبر خوب این است که اگر این مشکل را زود تشخیص دهند، یعنی هنگامی که سر نوزاد هنوز نرم و شکل ‌پذیر است، انجام اقدامات ساده ‌ای مانند آن هایی که ذکر کردیم، در اغلب موراد موفقیت‌ آمیز است.
همچنین در مورد نگرانی‌ های خود با متخصص اطفال صحبت کنید تا نوزاد را از لحاظ عوارض احتمالی زمینه‌‌ ساز تغییر شکل سر او مورد بررسی قرار دهد.

riftaina
10-01-2010, 09:03 AM
حقایقی درباره ی چشم نوزادان

http://img.tebyan.net/big/1389/04/228514719873751209719919216841101611014.jpg
تکامل دید نوزاد و کودک امری بسیار پیچیده و پیشرفته است که با تکامل چشم‌ ها و مراکز اختصاصی مغزی و تحت فرمان ژنتیکی انجام می ‌شود.
چند روز پس از تولد، نوزاد در مقابل نور شدید باید چشمک بزند. مردمک‌ چشم نوزاد در هنگام تولد، در مقابل نور باز و بسته می ‌شود، ولی به علت تنگی شدید مردمک ممکن است والدین متوجه آن نشوند.
در 6 هفتگی، نوزاد باید به نگاه والدین توجه کند و دید خودش را متوجه آن ها نماید.
در 2 یا 3 ماهگی باید اشیای رنگی را مورد توجه قرار دهد و آن ها را لمس کند.
حرکات غیر متقارن دو چشم و احساس لوچ بودن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/eyes/2003/8/24/3226.html) چشم‌ ها در نوزاد، تا 4 ماهگی غیرطبیعی نیست، ولی پس از 4 ماهگی اگر چشم انحراف داشته باشد، قطعا غیر طبیعی بوده و باید به چشم‌ پزشک متخصص ارجاع کرد.
عدم توجه به والدین در چند هفتگی و مالش شدید چشم‌ ها با دست، علایم عدم دید طبیعی در نوزاد است و باید به آن توجه خاص کرده و به چشم ‌پزشک مراجعه کرد.
حرکات چرخشی چشم‌ ها(نیستاگموس) که در 2 ماهگی آغاز می ‌شود نیز طبیعی نیست و باید به چشم‌ پزشک مراجعه کرد.
والدین باید به هر عارضه و هر نوع امر غیرطبیعی در چشم‌ های نوزاد خود توجهی خاص و دقیق داشته باشند، زیرا اکثر این عوارض در صورت تشخیص به موقع، قابل پیشگیری و حتی درمان هستند

هنگام تولد، رنگ قرنیه، عدسی چشم و محیط درونی چشم شفاف است و هرگونه کدورت و سفیدی در این مسیر غیر طبیعی بوده و لازم است نوزاد معاینه ی دقیق شود.
رنگ عنبیه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/eyes/2009/2/5/85001.html) نوزادان اکثرا در اثر تشکیل نشدن سلول ‌های رنگینه ‌ای سطحی عنبیه، کم‌ رنگ و اکثرا آبی رنگ است که به مرور با تشکیل سلول‌ های رنگینه ‌ای پُررنگ می ‌شود.
هنگام تولد، قطر چشم نوزاد(از جلو به عقب) کوتاه ‌تر از قطر چشم بزرگسالان است که باعث دوربینی شدید نوزادان می ‌شود. این دوربینی به مرور با بزرگ شدن قطر چشم در کودکی کاهش یافته و ناپدید می ‌شود که می ‌تواند حتی به نزدیک ‌بینی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/eyes/2009/6/3/93536.html)(میوپی) تبدیل شود.
http://img.tebyan.net/big/1389/04/931002422482362313919323728210441138152119.jpg
مسیر خروج اشک از چشم که از کانال‌ هایی به داخل بینی راه دارد، هنگام تولد تکامل یافته، ولی ممکن است این مسیر خوب باز نباشد و اشک در چشم باقی بماند، ولی به علت ترشح نشدن اشک در چند هفته اول تولد ممکن است به این امر توجه نشود و در ماه‌ های بعد از تولد متوجه آن شویم.
والدین می ‌توانند با مالش این مسیر خروجی اشک از فضای بین چشم و بینی از طرف بالا به پایین(به طرف بینی)، به باز شدن این مسیر خروجی اشک کمک کنند.
یک نوزاد نارس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/pregnancy/2007/12/31/56910.html) با وزن کم (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/pregnancy/2009/12/20/110863.html)(حدود 1500 گرم و سن کمتر از 7 ماه جنینی) حتما باید به وسیله چشم ‌پزشک متخصص بررسی شود، به دلیل این که تکامل شبکیه تا هنگام تولد کامل نیست و تولد زودرس باعث تشکیل بافت ‌ها و عروق غیر طبیعی در سطح شبکیه ی چشم می‌ شود که نهایتا می ‌تواند به خون ‌ریزی و کنده شدن شبکیه منجر شود که با درمان لیزری می‌ توانیم از این‌ گونه عوارض جلوگیری نماییم.
والدین باید به هر عارضه و هر نوع امر غیرطبیعی در چشم‌ های نوزاد خود توجهی خاص و دقیق داشته باشند، زیرا اکثر این عوارض در صورت تشخیص به موقع، قابل پیشگیری و حتی درمان هستند.

riftaina
10-01-2010, 09:05 AM
شکل سر نوزاد مهم است
http://img.tebyan.net/big/1389/03/165244381382232093111122315124214040051172.jpg


پهن و نامتقارن شدن سر نوزاد يک پديده شايع در هنگام زايمان است. اگر زايمان به روش سزارين (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/pregnancy/2010/5/5/123023.html)باشد، معمولا اين تغيير شکل اتفاق نمي ‌افتد.
از آن جا که استخوان جمجمه ي سر از 8 تکه تشکيل شده، براي عبور سر نوزاد از مجراي کانال زايماني لبه ‌هاي اين استخوان‌ ها روي هم قرار مي‌ گيرد تا سر نوزاد کوچک ‌تر شود و از کانال زايماني عبور کند و پس از عبور از کانال نيز مجددا اين استخوان ‌ها روي هم قرار مي‌ گيرند.
اما گاهي تا قرار گرفتن استخوان‌ ها روي همديگر، چند روزي طول مي ‌کشد و اين، امري نيست که ماه‌ ها و هفته ‌ها طول بکشد. اين تغيير شکل استخواني ظرف چند روز طبيعي مي ‌شود.
گاهي در اثر انقباضات رحمي در موقع زايمان (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/pregnancy/2009/12/29/111564.html)يا در شرايطي که سر جنين داخل رحم روي استخوان لگن مادر فشار بياورد، ممکن است اين حالت به خون ‌ريزي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/first_aids/2010/1/24/113681.html) زير لايه استخوان سر نوزاد منجر شود. اين خون ‌ريزي بعد از چند هفته و به ندرت بعد از چند ماه جذب مي‌ شود و اگر در مواردي جذب نشود، کلسيم در آن رسوب مي ‌کند و حالت استخواني به خود مي ‌گيرد و از حالت نرمي خارج مي ‌شود. حتي اين حالت استخواني هم ظرف چند ماه طبيعي مي ‌شود.
بروز تورم در سر نوزاد
گاهي در اثر فشارهاي داخل رحمي ممکن است قسمتي از سر بچه ورم کند که اگر چه خون‌ ريزي رخ نمي ‌دهد ولي ورم در قسمتي از سر موجب برجستگي مي ‌شود.
اين حالت در محدوده جغرافيايي يکي از استخوان ‌ها ايجاد مي‌ شود. خون‌ ريزي در يک تکه از استخوان ‌ها ايجاد مي ‌شود اما اين ورم هم بعد از تولد، معمولا ظرف 2 هفته جذب مي ‌شود و سر، شکل طبيعي پيدا مي ‌کند.
تغيير ديگر، مربوط به شکل سر است. شکل سر به عوامل مختلفي از جمله توارث (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/health_news/2008/11/27/79606.html)ارتباط دارد. سر پدر و مادر هر شکلي داشته باشد، ممکن است سر نوزاد هم مانند آن ها شکل پيدا کند و اين جنبه ارثي مساله است و ناهنجاري محسوب نمي ‌شود. اما مواردي هم وجود دارد که ممکن است مشکل و ناهنجاري باشد. براي مثال، اگر در بچه‌ ها استخوان‌ ها با هم جوش خورده باشد، در اين صورت، مانع رشد مغز کودک مي ‌شود. هر چه مغز بچه بزرگ ‌تر مي ‌شود، استخوان ‌هاي جمجمه هم بايد بازتر شوند.
در صورتي که استخوان‌ ها به ‌طور غير طبيعي و در زمان نامناسب به هم بپيوندند، رشد مغز (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2009/2/25/86500.html)ميسر نخواهد بود و شکل سر غيرعادي مي ‌شود و بايد تحت درمان و جراحي قرار گيرد. استخوان‌ ها با جراحي از هم جدا مي ‌شود تا مغز بتواند رشد کند و در اثر رشد، سر کودک تغييرات نامناسبي پيدا نکند.
http://img.tebyan.net/big/1389/03/20219111390147238103553213181153207132103189.jpg
هيدروسفالي يا تجمع آب در سر نوزاد
نوع ديگر ناهنجاري‌، تجمع آب در سر نوزاد است که به آن هيدروسفالي گفته مي ‌شود. در واقع، مايعي که دور مغز است به ‌طور طبيعي توليد و سپس از مجراي ديگر جذب مي‌ شود. اگر قسمتي از مسير توليد و يا محل جذب بسته شود، مايع در آن تجمع پيدا مي‌ کند و سر بچه روز به روز بزرگ‌ تر مي ‌شود.
اگر زود متوجه اين حالت شويم، با قرار دادن لوله، اين مشکل برطرف شده و انسداد رفع مي ‌شود. بنابراين سر کودک هم حالت طبيعي پيدا خواهد کرد اما اگر متوجه نشويم، آب اضافي اجازه رشد به مغز نداده و کودک دچار مشکلات ديگري مي ‌شود.
گاهي به ندرت سر دچار کيست مي ‌شود و اين موجب تغيير ظاهري جمجمه مي ‌شود.
بهترين وضعيت براي خواب نوزاد
بهتر است کودک را عادت دهيد به جهات مختلف خوابانده شود چون استخوان ‌هاي جمجمه نرم است، به خصوص اگر نوزاد نارس باشد.
اگر هميشه يک طرف بخوابد، بعد از مدتي عضلات او به همان حالت عادت کرده و حالت شل يا سفت پيدا مي‌ کنند.
فشار روي يک نقطه ي سر کمي استخوان را صاف‌ تر مي ‌کند.
خواباندن نوزاد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/26/65418.html) به جهات مختلف خوب است اما اگر والدين فکر کنند خواباندن به يک جهت سبب برطرف شدن شکل نامناسب سر مي ‌شود و مي‌ توانند به سر بچه شکل دهند، اين ‌طور نيست و بايد بدانند که اين يک عقيده غلط است.

riftaina
10-01-2010, 09:06 AM
وقتي سر کودک ضربه مي‌ خورد...
http://img.tebyan.net/big/1389/02/106196173245101302011224616531991382489077.jpg


تحقيقات نشان مي ‌دهد آن هايي که در دوران کودکي‌ شان آسيب‌ هاي متوسط مغزي داشته ‌اند، در آينده با مشکلاتي روبه ‌رو مي‌ شوند. البته با گذشت زمان، ميزان اين آسيب‌ ها به‌ طور قابل توجهي کاهش يافته است...
محققان در اين بررسي‌ ها متوجه شده اند افرادي که در کودکي خود، جراحات متوسطي در سر خود داشته ‌اند، در کوتاه‌ مدت دچار مشکلات اندکي در حافظه، قابليت‌ هاي تکلمي و توانايي ‌هاي تمرکز شده ‌اند. البته شواهدي وجود دارد که نشان مي ‌دهد بچه‌ هاي کوچکي که در هنگام آسيب‌ ديدگي بين 2 تا 7 سال سن داشتند، مشکلات ماندگار‌تري در قدرت تکلمي خود داشته ‌اند.
اما خبر خوب اين است که طبق مطالعات انجام‌ شده، بچه‌ هايي که بر اثر اين جراحات، قدرت تکلم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2010/4/14/120593.html) و هوشياري ‌شان دچار مشکل شده؛ به مرور زمان مشکلات‌ شان برطرف خواهد شد. در همين رابطه، دکتر سعيد قزوينيان، متخصص مغز و اعصاب به سوالات زير پاسخ مي دهند:
آقاي دکتر! آيا ضربه به سر هميشه باعث آسيب‌ هاي مغزي مي ‌شود؟


خب، ضربه به سر، درجات مختلفي دارد؛ از يک ضربه خفيف تا متوسط و شديد. بر اساس شدت ضربه‌ اي که به سر وارد مي ‌شود، صدمه به مغز، متفاوت است. نکته مهم اين است که برخلاف آن چه عامه مردم فکر مي ‌کنند، بچه‌ هاي زير 5 سال به دليل باز بودن ملاج ‌شان و اين که هنوز جمجمه‌ شان شکل نگرفته، نسبت به بزرگ ‌ترها در برابر ضربه به سر مقاوم ‌تر هستند.
بسته به نوع و شدت ضربه، چه علايمي ممکن است ظاهر شود؟


معمولا آن چه در ضربه‌ به سر مي‌ بينم يک اختلال هوشياري گذرا است. اگر ضربه، خفيف يا متوسط باشد؛ کودک ممکن است يک بي‌ هوشي گذرا پيدا کند و بعدش هم بهبود يابد. گاهي ممکن است اين اختلال هوشياري با تاخير اتفاق بيفتد که اين علامت در بزرگسالان هم وجود دارد. در اين حالت، کودک يک اختلال هوشياري پيدا مي‌ کند و بهبود مي‌ يابد و بعدش دوباره پس از نيم تا يک ساعت (تا زير 24 ساعت) مجددا ممکن است دچار اختلال هوشياري ‌شود. بنابراين اگر فردي به سرش ضربه متوسط تا شديدي وارد شد بايد تا 24 ساعت تحت مراقبت باشد چون ممکن است در اثر ضربه دچار اغما يا اختلال در هوشياري شود. علامت ديگر در بچه‌ ها فراموشي است. کودک ممکن است پس از ضربه حوادث قبل از ضربه و حين ضربه را به ياد نياورد که مدت زمان فراموشي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/fats/2003/5/14/2201.html)پس از ضربه مي ‌تواند معياري براي ارزيابي شدت ضربه باشد. بنابراين والدين بايد از کودک خود سوال کنند که آيا به ياد دارد بعد از اين که به سرش ضربه خورد چه اتفاقي افتاده است. البته اين در صورتي است که کودک قادر به حرف زدن باشد.
علامت ديگر، سردرد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2007/12/26/56510.html)است. کودک ممکن است پس از ضربه، سردرد داشته باشد. اگر ضربه متوسط باشد ممکن است يک ورم مغز گذرا همراه با يک خواب‌ آلودگي ايجاد کند. خواب ‌آلودگي (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrition_news/nutrition_news/2004/7/17/7481.html) علامت مهمي است و حتما بايد به آن توجه کرد.
متاسفانه بعضي از والدين پس از اين که کودک دچار ضربه سر شد به او آب قند مي ‌دهند؛ در حالي که حتما بايد به اين کودکان سرم نمکي خوراند، زيرا سرم قندي موجب افزايش ورم مغز و افزايش خوا‌ب ‌آلودگي در اين کودکان مي ‌شود.

علامت ديگر در بچه‌ ها ممکن است تشنج (http://www.tebyan.net/Sports/News/2007/10/23/50371.html)باشد که والدين را بسيار نگران مي ‌کند. برخلاف آن چه اغلب فکر مي ‌کنند، تشنج‌ هاي فوري پس از ضربه حتي تا يک هفته پس از ضربه‌ نيز بدخيم نيستند و مشکلي ايجاد نمي ‌کنند اما اگر کودک پس از يک تا سه ماه که از ضربه به سرش گذشت، دچار تشنج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2006/12/31/30983.html)‌شد، ممکن است اين تشنج او به صرع (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2006/12/28/30982.html)تبديل شود؛ در حالي که تشنج فوري و تشنج يک هفته اول نگراني ندارد و معمولا تکرار هم نمي‌ شود.
http://img.tebyan.net/big/1389/02/79211781131532201202011241861314621717410452.jpg
دو علامت ديگر در بچه‌ ها اوتوره و رينوره است؛ يعني مايع آبي زرد رنگ که همان مايع مغزي نخاعي است از گوش يا بيني بچه خارج مي ‌شود که نشانه شکستگي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/first_aids/2009/7/22/97505.html)قاعده جمجمه و خطرناک است. کودکاني که شکستگي قاعده جمجمه دارند، دو علامت مهم دارند؛ يکي اين که دور چشم‌ هاي‌ شان مثل راکون، کبود مي ‌شود. ديگر اين که يک خون‌ مردگي در پشت گوش‌ شان ظاهر مي ‌شود. اين دو علامت، نشان ‌دهنده شکستگي قاعده جمجمه است که بسيار مهم‌ هستند اما جاري شدن خون از بيني که اتفاقا مادرها خيلي از آن مي ‌ترسند، علامت بدي نيست. پس از سردرد، تهوع و استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html)، گاهي اوقات ممکن است چنانچه ضربه به‌ طور خفيف به پشت سر خورده باشد يک کوري گذرا و اگر ضربه به جلوي سر خورده باشد چهار اندام به‌ طور گذرا دچار فلج شود.
علامت مهم ديگر فرورفتگي جمجمه است که مادر مي‌ تواند آن را با دست لمس کند. اين فرورفتگي مي ‌تواند نشانه شکستگي جمجمه و فشار روي قشر مغز باشد که خود مي ‌تواند مشکلاتي را براي کودک ايجاد کند.
بعضي‌ وقت‌ ها کودکان بلافاصله پس از ضربه بلند مي ‌شوند و به بازي ادامه مي‌ دهند. در اين‌ صورت والدين چه کار بايد بکنند؟

اگر هيچ يک از علايم فوق را نداشته باشند، نياز به پيگيري ندارند؛ اما گاهي ممکن است به علل نامشخص، کودکان پس از ضربه دچار سياهي رفتن چشم‌ ها شده و بيفتند. براي همين، بهتر است پس از ضربه، کودکان کمي استراحت کنند تا اين حالت پيش نيايد؛ زيرا همين افتادن ناگهاني ممکن است به سر آسيب زده و به ضربه شديد مغزي منجر شود. توصيه مي ‌کنم کودکي که به سرش ضربه خورده تا 24 ساعت ورزش (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=66171)سنگيني انجام ندهد و استراحت داشته باشد.
در خبرها آمده بود که تحقيقات نشان داده است ضربه به سر مي‌ تواند عملکرد ذهني کودکان را تا چند سال پس از ضربه کاهش دهد. آيا اين خبر، صحت دارد؟

ببينيد؛ گاهي اوقات، ضربات مغزي مي ‌تواند فيزيولوژي مغز را دچار اختلال کند. چيزي که ما در عکس راديوگرافي، ام ‌آر‌آي و سي ‌تي ‌اسکن از جمجمه نمي ‌بينيم. گاهي اوقات يک تکان مغزي سبب مي ‌شود يک‌ سري از سلول‌ هاي مغز صدمه ببينند که ممکن است با ابزارهاي تشخيصي هم قابل تشخيص نباشند بنابراين ضربه به سر مي ‌تواند تا سال‌ هاي بعد کودک را دچار اختلالات رفتاري و عملکردي کند. اين کودکان معمولاً در رقابت‌ هاي ذهني مانند سرعت پردازش مغز، قدرت حافظه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrition_news/healthy_nutrition/2010/2/9/115303.html) و حل مشکلات از هم سن و سال‌ هاي خود اندکي عقب مي ‌افتند.

riftaina
10-01-2010, 09:08 AM
اشاره به برخي از مشکلات نوزادان
http://img.tebyan.net/big/1389/02/20319199151341102392242165322311513013183141.jpg


معمولا برخي نوزادان تازه متولد شده با برخي بيماري ‌ها دست به گريبان هستند. در اين نوشتار به برخي از اين بيماري‌ ها،‌علائم و روش درمان آن ها اشاره مي ‌شود.
افزايش غلظت خون نوزاد


در اين بيماري، نوزادان، پُرخون يا برافروخته به نظر مي ‌رسند.
علائم:

بي‌ اشتهايي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2003/3/1/1634.html) و اختلال در تغذيه، خواب آلودگي، تنگي نفس (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/children/2008/2/16/61511.html)، کاهش قند خون (http://www.tebyan.net/Literature_Art/News_Reports/2007/10/21/50195.html)، تشنج و کبودي در انتهاي اعضاي بدن.
عوامل خطر:

کوچک بودن جثه نوزاد، زندگي در ارتفاعات، تولد ديررس، شرايط خاص 2 تا 3 ساعت اول پس از تولد، انتقال خون از يک جنين به جنين ديگر در حاملگي دو قلويي، تاخير در بستن بند ناف پس از تولد، ابتلاي مادر به ديابت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/pregnancy/2009/10/6/104125.html)، سندرم داون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/pregnancy/2009/11/24/108526.html)و اختلال‌ هاي تيروئيدي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2007/12/4/55015.html).
درمان:

جايگزيني خون با سرم، آلبومين يا تعويض کامل خون.
فتق‌ هاي ديافراگم


انتقال محتويات شکم به داخل قفسه سينه، فتق (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2006/10/7/22064.html)ديافراگم ناميده مي ‌شود که ممکن است به صورت مادرزادي يا بر اثر ضربه به ديافراگم ايجاد شود.
اين نوع فتق در سمت چپ شايع‌ تر بوده و مرگ و مير ناشي از آن حدود 40 تا 50 درصد است.
علائم:

تنگي نفس شديد به خصوص در چند ساعت اول پس از تولد، شنيدن صداي روده از سينه، شکم قايقي.
درمان:

بايد جراحي شود.
کبودي


رنگ آبي دست و پا و سرخ بودن بدن هنگام تولد، طبيعي است ولي کبودي در مرکز بدن، غشاهاي مخاطي و زبان ممکن است نشانه وجود يک اختلال زمينه ‌اي جدي باشد که شايع ‌ترين علت آن، بيماري‌ هاي قلبي (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67155) ـ ريوي است.
نوزاد شل


سُستي نوزاد ممکن است گذرا باشد و مشکلي در آينده ايجاد نکند يا اين که ضايعه‌ اي جدي و دائمي باشد.
بيماري ‌هايي که ممکن است سبب ايجاد شلي در نوزاد شوند، عبارت هستند از:
ضايعات نخاعي بر اثر ضربه، بيماري‌ هاي خود ايمني و بيماري‌ هاي عضلاني مادرزادي.
علائم:

نوزاد هوشيار به نظر نمي ‌رسد، گريه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2005/6/14/11602.html)ضعيف، مشکلات تنفسي، دشواري بلع بزاق، تشنج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2007/10/24/50375.html)و رفلکس‌ هاي ضعيف.
درمان:

دارو تجويز مي ‌شود ولي درمان قطعي ندارد.
http://img.tebyan.net/big/1389/02/20725484194252200103190102016215923063115189.jpg
نوزاد نارس


بيشتر نوزادان کم ‌وزن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/pregnancy/2009/12/20/110863.html)، دوره نوزادي را بدون عواقب درازمدت پشت‌ سر مي ‌گذارند. کوچک‌ ترين نوزادان در معرض بالاترين خطر هستند.
عواقب درازمدت عبات هستند از:

اختلالات چشمي نوزادان همراه با نابينايي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/eyes/2003/8/24/3226.html)، ناشنوايي، بزرگي يا کوچکي جمجمه، عقب ماندگي ذهني (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/Food_plans/special_groups/2009/10/12/104701.html)، فلج مغزي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/disability/2004/10/18/8857.html)، سندرم روده کوتاه و عدم رشد.
کاهش قند خون


کاهش قند خون در دوره نوزادي شايع است. نشانه‌ هاي آن معمولا در روزهاي اول و دوم به‌ وجود مي‌ آيد و از بيماري بدون علامت تا گرفتاري‌ هاي دستگاه عصبي مرکزي و قلبي ـ ريوي متغير است.
علائم:

شل بودن نوزاد، خواب آلودگي، بي ‌تفاوتي، بي‌ اشتهايي، لرزش، تشنج، نارسايي قلبي، افزايش ضربان قلب، کبودي يا رنگ پريدگي، وقفه تنفسي (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/sleeping/2004/2/25/5629.html) و تعريق شديد.
درمان:

تغذيه زودرس، شدت عوارض را کاهش مي ‌دهد و گاه تجويز گلوکز لازم است.

riftaina
10-01-2010, 09:10 AM
آيا اوتيسم رو به افزايش است؟
http://img.tebyan.net/big/1389/02/123242130230142119171154194138255155198179.jpg


در ماه‌ هاي اخير تحقيقات دامنه ‌دار و گسترده ‌اي براي يافتن عوامل اين افزايش آغاز شده است. علايم اوتيسم به‌ طور معمول پيش از دو سالگي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2005/3/1/10620.html) آشکار مي ‌شود.
اوتيسم يا درخودماندگي در کشور ما شايد بيماري چندان شناخته ‌شده‌ اي نباشد، اما در غرب، اين بيماري يکي از مهم ‌ترين و در عين حال خبرسازترين بيماري ‌هاي عصبي در کودکان به شمار مي ‌آيد. به نحوي که در بودجه سالانه ايالات متحده، براي گسترش تحقيقات و درمان اين عارضه، رديف بودجه جداگانه ‌اي در نظر گرفته شده است. در دو سال اخير قريب به 85 ميليون دلار، براي اين بيماري هزينه شده است.
در آخرين گزارشي که دولت فدرال آمريکا در ماه اکتبر گذشته منتشر ساخت آمار مبتلايان به اوتيسم باز هم روندي صعودي را به نمايش گذاشت. در اين گزارش آمده است که از هر 110 کودک آمريکايي يک نفر علايمي از اوتيسم را نشان مي‌ دهد. به عبارت ديگر شيوع اوتيسم در ميان کودکان آمريکايي از سال 2002 تا به حال 60 درصد افزايش داشته است. البته بخشي از اين افزايش نگران ‌کننده مربوط به بهبود شيوه‌ هاي تشخيصي و غربالگري است. بخشي ديگر را هم مي‌ توان به افزايش معلومات و دانش والدين نسبت داد. والدين تحصيل‌ کرده نظارت بيشتري بر روند رشد و تکامل کودکان خود دارند و در نتيجه نقايص جزيي رفتاري نيز از نگاه‌ شان دور نمي‌ ماند. با اين حال به سختي مي ‌توان تمام اين 60 درصد را به پاي چنين توجيهاتي نوشت.
اوتيسم نوعي اختلال در نمو ساختار عصبي مرکزي بدن است. مشخصه اين اختلال، ضعف در ارتباطات و تماس اجتماعي با ديگران و بروز رفتارهاي تکرار شونده در بيمار است. معمولا همه اين علايم در سنين کمتر از 2 سال در بيماران نمود پيدا مي‌ کنند. گر چه مشخص شده است که ژنتيک در ايجاد اين عارضه نقش مهمي دارد اما علت اصلي بروز اين بيماري مشخص نيست و عوامل متعددي مانند آلودگي‌ هاي محيطي با فلزات سنگين (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/environmental_health/2010/4/28/122421.html) و حشره‌ کش‌ ها (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/environmental_health/2003/11/2/4141.html)نيز براي آن در نظر گرفته شده است. حتي تا ماه گذشته تصور مي‌ شد که واکسيناسيون کودکان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2009/2/19/86128.html) نيز مي ‌تواند عاملي براي ايجاد اوتيسم باشد.
http://img.tebyan.net/big/1389/02/11118725185112210581675224252796117623166.jpg
به‌ دنبال دليل


به همين خاطر اغلب کارشناسان بر اين باور هستند که براي رديابي عوامل موثر در بروز آن بايد روي دوره بارداري (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2010/3/6/117720.html)مادر و دوره نوزادي کودکان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2007/8/1/43999.html) متمرکز شد. با وجود اين يافتن مقصر يا مقصران اصلي در اين بازه زماني کوتاه هم کار چندان ساده ‌اي نيست. دکتر توماس اينسل، مدير کميته کشوري اوتيسم وابسته به انستيتو ملي سلامت روان آمريکا در اين مورد مي ‌گويد: "ما براي يافتن علل اين افزايش مي ‌توانيم يک فهرست کامل را تهيه کنيم اما اين فهرست بايد هزاران عامل را در نظر بگيرد، از رژيم غذايي دوران بارداري و سن مادرگرفته تا عفونت ‌ها و الگوهاي ژنتيکي گوناگون."
مادران خطرناک ‌تر از پدران هستند


در سال ‌هاي اخير، با تغييرات پيش آمده در ساختار خانواده در غرب که نتيجه آن، ازدواج افراد در سنين بالا بوده است، پديده ‌اي به نام مادران مُسن، بسيار مشاهده مي‌ شود. دانشمندان در دهه‌هاي اخير توانسته ‌اند نقش منفي اين پديده در سلامت نوزادان حاصل از اين ازدواج ‌ها را در موارد بسياري اثبات کنند. جديدترين خبر در اين رابطه، نقش سن بالاي مادران در بروز بيماري اوتيسم است. تحقيقي که اخيرا روي 5 ميليون نوزاد انجام شده است، نشان مي ‌دهد که با افزايش سن مادران، احتمالا به دنيا آمدن نوزادان مبتلا به اوتيسم به شکل قابل توجهي افزايش مي ‌يابد. جني شلتون، مدير اين پروژه که در دانشگاه کاليفورنيا انجام شده است، مي ‌گويد: " احتمال به دنيا آمدن نوزادان مبتلا به اوتيسم در مادران بالاي 40 سال، نسبت به زناني که در دهه 20 عمر خود صاحب فرزند مي ‌شوند، 50 درصد بيشتر است. در مقابل، اين عدد در مورد پدران بالاي 40 سال نسبت به پدران 20 تا 30 سال، 36 درصد است. تحقيق اخير نشان مي ‌دهد که سن پدران، بيشترين تاثير خود را در زماني نشان مي ‌دهد که سن مادران (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2010/3/9/118182.html)در محدوده 20 سال باشد. در زماني که سن مادر زير 25 سال باشد احتمال ابتلاي کودک به اوتيسم با افزايش سن پدر به بالاي 40 سال دو برابر مي ‌شود. نتايج اين تحقيق که در نشريه تحقيقات اوتيسم چاپ شده است با نتايج تحقيقات مشابه قبلي متفاوت است. در گذشته تصور مي ‌شد که پدران نقش بيشتري در بروز بيماري اوتيسم دارند. کاترين لود، مدير تحقيقات مرکز اوتيسم و اختلالات ارتباط داشنگاه کاليفرنيا معتقد است که تحقيق اخير قابل اعتمادتر است زيرا روي نمونه‌ هاي بيشتري صورت گرفته است. اين تحقيق روي 6/5 ميليون نوزاد به دنيا آمده در کاليفرنيا در حد فاصل 1990 تا 1999 صورت گرفته است. در ميان اين نوزادان حدود 13000 مورد اوتيسم مشاهده شد.
نگران نباشيد

دکتر مورين دورکين، محقق دانشگاه ويسکانسين که در زمينه اوتيسم و به ويژه نقش والدين در بروز آن تحقيقات فراواني داشته است معتقد است که مهم‌ ترين نکته در ارايه اين مقاله، پرهيز از ايجاد نگراني بي‌ مورد در والدين است. حتي در زماني که سن مادر از 40 سال بالاتر باشد احتمال به دنيا آمدن کودک اوتيستيک کمتر از يک مورد در هر 4000 زايمان است و اين عدد بسيار کوچکي به شمار مي ‌رود. گرچه لازم است تا زنان به باردار شدن در سنين پايين ‌تر تشويق شوند اما بايد شرايطي را به وجود آورد تا نگراني از بيماري اوتيسم، مانع باردار شدن مادران نشود.

riftaina
10-01-2010, 09:11 AM
عفونت ‌دندان، آبسه مغزی می ‌آورد
http://img.tebyan.net/big/1389/02/19619813289247616411213011223191145151117174.jpg


یک فوق تخصص عفونی اطفال گفت: عفونت ‌های دندانی که در کودکان بسیار دیده می‌ شود و اهمیتی نیز به آن داده نمی ‌شود، ممکن است به صورت مجاورتی به مغز منتقل شده و منجر به آبسه مغزی شود.

دکتر شهناز آرمین، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفتگو با ایسنا افزود: دندان ‌های فک فوقانی به دلیل داشتن ریشه ‌های بلند، در صورت پوسیدگی شدید (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2005/2/17/10471.html) می ‌تواند عفونت کرده و از طریق مجاورتی، عفونت را به بافت خود مغز منتقل کند.

این متخصص اطفال با مهم خواندن راه‌ های مجاورتی در انتقال عفونت به مغز، به مردم توصیه کرد تا عفونت ‌هایی مانند سینوزیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2006/2/22/15879.html)، عفونت ‌های دندانی و گوش میانی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/ear_nose/2009/7/30/98175.html) را ساده نپندارند؛ دوره درمان را کامل کنند و به محض قطع شدن تب کودک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/8/64604.html)با فکر این‌ که طفل بهبود یافته است، آنتی ‌بیوتیک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/3/17/38194.html) وی را قطع نکنند، چون ممکن است مشکلات بیشتری را در پی آورد.

وی اضافه کرد: هر عفونت دیگری از یک عفونت زخم پوستی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2009/8/27/100842.html) تا درگیری ریه مانند پنومونی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/children/2004/8/24/8025.html)نیز می ‌تواند ارگانیسم را از طریق خون به داخل مغز برساند. از این رو، عفونت‌ های مجاورتی که گاهی نیز بسیار ساده تلقی می ‌شوند، بسیار مهم هستند.

آرمین ادامه داد: این در حالی است که علایم آبسه ی مغزی علایم بسیار واضحی نیست و گاه می ‌تواند به صورت بسیار آهسته و با تبی بسیار ملایم همراه باشد.

وی افزود: شاید تنها علامت آن یک سرگیجه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/otherdisease/2006/2/15/15687.html)، سردرد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2009/3/22/87413.html)، تهوع و استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html) باشد یا گاهی اوقات یک اختلال در خلق و‌خو یا اختلال شخصیت ایجاد شود. این فوق ‌تخصص عفونی اطفال گفت: تاخیر در تشخیص و درمان آبسه ی مغزی ممکن است عارضه ی جبران‌ ناپذیری به همراه داشته باشد.

به گفته ی آرمین، بسته به مکان منبع، این ‌که چه قسمتی از مغز درگیر شده و نیز در تشخیص یا درمان چه قدر تاخیر ایجاد شده است، عوارض و علایم می ‌تواند متفاوت باشد.

وی اضافه کرد: بیماری آبسه مغزی که می ‌تواند با مرگ ‌و میر و عارضه ی زیادی همراه باشد، التهاب بافت خود مغز است که به طور موضعی معمولا یک قسمت از مغز را درگیر می ‌کند و باعث مُردن سلول ‌های مغز در آن منطقه می ‌شود.

riftaina
10-01-2010, 09:12 AM
در رفتگی مفصل لگن در نوزادان
http://img.tebyan.net/big/1389/02/227163208442101436630107117137233321460162.jpg


یکی از مشکلاتی که به طور مادرزادی ممکن است نوزادان را گرفتار کند، در رفتگی مفصل لگن(محل مفصل شدن استخوان ران با حفره ی استخوان لگن) است.
اگر نوزاد شما دچار این مشکل باشد، مهم است که این عارضه را در همان ابتدای زندگی تشخیص داد و درمان کرد.
این عارضه ممکن است در ابتدا مشکل مشهودی ایجاد نکند، بنابراین دکتر با معاینه، مفصل لگن را در هر بار ویزیت مورد بررسی قرار می‌ دهد تا زمانی که نوزاد به راه بیفتد.
دکتر برای معاینه ی مفصل لگن نوزاد، به آرامی استخوان‌ های ران را فشار می ‌دهد و می‌ کشد تا ببیند آیا این استخوان در حفره لگن لق می زنند یا نه. هنگامی که سن نوزاد بالاتر رفت، دکتر دو ران او را به طرفین باز می‌ کند تا ببیند آیا این استخوان ‌ها به راحتی باز می ‌شوند یا نه.
اگر مشکل مفصل لگن جدی باشد یا در ویزیت بعدی دکتر همچنان باقی مانده باشد، دکترتان ممکن است شما را به یک ارتوپد اطفال ارجاع دهد. ارتوپد اطفال پزشکی است که در مشکلات استخوان و مفاصل (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67156) کودکان تخصص دارد.
ممکن است پزشک برای بررسی مفصل لگن از سونوگرافی استفاده کند. همچنین در حدود سه ماهگی نوزاد ممکن است رادیوگرافی با اشعه ایکس استفاده شود.
http://img.tebyan.net/big/1389/02/1521222001582271647112708315921212027215226.jpg
درمان در رفتگی مادرزادی لگن


اغلب موارد در رفتگی مادرزادی مفصل لگن با استفاده از یک بریس نرم درمان می ‌شوند. این بریس زانوهای نوزاد را در حالت باز شده به طرفین و خم‌ شده روی قفسه سینه نگه می ‌دارد. اگر نوزاد شما با این بریس تحت درمان باشد، پزشک مفصل لگن او را هر یک تا دو هفته معاینه می ‌کند، تا ببیند آیا مفصل لگن در جای خود ثابت شده است یا نه.
هنگامی که مفصل لگن جا افتاد، نوزاد باید 2 تا 3 ماه دیگر این بریس را داشته باشد. در مجموع ممکن است لازم باشد نوزاد برای 3 تا 6 ماه به طور شبانه ‌روزی این بریس را پوشیده باشد.
5 درصد نوزادان مبتلا به عارضه ی در رفتگی لگن به درمان‌ های بیشتری از بریس نیاز دارند. ممکن است لازم باشد، پای آن ها گچ گرفته شود و عد‌ه‌ ای هم نهایتا نیاز به جراحی برای تثبیت مفصل لگن پیدا می ‌کنند.
اگر بستگان شما در هنگام نوزادی به این مشکل مفصل لگن مبتلا بوده ‌اند، به پزشک تان بگویید. حتی اگر لگن نوزاد شما طبیعی به نظر برسد، ممکن است پزشک برای اطمینان آن را با سونوگرافی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/pregnancy/2010/2/18/116168.html)یا رادیوگرافی با اشعه ایکس مورد بررسی قرار دهد.

riftaina
10-01-2010, 09:14 AM
بررسی علل اختلالات تکلم
http://img.tebyan.net/big/1389/01/921442461771882211416334941325611981193.jpg


فرآیند تکلم و صحبت کردن در یک سالگی با ایجاد صدا و گفتن کلمه شروع و پس از 2 سالگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/8/3/7740.html)به صورت جمله ‌بندی در می‌ آید و به مرور زمان و با بالا رفتن سن کودک (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67159)و با رفتن به مدرسه از نظر دستور زبانی و بیان صحیح جملات کامل می ‌شود .
ارگان ‌ها و دستگاه‌ های تولید صوت و کلام از کورتکس مغز (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2008/6/11/68055.html)یا قشر تکلم در نیمکره چپ مغز به نام مرکز حرکتی تکلم شروع و تا هسته‌ های کنترل ‌کننده حرکات حلق در زبان، نای و حنجره در ساقه مغز امتداد می ‌یابد و به طناب ‌های صوتی ختم می ‌شود.
اشکال در تکامل هر کدام از مناطق آناتومیک فوق، ممکن است در تکلم و صحبت کردن تاثیر بگذارد.
اختلال تکلم و صحبتی که از دوران کودکی شروع شود، علل مختلفی دارد که تاخیر در تکلم و اختلال تکاملی زبان شایع ‌تر از موارد دیگر است.
تاخیر تکامل تکلم

بیشتر کودکان بین یک تا 2 سالگی اولین کلمات و قبل از پایان 2 سالگی اولین جملات خود را می ‌گویند.
تاخیر در این اقدام باعث نگرانی در والدین می ‌شود حال آن ‌که کودکان در این مورد دو دسته هستند:
* در مورد اول کودکان بدون عقب‌ ماندگی ذهنی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2009/6/14/94526.html) و بدون اختلال شنوایی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2006/11/29/29861.html) و بدون اختلال در سیستم عصبی، مشکل تکلم دارند. این ها دارای هوشی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/health_news/2005/12/15/14506.html)طبیعی‌ هستند و به مرور می‌ توانند صحبت کنند.
* گروه دوم کودکانی‌ هستند که تا 16 ماهگی هیچ کلمه‌ ای نمی ‌گویند و تا 30 ماهگی جمله‌ سازی نمی‌ کنند که این کودکان مشکل اساسی در تکلم دارند و اغلب نیز عقب‌ مانده ذهنی‌ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/special_groups/2009/10/12/104701.html)هستند.
اختلال تکلم با کری مادر زادی


تاخیر تکلم با کری (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/ear_nose/2009/12/14/110241.html)از اساسی ‌ترین علل اختلال تکلم است و می ‌تواند به علت استفاده از دارو‌های خطرناک و یا ابتلا به مننژیت یا سرخجه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/infection/2008/4/14/64943.html)در زمان بارداری (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/pregnancy/2008/4/16/19765.html)یا داشتن سابقه فامیلی اوتیسم باشد که در این موارد طفل به علت اختلال شنوایی صحبت هم نمی‌ تواند بکند.
با بررسی را‌ه‌ های مرکزی شنوایی و روش‌ های اودیومتری می ‌توان به این نوع اختلال تکلم پی برد.
تاخیر در تکلم به علت کری مادر زادی، اختلالاتی را به صورت‌ های زیر نشان می‌ دهد:
* تکلم منقطع
* عدم توانایی در خواندن
* اختلال در شروع صحبت
* اختلال هنگام صحبت
* اختلالات تکلم ناشی از شکاف مادر زادی کام
اختلال تکلم مادر زادی به علت اختلال در ‌تکامل راه‌ های عصبی


در این بیماری کودک قادر به ایجاد هماهنگی بین تار‌های صوتی و راه‌ های عصبی ایجاد صوت و حرکات عضلات تنفسی نیست.
پسر‌ها بیش تر از دختر‌ها دچار این بیماری می ‌شوند.

riftaina
10-01-2010, 09:15 AM
ورزش در کودکان مبتلا به آسم
http://img.tebyan.net/big/1388/10/8918615756122782101991951331204022025511133.jpg


بیشتر کودکان مبتلابه آسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/4/30/40787.html)بعد از تمرینات مخصوصى دچار سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2009/6/28/95622.html) یا تنگى نفس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2005/8/3/12299.html) مى شوند.
محرک هاى فیزیکى که باعث این تنگى نفس مى گردند مانند سرما یا هواى خشک یا مواد محرک باعث ایجاد باریکى و کوچکى مجارى هوایى منتهى به شش ها مى شوند.
اگر این تنگى مجرا خفیف و کم باشد کودک بعد از تمرین سُرفه می کند اما اگر این تنگى افزایش پیدا کند و مجراى هوایى تنگ تر گردد نفس کشیدن بسیار مشکل و با زحمت صورت مى گیرد.
این وقایع معمولا بعد از6 تا 10 دقیقه اتفاق مى افتد و ممکن است بر نحوه ی ادامه تمرین اثر گذار باشد و اگر تشخیص داده نشود باعث توقف تمرین و مشکل جدى براى کودک مى گردد که ممکن است نیاز به مشورت با پزشک باشد.
تنگى نفس در کودک مبتلا به آسم بعد از تمرینات سخت دور از انتظار نیست که البته پیشگیرى با درمان هاى دارویى مفید و آسان مى باشد، اما این سوال که اگر کودکى مبتلا به اسم است آیا اجازه ورزش و تمرین دارد یا خیر همیشه مطرح بوده است.
مسلما استفاده درست از درمان هاى ساده براى کنترل آسم در کودک آسماتیک به دنبال تمرین همیشه اثر بخش بوده است.
شنا یکى از ورزش هاى بسیار خوب براى کودکان مبتلا به آسم است. البته انواع تمرینات کوتاه مدت منقطع براى بیماران مبتلا به آسم مفید است؛ مانند انواع دوها به خصوص دوهاى استقامت. اما مسافت هاى طولانى که کودک در طى سه دوره براى 6 تا 10 دقیقه بدود احتمالا باعث تنگى نفس بیشترى مى شود که بایستى رعایت نمود.
http://img.tebyan.net/big/1388/10/20425112226218250154344722825186237251128222.jpg
براى مقاومت کودک در برابر حملات آسم در حین تمرینات توصیه مى شود از اسپرى هاى آسم پیشنهاد شده توسط دکتر استفاده شود.

اگر کودک دچار حمله ی آسم در حین ورزش شده باشد در صورتی که از یک داروى کمک کننده، قبل از تمرین استفاده شده باشد بایستى دوز این داروها را در حین تمرین تا زمانی که تنگى نفس وجود دارد تکرار نمود، اما اگر علائم تشدید پیدا کرد بایستى تمرین متوقف گردد.

بسیارى از مدال هاى المپیک و یا در سطح ایالتى و ملى به افراد مبتلا به آسم تعلق دارد بنابراین این بیمارى محدودیتى براى تمرین ایجاد نمى کند فقط نیاز به مراقبت دارد.
اگر چه درمان، بهترین روش کنترل آسم وابسته به تمرین، است اما اگر تمرینات ابتدا با یک سرى تمرینات کششى و دوى آرام شروع شده که باعث گرم شدن بدن گردد کنترل بیمارى بهتر و تمرینات به خوبى تا پایان ادامه خواهد یافت.
اگر کودک همیشه دچار حمله ی آسم باشد و نتواند تمرینات مقاومتى انجام دهد بدین معنى است که باید براى انتخاب بهترین نوع درمان با دکتر مشورت نمود تا آسیب کمتر باشد.

کودکانى که مبتلا به آسم هستند و به درستى کنترل شوند و تحت درمان قرار گیرند اغلب مى توانند بسیارى از ورزش هاى منتخب را انجام دهند.
به یاد داشته باشید که تناسب اندام و تمرینات نرمال براى این کودکان بسیار مفید است.

تنها ورزشى که کودکان مبتلا به آسم باید منحصرا با ملاحظات انجام دهند "اسکوبا دایوینگ" یا همان غواصی است.
اغلب کودکانی که آزمایش اسپیرومترى آن ها تا حدود 80 درصد اندازه ی مورد نظر، بالا مى رود قادر به انجام تمرینات عادى هستند.

riftaina
10-01-2010, 09:17 AM
بیماری فنیل كتونوریا، ارثی است

http://img.tebyan.net/big/1388/09/2235013514119129871222146175165113934113.jpg
"بیماری فنیل كتونوریا" یا "پی ‌كی ‌یو (PKU)" كه از جمله بیماری‌های متابولیك ارثی است، از شیوع بسیار بالایی در ایران برخوردار است.

دکتر طلیعه زمان، فوق تخصص بیماری ‌های متابولیك می گوید:
بیماری فنیل‌كتونوریا كه الان در حال غربالگری برای نوزادان است به ‌دلیل انتقال یك ژن ناقص از پدر و مادر به كودك اتفاق می‌ افتد و بر اساس آمار به دست آمده، از شیوع بسیار بالایی برخوردار است. اما خوشبختانه این بیماری در صورت تشخیص به موقع و در بدو تولد، كاملا قابل درمان بوده و كودك می ‌تواند با درمان به موقع، دارای زندگی كاملا طبیعی باشد.

وی تاخیر در تشخیص این بیماری را برای كودك بسیار خطرناك می داند و تاكید دارد:
هر یك ماه كه تشخیص بیماری پی‌كی‌یو به تاخیر بیفتد، در حقیقت 5/4 واحد از ضریب هوشی (IQ) نوزاد کم می‌شود؛ یعنی اگر یك سال بعد از تولد، بیماری كودك تشخیص داده شود، در واقع 50 واحد یا 50 درصد از ضریب هوشی كودك كاسته می‌ شود.
بیماری فنیل كتونوریا، نوعی اختلال متابولیك ارثی است كه از پدر و مادر به فرزند منتقل می ‌شود و به‌ علت كمبود نوعی آنزیم كبدی (برای تبدیل اسیدآمینه فنیل آلانین به تیروزین) در نوزاد به ‌وجود می‌ آید. لذا میزان اسیدآمینه فنیل آلانین و متابولیت‌های آن در داخل خون بالا می رود که با تاثیر بر مغز باعث تخریب سلول های مغزی، عقب ماندگی های ذهنی و تشنج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2007/10/24/50375.html)های مکرر می شود.

مصرف غذاهای پروتئینی از جمله شیرخشك‌ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html) های معمولی و به میزان كمتر شیر مادر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2009/2/25/86500.html) باعث افزایش شدید غلظت خونی فنیل آلانین و تجمع آن در بدن و در نتیجه اختلال در تكامل مغز و اعصاب و در نهایت ضایعه مغزی و عقب ماندگی ذهنی دائمی در مبتلایان می ‌شود.
این بیماران نیاز به رژیم های غذایی خاصی دارند که در صورت تشخیص به موقع باید این رژیم را تا 10 سالگی ادامه داد و بعد از این سن، رژیم غذایی کمی آزادتر می شود، اما به طور کامل کنار گذاشته نمی شود و حتی در دوران بزرگسالی نیز باید ادامه پیدا کند.

به گفته متخصصان، بیماری PKU در اوایل، به علت بالا رفتن مواد سمی موجود در خون، خود را به صورت استفراغ های جهنده و کش دار نشان می دهد. علایم دیگری همچون کوچک شدن دور سر این بیماران، بی ‌قراری، ضایعات پوستی، بوری موی سر و بدن، بوی زننده و نامطبوع عرق و ادرار از دیگر علایمی است که در بیماران مبتلا به PKU دیده می شود.
پس از مدتی، تاخیر در رشد و تكامل نوزاد ظاهر گشته و با گذشت زمان، كودك دچار عقب ماندگی ذهنی می ‌شود و علاوه بر اختلال در صحبت كردن، نشستن و راه رفتن، نا آرام و پرجنب و جوش می ‌شود.
در حالی كه از هر 10 هزار تولد در جهان، یك نوزاد به بیماری ‌های متابولیك مانند فنیل ‌كتونوریا مبتلا است، به گفته كارشناسان در ایران آمار نوزادان مبتلا به این بیماری‌ از سطح جهانی بیشتر است و علت آن، ازدواج‌های فامیلی (http://www.tebyan.net/Social/SocialNews/2007/7/17/43482.html) است.
وی با تاکید بر این که ازدواج ‌های فامیلی مهم ‌ترین علت بروز بیماری های متابولیک ارثی است و به علت شیوع بالای این ‌گونه ازدواج‌ ها در ایران، فنیل کتونوریا به عنوان بیماری بومی کشور شناخته می ‌شود، گفت: با انجام مشاوره های ژنتیک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/health_news/2008/11/27/79606.html)قبل از ازدواج می توان از شیوع رو به افزایش این بیماری در کشور جلوگیری کرد.
ازدواج ‌های فامیلی مهم ‌ترین علت بروز بیماری های متابولیک ارثی مثل فنیل کتونوریا است و به علت میزان بالای این ‌گونه ازدواج‌ ها در ایران، این بیماری از شیوع بسیار بالایی در کشورمان برخوردار است.


تشخیص زودهنگام

بیماری فنیل کتونوری را می توان در دوران حاملگی نیز تشخیص داد و با توجه به این که این بیماران حتی در صورت تشخیص به موقع، باید تا پایان عمر تحت رژیم های سخت قرار داشته باشند، از طریق پزشکی قانونی می توان مجوز سقط جنین صادر کرد.
در صورت تولد یک فرزند مبتلا به این بیماری در یک خانواده، احتمال ابتلای فرزند بعدی به این مشکل 25 درصد است و والدین در صورتی که تصمیم به بچه دار شدن دارند، باید بررسی های ژنتیکی قبل از بچه دار شدن را انجام دهند.
http://img.tebyan.net/big/1388/09/94851211692421301236153158108164119122122201.jpg
مهم ‌ترین نكته ‌ای كه به گفته متخصصان برای درمان این بیماری وجود دارد، تشخیص زودهنگام پس از تولد است.
اگر نوزاد مبتلا به این بیماری با شیرهای مخصوص فاقد فنیل‌آلانین تغذیه شود، می ‌‌تواند مثل افراد عادی به زندگی ادامه دهد و البته تا پایان عمر هم باید از غذاهای حاوی این اسیدآمینه (فنیل آلانین) پرهیز كند.

دكتر زهرا سماوات، متخصص ژنتیك با عنوان این مطلب كه بیماران مبتلا به فنیل‌‌ كتونوریا به ‌دلیل بیش‌‌ فعالی (http://www.tebyan.net/Social/House_Family/Child/BehaviouralDisorder/2006/1/15/14932.html) احتیاج به پرستاری به ‌صورت 24 ساعته دارند، می ‌گوید: خانواده بیمار باید تمام وقت خود را صرف كودك كند و همین مسئله، ضعیف شدن زیر‌‌ساخت ‌های خانواده را به همراه دارد.
به گفته وی، یكی از برنامه‌ ریزی‌ هایی كه برای درمان بیماران فنیل کتونوری باید انجام شود، وارد‌ كردن مواد غذایی مورد نیاز این بیماران از كشورهای دیگر است، چون ما به هیچ ‌وجه در این زمینه تولید داخلی نداریم.
سماوات با اشاره به این كه سازمان‌ های بیمه‌ گر باید تأمین و حمایت از این بیماران را به‌ عهده بگیرند، می‌ گوید: سازمان ‌هایی كه در خلا بیمه از این بیماران حمایت می ‌‌كنند مثل بهزیستی، باید اعتبار واحدی را تدارك ببینند، یا این كه تبدیل به یك سازمان واحد شوند تا با شرایط بهتری بتوانند به این بیماران خدمات برسانند.

دكتر مصطفی‌قلی بیگدلی، مدیر انجمن پی‌كی‌یو ایران با اشاره به این كه در دنیا از حدود 40 سال پیش این بیماری شناخته شده و امروزه به ‌صورت یك بیماری كنترل شده است، می ‌‌گوید: در كشورهای پیشرفته در بدو تولد با چند قطره خون كه از پاشنه پای كودك گرفته می‌ شود، می ‌‌توانند در حدود 30 بیماری ژنتیك از جمله پی‌كی‌یو را تشخیص دهند كه اكثر این بیماری ‌ها قابل درمان هستند.
به گفته قلی بیگی، تعداد زیادی از این بیماران در استان‌های تهران، فارس، كرمانشاه و اصفهان ساكن می باشند و اكثر آنان از قشر پایین و با در‌آمد زیر خط فقر هستند.

riftaina
10-01-2010, 09:18 AM
ماست برای اسهال نوزادان مفید است

http://img.tebyan.net/big/1388/08/1871172391518489576517538017465393154.jpg
بر اساس نتایج مطالعات محققان دانشگاه علوم پزشکی اردبیل مصرف ماست به عنوان یک ماده پروبیوتیک، در درمان اسهال حاد نوزادان موثر است.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان ایسنا منطقه علوم پزشکی تهران، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر مصرف ماست در درمان اسهال حاد شیرخواران 6 تا 24 ماهه و مقایسه آن با درمان های رایج توسط نادر پاشاپور و محمدحسین حسینیان در دانشگاه علوم پزشکی اردبیل انجام شد.

جهت انجام این بررسی، 80 كودك 6 تا 24 ماهه با اسهال كمتر از چهار روز بستری شده در بیمارستان امام ارومیه، به دو گروه تقسیم شدند.
گروه اول (گروه مورد) حداقل 15 سی سی بر كیلوگرم ماست پاستوریزه حاوی باکتری لاكتوباسیلوس و گروه دوم (گروه شاهد) بدون دریافت آن، درمان معمول بخش را دریافت کردند.

اگر تعداد اسهال به كمتر از نصف زمان ورود به بیمارستان، كاهش پیدا می کرد، این طور تلقی می شد که به درمان پاسخ داده است.
افزایش وزن، تعداد روزهای بستری و تعداد كاهش دفعات اسهال در دو گروه مقایسه شد.

یافته های نهایی بررسی از کاهش دفعات اسهال، تعداد روزهای بستری و افزایش وزن در گروه مصرف کننده ماست حاکی بود، به نحوی که اختلاف قابل توجهی بین گروه مورد و شاهد دیده شد.

محققان این طرح، مصرف ماست پاستوریزه را به عنوان یك ماده پروبیوتیك، با توجه به تاثیر مثبت آن در درمان اسهال حاد در نوزادان 6 تا 24 ماهه توصیه می کنند.

riftaina
10-01-2010, 09:19 AM
مشکلات لوزه در بچه ها

http://img.tebyan.net/big/1388/08/4322115362001849913010372229130541293432.jpg
ما در ناحیه حلق لوزه‌های حلقی، لوزه‌های زبانی و لوزه بینی یا همان لوزه سوم را داریم.
لوزه‌ها، غدد کوچکی هستند که علیه عوامل خارجی، از بدن محافظت می کنند. برای همین سعی می‌کنیم از آنها مراقبت کنیم. اما گاهی اوقات، عوامل تحریکی وجود دارند که به حلق وارد شده و باعث تحریک لوزه‌ها می‌شوند.
اگر شما دهان‌تان را باز کنید، می‌توانید لوزه‌های برجسته خود را ببینید، اما لوزه سوم در معرض دید نیست و پشت بینی قرار دارد (سوراخ‌های بینی برخلاف تصور عامه به سمت بالا نیست، بلکه عمود بر صورت است) و فقط با عکس رادیولوژی می‌توان برجسته بودن آن را دید. علایم لوزه بسیار متنوع‌اند و برای تشخیص آن حتما باید به پزشک مراجعه کنید.
معمولا والدین اطلاعات زیادی در مورد لوزه سوم و علایم بیماری آن در اطفال خود ندارند و متاسفانه جدی نگرفتن این مشکل در بچه‌های زیر سه سال، آنها را در معرض مشکلات جدی قرار می‌دهد. گوشه‌ای از این مشکلات را توضیح می‌دهم:

- این بچه‌ها تنفس دهانی دارند و هنگام خواب، با دهان باز نفس می‌کشند. از آنجا که قطر حلق در بچه‌ها هنوز کامل نشده است، هر عامل تحریکی می‌تواند در حجم و اندازه آن تغییر ایجاد کند و به بسته شدن راه اصلی هوا (بینی) منجر شود. لذا هوا از مسیر غیرطبیعی دهان، به همراه انواع عوامل آلرژی‌زا (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/respiratory/2006/5/18/17476.html)، میکروبی و عفونی، به طور مستقیم و بدون فیلترهای موجود در بینی، به حلق می رسد و باعث بیمار شدن کودک می شود.

- به دلیل فقدان اکسیژن کافی، قلب مجبور به پمپاژ جبرانی خون است و در صورت عدم درمان لوزه سوم، این بچه‌ها در آینده به مشکلات فشار خون (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/children/2006/7/25/18852.html)دچار خواهند شد. ضمنا نرسیدن اکسیژن کافی، باعث عقب افتادن رشد جسمانی و کاهش حافظه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/healthy_nutrition/2004/10/14/8810.html)و هوش در کودکان خواهد شد.

- از همه مهم‌تر تاثیرات وحشتناکی است که روی گوش و شنوایی دارد (محل لوزه سوم نزدیک شیپوراستاش در گوش است) و حتی امکان پارگی پرده گوش (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/ear_nose/2007/9/30/47007.html) وجود دارد.

- از آنجا که این بچه‌ها با دهان باز می‌خوابند، به مرور چهره خاصی پیدا می‌کنند. فرم چانه و پشت لب بلند، باعث ایجاد دندان‌های کج و بدشکل در آنها می شود، یعنی نیاز به ارتودنسی دندان ها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2009/3/9/87500.html)و شاید هم جراحی فک و دهان در آینده.
به والدین توصیه می‌کنم، ابتدا با از بین بردن عوامل حساسیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2006/1/28/15188.html)‌زای محیطی مثل ترک سیگار (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/smoking/2008/1/30/59880.html)، عدم نگهداری از حیوانات و پرندگان خانگی، نظافت محیط از حشرات (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2009/5/17/91859.html) به خصوص سوسک و جلوگیری از قرار گرفتن بچه‌های مستعد در اجتماعاتی مانند مهد کودک که خطر عفونت‌های تنفسی زیاد است، از بیماری لوزه سوم پیشگیری کنند و در صورت بروز هر گونه علامتی، سریعا به پزشک مراجعه کنند.

riftaina
10-01-2010, 09:21 AM
پاهای پرانتزی در کودکان

نرمی استخوان یا راشی تیسم


http://img.tebyan.net/big/1388/07/1662031712621611911114310521025417151627141.jpg
«پای پرانتزی» یا "نرمی استخوان" یكی از عوارضی است كه بسیاری از پدر و مادرها به محض مشاهده آن در پای كودكشان، دچار دلشوره شده و جهت رفع آن به پزشك مراجعه می‌كنند.
تحقیقات نشان می‌دهد كه معمولا وقتی نوزادی به دنیا می‌آید، به طور طبیعی دارای پاهای پرانتزی است كه تا 18 ماهگی طول كشیده و به نهایتش می‌رسد.
دكتر محمد جواد زهتاب، ارتوپد و جراح زانو در این باره می‌‌گوید:
پای كودك پس از 18 ماهگی شروع به برعكس شدن می‌كند، یعنی ساق نسبت به ران، به طرف خارج منحرف می‌شود (حالت ایكسی)‌ كه تا 3 سالگی به حداكثر رسیده و طی مراحل رشد، این زاویه كم‌كم برگشته و تا 7 سالگی به حالت طبیعی درمی‌آید.
وی حالت متعادل زاویه ساق به ران را 7 تا 10 درجه عنوان می‌كند كه در زنان تا 10 درجه طبیعی است (ساق نسبت به ران به طرف خارج یا حالت X انحراف دارد كه زاویه ی طبیعی به این صورت است)، ولی هنگامی كه كودك رشد می‌كند، اگر زوایا خیلی زیاد باشد، غیرطبیعی قلمداد می‌شود.
در كودكانی كه نسبت زاویه ساق و ران آنها خیلی متفاوت است، می‌توان با انجام چند آزمایش و تجویز دارو، مشكل را برطرف ساخت تا بقایای این نرمی استخوان (راشی تیسم) در بزرگسالی به شكل پای پرانتزی برایشان باقی نماند.
هر قدر فاصله بین دو زانو كه قوزك پا را به هم می‌چسباند بیشتر باشد، به وخامت عارضه پای پرانتزی افزوده می‌شود.
معمولا در پایی كه به صورت طبیعی است اگر خطی از وسط زانو كشیده شود، داخل و خارج زانو به دو قسمت مساوی تقسیم می‌شود، ولی كسی كه دارای پای پرانتزی است، فشار بیشتری به داخل زانوهایش آمده و به تدریج باعث می‌شود سطح مفصلی طرف داخلی زانو خراب شود. حتی باعث ایجاد آرتروز در این ناحیه می گردد و آرتروز به تمامی زانو سرایت می كند كه آرام آرام زانوهای بیمار درد كرده و به اصطلاح علائم آرتروز پیشرفته در وی ظاهر می‌شود.
اصولا مشكل این گونه پاها این است كه دچار آرتروز زودرس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/joints_bones/2009/7/4/96112.html) می‌شوند، لذا به افرادی كه دارای پاهای پرانتزی هستند، توصیه می‌كنیم جهت جلوگیری از آرتروز زودرس، تحت عمل جراحی قرار بگیرند.
این عمل صرفا برای جلوگیری از بروز آرتروز است و هیچ پزشك ارتوپدی آن را جهت رفع درد جلوی زانو یا زیبایی توصیه نمی‌كند، ولی می‌تواند نتیجه یک عمل زیبایی را نیز داشته باشد و پاها از نظر ظاهری، شكیل‌تر شوند.
عوارض جراحی


معمولا در این گونه اعمال جراحی، بالای ساق پا بریده می‌شود تا زاویه‌اش از حالت پرانتزی درآید. سپس توسط پزشك، گچ گرفته یا فیكس می‌شود تا به این وسیله پا جوش‌خورده و بیمار هر چه سریع‌تر به زندگی عادی خود برگردد.
گاهی پیش می‌آید كه این گونه اعمال جراحی، عوارضی مانند جوش نخوردن محل استئومی، عفونت و ... را به دنبال دارند كه پزشك بایستی بیمار را از آن مطلع كند.
همچنین زانوی پا از قسمت جلو مورد عمل جراحی قرار می‌گیرد كه اعصاب مهم تغذیه‌كننده پا از پشت این منطقه می‌گذرند كه ممكن است مورد صدمه قرار بگیرند. به همین جهت هر بیماری قبل از عمل جراحی، باید از این صدمات احتمالی و عوارض آن آگاه شود.
اگر كودكان در سنین رشد (دختران تا 13 الی 14 سالگی و پسران تا 15 الی 16 سالگی)، زمانی كه صفحات رشد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/adolescence/2009/6/8/93993.html) استخوانی آنها باز است (صفحات رشد در انتهای استخوان دراز قرار گرفته‌اند)، دچار صدمه شوند، می‌توانند بعدها دچار پای پرانتزی یا ایكسی گردند. ولی در بزرگسالی با بسته شدن این صفحات، چنین مشکلی پیش نمی آید.

riftaina
10-01-2010, 09:22 AM
علل اشک ریزش خودبخودی کودک
http://img.tebyan.net/big/1388/06/10421115681201956913489136962026430121204.jpg
اصولا علل اشک ‌ریزش را می‌ توان این ‌طور دسته‌بندی کرد که:

1) تولید اشک زیادتر از حد طبیعی باشد (وجود ایرادی در غدد اصلی سازنده اشک)
2) اشکال در مسیر خروج اشک باشد که اصطلاحا انسداد مجرا نامیده می‌شود (دلیل آن اختلالی در کار خروج اشک از چشم و هدایت آن به داخل بینی است.)
یکی از علل مهمی که شیرخواران (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2009/8/30/101017.html)را به مطب چشم پزشک می‌آورند، همین اشک‌ریزش است. حدود 10 درصد نوزادانی که متولد می‌شوند، مبتلا به انسداد مجرای اشکی‌ هستند، یعنی موقع تولد، هنوز مجرای اشکی آنها به داخل بینی باز نشده و این شیرخواران با اشک‌ریزش و گاهی با ترشحات چرکی مواجه می‌شوند.
تجمع مواد کنار مژه‌ها و گاه چسبیدن مژه‌ها به هم خصوصا هنگام خواب و لزوم دستکاری پلک‌ها در موقع بیدار شدن از مشکلات عمده‌ای است که موجب نگرانی والدین می‌شود و معمولا مجبورند پلک‌ها را تمیز کنند تا چشم‌ها از یکدیگر بازگردد.
به طور کلی انسداد مادرزادی مجرای اشکی در بچه‌ها به سه صورت دیده می‌شود:
- اولین حالت، اشک ریزش مداوم بدون همراه بودن ترشحات چرکی است.
- دوم، اشک‌ریزش مداوم همراه با ترشحات چرکی به خصوص هنگام ماساژ کیسه اشکی است که این بیانگر انسداد کامل مجرای اشکی می‌باشد (این فرم شایعی است).
- سوم، اشک‌ریزش متناوب به خصوص هنگام سرماخوردگی است که بیانگر مشکلات بینی می باشد که هنگام سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2003/9/16/3508.html) شدت یافته و به طور موقت مجرای اشکی را می‌بندد.
هریک از سه حالت فوق باید توسط والدین مورد پیگیری قرار گیرد و بچه‌ توسط چشم‌پزشک معاینه شود.
معمولا این بچه‌ها نسبت به نور حساس نیستند، ولی قرنیه، شفاف و کره چشم سالم است و تنها انسداد مجرا مطرح است.
http://img.tebyan.net/big/1388/06/6471235675241171172177211150248110220.jpg
حدود 90 درصد این بچه‌ها تا سن یک سالگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/4/15/6157.html) انسدادشان برطرف می‌شود و والدین نباید نگران باشند. تنها لازم است معاینه شوند و دستور ماساژ صحیح و درمان طبی توسط پزشک معالج به والدین داده شود.
هیچ اقدام خاصی برای باز شدن مجرا لازم نیست و نباید در درمان جراحی سونداژ بی‌مورد عجله شود و باید منتظر بمانیم تا مجرا باز شود. تنها در موارد عفونت حاد کیسه اشکی است که سونداژ را زودتر از موعد توصیه می‌کنیم.
سونداژ یک عمل کاملا ساده و موفقیت‌آمیز است که در بیمارستان تحت بی‌هوشی عمومی انجام می‌شود.
بهترین زمان انجام سونداژ حوالی یک سالگی است و تاخیر می‌تواند شانس موفقیت را کم کند، ولی تا پنج سالگی هم به نظر من، بهتر است اولین اقدام سونداژ (به تنهایی) و یا سونداژ همراه با لوله‌گذاری باشد.

riftaina
10-01-2010, 09:24 AM
سوختگي پوشک و قنداق کردن نوزاد

http://img.tebyan.net/big/1388/06/235148132198244701211151765620515322679138178.jpg
بعد از کلي اميد و آرزو و نذر و نياز براي داشتن بچه‌اي سالم، حالا به آرزويتان رسيده‌ايد و کودک سالمي داريد که خيلي خوب شير مي‌خورد و هيچ مشکل گوارشي هم ندارد. ولي حس مي‌کنيد که بايد مهارت‌ بيشتري براي جمع‌آوري ماحصل فعاليت دستگاه گوارش کودک داشته باشيد! بله، کوچولو پوشک مي‌خواهد!
پيش از بچه‌دار شدن، اين نكته را به ياد داشته باشيد كه نوزاد در روز حداقل 10 بار نياز به عوض كردن پوشك پيدا مي‌كند و اين يعني 70 بار در هفته. پيش از عوض كردن پوشك اطمينان پيدا كنيد كه تمام لوازم مورد نياز در دسترستان است و لازم نيست تا براي تهيه چيزي نوزاد را تنها بگذاريد. پوشك تميز، روغن يا پودر بچه،‌ يك ظرف آب گرم براي شستشوي بچه، يك حوله تميز و ظرف زباله حداقل لوازم مورد نياز تعويض پوشك است.
تعويض پوشک؛ چندوقت‌يک‌بار؟

پس از هر بار كار كردن شكم يا خيس شدن پوشك، بايد آن را تعويض كرد. نوزاد را به پشت بخوابانيد و پوشك كثيف را جدا كنيد. با استفاده از آب ولرم و حوله تميز، به‌ آرامي نوزاد را تميز كنيد. وقتي كه پوشك يك نوزاد پسر را تعويض مي‌كنيد، مراقب باشيد چون تماس پوست لخت او با هواي سرد ممكن است موجب ادرار كردن نوزاد شود. موقع تميز كردن نوزاد دختر دقت كنيد حوله را از جلو به عقب بكشيد تا از بروز عفونت ادراري جلوگيري کنيد.
براي جلوگيري از به وجود آمدن سوختگي يا كهير (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2006/3/1/16088.html) ناشي از پوشك هم بايد حتما از روغن يا پودر بچه استفاده كنيد.
سوختگي پوشک يعني چه؟

سوختگي پوشك يا كهير ناشي از آن اغلب يك تورم قرمزرنگ و دردناك است كه ظرف چند روز و پس از شستن با آب گرم و چرب كردن پوست و مدتي استفاده نكردن از پوشك از بين مي‌رود، اما براي جلوگيري از به وجود آمدن آن مي‌توانيد كارهاي زير را انجام دهيد:
پوشك بچه را مرتب تعويض كنيد و نگذاريد پوشك كثيف زياد روي بدن نوزاد باقي بماند.
پس از عوض كردن پوشك با يك صابون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2008/1/7/57492.html) مخصوص بچه و آب ولرم نوزاد را بشوييد و با يك حوله نرم پاك كنيد و كرم بچه بزنيد.
اگر از پارچه‌هاي نرم به عنوان كهنه بچه استفاده مي‌كنيد، براي استفاده مجدد آنها را با مواد پاك كننده ضد حساسيت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2005/6/30/11916.html) و بدون رنگ بشوييد.
در روز مدتي نوزاد را بدون پوشك رها كنيد تا پوست تنفس طبيعي داشته باشد.
اگر سوختگي پوشك پس از سه روز مراقبت خوب نشد و يا بدتر شد، حتما با پزشك تماس بگيريد.
استفاده از روغن بچه، بهترين روش براي نرم کردن قسمت‌هايي از پوست کودک است که با پوشک تماس دارد.
http://img.tebyan.net/big/1388/04/381548511213145203233455413370117126229163.jpg
راهي براي نرم شدن پوست کودک

کرم بچه يکي ديگر از چرب کننده‌هاي خوب است. اين کرم حاوي لانولين است که با پوست کودک بسيار سازگار است و از پوسته پوسته شدن سطح پوست و قسمت‌هايي از بدن که داراي چين و چروک است، جلوگيري مي‌کند. همچنين براي پيشگيري از سوزش ناشي از ادرار مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
وازلين نيز مانند کرم براي محافظت از پوست کودک و نرم کردن آن به کار مي‌رود.
همچنين وازلين مي‌تواند مانند سدي محافظ ميان پوست و ميکروب‌هاي مهاجم عمل کند. اين ماده از التهاب و تحريک پوست که توسط پوشک ايجاد مي‌شود، جلوگيري مي‌کند و موجب نرمي و لطافت پوست در هواي سرد مي‌شود.
براي نرم شدن پوست کودک، ايجاد رطوبت روي پوست و نيز پاک کردن پوست کودک در هر بار تعويض پوشک يا بعد از هر حمام، از ترکيبات نرم کننده استفاده مي‌شود. نرم‌کننده‌‌ها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2007/3/26/39899.html) معمولا به شکل لوسيون است. طريقه صحيح مصرف لوسيون به اين شکل است که بايد تکه‌اي پنبه را به اين ماده آغشته کرد و به آرامي روي پوست کودک ماليد.
از مزيت‌هاي لوسيون اين است که از پوسته پوسته شدن پوست جلوگيري مي‌کند. لوسيون ماده‌اي مناسب براي پاک کردن کودکان به جاي شستن مکرر است.
نظرتان درباره قنداق چيست؟

آيا قنداق کردن نوزاد خطرناك است؟ اصلاً چه دليلي دارد كه عده‌اي از مادران و پدران براي نوزادان خود قنداق تهيه مي‌كنند؟
سال‌ها بود كه قنداق كردن نوزاد را خطرناك مي‌دانستند، اما چندي است كه محققان مي‌گويند اولاً نوزادان را بايد روي پشتشان خواباند و روي شكم قراردادن نوزادان خطرناك است. ثانياً روش سنتي و قديمي قنداق كردن (پيچيدن پارچه دور نوزاد براي محدودكردن حركات نوزاد) مي‌تواند جلوي "سندرم مرگ ناگهاني نوزاد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/3/64012.html)" را بگيرد.
در واقع قنداق‌کردن نوزاد باعث محدودكردن حركات او شده و هنگامي كه كودك را به پشت مي‌خوابانيم، احتمال برگشتن روي شكم كمتر و در نتيجه احتمال وقوع سندرم مرگ ناگهاني نوزاد كم مي‌شود.
http://img.tebyan.net/big/1388/06/40205249936972491421022105013824218106214.jpg
با وجود تاكيدهاي بسيار زيادي كه دراين زمينه به عمل آمده، هنوز 20 درصد مردم آمريكا معتقدند اگر بچه را روي شكم بخوابانيد، آروغ مي زند و راحت تر مي‌خوابد. اما محققان اصرار دارند بقبولانند، بچه‌هايي كه قنداق مي‌شوند، راحت‌تر و بهتر مي‌خوابند. هنوز رسم قنداق كردن بچه در كشورهايي مانند تركيه، افغانستان و آلباني به چشم مي‌خورد. محققان گمان مي‌كنند كه در قنداق، نوزاد احساس امنيت مي‌كند و احتمال حركات ناگهاني و خطرناك او كمتر مي‌شود.
هنگام قنداق کردن نوزاد اين نكته بسيار مهم را بايد مد نظر داشت كه نبايد طوري نوزاد را محکم در پارچه‌ بپوشانيم كه هيچ حركتي در ناحيه لگن او وجود نداشته باشد و يا تنفس نوزاد دچار اختلال گردد. اگر بچه را قنداق کرده باشند، طول زمان حركات چشم او كندتر مي‌شود.
در هر حال نتايج تحقيقات جديد، ادله و اسناد كافي در اختيار گذاشته كه بتوان از سنت ديرينه قنداق دفاع كرد. اما بازهم تاكيد مي‌شود كه آزادي عمل و رشد نوزاد نبايد با قنداق کردن نادرست دچار خدشه شود و بهتر است پارچه نازكي مورد استفاده قرار بگيرد، چون گرماي زياد نيز موجب سندرم مرگ ناگهاني نوزاد مي‌شود، بنابراين پارچه مورد استفاده براي قنداق نوزاد بايد نازك و نرم باشد.

riftaina
10-01-2010, 09:26 AM
بچه‌های معصوم و غذاهای مسموم

http://img.tebyan.net/big/1388/05/246341637118380932352542372051481929250255.jpg
همیشه در فصل تابستان، تعداد والدینی که کودکانشان دچار مسمومیت غذایی و اسهال و استفراغ (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/digestive/2009/6/10/94245.html) می‌شوند و برای رفع این مشکل به متخصصان اطفال مراجعه می‌کنند، افزایش می‌یابد.
برای آگاهی بیشتر در رابطه با این موضوع و اینکه اساسا آیا هر اسهالی می‌تواند نشانه مسمومیت غذایی در کودکان باشد یا نه، با دکتر اکبر کوشانفر، متخصص اطفال و استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفتگویی کرده‌ایم که می‌خوانید.

آقای دکتر! چرا شیوع مسمومیت غذایی کودکان در فصل تابستان بیشتر است؟

به هر حال، تابستان (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/digestive/2009/7/12/28855.html)، فصل مسافرت (http://www.tebyan.net/Social/SevenContinents/2009/8/20/100226.html) است و در آن، شرایطی فراهم می‌شود که بیماری‌هایی نظیر مسمومیت غذایی، اسهال و استفراغ، بیماری‌های عفونی دستگاه گوارش، تب حصبه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2006/12/25/30926.html)، وبا (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/infection/2009/7/23/97603.html)، تب مالت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/other_disease/2006/3/28/16769.html) و ... از طریق مواد غذایی منتقل ‌می‌شود.
کودکان در برابر مسمومیت غذایی آسیب‌پذیرترند و مهم‌ترین عوامل بروز مسمومیت غذایی، رعایت نکردن مسایل بهداشتی در زنجیره مصرف، توزیع و نگهداری صحیح مواد غذایی است.
مهم‌ترین علت بروز اسهال و استفراغ در کودکان چیست؟

ویروس‌هایی نظیر آنتروویروس در کودکان سبب بروز تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2008/6/1/67607.html)بالا، اسهال و استفراغ می‌شود.
میکروب‌های بیماری‌زا نیز مانند استافیلوکوک و بوتولیسم ایجاد مسمومیت غذایی می‌کنند.
میکروب‌هایی نظیر سالمونلا (حصبه)، شیگلا و آمیب‌ها نیز عامل اسهال خونی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/3/1/33129.html) در کودکان‌اند.
یعنی فقط مسمومیت غذایی عامل بروز اسهال و استفراغ نیست؟

البته! بسیاری از میکروب‌ها و ویروس‌های دیگر نیز می‌توانند سبب بروز اسهال و استفراغ شدید در کودکان شوند که هیچ ارتباطی با مسمومیت غذایی ندارند.
چگونه می‌توان فهمید که اسهال و استفراغ کودک به دلیل مسمومیت غذایی هست یا نه؟

اغلب نشانه‌ها و علایم عفونت‌های گوارشی به فاصله یک تا دو روز ظهور می‌کنند که شامل استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html)، تب و اسهال (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/2/19/32805.html) است. در بعضی مواقع بی‌اشتهایی، دل‌پیچه و در صورت ادامه کاهش وزن به دلیل کاهش مایعات و از دست دادن آب بدن نیز مشاهده می‌شود.
غیر از مسمومیت غذایی، چه عواملی سبب بروز اسهال مکرر در کودکان می‌شود؟

رعایت نکردن بهداشت مواد غذایی، همچنین ضعف مقاومت بدنی به ویژه در کودکانی که به برخی مواد غذایی مثل شیر پاستوریزه حساسیت دارند، باعث اسهال مکرر و کاهش وزن می‌شود.
بعضی انگل‌ها مانند ژیاردیا که در کودکان شایع است نیز سبب اسهال‌های طولانی و مزمن می‌شوند.
بعد از بروز اسهال و استفراغ ناشی از مسمومیت غذایی چه باید کرد؟

http://img.tebyan.net/big/1388/03/246811091471518960607958168126235180107209.jpg
استفراغ در 24 ساعت اول بلامانع است و در پی آن سموم ویروس‌ها از بدن رفع می‌شوند.
چنانچه تب و استفراغ همراه با هم باشند و در پی آن میزان آب هدر رفته کم یا متوسط باشد، می‌توان از قطره استفراغ و مایعاتی نظیر "او آر اس" خوراکی یا دوغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2004/7/26/7611.html)بدون گاز و خنک استفاده کرد. مصرف این مواد باید کم کم و به تدریج باشد.
برای درمان اسهال و استفراغ به کودکان بزرگ‌تر نیز می‌توان کمی هویج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2008/12/13/80712.html)، ماست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2009/6/8/94008.html) کم‌چرب و مقداری گوشت مرغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2009/8/19/100087.html)بدون چربی داد.
بهترین درمان در روزهای اول جبران کمبود مایعات بدن است، اما در صورتی که کمبود آب بدن شدید باشد، سرم درمانی لازم است.
تجویز آنتی‌بیوتیک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2009/1/3/82370.html) برای درمان اسهال و استفراغ باید با دقت و زیر نظر پزشک انجام شود. لازم به ذکر است، در اکثر موارد تجویز آنتی‌بیوتیک ضروری نیست.
توصیه شما برای پیشگیری از بروز اسهال و استفراغ‌ های ناشی از مسمومیت‌ غذایی در کودکان چیست؟

مصرف غذاهای مانده، حرارت ندادن کافی غذاها، مصرف تخم‌مرغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/otherfoods/2009/2/18/86003.html) نیم‌پز، بستنی غیر پاستوریزه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/dairy_products/2009/7/30/98194.html)، سالاد الویه، شیرینی‌های تر و خامه‌ای و آب‌های آلوده به ویژه در مسافرت از جمله مواردی است که ایجاد مسمومیت غذایی می‌کنند.
برخی افراد در مکان‌های تفریحی و گردشی از آب رودخانه‌ها برای شستن دست و صورت یا ظروف استفاده می‌کنند، در صورتی که ممکن است از مبدا تا محلی که فرد قرار دارد، آلودگی‌های فراوانی وارد آب شده باشد.
از سوی دیگر استفاده از محصولات مزارع، سبزیجات و صیفی‌جات هم از جمله مواردی است که احتمال بروز بیماری‌های عفونی و گوارشی را فراهم می‌سازد.
اغلب خاک‌ها علاوه بر ایجاد مسمومیت، آلوده به تخم‌ انگل‌ها نیز هستند که در هنگام نشستن روی زمین، به راحتی وارد بدن می‌شوند.
بنده توصیه می‌کنم مردم موقع مسافرت‌ حتی‌الامکان از غذاهای سالم و مفید که در خانه تهیه می شوند، (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrition_news/healthy_nutrition/2008/3/26/63732.html)استفاده کنند و کمتر به سراغ غذاهای رستوران‌های غیربهداشتی و غذاهای آماده بروند. گرچه فساد مواد غذایی همیشه با چشم قابل تشخیص نیست، اما به هر حال تغییر رنگ و بوی ترشیدگی می‌تواند نشانه فاسد شدن غذا باشد. پس والدین به این موارد باید توجه داشته باشند.
اکثر کنسروها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/food_maintenance/2009/2/4/84890.html) در صورت فاسد شدن باد کرده، فرو رفته یا تاب برمی‌دارند.
برای پیشگیری از بوتولیسم که نوعی مسمومیت غذایی خطرناک و کشنده است، حتما به یاد داشته باشید که باید کنسرو را به مدت 20 دقیقه در آب بجوشانید.
غذاهای آب‌دار مثل خورش و سوپ را نیز باید قبل از مصرف 10 تا 15 دقیقه جوشاند. شیر پاستوریزه را هم باید به مدت 10 دقیقه جوشاند و در صورتی که می‌خواهید آن را به صورت خنک‌ در تابستان مصرف کنید، باید به تاریخ انقضای آن توجه داشته باشید.

riftaina
10-01-2010, 09:28 AM
رابطه تلویزیون و فشار خون كودكان

http://img.tebyan.net/big/1388/05/824146112783402441032211213219827146245.jpg
نتایج جدیدترین پژوهش ها نشان می دهد، قرار گرفتن طولانی مدت در برابر تلویزیون و رایانه بر فشار خون ‌كودكان تأثیر می گذارد. ‌

نتایج بررسی پژوهشگران نشان می‌دهد كودكان 3 تا 8 ساله كه حدود 2/5‌ساعت از روز خود را در برابر تلویزیون و رایانه سپری می كنند، میانگین فشار خون آنها نسبت به دیگران ‌بیشتر است. ‌

دیوید مارتینز از دانشگاه لوا استیت تاكید كرد: نتایج این مطالعه از ارتباط میان مشاهده تلویزیون و فشار خون ‌كودكان خبر می دهد. ‌

وی افزود: مشاهده تلویزیون همچنین توجه كودكان را به سرگرمی های پرنشاطی مانند ورزش (http://www.tebyan.net/Sports/Educational_ScientificContent/SportsFromIslamicPointOfView/PublicDebates/2005/10/27/13796.html)كم می كند.

riftaina
10-01-2010, 09:29 AM
توصیه‌های ضدخفگی

http://img.tebyan.net/big/1388/04/297214312523711629252230164699271224208156.jpg
1- وقتی کودک با بادکنک بازی می‌کند، مراقب باشید که بعد از ترکیدن، تکه های آن را به دهان نبرد.
2- با لیوان ‌های فومی، به کودکان آب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2007/10/28/52448.html)و نوشیدنی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2007/6/10/42196.html)ندهید.
3- همیشه اسباب‌بازی‌های کودک را بازبینی کنید. قطعات شکسته و خارج شده آن مثل چشم و بینی عروسک، کلاه پلاستیکی و کفش‌ آن را بردارید و از ایمن بودن آنها مطمئن شوید.
4- ناخن مصنوعی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2005/12/25/14638.html) و خلال دندان را از دسترس کودکان دور نگه‌ دارید.
5- هنگام غذا خوردن، از صحبت با کودک یا خنداندن او پرهیز کنید.
6- هرگز اجازه ندهید کودک در حال بازی و حرکت و حتی خوابیده غذا بخورد، یا با اسباب‌بازی‌های کوچک بازی کند.
7- هنگام غذا خوردن هرگز کودکان را تنها نگذارید.
http://img.tebyan.net/big/1388/04/2501601165571089516816115093472422941238.jpg
8- اسباب‌بازی‌هایی (http://www.tebyan.net/Social/House_Family/Child/Game/2007/12/24/56350.html) را برای کودک تهیه کنید که مناسب سن او باشد.
9- مطمئن شوید کودک شما در اتاقی خوابیده که اشیای کوچک و خطرناک در آن نیست.
10- بادکنک‌های رنگی با آویزهای جالب و کاغذی یا پلاستیکی، اگر چه اشیای جذابی برای کودکان هستند، اما نباید در دسترس کودکان قرار گیرند، زیرا عاملی برای خفگی هستند.
11- دکمه‌ها، سکه‌ها، جواهرات، حلقه و کیلیپس‌ها را از دسترس کودکان دور نگه‌دارید.
12- مبلمان خانه و صندلی‌ها را هر از گاهی بررسی کنید و در صورت شکستگی و وجود تکه‌های کوچک پارچه و چوپ شکسته شده، آنها را از دسترس کودک دور کنید.
13- به کودکان یاد بدهید که اشیا را در دهان نبرند و بین لب و دندانشان نگه ندارند.

riftaina
10-01-2010, 09:30 AM
پيشگيري از خفگي کودکان

سومين علت مرگ در کودکان زير يک سال
http://img.tebyan.net/big/1388/04/26386429591031722481348218145128148190193.jpg


هر سال، کودکان زيادي در اثر خفگي ناشي از گير کردن اشيا و مواد غذايي در گلو و انسداد راه هوايي، جان خود را از دست مي‌دهند. اين در حالي است که با کمي دقت و ايمن‌سازي محيط اطراف کودک و وسايل‌بازي‌ او مي‌توان از بروز بسياري از اين خطرات جلوگيري کرد.
براي آشنايي بيشتر با اين خطر، راه‌هاي پيشگيري و مقابله با آن، گفتگويي داشته‌ايم با دکتر محمدحسين سلطان‌زاده، متخصص کودکان و استاد دانشگاه علوم پزشکي تهران...
کدام کودکان بيشتر در معرض خفگي هستند؟

کودکان در تمام دوران کودکي در معرض خطر خفگي قرار دارند. در دوران نوزادي نمي‌توانند ترشحات حلق را به خوبي خارج کنند و يا با قطع تنفس در معرض خطر خفگي هستند. در سنين 4 تا 6 سال به دنبال بازي با اسباب‌بازي‌هاي غيرايمن و يا خوردن اشيا و تکه‌هاي بزرگ مواد غذايي، نداشتن دندان آسيا، اشکال در جويدن و نارسايي عمل بلع، خفگي اتفاق مي‌افتد. کودکاني که مبتلا به عقب‌افتادگي ذهني هستند و يا اختلالات تشنجي دارند نيز مستعد خفگي هستند. خفگي سومين علت مرگ در کودکان زير يک سال است.
بيشترين عواملي که به خفگي در کودکان منجر مي‌شود، کدام است؟

بيشترين اشيايي که سبب خفگي در کودکان مي‌شود عبارتند از سکه، سنجاق ته گرد، سنجاق قفلي، دکمه، آجيل (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=65831)‌، تخمه هندوانه و خربزه، نوک مداد، ته خودکار، پاک‌کن، دندان مصنوعي، دانه تسبيح، استخوان مرغ ، گوشت و ماهي، جواهرات و تيله، کليد، خميربازي و منگنه، اسباب‌بازي‌هايي که تکه‌هاي آن جدا مي‌شود، بادکنک، آدامس، هويج، تکه‌هاي بزرگ گوشت، دانه‌هاي انگور و کشمش، آب‌نبات‌هاي سخت، هات‌داگ، سوسيس (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/meats/2008/10/8/76109.html)، آب‌نبات‌هاي چوبي، زيتون کامل، بادام زميني (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2008/4/17/19778.html) ، ذرت و ميوه‌هاي خشک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2009/1/24/83894.html).
http://img.tebyan.net/big/1388/04/22821520219623015213874633120501221602373.jpg
آجيل‌ چگونه سبب خفگي در کودکان مي‌شود؟

انواع مغزها از جمله بادام، فندق (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2009/4/9/89048.html)، پسته (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2008/6/10/67906.html)، کشمش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2008/4/15/65051.html) و برگه‌ها به دليل اينکه بعد از تماس با بزاق دهان حجيم شده و مسير هوايي را مي‌بندند، سبب خفگي در کودکان مي‌شوند.
چه علايمي نشان‌دهنده خفگي در کودکان است؟

در صورتي که جسم خارجي در محل حنجره قرار گيرد، انسداد کامل مجاري هوايي سبب مرگ ناگهاني مي‌شود اما اگر اين انسداد نسبي باشد، سبب سرفه خروسکي، گرفتگي صدا، خون‌ريزي از دهان و حلق و خون‌ريزي ريوي مي‌شود و برخي اوقات گرفتگي کامل صدا ايجاد مي‌شود. کبودي، خس‌خس سينه و فرو رفتن بين دنده‌اي و گاهي خرخر ايجاد مي‌شود که در صورت بروز اين علايم بلافاصله بايد اقدام به نجات جان کودک نمود.
چگونه بايد از بروز خفگي پيشگيري کرد؟

والدين بايد بدانند که کودک از بدو تولد تا 6 سالگي و حتي تا 8 سالگي در معرض خطر خفگي قرار دارد. بنابراين نبايد هيچ‌گاه او را با انواعي از اسباب‌بازي‌هايي که حتي مناسب سن او هستند تنها رها کرد.
والدين بايد غذاها، اسباب‌بازي‌ها و اشيايي را که ممکن است سبب انسداد مکانيکي مسير هوايي در کودکان شود، شناسايي کرده و حتي اقداماتي که باعث کاهش خطر به دنبال انسداد مکانيکي مسير هوايي مي‌شود، ياد بگيرند. کودکان نبايد هرگز با اشياي خطرناک بازي کنند. والدين بايد غذاهايي که حاوي گوشت استخوان‌دار و انواع ماهي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2008/10/11/76272.html)تيغ‌دار است قبل از دادن به کودک کاملا کنترل کنند. هنگام ميوه دادن به کودک مراقب باشند که ميوه در تکه‌هاي مناسب و کوچک و مناسب سن کودک خرد شده‌ باشد.
بسياري از حوادث خفگي قابل پيشگيري هستند، تنها در صورتي که عوامل خطر‌آفرين را از کودکان دور کنيم. بسياري از موارد خفگي زماني رخ مي‌دهد که خواهر و برادر بزرگ‌تر ،موادغذايي يا اسباب‌بازي و اشياي خطرناک را به بچه‌هاي کوچک‌تر مي‌دهند بنابراين حتي وقتي اين کودکان را نزد خواهر و برادر بزرگ‌ترشان مي‌گذاريد باز هم به آنها سرکشي کنيد.

riftaina
10-01-2010, 09:32 AM
مضرات پستانك براي دندان و گوش کودک

http://img.tebyan.net/big/1388/04/97112107371122282371723113213226893510325.jpg
خيلي از پدر و مادرها وقتي براي خريد سيسموني مي‌روند، پستانك را هم در فهرست خريدشان قرار مي‌دهند ولي توصيه پزشکان و دندان‌پزشکان اين است كه از خريد پستانك صرف نظر كنيد، ‌چون ضررهاي مكيدن پستانک براي كودك خيلي بيشتر از منافع كوتاه‌مدت آن است.
پستانك حتي ممکن است در سخن گفتن كودك اختلال ايجاد كند و نظم دنداني او را به هم بزند.
شايد شما عادت داشته باشيد تا كودك تان گريه كرد پستانك و يا شيشه شير (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html) را در دهانش بگذاريد، ولي با اين كار به كودك تان خيانت كرده‌ايد. مكيدن انگشت، پستانك و سرشيشه به علت تاثير روي ساختمان فك و دندان‌ها و جلو آمدن زبان مي‌تواند باعث اشتباه تلفظ كردن كلمات توسط كودك و حتي در بعضي موارد، ايجاد اختلال در بلع شود.
‌به طور طبيعي كودك بايد تا چهار سالگي بتواند تلفظ كلمات را به طور صحيح ادا كند كه البته براي تلفظ صحيح حرف «ر» و «ژ» شايد به زمان بيشتري نياز باشد، زيرا حرف «ر» آخرين حرفي است كه كودك تلفظ آن را ياد مي‌گيرد.
‌كارشناسان گفتار ‌به تمام پدران و مادران توصيه مي‌كنند تا فرزندان خود را از ماه‌هاي اول تولد براي معاينات دوره‌اي و گرفتن شناسنامه سلامت به مراكز توان‌بخشي و درماني ببرند و تلاش كنند پستانك را از فهرست وسايل مورد نياز كودك حذف كنند.
اگر كودك به مكيدن پستانك عادت دارد با كمك دندانپزشك سعي كنيد اين عادت را از سر كودك بيندازيد. ‌البته بيشتر کودکان مکيدن انگشت و پستانک و ديگر اشيا را خود به خود در سنين 2 تا 4 سالگي ترک مي‌کنند و همين باعث مي‌شود که دندان‌ها و فکين دچار آسيب نشود، ولي بعضي از آنها اين عادات را به مدت طولاني تکرار مي‌کنند که ممکن است باعث بي‌نظمي در قوس‌هاي دنداني (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/teeth/2009/3/18/87445.html) شده و نيز دندان‌هاي جلو بيرون بزنند.
پستانک و پوسيدگي دندان‌ها

حتما شما هم ديده‌ايد كه برخي مادرها وقتي پستانك كودكشان روي زمين مي‌افتد آن را بر مي‌دارند، در دهان خودشان مي‌گذارند تا احيانا تميز شود و بعد آن را در دهان كوچولويشان مي‌گذارند، ولي دندانپزشكان به شدت با اين كار مخالف‌اند، چون با اين كار باعث پوسيدگي دندان‌هاي‌شيري (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2009/3/17/88253.html) مي‌شوند. دكترغلامحسين رمضاني، عضو هيات مديره انجمن دندانپزشكان كودكان ايران مي‌گويد: «ميكروب‌هاي مولد پوسيدگي در كنار مواد قندي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2008/7/2/69463.html) و تغذيه نامناسب به مرور زمان پوسيدگي‌هاي شديد دنداني را به دنبال دارد.» هم‌زمان با رويش دندان‌ها در كودكان، ميكروب‌هاي پوسيدگي‌زا نيز در دهان شروع به فعاليت مي‌كنند كه هر چه اقدامات بهداشتي ضعيف‌تر باشد، اين ميكروب‌ها فعاليت بيشتري خواهند داشت.
دكتر رمضاني با اشاره به اين ‌باورهاي غلط در خصوص بهداشت دهان و دندان مي‌افزايد: «برخي از مادران نكات بهداشتي دهان و دندان كودك را به خوبي رعايت نمي‌كنند و در مواردي نيز با گذاشتن پستانك يا قاشق کودک در دهان خود به منظور تميز كردن آن، عملا ميكروب‌هاي پوسيدگي‌زا را وارد دهان او مي‌كنند.» اين متخصص در دندانپزشكي كودكان يادآور شد: «مشاهده شده است كودكاني كه مادران آنها از وضعيت بهداشتي مناسبي برخوردار نيستند، بيشتر از ساير كودكان دچار پوسيدگي‌هاي دنداني (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2008/6/7/67593.html) مي‌شوند.»
پستانك و گوش‌درد بچه‌ها

بد نيست بدانيد ‌استفاده از پستانك، مي‌‌تواند علاوه بر خطرات و زيان‌هاي قبلي، احتمال ابتلاي شيرخوار به عفونت‌هاي گوش را ‌نيز افزايش دهد.
به گزارش بي‌بي‌سي، در يك مطالعه كه توسط محققان مركز پزشكي اوترخت هلند انجام شده، مشخص گرديده كودكاني كه از پستانك استفاده مي‌‌كنند، 90 درصد بيشتر از ساير كودكان در معرض خطر ابتلا به عفونت‌هاي مكرر گوش مياني هستند.
پيش از اين، بيشتر پزشكان به‌ طور تجربي اعتقاد داشتند كه استفاده از پستانك، راه ورود انواع باكتري‌هايي است كه باعث عفونت گوش مي‌شوند، اما شواهد پژوهشي نداشتند تا اين كه مطالعه اي جديد انجام شد. در اين مطالعه حدود 500 كودك زير 4 سال، براي مدت 5 سال از لحاظ ابتلا به عفونت گوش مياني (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2004/4/17/6171.html) بررسي و پيگيري شدند و محققان از مقايسه گروهي كه عادت به مكيدن پستانك داشتند با آنهايي كه اين عادت را نداشتند، به اين نتيجه رسيدند كه اين برداشت تجربي پزشكان صحيح است.
از آنجا كه حلق و گوش، به هم مرتبط هستند، دهان راه خوبي براي ورود باكتري‌ها محسوب مي‌شود، ضمن اينكه اولين عفونت، باعث حساس شدن مجاري و بدن كودك به آن باكتري خاص شده و دوره‌هاي بعدي عفونت را به ‌دنبال دارد. درمان عفونت گوش مياني معمولاً پرهزينه است و عوارض خاص خود را دارد، به همين دليل، تكيه اصلي روي پيشگيري از اين عفونت است.
اگر شيرخوار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21197.html)ي همزمان هم پستانك مي‌‌مكد و هم به طور مكرر دچار عفونت گوش مياني يا «اوتيت مديا» مي‌‌شود، بهتر است به والدين او توصيه كرد به او پستانك ندهند.
استفاده از پستانك مي‌‌تواند راه خوبي براي ورود عفونت‌هاي گوارشي (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67154) نيز باشد، چون كودك دائما پستانک‌ را از دهان خود بيرون مي‌‌اندازد و دوباره آن را برمي‌دارد.
شايد اگر بررسي دقيقي روي ‌پستانك‌ها انجام ‌گيرد، مشخص شود كه چه تعداد زيادي از انواع ميكروب‌ها روي آن رفت‌وآمد دارند.

riftaina
10-01-2010, 09:33 AM
خطر پوشک برای پوست بچه

http://img.tebyan.net/big/1388/04/2401399532979186228113210175160208179107207.jpg
پرسش‌های زیادی در مورد نحوه مراقبت از پوست بچه‌ها وجود دارد، به خصوص اینکه درماتیت پای بچه ناشی از پوشک، مشکل شایعی است و تقریبا تمام کودکان به نوعی دچار درماتیت در ناحیه پوشک می‌شوند.
درماتیت پوشک ممکن است در اثر رطوبت، ادرار و یا مواد تحریک‌آمیز موجود در پوشک و یا در اثر حساسیت ایجاد شود. در تمام بچه‌ها در صورتی که استفاده از پوشک قطع شود، بهبود سریع‌تری ایجاد می‌شود.
علایم شایع این بیماری عبارتند از بثورات ساده قرمزرنگ، خشن و پوسته‌پوسته. این بثورات معمولا روی نواحی پوشک‌شده پوست کودک ظاهر می‌شود.
پوست می‌تواند به وسیله موادشیمیایی که در ترکیبات پودر لباس‌شویی، صابون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2008/1/7/57492.html)، مواد نرم‌کننده و سفیدکننده‌ه (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/environmental_health/2008/11/22/79095.html)است، تحریک شود.
شورت‌های پلاستیکی و لاستیکی روی پوست تاثیر می‌گذارند. پوست ممکن است به موادشیمیایی که در ساخت پوشک‌های یک‌بار مصرف به کار رفته نیز حساسیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2005/6/30/11916.html)پیدا کند.
نوعی دیگر از این مشکل با بثورات آمونیاکی ناشی از ادرار تظاهر می‌کند که به وسیله باکتری‌های پوست هنگام تجزیه ادرار ایجاد می‌شود.
بعضی غذاها نیز احتمال ایجاد حساسیت در کودک را بالا برده و می‌توانند باعث بروز بثورات شوند.
http://img.tebyan.net/big/1388/04/381548511213145203233455413370117126229163.jpg
و اما توصیه‌هایی برای حل این مشکل:

- هر شب قبل از خواب، پوشک بچه را عوض کنید.
- در هر بار تعویض پوشک،‌ بدن کودک را با آب‌گرم بشویید.
- ابتدا از یک صابون مایع و سپس به مقدار کافی از پماد محافظ (ژلاتینی، پماد ویتامین AD، وازلین یا لانولین) استفاده کنید.
- پوست خشک بچه را در هر بار تعویض پوشک مرطوب کنید و اگر باز هم احساس ‌کردید که پوست خشک است، یک مرطوب‌کننده (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2007/3/26/39899.html)غیرمحرک در ناحیه مبتلا استفاده کنید.
- کرم را مطابق دستورالعمل دارو استفاده کنید. ممکن است استفاده از یک کرم استرویید یا کرم ضدقارچ نیز لازم باشد که باید طبق نظر پزشک استفاده شود و مصرف یک‌ یا دو بار در روز مفید است. این کرم‌ها روی پوست نرمال نباید مالیده شود. ترکیبات ضدقارچ باید حداقل یک هفته بیشتر از بهبودی کامل دانه‌ها استفاده شود.
- کرم‌های استرویید قوی نباید در ناحیه پوست پوشک مالیده شود.
- گاهی تعویض پودر لباس‌شویی یا صابونی که با آن کهنه‌ها را می‌شویید نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد.
- اگر بثورات در اثر حساسیت غذایی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/other_disease/2007/5/22/41621.html) ایجاد شده باشد، باید از مصرف غذاهای جدید و نوشابه‌هایی (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/(Foods)/drinks/2008/10/15/76620.html) که در ماه گذشته ‌خورده‌اید و ممکن است روی شیرتان اثر گذاشته باشد، خودداری کنید و غذاهایی را که به کودک می دهید، یکی‌یکی (هر هفته یک نوع غذا) به رژیم غذایی کودک اضافه کنید تا باعث بروز بثورات نشود.

riftaina
10-01-2010, 09:34 AM
مشکلات نوزاد نورسیده


http://img.tebyan.net/big/1388/04/12311020958178735723824835227152116170153178.jpg
پس از 9 ماه انتظار، وجود او در عالم هستی امكان یافته و فضای خانه را شیرین و و دل‌انگیز ساخته است.
سلامت او بیش از هر چیز دیگری ذهن پدر و مادر كم‌تجربه را به خود مشغول می‌كند.
در این میان، هر آشنایی می‌خواهد آنها را راهنمایی كند و این مساله، اضطراب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/alzheimerstressanxiety/2008/6/15/68316.html)والدین را بیشتر خواهد كرد. اگر بدانیم در هر موقعیتی اقدام درست چیست و چه باید كرد، مسلما دل نگرانی‌های ما در مورد نوزاد نو‌رسیده بسیار كمتر خواهد شد.

بندناف، كانال ارتباطی مادر و جنین است


در دوران جنینی بند ناف ارتباط خونی بین بدن مادر و بدن جنین را برقرار می‌كند و از طریق این ارتباط، مواد غذایی به بدن جنین رسیده و دفع مواد زائد صورت می‌گیرد. اما پس از تولد، بند ناف قطع می‌گردد. بقایای بند ناف بر جای مانده، تا 21 روز پس از تولد خود به خود خواهد افتاد و اصلا نباید آن را دستكاری کرد.
از آنجا كه این كانال ارتباطی از رگ‌های خونی تشکیل شده است، با قطع آن در روزهای اول، ممكن است یك تا دو قطره خون از محل بند ناف خارج گردد كه این امر طبیعی است، اما خونریزی بیش از این مقدار و به صورت مکرر باید حتما مورد بررسی قرار گیرد.
این كانال ارتباطی در روزهای اول تولد راه مناسبی جهت انتقال عفونت به بدن نوزاد است. عفونت بند ناف، خود را به صورت قرمزی در محل بند ناف نشان می‌دهد، حتی ممكن است این قسمت دچار سفتی یا خروج چرك شود. در این موارد حتما باید با پزشك مشورت کرد. برای كاهش خطر عفونت، بند ناف را خشك نگه دارید و از پوشاندن بند ناف خودداری كنید. در این شرایط نباید بند ناف را در پوشك قرار داد، زیرا پوشاندن بند ناف موجب مرطوب ماندن آن و تماس ادرار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/1/7/31359.html)و مدفوع با بند ناف و بالا رفتن خطر عفونت می‌گردد.

تغییر مزاج نوزاد را نادیده نگیرید


بهترین زمان تغذیه نوزاد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html) همان نیم ساعت نخست تولد است. امروزه پزشكان سفارش می‌كنند كه نوزاد از بدو تولد در اطاق مادر نگهداری شود. دفعات شیردهی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21192.html)نیز با توجه به تقاضای نوزاد صورت می‌گیرد و شیردهی در شب نیز باید انجام شود كه این مساله سبب افزایش شیر مادر نیز می‌شود. افزایش شیر مادر وابسته به افزایش مكیدن نوزاد است و اگر شیر خشك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html)، پستانك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2009/1/24/83983.html)، شیشه و غیره به نوزاد بدهیم، مكیدن سینه مادر توسط نوزاد ضعیف‌تر شده، لذا ترشح شیر نیز كم می‌شود.
نوزادان در ابتدای تولد معمولا دچار استفراغ می‌شوند. این استفراغ چنانچه با كاهش وزن همراه نباشد با گذشت زمان برطرف می‌شود، اما استفراغی كه با درد شكمی، سردرد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2007/12/26/56510.html)، تب یا اسهال (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/7/8/69874.html)همراه باشد و مكرر اتفاق بیفتد می‌تواند نشانه مهمی باشد، اما از نكات مهم آن است كه در هنگام استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html)از دادن دارو به نوزاد باید خودداری كرد.
مساله مهم دیگری كه معمولا در مادران ایجاد نگرانی می‌كند اسهال نوزاد است و غالبا والدین با ترس از اسهال نوزاد روبه‌رو هستند.
نوزاد در روزهای اول پس از تولد مدفوع تیره و چسبناك دارد. در روزهای بعدی با خوردن شیر مادر مدفوع به رنگ زرد گاهی مایل به سبز می‌شود، اما در كودكانی كه شیر خشك می‌خورند مدفوع سفت‌تر و قهوه‌ای‌تر خواهد بود. اسهال به صورت تغییر در دفعات دفع و قوام خود را نشان می‌دهد.
عدم استفاده از بطری شیر و پستانك در جلوگیری از وقوع اسهال موثر است. رعایت اصول بهداشتی و شستن دست‌ها نیز می‌تواند بروز اسهال را كاهش دهد. چنانچه اسهال یا استفراغ نوزاد با خوب شیر نخوردن و كاهش حجم ادرار همراه باشد یا خون در مدفوع نوزاد دیده شود، باید مورد بررسی قرار گیرد، اما در صورت بروز اسهال به هیچ عنوان شیر مادر نباید قطع گردد و دفعات شیر دادن باید افزایش یابد و باید از محلول ORS تحت نظر پزشک استفاده كرد.

riftaina
10-01-2010, 09:36 AM
تب نوزاد مهم است

http://img.tebyan.net/big/1388/04/1462228507423205559193126110873548141.jpg

بسیاری از افراد، تب نوزاد را در روزهای نخستین امری طبیعی تلقی می‌كنند، اما واقعیت چیز دیگری است.
به عنوان یك اصل این نكته را از یاد نبرید كه هر نوع افزایش یا كاهش درجه ی بدن نوزاد بسیار مهم است و نباید از كنار آن به راحتی گذشت. از همه مهم‌تر، هر نوع تب را در نوزاد خودسرانه درمان نكنید.
اگر نوزاد تب دارد، باید در تمامی بدن وی به دنبال عفونت گشت. به همین دلیل پزشكان در هر نوع تبی، از خون، ادرار، ترشحات بند ناف و ... نوزاد نمونه می‌گیرند و به آزمایشگاه می‌فرستند.
بستری شدن نوزاد در بیمارستان در این شرایط ،امری بسیار حیاتی است، زیرا اگر نوزاد عفونت خونی داشته باشد، در كوتاه‌ترین زمان وی را از پا درمی‌آورد.
در بسیاری از موارد، ذات‌الریه علت تب نوزاد است كه در این مواقع، نوزاد علاوه بر تب دچار علائم دیگری است كه از مهم‌ترین آنها می‌توان به تنفس‌های صدادار و تند، تو كشیده شدن عضلات بین دنده‌ای، منقبض شدن عضلات گردنی و خس خس سینه اشاره كرد.
اگرچه بیش از نیمی از نوزادان در بدو تولد كاهش دما را تجربه می‌كنند، اما تكرار این موضوع در روزهای پس از تولد خطرناك است.


نوزادان در مقایسه با بالغین به راحتی حرارت بدن خود را از دست می‌دهند. علت این امر بزرگ‌تر بودن سر نوزاد در مقایسه با كل بدن و همچنین كم بودن چربی زیر پوست او و بیشتر بودن سطح بدن است.
75 درصد حرارت بدن نوزاد از طریق سر اتلاف می‌شود. از این رو دمای اتاق نوزاد حتما باید مورد توجه قرار گیرد و بین 18 تا 20 درجه سانتی‌گراد تنظیم شود.
http://img.tebyan.net/big/1388/04/175659259105139119682610417424541216349.jpg
یكی از علل مهم مرگ نوزادان، كاهش دمای بدن است كه "هیپوترمی" گفته می‌شود.
اگرچه بیش از 50 درصد نوزادان در بدو تولد كاهش دما را تجربه می‌كنند، اما تكرار این موضوع در روزهای پس از تولد خطرناك است.
هیپوترمی موجب افزایش سوخت و ساز در بدن نوزاد می‌شود و نیاز به اكسیژن را بیشتر می‌كند و این مساله موجب تنگی نفس در نوزاد می‌شود.
از طرفی عوارض این كاهش دمای بدن، خود را به صورت بی‌حالی، سردی پوست، اجتناب از شیر خوردن، كاهش تحرك و افزایش خطر عفونت نشان می‌دهد.
از طرفی بالا بودن دمای بدن نوزاد بالاتر از 39 درجه كه تب تلقی می‌شود، از علائم عفونت است و چنانچه با بیقراری یا خوب شیر نخوردن و بی حالی نوزاد همراه باشد، از نشانه‌های بسیار خطرناك است.

riftaina
10-01-2010, 09:38 AM
زردی نوزاد را جدی بگیرید

http://img.tebyan.net/big/1388/03/192219441451182462021281452051125715416597.jpg

از مواردی كه در روزهای اول پس از تولد باید به دقت مورد توجه والدین قرار گیرد، تغییر رنگ پوست یا ملتحمه چشم نوزاد به زردی است.
بیش از 60 درصد نوزادان در روزهای اول پس از تولد دچار زردی می‌‌شوند. بروز این زردی در نوزادانی كه زودتر از موعد به دنیا آمده‌اند، بیشتر است.
علت

علت بروز این زردی تجزیه بیشتر گلبول‌های قرمز و تولید ماده‌ای به نام بیلی روبین است.
نكته حائز اهمیت آن است كه در نوزادان این ماده به آسانی از سد مغزی - خونی عبور می کند و موجب آسیب سلول‌های مغزی می‌گردد كه در آینده خود را به صورت عقب‌ماندگی ذهنی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/disability/2003/10/27/4054.html) و معلولیت‌های حركتی و ناشنوایی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2002/12/17/1109.html) نشان می‌دهد. بنابراین زردی نوزاد از مواردی است كه باید آن را جدی تلقی کرد و حتما درمان نمود.
درمان

چنانچه میزان این زردی بالا نباشد، درمان با نور انجام می‌شود، اما در صورت زردی بالا، جهت جلوگیری از آسیب مغزی، تعویض خون باید صورت گیرد.
پیشگیری

برای جلوگیری از زردی باید مواردی را رعایت نمود.
از مهم‌ترین مسائل این است كه تغذیه نوزاد با شیر مادر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21197.html) بلافاصله پس از تولد شروع شود و حداقل 10 مرتبه در شبانه‌روز شیردهی صورت گیرد.
از دادن آب قند به نوزاد خودداری كنید و به هیچ عنوان از موادی چون ترنجبین (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/herbs/2009/1/13/83173.html) برای پایین آوردن زردی نوزاد استفاده نكنید.

riftaina
10-01-2010, 09:39 AM
نکات مهم درباره واکسیناسیون کودکان

http://img.tebyan.net/big/1388/03/14632167186148163227888266103160238250212121.jpg
تا به‌ حال براساس دستور پزشک، کودکتان را برای تزریق واکسن به مراکز بهداشتی برده‌اید اما خوب است چند نکته را درباره ایمن‌سازی کودکان بدانید...
1- برنامه ایمن‌سازی کودکان نارس و یا کم‌ وزن نیز دقیقا مطابق جدول ایمن‌سازی عادی است و تجویز به موقع واکسن‌ها به این کودکان نیز اکیدا توصیه می‌شود.
2- شل بودن مدفوع یا سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2003/9/16/3508.html)مانع از انجام ایمن‌سازی نخواهد بود.
3- سوء‌تغذیه نه تنها مانعی برای ایمن‌سازی نیست بلکه ایمن‌سازی به موقع کودکان مبتلا به سوء تغذیه، اکیدا توصیه می‌شود.
4- برای هیچ واکسنی جز سیاه سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/8/24/8025.html) محدودیت سنی وجود ندارد و درصورت عدم سابقه ایمن‌سازی باید مطابق برنامه عمل شود.
5- در اختلالات ایمنی، چه اولیه و چه اکتسابی مثل لوسمی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/cancer/2008/10/2/75486.html)(سرطان خون) و… واکسن‌های ویروسی زنده و واکسن ب‌.ث.ژ منع استعمال دارند.
6- در مورد واکسن‌های چند نوبتی مثل فلج اطفال، سه گانه و هپاتیت در صورتی که به هر علت ایمن‌سازی طبق فواصل تعیین شده انجام نشده باشد، لزومی به از سرگرفتن واکسیناسیون نبوده و با احتساب واکسیناسیون قبلی، برنامه ایمن‌سازی طبق جدول مربوطه ادامه داده می‌شود.
7- اگر در تزریق واکسن سه‌گانه (دیفتری ،کزاز، سیاه یرفه )به کودک، تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2008/6/1/67607.html)بالای 40 درجه (درجه مقعدی) و یا تشنج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/8/64604.html)عارض شود، در نوبت‌های بعدی باید از واکسن دوگانه(دیفتری و کزاز) استفاده شود. همچنین اگر به علتی در سن زیر هفت سال واکسن دوگانه به جای سه‌گانه مصرف شود، لازم است جمعا سه نوبت تکرار شود و سه‌گانه اولی به جای یک نوبت محسوب خواهد شد.
8- تزریق واکسن سه‌گانه در کودکانی که دچار ضایعات مغزی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2006/8/6/19099.html)پیشرونده ‌باشند ممنوع و باید از واکسن دوگانه استفاده شود.
9- فاصله بین نوبت سوم واکسن سه‌گانه و یادآوری سه‌گانه نباید از شش ماه کمتر باشد.
10- پس از پایان شش سالگی تلقیح واکسن سه‌گانه مجاز نیست و در صورت لزوم باید به جای آن از واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان استفاده نموده است.
11- در صورتی که واکسن‌های زنده ویروسی به طور هم‌زمان مورد استفاده قرار نگیرد، باید بین آنها حداقل یک ماه فاصله باشد.
12- باید حتی‌المقدور از تزریق گاماگلوبولین به اطفال خودداری شود مگر در مواردی که پزشک جایز بداند. در این صورت فاصله تجویز واکسن‌های ویروسی زنده ضعیف شده (به جز تب زرد و پولیوی خوراکی poliovirus یا فلج اطفال )، با گاماگلوبولین و فرآورده‌های خونی باید لااقل سه ماه باشد.
13- چناچه تا دو هفته بعد از تلقیح واکسن‌های زنده ویروسی (به جز تب زرد (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/diseases/Gland/2006/12/9/30204.html) و پولیو خوراکی) به هر علت گاماگلوبولین و فرآورده‌های خونی تزریق شود پس از سه ماه واکسن باید تکرار شود.
14- به علت ریشه‌کنی آبله در جهان، تلقیح این واکسن به هیچ وجه لازم نمی‌باشد.
15- واکسن فلج اطفال تزریقی در افرادی که دارای نقص سیستم ایمنی می‌باشند باید مطابق دستورالعمل کارخانه سازنده تلقیح گردد.
16- تغذیه با هر نوع شیر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2009/5/14/91706.html)از جمله شیر مادر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21192.html) با خوراندن واکسن فلج اطفال مغایرتی ندارد و لزومی به ندادن شیر قبل یا بعد از ایمن‌سازی نخواهد بود. همچنین استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html)مختصر پس از خوراندن قطره فلج اطفال مساله مهمی نبوده، نیازی به تجدید واکسن نمی‌باشد.
17- واکسن فلج باید هرچه زودتر پس از تولد و در نوزادانی که در زایشگاه به دنیا آمده‌اند هنگام خروج از زایشگاه تجویز شود. در صورتی که به هر دلیل تجویز واکسن در روزهای اول مقدور نباشد، در اولین فرصت ممکن باید واکسن را تجویز نمود و محدودیت زمانی خاصی بین نوبت صفر و اول وجود ندارد.
18- سابقه حساسیت به تخم مرغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/otherfoods/2009/5/16/91696.html) مانع ایمن‌سازی علیه سرخک نیست.
19- تزریق هم‌زمان واکسن سرخک و ب ث ژ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2008/10/14/76556.html)هیچ‌گونه اشکالی نداشته و باید در دو محل جداگانه انجام گردد.
20- چنانچه واکسن دوم سرخک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/5/11/6527.html)در سن 15 ماهگی به هر علتی تلقیح نشده باشد، باید در اولین فرصت ممکن تلقیح شود.
21- بهترین سن برای تلقیح ب.ث.ژ بدو تولد می‌باشد.
http://img.tebyan.net/big/1388/03/21519934172185229519917540114172852120119.jpg
22- در صورتی که کودکی در بدو تولد نوبت اول واکسن هپاتیت خود را دریافت نکرده باشد، باید نوبت اول آن را همراه سه گانه اول، نوبت دوم را همراه سه گانه دوم و نوبت سوم را همراه سرخک دریافت نماید.
23- در صورت تاخیر شیرخواران (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html)تا سه ماهگی می‌توان هم‌زمان با سه‌گانه دوم دوز اول، هم‌زمان با سه‌گانه سوم دوز دوم، هم‌زمان با سرخک دوز سوم، واکسن هپاتیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2004/4/27/6295.html)B را تجویز نمود (به هر صورت فواصل تزریق واکسن‌های هپاتیت نباید کمتر از یک ماه باشد)
24- واکسیناسیون هپاتیت B هیچ‌گونه موارد منع تلقیح ندارد حتی اگر فرد HBsAg مثبت یا HBsAb مثبت باشد.
25- در صورتی که نوزاد از مادر HBsAg مثبت به دنیا آمده باشد باید تزریق هم‌زمان ایمونوگلوبولین اختصاصی هپاتیت B با واکسن هپاتیت B در دو عضله جداگانه در اسرع وقت و ترجیحا در ظرف 12 ساعت پس از تولد انجام گیرد. در صورت عدم دسترسی به ایمونوگلوبولین اختصاصی، تزریق واکسن هپاتیت B (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2006/7/11/18581.html)به تنهایی نیز در ساعات اولیه پس از تولد حدود 75 درصد تا 95 در صد ایمنی ایجاد می‌کند.
26- در صورتی که هر یک از زوجین HBsAg مثبت باشد، زوج دیگر و فرزندان ساکن در منزل آنها باید علیه بیماری هپاتیت B (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2006/7/15/18664.html) واکسینه شوند.
27- در افراد مبتلا به هموفیلی واکسن هپاتیت زیر جلدی تزریق گردد.
28- در کودکان دارای نقص سیستم ایمنی، کودکان تحت درمان با داروهای پایین‌آورنده قدرت دفاعی بدن نظیر کورتیکواستروییدها و یا تحت درمان با اشعه و مبتلایان به لوسمی، لنفوم و سرطان‌های ژنرالیزه استفاده از واکسن پولیو زنده خوراکی قدغن می‌باشد و به جای آن از واکسن کشته تزریقی باید استفاده شود.

riftaina
10-01-2010, 09:41 AM
حساسیت‌های تابستانی در كودكان (1)


تابستان نزدیك است و زمان مناسبی برای تفریح و بیرون رفتن با كودكان می باشد، اما دقت كنید كه هوای گرم می‌ تواند مشكلاتی برای كودكان به همراه داشته باشد.
التهابات پوستی، عطسه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/7/18/43565.html)، تنگی نفس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2005/8/3/12299.html) و ... از آلرژی‌ های (حساسیت‌های) تابستانی بسیار شایع هستند، اما آیا می ‌دانید كه اگر كودك شما یكی از این حساسیت‌ ها را داشته باشد، برای او چه كارهایی می ‌توانید انجام دهید؟
http://img.tebyan.net/big/1388/03/15744158165168248107432086200132126428378.jpg
زكام تابستانه


اگر كودك شما بدون این كه سرماخورده باشد، عطسه‌ های جسته گریخته، سوزش چشم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/8/30/73136.html)و آب‌ریزش بینی دارد، یعنی دچار زكام تابستانه شده است.
پروفسور امبریل در مركز تحقیقات آلاینده‌های هوایی می ‌گوید: معمولاً زكام تابستانه (زكام در اثر حساسیت) در كودكان زیر 2 سال پیش نمی ‌آید. این یك حساسیت است، بنابراین كودكان قبل از این كه به گرده‌ها واكنش نشان دهند، باید با آن مواجه شده باشند.
به‌ طور معمول، زكام تابستانه طولانی ‌تر از سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/other_disease/2005/1/6/10012.html)است و شما متوجه می ‌شوید كه وقتی كودك را بیرون می ‌برید، بدتر می ‌شود. بنابراین:
* آنها را از چمن‌ها و سبزه‌های تازه هرس شده، دور نگه دارید.
* شیشه‌ های ماشین را همواره بسته نگه داشته، از كولر و سیستم تهویه مطبوع و فیلترهای مخصوص آلاینده‌ها استفاده كنید.
* از بیرون آوردن كودك در صبح زود و عصرها كه میزان ذرات و گرده‌های گیاهان به حداكثر می ‌رسد، اجتناب كنید.
* به ‌طور مرتب دست‌های كودك خود را بشویید تا از رفتن گرده‌ها به چشم‌ هایش جلوگیری شود.
* منافذ بینی كودك را با كمی وازلین چرب كنید تا گرده‌ها، وارد مجرای تنفسی او نشوند.
* همیشه آخرین پیش‌بینی وضع هوا را از اخبار بگیرید.
http://img.tebyan.net/big/1386/02/1552131202304915221165112192178104262356985.jpg
حمله ‌های آسم


اگر كودك شما آسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/5/2/40901.html)دارد، آلودگی و گرده افشانی تابستانی می ‌تواند علائم بیماری را حادتر كند. پرستار یك مركز آسم می ‌گوید: گرما و خشكی هوا می‌ تواند موجب بروز حمله آسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/5/17/6612.html)شود، زیرا میزان آلودگی را افزایش می ‌دهد، همان ‌گونه كه در زمان بروز یك توفان، میزان ذرات هوا در حد بالایی خواهد بود.
زمان حمله آسم
* بلافاصله اسپری مخصوص آسم را به كودك برسانید.
* به كودك كمك كنید راست بنشیند و به آرامی نفس بكشد.
* بعد از 5 تا 10‌دقیقه كودك باید بتواند به ‌طور طبیعی تنفس كند. اگر نتوانست با مركز فوریت‌ های پزشكی تماس بگیرید.
* تا رسیدن كمك دو بار از اسپری استفاده كنید (‌هر دقیقه یك ‌بار و به‌مدت 5 دقیقه).
نیش و گزیدگی حشرات


گزیدگی برای كودكان یك شوك ناراحت‌ كننده است كه خوشبختانه خیلی زود آن ‌را فراموش می ‌كنند، اما برای تعدادی از افراد، گزیدگی می ‌تواند شروع ابتلا به یک حساسیت باشد.
هر كسی می ‌تواند به نیش زنبور عسل یا زنبور زرد حساسیت داشته باشد، اما مبتلایان به آسم بیشتر مستعد هستند.
http://img.tebyan.net/big/1388/03/50140217111651741582072162031507469723490.jpg
عوارض گزیدگی
* ایجاد خارش در همه جای بدن
* التهاب پوست
* تورم و تنگی نفس
* احساس سوزش
* گرفتگی عضلات شكم و احساس بیماری
درمان گزیدگی
در صورت بی ‌تابی شدید كودك، حتماً از پزشك یا فوریت ‌های پزشكی كمك بخواهید، اما اگر كودك شما حساسیت‌ های شدیدی بروز نداد، سعی كنید: اگر در خانه هستید برای درمان نیش زنبور زرد، از یك كمپرس آب سرد با سركه رقیق شده استفاده كنید و برای درمان نیش زنبور‌عسل، ضمادی از آب و بی‌ كربنات سدیم تهیه كرده و روی محل گزیدگی بگذارید و در مواقعی كه بیرون از منزل و در فضای باز هستید، اسپری مخصوص گزیدگی را همراه داشته باشید.
نیش زنبور عسل بر سطح پوست باقی می ‌ماند، در این صورت با دقت و به كمك ناخن یا موچین تمیز نیش را خارج كنید.
نباید محل گزیدگی را فشار دهید، این كار موجب می ‌شود زهر بیشتر پخش شود.

riftaina
10-01-2010, 09:42 AM
حساسيت‌هاي تابستاني در كودكان (2)

http://img.tebyan.net/big/1388/03/2522310542912503149601879910955109219234.jpg
در قسمت اول اين مطلب با عنوان"حساسيت‌هاي تابستاني در كودكان (1) (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2009/5/26/92751.html)" راجع به برخي مشکلات کودکان در تابستان مانند زكام تابستانه، حمله ‌هاي آسم و گزيدگي حشرات صحبت کرديم. حال به ادامه ي مشکلات تابستانه توجه نماييد.
التهابات پوستي در تابستان

چون غده‌هاي عرق كودك هنوز در حال تكامل است، وقتي كودك عرق مي‌ كند، اين غدد توسط باكتري ‌ها و سلول‌ هاي مرده پوست بسته مي ‌شوند و ممكن است كودك شما عرق‌ سوز (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2008/7/22/70746.html) شود.
براي جلوگيري از اين مشکل مي ‌توانيد كودك را با آب ولرم حمام كنيد.
از كرم‌ ها و لوسيون ‌هاي مخصوص كودك استفاده كنيد.
ميوه‌هاي تابستان و حساسيت ‌ها



حتي اگر كودك شما به ‌طور معمول ميوه (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=243) دوست نداشته باشد، ميوه‌هاي لذيذ تابستاني (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=65833) مثل انواع توت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2006/8/7/19128.html) و کيوي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/other_fuits/2003/8/24/3227.html) مي ‌تواند او را وسوسه كند، كه دقيقاً حساسيت‌ ها هم در همين ميوه‌هاست؛ به‌ خصوص حساسيت به كيوي كه بسيار شايع است.
نشانه‌ هاي اين حساسيت شامل احساس سوزش و خارش، زخم‌هاي دهان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2007/12/22/56237.html)، تورم لب ‌ها، تنگي‌ نفس و در شرايط حادتر از دست دادن هوشياري است.
علائم آلرژي به توت ‌فرنگي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2009/4/27/90228.html) و شاتوت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2009/5/11/91398.html) نيز معمولاً خارش، تورم لب‌ها و زبان است.
راه‌هايي براي دوري از آلرژي ‌ها

http://img.tebyan.net/big/1387/12/45622412322443852137230222155457170185179.jpg
شير مادر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2009/2/25/86500.html) بيشترين کمک را براي جلوگيري از پيشرفت آلرژي به كودك مي‌ كند، زيرا به قوي شدن سيستم ايمني كودك كمك مي‌ كند.
اگر كودك واقعا دچار تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2006/2/4/15374.html)تابستانه شد، او را در منزل نگه‌ داريد. درها و پنجره‌ها را بسته نگه داريد و به سرعت او را بنشانيد. در اين صورت طي مدتي حدود 15‌دقيقه متوجه مي‌ شويد كه او احساس بهتري دارد.
كنار ساحل يكي از مكان‌هايي است كه خطر ابتلا به تب تابستاني در آن بيشتر است، همچنين بهتر است از سبزه‌ها دوري كنيد.
لباس‌هاي خنك و كتان از عرق ‌سوز شدن كودكان جلوگيري مي‌ كند.
در 95 ‌درصد از موارد، گرده‌افشاني گياهان موجب بروز آلرژي شايع تب تابستانه در سال‌ هاي اوليه زندگي مي ‌شود. بد نيست بدانيد فصل گرده‌افشاني معمولا از اوايل خرداد ماه تا اواخر شهريور ماه است.
تغذيه كودكان در دوران بيماري

نكاتي كه بايد هنگام غذا دادن به كودك بيمار به آن توجه كرد:
* قبل از غذا دادن به كودك، دست‌ها و صورت او را بشوييد، زيرا اين كار به كودك احساس آرامش مي‌ دهد.
* غذا دادن به كودك بيمار مشكل و خسته‌ كننده است و بايد سعي كنيد با صبر و حوصله زياد به كودك غذا بدهيد.
* طي بيماري، همواره كودك را تشويق به غذا خوردن كنيد.
* حتي اگر كودك مقدار كمي غذا بخورد، بهتر از آن است كه چيزي نخورد.
* در حالتي كه كودك خواب‌آلود است، به او غذا ندهيد.
* از غذاهايي كه كودك در حال سلامت به آنها علاقه داشته است، بيشتر استفاده كنيد.
http://img.tebyan.net/big/1388/03/61224882038246718022322133188240570140.jpg
* غذاهايي كه نرم هستند و خوردن آن ها نياز به جويدن ندارد، مثل سوپ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/cooking_foods/foods/soups/2008/12/1/79897.html)، پوره يا فرني (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/cooking_foods/desserts/2004/10/18/21448.html) به كودك بدهيد.
* براي نرم كردن غذا از كمي شير (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2005/3/22/10852.html) استفاده كنيد.
* كودك را مجبور به خوردن غذا نكنيد، چون ممكن است باعث حالت تهوع در او شده و يا غذا وارد مجاري تنفسي كودك شود.
* در صورت گرفتگي بيني (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2007/4/22/40509.html) كودك، قبل از غذا دادن، ابتدا بيني او را تميز كنيد.
* در هنگام بيماري، به كودك غذاي بيشتري نسبت به قبل بدهيد. براي اين كار بايد دفعات وعده غذايي را افزايش دهيد.
اهميت تغذيه كودك در دوران نقاهت

دوران نقاهت زماني شروع مي ‌شود كه علائم بيماري به تدريج از بين رفته و بيمار رو به بهبودي مي ‌رود.
بر خلاف دوران بيماري كه كودك بسيار بي ‌اشتها است، در دوران نقاهت، به‌ طور واضح اشتهاي او بيشتر مي ‌شود. اين زمان بهترين فرصت براي جبران وزن از دست رفته كودك است كه بايد حتماً از اين فرصت استفاده كرد و به او غذاي بيشتري داد.
به خاطر داشته باشيد كه در دوره نقاهت:
* تعداد وعده‌هاي غذاي كودك را بيشتر كنيد (‌به جاي 5 وعده، 6 وعده غذا به كودك بدهيد)
* در هر وعده ي غذايي، نسبت به قبل مقدار غذاي بيشتري به كودك بدهيد.
* غذاي كودك را نسبت به قبل مقوي ‌تر تهيه كنيد. انرژي غذاي كودك را مي ‌توانيد با افزودن يك قاشق مرباخوري كره (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/nutrition_news/2002/12/11/796.html)يا روغن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/fats/2006/9/14/23909.html)، افزايش دهيد

riftaina
10-01-2010, 09:43 AM
فشار خون بالا در کودکان

http://img.tebyan.net/big/1388/02/361001971218115211320815216616919011424522128.jpg
فشار خون بالا می‏تواند حتی در کودکان نیز وجود داشته باشد. انجمن قلب امریکا (AHA) توصیه می‏کند فشار خون تمام کودکان 2ساله و بزرگ تر، باید هر سال اندازه‏گیری شود.
تشخیص اولیه فشار خون بالا می‏تواند از بروز بیماری‏های قلبی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/heart/2008/7/14/70292.html) در کودکان جلوگیری کند.
فشار خون بالا ، عامل خطر بزرگی برای ابتلا به بیماری قلبی و سکته (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/heart/2008/9/28/75402.html) در بزرگسالی است.
چه عواملی باعث فشار خون بالا در کودکان می شوند؟

در کودکان فشار خون بالا می‏تواند در اثر بیماری‏های دیگری ایجاد شود که معمولاً بیماری‏های قلبی یا کلیو‏ی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/9/18/74889.html) هستند.
این نوع فشار خون را "فشار خون ثانویه" می نامند.
اگر بیماری‏های فوق با موفقیت درمان شوند، معمولاً فشار خون به حالت عادی برمی گردد.
بعضی داروها نیز می‏توانند سبب افزایش فشار خون شوند که با قطع مصرف آنها، فشار خون به حالت عادی برمی‏گردد.
چه کودکانی بیشتر به فشار خون بالا مبتلا می شوند؟

تعداد کمی از کودکان دچار فشارخون بالا می شوند. گفته می‏شود که این کودکان ، فشارخون ابتدایی یا ذاتی دارند.
کودکان چاق (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2007/12/17/55817.html) معمولاً فشارخون بالاتری نسبت به کودکان با وزن طبیعی دارند.
بعضی بچه‏ها فشار خون بالا را از یکی از والدینشان که فشارخون بالایی دارد، به ارث می‏برند.
تجویز یک رژیم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2007/11/28/54643.html) غذایی خاص، فعالیت بدنی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sport/2009/3/31/88695.html) منظم و گاهی تجویز دارو، در بچه‏های چاق می‏تواند فشارخون را پایین بیاورد.
معیار طبقه‏بندی فشار خون بالا در کودکان چیست؟

فشار خون به طور طبیعی با افزایش سن بالا می رود.
میزان فشار خون در بزرگسالان دارای معیار مشخص و استانداردی است، در حالی که فشار خون کودکان معیار متغیری دارد و بر اساس سن، قد و جنسیت آنها اندازه گیری می شود.
کودکانی که نسبت به همسالان خود فشار خون بالاتری داشته باشند، احتمالا دارای بیماری فشار خون هستند.

riftaina
10-01-2010, 09:44 AM
آب گرفتگی مغز


هیدروسفالی، از تشخیص تا درمان


بدن انسان سرشار از شگفتی هاست. حتی در حالت عادی و آرامش، اعضا و اندام ‌های مختلف بدن‌ با یک نظم و ترتیب خاصی در حال فعالیت هستند. اما گاهی وجود یک مشکل کوچک می‌تواند تمامی این نظم را به هم بزند، مشکلی مانند بسته شدن یک شکاف کوچک در مغز.
آب‌گرفتگی در مرکز فرماندهی بدن


http://img.tebyan.net/big/1388/02/91129912271491237220623467721571422303186.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1388/02/245240128256839661459321215118114201221202.jpg)
مغز، مرکز فرماندهی بدن است. این ارزشمندترین عضو بدن، در صندوقچه‌ای محکم به نام جمجمه حفاظت می‌شود.
در داخل جمجمه چیزهای دیگری هم برای محافظت از مغز وجود دارد، مثل پیچیدن ظروف چینی در روزنامه تا نشکنند.
درون جمجمه هم سیستم مشابهی وجود دارد؛ به این ترتیب که مایع مغزی- نخاعی که از عروق مغزی به داخل جمجمه و حفرات (بطن‌های) مغزی ترشح می‌شود، غیر از تامین ایمنی و تغذیه ی مغز و یا شستشوی سلو‌ل‌های آن، فشار داخل مغز و نخاع را هم کنترل می‌کند، اما گاهی در اثر حوادثی مختلف، مسیر تخلیه ی این مایع به خارج مغز مسدود می‌شود و با افزایش ترشح مایع به داخل مغز، بیماری خاصی به نام "هیدروسفالی" به وجود می‌آید.

هیدروسفالی چیست؟


کلمه "هیدروسفالی" از ریشه دو کلمه یونانی "هیدرو" به معنی آب و "سفالوس" به معنی سر تشکیل شده است و در اصطلاح یعنی "آب درون‌سر".
مسیر حرکت مایع مغزی-‌نخاعی از اطراف مغز به درون حفره ‌های مغزی و سپس از یک شکاف باریک به قسمت قاعده مغز و از آنجا به اطراف نخاع است. هنگامی که به هر دلیلی تعادل بین ترشح مایع مغزی-‌نخاعی و تخلیه و بازجذب آن به خون به هم بخورد، هیدروسفالی به وجود می‌آید.
علل به وجود آورنده


به غیر از مسایل ژنتیکی و بعضی مشکلات مادرزادی، مسایلی مثل آسیب به سر، خون‌ریزی‌های مغزی، عفونت ها (مثل مننژیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/9/13/8325.html)) و یا تومورهای مغزی می‌توانند با مکانیسم‌های مختلفی (بستن مسیر تخلیه یا ترشح بیش از حد مایع) باعث افزایش مایع مغزی نخاعی درون جمجمه شوند.
اما شایع‌ترین و معروف‌ترین علت هیدروسفالی، علت مادرزادی است که معمولا یک مورد از هر 500 مورد تولد را درگیر می‌کند. هیدروسفالی مادرزادی اغلب زمینه ژنتیکی دارد و یا تکامل ناقص سیستم عصبی جنین باعث آن می‌شود، اما مشکلاتی مثل خون‌ریزی‌های مغزی هنگام زایمان و عفونت مادر هم، هیدروسفالی را به وجود می‌آ‌ورند.
http://img.tebyan.net/big/1388/02/2820820621821016723313044227221410342469.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1388/02/44122681712151819117074152243228226617113.jpg)
علایم و نشانه ها


علایم هیدروسفالی بسته به سن بیمار متفاوت است. سیر بیماری و نوع تطابق هر فرد با این بیماری هم در بروز علایم تاثیر دارند، مثلا در نوزادان که جمجمه هنوز نرم است و شکل نگرفته است، افزایش فشار داخل جمجمه باعث بزرگ تر شدن آن می‌شود (شکل معروف هیدروسفالی).
بطن‌های مغزی نوزادان هم قابلیت تطابق بیشتری دارد، اما به طور کلی علایم این بیماری به دلیل فشار بر سلول‌های مغزی به وجود می‌آیند. در نوزادان، استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html) ، بی‌خوابی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sleeping/2006/1/1/14747.html)، تحریک‌پذیری، پایین‌ رفتن چشم‌ها و تشنج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2007/10/24/50375.html) از علایم شایع‌اند. اما در کودکان بزرگ تر و بزرگسالان چون جمجمه قابلیت تغییر ندارد، سردرد، تهوع و استفراغ ، تورم اعصاب ته چشم، دوبینی یا تاری‌دید، اختلال تعادل، اختلال در راه رفتن، بی‌اختیاری ادرار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/urinary/2008/7/3/69257.html)، خستگی شدید (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/health_news/2005/9/22/13279.html)، تحریک‌پذیری و یا حتی اختلالات مزمن‌تری مثل تغییر شخصیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/fats/2004/12/12/9640.html) یا از دست رفتن حافظه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/concentration/2006/7/17/18702.html) و همچنین دمانس (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=40208)(زوال عقلی) ممکن است به وجود آید.
روش تشخیص


معمولا هیدروسفالی‌ خفیف را که در آن هنوز جمجمه تغییر نکرده است، بر اساس علایم‌ عصبی و معاینات پزشکی و سپس انجام سونوگرافی از بطن‌های مغز می توان تشخیص داد. تشخیص قطعی این بیماری با انجام سی‌تی‌اسکن و ام‌ آرآی از مغز صورت می گیرد که در آن شکل بطن‌های مغزی و میزان مایع مغزی-‌نخاعی مشخص می‌شود.
روش‌های جدیدی وجود دارند که می‌توانند شکل هیدروسفالی مادرزادی را از همان دوران جنینی تشخیص دهند. روش تشخیص هیدروسفالی بر اساس تصمیم پزشک و با توجه به سن، علایم بالینی و حدس در مورد علت بیماری انتخاب می‌شود.
درمان


http://img.tebyan.net/big/1388/02/12710116821253111356681210602142007410872.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1388/02/18012921157165123208191541552071892031692349.jpg)
هدف اصلی در درمان هیدروسفالی، کاهش فشار مایع مغزی-‌نخاعی است. این کار معمولا توسط روش‌های جراحی و با استفاده از وسیله‌ای به نام شانت انجام می‌شود که مایع مغزی‌نخاعی اضافه را از درون جمجمه به ناحیه‌ای دیگری در بدن که مایع بتواند در آنجا جذب شود، منتقل می‌کنند. در واقع شانت مثل یک ناودان می‌ماند که مایع اضافه را در جایی دیگر (مثلا درون قفسه سینه یا درون فضای شکمی) تخلیه می‌کند.
یک روش درمان خاص هم وجود دارد که در آن جراح با کمک دوربین‌های میکروسکوپی، حفره‌ای در کف بطن سوم مغزی‌ ایجاد می‌کند تا مایع از آنجا تخلیه شود. البته این روش در بعضی افراد خاص کاربرد دارد.
برای درمان هیدروسفالی، علاوه بر استفاده از این روش‌های درمانی، باید علت اصلی به وجود آورنده بیماری هم برطرف شود، مثلا تومور مغزی که در صورت امکان باید برداشته شود.
پیش‌آگهی بیماران چگونه است؟


عوامل مختلفی می‌توانند روی پیش‌آگهی این بیماران و کیفیت زندگی آنان تاثیر بگذارند.
آینده بیماران مبتلا به هیدروسفالی، با توجه به علت بیماری، زمان تشخیص، روش درمان، نوع پاسخ به درمان و عوارض به وجود آمده برای هر بیمار متفاوت است.
والدین کودکان مبتلا به هیدروسفالی باید هوشیار باشند، زیرا ممکن است در روند رشد جسمی و روحی فرزندشان مشکلاتی به وجود بیاید، اما این مساله برای همه صادق نیست.
بسیاری از کودکانی که بیماری‌شان به موقع تشخیص داده شده و درمان شده اند، با اقدامات بازپروری، فیزیوتراپی، گفتاردرمانی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/depression_mentalproblems/2004/6/16/7059.html) و کاردرمانی (با توجه به نوع عوارض) توانسته‌اند زندگی عادی و طبیعی داشته باشند.
با توجه به این نکته که هیدروسفالی درمان نشده می‌تواند منجر به مرگ شود، اهمیت درمان به موقع و حمایت‌های بعد از آن، برای خانواده بیماران آشکار خواهد شد.
استفاده به موقع از درمان‌هایی مثل استفاده از شانت (اگر چه در بعضی موارد، عوارضی مثل گرفتگی شانت یا عفونت را به دنبال دارد که آنها هم البته با جراحی مجدد قابل اصلاح هستند) می‌تواند ضامن یک زندگی با کیفیت خوب باشد.
هم‌اکنون موسسات بین‌المللی مختلفی در حال تحقیق و بررسی برای کشف روش‌های جدید درمان، تشخیص زودتر و در نهایت جلوگیری از به وجود آمدن هیدروسفالی هستند.

riftaina
10-01-2010, 09:46 AM
جلوگیری از شب ادراری کودک

http://img.tebyan.net/big/1388/02/19238207256517512222215111021612154196113253.jpg


1 - از كودكتان بخواهید پیش از خواب، دستشویی برود و در طول شب نیز برای تخلیه ادرار، او را بیدار كنید. این یكی از مهم ‌ترین راه‌های جلوگیری از شب ادراری است.
2 - در طول روز مراقب كودك باشید كه ادرار خود را برای ساعات طولانی نگه ندارد و در ساعت مشخصی به دستشویی برود.
3 - او را ترغیب به خوردن مایعات (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2005/6/30/11938.html) در طول روز كنید. چون هر چه مایعات بیشتری وارد مثانه شود، حجم مثانه بیشتر می ‌شود.
4 - از مصرف زیاد مایعات در شب توسط کودک جلوگیری کنید. مراقب باشید كه کودک تقریبا 2 ساعت پیش از خواب از مایعات زیاد استفاده نكند.
5 - از دادن نوشیدنی ‌های حاوی كافئین (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2003/7/17/2832.html) مانند چای (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2006/12/28/30981.html)، قهوه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2003/7/20/2852.html)و نوشابه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2003/12/28/4855.html)پیش از خواب به كودك تان خودداری كنید.
6 - تشك كودك را با پوششی پلاستیكی بپوشانید تا مانع از خیس شدن آن شود.
7 - از تشك‌های هشداردهنده استفاده كنید. این تشك‌ ها با اولین قطره ادرار، زنگ زده و كودك را با خبر می ‌كند.
8 - هرگز كودك تان را به خاطر این كار، سرزنش و تنبیه نكنید. بلكه او را به خاطر شب ‌هایی كه رختخواب خود را خیس نمی ‌كند، تشویق كنید.
9 - دسترسی كودك به دستشویی را آسان كنید و در صورت مسافت زیاد اتاق كودك تا دستشویی، از توالت ‌های قابل حمل در اتاق او استفاده كنید.
در بعضی از موارد برخی داروهای تجویزی می ‌تواند مفید باشد. این گونه داروها میزان ادرار شبانه را كم كرده و نتایج درمانی سریعی دارند، ولی باید تحت نظر پزشك مصرف شود. در مواردی هم استفاده از تشك ‌های هشداردهنده به همراه دارو‌‌درمانی، بسیار مفید واقع می ‌شود.
در كودكانی هم كه دچار بی ‌اختیاری ادرار ثانویه هستند، پزشك ابتدا علت بیماری را تشخیص می ‌دهد و سپس اقدام به تجویز دارو می ‌كند. برخی از داروها هم وجود دارند كه هم روی مغز و هم روی مجاری ادراری و مثانه تاثیر می گذارند.
با مصرف كوتاه‌ مدت این داروها، موفقیت تا حدود 70 ‌‌درصد است، ولی در بیشتر موارد با قطع دارو، بیماری مجددا عود می‌ كند. برخی از داروها هم هستند كه فعالیت و اسپاسم‌ های عضلانی مثانه را كنترل می‌ كنند و به این وسیله مانع از شب‌ادراری می ‌شوند.
تمرین دادن کودک:

اما با وجود تمام راه‌هایی كه اشاره شد، مناسب ‌ترین روش، تحت كنترل درآوردن سیستم ادراری از طریق تمرین كردن است.
http://img.tebyan.net/big/1388/02/185324196661302032294176154181832342373.jpg
* به كودك خود بیاموزید زمانی كه در طول روز احساس دفع ادرار می ‌كند، به جای رفتن به دستشویی، به رختخواب رفته و خود را به خواب بزند و برای خود زمانی را تداعی كند كه در طول شب مثانه پُر شده و سعی دارد او را بیدار كند.
* در روش دیگر به كودك تان كمك كنید تا بیاموزد شب‌ها خود را از خواب بیدار كند و او را ترغیب كنید كه این تمرین را چندین بار در رختخواب انجام دهد. با چشمان بسته در رختخواب دراز بكشد و تصور كند نیمه ‌های شب می باشد و مثانه‌اش پُر است و تحت فشار قرار دارد و سعی دارد او را بیدار كند. سپس از جا بلند شده و برای تخلیه مثانه به دستشویی برود. باید به كودك تان یاد دهید كه در نیمه‌ های شب هم، همین کار را انجام دهد.
* اما چنان چه این روش ‌ها كارآمد نبود، می ‌توانید خودتان اقدام به بیداری كودك تان در شب كنید.
سعی كنید با علامتی این كار را انجام دهید مانند روشن كردن چراغ، صدا زدن اسمش، تكان دادن او یا زنگ زدن ساعت.
* چنان چه كودك تان دیر بیدار می ‌شود، این كار را 20 دقیقه ادامه دهید. اگر پس از تكرار این روش در 7 شب متوالی، كودك تان در پاسخ به آن علامت سریع بیدار شد، نشان می دهد یا بهبود یافته است، یا آمادگی هشدار مثانه برای بیدار شدن را پیدا كرده است.
مطمئن باشید ادامه انجام این كارها، سرانجام به بهبودی كودك تان منجر می شود. پس امیدتان را از دست ندهید و پا به پای كودك تان او را همراهی كنید. فقط كمی صبر داشته باشید

riftaina
10-01-2010, 09:47 AM
علل شب ادراری كودك


http://img.tebyan.net/big/1388/02/161236177488977286918915525412750235128.jpg
شاید یكی از كابوس‌ های كودكان در سنین پایین، عدم كنترل دفع ادرار در خواب شبانه باشد، كابوسی كه باعث خجالت كودك هنگام خارج شدن از رختخوابش می‌ شود.
شب ادراری مشكلی است كه برخی از والدین، كودكان را به خاطر آن تنبیه می ‌كنند، غافل از این كه، این امر كاملا بدون اختیار كودك رخ می ‌دهد.
اما واقعا این مساله به چه علت رخ می‌ دهد و چگونه می ‌توان آن را كنترل كرد؟
شب‌ادراری یا ناتوانی در كنترل ادرار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/urinary/2008/7/3/69257.html)، دفع غیر ارادی ادرار در هنگام خواب است كه در میان كودكان كم سن شایع است. بیش از 15 تا 20 درصد از كودكان 5 تا 6 ساله و حدود یك درصد از نوجوانان، شب‌ادراری را تجربه می ‌كنند.
شایع ترین سن بروز شب‌ادراری، حدود 3 سالگی است. این مشكل معمولا بین سنین 6 تا 8 سالگی و همزمان با بزرگ شدن مثانه و بهبود قدرت كنترلی مثانه از بین می ‌رود.
معمولا شب‌ادراری پدیده‌ای ارثی بوده و در پسران بیش از دختران رواج دارد كه به طور معمول پس از بلوغ متوقف می ‌شود.
معمولا دو نوع شب‌ادراری وجود دارد:

1- شب‌ادراری اولیه : معمولا به دلیل عدم رشد كامل سیستم عصبی رخ می ‌دهد. حدود 20 درصد از كودكان 5 ساله حداقل یك بار در ماه دچار این مساله می‌ شوند كه در پسران، 5 درصد و در دختران 1 درصد است.
2- شب‌ادراری ثانویه : معمولا 6 ماه پس از فراگیری دفع ادرار بروز می‌ كند. تنها 2 تا 3 درصد از كودكانی كه دچار چنین شب‌ادراری می ‌شوند، دلیل پزشكی برای این مساله دارند.
شایع ترین سن بروز شب‌ادراری، حدود 3 سالگی است. این مشكل معمولا بین سنین 6 تا 8 سالگی و همزمان با بزرگ شدن مثانه و بهبود قدرت كنترلی مثانه
از بین می ‌رود.


كودكانی هم كه در روز دچار بی ‌اختیاری ادرار می ‌شوند، به احتمال زیاد به نوعی اختلال عضوی مبتلا هستند. بی ‌اختیاری ادرار در روز، در دختران شایع‌ تر از پسران است.
علت شب‌ادراری چیست؟

شب‌ادراری یك مشكل رفتاری نیست و به احتمال زیاد به چگونگی خوابیدن كودك (http://www.tebyan.net/social/house_family/child/game/2003/10/29/4099.html) هم بستگی ندارد. بسیاری از والدین بر این باورند كه كودكشان خواب عمیقی دارد و همین مسئله باعث شب‌ادراری در او می‌ شود. این در حالی است كه تحقیقات، هیچ تفاوتی در الگوی خواب كودكانی كه دچار شب‌ادراری می ‌شوند و كودكان طبیعی پیدا نكرده است.
طبق شواهدی كه به دست آمده، شب‌ادراری به علت تاخیر رشد در فرآیند طبیعی دریافت پیام ‌های كنترل ادرار شبانه ایجاد می ‌شود. این فرآیند طبیعی شامل ترشح هورمونی است كه كلیه را وادار می ‌كند در طول شب، ادرار كمتری تولید كند.
http://img.tebyan.net/big/1388/02/13265179248244241187242244133137246941266214.jpg
اضطراب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/alzheimerstressanxiety/2008/6/15/68316.html) کودک نیز می تواند باعث شب ادراری شود. این اضطراب ممكن است ناشی از عصبانیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/comfort_anger/2009/2/14/85573.html) والدین، نقل مكان به خانه‌ای جدید، جدایی والدین، از دست دادن یكی از اعضای خانواده، موقعیت‌های اجتماعی نا آشنا، بروز اتفاقات دشوار خانوادگی برای كودك مانند تولد نوزاد جدید است. البته به یاد داشته باشید كه خود شب‌ادراری هم پدیده‌ای اضطراب‌آور است و انقباضات مثانه و دفع ادرار در طول روز ممكن است باعث شرمساری كودك و ایجاد اضطرابی گردد كه منجر به شب‌ادراری می شود.
یكی از دلایل شب‌ادراری، عوامل ژنتیكی است. محققان سوئدی در سال 1995 اعلام كردند كه منطقه‌ای را در كروموزوم 13 انسان پیدا كرده‌اند كه تا حدی مسوول بروز شب‌ادراری است، به طوری كه اگر هر دوی والدین دچار شب‌ادراری باشند، احتمال این كه كودك ‌شان به این مشكل مبتلا شود، زیاد و حدود 80 درصد است.
موارد بسیار اندكی از بی‌ اختیاری در دفع ادرار ممكن است به دلیل وجود مشكلات جسمی و ساختاری در سیستم ادراری كودكان باشد، مثلا در صورتی كه مثانه یا مجاری ادراری مسدود شده باشد، ممكن است باعث پُر شدن بیش از حد مثانه و خروج ادرار شود.
از دلایل بروز شب‌ادراری ثانویه می ‌توان به عفونت‌ های مجاری ادراری، اختلالات متابولیكی مانند انواع مختلف دیابت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2005/4/24/11070.html)، فشارهای خارجی وارد بر مثانه مانند یبوست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/digestive/2008/1/3/57143.html) ناشی از حجم بالای مدفوع و نیز اختلالات عصبی نخاع اشاره كرد.

riftaina
10-01-2010, 09:49 AM
ترس از واکسن خطرناک است

http://img.tebyan.net/big/1387/11/102125177402282201332436417523310585248159101.jpg

همه ما در دوران كودكی واكسن‌ زده‌ایم. واكسن‌ها نیز مانند داروها عوارض جانبی دارند، اما خطر واكسن‌ها بسیار کم است و احتمال این كه كودك پس از تزریق واكسن، دچار تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2008/6/1/67607.html)بالا یا علائم آنفلوآنزا (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/12/10/55305.html) شود، بسته به نوع واكسن یك در چند هزار است.
خطر بیماری‌های وخیم و مرگ یا اختلالات مغزی و قلبی به دنبال واكسن بسیار بسیار اندك و در حد یك در چند میلیون است، اما این خطر كم نیز همواره پدر و مادرها را هنگام واكسن زدن کودکشان، با نگرانی‌ مواجه می‌كند و معمولا والدین بیش از اندازه از عوارض جانبی واكسن می‌ترسند.
واكسن چیست؟

واكسن از ویروس مرده یا ضعیف شده بیماری تشكیل شده است، همان ویروسی كه در حالت فعال، بیماری را ایجاد می‌كند. بدن به راحتی با این ویروس ضعیف شده مقابله می‌كند و سیستم ایمنی بدن، ویروس را شناسایی كرده و به خاطر می‌سپارد و در صورتی كه در آینده، بدن دوباره به آن ویروس آلوده شود، توانایی مقابله با آن را دارد. در این حالت می‌گوییم بدن نسبت به این ویروس، مصون شده است.
ویروس‌ها 10 تا 100 برابر كوچك‌تر از باكتری‌ها هستند. البته باكتری‌ها نیز می‌توانند باعث بیماری شوند، ولی معمولا با آنتی‌بیوتیك درمان می‌شوند و واكسن‌ها بیشتر برای مقابله با بیماری‌های ویروسی ساخته می‌شوند.
ویروس چیست؟

ویروس‌‌ها از یك پوسته پروتئینی به همراه ماده ژنتیكی ساده تشكیل شده‌اند. ویروس‌ها به تنهایی نمی‌توانند زنده بمانند و برای ادامه ی زندگی، به موجود زنده دیگری نیاز دارند.
كسانی كه با واكسن مخالفت می‌كنند، باید زمانی را به یاد آورند كه هیچ واكسنی وجود نداشت و كودكان به انواع بیماری‌ها مبتلا می‌شدند و از بین می‌رفتند.


بیماری‌هایی چون سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/12/15/55657.html)، آنفلوآنزا، فلج اطفال، اوریون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/8/17/7929.html) و... توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شوند.
ویروس‌ها موجودات خطرناكی هستند و بعضی از آنها باعث مرگ میزبان می‌شوند.
شایعات بی اساس درباره خطرات واكسن

گاه شایع می‌شود واكسن‌ها عوارض بدی دارند و این باعث نگرانی تعداد زیادی از والدین می‌شود و ممكن است برخی مانع واكسیناسیون فرزندانشان شوند. حتی بعضی‌ها معتقدند واكسن زدن از ابتلا به بیماری خطرناك‌تر است كه این موضوع به هیچ وجه درست نیست.
http://img.tebyan.net/big/1387/11/2436153417282166193232421463947839964.jpg
در سال 1998 شایع شد واكسن MMR (سرخك، اوریون، سرخجه)‌ باعث ایجاد اوتیسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/disability/2004/10/18/8857.html)(در خود ماندگی)‌ و مشكلات گوارشی (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67154) در سال اول زندگی می‌شود. از نظر علمی، این گفته ارزش كمی دارد، زیرا هیچ مكانیسم بیولوژیكی برای آن وجود ندارد و این مطلب روی حیوانات آزمایش نشده است.
این ادعا فقط حاصل مشاهده تجربی بود، اما باعث نگرانی بسیاری از افراد شد. مطرح کردن خطر ابتلا به اوتیسم و در نتیجه عدم تزریق واكسن MMR، كودكان را در معرض خطر ابتلا به سرخجه، سرخك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/5/11/6527.html)و اوریون قرار می داد که این بیماری‌ها می‌توانند موجب مرگ كودك شوند یا اختلالات هوشی بر جای می گذارند.
انستیتو پزشكی آمریكا‌ (TOM) پس از چند سال به این نتیجه رسید كه بین اوتیسم و واكسنMMR هیچ رابطه‌ای وجود ندارد.
این انستیتو عنوان كرد اوتیسم بر اثر مجموعه‌ای از عوامل ژنتیكی و محیطی ایجاد می‌شود كه شامل بیماری‌های پیش از تولد و كاهش قدرت سیستم ایمنی است و واكسن MMR در این میان نقشی ندارد.
سندرم مرگ ناگهانی كودك ‌(SIDS) (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/3/64012.html) در سنین تزریق واكسن دیده می‌شود و از آنجا كه هنوز علتی برای آن كشف نشده است، بعضی از والدین واكسن را مقصر می‌دانند.
از هر 2/4 میلیون کودک كه واكسن فلج اطفال خوراكی را دریافت می‌كنند، یك کودک به فلج اطفال مبتلا می‌شود. مطالعات مختلف در این زمینه نشان داده است که این كودكان مبتلا به فلج اطفال، سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا هیچ نوع واكسنی تا آن موقع دریافت نكرده‌اند.
از آنجا كه واكسن فلج اطفال خوراكی، حاوی ویروس ضعیف شده است، بعضی از كشورها واكسن فلج اطفال تزریقی را كه حاوی ویروس كشته شده است و خطر كمتری دارد، جایگزین آن كرده‌اند. اما در جاهایی كه امكان ایمن‌سازی همه افراد وجود ندارد (مانند صحرای آفریقا)،‌ استفاده از واكسن‌ حاوی ویروس زنده ی ضعیف شده مناسب‌تر است، زیرا ویروس زنده ی ضعیف شده، توانایی انتقال از یك فرد به فرد دیگر را دارد، بنابراین افرادی كه واكسن را دریافت نكرده‌اند، با ویروس ضعیف آلوده می‌شوند و با آن مقابله می‌كنند و در مقابل‌ بیماری ایمن می‌شوند.
از تاریخ عبرت بگیرید

سال‌ها پیش در اروپا مشاهده شد كه میزان ابتلا به سیاه سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/8/24/8025.html) در اثر واكسیناسیون بسیار كاهش یافت. علت این بود كه افراد واكسینه شده، موجب حفظ سلامت افرادی می‌شوند كه واكسینه نشده بودند؛ یعنی تعداد افراد ایمن آنقدر زیاد بود كه تعداد كمی حامل ویروس سیاه سرفه بودند.
http://img.tebyan.net/big/1387/11/1431741378211667555425316028167602461867.jpg
به همین سبب بریتانیای كبیر تصمیم گرفت برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، واكسیناسیون سیاه سرفه را كاهش دهد.
میزان واكسیناسیون علیه سیاه سرفه در سال 1974 كاهش یافت. به دنبال آن در سال 1978 این بیماری اپیدمی (همه گیر) شد و 100 هزار نفر به آن مبتلا شده و 36 نفر جان باختند.
مشابه چنین واقعه‌ای در ژاپن و سوئد نیز رخ داد.
با تزریق واکسن مخالفت نکنید

كسانی كه با واكسن مخالفت می‌كنند، باید زمانی را به یاد آورند كه هیچ واكسنی وجود نداشت و كودكان به انواع بیماری‌ها مبتلا می‌شدند و از بین می‌رفتند و خانواده‌ها مجبور بودند فرزندان زیادی به دنیا آورند، البته تعداد زیادی از آنها پیش از بلوغ، می مردند.
بنابراین عوارض ناچیزی كه به دنبال تزریق واكسن رخ می‌دهند، قابل چشم‌پوشی است و نباید مانع تزریق واكسن شوند، زیرا خطرات ناشی از ابتلا به بیماری، بسیار شدیدتر و جبران‌ناپذیرتر از خطرات ناشی از زدن واكسن است.

riftaina
10-01-2010, 09:50 AM
مزایا و معایب پستانک

http://img.tebyan.net/big/1387/11/17918115281366924187152144101442064050252.jpg

نوزادان متولد شده میل به مکیدن دارند. بعضی از آنها حتی قبل از تولد انگشتان و شست خود را می مکند. جدای از مسئله تغذیه ، مکیدن روشی برای آرام شدن می باشد، مکانیسمی آرام، راحت و آشنا با دنیای جدید. اما سئوالی که این جا مطرح می شود این است که آیا پستانک به راستی برای کودکان مفید است؟
اگر چه پاسخ به این سوال هنوز مشخص نیست، اما متخصصان اجازه استفاده از آن را در اولین سال تولد نوزاد بدون مانع می دانند.
مزایا

برای بعضی کودکان استفاده از پستانک، روشی رضایت بخش در فاصله بین شیردهی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21194.html) می باشد. مزایایی که برای این کار در نظر گرفته شده عبارتند از:

1- پستانک ، کودکان بی قرار را آرام می کند. بعضی از نوزادان با مکیدن چیزی آرام می شوند.
2- پستانک روشی برای ایجاد حواس پرتی موقت است. زمانی که کودک گرسنه است تا آماده شدن برای شیر دادن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21191.html) و یا درست کردن شیشه شیر برای او می توان پستانک را واسطه قرار داد. همچنین در هنگام تزریق واکسن و ... می تواند کودک را تا حدودی آرام کند.
3- پستانک به خوابیدن کودک کمک می کند.
از پستانک به عنوان اولین وسیله برای آرام کردن کودک استفاده نکنید.

4- پستانک خطر بروز "سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/3/64012.html)" را کاهش می دهد. مطالعات ثابت کرده است که استفاده از پستانک در هنگام خواب باعث کاهش بروز این سندروم می شود.
5- پستانک دور انداختنی است. اگر زمانی رسیده که کودک باید این عادت را ترک کند ، شما می توانید به راحتی پستانک را دور بیاندازید، ولی اگر کودک عادت به مکیدن انگشتان داشته باشد ترک آن بسیار مشکل تر است.
معایب

1- زود استفاده کردن از پستانک باعث ایجاد اختلال در شیردهی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21192.html) می شود. مکیدن پستانک متفاوت از مکیدن پستان یا شیشه شیر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2004/7/31/21193.html) است. نوزادی که از همان ابتدا به مکیدن پستانک عادت می کند، در مکیدن صحیح پستان مادر دچار مشکل خواهد شد.
2- کودک وابسته به پستانک می شود. اگر کودک از پستانک در هنگام خواب استفاد کند، چنانچه نیمه شب از دهان وی بیفتد با گریه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/1/28/5290.html) از خواب بیدار می شود.
3- پستانک خطر ابتلا به عفونت گوش میانی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2004/4/17/6171.html) را افزایش می دهد. البته باید گفت که سرعت ابتلا به عفونت گوش میانی از زمان تولد تا 6 ماهگی بسیار اندک است و این درست زمانی است که خطر بروز ناگهانی سندرم مرگ نوزاد بالا می باشد.
4- استفاده ی دراز مدت از پستانک باعث بروز مشکلات دندانی می شود. استفاده معمولی از این وسیله در اولین سال های تولد، مشکل جدی برای دندان ها ایجاد نمی کند. اما اگر کودک به طور مداوم از پستانک استفاده کند، به مرور زمان دندان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2008/1/26/59395.html) های جلو و بالا به سمت بیرون کج شده و فک بالا و پایین ناهمتراز می شوند.
نکته ها

http://img.tebyan.net/big/1387/11/157205144132762512117122671562171191179410.jpg
با توجه به آنچه گفته شد، اگر به کودک خود پستانک می دهید نکات زیر را همیشه به خاطر داشته باشید:
1- تا زمانی که فرآیند شیردهی به طرز صحیح انجام نشده است، از دادن پستانک به کودک اجتناب کنید. ممکن است چند هفته طول بکشد تا فرآیند شیردهی به طرز صحیح انجام شود. بنابراین به طور کلی توصیه می شود که تا 1 ماهگی به نوزاد پستانک ندهید.
2- اجازه دهید کودک پیشگام شود. اگر کودک علاقه ای به پستانک ندارد ، او را وادار به این کار نکنید.
3- پستانک یک قطعه ای انتخاب کنید. پستانک های دو تکه ای چنانچه بشکنند، خطر خفگی نوزاد را در پی دارند. بنابراین مدل یک قطعه آن را انتخاب کنید.
4- پستانک را تمیز نگه دارید. قبل از استفاده ، پستانک را با آب و صابون بشویید. برای پیشگیری از عفونت قارچی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/7/21/43618.html) هر روز به مدت چند دقیقه پستانک را در مقدار مساوی آب و سرکه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2008/8/24/72771.html)و سپس در هوای خشک قرار دهید. از قرار دادن پستانک در دهان خود به منظور شست و شو اجتناب کنید، زیرا با این کار میکروب بیشتری وارد دهان نوزاد می کنید.
5- مراقب علائم مربوط به تخریب پستانک باشید. در صورت هر نوع خرابی در پستانک سریعا آن را تعویض کنید.
تا زمانی که فرآیند شیردهی به طرز صحیح انجام نشده است از دادن پستانک
به کودک اجتناب کنید. به طور کلی توصیه می شود که تا یک ماهگی به نوزاد پستانک ندهید.


6- هرگز از زنجیر و نوار برای ثابت کردن پستانک به گردن استفاده نکنید.
7- از روش های دیگر برای آرام کردن کودک استفاده کنید. از پستانک به عنوان اولین وسیله برای آرام کردن کودک استفاده نکنید. شاید عوض کردن حالت و وضعیت کودک به تنهایی برای آرام کردن او کافی باشد.
اگر کودک گرسنه است تا جایی که ممکن است، سریعا پستان یا شیشه شیر را به او بدهید.
8- بدانید که چه زمانی عادت مکیدن پستانک باید ترک شود. اغلب کودکان در فاصله سنی 2 تا 4 سال عادت مکیدن را ترک می کنند.
9- شب هنگام اگر پستانک در حین خواب از دهان کودک افتاد تا عکس العملی نشان نداده است، پستانک را داخل دهان او قرار ندهید.

riftaina
10-01-2010, 09:51 AM
مناطق گرمسیر علیه فلج اطفال واكسینه می‌شوند

http://img.tebyan.net/big/1387/10/16240239719814420612278416415425222990.jpg
كلیه كودكان زیر 5 سال مناطق گرمسیر كشور طی دو نوبت از 23 تا 26 دی و از 29 بهمن تا اول اسفند ماه سال جاری علیه بیماری فلج اطفال واكسینه می‌شوند.
به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی، در ادامه برنامه ریشه‌كنی فلج اطفال در كشور و پیشگیری از ورود و استقرار مجدد ویروس بیماری در كشور، طی روزهای یاد شده كلیه كودكان زیر 5 سال تحت پوشش 10 دانشگاه علوم پزشكی و خدمات بهداشتی درمانی واقع در مناطق گرمسیر كشور علیه بیماری فلج اطفال واكسینه خواهند شد.
بر اساس این گزارش، كودكان زیر 5 سال سراسر استان سیستان و بلوچستان شامل دانشگاه زابل و هرمزگان، شهرستان‌های بم، جیرفت، منوجان، عنبرآباد و كهنوج از استان كرمان، كلیه شهرستان های مرز شرقی استان خراسان جنوبی، مناطق تحت پوشش تیم سیار و پُرخطر دانشگاه‌های خوزستان، بوشهر، فارس، فسا و جهرم، ‌كلیه مهاجرینی كه داخل و خارج از اردوگاه‌های دانشگاه‌های مذكور زندگی می‌كنند و كلیه خانوارهای ساكن در كلنی‌ها و محل تجمع عمده مهاجرین خارجی در حاشیه شهرهای مناطق مذكور در این برنامه، علیه بیماری فلج اطفال واكسینه می‌شوند.
گفتنی است، برنامه ایمن‌سازی تكمیلی در سایر دانشگاه‌های كشور در بهار سال جاری انجام خواهد شد كه زمان دقیق اجرای آن متعاقبا اعلام خواهد گردید.

riftaina
10-01-2010, 09:53 AM
چه موقع لوزه ها را بايد درآورد؟

http://img.tebyan.net/big/1387/09/136555470101894721612113519329172825855.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/09/6115321710422387217261711719517323117711248.jpg)
همه ما درباره لوزه‌‌ها زياد شنيده‌ايم، ولي نمي‌دانيم لوزه‌‌ها چه وظايفي دارند يا گاهي به چه دليل بايد از بدن خارج شوند.
لوزه‌‌ها دو توده گوشتي و بخشي از بافت لنفاوي هستند كه پشت گلو قرار گرفته‌اند. اگر با دهان باز در آينه نگاه كنيد، لوزه‌ها را كه در دو طرف زبان كوچك قرار دارند، مي‌بينيد. آنها مانند ديگر اندام‌هاي سيستم لنفاوي به عنوان بخشي از سيستم ايمني، از بدن در مقابل عفونت‌ها محافظت مي‌كنند.
به نوعي لوزه‌‌ها در مبارزه با عفونت‌هاي حلقي و دستگاه تنفسي فوقاني موثرند، به طوري كه باكتري‌ها و ويروس‌هاي وارد شده به گلو را به دام مي‌اندازند و براي مبارزه با عفونت‌ها، آنتي‌بادي توليد مي‌كنند.
لوزه‌‌ها در بلوغ به بزرگ‌ترين اندازه خود مي‌رسند و پس از آن رفته‌رفته كوچك مي‌شوند.
در كودكان اندازه آن در حدود قطر گلو است و در صورت انسداد راه‌هاي هوايي يا اختلال در بلع و ... در اثر بزرگ شدن و التهاب، بايد خارج شوند.
لوزه‌‌هاي سالم، صورتي كمرنگ بوده و نقاط سفيد رنگي روي آنها مشاهده مي‌شود.
http://img.tebyan.net/big/1387/09/64199249243238991145614779185250220349121.jpg
لوزه‌‌هاي عفوني بيشتر قرمز هستند و روي آنها نقاط چرك سبز يا زرد رنگ، زخم‌هاي خاكستري يا پوشش ضخيم سفيد مايل به خاكستري مشاهده مي‌شود.
در سنين بالاتر، نامتقارن شدن لوزه‌‌ها، نشانه ويروسي شدن آنها، تومورهاي لنفاوي يا سرطان (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67944) سلول‌هاي فلس‌دار است.
متخصصان گوش و حلق و بيني با محافظه‌كاري، برداشتن لوزه‌‌ها را توصيه مي‌كنند، چون خارج كردن آنها قابل برگشت نيست و قدرت سيستم ايمني بدن را كم مي‌كند و تنها در صورتي عمل جراحي را توصيه مي‌كنند كه عفونت لوزه ‌ها به طور مكرر اتفاق بيفتد.
لوزه‌‌هاي عفوني


با اين كه لوزه‌‌هاي سالم به نابودي عفونت‌ها كمك مي‌كنند، ولي گاهي بيش از اينكه مفيد باشند باعث ايجاد مشكل مي‌شوند. اين مشكل زماني بروز مي‌كند كه لوزه‌‌ها ملتهب و عفوني ‌شوند.
اگر با يك چراغ ‌قوه داخل گلوي كودك خود را نگاه كنيد، ممكن است لوزه‌‌ها قرمز و ملتهب باشند يا سطحي سفيد يا زرد رنگ داشته باشند.
http://img.tebyan.net/big/1387/09/154429192382435922215124219116038202151.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/09/227120202903982157114861401802494913150250.jpg)
از علائم التهاب لوزه‌‌ها مي‌توان به گلودرد، درد و ناراحتي هنگام بلع غذا، تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/22/65320.html)، التهاب غدد لنفاوي گردن، سردرد، احساس سرما، تغيير صدا و گلودردي كه با گوش‌درد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2008/12/2/79987.html)اشتباه مي‌شود، اشاره كرد.
البته لوزه‌‌ها ي بزرگ و متورم در ميان بسياري از كودكان شايع است و امكان دارد سال‌ها ادامه يابد، ولي شما به عنوان والدين كودك نبايد زود قضاوت كنيد. در صورت مشكوك بودن به عفونت، با پزشك مشورت كنيد تا پزشک تشخيص دهد چه وقت لوزه‌‌ها بايد خارج شوند.
پزشك با مشاهده يك يا چند علائم، برداشتن لوزه‌‌ها را توصيه مي کند:
- التهاب لوزه‌‌ها به طور دائمي يا گلودرد ميكروبي
- لوزه‌‌هاي ملتهبي كه تنفس و خوردن گوشت و غذاهاي جويدني را دشوار كرده است.
- خرخر كردن (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/society_health/sleeping/2008/3/5/63123.html) كه ممكن است بر فعاليت‌هاي روزانه كودك تاثير بگذارد.
- توقف تنفسي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sleeping/2008/7/7/69781.html)هنگام خواب، يعني كودك در زمان خواب به دليل لوزه‌‌هاي بزرگ حدود چند ثانيه دچار ايست تنفسي مي‌شود كه اين حالت معمولا انسداد راه‌هاي هوايي را در پي دارد.

riftaina
10-01-2010, 09:54 AM
بیماری مخملک
Scarlet Fever
http://img.tebyan.net/big/1387/09/58121212311482542531212241171542311725413165.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/09/175190209882192821873137148152248150883853.jpg)


مخملک بیماری است عفونی و مسری که در دوره کودکی ( بین 3 تا 7 سالگی) یعنی سنین کودکستانی فراوان تر دیده می شود.
در فصول سرما فراوان تر و شدیدتر ظاهر می شود.
میکروب این بیماری، " استرپتوکوک بتا همولیتیک "A می باشد.
راه سرایت :

سرایت مخملک اغلب بوسیله تماس با بیماران حاصل می گردد و کمتر دیده می شود که کسی به طور غیرمستقیم، یعنی از راه خوردن شیر و مواد غذایی آلوده، یا تماس با اشیای ‌آلوده به این بیماری دچار شود. میکروب مخملک در ترشحات حلق و بینی وجود دارد. لذا توسط قطرات بزاق و خلط در اثر حرف زدن، سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2004/2/17/5523.html) و عطسه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/7/18/43565.html)پخش و باعث آلودگی می شود. بیماری مخملک یک روز قبل از شروع و در تمام دوران استقرار، مسری است، حتی بعضی اوقات افراد بهبود یافته از مخلمک، در عین سلامتی ناقل میکروب هستند.
نشانه های مخملک:

دوران پنهانی مخملک سه تا پنج روز است، ولی در مخملک های شدید این دوره کوتاه تر بوده و به یک روز می رسد.
شروع ناخوشی به طور ناگهانی و همراه با لرز و تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/infection/2006/2/4/15374.html) ، گلودرد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2008/1/1/56950.html) و استفراغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/12/9/55308.html) می باشد. در ابتدای ناخوشی، امکان لرزهای پی در پی بسیار است. از بدو شروع بیماری، تب شدید بوده و به 40 درجه سانتیگراد و بالاتر می رسد. در ضمن، نبض سریع و پوست خشک و سوزان می باشد.
http://img.tebyan.net/big/1387/09/21517524814273937718613619593110392244169.jpg
گلودرد یکی از نشانه های مهم مخملک است. یک تا دو روز بعد از شروع بیماری، گلو کاملا قرمز و دردناک است و بلع دشوار می شود. روی زبان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2003/8/4/3003.html) اصطلاحا باردار بوده، نوک و اطراف و زیر آن قرمز است.
مرحله دانه های قرمز (راش) پوستی: یک تا دو روز بعد از آغاز بیماری، دانه های قرمز پوستی از انتهای اندام ها ظاهر شده و در تمام بدن پخش می شوند. دانه های مخملکی معمولاً تمام پوست را فرا گرفته و آن را به صورت قرمز تندی (شرابی رنگ) در می آورد. قرمزی با فشار دست از بین می رود و دوباره برمی گردد.
دوران پوسته ریزی: پوسته ریزی مخملک از هشتمین روز بیماری تا 3 هفته ادامه دارد. هر چه راش های مخملک شدیدتر باشد، پوسته ریزی واضح تر می باشد. پوسته ریزی در دست و پا، به شکل فلسی و قطعات درشت و گاهی به شکل دستکش است و در قسمت صورت و بدن ریز و آردی شکل است. در جریان مخملک ممکن است موی سر و بدن هم بریزد و مدتی بعد مجدداً بروید.
پیشگیری:

بیماران مخملکی باید در اتاق مجزایی بستری شوند و تا مدتی که کشت گلوی آنها منفی نشده است از تماس با دیگران خودداری نمایند، اشیا و لوازم آلوده بیمار را باید ضدعفونی کرد.
تجویز بعضی داروها به اطرافیان بیمار از انتشار بیماری جلوگیری می کند،‌ مراقبت حاملین سالم میکروب برای از بین بردن انتشار بیماری مفید است.
تکرار عفونت های استرپتوکوکی ممکن است سبب روماتیسم مفصلی حاد، کری
و عوارض قلبی گردد.


کشت ترشحات گلوی بیماران و جستجوی میکروب بیماری و درمان سریع آن باید انجام شود.
ممکن است عفونت استرپتوکوکی بدون بروز دانه های قرمز پوستی باشد (عامل بیماری اغلب در گلو و بینی جای می گیرد).
پاستوریزه کردن و به خصوص جوشاندن شیر قبل از مصرف آن، مفید است.
جلوگیری از تهیه و توزیع مواد غذایی توسط بیماران مخملکی یا افرادی که به گلودرد مخملکی دچار هستند.
ممانعت از فروش شیر گاوهایی که دمل پستان دارند.
http://img.tebyan.net/big/1387/09/200185240991119209233100180211315619247227.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/09/1111623329161159551491171042221343012021681.jpg)
پیش گیری از مخملک به وسیله مواد شیمیایی مانند پنی سیلین نیز میسر است. تکرار عفونت های استرپتوکوکی ممکن است سبب روماتیسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/joints_bones/2008/3/29/64029.html) مفصلی حاد، کری (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2002/12/17/1109.html) و عوارض قلبی (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67155) گردد، بنابراین جلوگیری دقیق آن بسیار مفید خواهد بود. این پیش گیری اهمیت خاصی دارد و از تعداد مبتلایان به روماتیسم می کاهد.
در خانواده های حساس به روماتیسم بهتر است کلیه افراد خانواده تحت کنترل دقیق،‌ درمان و پیش گیری لازم قرار بگیرند:

1- برای پیش گیری کامل مخملک باید از انتشار استرپتوکوک (میکروب بیماری) و استقرار آن در گلوی افراد جلوگیری کرد.
2- معاینه دقیق گلوی مبتلایان به گلودرد برای جلوگیری از انتشار بیماری بسیار مفید است. مجزا کردن و مراقبت بیماران بعد از بروز نشانه های بیماری، ولی 48 ساعت بعد از به کار بردن پنی سیلین، سرایت گلودرد مخملکی و یا خود مخملک ناچیز می گردد.
برای درمان باید به پزشک مراجعه شود.
3 - ضدعفونی کردن گلو و وسایل به کار رفته بیماران در جلوگیری از سرایت مخملک ثمربخش می باشد.
4- نظافت کامل و آفتاب دادن اتاق ، وسایل و لوازم بیماران.
5- درمان اختصاصی بیماری به وسیله پنی سیلین که به سرعت می تواند آلودگی را از بین ببرد.
6- مخملک قرنطینه و اقدامات بین المللی ندارد.

riftaina
10-01-2010, 10:00 AM
خروسک چیست؟


http://img.tebyan.net/big/1387/07/121188110162856118304157262011686880.jpg
تنفس صدادار، سرفه مداوم، گرفتگی و خس خس سینه از مشخصه های بیماری خروسك است.
دكتر لطفاً ابتدا بفرمایید خروسك چه نوع بیماری است و چه عاملی باعث آن می شود؟

خروسك كه كروپ (croup) نیز نامیده می شود، معمولاً از یك عفونت ویروسی ناشی شده و باعث التهاب و تنگ شدن مجرای هوای اصلی منتهی به ریه ها می گردد.
خروسك در اغلب موارد، كودكان سه ماهه تا پنج‌ ساله را معمولا در طول زمستان و اوایل بهار گرفتار می‌كند. كودكانی كه در زیر سه سالگی خروسك می‌گیرند، شدیدترین علائم را نشان میِ‌دهند.
با اینكه خروسک یک بیماری خفیف است، گاهی موجب ناراحتی های شدید تنفسی می شود كه نیازمند درمان فوری و اورژانسی می گردد.
علایم بیماری خروسك چیست؟

خروسك با علایم سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2003/10/20/3971.html) از جمله آب ریزش بینی و عطسه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/7/18/43565.html) آغاز می شود و پس از یك یا دو روز علایم اصلی بروز می كنند. تنفس صدادار، سرفه مداوم با صدای شبیه خروس، گرفتگی و خس خس صدا از جمله علایم مشخص كننده خروسك است، اما در موارد شدید ممكن است اشكال در تنفس به وجود آید و سرعت تنفس حالت غیر عادی پیدا كند.
http://img.tebyan.net/big/1387/07/15417023123274219591042291108207165139175.jpg
سرفه ها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2004/2/17/5523.html) به صورت حمله ای می باشد. دوره های حمله خروسك بیشتر در اوایل صبح رخ می دهد و چند ساعت طول می كشد.
برای كودك مبتلا به خروسك چه كار باید كرد؟

به كودك مبتلا به خروسك باید شربت استامینوفن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2008/7/1/69398.html) و مایعات گرم فراوان بدهید.
هوای اتاق كودك را مرطوب كنید(با گذاشتن ظرف آب روی بخاری، شوفاژ و... و یا انداختن حوله خیس روی شوفاژ یا نزدیك بخاری).
در حمله های شدید برای تخفیف علایم، كودك را به حمام ببرید و شیرهای آب داغ را باز كنید تا هوا به سرعت مرطوب شود و تنفس او راحت تر می شود (نیاز به استحمام كودك نیست، فقط در محیط مرطوب و گرم قرار گیرد كافی است).
آیا مراجعه به پزشك برای كودكان مبتلا به خروسك ضروری است؟

برای اطمینان از ابتلای كودك به خروسك، بهتر است كودك را برای معاینه نزد پزشك متخصص اطفال ببرید.
پزشك می تواند با معاینه كودك، شدت بیماری را بررسی و اطمینان حاصل كند كه تشخیص صحیح بوده و كودك مبتلا به خروسك است و بیماری مشابه دیگری نظیر التهاب دریچه نای و ... وجود ندارد.
http://img.tebyan.net/big/1387/07/1981804297511922378919612615180234255138117.jpg
در موارد خفیف خروسك، اقدام های خانگی توسط پزشك توصیه می شود. (شربت استامینوفن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2008/2/16/61517.html) و دادن مایعات گرم و مرطوب كردن هوای اتاق كودك) ولی در موارد شدید و حاد، معمولاً كودك در بیمارستان بستری می شود تا برای تسهیل تنفس، اكسیژن یا داروهای استنشاقی به او داده شود. اگر در چنین مواردی، مجاری هوا شدیداً مسدود باشد ممكن است از طریق گذاشتن لوله داخل بینی و فرستادن آن به نای راه تنفس باز شود، منتهی جای نگرانی نیست و ظرف چند روز خروسك حاد نیز بهبود می یابد.

بنابراین توصیه می شود چنانچه كودك دچار حمله خروسك (شدید) شد، فوراً با پزشك تماس بگیرید و اگر علائم شدت یافت و بدتر شد، آمبولانس خبر كنید یا به نزدیك ترین مركز فوریت های پزشكی مراجعه کنید.
پزشك ممكن است داروهای ضدالتهاب كورتونی یا استروئیدی تجویز كند كه به كاهش تورم حنجره كمك می‌كند و باعث می‌شود كودك راحت‌تر نفس بكشد.
لازم به ذكر این است كه بیشتر كودكان مجدداً به خروسك مبتلا نمی شوند، اما كودكان مبتلا به آسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/5/2/40901.html) ممكن است در معرض حمله های مجدد بیماری (خروسك) قرار داشته باشند. برای این كودكان ممكن است درمان با داروهای پیشگیری كننده از آسم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/5/6/40982.html)توصیه شود و یا پزشك تجویز كند كه با مشاهده نخستین علایم حمله خروسك، از داروهای استنشاقی "كورتیكو استروئیدی" استفاده شود.
در هر صورت برای همه بیماران مبتلا به خروسك، چه آسمی و چه غیر آسمی، توصیه می شود، اتاق كودك مرطوب نگه داشته شود تا تنفس برای او راحت تر باشد و برای این كار بهترین روش این است كه حوله مرطوبی را روی صندلی در كنار شوفاژ یا بخاری قرار دهید و یا از دستگاه بُخور استفاده كنید (بهتر است بِخور آب جوش خالی باشد و از داروهایی مثل اكالیپتوس و... كمتر مصرف شود).
آیا لارنژیت همان خروسك است كه در بزرگسالان مشاهده می شود؟

سندروم كروپ، سندروم خاصی است كه در صورت تورم حنجره بروز می كند. معمولاً عوامل ویروسی یا باكتریایی باعث بروز این بیماری شده و گاهی به علت آلرژی، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2003/9/15/3480.html) بیمار دچار لارنژیت می شود.
در موارد ویروسی كه بیشتر دیده می شود نیاز به مصرف آنتی بیوتیك نیست و مصرف آنتی هیستامین و مرطوب كردن هوای تنفسی كافی است.
به علاوه در افراد مبتلا به لارنژیت، توصیه می شود به حنجره خود استراحت داده و چند روزی تا رفع علایم بیماری (گرفتگی صدا و...) كمتر صحبت كنند.
در موارد آلرژیك نیز با مصرف آنتی هیستامین و استراحت و مرطوب كردن هوای تنفسی بیمار بهبود می یابد، منتهی در صورت اضافه شدن عفونت، با تجویز پزشك چنانچه نیاز به مصرف آنتی بیوتیك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/3/17/38194.html) باشد، باید طبق نظر پزشك معالج عمل نمایند.
در موارد شدید كه مشكل تنفسی ایجاد می شود، شاید نیاز به تجویز هیدروكورتیزون باشد كه توصیه می شود در صورت بروز چنین شرایطی، بلافاصله به پزشك یا مراكز درمانی مراجعه شود.
بنابراین لارنژیت یا سندروم كروپ یا خروسك در عین حال كه یك بیماری ساده و خفیف است، در صورتی كه مشكل تنفسی ایجاد كند نیاز به اقدام سریع داشته و مراقبت صحیح از بیمار حیاتی است.
خروسک مزمن و بازگشت اسیده معده به مری


پژوهشگران می‌گویند کودکانی که دچار عود مداوم خروسک می‌شوند، ممکن است دچار بازگشت اسید معده به مری یا بیماری ریفلاکس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/5/22/41624.html) باشند. آنها معتقدند در بیماری ریفلاکس معده به مری، اسید معده باعث تورم و التهاب حنجره می‌شود، و به این ترتیب باعث باریک شدن راه هوایی می‌گردد.
بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) هنگامی رخ می‌دهد که عضله انتهای مری به طور کامل دهانه آن را نمی‌بندد، در نتیجه محتویات معده به داخل مری نشت می‌کنند.علائم این بیماری شامل سوزش سر دل و ترش کردن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2008/2/26/62473.html) است.

riftaina
10-01-2010, 10:01 AM
دفع پروتئین از ادرار در کودکان

http://img.tebyan.net/big/1387/06/251655910711636217132145209183561571021634.jpg

همان طور که می دانید پروتئین یکی از عناصر اصلی تشکیل دهنده بدن انسان است و نقش های مهمی در حفظ سلامت سلول های بدن به عهده دارد.
همه افراد به طور طبیعی مقداری پروتئین به صورت روزانه دفع می کنند ولی زمانی که این مقدار از حد معمول بالاتر رود می تواند غیر طبیعی بوده و عوارض زیادی را به دنبال داشته باشد.
توجه به این مساله به خصوص در کودکان حایز اهمیت است.

برای آشنایی هر چه بیشتر با مشکلات حاصل از افزایش دفع پروتئین از ادرار در کودکان پای صحبت دکتر نیلوفر حاجی زاده می نشینیم.
خانم دکتر لطفا بفرمایید دفع پروتئین از ادرار به چه معنی است؟

همه افراد به طور طبیعی پروتئین دفع می کنند و میزان آن حداکثر 100 میلی گرم به ازای هر لیتر مربع وزن بدن می باشد اگر میزان دفع پروتئین از این حد افزایش پیدا کند در این حالت دفع پروتئین، غیر طبیعی در نظر گرفته می شود و اگر بیشتر از حد مجاز پروتئین در ادرار دفع شود سندرم نفروتیک نامیده می شود.
این بیماری بیشتر در چه افرادی دیده می شود و آیا ژنتیک نیز، در ایجاد آن تاثیری دارد؟

این بیماری به دو صورت دیده می شود: اولیه و ثانویه.
شایع ترین فرم آن به صورت اولیه می باشد که در سن 2 تا 12 سالگی دیده می شود و در پسرها کمی بیشتر از دخترها شایع می باشد البته یک فرم ژنتیکی نیز وجود دارد که در اثر عوامل ژنتیکی ایجاد می شود.
عوامل ایجاد کننده این بیماری کدام است؟

عوامل ایجاد کننده بیشتر به دنبال عفونت های دستگاه تنفس (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67157) فوقانی به وجود می آید که فرم ژنتیکی آن به خصوص در سال اول زندگی و بیشتر در هفته های اول و ماه های اول خود را نشان می دهد.
عوامل ایجاد کننده بیشتر با عفونت هایی ارتباط دارد که ویرال می باشد ولی گاهی اوقات می تواند عفونت باکتریال نیز عامل ایجاد کننده آن باشد.
علایم این بیماری کدام است؟

http://img.tebyan.net/big/1387/06/1061321891933133129671382316624511324110821.jpg
در این افراد به علت دفع پروتئین زیاد از ادرار میزان آلودگی سرم کاهش پیدا می کند و بچه ها دچار ورم می شوند و به دنبال ورم ایجاد شده، بچه ممکن است مشکلات خاصی پیدا کند. با افزایش دفع پروتئین، حجم ادرار کاهش پیدا می کند و ورم در شکم بچه (تجمع مایع) ایجاد می شود و بچه دچار آسیت می شود. به علت این که این مایع محیط مناسبی برای رشد میکروب است عفونت های پوستی وعفونت های داخلی حفره شکم هم ممکن است پیدا شود و خود را به صورت درد شکمی نمایان کند.
از علایم دیگر داشتن ورم در اطراف چشم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/eyes/2008/6/17/68454.html)ها و ناحیه پلک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/eyes/2008/3/15/63804.html)به خصوص پلک فوقانی می باشد.
راه های تشخیص این بیماری کدام است؟

اولین راه تشخیص این بیماری گرفتن یک شرح حال دقیق می باشد و باید مشخص شود که آیا سابقه ناراحتی در دستگاه تنفس فوقانی وجود دارد یا نه. و در معاینه بالینی مشخص می شود که در اطراف چشم ها و ناحیه پلک ها ورم دیده می شود یا خیر. از نظر آزمایشگاهی هم باید ادرار بیمار آزمایش شود و مشخص شود که آیا در ادرار این افراد پروتئین وجود دارد؟ البته در تعداد کمی از افراد ممکن است در ادرارشان خون هم دیده شود که در این صورت یک سری آزمایشات خونی هم باید انجام شود. در این افراد باید ادرار 24 ساعته جمع شود و میزان پروتئین موجود در آن اندازه گیری شود که این اندازه گیری پروتئین موجود در ادرار 24 ساعته از نظر تشخیصی بسیار کمک کننده می باشد.
راه های درمان این بیماری کدام است؟

در مورد فرم های ژنتیکی در حال حاضر درمان شناخته شده ای وجود ندارد و فقط از درمان های نگه دارند استفاده می شود و سعی می شود از نظر دریافت کالری و دریافت پروتئین (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=253) در بچه ها دقت شود و ویتامین (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=250) هایی که تقلیل پیدا می کنند به اندازه کافی مورد رسیدگی قرار گیرند.
در مورد بچه های بزرگ تر یکی از موارد مهم درمان، محدودیت مصرف نمک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/spices/2006/3/20/16666.html)می باشد و اولین اقدامی که برای این افراد انجام می شود این است که از نمک باید به مقدار کمی استفاده کنند و مصرف مایعات (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2008/4/19/19841.html) را فقط در حد رفع تشنگی مصرف کنند و بعد از اولین تشخیص بالینی در بیمارستان بستری شوند که در این صورت ممکن است به داروهای خوراکی و حتی گاهی اوقات داروهای وریدی احتیاج داشته باشند و برای این که مقداری از دفع پروتئین را کم کنیم درمان اصلی آن را شروع می کنیم. ولی آن چه که مهم می باشد این است که در این بچه ها ممکن است پاسخ به درمان در مدت کوتاهی حاصل شود و حتی بعضی از کودکان بعد از یک هفته درمان، کاملا علایم بالینی آن ها برطرف می شود لیکن حتما والدین و پزشک باید در جریان باشند که در این حالت دارو را قطع نکنند و زیر نظر پزشک باقی بمانند.
ممکن است علیرغم پاسخ کامل به درمان تا یک ماه کامل، مصرف دارو با دوز بالا در این افراد ادامه پیدا کند. با قطع مصرف دارو زودتر از معمول، احتمال عود خیلی بالا می رود و احتمال شکست درمانی بیشتر می شود.
آیا بعد از درمان ممکن است بیماری مجددا عود کند؟

25 درصد این افراد یک بار دچار عود مجدد می شوند ولی بیشتر کودکان عودهای مکرر را تجربه می کنند به طوری که در حدود 50 درصد بچه ها امکان عود زیاد می باشد و حدود 25 درصد دچار عودهای مکرر و زیاد می باشند که معمولا عود در این افراد در ارتباط با عفونت های دستگاه تنفس فوقانی می باشد.
http://img.tebyan.net/big/1387/06/2271522391681371362161061142081191613481231212.jpg
بنابراین باید به محض ابتلای این بچه ها به هر عفونتی به بیمارستان برده شوند، تا بدین وسیله بتوان در این مرحله، از پیشرفت عفونت جلوگیری کرد و اگر در مراحل اولیه عفونت، نسبت به درمان اقدام شود احتمال دارد با مصرف آنتی بیوتیک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/3/17/38194.html) به تنهایی و بدون شروع کورتون از عود این بیماری جلوگیری شود.
پس دقت داشته باشید که این مساله با اقدام سریع و به موقع ارتباط مستقیم دارد. به عبارتی در این مرحله سریع مراجعه کردن اهمیت به سزایی دارد.
عدم درمان به موقع در این بیماران چه عوارضی دارد؟

یکی از عوارض عدم درمان به موقع، دفع پروتئین زیاد از طریق ادرار می باشد. دفع مداوم پروتئین از ادرار، به کلیه آسیب وارد کرده و می تواند موجب اختلال در عملکرد کلیه شود. از علایم بیماری، در زمان عود بیماری، افزایش چربی های خون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/heart/2007/5/26/41749.html)می باشد یعنی در این مرحله چربی های خون به مقدار زیادی در این بچه ها افزایش پیدا می کند البته چربی های خون در بچه هایی که به موقع درمان می شود، کاهش پیدا می کند و مشکلی برای بچه ایجاد نمی شود. ولی بچه هایی که به مدت طولانی در معرض این چربی های بالا قرار می گیرند مانند بالغین می توانند در معرض بیماری های قلبی و عروقی (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=67155)و چربی بالا باشند.
توصیه شما به افراد در مقابله با این بیماری چیست؟

هان طور که ذکر شد در این بیماری امکان پیشگیری وجود ندارد، درمان به موقع بسیار حایز اهمیت است. به ندرت دیده می شود که خیلی از والدین به محض این که کوچک ترین تورمی در ناحیه اطراف پلک بچه ها مشاهده می کنند بسیار نگران می شوند که نکند فرزندشان دچار مشکل کلیوی شود(که در این جا لازم به ذکر است که تورم پلک به دنبال بیماری کلیوی فقط پلک فوقانی را درگیر می کند ولی در بسیاری موارد والدین با شکایت تورم پلک تحتانی مراجعه می کنند و نگران بیماری کلیوی می باشند ولی تورم پلک تحتانی به تنهایی می تواند در اثر مشکلات آلرژیک یا مشکلات کم خونی و یا بی خوابی و یا عفونت های دیگر باشد و اصلا مشکل کلیوی در این گونه بچه ها مطرح نمی باشد)، در این گونه موارد نگران مشکل کلیوی نباشند ولی چنان چه واقعا بچه دچار تورم پلک فوقانی شد و به خصوص اگر صبح ها شدت پیدا کرد(که البته ممکن است در اوایل آن قدر خفیف باشد که 2 ساعت بعد از خواب از بین برود و خیلی جلب نظر نکند) باید سریعا به پزشک مراجعه کنند و اقدامات درمانی را برای این بچه ها شروع کنند و هرچه سریعتر برای این بچه ها بیماری تشخیص داده شده و درمان شروع شود.

riftaina
10-01-2010, 10:02 AM
كلسترول كودك هم بالا می رود؟


http://img.tebyan.net/big/1387/06/1911911712722410311020639607014672181147.jpg
بسیارى از والدین حتى به وجود كلسترول بالا در فرزند خود، فكر هم نمى كنند، اما باید بدانیم افزایش میزان كلسترول خون، عامل اصلى ابتلا به بیماری هاى قلبى (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/heart/2008/7/14/70292.html) و سكته (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/heart/2007/2/17/32723.html) است و تحقیقات اخیر پزشكان نشان مى دهد كه ابتلا به بیمارى قلبی مزمن، اغلب ریشه در كودكى افراد دارد.
تا كنون به كلسترول بالا در كودكان اهمیت چندانى داده نمى شد، اما اخیراً پزشكان معتقدند وجود كلسترول بالا در كودكان باعث بروز مشكلات عمده اى مى شود. در چند سال اخیر ما شاهد افزایش وزن زیادى در كودكان بوده ایم كه این افزایش وزن، باعث بالا رفتن میزان كلسترول در آنها مى شود و چون مشكلات ناشى از افزایش كلسترول براى سال ها پنهان باقى مى ماند، تشخیص ارتباط بین سلامتى كودك و افزایش كلسترول براى بسیارى از والدین آسان نیست، اما باید از میزان كلسترول كودك خود مطلع باشید، به خصوص اگر در یكى از والدین سابقه بیمارى افزایش كلسترول وجود داشته باشد.
كلسترول چیست؟

كلسترول یكى از انواع چربی هاست كه توسط كبد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2008/6/14/68143.html) در بدن تولید مى شود و براى ساخت دیواره سلولى، برخى از انواع هورمون ها و بافت ها مورد استفاده قرار می گیرد.
اگر هیچ گاه یك غذای پُر چرب نخورید، باز هم بدن شما به میزان کافی كلسترول خواهد داشت، زیرا براى انجام عملكردهایش، آن را می سازد. در حقیقت كبد روزانه حدود 1000 میلی گرم كلسترول تولید مى كند و بقیه كلسترول موجود در بدن، از طریق غذاهاى مصرفى حاصل می شود.
http://img.tebyan.net/big/1387/06/75585141411137716522415769664787227226.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/06/20314713522514166211199491771192551615323345.jpg)
سبزیجات (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=242)، میوه ها (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=243)و حبوبات (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/cereals_legumes/2007/1/28/32084.html) كلسترول ندارند، اما زرده تخم مرغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/otherfoods/2005/4/2/10941.html) ، گوشت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2007/5/1/40810.html)، غذاهاى دریایى (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2006/4/24/17025.html) ، مرغ و لبنیات دارای كلسترول هستند.
كلسترول چگونه عمل مى كند؟

كلسترول به تنهایى در بدن حركت نمى كند، بلكه با پروتئین تركیب مى شود و از طریق جریان خون به جایى كه مورد نیاز است، مى رود. ترکیب پروتئین و كلسترول را با هم " لیپوپروتئین" مى نامند. دو نوع لیپوپروتئین در خون وجود دارد:
LDL (لیپوپروتئین با غلظت کم Low Density Lipoprotein)
HDL (لیپوپروتئین با غلظت بالا High Density Lipoprotein)
LDL به نام "کلسترول بد" و HDL به نام "کلسترول خوب" مشهور است.
ممكن است شما بارها در محل كار خود از یكى از همكارانتان شنیده باشید كه مى گوید: " به گفته ی پزشک،LDL من بالاست و HDL من پایین است." و با خود فكر كرده باشید كه معنى این جمله چیست؟
چنانچه میزان LDL در جریان خون بالا باشد، مى تواند دیواره اى در شریان ها(سرخرگ ها) بسازد كه این دیواره مى تواند باعث سفت شدن رگ هاى خونى، باریک شدن یا بسته شدن آنها شود. سخت و سفت شدن شریان ها را تصلب شرایین (atherosclerosis) مى گویند.
چنانچه لخته خونی ساخته شود و در شریان ها انسداد پیدا كند، فرد به حمله قلبى یا سكته دچار مى شود، علاوه بر این، تصلب شرایین مى تواند باعث كاهش جریان خون به دیگر ارگان هاى حیاتى بدن مثل كلیه و روده ها شود.
یك سوم تا یك چهارم كلسترول بدن افراد را "كلسترول خوب" یا HDL تشكیل مى دهد. HDL كلسترول را از شریان ها دور مى كند و به كبد باز مى گرداند، جایى كه باید طى فرآیندی به تمام نقاط بدن فرستاده شود.
میزان بالاى LDL خطر ابتلا به حمله قلبى و سكته را افزایش مى دهد، اما میزان زیاد HDL مى تواند این خطر را از بین ببرد و از سیستم گردش خون هم محافظت كند. اما به طور كلی میزان بالاى كلسترول در خون مى تواند منجر به ایجاد مشكلاتى در سلامت فرد شود.
آیا باید نگران میزان كلسترول فرزندم باشم؟

سه عامل مهم براى افزایش سطح كلسترول خون وجود دارد:
1- رژیم غذایى غنى از چربى به خصوص چربی هاى اشباع، كه معمولاً در چیپس (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/nutrition_news/2006/9/13/23906.html)و تنقلات (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/food_maintenance/2007/7/3/43097.html) و غذاهای آماده (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/healthy_nutrition/2007/8/5/44070.html)(فست فودها) میزان این چربی ها زیاد است.
2- عوامل موروثى، یعنی وجود بیمارى افزایش كلسترول در پدر و مادر یا یكى از آنها.
3- چاقى (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2007/12/17/55817.html) كه هم مربوط به رژیم غذایى و هم مربوط به عدم ورزش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sport/2007/2/4/32366.html) و تحرك بدنی است.
دیگر عوامل خطرساز براى ابتلا به بیمارى قلبی مزمن شامل افزایش فشار خون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/heart/2006/6/3/17811.html) ، كشیدن سیگار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/smoking/2008/1/30/59880.html) و دیابت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/diabetes/2008/4/24/65369.html)است.
اگر كودك شما، فعال است، غذاى سالم مى خورد، سابقه بیمارى افزایش كلسترول در خانواده را ندارد و چاق نیست، لازم نیست نگران میزان كلسترول خون او باشید و ناراحتى به خود راه ندهید.

riftaina
10-01-2010, 03:24 PM
سلیاک بعد از 6 ماهگی آشکار می‌شود

http://img.tebyan.net/big/1387/06/1914218898203366874198202226213220103202249.jpg

در جدار روده ی کوچک، میلیون‌ها برجستگی انگشت مانند وجود دارد که به آنها "پُرزهای روده" می‌گوییم و کارشان جذب مواد غذایی است.
در بیماری سلیاک این پُرزها صاف شده و جذب مواد غذایی مختل می‌شود. در واقع روده کودک به یک نوع پروتئین به نام "گلوتن" که در گندم و جو موجود است، حساسیت شدید نشان می‌دهد و جدار روده یا همان پرزها، آسیب می‌بینند.
علائم

برای همین، کودک با ثابت ماندن وزن یا کاهش وزن (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/loss_weight/2003/7/3/2691.html) ، رنگ‌پریدگی و ضعف، اسهال (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/2/19/32805.html)، اتساع شکم و نفخ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/digestive/2007/5/24/41714.html)مواجه می‌شود.
علائم فوق به صورت تدریجی و پس از دادن غذاهایی مثل نان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/cereals_legumes/2008/6/24/68937.html) و بیسکوییت پس از شش ماهگی به کودک بروز پیدا می کنند.

تشخیص

http://img.tebyan.net/big/1387/06/18616226788144209127861316994821592252.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/06/1924711420729291341051272454617413623296114.jpg)
راه تشخیص سلیاک، انجام آزمایش خون است که در این آزمایش، آنتی‌بادی‌هایی را که علیه بافت روده هستند، اندازه گیری می کنیم و اگر نتیجه مثبت بود، برای تشخیص قطعی سلیاک، باید با آندوسکوپی، نمونه کوچکی از بافت روده ی کودک بگیریم (بیوپسی) و به پاتولوژی بفرستیم.
در آنجا بر اساس تغییرات و صاف‌شدن پرزهای روده، بیماری را به سه دسته تقسیم می‌کنیم و بر اساس رده‌بندی سلیاک، درمان آغاز می‌شود.
درمان

به طور معمول، به کودک یک رژیم غذایی بدون گندم می‌ دهند تا بهبود یابد.
بررسی یک مطالعه در تهران

در مرکز طبی کودکان تهران، در حال انجام مطالعه‌ای هستیم تا بچه‌های مبتلا به سلیاک را که هیچ علامتی ندارند، در سطح شهر تهران شناسایی کنیم.
برای این کار 600 تا 700 نمونه خون را تحت بررسی قرار دادیم. اما اغلب یک هشتصدم افراد مبتلا به سلیاک بدون علامت هستند که اگر روی رژیم غذایی بدون گندم باشند، مشکل برطرف می‌شود.
در صورت رعایت ‌نکردن نکات درمانی، بروز بیماری بدخیمی مانند لنفوم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/cancer/2006/3/14/16496.html)(سرطان غدد لنفاوی) دور از انتظار نیست.

دقت کنید که کودکان مبتلا به کم‌کاری تیروئید (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/gland/2007/12/4/55015.html) ، مبتلایان به دیابت نوع یک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/diabetes/2007/3/13/38176.html)و مبتلایان به سندرم داون جزو گروه‌های در معرض خطر سلیاک هستند.
http://img.tebyan.net/big/1387/06/1821734100227541161732021214219439101200155.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/06/21024815570222332232513815681125136207210217.jpg)
در تحقیقی که من انجام دادم، 6/5 کودکان مبتلا به دیابت نوع یک، مبتلا به سلیاک هم بوده‌اند. پس باید هنگام شروع غذای جامد(تغیه تکمیلی) بعداز 6 ماهگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html) حتما تحت بررسی باشند.
در صورتی که کودک شما رژیم غذایی بدون گلوتن را مصرف کند، سلامتی و رشد طبیعی او تامین خواهد شد. اما باید در سراسر عمر این رژیم غذایی را حفظ نماید و از غذاهای جانشین مناسب(به جای گندم و جو) بهره بگیرد.

riftaina
10-01-2010, 03:26 PM
چاره اشک ریزش در کودکان

http://img.tebyan.net/big/1387/06/6962351887508806713823416117217548220.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/06/2281754418467761361311325120525991995378.jpg)
آیا تا به حال نوزادان تازه متولد شده را در حین گریه کردن دیده‌اید؟ با اینکه تقلای زیادی در گریه کردن می‌کنند، ولی چشمان آنها همچنان خشک است و اشکی از آن سرازیر نمی‌شود. آیا می‌دانید علت این امر چیست؟
علتش این است که آغاز تولید اشک در کودکان سه هفته پس از تولد اتفاق می‌افتد. به همین دلیل اغلب کودکان در یک ماه اول پس از تولد، گریه ی بدون اشک دارند.
اشک پس از تولید به وسیله غدد تولیدکننده اشک باید سطح چشم را مرطوب کرده، یک لایه حفاظتی جلوی چشم ایجاد کند و سپس توسط سیستم تخلیه اشکی به داخل بینی تخلیه شود، زیرا چشم از طریق سیستم تخلیه اشکی با بینی در ارتباط است. از طرف دیگر، کارکرد صحیح پمپ تخلیه اشکی وابسته به عملکرد صحیح عضلات پلک، مژه‌ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/eyes/2007/11/26/54366.html)ها و در نهایت، قرار گرفتن صحیح بافت‌های اطراف چشم در محل طبیعی خودشان است.
اگر هر کدام از این اعضا کار خود را به درستی انجام ندهند، موجب پیدایش مشکلاتی می‌شود که یکی از آنها اشک ریـزش از چشـم است.
در گفتگویی با دکتر محسن بهمنی کشکولی، فوق‌تخصص جراحی پلاستیک چشم و مجاری اشکی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی ایران درباره اشک ریزش از چشم کودکان اطلاعات جالبی گرفته‌ایم که پیش روی شماست.

آقای دکتر، به ‌طورمعمول، والدین اولین افرادی هستند که متوجه غیرطبیعی بودن اشک چشم نوزادان می‌شوند. آنها چه علایمی را ممکن است ببینند؟


http://img.tebyan.net/big/1387/06/1977842606810782239161223211550104159207.jpg
گاهی نوزادان و کودکان دچار انسداد مجرای اشکی، اشک ریزش مداوم همراه با عفونت سطح چشم و ترشحات چسبناک و چسبیدن مژه‌ها به هم می‌شوند. گاهی هم به علت انسداد در بخش ابتدایی و انتهایی سیستم تخلیه اشکی، یک ضایعه برآمده در ناحیه داخلی پلک چشم به رنگ خاکستری یا آبی ایجاد می‌شود که اغلب با فشار به آن، تخلیه صورت می‌گیرد، ولی دوباره به علت تجمع مایع، ضایعه تشکیل می‌شود. گاهی نوزادان به علت وجود هم‌زمان یک کیست داخل بینی یا در محل انتهایی مجرای تخلیه اشک به داخل بینی، دچار مشکل در تنفس به‌خصوص در هنگام شیر خوردن می‌شوند. گاهی هم به علت اشک‌ریزی مداوم، در پلک پایین التهاب، قرمزی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/eyes/2007/4/17/40380.html) و خشکی پوست ایجاد می‌شود.
در حالت عادی در فصول گرم سال، کودکان به علت انسداد ناقص در مسیر تخلیه مجرای اشکی، دچار مشکل نیستند، ولی در هنگام سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/12/15/55657.html)، در معرض باد و سرما قرار گرفتن و یا حساسیت دچار اشک ریزی می‌شوند. در موارد بسیار شدید عفونت کیسه اشکی، یک تورم بزرگ در ناحیه داخلی چشم و تورم متوسط یا شدید در پلک‌های فوقانی و تحتانی، همراه با ترشحات چرکی مشاهده می‌شود که تقریبا یک مورد اورژانس است و باید هرچه سریع‌تر رسیدگی شود.

چه عواملی می‌توانند ایجادکننده این مشکل باشند؟


اشک‌ریزی در نوزادان و کودکان می‌تواند به علت افزایش تولید اشک باشد. این امر می‌تواند از یک عفونت ساده سطح چشم، غیر طبیعی بودن محل قرار گرفتن مژه‌ها و حاشیه پلک و در نتیجه تحریک قرنیه، فشار بالای مادرزادی چشم، فلج بودن عصب صورت و یا التهابات داخل چشم ناشی شده باشد. علت بسیار شایع‌تر آن انسداد مسیر سیستم تخلیه اشکی است که حدود شش درصد از نوزادان به این مشکل مبتلا هستند.
بهترین گزینه برای تشخیص غیرطبیعی بودن اشک‌ریزش از چشم چیست؟

بهترین وسیله تشخیص، گزارش والدین از نوع علایم است. بنابراین توصیه می‌شود که والدین تمام اطلاعات مربوط به علایم به وجود آمده در کودک را در اختیار چشم پزشک قرار دهند. یک معاینه چشمی‌ همراه با تست‌های تشخیصی سیستم تخلیه اشکی در بیشتر موارد به تشخیص انسداد مجرای اشکی کودکان منجر می‌شود. چشم پزشک در این معاینه بررسی سایر علل پلکی و چشمی را ‌که به اشک‌ریزی منجر می‌شود انجام می‌دهد تا مشکلات همراه با انسداد مجرای اشکی هم تشخیص داده شود. در مواردی که یک ضایعه فقط در بخش داخلی پلک‌ها وجود دارد، به‌ ندرت ممکن است تشخیص قطعی در اتاق عمل همراه با درمان انجام گیرد تا با ضایعات احتمالی عروقی و مغزی این ناحیه افتراق انجام پذیرد.
http://img.tebyan.net/big/1387/06/149127163134183192982424652353922409323.jpg
درمان به چه شکل است و از چه زمانی شروع می‌شود؟

درمان اشک‌ریزی ناشی از انسداد مجرای اشکی بلافاصله پس از تشخیص در سنین پایین شروع می‌شود. در مرحله اول درمان شامل ماساژ صحیح سیستم تخلیه اشکی همراه با قطره‌های چشمی ‌و بینی است. انجام صحیح ماساژ و استفاده به موقع و نه دایمی ‌از قطره‌ها سبب می‌شود که حدود 90 درصد موارد انسداد تا سن یک سالگی از بین برود.
پس نیازی به بستری شدن کودک نیست؟


ببینید، گاهی به علت عفونت ایجاد شده، تورم کیسه اشکی و گسترش عفونت به پلک‌ها و بافت‌های اطراف، کودک نیاز به بستری شدن، دادن آنتی بیوتیک وریدی و بلافاصله میل زدن در مجرای اشکی دارد. در این‌باره نباید در مرحله اول به ماساژ و قطره اکتفا کرد.
میل زدن؟


بله، اگر درمان‌های اولیه موثر نباشد، کودک به میل زدن مجرای اشکی نیاز دارد. این عمل به ‌طور معمول پس از شش ماهگی انجام می‌شود. جراح می‌تواند این عمل را با و یا بدون استفاده از آندوسکوپ انجام دهد. استفاده از آندوسکوپ به بهتر بررسی کردن سیستم تخلیه اشکی در داخل بینی و رفع احتمالی اشکالات دیگر این ناحیه منجر می‌شود.
اگر باز هم مجرا باز نشد، چه می‌کنید؟

قدم بعدی برای درمان انسداد مجرای اشکی در کودکان، گشاد کردن و لوله گذاری در مجرای اشکی است. در این عمل، لوله‌ای در داخل سیستم کارگذاری می‌شود تا لوله ی بسته شده را باز نگه دارد. این لوله سه تا شش ماه بعد برداشته می‌شود. لازم به ذکر است که گاهی در مرحله اول درمان در حین میل زدن مجرای اشکی، جراح متوجه تغییراتی در سیستم تخلیه اشکی می‌شود که به لوله گذاری در همان مرحله منجر می‌شود. اگر این درمان‌ها نیز موثر واقع نشود، کودک به عمل باز کردن سیستم تخلیه به بینی نیاز دارد. این عمل هم از خارج به ‌صورت برش در روی پوست داخل پلک و هم از طریق داخلی یعنی از طریق بینی با استفاده از آندوسکوپ انجام می‌گیرد. گزارش‌های متعدد نشانه 95 درصد موفقیت برای روش خارجی و 70 درصد برای روش داخلی است. روش خارجی برای همه کودکان قابل انجام است، ولیکن روش داخلی در بعضی موارد قابل انجام نیست. بنابراین پس از مشورت با جراح مجرای اشکی، نوع عمل جراحی انتخاب خواهد شد.
به نکات زیر توجه کنید:
http://img.tebyan.net/big/1387/06/18654175123166137431127119018710201125171.jpg


1) با دقت توصیه مربوط به ماساژ دادن سیستم اشکی را اجرا کنید.
2) در صورت هر گونه تورم و قرمزی در محل پلک‌ها با پزشک خود تماس بگیرید.
3) قطره‌های چشمی ‌و بینی را طبق دستور استفاده کنید.
4) از کرم‌های ساده برای چرب کردن پوست پلک‌ها استفاده کنید تا اشک ریزش موجب صدمه به پوست این نواحی نشود.
5) علایم و شدت انسداد مجرای اشکی در هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است. بنابراین توصیه‌های درمانی برای هر کودک با دیگری نیز متفاوت است.
6) هنگامی‌که لوله در سیستم مجرای اشکی وجود دارد، ممکن است در داخل چشم لوله دیده شود و یا در بینی احساس و یا دیده شود. والدین باید مراقب باشند تا لوله به وسیله کودک دستکاری نشود و در هرگونه بیرون زدگی لوله از چشم و یا بینی، با جراح تماس بگیرند.

riftaina
10-02-2010, 02:45 AM
ادرار سوختگي در کودکان

http://img.tebyan.net/big/1387/04/119164240951728171001891671453063245214.jpg
پوست با سطحي حدود 2 مترمربع، يکي از بزرگ ترين اعضاي بدن است که 16 درصد وزن بدن را تشکيل مي ‌دهد و سد محافظتي بين محيط خارج با عضلات، اعضاي دروني، رگ‌هاي خوني و اعصاب بدن است. ظاهر پوست به طور گسترده‌اي تغيير مي ‌کند و اين تغيير نه تنها ناشي از عواملي همچون افزايش سن است، بلکه نشان دهنده ي نوسانات هيجاني و سلامت جسمي و روحي فرد نيز هست.
با اين همه، اصول مشخصي وجود دارد که با به کار بستن آنها مي‌ توان روند اين تغييرات طبيعي را آهسته کرد و سلامت و زيبايي پوست را حفظ نمود.
مراقبت از پوست كودكان

حتماً شما هم با انواع و اقسام فرآورده‌هايي كه براي پوست كودكان تهيه شده و در اغلب داروخانه‌ها موجود است، برخورد كرده‌ايد؛ مثل كرم مرطوب‌كننده (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2007/3/26/39899.html) بچه، لوسيون‌هاي پاك‌كننده، لوسيون‌هاي ضدآفتاب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2005/8/21/12659.html)، كرم پاي بچه‌ و ... .
پوست شيرخواران، نوزادان و كودكان ساختاري متفاوت از پوست بزرگسالان دارد. اين تفاوت‌ها به‌ طور عمده شامل نازك تر بودن لايه خارجي پوست(اپيدرم)، كمتر بودن ضخامت لايه محافظ شاخي پوست، كمتر بودن فيبرهاي كلاژن و الاستين و در نتيجه كاهش مقاومت و انعطاف‌پذيري پوست، عدم تمايز كامل غدد مولد چربي و عرق پوست و تراكم كمتر فوليكول‌هاي مولد مو است. به دليل اين اختلاف، پوست شيرخواران نسبت به بزرگسالان لطيف تر، نازك تر و در برابر آسيب‌هاي محيطي حساس تر و تحريك‌پذيرتر است. از سوي ديگر چون كودكان و شيرخواران قدرت و اختيار دفع ادرار و مدفوع را ندارند، ناگزير والدين از پوشك يا پارچه(کهنه) و لاستيكي استفاده مي‌ كنند.
تماس مداوم با پوشك مرطوب و آلوده، حساسيت پوست نسبت به آمونياك موجود در ادرار، تجمع باكتري‌هاي موجود در مدفوع، تكرار دفع ادرار و مدفوع به ‌ويژه در كودكاني كه با شير مادر تغذيه مي‌‌ شوند و حساسيت نسبت به مواد شوينده‌ جهت تميزكردن كهنه، موجب مي‌ شوند كه پوست شيرخوار در محل تماس با پوشك يا كهنه و لاستيك دچار قرمزي و التهاب شود كه به اين حالت در اصطلاح "ادرار سوختگي" مي ‌گويند.
ادرار سوختگي به علت عدم توجه و پيشگيري نكردن صحيح، به وفور ديده مي‌ شود و در صورت عدم درمان به موقع مي ‌تواند، عوارض شديدتري مانند عفونت‌هاي قارچي يا باكتريايي را به دنبال داشته باشد.

همچنين حساسيت‌هاي پوستي ناشي از تماس مكرر پوست نوزادان با انواع مواد شوينده و صابون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2008/1/7/57492.html)‌ها، علاوه بر ايجاد انواع آلرژي‌ها در نوزادان و شيرخواران، با از بين بردن لايه چربي سطح پوست نوزاد (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=65826)، موجب خشكي پوست، حساسيت، خارش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2007/11/19/53785.html) يا اگزما (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2006/1/29/15209.html)ي پوستي مي ‌شود.
اين گونه موارد، استفاده از مواد و فرآورده‌هاي محافظ پوست كودكان را الزامي مي‌ كند.
ادرار سوختگي کودکان

يکي از عوارض پوستي شايع در ميان کودکان ادرار سوختگي است. بعضي از کودکان ممکن است نسبت به آمونياک موجود در ادرارشان واکنش نشان دهند. اين واکنش مي‌ تواند از حالت سرخ‌شدن کشاله ران، پوسته پوسته شدن، تاول‌هاي ريز، حتي حالت زخم شدن توأم با خارش و گاهي سوزش، خود را نشان بدهد. قارچ يا عفونت باکتريايي نيز مي ‌تواند به اين عارضه اضافه شود.
علت

سه مورد اصلي را مي ‌توان در ايجاد ضايعات کشاله ران کودکان عنوان کرد:
1) عامل آمونياکي‌ ادرار
2) عامل تماسي
3) ساير بيماري‌هاي پوستي
محل ادرار سوختگي

در کودکان اين عارضه تا مرز پوشک درگيري ايجاد مي کند. باسن، قسمت پاييني شکم و قسمت داخلي ران اغلب درگير مي‌ شود. اگر عارضه مقداري طول کشيده باشد، پوست در محل ضايعه کمي کلفت خواهد شد.
اگر عوامل ايجادکننده اين عارضه همچنان ادامه داشته باشند، ممکن است ساير قسمت‌هاي بدن نيز گرفتار شوند، يعني مشکل توسعه پيدا کرده و حتي ممکن است قسمت اصلي عارضه نيز زخمي شود.
درمان

چنانکه گفته شد، تماس با ادرار و آمونياک موجود در آن از عواملي است که اين عارضه را ايجاد مي ‌کند، پس:
- بايد تا حد امکان از بستن پوشک و نايلون به محل خودداري کنيد، ولي اگر گاهي استفاده از پوشک لازم باشد، بهتر است از دو تا سه عدد پوشک با هم استفاده کرد تا جذب ادرار بيشتر شده و تماس بدن با ادرار کمتر شود.
- بايد از شستشوي بيش از حد محل با آب و صابون و مواد ضدعفوني کننده خودداري کنيد. پس از شستشو با آب، در صورت لزوم از صابون‌هاي ملايم استفاده شود و سپس محل به طور کامل خشک شود.
- زدن پودر بچه مي ‌تواند کمک‌کننده باشد.
- بهتر است به جاي استفاده از حوله، براي خشک کردن، محل را پس از شستشو با باز گذاشتن و هوا خوردن خشک کنيد.
- بايد از پوشک هايي با بسته بندي و نشان استاندارد استفاده کنيد. بعضي از پوشک‌ها خود حالت آلرژي(حساسيت) ايجاد مي‌ کنند و آلرژي زمينه‌ساز سوختگي ادراري مي ‌شود.
اگر با رعايت کردن موارد گفته شده ضايعه بهبود نيافت، بهتر است به پزشک مراجعه کنيد. زيرا همانطور که گفته شد، ممکن است قارچ يا عفونت باکتريايي به اين عارضه اضافه شود و بيماري‌هاي ديگري مي ‌تواند عامل ايجاد کننده و يا حتي تشديد کننده آن باشند که در اين باره تشخيص افتراقي و درمان آنها با پزشک متخصص است.

riftaina
10-02-2010, 02:46 AM
درمان اسهال کودکان


http://img.tebyan.net/big/1387/04/118361302202382253158244101955930109492.jpg
اسهال و استفراغ از بیماری‌های شایع دوران کودکی هستند و با وجود اینکه در بزرگسالی هم اتفاق می ‌افتند، اما بروز آن در بچه‌ها و به خصوص دوران شیرخوارگی بسیار مهم تلقی می‌ شود.
قصد من از نگارش این یادداشت، آموزش نکاتی اساسی در پیشگیری از آن است چون تأکید روی اسهال و استفراغ به علت عوارضی است که بر جای می گذارند.
اگر بتوانید از بروز آنها جلوگیری کنید و یا لااقل از بروز عوارضی مانند کم‌آبی ناشی از آن پیشگیری کنید، بهترین اقدام را در روند درمان انجام داده‌اید. اما چطور می‌ توانید این کار را انجام دهید.
اول از همه باید بدانید بچه‌ها تا پیش از شش ماهگی تنها باید با شیر مادر تغذیه شوند. شیوع اسهال و استفراغ در کودکانی که از شیشه و پستانک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/6/22/68751.html)استفاده می ‌کنند، بیشتر است، چون این وسایل به راحتی آلودگی‌ها را انتقال می ‌دهند. چه دست‌های آلوده‌ای که پستانک یا سرشیشه را بارها در دهان کودک می ‌برد!
اغلب موارد اسهال از نوع ویروسی است، ولی اگر اسهال میکروبی و انگلی اتفاق بیفتد، باید خیلی مواظب باشید، چون غیر از عارضه کم‌آبی، با تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2008/4/22/65320.html) و وجود خون در مدفوع نیز همراه است. بنابراین اگر کودک شما دل‌پیچه دارد و خون و بلغم (تکه‌های سفید رنگ) در مدفوع او می ‌بینید، موضوع را جدی گرفته و به پزشک مراجعه کنید تا با تشخیص سریع و تجویز آنتی‌بیوتیک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/3/17/38194.html) اختصاصی، روند درمان تسریع شود.
شما برای جلوگیری از عوارض کم‌آبی و افت فشار خون احتمالی و یا حتی شوک، باید حتماً از پودر او.‌آر.اس ( (ORSاستفاده کنید. یک بسته ی آن را در یک لیتر آب جوشیده حل کرده و خنک کنید و با قاشق یا فنجان به کودک بدهید. مبادا آن را در شیشه شیر بریزید. سعی کنید هر چند دقیقه یک قاشق به او بدهید، به خصوص اگر کودک استفراغ می ‌کند. کودک مبتلا به کم‌آبی، با میل و رغبت از این مایع معجزه‌آسا خواهد نوشید.

دادن تکه‌های خرد شده یخ (یخ پودری شکل) نیز مناسب است. او.آر.اس نه تنها آب، بلکه املاح اساسی مثل سدیم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2003/7/30/2959.html)و پتاسیم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2004/5/4/6416.html) را داراست.
تغذیه کودک شیرخوار را همچنان با شیر مادر ادامه بدهید و اگر غذا می ‌خورد، لزومی به پرهیز غذایی نیست. همه چیز بخورد، ولی مایعات شیرین که تشدید کننده اسهال است را قطع کنید و به جای آن دوغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2004/7/26/7611.html)و ماست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2004/12/8/9613.html)به کودک بدهید.
اگر آب‌میوه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/nutrition_news/2006/6/12/18021.html)دوست دارد، حتماً به طور طبیعی، آن را در منزل تهیه کنید و مصرف نوع آماده صنعتی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2007/6/10/42196.html) آن ممنوع است.
میوه سیب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/other_fuits/2006/10/30/28084.html) خیلی خوب است اما آب سیب به بچه ندهید.
بهترین مایع آب و او.آر.اس است.
نکته:
چندی پیش شرکت تولیدکننده‌ای برای بهبود طعم بد او.آر.اس، مواد طعم‌دار به آن افزوده بود که این اشتباه جبران‌ نشدنی است، چون بچه‌ای که حتی کم‌آبی ندارد، از طعم آن خوشش می ‌آید و با نوشیدن آن، تنظیم املاح سدیم و پتاسیم‌ در بدنش به هم می‌ خورد که این مشکل‌آفرین خواهد بود.

riftaina
10-02-2010, 02:48 AM
خطر عفونت گوش با مکیدن پستانك


متخصصان اطفال همیشه تأكید داشته‌اند كه از پستانك برای ساكت كردن شیرخواران استفاده نشود.
http://img.tebyan.net/big/1387/04/722282039411820977132219208102149241146163.jpg
به تازگی شواهد جدیدی به نفع این توصیه قدیمی پزشكان به دست آمده كه نشان می ‌دهد استفاده از این وسیله، می ‌تواند علاوه بر خطرات و زیان‌های قبلی، احتمال ابتلای شیرخوار به عفونت‌های گوش را نیز افزایش دهد.
به گزارش بی‌بی‌سی، در این مطالعه كه توسط محققان مركز پزشكی اوترخت هلند انجام شده، مشخص شده كودكانی كه از پستانك استفاده می ‌كنند، تا 90 درصد بیشتر از سایر كودكان در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های مكرر گوش میانی هستند.
پیش از این بیشتر پزشكان به‌ طور شهودی اعتقاد داشتند كه استفاده از پستانك، ممكن است راه ورودی برای انواع باكتری‌هایی باشد كه باعث عفونت گوش می‌ شود، اما شواهد پژوهشی در این باره وجود نداشت تا اینكه این مطالعه جدید انجام شد.
در این مطالعه حدود 500 كودك زیر 4 سال، برای مدت 5 سال از لحاظ ابتلا به عفونت گوش میانی بررسی و پیگیری شدند و محققان از مقایسه گروهی از آنان كه عادت به مكیدن پستانك داشتند، با آنها كه این عادت را نداشتند، به این نتیجه رسیدند كه این برداشت شهودی پزشكان صحیح است و یكی از دلایل عفونت‌های مكرر گوش میانی(عفونت‌هایی كه اغلب پاسخ خوبی به درمان نمی‌ دهند)، مكیدن پستانك است.
از آنجا كه حلق و گوش، به هم مرتبط هستند، دهان، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/7/21/43618.html)راه خوبی برای ورود باكتری‌ها محسوب می‌ شود. ضمن اینكه اولین نوبت عفونت، باعث حساس شدن مجاری و بدن كودك به آن باكتری خاص شده و دوره‌های بعدی عفونت را به ‌دنبال دارد.
درمان عفونت گوش میانی معمولاً پرهزینه است و عوارض خاص خود را دارد، به همین دلیل، تكیه اصلی روی پیشگیری از این عفونت است.
اگر شیرخواری همزمان هم پستانك می ‌مكد و هم به طور مكرر دچار عفونت گوش میانی یا "اوتیت مدیا" (otitis media)می‌ شود، بهتر است به والدین او توصیه كرد او را از پستانك بگیرند.

همانطور كه اشاره شد، پیش از این نیز پزشكان با مصرف پستانك مخالف بودند. علاوه بر عفونت گوش، به ‌نظر می ‌رسد استفاده از پستانك می ‌تواند راه خوبی برای ورود عفونت‌های گوارشی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2005/7/13/12119.html)نیز باشد.
هر قدر هم كه والدین مراقب تمیزی و شست‌وشوی پستانك باشند، بازهم كودك دائما آن را از دهان خود بیرون می ‌اندازد و شاید اگر بررسی دقیقی روی پستانك‌ها انجام گیرد، مشخص شود كه چه تعداد زیادی از انواع میكروب‌ها روی آن رفت‌وآمد دارند.
اما غیر از عفونت، پستانك‌ها یك مشكل دیگر هم دارند و آن اینكه درست مثل شیشه، به ‌دلیل شكل ویژه و سهل‌الوصول بودنش، از تمایل شیرخوار به مكیدن سینه مادر كم می ‌كنند.
این موضوع، به ‌ویژه در ماه‌های اول زندگی كودك كه شیر مادر تنها منبع غذایی او محسوب می‌شود،بسیار حساس و مهم است.
كودك، به شكل شیشه و پستانك عادت می ‌كند و دیگر تلاشی برای سازگار كردن خود با شكل سر سینه مادر نمی ‌كند و این باعث می ‌شود تلاش مؤثری برای مكیدن سینه مادر انجام ندهد و نسبت به آن بی‌ حوصله شود؛ كم و بد مكیدن سینه مادر همان و سیر نشدن شیرخوار همان. به این ترتیب كودك كم‌ حوصله‌تر شده و بیشتر بی ‌قراری می‌ كند و همین باعث شكست فرآیند تغذیه او با شیر مادر می ‌شود.
پس با این حساب بد نیست كه دست از گول‌زدن كودك با پستانک برداریم و راه كم‌خطرتری برای آرام كردن او انتخاب كنیم؟!

riftaina
10-02-2010, 02:49 AM
نوزادان را طاقباز بخوابانید

http://img.tebyan.net/big/1387/02/19762121254147250184139203243641183212114138.jpg
بنا بر نظریه آكادمی پزشكی كودكان آمریكا، برای پیشگیری از عارضه "مرگ ناگهانی نوزادان*"(SIDS) باید آنها را به پشت خواباند، چون به پهلو خواباندن نوزاد به جای طاقباز خواباندن آنها، خطر چرخیدن نوزاد به روی شكم را در پی دارد، لذا روش قابل قبولی نیست. آكادمی پزشكی كودكان آمریكا شواهد روزافزونی در دست دارد كه بنابر آنها، اقداماتی نظیر انتقال تخت نوزاد به اتاق خواب پدر و مادر و پستانك دادن به نوزاد به هنگام خواب در كاهش خطر عارضه مرگ ناگهانی نوزاد مؤثرند.
منظور از (SIDS)، مرگ ناگهانی غیر قابل توضیح نوزادی است كه به نظر سالم می آید و زیر یك سال سن دارد.
از سال 1992 كه این آكادمی پیشنهاد طاقباز خواباندن نوزادان را داده است، میزان مرگ ناگهانی نوزادان در ایالات متحده، بیش از 50 درصد كاهش یافته است، اما علی رغم این كاهش، عارضه SIDS به عنوان یكی از عوامل عمده مرگ نوزادان پس از یك ماهه اول زندگی باقی است و هر ساله جان 2500 نوزاد را می گیرد. بیشتر مرگ و میرهای ناشی از SIDS، در فاصله 2 تا 3 ماهگی اتفاق می افتد كه اگرچه این مسئله می تواند برای همه نوزادان و در هر جایی رخ دهد، اما میزان آن در میان نوزادان آفریقایی آمریكایی، بومی آمریكا و آلاسكا، از سرعت بیشتری برخوردار است.
برخی محققین این فرضیه را مطرح كرده اند كه ممكن است به شكم خوابیدن نوزاد، تنفس او را دچار مشكل كند و یا منجر به بیش از حد گرم شدن نوزاد گردد. چنین مسایلی در برخی از نوزادان، احتمال مرگ ناگهانی را در آنها افزایش می دهد.

اگرچه برخی پژوهش ها نشان داده اند كه استفاده از پستانك می تواند در تغذیه نوزاد با شیر مادر اختلال ایجاد كند و بعدها نیز مشكلات دندانی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2007/12/20/56207.html)را به وجود آورد (كه البته این شواهد از نظر این آكادمی به اندازه كافی قانع كننده نیستند)، اما استفاده از آن به هنگام خواب در یك سال اول زندگی نوزاد با كاهش خطر عارضه مرگ ناگهانی نوزاد ارتباط دارد. بدین منظور و برای پیشگیری از عادت كردن نوزاد به پستانك، مادرانی كه تمایل به تغذیه نوزاد با شیر خودشان را دارند باید پس از یك ماهگی نوزاد از پستانك استفاده كنند تا نوزاد به پستانك عادت نكرده و هم چنان از شیر مادر تغذیه كند. نكته ای كه باید مد نظر داشت این است كه در صورتی كه نوزاد از مكیدن پستانك سر باز می زند، نباید او را مجبور كرد!
http://img.tebyan.net/big/1387/02/45342335823510016215319251131561611215423.jpg


چه باید كرد؟

به منظور پیشگیری از عارضه مرگ ناگهانی نوزادان، این راهكارها پیشنهاد شده است:
1- اعم از این كه زمان خواب نوزاد كم باشد یا زیاد، او را به پشت بخوابانید.
2- تشك خواب نوزاد باید سفت بوده و با ملافه ای پوشیده شده باشد.
3- اشیاء نرم مثل بالش، لحاف، اسباب بازی هایی كه با الیاف خاص پر شده اند (مثل پنبه و...) و زیراندازهایی كه بیش از حد بزرگ هستند (و ممكن است دور نوزاد بپیچند) را از تختخواب نوزاد بیرون بیاورید.
4- خوب است كه به جای خواباندن نوزاد نزد خودتان، تختخواب او را در اتاقتان قرار دهید و نوزاد را در تخت خودش بخوابانید.
5- موقع خواب نوزاد، به او پستانك بدهید.
6- نوزاد به هنگام خواب، باید لباس كمی به تن داشته باشد و خیلی گرم نشود.
7- در طول دوران بارداری (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2008/1/30/59862.html)، سیگار نكشید و از قرار دادن نوزاد در جایی كه در معرض دود سیگار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/smoking/2007/3/29/40001.html)قرار دارد، خودداری كنید.
8- نوزادتان را به مدت طولانی در صندلی مخصوصی كه در اتومبیل برای او تعبیه شده است، نگذارید، چون فشار زیادی را به پشت سر نوزاد وارد می شود.
در پایان، اگر نگران الگوی خواب نوزادتان و یا خطر SIDS هستید، بهتر است با پزشك كودك خود مشورت كنید.

riftaina
10-02-2010, 02:51 AM
توصیه هایى براى مقابله با تب كودكان

http://img.tebyan.net/big/1387/02/10164511911931861121571641973961299710365.jpg
احتمالا هر پدر و مادرى، سناریوى زیر را تا كنون تجربه كرده است: شما نیمه شب از خواب بیدار و متوجه مى شوید كه فرزندتان در حالى كه عرق (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2007/9/6/45349.html) كرده، سرخ شده و دماى بدنش بالا رفته، كنار تخت شما ایستاده است. بلافاصله دچار تردید مى شوید كه آیا كودك شما تب دارد؟ مطمئن نیستید كه چه اقداماتى باید انجام دهید. آیا باید درجه بگذارید یا با پزشكش تماس بگیرید؟ حتى اگر فرزند شما تب داشته باشد، زیاد موضوع حادى نیست، زیرا تب به تنهایى مشكلى ایجاد نمى كند و آسیبى به بدن نمى رساند بلكه چیز خوبى است، زیرا بدین معنا است كه بدن در حال مبارزه با عفونت هاست.
بنابراین همه تب ها احتیاج به درمان ندارند. اما تب شدید و خیلى بالا مى تواند باعث بروز مشكلات شدیدى در كودك شما شود، مثل خشك شدن آب بدنش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2005/6/30/11938.html).
اما مراحلى وجود دارد كه شما براى تحمل پذیر شدن این حالت براى كودكتان مى توانید انجام دهید. در اینجا ما به شما مى گوییم: چه موقع باید با پزشك مشورت كنید؟ چگونه درجه تب را اندازه گیرى و درمان كنید.
تب چیست؟

تب زمانى اتفاق مى افتد كه قسمت تعدیل گرماى درونى بدن، دماى بدن را از حد طبیعى بالاتر ببرد. این بخش در قسمتى از مغز كه "هیپوتالاموس" نام دارد، است.
هیپوتالاموس مى داند كه بدن شما چه دمایى باید داشته باشد و این پیغام را به بدن شما مى فرستد كه در همان دما باقى بماند. این دما معمولاً حدود 37 درجه سانتی گراد یا 6/98درجه فارنهایت است.
دماى بدن اكثر افراد در طول روز دچار تغییرات ناچیزى مى شود. معمولاً در صبح كمتر و در عصر یا بعد از ظهر كمى بیشتر است. در كودكان نیز وقتى مشغول بازى، ورزش یا دویدن هستند دماى بدنشان دچار نوساناتى مى شود.
گاهى اوقات هیپوتالاموس براى مقابله با دماى بالا كه در نتیجه پاسخ به یك عفونت، بیمارى (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/9/7/8226.html) یا دلایل دیگر ایجاد مى شود، به كمك بدن مى شتابد.
ولى چرا هیپوتالاموس به بدن مى گوید كه بر اساس دماى جدید تغییر كند؟ محققین معتقدند تغییر دما، روش بدن براى مقابله با چربى هایى است كه باعث عفونت مى شوند.
چه چیزى باعث تب مى شود؟

این موضوع مهم را به خاطر داشته باشید كه تب به تنهایى یك بیمارى نیست، بلكه معمولاً از علائم یك مشكل اصولى دیگر است. تب چندین دلیل بالقوه دارد:
عفونت: بیشتر تب ها در اثر عفونت یا دیگر بیمارى ها به وجود مى آیند. تب با یك مكانیسم دفاعى طبیعى، همزمان به بدن در مبارزه با عفونت ها كمك مى كند.
لباس زیاد پوشیدن: نوزادان به خصوص آنهایى كه تازه متولد شده اند، ممكن است در اثر قرار گرفتن در یك محیط گرم یا پوشیدن لباس زیاد به تب دچار شوند، زیرا قادر نیستند دماى بدن خود را تنظیم كنند و با دماى بیرون وفق دهند.
مصونیت: نوزادان و كودكان گاهى پس از واكسن زدن به تب خفیفى مبتلا مى شوند. دندان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2008/1/26/59395.html) درآوردن نیز باعث بروز تب خفیفى در نوزاد مى شود، ولى چنانچه دماى بدن نوزاد شما به بیش از 8/37 درجه سانتی گراد رسید، دلیل آن دندان درآوردن نیست، بلکه باید مشكل دیگرى وجود داشته باشد.
چگونه باید متوجه شوم كه تب فرزندم علامت یك مشكل یا بیمارى جدى است؟

در گذشته پزشكان براى درمان تب تنها به دماى بدن اكتفا مى كردند، ولى امروز علاوه بر دماى بدن، شرایط كلى كودك را نیز مورد بررسى قرار مى دهند.
كودكانى كه دماى بدنشان كمتر از 9/38 درجه سانتی گراد است، معمولاً احتیاج به مداوا و درمان ندارند، مگر اینكه احساس ناراحتى کنند. البته در این مورد یك استثنا وجود دارد: چنانچه نوزاد سه ماهه یا كوچك ترى دارید، اگر دماى بدنش 38 درجه سانتی گراد یا بیشتر بود، باید با پزشك كودك خود مشورت كنید یا او را به مركز اورژانس ببرید، زیرا در این سن حتى یك تب خفیف نیز مى تواند علامت یك عفونت جدى باشد. اما در مورد كودكان بزرگ تر، رفتارها و میزان فعالیت ها باید دقیقا مورد بررسى قرار بگیرد.
با مشاهده رفتار فرزندتان، شما متوجه مى شوید كه آیا یك بیمارى (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=196) خفیف و سطحى دارد یا باید به پزشك مراجعه كنید. چنانچه فرزند شما همچنان تمایل به بازى، خوردن و نوشیدن داشته باشد، چهره اش خندان باشد یا رنگ پوستش طبیعى باشد، بدین معناست كه بیماری اش جدى نیست و تبش به زودى پایین مى آید. البته چنانچه فرزندتان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2003/3/1/1634.html) تب داشت و تمایلى به غذا خوردن نداشت، اصلاً جاى نگرانى نیست، زیرا این حالت در مورد عفونت هایى كه باعث بروز تب مى شود، كاملاً طبیعى است.
چگونه متوجه شوم كه فرزندم تب دارد؟

یك بوس كوچك روى پیشانى یا قرار دادن دست روى پوست فرزندتان كافى است تا متوجه تب او شوید. البته این دما بستگى به شخصى كه این كار را انجام مى دهد، دارد و كاملاً نمى تواند اندازه گیرى درست و دقیقى باشد.
با استفاده از یك درجه مى توانید میزان دماى بدن فرزند خود را اندازه گیرى كنید. در حالت های زیر، کودک تب دارد:
دمای 38 درجه سانتی گراد هنگامى كه درجه را در باسن نوزاد قرار مى دهید.
5/37 درجه سانتی گراد وقتى که درجه را در دهان او قرار مى دهید.
2/37 درجه سانتی گراد وقتى كه درجه را در زیر بازوى نوزاد قرار مى دهید.
البته تب بالا به شما نمى گوید كه فرزند شما چقدر بیمار است. یك سرماخوردگى ساده یا عفونت ویروسى مى تواند باعث تب بالا(9/38 تا 40 درجه سانتی گراد) شود، اما نشان دهنده مشكل جدى نیست.
عفونت هاى جدى باعث تب نمى شوند، بلكه باعث پایین آمدن غیرطبیعى دماى بدن نیز مى شود، به خصوص در نوزادان كوچك.

به دلیل اینكه تب ممكن است بالا و پایین رود، گاهى اوقات كودكى كه تب دارد ممكن است سردش شود، زیرا بدن سعى دارد گرماى اضافی تولید كند و كودك مى خواهد گرماى اضافی را خارج كند، بنابراین عرق مى كند و دماى بدن شروع به پایین آمدن مى كند.
گاهى اوقات كودكى كه تب دارد تندتر از حالت عادى نفس مى كشد و گاهى ضربان قلبش نیز تندتر مى شود. چنانچه فرزندتان مشكل تنفسى (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=188) داشت و به راحتى قادر به نفس كشیدن نبود، یا خیلى تند نفس مى كشید، و حتى بعد از پایین آمدن تبش هنوز تند نفس مى كشید، حتماً با پزشك تماس بگیرید و یا كودك خود را نزد پزشك ببرید.

riftaina
10-02-2010, 02:52 AM
تشنج ناشي از تب کودک

http://img.tebyan.net/big/1387/01/7716712724651194171231149212255140522438356.jpg

در حدود 2 تا 4 درصد کودکان کمتر از 5 سال، حداقل يک بار دچار تشنج در اثر تب مي شوند، به عبارتي ديگر از هر 100 کودک، 2 تا 4 نفر در طي 5 تا 6 سال اول زندگي خود، متعاقب تب دچار تشنج مي شوند.
اين نوع تشنج شايع ترين علت وقوع تشنج در اين گروه سني مي باشد و متأسفانه به دليل عدم شناخت کافي والدين از اين حالت، مشکلات روحي و رواني و حتي مادي در خانواده ها به وجود مي آيد.
چرا تب باعث تشنج مي شود؟
اصولاً تب بسيار شديد( بالاتر از 41 درجه ي سانتيگراد) در بسياري از افراد(در هر سني) باعث بروز تشنج مي شود. علت اين مسئله احتمالاً افزايش حساسيت و تحريک پذيري سلول هاي عصبي مغز است. اما آنچه که به عنوان بيماري تشنج ناشي از تب شناخته مي شود، با اين مسئله متفاوت است، زيرا اولاً اين نوع تشنج در تب هاي پايين تر از 41 درجه سانتيگراد اتفاق مي افتد، ثانياً فقط در کودکان کمتر از 6 سال بروز مي کند و ثالثاً هر نوع تبي نمي تواند موجب اين بيماري شود.
اهميت بيماري « تشنج ناشي از تب» در چيست؟
زماني که تشخيص داده مي شود کودکي در اثر تب، تشنج کرده است، دو مسئله مهم و اساسي براي ما مشخص مي شود: اولاً اينکه مطمئن شده ايم به جز تب، هيچ يک از علل به وجود آورنده تشنج وجود ندارد، يعني نه مغز عفونت کرده است نه ضايعه عصبي (نظير خونريزي، ضربه مغزي)، نه اختلالات متابوليک( نظير کاهش قند خون (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2007/10/21/50194.html)، کاهش کلسيم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2007/11/29/54730.html) و کاهش سديم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2003/7/30/2959.html) خون) و نه مسموميت دارويي، هيچ يک وجود ندارند. ثانياً اين که خيال مان راحت مي شود که در آينده تقريباً هيچ عارضه و ضايعه ي جدي در کودک به وجود نخواهد آمد.
آيا هر تشنجي ناشي از تب است؟
خير، يکي از علل اصلي و مهم تشنج( در هر سني) عفونت پرده هاي مغز (موسوم به مننژيت) و گاهي عفونت بافت مغز(موسوم به آنسفاليت) است و اين حالت، اکثراً همراه با تب است و در چنين حالتي هرگز اصطلاح تشنج ناشي از تب به کاربرده نمي شود. به عبارت ديگر يکي از شرايط اصلي براي اين که بگوييم کودکي در اثر تب تشنج کرده است، اين است که مغز عفونت نکرده باشد.
آيا ممکن است تشنج ناشي از تب در هر سني اتفاق افتد؟
خير، اکثر موارد اين نوع بيماري در سنين 5/1 تا 2 سالگي اتفاق مي افتد، اما ممکن است در هر سني از 6 ماهگي تا 5 سالگي نيز رخ دهد. ولي اگر تشنجي قبل از 6 ماهگي و يا پس از 5 سالگي بروز کند، ديگر بيماري تشنج ناشي از تب نبوده و حتماً بايستي به دنبال علت آن بود(البته موارد بسيار نادري گزارش داده است که پس از 3 ماهگي و تا 9 سالگي نيز اتفاق افتاده است).
آيا هر نوع عفونتي که باعث تب شود( به غير از عفونت مغز) مي تواند موجب تشنج شود؟
خير، در حدود 75 درصد موارد تشنج ناشي از تب، منشأ و علت تب شناخته مي شود و در چنين مواردي عفونت هايي که مسبب اين حالت مي باشند عبارتند از: عفونت گوش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2006/11/29/29861.html) مياني(32درصد موارد)، عفونت هاي مجاري تنفس فوقاني از جمله: سرماخوردگي (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/12/15/55657.html)، گلودرد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2008/1/7/57448.html) يا فارنژيت (12% موارد)، عفونت هاي ويروس جلدي(نظير سرخک، سرخجه و ...، 12درصد موارد) عفونت هاي کليه و مجار ادرار( کمتر از 10درصد موارد)، عفونت ريه(2درصد موارد) و عفونت هاي دستگاه گوارش(1 درصد موارد).
آيا تزريق واکسن مي تواند موجب تشنج وابسته به تب شود؟
بلي، ولي احتمال آن بسيار کم مي باشد و فقط 2 درصد موارد تشنج وابسته به تب را تشکيل مي دهد.
به علت ديگر از هر 10 هزار کودکي که واکسن مي زنند( پس از سن 6 ماهگي) و تب مي کنند، ممکن است 4 تا 8 نفر دچار تشنج ناشي از تب شوند. اين حالت بيشتر متعاقب واکسن ثلاث( يک تا دو روز بعد از آن) و يا سرخک( گاهي 7 تا 10 روز بعد از آن) اتفاق مي افتد. در اينجا بايستي به والدين متذکر شد هيچ نگراني در رابطه با اين موضوع نداشته باشند، زيرا اولاً اين حالت بسيار کم اتفاق مي افتد. ثانياً همانند ساير حالات تشنج ناشي از تب، هيچ عارضه عصبي جسمي و روحي بر جاي نمي گذارد. ثالثاً خطرات حاصل از عدم تزريق واکسن( و در نتيجه ابتلا به بيماري هاي مربوطه) صدها برابر بيشتر از يک تشنج بي عارضه است. رابعاً در صورتي که زمينه اين بيماري در کودک شما وجود داشته باشد با تجويز استامينوفن توسط پزشک و جلوگيري از تب(همزمان با تزريق واکسن) احتمال بروز چنين حالتي تقريباً از بين خواهد رفت.
آيا رابطه اي ميان شدت تب و احتمال بروز تشنج وجود دارد؟
تا حدودي بلي. اکثر موارد تشنج ناشي از تب در درجه حرارت بدن بيش از 39 درجه سانتيگراد اتفاق مي افتد. اما در حدود 25 درصد موارد نيز در تب بين 38 تا 39 درجه سانتيگراد رخ مي دهد.
در چه زماني از شروع تب، امکان بروز تشنج بيشتر است؟
در اکثر موارد، تشنج در اوايل بيماري و بروز تب اتفاق مي افتد. بطوري که 75 درصد موارد در 12 ساعت اول و 80 درصد موارد در 24 ساعت اول بروز تب اتفاق مي افتد. به ندرت ممکن است موقع کاهش درجه حرارت بدن نيز تشنج رخ دهد. در حدود 15 درصد موارد تشنج ناشي از تب، تشنج قبل از شروع تب بروز مي کند.
در صورت وقوع، تشنج چه مدت طول مي کشد؟
اکثر موارد تشنج در کمتر از 3 دقيقه به طور خود به خود پايان مي يابد. در موارد بسيار کمي ممکن است 10 دقيقه يا بيشتر طول بکشد.
آيا تشنج وابسته به تب، ارثي است؟
همانند اکثر بيماري ها، اين حالت نيز تحت تأثير ارث مي باشد، اما تأثير آن چندان زياد نيست. ديده شده است که 10 درصد خواهران و برادران کودک مبتلا به تشنج وابسته به تب داراي زمينه يا سابقه تشنج مي باشند.
تشنج وابسته به تب چه خصوصياتي دارد؟
تشنج ناشي از تب داراي خصوصيات زير است:
- تقريباً هرگز قبل از 6 ماهگي و پس از 6 سالگي اتفاق نمي افتد.
- هرگز عفونت يا بيماري مغزي که بتواند باعث تشنج شود، وجود ندارد.
- به جز تب، هيچ عامل ديگر به وجود آورنده تشنج، وجود ندارد.
- تقريباً هرگز ضايعه عصبي، جسمي و روحي در اثر آن به وجود نمي آيد.
- معمولاً در ساعات اوليه ي افزايش درجه حرارت بدن اتفاق مي افتد.
- با کاهش تب، تشنج نيز کنترل مي شود.
در کودک يک ساله اي که تشنج کرده و تب دارد آيا گرفتن آب کمر(مايع مغزي نخاعي) لازم است؟
قبل از اين که به اين سؤال پاسخ دهيم، بهتر است ابتدا ماهيت مايع مغزي نخاعي را بشناسيم. در داخل مغز و نخاع يک مايع شفاف(همانند آب) موسوم به مايع مغزي نخاعي وجود دارد که توسط قسمت هاي مختلفي از مغز، از خون ساخته مي شود. مقدار مايع مغزي نخاعي در يک شخص بالغ بين 120 تا 200 ميلي ليتر، در يک نوزاد تازه متولد شده 5 ميلي ليتر و در يک کودک يک ساله حدود 50 ميلي ليتر است. مايع مغزي نخاعي دائماً در حال بازسازي است، به طوري که در يک شخص بالغ روزانه 750 ميلي ليتر مايع مغزي نخاعي ساخته مي شود و با خون مبادله شده تعويض مي شود. در يک کودک يک ساله روزانه 250 ميلي ليتر از اين مايع ساخته مي شود.
مقدار مايعي که جهت آزمايش گرفته مي شود بين 2 تا 5 ميلي ليتر است و کاهش اين مقدار از مايع مغزي نخاعي هيچ مشکلي جدي به وجود نياورده و در کمتر از يک ساعت مجددا ساخته مي شود. در حال عادي تنها عارضه اي که ممکن است اتفاق افتد، سردرد است که با دراز کشيدن و مصرف مايعات در طي چند ساعت تا حداکثر چند روز از بين مي رود و هرگز باعث کاهش قدرت باروري شخص نمي شود.

riftaina
10-02-2010, 02:53 AM
سندرم مرگ ناگهانی نوزاد(SIDS)
http://img.tebyan.net/big/1386/12/18217113914119613018142210617418189438444.jpg


SIDS یا Sudden Infant Death Syndrome به مرگ ناگهانی كودكان در سال اول زندگی اطلاق می شود كه علت آن تا به امروز مشخص نشده است. اما تحقیقات نشان داده اند كه عواملی مانند آلودگی محیط زیست، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/environmental_health/2007/6/5/41997.html)عفونت و مشكلات ژنتیكی و ارثی، در بروز این سندرم مؤثر هستند.
گاهی اوقات در شرایطی خاص، مثل حالتی كه نوزادی نارس در معرض عوامل مذكور قرار بگیرد، احتمال مرگ ناگهانی نوزاد بیشتر می شود.
بر طبق آمار گزارش شده، سندرم SIDS ، نوزادان را بیشتر در سن زیر 6 ماه، به خصوص بین 2 تا 4 ماهگی به كام مرگ می كشاند. گرچه علت این سندرم هنوز به طور كامل روشن نشده، اما با رعایت بعضی نكات ایمنی می توان تا حد زیادی از بروز آن جلوگیری كرد.
توصیه های زیر برای كاهش عوامل خطرزا، به پدران و مادران تا حد زیادی كمك می كند:
- از خواباندن نوزاد روی شكم(به حالت دمر)، خودداری كرده و همواره او را به پشت(طاق باز) بخوابانید.
- برای خواباندن نوزاد، از تشك های طبی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/joints_bones/2006/6/1/17809.html) و استاندارد كه سطح صاف و محكمی دارند، استفاده كنید.
- در صورتی كه نوزاد را در كنار خود می خوابانید، فاصله خود را با او حفظ كرده تا در طول شب، از افتادن ناخودآگاه اعضای بدنتان روی او جلوگیری نمایید.
- وسایل نرم مثل اسباب بازی های شل، عروسك های پشم دار و پارچه ای و بالش های نرم و شل را كه ممكن است روی بینی و دهان نوزاد بیفتند و جلوی تنفس او را بگیرند، از اطراف نوزاد دور نگه دارید.
- دقت كنید پستانكی كه برای نوزاد استفاده می كنید، تمیز و خشك باشد.
- از نگه داشتن نوزاد در صندلی اتومبیل، ساك حمل و یا گهواره، به مدت زیاد خودداری كنید.
بر اساس اعلامیه جدید مؤسسه ملی سلامتی و رشد كودكان(NICHD)، احتمال بروز "سندرم مرگ ناگهانی نوزاد"، در فصل زمستان افزایش می یابد. علت این است كه هنگام سرما والدین برای گرم كردن نوزاد، از لباس های زیاد و پتوهای ضخیم استفاده كرده و اتاق نوزاد را بیش از حد گرم می كنند. در حالی كه یكی از عوامل ایجاد كننده خطر سندرم SIDS، گرمای بیش از حد محیط اطراف نوزاد می باشد. بنابراین، والدین باید دقت نمایند كه حتی در فصل زمستان، دمای اتاق كودك باید در حدی متعادل(حدود 26 درجه سانتیگراد) بوده كه یك فرد بزرگسال نیز در آن دما احساس راحتی و آرامش نماید. همچنین پتوی نوزاد باید سبك و با ضخامتی كم باشد و پدر و مادرها باید مواظب باشند كه پتو را فقط تا روی سینه نوزاد بالا بكشند و از افتادن آن روی بینی و دهان او جلوگیری كنند.

riftaina
10-02-2010, 02:55 AM
از هر3 کودک، یکی آسم دارد

آسم سردسته بیماری‌های مزمن دوران کودکی است. این بیماری به علت مزمن بودن، علت موارد زیادی از غیبت‌های مدرسه‌ای است و شایع‌ترین تشخیص در هنگام پذیرش و بستری اطفال در بیمارستان‌های کودکان است. در این بیماری راه‌های هوایی بزرگ و کوچک به درجات گوناگون انسداد پیدا می ‌کند و معمولاً این بیماری خود را به دنبال یک عامل محرک نشان می ‌دهد.
http://img.tebyan.net/big/1386/11/2523422715870119702381477521461149155646.jpg
در این خصوص آقای دکتر مصطفی معین، رئیس انجمن علمی آسم و آلرژی ایران توضیح می دهند:
شیوع آسم کودکان در کشور ما چگونه است؟

در دهه 90 میلادی یک طرح بین‌المللی مطالعه آسم و آلرژی در کودکان در 55 کشور دنیا انجام شد که ایران هم در آن طرح شرکت داشت. در آن بررسی میزان شیوع علایم آسم کودکان را در ایران بین 8 تا 12 درصد ارزیابی کرده بودند. در تحقیقاتی که به تازگی خود ما انجام داده‌ایم، برآورد آسم کودکان در تهران بالای 30 درصد است، یعنی از هر سه کودک، یک نفر علایم آسم را نشان می ‌دهد که این آمار در کلان شهرها به خصوص در تهران هشداردهنده است. به خصوص در فصولی که ما آلودگی هوا را بیشتر داریم، مانند فصل پاییز و تابستان که میزان گاز ازن افزایش پیدا می ‌کند و در بهار به علت گرده‌افشانی گل ها.
در حال حاضر آسم در چه سن و جنسی شایع‌تر است؟

متأسفانه قربانیان اصلی‌ آسم را کودکان و نوجوانان تشکیل می ‌دهند. آسمی که در کودکان داریم، بیشتر از نوع آلرژیک است. 80 تا 90 درصد از آسم کودکان به علت عوامل محیطی حساسیت‌زا و تحریک کننده‌ای است که در محیط زندگی است. این میزان در بزرگسالان تا حدود 50 درصد آلرژیک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2003/5/5/2104.html) است و بقیه‌اش را سایر عوامل فیزیولوژیک تشکیل می‌ دهد.
از نظر جنس، آسم پیش از بلوغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/adolescence/2004/11/21/9341.html)در پسر بچه‌ها شایع‌تر است و تقریباً دو برابر می‌ شود و بعد از بلوغ در خانم‌ها شیوع بیشتری دارد.
آیا علت خاصی دارد؟

جنبه‌های ژنتیکی دارد، چون در آسم و آلرژی ده‌ها ژن گوناگون دخیل هستند. افراد با زمینه ژنتیک که به آن آتوپی می ‌گوییم، تحت تأثیر تماس مکرر با عوامل محیطی که همان مواد حساسیت‌زا و آلرژن‌ها و مواد تحریک ‌کننده مثل آلودگی هوا، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/environmental_health/2007/6/5/41997.html)دود سیگار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/smoking/2008/1/30/59880.html) و غیره است، قرار می ‌گیرند و سبب می‌ شود در تعامل میان عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی آسم و آلرژی بروز یابد.
همه اینها دخیل هستند. توجه داشته باشید که آسم بیماری ساده‌ای نیست. این بیماری نه تنها دستگاه تنفسی را درگیر می‌ کند، بلکه سایر دستگاه‌ها مانند دستگاه ایمنی، سیستم عصبی، غدد درون‌ریز و حتی روح و روان بیمار را تحت تأثیر قرار می ‌دهد و همه اینها موجب توزیع شیوع آسم در سنین گوناگون می‌ شود.
چه عواملی موجب پیدایش علایم آسم یا شروع حمله آسم می‌ شود؟

عوامل محیطی دو دسته هستند که روی بروز آسم و تشدید بیماری و حمله آسم تأثیر می ‌گذارند.
یک دسته عوامل حساسیت‌زا (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2005/5/16/11450.html) یا آلرژن هستند که انواع متعددی دارند، مانند گرده‌های گل و گیاه که در فصول گوناگون متفاوت است. به عنوان مثال، در فصل بهار، بیشتر درختان گرده افشانی می ‌کنند مانند چنار و کاج، در فصل تابستان، بیشتر علوفه گرده افشانی می ‌کنند مانند یونجه، در فصل پاییز بیشتر گرده‌افشانی گیاهان هرز را داریم که ایجاد مشکل می‌ کند. علاوه بر گرده‌ها، هاگ، قارچ‌ها، گرد و غبار موجود در لایه‌های فرش و رختخواب و بالش و اتاق خواب، دود آتش و خودرو، دود سیگار، حیوانات مودار مانند سگ و گربه به خصوص فضولات و بزا‌ق‌شان، وضعیت آب و هوا (سرد و توفانی)، بوهای تند و افشانه‌ها، گرد و غبار ناشی از جارو کردن، دویدن، ورزش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sport/2007/2/12/32609.html) و فعالیت بدنی بسیار سخت، سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2007/12/15/55657.html) و سینوزیت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2006/2/22/15879.html) از جمله عوامل شروع حمله آسم هستند. کودکان خردسالی که زمینه آسم و آلرژی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/4/5/40067.html) در آنان یا خانواده‌شان وجود دارد، به برخی غذاها مانند شیر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2005/3/22/10852.html) گاو، تخم مرغ، غذاهای دریایی، (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=245)بادام، آجیل (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2005/3/14/10801.html) یا گندم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/cereals_legumes/2007/2/10/32572.html) ممکن است حساس باشند.
تشخیص این مسئله با پزشک متخصص است که اگر لازم باشد توصیه‌هایی از نظر پرهیز غذایی خواهد داد.
آیا رطوبت هوا تأثیری در بروز آسم دارد؟



در جاهایی که رطوبت هست، قارچ‌ها بیشتر رشد می ‌کنند و یا موجوداتی از طایفه سخت‌پوستان به نام مایت‌ها که در فارسی به آن هیره می ‌گویند که در فضاهای تاریک و مرطوب و گرم بیشتر رشد می ‌کنند. از حشرات، انواع سوسک‌ها از نژادهای آلمانی، آمریکایی، شرقی همگی به شدت آلرژی‌زا هستند که بیشتر در جاهای نمناک مانند حمام و جاهایی که نظافت رعایت نشود، دیده می‌ شود. سایر حشرات مانند زنبورها که نیش می ‌زنند، می‌ توانند آلرژی‌های خیلی شدید از نوع شوک آنافیلاکسی ایجاد کنند یا حمله حاد نارسایی تنفسی بدهند. تماس با هوای سرد و خشک مثلاً در هنگام اسکی نیز ممکن است موجب حمله آسم ‌ شود.
چه توصیه‌ای برای درمان بهتر کودکان مبتلا به‌ آسم دارید؟

همیشه گفته‌اند که پیشگیری مقدم بر درمان است و مقدمه ی پیشگیری، آموزش. مهم ترین اصل، آموزش به بیماران و خانواده است تا بدانند که چگونه باید از بروز آسم و آلرژی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2003/9/15/3480.html) جلوگیری کنند. پیشگیری یعنی اینکه اگر در خانواده‌ای زمینه بیماری آسم وجود دارد، باید با کمک پزشک به عوامل خطرزای محیط زندگی‌اش پی ببرد و از آنها پرهیز کند. بعد از این دو مقوله، تشخیص سریع و درست، و درمان دقیق و به موقع از اهمیت به سزایی برخوردار است و از پیشرفت بیماری جلوگیری می ‌کند.
باید به بیمار آموزش دهیم که در تشخیص حتی به پزشک کمک کند و بداند که زمینه‌های خطر چیست؟ بیمار باید بداند که نشانه‌های بیماری چیست و حتی بتواند شدت بیماری را تشخیص دهد که آسم خفیف است یا شدید، حاد است یا مزمن.
چه تفاوتی میان این درجه‌بندی از لحاظ شدت وجود دارد؟

آسم به سه دسته تقسیم می‌ شود: آسم خفیف که به‌ طور سرپایی قابل درمان است، آسم متوسط که حتماً باید به اورژانس مراجعه شود و آسم شدید که باید بستری شده و تحت مداوای دقیق قرار بگیرد.
علایم بیماری آسم به‌ طور معمول چیست؟

به طور کلی علایم آسم عبارت است از سرفه، تنگی نفس و خس‌خس سینه و احساس گرفتگی و فشار در سینه. منتهی ممکن است در میان این علایم، کودکی فقط سال‌های سال سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2004/2/17/5523.html) داشته باشد، ولی تنگی نفس و خس‌خس نداشته باشد و این پزشک است که باید بررسی کند و تشخیص دهد. به جز این علایم، اگر آسم حاد و شدید باشد ممکن است علایمی همچون تنفس سریع، افزایش تعداد نبض، رنگ‌پریدگی یا کبودی در ناحیه لب‌ها و ناخن‌ها (خطرناک‌ترین علامت‌ها)، بی‌تابی و هیجان، خواب‌آلودگی، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sleeping/2007/12/8/55203.html) عرق‌ریزی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2007/11/17/53610.html) حتی اغما داشته باشد که همه این علایم نشان‌دهنده کاهش اکسیژن و افزایش گاز کربنیک در خون و نارسایی تنفسی است که نیازمند درمان اورژانس است.
چه توصیه‌هایی به والدین کودکان مبتلا به آسم درباره آلودگی هوا دارید؟

متأسفانه دو گروه مهم قربانیان آلودگی هوا کودکان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2003/10/8/8638.html) و سالمندان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/olds/2007/10/1/47082.html)هستند. به این علت که کودکان بیشتر به آسم مبتلا می ‌شوند و در حال رشد و نمو‌ هستند و آسیب‌پذیرتر، و سالمندان به این دلیل که بیماری‌های مزمن تنفسی و بیماری‌‌های قلبی و عروقی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/heart/2007/1/31/32195.html)بیشتری دارند.
توصیه‌هایی که می ‌کنیم این است که از منزل بیرون نیایند و پنجره‌ها را ببندند و اگر دیدند علایم بیماری شان در حال تشدید است، حتماً با پزشک در تماس باشند تا اگر لازم بود، نوع یا مقدار داروهایشان را تغییر دهند.

riftaina
10-02-2010, 02:56 AM
دل ‌درد بچه‌ها شاید به خاطر یبوست باشد


http://img.tebyan.net/big/1386/10/229225081146317244113455120710910211874.jpg
بچه‌ها، موجودات معصومی هستند كه تشخیص علت واقعی بیماری آنها به سادگی بزرگترها نیست، مهمترین علت این دشواری هم ، دایره محدود لغات و واژگانی است كه می ‌توانند در آن مانور بدهند.
این پزشكان و والدین هستند كه باید حواسشان باشد و علت بی ‌قراری‌ها و درد‌ها و ناراحتی‌های بچه‌ها را، بدون این كه منتظر بیان آنها باشند، بفهمند و گرنه به امید بچه‌ها نمی‌ توان بود.
تازه ‌ترین اخبار پزشكی هم نشان می ‌دهد كه یكی از مهمترین علل دل‌ درد بچه‌ها، یعنی یبوست، در معاینات و تشخیص‌های پزشكان، نادیده گرفته می ‌شود. این مطالعات نشان می ‌دهد یبوست بچه‌ها آنقدر شایع هست كه در هر دل‌ دردی در بچه‌ها، در فهرست تشخیص‌های احتمالی والدین و پزشكان اطفال قرار گیرد.

به گزارش رویترز، محققان بیمارستان دانشگاهی "یووا" در آمریكا، 83 كودك 4 تا 18 ساله را، كه به‌ دلیل درد شكم مراجعه كرده بودند، بررسی كردند و متوجه شدند نیمی از آنها، دچار یبوست هستند.
بررسی‌ها نشان داد كه 35 درصد از كل این كودكان، یبوست مزمن داشته‌اند، یعنی بیشتر از 2 ماه بوده كه با آن دست به گریبان بوده‌اند.
13 درصد باقی‌ مانده، یبوست حاد داشته‌اند ، در حالی كه نه بچه‌ها، كه برخی از آنها در سنین نوجوانی بوده‌اند، و نه والدین‌شان، این یبوست را به شكم ‌درد شان ارتباط نمی داده اند.
بیشتر این كودكان، به ‌دنبال یبوست، دچار سختی در دفع، درد شكم در زمان اجابت مزاج، حجم بالای مدفوع در هنگام دفع و نیز یك بار یا بیشتر بی ‌اختیاری در دفع مدفوع، در هفته، بوده‌اند، مشكلاتی كه قاعدتاً باید توجه والدین را به رابطه بین دل ‌درد و مشكل در دفع مدفوع، به ‌دلیل سفتی بیش از حد آن، جلب می ‌كرده ولی نكرده است.
بررسی‌های این محققان نشان داد كه در 13 درصد موارد، علت اصلی درد شكم بچه‌ها یافت نشده كه خوشبختانه در تمامی موارد خود به‌ خود برطرف شد. در به ترتیب 7 درصد، 14 درصد و 8 درصد موارد هم، علت درد شكم، ناشی از كولیك، عفونت یا علل دیگر بوده، در حالی كه 2 درصد دردهای شكمی این كودكان، به ‌دلیل فتق، آپاندیسیت یا علل دیگر، به درمان جراحی نیاز داشته است.
http://img.tebyan.net/big/1386/10/143203982492031546721778245212154207125956.jpg
با توجه به شیوع بالای یبوست در كودكان، و نیز به ‌دلیل همان محدودیتی كه در گرفتن شرح‌حال از آنها وجود دارد، این محققان توصیه می ‌كنند، پزشكان در مواجهه با درد شكمی كودكان، حتماً به این تشخیص توجه كنند و درصورت لزوم، معاینه مقعدی آنها را نیز انجام دهند.
به گفته كارشناسان، یبوست كودكان در بیشتر موارد، علل تغذیه‌ای و رفتاری (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/5/31/6832.html) دارد. بنابراین والدین در اولین برخورد و قبل از استفاده از داروها و شربت‌های ملین، باید شیوه تغذیه كودك را اصلاح كنند و سعی كنند خوراكی‌های ملین در رژیم غذایی او بگنجانند.

مشكلات رفتاری نیز از علل دیگری است كه متخصصان اطفال در این باره ذكر می‌ کنند. ترس و تداعی‌های منفی از توالت و فضای آن، یكی از مهمترین عللی هستند كه كودك را به مقاومت در برابر اجابت مزاج وا می‌ دارد.
نكته در اینجاست كه بروز یبوست، باعث درد بیشتر در هنگام دفع می ‌شود و به‌ طور نا خود آگاه باعث می‌ شود كودك احساس بدتری نسبت به دفع داشته باشد و بنابراین بازهم بیشتر در برابر آن مقاومت كند و همین باعث تشكیل یك چرخه معیوب و بدتر شدن مشكلات او می ‌شود.
به‌ دلیل عوارض گوناگونی كه یبوست می ‌تواند داشته باشد، چه در دراز مدت و چه در كوتاه ‌مدت، پزشكان توصیه می‌ كنند با مشورت پزشك، هرچه زودتر درمان كودك مبتلا به آن را، به نتیجه برسانید.

riftaina
10-02-2010, 02:58 AM
باورهای غلط درباره سرماخوردگی كودكان
http://img.tebyan.net/big/1386/09/11621223735158016016815414216020310611119427.jpg


در ادامه ی مطلب قبلی با عنوان" خودسرانه بچه ها را معالجه نکنید"، در این مطلب سایر باورهای غلط درباره سرماخوردگی کودکان را برای شما بیان می کنیم.
برای كاهش دردهای عضلانی چه‌ كار باید كرد؟
این دردها ممكن است با عفونت و درد گوش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2006/11/28/29829.html) همراه باشد. تسكین این درد باید با استامینوفن صورت گیرد، ولی متأسفانه هنوز خیلی از والدین با دود سیگار سعی در كاهش درد گوش دارند در حالی كه این كار اصلا فایده ندارد. البته گرم كردن ناحیه دردناك كمی تسكین دهنده است، منتها دود سیگار به‌ویژه اگر كودك آلرژی داشته باشد، بیماری او را تشدید می‌كند.
كودكی كه سرما می‌خورد، مسلما اشتهایش كم است و همین مادر را نگران می‌كند. آیا درست است كه در این مواقع كودك را وادار به خوردن غذای بیشتری كنیم؟
خیر، در اینجا مادر باید تعداد دفعات غذا دادن را بیشتر كند، نه اینكه او را وادار به خوردن غذای بیشتری در یك وعده كند.
به توصیه‌های تغذیه‌ای در دوران سرماخوردگی هم اشاره می‌كنید؟
بسته به سن كودك باید توصیه‌های تغذیه‌ای را رعایت كرد. اگر كودك شیر‌خوار بود، باید فواصل شیر‌دهی كمتر شود. از مایعات زیاد استفاده شود. محدودیت غذایی راهم برای كودك ایجاد نكنیم البته اگر آلرژی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/4/5/40067.html) در كار نبود، چون كودك در این دوره كم‌اشتها است و با محدودیت غذایی ممكن است زیاد وزن از دست بدهد.
مسئله دیگری كه باعث وحشت مادران می‌شود، تب كودك است و مادر فكر می‌كند كه این تب منجر به تشنج می‌شود. در چند درصد موارد تب كودك با تشنج همراه است؟
ببینید، مقدار تب در سرما‌خوردگی‌ها خفیف است و در ضمن كودك زیر 6 ماه هنگام تب به هیچ‌وجه تشنج نمی‌كند، مگر این كه بیماری ‌دیگری در كار باشد.
حالا یك سؤال دیگر. اگر مادر تمام این نكات را بداند، نیازی به مراجعه به پزشك هست؟
اگر مادر اقدامات اولیه را برای جلوگیری از عود سرماخوردگی انجام دهد، مثل استفاده از مایعات و قطره بینی و دستگاه بُخور، در صورت ادامه بیماری، باید به پزشك مراجعه كند، چون شاید بیماری را به درستی تشخیص نداده باشد.
آنتی‌بیوتیك‌ها تأثیری در درمان بیماری دارند؟
متأسفانه تصور غلط دیگر این است كه خیلی از مادران فكر می‌كنند سرماخوردگی كودكشان با آنتی‌بیوتیك برطرف می‌شود و برای همین، قبل از مراجعه به پزشك، به كودك آنتی‌بیوتیك می‌دهند. از طرف دیگر، این گروه از مادران اصرار دارند كه حتی اگر پزشك هم برای كودك آنتی‌بیوتیك تجویز نكند، كودك را به امید تجویز این دارو، به پزشك دیگری ارجاع ‌دهند، در حالی‌كه نوع میكروب سرماخوردگی با نوع میكروب بیماری‌های دیگر متفاوت است و آنتی‌بیوتیك هیچ جایی در درمان آن ندارد.
آقای دكتر، تصور خیلی از والدین این است كه سرماخوردگی كودكشان، بدن او را مستعد ابتلا به سرماخوردگی بعدی می‌كند یا از سرماخوردگی بعدی جلوگیری می‌كند. به‌ نظر شما این باور درستی است؟
خیر، سرماخوردگی‌ها ممكن است پی در پی بوده و عوارض داشته باشند، ولی اینكه یك سرماخوردگی منجر به سرماخوردگی بعدی ‌شود، اصلا درست نیست.
علاوه بر این، یك سرماخوردگی به هیچ‌وجه از سرماخوردگی بعدی جلو‌گیری نمی‌كند، چون ما ویروس های زیادی داریم كه هر كدام برای كودك بیماری‌زا هستند، مثل رینو ویروس، ویروس ‌آنفلوانزا (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2006/12/6/30061.html)و... . اگر مادر این ها را بداند، هر بار كه كودك سرما می‌خورد، توهم این را ندارد كه بدن كودكش مستعد ابتلا به سرماخوردگی بعدی شده است.
واكسن آنفلوانزا و نقش ایمن‌كننده آن در مقابل سرماخوردگی چیست؟
متأسفانه این واكسن به غلط به‌ عنوان واكسن سرماخوردگی تبلیغ می‌شود، در حالی‌كه بیش از صد نوع ویروسی كه وارد بدن می‌شوند، شاید فقط یک یا دو تا از آنها مربوط به آنفلوانزا (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/12/10/55305.html)باشند و چون علائم آنفلوانزا شدید است، این واكسن برای ویروس‌های مربوط به آن تولید می شود، نه برای بقیه ویروس‌ها.
زدن واكسن آنفلوانزا از سرماخوردگی با ویروس‌های دیگر جلوگیری نمی‌كند.

riftaina
10-02-2010, 02:59 AM
خودسرانه بچه‌ها را معالجه نكنید
http://img.tebyan.net/big/1386/09/143118179137176189113200226188822292240127198.jpg


علاوه بر باورهای غلط والدین كه فكر می‌كنند، هر كودكی كه تب می‌كند یا آبریزش بینی دارد و زیاد عطسه می‌كند، سرماخورده است، مشكل اساسی‌تر این است كه هنوز بسیاری از والدین و به ‌خصوص مادران نمی‌دانند كه بهترین عكس‌العمل در هنگام سرماخوردگی كودك چیست؛ هنوز بسیاری از مادران سرماخوردگی را با خیلی از بیماری‌های عفونی اشتباه می‌گیرند و اقدام به درمان های خودسرانه می‌كنند؛ هنوز خیلی از والدین نمی‌دانند كی باید كودكشان را نزد پزشك ببرند؛ و بالاخره این كه حتی نمی‌دانند كدام دارو برای فرزندشان مفید است و كدام نیست.
نمونه بارز آن استفاده از آنتی‌هیستامین‌ها و شربت‌های سرماخوردگی در كودكان است. همین چند هفته قبل، اداره نظارت بر مواد غذایی و دارویی آمریكا اعلام كرد مصرف داروهای سرماخوردگی و ضد‌سرفه به‌ خصوص آنتی‌هیستامین‌ها با نسخه پزشك یا بدون آن، در كودكان كم سن به ویژه در كودكان زیر 2 سال می‌تواند منجر به عوارض مرگبار شود.
آقای دكتر، چرا بچه‌ها سرما می‌خورند؟
وقتی كودك سرما می‌خورد، تصور مادر این است كه كودكش حتماً ضعیف شده كه مبتلا به سرماخوردگی شده است. بنابراین در كودكی كه چند‌بار دچار سرماخوردگی می‌شود، مادر نگران است كه شاید كودك دچار بیماری نقص سیستم ایمنی شده باشد.
چرا می‌گویید مادرش فكر می‌كند؟ یعنی می‌خواهید بگویید سرماخوردگی اصلا ربطی به تضعیف سیستم ایمنی بدن ندارد؟
خیر، به هیچ‌وجه. ببینید حدود 10 تا 15 درصد از كودكان زیر 3 سال، سالانه حدود 10 تا 12 بار می‌توانند دچار سرماخوردگی شوند و 80 درصد از آنها حداقل سالانه 6 تا 8 بار این بیماری را تجربه می‌كنند. بنابراین تعداد دفعات زیاد سرماخوردگی، به معنای نقص در سیستم ایمنی بدن كودك نیست.
این روند تا چه سنی قرار است ادامه داشته باشد؟
این روند تا قبل از 3 سالگی است. اما بعد از 3 سالگی تعداد دفعات سرماخوردگی كودك تا 4 بار در سال کاهش می یابد.
در مورد آلرژی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2007/4/5/40067.html) چطور؟ چون اغلب والدین با طولانی شدن علائم این بیماری‌، آن را با سرماخوردگی اشتباه می‌گیرند.
دقیقاً همین‌طور است. در حالی‌كه هر كدام از این بیماری‌ها درمان خاص خود را دارند، مادر با این تصور كه كودكش سرماخورده، از داروهای سرماخوردگی برای كودكش استفاده می‌كند و همین امر منجر می‌شود كه علاوه بر بهبود نیافتن كودك، مادر از داروهای دیگر با دوزهای شدیدتر استفاده كند كه در نهایت تداخل دارویی و بدتر شدن وخامت بیماری را به همراه خواهد داشت.
كیپ شدن بینی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2007/4/22/40509.html) یكی از شایع ترین علائم این بیماری است و خیلی از مادران برای باز كردن راه بینی مسدود شده كودك خود از قطره‌های بینی بزرگسالان مثل فنیل‌افرین استفاده می‌كنند. این قطره‌ها تأثیری در باز شدن راه تنفسی كودك دارند؟
خیر، در این مواقع علاوه بر قطره فنیل افرین، مادر فكر می‌كند كه راه بینی كودك را با هر چیزی می‌تواند باز كند؛ مثلا بعضی از مادران شیر خود را داخل بینی كودك می‌ریزند، در حالی‌كه شیر چربی دارد و وقتی كودك نفس می‌كشد، این قطرات شیر وارد ریه می شوند و ذات‌الریه ایجاد می‌كنند. علاوه بر این، شیر محیط مناسبی برای رشد میكروب است، درحالی‌كه بینی هم پُر از میكروب بوده و در این حالت زمینه برای تكثیر میكروب ها فراهم می‌شود. فنیل‌افرین هم عوارض زیادی برای كودك دارد كه ما به هیچ‌وجه استفاده از آنها را توصیه نمی‌كنیم.
خب اگر از قطره‌های آنتی‌هیستامین مثل فنیل‌افرین استفاده نكنند، پیشنهاد شما برای برطرف شدن این مشكل چیست؟
در مدت سرماخوردگی ما باید راه بینی كودك را با استفاده از قطره بینی كلرورسدیم باز كنیم، چون قطره‌های دیگر وابستگی به دارو ایجاد می‌كنند و ممكن است كه حتی بعد از مصرف، بینی كودك بیشتر كیپ شود.
می‌گویید از آنتی‌هیستامین‌ها نباید برای نوزادان استفاده كرد. شربت‌های سرماخوردگی بچه‌ها هم آنتی‌هیستامین دارند. پس برای چه این شربت‌ها را درست می‌كنند؟
ببینید، محدودیت داروها به سن بچه بر می‌گردد.
دادن یك سری از داروها در كودكان كمتر از 6 ماه به‌طور كامل ممنوع است؛ به‌عنوان مثال شربت‌سرماخوردگی، قطره فنیل‌افرین و آنتی‌هیستامین‌ها اصولا نباید برای بچه‌های زیر 6 ماه استفاده شوند. البته در زیر 3 ماهگی این داروها مطلقا قدغن هستند و در 3 تا 6 ماهگی به‌طور نسبی قدغن بوده و بین 6 ماه تا 2 سال هم توصیه می گردد كه از آنها استفاده نشود. بررسی‌های سازمان غذا و داروی آمریكا هم نشان داده كه شربت سرماخوردگی دكسترومتورفان در زیر 2 سال به هیچ‌وجه نباید استفاده شود.

این داروها چه عوارضی را می‌توانند در این دوران داشته باشند؟
بررسی‌های مختلف نشان داده كه مصرف آنتی‌هیستامین در كودكان در این سنین هم منجر به بی‌قراری می‌شود و هم گاهی باعث می‌شود كه كودك تشنج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/12/7/9603.html) كند. علاوه بر این آنتی‌هیستامین ضربان قلب را بالا می‌برد و خواب‌آلودگی ایجاد می‌كند. حتی دیده شده برای كودكان زیر 2 سال شربت سرماخوردگی و آنتی‌هیستامین اصلا اثر ندارد.
خیلی از خانواده‌ها حتی از این داروها به‌عنوان ضد‌سرفه استفاده می‌كنند. در این مورد هم منع مصرف وجود دارد؟
بله. صددرصد. اصلا ما نباید سرفه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/respiratory/2004/2/17/5523.html) را در كودك از بین ببریم. چون سرفه یك مكانیزم دفاعی است كه ترشحات ریه را بالا می‌آورد و كودك دچار ذات‌الریه نمی‌شود، اما اگر ما با استفاده از این داروها، سرفه را در كودك از بین ببریم، این ترشحات داخل ریه باقی مانده و ماندگاری بیماری را بیشتر می‌كند.
یعنی شما می‌گویید شربت‌های ضد سرفه بیشتر ضرر دارند تا منفعت؟
نه! ما فقط شربت ضد‌سرفه را زمانی به كودك می‌دهیم كه سرفه در خواب و غذا‌خوردن كودك اختلال ایجاد كند. چون خاصیت آنتی‌هیستامین این است كه ترشحات ریه را غلیظ می‌كند و همین غلظت، فرد را دچار بیماری ذات‌الریه می‌كند. پس آنتی‌هیستامین‌هایی مثل دیفن‌هیدرامین، پرومتازین و هیدروكسیزین باید بالای 2 سال و فوق‌العاده با احتیاط مصرف شوند، چون هر لحظه انتظار عوارض این داروها را باید كشید.
پس اجازه دهید یك بار داروهای مجاز برای كودك مثلا یك ساله را مرور كنیم.
بله، بیشترین تجویز ما قطره كلرو‌رسدیم است كه روزی 3 تا 4 بار و نیم ساعت قبل از شیر‌دهی باید استفاده شود تا راه بینی كودك باز بماند. در ضمن اگر كودك تب شدیدی نداشت و بی‌قرار نبود، از تب‌بر استفاده نمی‌كنیم، ولی اگر تب كودك شدید بود، در فواصل 4 تا 6 ساعت یك‌بار از قطره استامینوفن استفاده می‌كنیم.
اگر هم كودك واقعاً به شربت سرماخوردگی نیاز دارد، روزی 3 نوبت با فواصل 8 ساعت می‌تواند استفاده شود.

riftaina
10-02-2010, 03:00 AM
راهنمای برخورد با شب ادراری کودک
http://img.tebyan.net/big/1386/08/23111524413468827021149126306511520769223.jpg


با وجود آنكه 5 سال دارد، هنوز تقریبا هر شب رختخوابش را خیس می‌ كند.
به ‌طور معمول گرچه در سن 3 تا 4 سالگی، كودكان می ‌آموزند كه شب‌ها ادارار خود را كنترل كنند، اما شب ادراری تا سن 6 و حتی گاهی تا 7 سالگی امری طبیعی است.
در 5 سالگی 15 درصد كودكان و در 6 سالگی 10 درصد مبتلا به شب‌ادراری‌اند كه 60 درصد آنها را نیز پسرها تشكیل می ‌دهند.
دلایل پزشكی نادر است


بعضی كودكان از ابتدای تولد تا سن خاصی قادر به كنترل ادرار و مدفوع خود نیستند و به ویژه شب‌ها مدام رختخواب‌شان را كثیف می ‌كنند. این كودكان مبتلا به "شب ادراری ابتدایی"‌هستند.
احتمال بروز ناراحتی‌های دستگاه مجاری ادرار در كودكان نادر است، به همین علت، انجام دادن آزمایش‌های اورولوژی كار بیهوده‌ای است.
از جمله دلایل پزشكی رایج شب ادراری، ناقصی و نابالغی مثانه و مشكلات مربوط به خواب است.
در نمونه اول، مثانه بدون هیچ دلیلی حتی زمان‌هایی كه كاملاً پر نیست، منقبض می‌ شود و در طول روز، مدام كودك را به دستشویی می ‌كشاند و در طول شب نیز موجب شب ‌ادراری می ‌شود.
در مورد دوم، خواب به قدری عمیق است كه شخص متوجه فرمان مغز برای دستشویی رفتن نمی‌ شود. در این افراد، تقریباً خواب سبك وجود ندارد و خواب عمیق جای آن را گرفته است.
برای دارو دادن هنوز خیلی زود است


شما مخالف دارو دادن به كودكتان هستید؟ حق دارید.
دادن دارو به كودك کمتر از 6 یا 7 سال كار بیهوده‌ و اشتباهی است. شب ادراری یك نوع بیماری نیست در نتیجه نیازی به دارو ندارد، اما اگر كودکتان از مرز 7 سالگی گذشت و باز هم دچار شب ‌ادراری بود، توصیه می ‌كنیم روش‌های دارویی را با مشاوره با پزشك به كار گیرید.

برای كودكانی كه دچار مثانه‌ ناقص هستند، داروهایی وجود دارد كه در كامل شدن مثانه به آنها كمك می‌ كند، اما در مورد كودكانی كه دچار مشكلات خوابند، درمان‌ها كاملاً رفتاری است.
به هر حال درمان زمانی جواب می ‌دهد كه كودك، خود برای "مداوا شدن"، هیجان داشته باشد. وقتی خود او تصمیم گرفت باید بازی را شروع كنید!
روان كودك را جدی بگیرید


به طور معمول شب ‌ادراری در پی یك واقعه یا ناراحتی درونی حل نشده رخ می‌ دهد. تولد یك خواهر یا برادر، طلاق، رفتن به مدرسه، اسباب كشی و... همگی از دلایل شب ادراری كودكانی هستند كه تا مدت‌ها شب‌ها رختخوابشان تمیز بوده، ولی ناگهان همه چیز عوض می‌ شود. متخصصان بیماری‌های كودكان، به این نوع شب ‌ادراری، "شب ادراری ثانوی"می ‌گویند.
توصیه های کاربردی برای والدین


*برای یك مدت كوتاه شما می‌ توانید از روش‌های كلاسیك استفاده كنید. برای مثال از ساعت 18 به بعد به او نوشیدنی ندهید. فرمول همیشگی "دستشویی ، مسواك، بوس، لالا" را به او یادآوری كنید.
*به او یاد دهید كه باید در طول شب دستشویی‌اش را نگه دارد، نه اینکه او را تهدید به تنبیه کردن کنید و نه تحقیرش كنید.
*شما باید حس مسئولیت را به او القا كنید. باید كاری كنید كه این موضوع نه تنها دغدغه ذهنی شما، بلكه دغدغه ذهنی او شود.
*یك چراغ خواب روشن كنید تا او شب‌ها بدون ترس بتواند به دستشویی برود و شما را بیدار نكند.
*روی یك تقویم، شب‌هایی را كه دچار شب ادراری شده و شب‌هایی را كه تمیز بوده با خود او علامت بزنید و او را تشویق كنید كه این موضوع را خود حل كند.
*مبادا روزها "فرزند دلبندم" خطابش كنید و شب‌ها "احمق كودن" به او بگویید!

riftaina
10-02-2010, 03:01 AM
غذاهایی كه بچه ها را آرام می‌كنند


بیش فعالی یك اختلال رفتاری شایع است كه حدود 8 تا 10 درصد از كودكان پیش دبستانی به آن مبتلا هستند.
احتمال ابتلا به این اختلال در پسران 3 برابر بیشتر از دختران است، اما علت این تفاوت هنوز ناشناخته است.
مطالعات فراوانی روی نقش عوامل تغذیه ای در ایجاد بیش فعالی كودكان انجام شده است كه نتایج برخی از آنها را مرور می‌كنیم.
http://img.tebyan.net/big/1386/07/1921602391324285111572185714620316821714887.jpg
اسید‌های چرب ضروری


برخی از اسیدهای چرب كه در بدن ساخته نمی‌شوند، ولی در حفظ سلامت انسان نقش حیاتی به عهده دارند، اسیدهای چرب ضروری نامیده می‌ شوند. اسیدهای چرب ضروری عبارتند از: اسیدهای چرب امگا-3 ، امگا-6 و آراشیدونیك.
مغز انسان حدود 6درصد چربی دارد كه اسیدهای چرب امگا-3 سهم بیشتری را به خود اختصاص داده است. یكی از نقش‌های مهم اسیدهای چرب ضروری، ارتباط و انتقال بین سلول‌های مغز است. اسید چرب امگا -3 كه برای رشد و عملكرد مغز ضروری است ممكن است رفتار، حافظه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/healthy_nutrition/2004/10/14/8810.html) و كمبود‌های رفتاری و شخصیتی را بهبود بخشد.
یافته‌های مطالعات نشان داده است كودكان مبتلا به بیش‌فعالی دارای سطح پایین تری از اسیدهای چرب ضروری هستند كه در نتیجه مشكلاتی در یادگیری، رفتار، خواب و عملكرد ایمنی آنان ایجاد می‌ كند؛ به طوری كه در پسران 6 تا 12 ساله كه دارای سطح پایین اسیدهای چرب امگا-3 بودند، مشكلات كم خوابی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/sleeping/2004/12/13/9665.html) بیشتری دیده شده است.

بهترین منبع اسید‌های چرب امگا -3 ، ماهی‌های آزاد (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=245)مثل سالمون، ساردین، میگو و شاه ماهی است و منابع اسید‌های چرب امگا-6، كنجد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2005/2/10/10404.html) ، تخمه كدو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2004/12/19/9733.html)تنبل و تخمه آفتابگردان هستند. دیگر منابع اسید‌های چرب ضروری (امگا- 3 و امگا- 6 ) آجیل‌ها، لوبیای سویا ، روغن بادام زمینی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2003/11/19/4408.html) و روغن زیتون است.
روی

مطالعات یافته‌های مختلف ارتباط بین كمبود روی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2005/5/1/11294.html) و بیش فعالی را نشان داده است، به طوری كه سطح سِرُمی‌ روی در كودكان مبتلا به بیش فعالی به طور قابل توجهی پایین تر از كودكان طبیعی بوده است.كمبود روی در كودكان مشكلاتی از قبیل خشونت، كج خلقی، گریه‌های زیاد، بیزاری و نفرت و ناتوانی در تمركز را ایجاد می‌ كند.
گوشت، ماكیان،‌ شیر و محصولات لبنی 80 درصد كل میزان روی غذایی را تشكیل می‌ دهند. سایر گوشت‌ها، جگر، پنیر، غلات سبوس دار، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/cereals_legumes/2005/8/8/12336.html)لوبیای خشك، مغزها و محصولات سویا (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/cereals_legumes/2007/9/24/46744.html)نیز منابع نسبتا خوب روی هستند.
كلسیم

كمبود كلسیم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2003/2/10/1428.html) ممكن است بیش فعالی را به وجود آورد. بنابراین می‌ توان با تنظیم یك برنامه غذایی مناسب حاوی كلسیم نظیر شیر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2005/3/22/10852.html)، پنیر، نان، بستنی، ماست، سبزیجات برگ سبز مانند كلم، برگ‌های سبز شلغم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2003/12/16/4724.html) یا مكمل‌های كلسیم، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2004/11/16/9275.html)این كمبود را بر طرف كرد.
شكر

یافته‌های برخی از مطالعات نشان داده اند كه مصرف شكر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/spices/2006/2/26/15965.html) ممكن است سطح آدرنالین را در كودكان به میزان 10 برابر افزایش دهد. بنابراین این نتایج بیانگر ارتباط مستقیم بین ‌رفتارهای خشونت آمیز با دریافت بالای شكر است.
ویتامین‌های گروه B


كمبود ویتامین‌های گروه B در كودكان بیش فعال شایع است. نتایج یك مطالعه روی 27 كودك مبتلا به بیش فعالی نشان داد كه مصرف روزانه 200 تا 300 گرم فسفاتیدیل سرین به مدت 2 ماه منجر به بهبودی قابل توجهی -92درصد- در ظرفیت یادگیری و رفتاری آنان شده است.
منیزیم

نتایج برخی از بررسی‌ها نشان داده اند كه كمبود منیزیم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2003/5/7/2137.html) در كودكان بیش فعال وجود دارد، به طوری كه با دریافت منیزیم بیش فعالی در آنان به میزان قابل توجهی كاهش یافته است.
منابع غذایی منیزیم عبارتند از : مغزها، حبوبات، غلات آسیاب نشده و نیز سبزیجات برگ تیره و شیر.
آلرژی‌های غذایی


آلرژی‌های غذایی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/other_disease/2006/11/27/29803.html) می‌ توانند باعث بروز نشانه‌هایی از بیش فعالی شوند. از مواد غذایی که باعث آلرژی می شوند می توان شكر، شكلات،‌ تخم مرغ،گندم،‌ رنگ‌ها، طعم دهنده‌ها، ‌افزودنی‌ها و ذرت را نام برد.
اگر این مواد غذایی را تا 2 هفته حذف كنیم، بعد از 2 هفته هر 2روز در میان می‌ توانیم به غذای كودك هر كدام را اضافه كنیم. به‌وسیله حذف كردن این مواد از برنامه غذایی و بازگرداندن آن بعد از مدتی می‌ توانید تشخیص دهید كه آیا كودكتان نشانه‌هایی از بیش فعالی دارد یا خیر؟
البته باید گفت که در حال حاضر حذف این مواد از برنامه غذایی كودكان آسان نیست، زیرا به راحتی در دسترس كودكان است.
توصیه‌های تغذیه ای برای كودكان مبتلا به بیش فعالی


- رژیم كم شكر، پرهیز از خوردن قندهای ساده و شیرینی‌ها
- استفاده بیشتر از پروتئین‌ها مثل مرغ، تخم مرغ، گوشت قرمز
- حذف یا كاهش مواد غذایی آلرژی زا مثل: بادام زمینی، تخم مرغ، شكلات، پنیر، شكر، گندم، ‌سویا، گیلاس، آلبالو، توت فرنگی، كشمش، ‌نوشابه‌ها، هلو، آلو، پرتقال، بیسكویت، سیب، توت، گوجه فرنگی، خیار، آدامس، سس، آب لیمو، كنسروها، مربا، ترشی، كمپوت‌ها، قهوه و چای .
- درمان كمبودهای تغذیه ای و استفاده از مكمل‌های غذایی
- حذف یا كاهش افزودنی‌های خوراكی و رنگ‌های مصنوعی مثل : بادام بو داده ، ادویه‌های معطر ، آب نبات‌ها، كیك‌ها، دسرها، غلات صبحانه و نوشابه‌ها
- استفاده از منابع غذایی حاوی امگا- 3 مانند ماهی ،‌ روغن زیتون و گردو در برنامه غذایی روزانه
- استفاده از میوه و سبزی تازه
- حذف غذاهای سرخ شده
- محدودیت مصرف فرآورده‌های لبنی
- حذف كاكائو، شكلات‌های حاوی قهوه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2003/7/20/2852.html)و نسكافه،‌ نوشابه‌های (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2007/6/10/42196.html) رنگی، چیپس و پفك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/nutrition_news/2006/10/31/28120.html)
- افزایش مصرف آب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2007/8/13/31234.html)

riftaina
10-02-2010, 03:03 AM
پارو كردن برفك دهان

http://img.tebyan.net/big/1386/04/27210145187144161312503921711217744416038.jpg

[/URL]

شاید آشناترین خاطره ی ما از برفك، بچه‌های خوشگل و كوچولویی باشند كه دهانشان سفید سفید شده و هر از چند گاهی به آن ماده ی بنفش رنگی می ‌زنند تا آن را درمان كنند. بچه‌های دچار برفك، كمی بی‌ قرار و عصبی هستند و هر از چند گاهی بداخلاق می‌ شوند، اما حال عمومی آنها معمولا خوب است و خیلی بد حال نیستند. به عبارتی برفك یك بیماری سبك محسوب می‌ شود، مگر آنكه كسی كه به آن دچار شده است، مبتلا‌ به نوعی بیماری زمینه‌ای باشد و نتواند آن را به خوبی تحمل كند.
برفك دهان به دلیل فعالیت بیش از حد قارچی به نام "كاندیدا آلبیكانس"( Candida Albicans) اتفاق می ‌افتد. همه ی افراد به صورت طبیعی مقداری از این قارچ را به عنوان موجود همزیست با بدن، در دهان، پوست و دستگاه گوارش خود دارند. شما این مقدار از قارچ طبیعی بدن را نه می ‌بینید و نه احساس خواهید كرد، زیرا این قارچ در مقدار كم خود مشكلی ایجاد نمی ‌كند و شما علامتی از وجود آن نخواهید دید و بدن مقدار آن را مرتب كنترل می ‌كند. اما اگر به دلیلی مثل بیماری‌ها یا داروها كاندیدا (قارچ) رشد بیش از حد پیدا كند، بیماری برفك دهانی در دهان و یا اگر در ناحیه ی تناسلی خانم‌ها اتفاق بیفتد، قارچ واژینال ایجاد می‌ شود.
هر چند برفك دهان ممكن است همه ی افراد را درگیر كند، اما بیشتر افرادی كه دچار این بیماری‌ می ‌شوند [URL="http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html"]نوزادان (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1386/04/1369910268791937017414962114214219015225.jpg) و بچه‌های كوچك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2005/4/5/10987.html) ، سالمندان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/olds/2002/10/1/613.html)و به خصوص كسانی هستند كه سیستم ایمنی بدنی آنها به خوبی كامل نشده است.
برفك دهان چه شكلی است؟


شكل رایج این بیماری به صورت لكه‌های سفید با قوامی شبیه به خامه است كه ممكن است روی زبان، داخل گونه‌ها و بعضی وقت‌ها در سقف دهان ایجاد شود. لثه‌ها و لوزه‌ها هم ممكن است، درگیر شوند. شكل ضایعه‌های قارچی مثل تكه‌های پنیر است و اگر بخواهیم آنها را از روی مخاط پاك كنیم، دردناك می‌ شوند و ممكن است ناحیه ی زیر آن خونریزی كند. قارچ‌ها ممكن است خیلی سریع پیشرفت كنند، اما تا مدت طولانی باقی بمانند و از بین نروند.
بعضی از اوقات، برفك دهان پیشرفت زیادی می ‌كند و حتی تا ناحیه ی مری و معده (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2007/1/2/31112.html) هم پیش می ‌رود. اگر برفك تا ناحیه ی مری پیشرفت كند، ممكن است در هنگام بلع احساس درد ایجاد كند. از طرفی اگر بیمار لقمه‌ای ببلعد، احساسی شبیه به این پیدا خواهد كرد كه لقمه در گلو یا جایی در سینه‌اش گیر افتاده است.
در نوزادان، معمولا برفك در چند هفته ی اول تولد اتفاق می‌ افتد. علاوه بر ضایعاتی كه در دهان بروز می ‌كنند نوزاد ممكن است، بی ‌قرار باشد و نتواند به خوبی شیر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2005/3/22/10852.html) بخورد. نكته ی مهم در برفك نوزادان این است كه این كوچولوها هنگام شیر خوردن، برفك را از دهان خود به پستان مادر هم منتقل می ‌كنند.
مادرانی كه به دنبال برفك دهان نوزادان، دچار قارچ نوك پستان شوند، این علامت‌ها را تجربه می‌ كنند:
-‌ نوك پستان‌ها به طور غیر طبیعی قرمز و حساس و پوست آن ظریف و براق خواهد شد.
- پستان‌ها در هنگام شیردادن دردناك هستند و حتی در زمانی كه نوزاد، شیر نمی‌خورد، نیز نوك پستان مادر دردناك است.
- ممكن است دردهای عمیقی در پستان‌ها احساس شود.
علاج واقعه قبل از وقوع


این كارها به پیشگیری از ایجاد برفك كمك می‌ كند:
- مرتب ماست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/dairy_products/2004/12/6/9584.html) بخورید.
-اگر باردار (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=193)هستید و دچار قارچ واژینال شده‌اید، هر چه سریع ‌تر آن را درمان كنید.
- سیگار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/smoking/2006/6/1/17818.html) كشیدن را ترك كنید.
- هر 6 تا 12 ماه یك بار، به دندان ‌پزشك ‌تان سری بزنید، به خصوص اگر دیابت (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=181)دارید، یا از دندان مصنوعی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2006/2/25/15939.html) استفاده می ‌كنید. مسواك (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2007/1/3/31208.html) و نخ دندان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/teeth/2007/1/4/31285.html)مرتب را فراموش نكنید.
- به نظر می ‌آید سیر، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2006/12/25/30923.html)خاصیت ضد میكروبی و ضد قارچ دارد. برای جلوگیری از ابتلا به قارچ، به طور مرتب سیر مصرف كنید. اگر مزه ی سیر را دوست ندارید، می ‌توانید قرص سیر را جایگزین آن كنید.
اگر برفك به سراغتان آمد...


اجرای این روش‌ها به بهبود وضع شما كمك می‌ كند. در هر حال مشورت با پزشك را نیز فراموش نكنید:
- بهداشت دها‌ن را رعایت كنید:
دندان‌پزشكان لااقل روزی دو بار مسواك و روزی یك بار نخ دندان را توصیه می‌ كنند. بهداشت دهانتان را به خوبی رعایت كنید و اگر مشكلات جسمی و حركتی دارید، از مسواك‌های برقی كمك بگیرید. استفاده از دهان شویه‌های ضد باكتری را محدود كنید، چون استفاده ی طولانی مدت از آن تعادل میكروبی دهان شما را به هم می ‌زند.
- آب نمك گرم استفاده كنید:
اگر دچار برفك شده‌اید، دهان‌تان را به كمك دهان ‌شویه ی آب نمك (نصف قاشق چای ‌خوری نمك در یك لیوان آب گرم) یا دهان‌ شویه ی جوش شیرین (یك قاشق چای ‌خوری جوش شیرین در آب گرم) شست‌وشو دهید. دهان‌ شویه‌ را نبلعید.
- اگر نوزاد شما دچار برفك شده است، احتمالا نوك پستان شما هم درگیر شده است. ضمن درمان دارویی، بین پستان و لباس زیر خود یك لایه دستمال پارچه‌ای یا كاغذی تمیز قرار دهید تا قارچ از بدن شما به لباس‌ها‌یتان انتقال پیدا نكند.
چاره ی كار كجاست؟


بهترین كار این است كه از انتقال و انتشار سریع قارچ جلوگیری كنیم. برای درمان قارچ در هر گروه سنی، را‌ه ‌حل خاصی لازم است:
- برفك در بچه‌ها:
اگر برفك مختصر باشد، شاید به هیچ ‌گونه درمانی احتیاج نباشد. آنتی‌بیوتیك‌ها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/3/17/38194.html)تعادل طبیعی باكتری‌های بدن را به هم می ‌ریزند و ممكن است، زمینه را برای ایجاد برفك دردهان بچه‌ها فراهم كنند. برای جلوگیری یا بهبود برفك در این حالت، در دوران مصرف آنتی ‌بیوتیك به بچه‌ها ماست بدهید. ماست به حفظ تعادل باكتری‌های بدن كمك می ‌كند.
- برفك دهان نوزادان و مادران شیرده:
اگر نوزادی كه به آن شیر می ‌دهید دچار برفك دهان شده، باید هم شما و هم نوزادتان درمان شوید. در غیر این صورت بیماری را مرتب به هم منتقل می‌ كنید. پزشك معمولا یك ضد قارچ ملایم برای درمان كودك و یك ضد قارچ معمول برای سینه ی شما تجویز خواهد كرد. اگر نوزاد شما از پستانك یا شیشه ی شیر استفاده می‌ كند آنها را مرتب بشویید و بجوشانید تا زمانی كه برفك برطرف شود.
- برفك در بزرگسالان:
اگر بیماری عمومی ندارید و دچار برفك شده‌اید، ماست بخورید تا عدم تعادل میكروب‌های بدن‌تان برطرف شود. اگر شرایط بهتر نشد، برای دریافت دارو به پزشك مراجعه كنید.

riftaina
10-02-2010, 03:04 AM
درمان بیش فعالی کودک با غذا


با توجه به تحقیقات انجام شده می توان گفت برای کاهش شیطنت کودکان بیش فعال(ADHD) که خیلی پُر جنب و جوش هستند، و به اصطلاح خیلی شلوغ می کنند، مصرف مواد مغذی زیر مفید است:
http://img.tebyan.net/big/1386/02/4412253701988417147471251001879115126153.jpg
- اسیدهای چرب ضروری:

تحقیقات بسیاری نشان داده اند که غلظت اسیدهای چرب "امگا-3" و "امگا-6" در این افراد به مقدار زیادی پایین تر است و این کودکان، علائم کمبود اسیدهای چرب ضروری مانند تشنگی زیاد را نشان می دهند.
کنجد، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/nuts_seeds/2005/2/10/10404.html) تخمه ی کدو تنبل و تخمه ی آفتابگردان منابع خوبی از اسیدهای چرب امگا-6 و ماهی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/meats/2004/7/1/7255.html) آزاد و ساردین، از منابع خوب اسیدهای چرب امگا-3 می باشند.
- ویتامین B6:

ویتامین B6 (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/vitamins/2002/12/1/750.html)یک کوفاکتور ضروری برای اغلب مسیرهای متابولیکی اسیدهای آمینه، شامل مسیرهای دکربوکسیلاسیون برای دوپامین، آدرنالین، وسروتونین می باشد. از این طریق، ویتامین های گروه B سبب بهبود رفتار در برخی کودکان مبتلا به ADHD شده است. در برخی کودکان بیش فعال، سطح سروتونین خون پایین است، در نتیجه دوز بالای ویتامین B6 با افزایش میزان سروتونین خون سبب بهبود علائم می شود.
- آهن:

کمبود آهن، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/nutrition_news/2006/9/23/24481.html) دقت و توجه را به میزان قابل توجهی کاهش داده و به مکمل یاری پاسخ مثبت می دهد. برخی مطالعات نشان داد که با مکمل یاری آهن، 30 درصد بهبود در این کودکان مشاهده شده است.
- منیزیم:

برخی بررسی ها نشان داده اند که کمبود منیزیم (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2003/5/7/2137.html) اغلب در ADHD دیده می شود و با دریافت منیزیم، بیش فعالی به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.
- روی:

چندین مطالعه نشان داده است که این ماده ی معدنی در سرم افراد مبتلا به بیش فعالی کم است که می تواند ناشی از کاهش دریافت یا جذب آن باشد. بر طبق دیگر مطالعات دریافت روی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2005/5/1/11294.html) از طریق تغذیه ممکن است در پاسخ این کودکان به دکستروآمفتامین موثر باشد.
برخی داروهای گیاهی، به دلیل خواص آرام بخش و ضد اضطراب در درمان این کودکان بسیار رایج است، زیرا کودکان بیش فعال،مکررا دچار مشکلات خواب می شوند.از جمله رایج ترین این گیاهان آرام بخش می توان به سنبل الطیب و گل ساعتی اشاره نمود.

غذاهایی که باید از خوردن آن ها اجتناب نمود عبارت اند از:

- شکر (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/spices/2006/2/26/15965.html)و غذاهای حاوی آن مانند: بیسکویت، کیک، شیرینی، شکلات و نوشابه های شیرین.
اگرچه اغلب شکر به عنوان علتی برای بیش فعالی ذکر می شود،اما مطالعات کنترل شده، تاثیرات منفی آن را بر روی رفتار اثبات ننموده اند. گرچه شواهد اندکی موید تاثیر شکر بر روی رفتار است، اما باید فواید کاهش مصرف شکر را مد نظر داشت.
غلات صبحانه، نان جو، برنج، ماکارونی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/cereals_legumes/2007/1/16/31623.html) و سیب زمینی از مواد غذایی نشاسته ای هستند که عوارض جانبی ندارند.
- بادام، سیب، زردآلو، کشمش، هلو، آلو، پرتقال، توت، گوجه فرنگی و خیار (حاوی سالیسیلات های طبیعی).
- رنگ ها مانند تارترازین (نوعی رنگ غذایی به رنگ نارنجی) که در غذاهای آماده بسته بندی شده، آدامس، (http://www.tebyan.net/sports/specialreports/specialreports/2004/7/31/7695.html) شکلات، آب لیمو، سس ها، کمپوت ها، کنسرو نخودفرنگی، نوشابه های گازدار وجود دارد.
- اسید بنزوئیک (نوعی نگهدارنده مواد غذایی)، در مرباها،پوره میوه ها، آب میوه ها، ترشی ها و سس های سالاد استفاده می شود.
- نوشابه های گازدار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2007/4/23/40561.html)که به دلیل محتوای بالای فسفر آن ها و برهم زدن تعادل کلسیم و فسفر بدن می توانند منجر به بیش فعالی شوند.
- قهوه، (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2003/7/20/2852.html) چای، کولا و سایر نوشیدنی های حاوی کافئین می توانند علائم بیماری را تشدید نمایند.
نکات مهم:



تجمع فلزات سمی همانند سرب، آرسنیک، آلومینیوم، جیوه، یا کادمیوم نیز می تواند سبب مشکلاتی در یادگیری و رفتار کودکان شود. سرب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/healthy_nutrition/2005/1/25/10188.html)می تواند سبب تخریب ادراک و رفتار کودکان شود. بر اساس تحقیقات، اصلاح سطح سرب بدن ( از طریق مواد شلاته کننده مانند ویتامین)، در کودکان بیش فعالی که میزان سرب بالاتری داشتند، موجب بهبود رفتار قابل ملاحظه ای گردید.
مصرف مکرر آنتی بیوتیک ها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/3/17/38194.html)( به ویژه برای عفونت های گوش (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/ear_nose/2006/11/29/29861.html)) در دوران کودکی می تواند سبب عدم تعادل باکتری های مفید در کودکان و در نتیجه علائم جسمانی و تغییرات رفتاری در آن ها شود. مصرف پروبیوتیک مناسب به همراه یک رژیم کم شکر و بدون کربوهیدرات های تصفیه شده می تواند در برقراری مجدد این تعادل موثر باشد.
احتمال خطر کمبودهای حاشیه ای برخی ریز مغذی ها در کودکان مبتلا به ADHD، به دلیل عادات غذایی نامعقول و کاهش اشتهای ناشی از درمان با داروهای محرک بیشتر است.

riftaina
10-02-2010, 03:06 AM
کودک، شیطنت و شکلات

http://img.tebyan.net/big/1386/02/1986918812016522100642021749023436615661.jpg
بیش فعالی یا(ADHD) Attention Deficit Hyperactivity Disorder که به طور عمده در کودکان دیده می شود،به عنوان اختلال در توجه و یادگیری نیز شناخته شده است.علل اصلی و دقیق آن هنوز ناشناخته است،اما چند عامل موثر در آن عبارتند از: حساسیت های غذایی، پاسخ نامطلوب به افزودنی های غذایی، فلزات سنگین، سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری و وراثت.
درمان کودک بیش فعال با تغییر رژیم غذایی او:

تحقیقات نشان داده اند که وقتی کودک از غذاهای خاصی پرهیز می کند، رفتار او بهبود می یابد. یافتن رژیمی که بتواند به کودک کمک نماید، به زمان، حوصله و تجربه نیازمند است. در اینجا، درجات مختلف تغییر رژیمی که فقط با حذف رنگ های مصنوعی خوراکی آغاز می شود را بررسی می کنیم.
http://img.tebyan.net/big/1386/02/2917615399152255236977719315547169180222165.jpg
برخی از کودکان نسبت به رنگ ها حساس می باشند. برای چندین هفته غذاهای حاوی رنگ های شیمیایی را حذف کرده و ببینید آیا پیشرفتی در رفتار کودک ایجاد شده است؟ شما می توانید برای کودک خود رژیم "فینگلد" را در نظر بگیرید که در آن، مواد زیر حذف شده است:
- رنگ های مصنوعی
- طعم دهنده های مصنوعی
- شیرین کننده های مصنوعی مثل"آسپارتام"
- نگهدارنده های مصنوعی BHA (butylated hydroxyanisole) و BHT (butylated hydroxytoluene) که عموماً در مکمل های ویتامینی، خمیر دندان ها و داروها استفاده می شوند.
در رژیم فوق غذاهای حاوی سالیسیلات نیز حذف شده اند، از قبیل: بادام، سیب، زردآلو، انواع توت، گیلاس، قهوه، خیار، انگور، کشمش، شلیل، پرتقال، هلو، فلفل تند، آلو، نارنگی، گوجه فرنگی و نیز آسپیرین (http://www.tebyan.net/nutrition_health/society_health/drugs/2007/5/12/41246.html) (استیل سالیسیلات).
رفتار کودک را قبل و بعد از تغییر رژیم بررسی کنید و به او از درجه ی صفر (بدون مشکل) تا درجه ی سه (مشکلات جدی) امتیاز دهید. توجه داشته باشید که بعد از خوردن چه غذاهایی، مشکلات رفتاری کودک شما افزایش می یابد؟
غذاهایی که باید از رژیم غذایی کودک حذف شوند، تعیین و سپس آنها را از یخچال و قفسه ها بردارید. همچنین سعی کنید همیشه با خواندن برچسب های غذایی، از مواد تشکیل دهنده ی غذاهای دلخواه کودک آگاه شوید.
رژیم تغییر یافته را به مدت دو تا سه هفته برای کودک اجرا کنید. در صورت بهبود رفتار، هر چند روز یک بار، یکی از غذاهای حذف شده را به رژیم او اضافه کنید، این عمل را دو یا سه بار انجام دهید تا مطمئن شوید که کدام غذا مشکل ساز است.
اگر تغییرات رژیمی فوق موجب بهبود رفتار کودک نشد، رژیم او را محدودتر نمایید.
برخی تحقیقات نشان می دهد که مواد غذایی نظیر: گندم، تخم مرغ، شیر، شکلات، ذرت و لوبیای سویا سبب ایجاد رفتار نامطلوب در برخی از کودکان می شود.

می توانید به صورت هم زمان یک یا چند ماده غذایی را به مدت 1 تا 2 در هفته از رژیم او حذف نمایید(در حالی که رنگ های مصنوعی و سایر افزودنی ها حذف شده اند). اگر کودک به غذایی حساسیت نشان داد، آن را دوباره به رژیم او وارد کنید. در صورت تکرار واکنش نامطلوب، احتمالاً به آن حساسیت دارد. بهتر است رژیم حذفی با کمک یک آلرژیست تعیین شود.
اگر کودک به شیر یا سایر مواد غذایی ضروری حساسیت دارد، باید با یک رژیم شناس مشورت نمایید تا مواد غذایی دیگری را برای تامین مواد مغذی ضروری پیشنهاد کند.
در این رژیم، کودکان می توانند گوشت تازه، ماکیان، و انواع سبزی ها (به جز ذرت و سویا)، میوه ها و آب میوه ها (شامل آناناس، گلابی و ...) به جز برخی مرکبات (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/winter_fruits/2004/12/21/9771.html) (مانند پرتقال و گریپ فروت)، برنج و جو دوسر را مصرف کنند.
در صورتی که 2-1 هفته پس از شروع رژیم، رفتار کودک بهبود یافت، چند روز یک بار، یکی از مواد غذایی را به رژیم او اضافه نمایید تا غذاهایی که کودک به آن ها حساسیت ندارد، مشخص شود.
اگر کودک برای مدت طولانی در رژیم با محدودیت شدید بماند، باید با یک متخصص تغذیه برای اطمینان از تامین تمام مواد مغذی ضروری مشاوره کنید. همچنین کودک باید روزانه مکمل ویتامین و مواد معدنی را دریافت کند.
در پایان، اگر این رژیم نیز بر روی کودک تاثیر مثبتی نداشته باشد، باید با پزشک متخصص اطفال در مورد سایر راه های درمان (مشاوره رفتاری و یا دارو درمانی) مشورت نمایید.

riftaina
10-02-2010, 03:07 AM
درمان عفونت ادراری



http://img.tebyan.net/big/1385/10/129419712438862335210058209492718321052.jpg (http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1385/10/934178332405553141351285123723335250252.jpg)

در مطلب قبلی ، علل و علائم بیماری عفونت ادراری گفته شد. در این مطلب راه های تشخیص و درمان این بیماری توضیح داده می شود.
خانم دکتر نیلوفر حاجی ‌زاده متخصص کودکان و نوزادان، فوق تخصص کلیه(عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران) پاسخگوی سئوالات زیر می باشد.

1- راه‌های تشخیص عفونت ادراری کدام است؟



یکی از راه‌های تشخیص مشاهده ی علایم بالینی مثل تکرر ادرار، سوزش ادرار، بی‌اختیاری ادرار، زور زدن هنگام ادرار، بوی بد ادرار و در مواردی وجود تب معمولاً خفیف و کمتر از یک درجه است.



حتی ممکن است تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/cooking_foods/sweets_cakes/sweets/2006/5/23/17566.html) بدون هیچ علامت دیگری وجود داشته باشد.
راه دیگر تشخیصی، انجام سونوگرافی کلیه‌ها می ‌باشد. چنانچه عکس رنگی مثانه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/cancer/2006/1/17/14982.html) در خواست شود، به پزشک در تشخیص کمک بزرگی می ‌کند.
از راه‌های تشخیصی دیگر، آزمایش کامل و کشت ادرار می‌باشد.

2- درمان عفونت ادراری کدام است؟


درمان عفونت ادراری بستگی به این دارد که درگیری(عفونت) در ناحیه ی دستگاه ادراری تحتانی است یا فوقانی؟
اگر دستگاه ادرار تحتانی درگیر باشد که" سیستیت" نامیده می ‌شود، درمان سرپایی و با آنتی ‌بیوتیک به مدت 5 تا 7 روز توسط پزشک متخصص انجام می‌ شود.
اما اگر عفونت در کلیه‌ها باشد که به آن "پیلونفریت" می‌گویند، کل مدت درمان 10 تا 14 روز است که بستگی به حال عمومی بیمار دارد. درمان این بیماران در مواردی به صورت سرپایی صورت گرفته و در مواردی نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد.

با توجه به این که عفونت‌های مکرر در ناحیه ی کلیه می ‌تواند باعث افزایش فشار خون، کاهش و حتی توقف عملکرد کلیه ها در کودک شود، بنابراین باید بلافاصله بعد از تشخیص عفونت ادراری، نسبت به درمان مناسب اقدام شود.




3- آیا بعد از درمان، ممکن است بیماری مجداً عود نماید؟


در حالت کلی امکان عود وجود دارد. وقتی بچه‌ای دچار عفونت ادراری می ‌شود، بیشترین زمانی که ممکن است بیماری عود کند، 6 ماه بعد از بروز مشکل اولیه می‌ باشد. به همین علت حتماً لازم است عوامل زمینه ساز و علت‌هایی که ممکن است سبب عود بیماری شوند، مورد بررسی قرار گیرد.
مهم ترین نکته درعود بیماری این است که عود مکرر می تواند باعث آسیب به کلیه‌ها و بروز عوارض شود. به همین علت عفونت ادراری حتماً باید تحت نظر پزشک متخصص تحت درمان کامل قرار گیرد و چنانچه پزشک معالج صلاح دید، کودک باید بستری شود.

4- عدم درمان به موقع عفونت ادراری، چه عوارضی ممکن است داشته باشد؟


با توجه به این که عفونت‌های مکرر در ناحیه ی کلیه می ‌تواند باعث افزایش فشار خون، کاهش و حتی توقف عملکرد کلیه ها در کودک شود، بنابراین باید بلافاصله بعد از تشخیص عفونت ادراری، نسبت به درمان مناسب اقدام شود.

5- توصیه ی شما به این مادر27 ساله چیست؟


ایشان باید حتماً به توصیه ی پزشک عمل کنند و در صورت نیاز تا زمانی که پزشک تشخیص بدهد بچه باید بستری شود و بعد از مرخصی از بیمارستان تمام موارد درخواست شده از سوی پزشک مربوطه را انجام دهند. اگر پزشک صلاح بداند باید عکس رنگی از مثانه گرفته شود و حدود 2سال به طور متناوب، باید تحت نظر پزشک معالج باشد.
شلوار تنگ به بچه پوشانده نشود و لباس زیر بچه همیشه نخی و خشک باشد. هنگام شست وشوی بچه، به‌ خصوص بعد از اجابت مزاج، از جلو به عقب او را شست وشو دهند.
این مساله بسیار مهم می ‌باشد و به محض مشاهده ی کوچک ‌ترین علامتی از جمله تغییر بوی بد ادرار یا وجود تب بدون علامت، حتماً به پزشک مراجعه کنند و مجدداً آزمایش ادرار انجام شود.

بچه‌هایی که عفونت ادراری دارند، باید مایعات بیشتری مصرف کنند و ادرارشان را نگه ندارند.




6- لطفاً بفرمایید در رابطه با این بیماری با چه مشکلاتی مواجه هستید؟


متأسفانه بعضی خانواده‌ها از بستری کردن بچه ی خود امتناع می ‌کنند و نگران هستند. آنها فکر می‌ کنند که با درمان سرپایی هم بیماری قابل درمان است.
آنها باید به توصیه ی پزشک عمل کنند و در صورت نیاز بچه را بستری کنند. حتی می ‌توانند حداقل چند روز اول را بستری کنند و بقیه ی طول دوره ی درمان را به طور سرپایی انجام بدهند.
از دیگر مشکلات این است که متاسفانه پی ‌گیری از طرف والدین انجام نمی ‌شود. همان طور که گفته شد انجام پی ‌گیری در این بیماری ضروری است و در صورتی که پزشک درخواست کند در گرفتن عکس رنگی تردید نکنند.

اگر بچه‌ای ادرارش را زیاد نگه می‌دارد یا بالعکس به فاصله ی زمانی کوتاه و تند تند به دستشویی می ‌رود یا یبوست دارد، والدین باید بلافاصله برای درمان این مشکل کودک اقدام کنند.




7- توصیه ی کلی شما در مورد این بیماری کدام است؟


توصیه می ‌شود بهداشت را رعایت کنند و دختر خانم‌ها به خصوص در مدرسه ادرارشان را نگه ندارند. دستشویی‌های مدرسه باید بهداشتی و تمیز باشد تا بچه‌ها رغبت کرده و از دستشویی استفاده کنند. والدین نباید به بچه‌ها توصیه کنند که خارج از منزل به دستشویی نروند و حتماً هر زمان که بچه احساس نیاز کرد باید از دستشویی استفاده کند.
کلاً بچه‌هایی که عفونت ادراری دارند باید مایعات بیشتری مصرف کنند و ادرارشان را نگه ندارند. مهم است که یبوست هم نداشته باشند. اگر بچه‌ای ادرارش را زیاد نگه می‌دارد یا بالعکس به فاصله ی زمانی کوتاه و تند تند به دستشویی می ‌رود یا یبوست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2006/8/21/19423.html) دارد، والدین باید بلافاصله برای درمان این مشکل کودک اقدام کنند.

riftaina
10-02-2010, 03:08 AM
عفونت ادراری در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1385/10/1261981421941441955016510912213912867253251124.jpg


بیمار)

مادر 27ساله‌ای هستم که دارای یک دختر 3 ساله می‌ باشم که از چهار روز قبل دچار تب شده و بی‌حال است و هیچ علامت دیگری از خود نشان نمی ‌دهد. با مراجعه به پزشک متخصص کودکان، ایشان با توجه به آزمایشات انجام شده برای او تشخیص عفونت ادراری داده اند و دارو تجویز کرده اند. ولی من نگران هستم، لطفاً مرا راهنمایی فرمایید؟

خانم دکتر نیلوفر حاجی ‌زاده متخصص کودکان و نوزادان، فوق تخصص کلیه(عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران) پاسخگوی سئوالات زیر می باشد.

1- عفونت ادراری چیست؟


عفونت ادراری بیماری است که در اثر وارد شدن میکروب به مجاری ادرار ایجاد می ‌شود. عفونت اگر فقط مثانه را درگیر کند" سیستیت" نامیده می ‌شود. هم چنین ممکن است دستگاه ادراری فوقانی یعنی کلیه را نیز درگیر کند که در این صورت "پیلونفریت "گفته می ‌شود.
این دو مورد از نظر علایم بالینی و درمانی خیلی با هم فرق می ‌کنند. معمولاً علت اصلی عفونت ادراری عامل باکتریایی موجود در دستگاه گوارش می‌ باشد که در بچه‌ها وجود دارد که به ‌طور بالا رونده ای عموماً مثانه را درگیر می‌ کند. ممکن است عواملی وجود داشته باشد که کلیه را هم بعد از درگیری مثانه، درگیر کنند.

2- علل ایجاد کننده ی عفونت ادراری چیست و عوامل زمینه ‌ساز این بیماری کدام است؟



مهم ‌ترین علت می ‌تواند ریفلاکس یا برگشت ادار از مثانه به کلیه‌ها باشد که معمولاً در 30 تا 50 درصد دختر بچه‌ها دیده می ‌شود که می‌ تواند هم عامل ایجاد کننده ی عفونت ادراری باشد و هم باعث افزایش عوارض عفونت ادراری خصوصا در بچه‌ها ‌گردد. بنابراین در صورت وجود ریفلاکس، پی گیری ضروری است.



علت بعدی این است که بچه از نظر کنترل مثانه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/cancer/2006/1/17/14982.html) مشکل داشته باشد، مانند موارد زیر:
اگر بچه‌ای ادرارش را نگه دارد و دیربه دیر به دستشویی برود؛ بچه‌هایی که تند تند به دستشویی می‌روند و نمی ‌توانند ادرارشان را نگه دارند؛ بچه‌هایی که در طول روز ممکن است یک قطره نم بزنند و لباس خود را خیس بکنند؛ یا بچه‌هایی که دچار یبوست (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/digestive/2006/8/21/19423.html) هستند همگی می ‌توانند عوامل زمینه ‌ساز عفونت ادراری باشند.
از علل دیگری که کم تر شایع است، وجود مشکلات نخاعی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/nerves/2006/7/15/18641.html) یا انسداد مجاری ادراری در بچه‌هاست.

3- عفونت‌ ادراری بیش‌تر در چه سنی دیده می ‌شود و آیا جنبه ی ژنتیکی دارد؟


این بیماری بیشتر در دخترها و معمولاً در سنین 7 تا 11 سالگی دیده می ‌شود. در پسرها در یک سال اول زندگی ممکن است بیش‌تر دیده شود. مهم ‌ترین عامل عفونت ‌اداری ریفلاکس (برگشت ادرار از مثانه به کلیه) می ‌باشد. این علت می ‌تواند جنبه‌های ژنتیکی داشته باشد، یعنی عامل زمینه ‌ساز می‌ تواند ارثی باشد، مثلاً اگر پدر و مادر دچار برگشت ادرار از مثانه به کلیه‌ها باشند، تقریباً 30 تا 50 درصد بچه‌هایشان نیز این مشکل را دارا می ‌باشند و اگر یکی از بچه‌ها در خانواده برگشت ادرار داشته باشد، حدود 25 تا 30 درصد بچه‌های دیگر نیز ممکن است این مشکل را داشته باشند.

4- علایم عفونت ادراری کدام است؟


علایم عفونت ادراری بستگی به این دارد که درگیری سیستم ادراری محدود به مثانه است یا کلیه‌ها را هم درگیر کرده است. اگر درگیری فقط مثانه باشد، معمولاً علایم به صورت تکرار ادرار، سوزش ادرار، بی‌اختیاری ادرار، زور زدن هنگام ادرار، بوی بد ادرار و در مواردی وجود تب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/cooking_foods/sweets_cakes/sweets/2006/5/23/17566.html) (معمولاً خفیف و کم‌ تر از یک درجه) می ‌باشد. تشخیص درگیری مثانه آسان است، زیرا علایم بالینی واضحی دارد.

توصیه می ‌شود که اگر تب بیش تر از 2 یا 3 روز طول بکشد، حتماً آزمایش کشت ادرار برای کودک انجام شود.


مشکل تشخیص در مورد بچه‌هایی می ‌باشد که درگیری کلیه‌ها را داشته باشند. متأسفانه عفونت فوقانی دستگاه ادراری که با درگیری کلیه‌ها همراه است، می‌ تواند آسیب‌ رسان و با عوارض بعدی همراه باشد. در علایم بالینی غیر از تب، گاهی هیچ علامت دیگری وجود ندارد. البته در مواردی درد پهلو، بی ‌حالی، تهوع و استفراغ هم هست، ولی گاهی اوقات فقط تب است و علایم دیگری وجود ندارد. اگر بچه‌ای غیر از تب هیچ علامت دیگری نداشت، هم والدین و هم پزشک مربوطه باید به فکر عفونت ادراری باشند. بچه‌هایی که تب بالا دارند و هیچ علامت دیگری ندارند، حدود 10درصد مبتلا به "پیلونفریت"هستند. توصیه می ‌شود که اگر تب بیش تر از 2یا 3 روز طول بکشد، حتماً آزمایش کشت ادرار برایشان انجام شود.

riftaina
10-02-2010, 03:09 AM
اسهال‌ مزمن‌ كودكان



http://img.tebyan.net/big/1385/10/6858971532865991192172004227140617628.jpg

اسهال‌ مزمن‌ دوران‌ كودكی‌ عبارت‌ است‌ از: اسهال‌ بیش‌ از 5 بار اجابت‌ مزاج‌ آبكی‌ در طول روز به‌ طور مزمن‌ در یك‌ كودك‌ سالم‌، که بیشتر در كودكان‌ 5/3-5/1 ساله‌ رخ‌ می ‌دهد.

علایم‌ شایع‌


اجابت‌ مزاج‌ به صورت شل‌ و به‌ دفعات‌ زیاد كه‌ غالباً حاوی‌ فیبرهای‌ سبزیجات‌ هضم‌ نشده‌ یا مخاط‌ است‌ و عمدتاً در صبح‌ رخ‌ می ‌دهد.

علت


علت این بیماری ناشناخته‌ است و سابقه ی‌ خانوادگی و‌ مشكلات‌ روده‌ای‌ از عوامل تشدید كننده ی بیماری می باشند.

پیشگیری‌


در حال‌ حاضر نمی ‌توان‌ از آن‌ پیشگیری‌ به‌ عمل‌ آورد.

عواقب‌ مورد انتظار


علی رغم‌ اسهال‌ مزمن‌، كودكان‌ مبتلا رشد و نموی‌ طبیعی‌ دارند و هیچ‌ علامتی‌ از سوءتغذیه‌ نشان‌ نمی ‌دهند. نهایتاً نیز حركات‌ روده‌ و الگوی‌ اجابت‌ مزاج‌ به‌ حالت‌ طبیعی‌ باز می‌ گردد، ولی‌ این‌ امر ممكن‌ است‌ 3-2 سال‌ طول‌ بكشد.

عوارض‌ احتمالی‌


احتمال‌ تمركز روانی‌ بیش‌ از اندازه‌ به‌ اجابت‌ مزاج‌ به‌ علت‌ توجه‌ زیاد والدین‌ به‌ این‌ مسأله‌.

درمان‌


كودك‌ خود را به‌ خاطر این‌ مشكل‌ سرزنش‌ نكنید. انتظار نداشته‌ باشید كه‌ توانایی‌ كنترل‌ اجابت‌ مزاج‌ و رفتن‌ به‌ توالت‌ به‌ همان‌ سرعت سایر‌ كودكان‌ حاصل‌ شود. با كودك‌ خود مثل‌ كودكان‌ دیگر رفتار كنید و سعی‌ كنید كه‌ این‌ مشكل‌ را بزرگ‌ نكنید. از بروز تنش‌ اجتناب‌ نمایید، زیرا اگر كودك‌ در مورد مشكل‌ خود دچار اضطراب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/alzheimerstressanxiety/2006/5/14/17382.html)و ناراحتی‌ شود، ممكن‌ است بیماری اش‌ بدتر شود یا دچار مشكلات‌ روانی‌ شود.

داروها


برای‌ این‌ اختلال‌ معمولاً دارویی مورد نیاز نیست‌. به‌ كودك‌ خود داروی‌ ضد اسهال‌ ندهید، زیرا اثرات‌ جانبی‌ آن‌ ممكن‌ است‌ زیانبار باشند.

فعالیت بدنی


محدودیتی‌ برای‌ فعالیت بدنی‌ وجود ندارد. كودك‌ خود را در زمان ابتلا به این بیماری، همانند‌ همسالانش تشویق‌ به‌ فعالیت و ورزش کنید.

رژیم‌ غذایی‌


رژیم‌ غذایی خاصی‌ توصیه‌ نمی ‌شود، اما استفاده‌ از مكمل‌های‌ ویتامینی‌ و معدنی‌ ممكن‌ است‌ كمك ‌كننده‌ باشد.

كودك‌ باید روزانه‌ حداقل‌ 8-6 لیوان‌ آب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrients/minerals/2003/1/2/1262.html) بنوشد تا مایعات‌ از دست‌ رفته‌ را جبران‌ کند.




درشرایط زیر باید به پزشك مراجعه کنید:


- اگر كودكتان‌ اسهال‌ مزمن‌ یا اجابت‌ مزاج‌ همراه‌ با دفع‌ مخاط‌ دارد كه‌ علتی‌ برای‌ آن‌ پیدا نشده‌ است‌.
- اگر در مدفوع‌ خون‌ وجود داشته‌ باشد.
- اگر درجه ی‌ حرارت‌ مقعدی‌ به‌ 9/38 درجه‌ ی سانتیگراد یا بالاتر برسد.
- اگر كودكتان‌ بی ‌حال‌ شود و از خوردن‌ غذا خودداری‌ كند، یا با صدای‌ بلند و به‌ طور مداوم‌ گریه‌ كند و با نوازش‌ نیز گریه ی‌ وی‌ قطع‌ نشود. - اگر رشد و نمو كودكتان‌ طبیعی‌ نباشد.

riftaina
10-02-2010, 03:10 AM
روش های ترک مکیدن انگشت در کودک



http://img.tebyan.net/big/1385/09/6821702181429613273442105922911522254175.jpg


سئوال)

مادری هستم که یک دختر 1 ساله دارم. اکثر اوقات دخترم عادت دارد که انگشت شست خود را به دهان بگیرد و من نمی‌توانم مانع از این عادت دخترم شوم. اطرافیان می ‌گویند که ممکن است دخترم بعد از بزرگ شدن، دندان‌هایش به شکل مرتب رشد نکنند و این موضوع باعث نگرانی من شده است.

لطفاً مرا راهنمایی فرمایید چه کار باید بکنم و آیا مکیدن انگشت باعث نامرتب رشد کردن دندان‌ها در آینده می ‌شود؟
پاسخگوی سئوالات زیر آقای دکتر آرش منتظری (دندان پزشک) می باشد.

1- لطفاً بفرمایید عادات دهانی در کودکان (مکیدن انگشت) به چه شکل است؟


عادات دهانی به دسته‌ای از رفتارهای ارادی کودک گفته می ‌شود که در صورت تداوم، باعث ایجاد ناهنجاری‌های دهانی و دندانی (ارتودنتیک) در سنین بالاتر خواهد شد. یکی از شایع‌ترین این عادات، عادت دهانی مکیدن انگشت شست (مکیدن غیر تغذیه‌ای) می ‌باشد .

مکیدن انگشت توسط کودک به ‌طور معمول تا سن 3 سالگی طبیعی در نظر گرفته می ‌شود و از 3 سالگی به بعد معمولاً این عادت توسط خود کودک ترک می ‌شود. ولی ادامه ی این عادت بعد از 3 سالگی،ممکن است باعث ایجاد ناهنجاری‌‌های دهانی- دندانی (ارتودنتیک) در سنین بالاتر شود.




2- دلیل به وجود آمدن عادات دهانی در کودکان کدام است؟


دلیل به وجود آمدن این عادت هنوز به خوبی روشن نیست، ولی دو فرضیه در این زمینه وجود دارد:
فرضیه ی اول که به نام تئوری PSYCHOANALYTIC شهرت دارد، بیان‌ گر این مطلب است که کودکانی که بالاتر از 3 سالگی به چنین عادتی ادامه می ‌دهند، دارای بعضی اختلالات روانی زمینه‌ای می ‌باشند.
فرضیه ی دوم یا تئوری LEARNING بر این نکته تأکید دارد که مکیدن غیر تغذیه‌ای، یک عادت آموخته شده می ‌باشد و صرفاً نمی ‌توان آن را جزو اختلالات روانی کودک تلقی کرد. آن چه مسلم است، این است که کودک با انجام این عادات به آرامش می ‌رسد.

3- مکیدن انگشت چه ناهنجاری‌ها و تغییراتی می‌تواند در رشد دندان‌ها به وجود آورد؟


تغییرات و ناهنجاری‌های دندانی که متعاقب مکیدن انگشت به وجود می‌ آید، بسیار متنوع بوده و بستگی به شدت، طول مدت و تکرار عادت دارد.
منظور از شدت همان نیرویی است که کودک هنگام مکیدن انگشت بر دندان‌های قدامی (پیشین) خود وارد می ‌کند. هرچه این نیرو بیشتر باشد، شدت ناهنجاری ثانویه بیشتر خواهد بود.
طول مدت هم بیان ‌گر مدت زمان وجود عادت می ‌باشد و منظور از تکرار، تعداد دفعات انجام عمل مکیدن انگشت در روز می ‌باشد.

طول مدت مکیدن انگشت، مهم ‌ترین نقش‌ را در به‌ وجود آمدن ناهنجاری دهان و دندان ایفا می ‌کند.



تعدادی از ناهنجاری‌های شایع متعاقب مکیدن طولانی مدت انگشت در کودکان عبارتند از:
1- ANTERIOR OPEN BITE: در این حالت، هنگامی که کودک دهان خود را بسته و دندان‌ها را به هم می ‌فشارد، دندان‌های جلو به یکدیگر نمی ‌رسند و از یکدیگر فاصله دارند.
2- تنگی قوس فک بالا: در این حالت قوس فک بالا تنگ می ‌شود، یعنی ردیف دندان‌های سمت راست و چپ فک بالا به یکدیگر نزدیک می ‌شوند که معمولاً همراه با اختلال تکلم و جویدن می ‌باشد.
3- افزایش فاصله ی افقی بین دندان‌های پیشین فک بالا و پایین: که اصطلاحاً به آن ناهنجاریCLASS II گفته می‌شود.
http://img.tebyan.net/big/1385/09/11618023612524622713323514816678119341696879.jpg


4- روش‌های درمان مکیدن انگشت در کودکان کدام است؟


درمان در این کودکان باید با استراتژی خاصی صورت گیرد. به کودک باید فرصت داد که عادتش را پیش از رویش دندان‌های دایمی متوقف کند. درمان اغلب بین سنین 6-4 سالگی انجام می‌ شود و تا کنون سه روش مختلف جهت درمان این عادت پیشنهاد شده است. انتخاب هر کدام از این روش‌های درمانی، بستگی به تمایل خود کودک برای متوقف ساختن عادتش دارد. این روش ها شامل موراد زیر است:
1- یادآوری: این روش درمان برای کودکانی که همکاری لازم را دارند و خودشان تمایل به ترک عادت مذکور را دارند، مناسب است. در این روش می ‌توان یک نوار چسب ضد آب روی انگشت شست کودک چسباند تا به کودک یاد‌آوری کند که انگشت خود را داخل دهان نبرد.
این نوار چسب باید تا زمانی که عادت به طور کامل از بین نرفته است، روی انگشت کودک باقی بماند و یا می ‌توان با مالیدن محلول‌ها یا کرم‌های بد طعم بر روی انگشت کودک از این عادت جلوگیری کرد. البته باید مراقب بود که این مورد، از نظر کودک به عنوان یک تنبیه تلقی نشود، زیرا در این صورت کودک اقدام به مقابله کرده و درمان، نتیجه‌ای در برنخواهد داشت.
2- پاداش: در این روش، بین کودک و والدین با دندان ‌پزشک، قراردادی بسته می ‌شود. قرارداد به این صورت است که به کودک گفته می ‌شود اگر برای مدتی این عادت را تکرار کند، در پایان مدت تعیین شده جایزه دریافت می ‌کند. ارزش بهای جایزه اهمیتی ندارد، ولی باید حتماً مورد علاقه ی کودک بوده و او را تحریک کند. این درمان به طور مداوم تکرار می‌ شود و هر بار که کودک قرارداد مربوطه را رعایت کرد، جایزه دریافت می‌ کند. باید در نظر داشت که در حین همکاری کودک جهت ترک عادت، او را به طور کلامی نیز مورد تشویق قرار داد.
3- استفاده از وسایل ترک عادت: اگر عادت کودک پس از دریافت پاداش هنوز برطرف نشده است ولی خود کودک حقیقتا تمایل به ترک عادت دارد، می ‌توان از روش کاربرد وسایل ضد عادت استفاده کرد.
در این روش وسیله‌ای در دهان کودک قرار داده می ‌شود که به‌ طور فیزیکی ادامه ی عادت را برای وی مشکل می‌سازد. در این روش، دندان پزشک حتماً باید کودک و والدینش را توجیه کند که این وسیله جنبه ی تنبیهی ندارد و صرفاً به عنوان یادآور می‌ باشد.
http://img.tebyan.net/big/1385/09/2710191821864169215243585414193233222232.jpg


5- مدت استفاده از وسایل ترک عادت چه مدت می ‌باشد و در موقع استفاده از این وسایل رعایت چه نکاتی لازم است؟


از وسایل ترک عادت می‌توان به PALATAL CRIB, QUAD HELIX اشاره کرد. مارپیچ‌های این وسایل به کودک یادآوری می ‌کند انگشتش را در دهانش نگذارد. این وسایل معمولاً به مدت 6 ماه باید در داخل دهان کودک قرار گیرد. در اوایل کار، تحمل وسیله در داخل دهان برای کودک مشکل است، ولی حداکثر بعد از 2هفته، کودک به آن عادت می ‌کند. نکته ی حایز اهمیت این است که به علت ‌گیر کردن غذا و مواد قندی چسبناک به سیم‌های به کار رفته در این وسایل، بهداشت دهان و دندان در طول مدت استفاده از این وسیله، باید به طور جدی توسط کودک و والدین او رعایت شود.

riftaina
10-02-2010, 03:12 AM
چرا بزرگسالان کمتر دچار آبله مرغان می‌شوند؟



http://img.tebyan.net/big/1385/09/185192589623472149601276620816219922528240.jpg

بسیاری از مردم به اشتباه تصور می‌کنند فقط بچه‌ها آبله مرغان می‌گیرند. اما بزرگسالان نیز دچار این عفونت می‌شوند. اگر کسی یک بار در طول زندگی خود به آبله مرغان مبتلا شود، دیگر به آن دچار نخواهد شد، یعنی در برابر بیماری مصونیت پیدا می‌کند. بنابراین اگر کسی در دوران بچگی آبله مرغان بگیرد، در بزرگسالی به آن مبتلا نمی‌شود. به همین علت است که کمتر می‌شنوید یک فرد بالغ آبله مرغان گرفته باشد.
آبله مرغان یک بیماری مسری است و چون به آسانی از شخصی به شخص دیگر منتقل می‌شود، باید بچه‌هایی که به آبله مرغان دچار شده‌اند از بچه‌های دیگر دور نگهداشته شوند، مثلاً والدین آنها را به مدرسه نفرستند.
اولین نشانه ی آبله مرغان، جوش‌های روی پوست(تاول های آبکی کوچک) است. دمای بدن افزایش می‌یابد. بیمار سردرد می‌گیرد و اشتهایش را از دست می‌‌دهد.
مشکلی که در مورد آبله مرغان وجود دارد این است که در شروع بیماری، بدون آنکه نشانه‌هایی در بیمار مشاهده شود، بیماری را به دیگران انتقال می‌‌دهد. بنابراین گروهی از بچه‌ها قبل از اینکه بتوان جلوی بیماری را گرفت به آن دچار خواهند شد. معمولاً آبله مرغان یک بیماری ملایم است. اما لازم است بیمار تحت مراقبت پزشک قرار گیرد تا از بروز عوارض بعدی جلوگیری شود.

riftaina
10-02-2010, 03:13 AM
فتق در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1385/07/142812342412491025413929647412116313812741.jpg



*سئوال از پزشک)در کودکان وضع به چه ترتیب است، آیا فتق‌های کودکان را نیز باید جراحی کرد؟


پاسخ)

در کودکان نیز اگر اندازه فتق نافی کوچک باشد می‌توان منتظر ماند تا خودبخود اصلاح شود. در غیر این صورت و هم‌چنین در فتق کشاله ران یا فتق‌های نافی بزرگ‌تر انجام عمل جراحی با نظر متخصص جراح ضروری است.



*زمان جراحی فتق کودکان به چه ترتیب است، گاهی مشاهده می‌شود بعضی مادران روی فتق را با سکه، یا فتق‌بند می‌بندند. آیا چنین کاری مفید است؟


زمان جراحی فتق کودکان نیز همانند بزرگترها، حتماً باید توسط پزشک متخصص تعیین گردد. استفاده از فتق‌بند و وسایل دیگر مانند گذاشتن سکه و ... توصیه نمی‌شود.
به یادداشته باشید که استفاده از فتق‌بند مضر بوده و می‌تواند ترمیم را مشکل کند و باعث چسبندگی‌های داخل شکم و ساک فتق شده و نهایتاً عواقب بعدی به همراه داشته باشد. فقط در بیمارانی که خیلی مسن هستند و یا دچار بیماری‌های شدید می‌باشند و عمل جراحی و بیهوشی برای این بیماران خطرناک می‌باشد، ممکن است فتق بند کمک کننده باشد. ولی در بقیه موارد به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.


*مادران کودکان دچار فتق با مشاهده چه علایمی باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنند؟


اگر این مادران مشاهده کردند که بچه دچار برجستگی در یکی از قسمت‌های جدار شکم یا ناف یا کشاله ران شده، ولی بچه گریه نمی‌کند و دچار بی‌تابی نشده است می‌توانند به صورت غیر اورژانسی، ولی در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنند. ولی اگر فتق باعث درد ، بی‌تابی و بی‌قراری و گریه در بچه شود، مراجعه اورژانسی به پزشک ضروری است و لازم است بلافاصله به پزشک مراجعه کنند.


*چه توصیه‌هایی برای افراد مبتلا به فتق و همچنین چه توصیه‌هایی برای مادران دارید؟


از جمله مهم‌ترین کارهایی که برای جلوگیری از فتق و درمان فتق باید انجام داد، این است که تا حد ممکن از عواملی که باعث تشدید و بزرگ‌تر شدن آن و عود مجدد می‌شوند خودداری کرد و در افرادی که دچار فتق هستند پزشک جراح می‌تواند از «مش» (وسیله‌ای مصنوعی برای بستن محل فتق) استفاده کند که باعث می‌شود عود فتق کمتر شود.
همان‌طور که گفته شد از دلایل اصلی ایجاد فتق، ضعف در لایه‌های جدار شکم می‌باشد که برای تقویت این لایه‌های شکم از لایه‌ای مصنوعی به نام مش یا وصله استفاده می‌شود. این وصله برای بدن مشکلی ایجاد نمی‌کند و در محل ترمیم فتق و در محل جراحی جای گزاری می شود که باعث می‌گردد میزان عود به مقدار قابل ملاحظه‌ای کاهش یابد.
اگر ترمیم به طور صحیح انجام گیرد، امکان عود پایین می‌آید. به طور کلی افرادی که دچار فتق هستند باید تمام موارد موثر در ایجاد و تشدید فتق را رعایت کنند و مادران نیز بلافاصله بعد از مشاهده ی علایم فتق در کودک خود، حتماً به پزشک متخصص مراجعه کنند.
البته گاهی اوقات بیماران یک برآمدگی احساس می‌کنند که ممکن است فتق نباشد و همین مساله باعث نگرانی آن‌ها می‌شود. ولی در هر صورت باید به پزشک متخصص مراجعه کنند و اگر پزشک تشخیص بدهد که فتق عود کرده است، حتماً نیاز به جراحی دارد.
در هر فتقی امکان عود مجدد وجود دارد و لازم است با انجام عمل جراحی، عود فتق را درمان کرد. با تمهیدات به کار برده شده و روش‌های انجام شده در عمل جراحی و اقدامات بعدی می‌توان به مقدار زیادی امکان عود مجدد را کاهش داد.

riftaina
10-02-2010, 03:14 AM
جراحی لوزه در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1385/06/277159221601954184551071919238253225110.jpg


*عدم توجه به لوزه سوم و عدم جراحی آن چه عواقبی در پی دارد؟


اگر لوزه سوم باعث ایجاد عوارضی در بدن شده و به موقع درمان نشود، می‌تواند در نهایت بد فرم شدن صورت را به دنبال داشته باشد. سقف دهان دچار مشکل شود، دندان‌ها به صورت منظم رشد نکنند، سینوزیت مزمن ایجاد شود، عوارضی در گوش به وجود آید و هم‌چنین اوتیت سروز ایجاد شود.

*والدین کودکی که لوزه سوم بزرگ دارد، چه مواردی را باید رعایت کنند؟


والدین محترم باید در سرماخوردگی‌ها یا مواردی که باعث عفونت می‌شوند بسیار مراقب باشند و با توجه به این که روش خاصی برای پیش‌گیری وجود ندارد، باید بلافاصله بعد از مشاهده علایم و قبل از بروز عوارض ذکر شده و یا در صورت مشاهده هر کدام از عوارض لوزه سوم به پزشک مراجعه کرده و نسبت به درمان یا انجام عمل جراحی برای فرزند خود اقدام نمایند.

*بسیار مشاهده می‌شود که والدین این کودکان با بروز کم‌ترین ناراحتی، سر خود به کودکشان آنتی بیوتیک تجویز می‌کنند. توصیه شما چیست؟


با توجه به اینکه لوزه سوم در بیشتر موارد اصلاً احتیاج به آنتی‌بیوتیک ندارد، بدیهی است تجویز آنتی بیوتیک به طور خودسرانه نه تنها باعث درمان نمی‌شود، بلکه باعث ناراحتی‌های دیگر هم خواهد شد و اصلاً به صلاح سلامتی بچه نیست که بدون تجویز پزشک متخصص، اقدام به مصرف آنتی‌بیوتیک کرد، چون مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک به تدریج باعث کاهش سیستم دفاعی بدن بچه می‌شود که حاصل آن ایجاد بیماری‌های فرصت طلب در بچه است.

* در درمان این بیماران با چه مشکلاتی مواجه هستید؟


مشکلاتی که در درمان این بیماران وجود دارد عبارتند از: مشکلات عمل جراحی، مشکلات حاصل از بی‌هوشی، خونریزی و ایجاد عفونت، عدم آگاهی والدین در مراجعه کردن به موقع به پزشک متخصص و اقدام کردن به موقع نسبت به درمان این بیماری.
عدم آگاهی از مراجعه به موقع به پزشک باعث ایجاد عوارضی در بچه می‌شود و مشکلاتی را به همراه خواهد شد که گروهی قابل اصلاح ولی متأسفانه تعدادی از آن‌ها ضایعه‌گذار است.
به هیچ‌وجه آنتی‌بیوتیک به‌صورت خودسرانه مصرف نشود، زیرا مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک به تدریج باعث کاهش سیستم دفاعی بدن بچه می‌شود که حاصل آن ایجاد بیماری‌های دیگر در بچه است.



*توصیه شما به این بیمار و والدین او کدام است؟


چنانکه این بچه از نظر تنفس مشکل داشته باشد و یا اگر گوش بچه و همچنین سینوس‌های او مشکل داشته باشد، باید بلافاصله به پزشک متخصص مراجعه کنند و نسبت به درمان بیماری اقدام شود.

*توصیه کلی شما به والدین کدام است؟

با توجه به این که این بیماری پیشگیری خاصی ندارد، باید والدین محترم به طور مرتب مراقب سلامتی بچه‌های خود باشند و با مشاهده اولین علایم این بیماری به پزشک متخصص مراجعه نمایند. به هیچ‌وجه آنتی‌بیوتیک به‌صورت خودسرانه مصرف نشود، زیرا در مواردی ممکن است باعث بروز عواقب جبران ناپذیری در سلامتی بچه شود و یا این فرض که ممکن است با افزایش سن، کودک خود به خود خوب شود، منتظر خوب شدن تدریجی بیماری نباشند و حتماً نسبت به درمان به موقع اقدام نمایند.

riftaina
10-02-2010, 03:17 AM
لوزه سوم در کودکان چیست؟



http://img.tebyan.net/big/1385/06/1682392195962952503663241135142612288235.jpg


سئوال بیمار)

پسر 5 ساله‌ای دارم که به طور مکرر دچار گلو درد چرکی می‌شود. شب‌ها خرخر می‌کند و تودماغی صحبت می‌کند. اشتهایش به غذا هم کم شده است. پزشک متخصص معتقد است که باید لوزه سوم او خارج شود. آیا مشکل او با افزایش سن برطرف می‌شود؟ اگر اقدام به جراحی نکنم چه عوارضی در پی دارد؟

سئوال) لوزه سوم چیست و در کجای بدن قرار دارد؟ چه نقشی در بدن ایفا می‌کند و چرا به این نام خوانده می‌شود؟



پاسخ)

لوزه سوم عبارت است از یک نسج لنفاوی بدون کپسول در داخل حلق بینی. (حلق از سه قسمت تشکیل شده: 1- حلق دهان یا اوروفارنکس 2- حلق حنجره‌ای یا هیپوفارنکس 3- حلق بینی یا نازوفارنکس) . لوزه سوم در انتهای حلق بینی قرار دارد و نقش آن تأمین ایمنی بدن می‌باشد. اگر در مواردی مشکلاتی برای بچه به دنبال بزرگ شدن آن ایجاد شود، می‌توان با عمل جراحی نسبت به خارج کردن آن اقدام کرد. در اصطلاح عامیانه به این لوزه، لوزه سوم گویند، چون در حلق دو لوزه اصلی وجود دارد و این قسمت از نسج لنفاوی که بعد از دو لوزه ذکر شده قرار دارد به نام لوزه سوم خوانده می‌شود.


*اغلب از پزشکان می‌شنویم که بچه لوزه سوم دارد، آیا این لوزه فقط در برخی از بچه‌ها وجود دارد؟


به طور کلی در تمامی افراد این لوزه‌ها وجود دارند، ولی ممکن است در بعضی از بچه‌ها این لوزه‌ها بزرگ‌تر از حد معمول شده باشند و به اصطلاح هیپرتروفی پیدا کرده باشد که البته در همه بچه‌ها این اتفاق نمی‌افتد.

*بزرگی لوزه سوم چه علایمی دارد؟ و چه مشکلاتی برای بیمار به جای می‌گذارد؟


علایم بزرگی لوزه سوم عبارتند از: 1- انسداد بینی (بیماران قادر نیستند از بینی به خوبی تنفس کنند). 2- سینوزیت‌های مکرر 3- تکلم تودماغی 4- مشکلات و ناراحتی‌های گوش از جمله اوتیت سروز یا التهاب سروزی گوش (این عارضه باعث می‌گردد هوا به گوش میانی خوب نرسد). بزرگی لوزه سوم اگر به موقع درمان نشود، باعث سینوزیت مزمن، عفونت گوش و انسداد راه هوایی، بد فرم شدن صورت و نامنظم رشد کردن دندان‌ها می‌شود.
http://img.tebyan.net/big/1385/06/10871501049310321395152254291516713915331.jpg


*روش برخورد با کودکی که دچار بزرگی لوزه سوم است چگونه است؟ آیا خود به خود برطرف می‌شود؟


اگر با بزرگ شدن لوزه سوم این بچه‌ها دچار عوارضی شوند و یا اگر در حال ایجاد عوارضی باشند و بچه با ناراحتی‌های گوش مواجه شود یا به علت بزرگی لوزه‌ها کودک دچار سینوزیت‌های مکرر شود یا به علت بزرگی بسیار زیاد لوزه‌ها، انسداد راه‌های هوایی ایجاد گردد، در این گونه موارد باید عمل انجام شود. ولی در غیر این صورت معمولاً با افزایش سن خود به خود برطرف می‌شود و نیازی به انجام عمل جراحی نخواهد بود.

*منظور از برطرف شدن لوزه سوم که در جواب سوال قبل اشاره فرمودید چیست؟


معمولاً لوزه‌های سوم با افزایش سن کوچک‌تر می‌شوند. به علت این که لوزه سوم از یک نسج لنفاوی تشکیل شده است، از حدود 4 سالگی به بعد نسج لوزه تحلیل می رود. یکی از دلایلی که باعث می‌شود شکایت مریض کم شود این است که راه‌هایی هوایی و مسیر حلق و حنجره با افزایش سن بزرگ‌تر شده و در نتیجه لوزه سوم نسبت به این راه ها کوچک می‌شود. از طرفی خود لوزه‌ها هم به مرور زمان کوچک‌تر می‌شوند. بنابراین هم بزرگ شدن راه‌هوایی حلق و حنجره و هم کوچک شدن و باقی ماندن لوزه سوم در همان حالت اولیه هر دو موثر می‌باشند. گاهی ممکن است این گونه نباشد و به مرور زمان بهبودی حاصل نشود و حتی در افراد بزرگ‌تر و بچه‌های 12 و 14ساله هم، لوزه سوم ایجاد مشکلات و عوارضی کند. در نتیجه بهتر است حتما با اولین مشکل نسبت به درمان اقدام شود و والدین نبایستی در تمام موارد صبر کنند تا با افزایش سن مشکل بر طرف شد. عدم درمان به موقع می‌تواند عوارضی را به دنبال داشته باشد که برای سلامتی بچه مشکل‌ساز خواهد بود؛ به عنوان مثال اگر ضایعه ایجاد شده مربوط به گوش باشد باعث می‌گردد پرده گوش به داخل کشیده شده، عارضه‌ای به نام اوتیت سروز ایجاد شود. اگر چه با افزایش سن مشکل لوزه سوم حل می‌شود، ولی این عارضه (اوتیت سروز) برای بچه تا مدت‌ها ایجاد ناراحتی می‌کند یا در موارد دیگر در صورت عدم درمان لوزه سوم، ممکن است بچه دچار سینوزیت شود و در صورت ایجاد سینوزیت‌های مکرر صبر کردن صلاح نیست. بنابراین در صورت بروز عوارضی مانند سینوزیت، اوتیت سروز(عفونت گوش) و حتی عفونت غیرمیکروبی گوش و انسداد راه هوایی باید درمان سریعاً انجام شود. از موارد دیگر که حتما لازم است کودک تحت عمل جراحی قرار گیرد شک به بدخیمی می‌باشد. البته معمولاً لوزه سوم خوش خیم می‌باشد، ولی در مواردی هم ممکن است ضایعه بدخیمی داشته باشد. در حالت بدخیمی و اوتیت‌های مکرر و سینوزیت مزمن و انسداد راه تنفسی باید حتماً عمل جراحی انجام شود و صبر کردن به هیچ وجه جایز نیست.

riftaina
10-02-2010, 03:17 AM
روش‌های پیشگیری از آبله مرغان



http://img.tebyan.net/big/1385/06/779819424511596228739901291428412229107.jpg

بیمار)

خانم 27ساله‌ای هستم که یک فرزند 2 ساله دارم، و از طرفی حدود 7 ماه است که حامله می‌باشم. وقتی برای معاینه به پزشک مراجعه کردم پزشک به من گفت که مبتلا به آبله مرغان شده‌ام و این موضوع من را بسیار نگران کرده است. لطفاً مرا راهنمایی کنید آیا خطری فرزند من را که هنوز به دنیا نیامده است تهدید می‌کند؟

*روش‌های پیشگیری از آبله مرغان در جنین کدام است؟


اگر خانم بارداری با ویروس آبله مرغان تماس پیدا کند، 25درصد احتمال ابتلا جنین وی به این بیماری نیز وجود دارد. میزان ابتلا و شدت درگیری جنین بستگی به سن بارداری دارد. هر چند که وقتی خانم باردار با ویروس آبله مرغان تماس پیدا می‌کند، ایمونوگلوبولین ضد ویروس برای وی تجویز می‌شود، ولی میزان تأثیر آن در پیشگیری از عوارض در جنین مشخص نیست. در بیماری‌های شدید مادر ممکن است درمان با داروی ضد ویروسی «اسیکلوویر» انجام شود، ولی تأثیر و یا عوارض آن روی جنین هنوز کاملاً مشخص نشده است.
*روش‌های پیشگیری از ابتلا به بیماری آبله مرغان چیست؟ در شیرخواران چگونه است؟


پیشگیری از آبله مرغان مشکل است، زیرا بیماری از 2- 1 روز قبل از بروز مسری است و بهتر است افراد مبتلا در اتاق جداگانه‌ای استراحت نمایند. در کودکان دچار نقص ایمنی، خانم‌های باردار و نوزادان مادران مبتلا به آبله مرغان پس از تماس با افراد دچار آبله مرغان، می‌توان از ایمونوگلوبولین ضد ویروس آبله مرغان استفاده نمود. تجویز ایمونوگلوبولین ممکن است موجب عدم بروز بیماری شود، ولی احتمال بروز آن را منتفی نمی‌کند. برای پیشگیری از بروز آبله مرغان، واکسن هم وجود دارد که در بسیاری از کشورها به طور عمومی و گسترده برای کودکان 18- 12 ماه تجویز می‌شود. به کودکان بزرگ‌تر و نوجوانی که آبله مرغان نگرفته‌اند هم می‌توان واکسن فوق را تزریق نمود، ولی در ایران این واکسن همگانی نبوده و تنها در برخی از بیماران و با نظر پزشک معالج ایشان تزریق می‌گردد.
*روش‌های پیشگیری از آبله مرغان در اجتماع چگونه است؟


آبله مرغان معمولاً در فصول زمستان و بهار همه گیری پیدا می‌کند که در زمستان 83 و بهار 84 نیز شاهد همه گیری آن در مدارس ابتدایی بودیم. بهترین راه مقابله با همه گیر شدن بیماری، استراحت بیماران در منزل و عدم حضور ایشان در مجامع عمومی است تا از انتشار بیماری جلوگیری شود. البته چون 2- 1 روز قبل از شروع تب و یا بثورات جلدی، ویروس از طریق ترشحات تنفسی قابل انتقال می‌باشد، پیشگیری از آن مشکل می‌باشد.
*توصیه شما به این بیمار چیست؟


این بیمار گرامی باید توجه داشته باشد که چون تا قبل از بروز علایم هم قابلیت انتقال ویروس را داشته‌اند، احتمال ابتلا کودک 2 ساله ایشان وجود دارد، ولی با توجه به آن که آبله مرغان یک بیماری خفیف و خود به خود بهبود شونده است و 95 درصد کودکان به آن دچار می‌شوند، جای نگرانی نیست. آبله مرغان در بزرگسالان معمولاً شدیدتر بوده و با توجه به شرایط این بیمار نیاز به اقدامات درمانی و نیز پیش‌گیرانه برای جنین وجود دارد که با مراجعه به پزشک متخصص بیماری‌های عفونی و رعایت موارد خواسته شده از طرف پزشک معالج از نگرانی ایشان کاسته خواهد شد.
*توصیه کلی شما به بیماران مبتلا به آبله مرغان کدام است؟

توصیه کلی به بیماران مبتلا به آبله مرغان این است که استراحت داشته و از تماس با افرادی که در معرض خطر ابتلا می‌باشند خودداری نمایند. از خارش ضایعات بثوری پرهیز نمایند، چون این کار هم موجب عفونی شدن ضایعات می شود و هم باعث باقی ماندن جای جوش در محل ضایعات می‌شود. در صورت بروز علایمی مثل سردرد، کاهش سطح هوشیاری، عدم تعادل در راه رفتن، سرفه و تنگی نفس سریعاً به پزشک خود مراجعه نمایند.

riftaina
10-02-2010, 03:18 AM
چه چیزی باعث افزایش فشار خون در کودک می‌شود؟



http://img.tebyan.net/big/1385/05/2310047221404022318410110210015028195145151.jpg
برخلاف افزایش فشارخون در بزرگسالان، پزشکان همیشه علت افزایش فشارخون در کودکان را موارد زیر می دانند:

بیماری های کلیه، گرفتگی رگ‌های خونی، مقادیر غیرطبیعی هورمون‌ها، باریک شدن رگ‌های اصلی خونی یا چاقی.
بسیاری از کودکانی مبتلا به فشارخون بالا هستند و درمان نشده‌اند، دچار نارحتی قلبی بنام "بزرگی بطن چپ" می‌‌شوند.
شیوع فشارخون بالا در کودکان رو به افزایش است که احتمالاً به دلیل افزایش شیوع چاقی در آنهاست.
در هر صورت، کودک شما باید بداند چگونه وزن خود را با ورزش بیشتر و دریافت کمتر کالری کنترل کند. برای کاهش کالری باید مصرف غذاهای پرچرب و شیرین محدود شود.
گاهی اوقات نیز کودک برای کاهش فشارخون باید تحت نظر پزشک دارو مصرف کند.

riftaina
10-02-2010, 03:19 AM
چرا آسم کودکان، در بزرگسالی دوباره عود می‌کند



http://img.tebyan.net/big/1385/04/975520542822099071106855215713287110243.jpg

پژوهشگران بر این باور هستند که آسم در یک سوم از کودکان درمان یافته، حدود بیست سالگی دوباره عود می‌کند . به گزارش پایگاه اینترنتی ABCONLINE پژوهشگران معتقد هستند که افراد با حساسیت‌های شایع مانند حساسیت نسبت به مایت‌های غبار خانگی، هم‌چنین کسانی که تست‌های عملکرد ریه‌ی آن‌ها طبیعی نیست، بیشتر از سایر افراد در معرض عود آسم قرار دارند.
به نظر می‌رسد التهاب طولانی مدت و مقاوم ناشی از مواد حساسیت‌زای موجود در محیط و زمینه‌ی مستعد ژنتیکی، در ابتلا به آسم و افزایش خطر عود آسم در بزرگسالی موثر است.
در این تحقیق 1000 کودک مورد مطالعه قرار گرفتند. 20 درصد از این شرکت کنندگان براساس تشخیص پزشک به آسم مبتلا بودند. پژوهشگران دریافتند که عود آسم بیشتر در کسانی روی می‌دهد که نسبت به مایت‌های موجود در غبارهای خانگی، علف‌ها و قارچ‌ها حساسیت دارند. متخصصان معتقد هستند با پرهیز از سیگار و مواد حساسیت‌زایی که احتمال ابتلا به آسم را افزایش می‌دهند، می‌توان از عود این بیماری پیشگیری کرد.

riftaina
10-02-2010, 03:21 AM
با فرزند تب دار خود چه كنیم (قسمت اول)


http://img.tebyan.net/big/1385/03/88178225255891705361692375487246164913.jpg

دخترم تهیه کننده فیلم است. روزی‌ به‌ من‌ فیلمنامه‌ ای‌ داد که داستانش خیلی جالب بود، اما در یكی‌ از این صحنه‌ها كودكی‌ تب‌ بسیارداشت و دارد. مادر كودك‌ كه‌ بسیار مضطرب‌ و نگران‌ است، بلافاصله‌ بچه‌ را درون‌ وان‌ آب‌ سرد می ‌گذاشت. وقتی‌ به‌ او گفتم‌ این‌ اقدام‌ برای‌ بچه‌ ضرر دارد و او را به شدت‌ ناراحت‌ و بی‌ قرار می ‌كند، او خیلی‌ تعجب‌ كرد.
باید توجه‌ داشت‌ كه‌ تب‌ به‌ خودی‌ خود صدمه‌ ای‌ به‌ كودك‌ نمی‌ رساند و در واقع‌ یكی‌ از راه های‌ مقابله‌ با عفونت‌ است.

دمای‌ عادی‌ بدن‌


می ‌دانیم‌ كه‌ 37 درجه‌ سانتیگراد، دمای‌ بدن‌ در حالت‌ عادی‌ است. اما به‌ تازگی‌ مشخص‌ شده‌ كه‌ در افراد بالغ‌ با وضعیت‌ جسمانی‌ سالم، در ساعات‌ مختلف‌ شبانه‌ روز، این‌ دما می‌تواند در فاصلهِ بین‌ 5/35 تا 2/38 درجه‌ سانتیگراد تغییر كند.
در كودكان، بخصوص‌ كودكانی‌ كه‌ نسبت‌ به‌ تغییرات‌ دمای‌ هوا حساسند، دمای‌ بدن‌ با نوسان‌ بیشتری‌ روبروست. فعالیت‌ شدید كودكان‌ می‌ تواند دمای‌ بدن‌ آنها را یك‌ تا دو درجه‌ افزایش‌ دهد. به‌ علاوه‌ كودكان‌ و نوزادانی‌ كه‌ در هوای‌ گرم‌ در چند لایه‌ لباس‌ و پتو پیچیده‌ می‌ شوند، ممكن‌ است‌ تب‌دار به‌ نظر برسند. به‌ طور معمول‌ دمای‌ بدن‌ بیش‌ از 8/37 درجه‌ سانتیگراد در نوزادان‌ كمتر از دو ماه، و دمای‌ بیش‌ از 3/38 درجه‌ سانتیگراد در كودكان، غیرعادی‌ محسوب‌ می‌ شود.


چگونگی‌ اندازه‌گیری‌ دمای‌ بدن‌

دماسنج های‌ قدیمی‌ جیوه‌ای‌ وسایل‌ چندان‌ مناسبی‌ برای‌ اندازه‌ گیری‌ دمای‌ بدن‌ نیستند. درعین‌ حال، نوارهای‌ سنجش‌ تب‌ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/12/7/9603.html) كه‌ اغلب‌ بر روی‌ پیشانی‌ كودك‌ قرار داده‌ می ‌شود، نیز خیلی‌ دقیق‌ نیستند. یكی‌ از روش های‌ مناسب‌ اندازه‌ گیری‌ دمای‌ بدن‌ كودكان، گذاشتن‌ دماسنج‌ در زیر بغل‌ آنهاست. البته‌ بلافاصله‌ پس‌ از حمام‌ این‌ كار را انجام‌ ندهید، چون‌ پوست‌ تحت‌ تأثیر آب‌ گرم‌ و یا رطوبت‌ خود می ‌تواند بر درجه‌ حرارت‌ بدن‌ تأثیر بگذارد. برای‌ كودكان‌ بالای‌ پنج‌ سال‌ می ‌توانید دماسنج‌ را زیر زبان‌ آنها قرار دهید.

riftaina
10-02-2010, 03:22 AM
با فرزند تب دار خود چه کنیم؟ ( قسمت دوم)


http://img.tebyan.net/big/1385/03/614414248212432540219111342351032405253.jpg
بروز تب‌ به ‌تنهایی‌ نباید شما را به‌ عكس‌العمل‌ وادارد. ممكن‌ است‌ سردرد و تن‌ درد ناشی‌ از یك‌ بیماری‌ باعث‌ افزایش‌ دمای‌ بدن‌ و در نتیجه‌ كسالت‌ و بی ‌قراری‌ فرزندتان‌ شده‌ باشد. البته‌ در چنین‌ حالتی، لازم‌ است‌ برای‌ آسایش‌ فرزندتان‌ او را تحت‌ درمان‌ قرار دهید. استامینوفن‌ داروی‌ مناسب‌ و مؤثری‌ است، اما به‌ مقدار مناسب‌ و طبق‌ دستور پزشك‌ از آن‌ استفاده‌ كنید. در استفاده‌ از این‌ دارو مبنا را وزن‌ فرزند خود قرار دهید، نه‌ سن‌ او. البته‌ داروهای‌ دیگری‌ به‌ شكل‌ شربت‌ موجود هستند كه‌ دوام‌ و تأثیر آنها بیش‌ از استامینوفن‌ است‌ و‌ طبق‌ تجویز پزشك‌ می ‌توانید از آنها استفاده‌ كنید.

استفاده‌ از حمام‌ آب‌ سرد باعث‌ بالا رفتن‌ درجهِ حرارت‌ بدن‌ فرزندتان‌ می‌ شود. به‌ جای‌ این‌ كار، لباسش‌ را كم‌ كنید و دستمال‌ مرطوب‌ و سردی‌ بر روی‌ پیشانی‌ او قرار دهید. چنانچه‌ کودک‌ می ‌لرزد، تا زمان‌ رفع‌ لرزش، او را گرم‌ نگه‌ دارید.


چه‌ زمان‌ از بروز تب‌ نگران‌ شویم؟

چنانچه‌ نوزاد كمتر از دو ماه‌ شما دمای‌ بدنش‌ بیش‌ از 8/37 درجه‌ سانتیگراد است، با پزشك‌ متخصص‌ او تماس‌ بگیرید. در غیر این‌ صورت‌ دمای‌ بدن‌ ملاك‌ نیست، بلكه‌ رنگ‌ چهره‌ و نوع‌ رفتار بچه، مشخص‌ كنندهِ وضعیت‌ واقعی‌ اوست.
در موارد زیر فرزند خود را بلافاصله‌ نزد پزشك‌ متخصص‌ یا اورژانس‌ ببرید:

- كودك بیش‌ از حد بی ‌قرار و ناآرام‌ است‌ و طوری‌ رفتار می ‌كند كه‌ گویی‌ نمی ‌خواهد هیچ‌ حركتی‌ به‌ خود بدهد، یا هنگامی‌ كه‌ رنگ‌ پوست‌ او كبود و تیره‌ شده‌ است.
- تب‌ با كهیر یا حالت‌ تهوع‌ و استفراغ‌ همراه‌ است.
- تب‌ بیش‌ از 48 ساعت‌ طول‌ بكشد.
- فرزندتان‌ با خِس ‌خِس‌ و بسختی‌ نفس‌ می‌ كشد.
- دمای‌ بدن‌ كودك‌ بالاتر از 40 درجه‌ است؛ چون‌ در این‌ حالت‌ ممكن‌ است‌ عامل‌ تب‌ بیماری‌ جدی‌ و خطرناكی‌ باشد.

تشنج‌ تب‌

از هر ده‌ كودك‌ تب‌دار، یك‌ نفر همراه‌ با تب‌ خود تشنج‌ نیز دارد. اغلب‌ تشنج‌ در 24 ساعت‌ اولیه‌ بیماری‌ بروز می ‌كند و در مواقعی‌ حتی‌ پیش‌ از تشخیص‌ تب‌ توسط‌ والدین، خود را نشان‌ می ‌دهد. در این‌ حالت‌ كودك‌ به‌ خود می ‌پیچد، به‌ زحمت‌ نفس‌ می‌ كشد، بدنش‌ را سفت‌ می ‌كند و رنگ‌ چهره‌اش‌ كبود می ‌شود. این‌ حالت‌ به‌ طور معمول‌ حدود یكی‌ دو دقیقه‌ طول‌ می ‌كشد. در این‌ حالت‌ ممكن‌ است‌ فرزندتان‌ چند دقیقه‌ ای‌ خواب ‌آلوده‌ شود، اما بعد به‌ طور طبیعی‌ بیدار می ‌شود. تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ به‌ بچه‌ ها آسیبی‌ نمی‌ رساند، بنابراین‌ در این‌ حالت‌ وحشت‌ نكنید و سعی‌ كنید خونسردی‌ خود را حفظ‌ كنید. در این‌ حالت‌ فرزند خود را به‌ یك‌ طرف‌ بخوابانید تا ترشحات‌ حاصل‌ از تشنج‌ از دهانش‌ خارج‌ شود. دست‌ خود را داخل‌ دهان‌ او نكنید و چیزی‌ میان‌ دندان هایش‌ قرار ندهید.
تنها در حالتی‌ كه‌ بچه‌ به‌ راحتی‌ نفس‌ نمی ‌كشد و تشنج‌ پس‌ از چند دقیقه‌ قطع‌ نشود، جای نگرانی دارد و باید با پزشك‌ تماس‌ بگیرید.

riftaina
10-02-2010, 03:23 AM
درمان کودکان کم شنوا را از دست ندهید


http://img.tebyan.net/big/1384/07/13311583931171237270159201241498224315132.jpg

3 تا 4 نوزاد از هر هزار نوزاد، با کم شنوایی عمیق دائمی متولد می شوند. قوانین بین المللی فعلی همگی توصیه می کنند کودکان دچار کم شنوایی مادرزاد ، پیش از 6 ماهگی تشخیص داده شوند. به همین دلیل برنامه های غربالگری جهانی شنوایی نوزادان مورد تصویب قرار گرفته است تا همه کودکان ، پیش از ترخیص از زایشگاه مورد ارزیابی شنوایی قرار گیرند. در صورتی که کودکی در ارزیابی های مقدماتی رد شود، برای ارزیابی شنوایی جامع و کامل ارجاع می شود. در صورت تشخیص هرگونه کم شنوایی ، سمعک مناسب تجویز و کودک در یک برنامه توانبخشی زودرس ، ثبت نام می شود. هیچ کودکی برای استفاده از سمعک یا وسیله تقویت کننده دیگر و شروع اقدامات توان بخشی کوچک نیست.
سن تشخیص کم شنوایی باید به پیش از 3 ماهگی برسد، اما اکنون این سن ، در کشور ما بسیار بالاتر از این است (در یک تحقیق در تهران حدود 25 – 36 ماهگی بوده است). این تخمین بسته به میزان کم شنوایی کودک دارد. کم شنوایی های شدید تا عمیق ، معمولاً زودتر شناسایی می شوند (گاهی زیر 18 ماهگی)؛ اما کم شنوایی های ملایم تا متوسط یا کم شنوایی های یک طرفه ، اغلب تا سن ورود کودک به مدرسه تشخیص داده نمی شود. در صورت عدم تشخیص زودرس کم شنوایی ، برای بسیاری از این کودکان ، کسب مهارت های زبانی ، گفتاری ، درکی و اجتماعی بسیار مشکل و اغلب غیرممکن است.
http://img.tebyan.net/big/1384/07/7824730681562246211683187444221210235227.jpg


عوارض تأخیر در تشخیص


تأخیر در تشخیص کم شنوایی ، تأثیر غیرقابل برگشتی بر تحول زبانی و گفتاری دارد. در صورت وجود کم شنوایی عمیق ، کودک بدون استفاده از سمعک یا دیگر وسایل تقویتی ، هیچ گونه دسترسی به گفتار ندارد و در نتیجه رشد زبانی و گفتاری نخواهد داشت.
کودکان ناشنوا تا 8 – 9 ماهگی مانند کودکان شنوای هنجار از خود صدا درمی آورند و این امر اغلب سبب گمراه شدن والدین می شود و تصور می کنند فرزندشان شنوایی هنجار دارد.


کم شنوایی های ملایم تر نیز تأثیر منفی چشمگیری بر رشد زبانی و گفتاری کودک بر جا می گذارد. بررسی های متعدد نشان داده اند که صرف نظر از نوع راهکار مداخله ای که شامل روش شفاهی، شنیداری یا روش ارتباط کلی است، مهارت های ارتباطی کودکانی که پیش از 6 ماهگی کم شنوایی آنان تشخیص داده شده و اقدامات مداخله ای برای آنها آغاز شده است، خیلی بیشتر از کودکانی است که دیرتر شناسایی شده اند.
http://img.tebyan.net/big/1384/07/163230169227702501275969219444292154183153.jpg


«کم شنوایی» سن و سال نمی شناسد


«غربالگری شنوایی» آزمونی ، سریع و مقرون به صرفه است که افراد را به 2 گروه تقسیم می کند:

گروهی که قبول می شوند (سالم) و گروهی که رد می شوند (نیازمند ارزیابی جامع). غربالگری شنوایی نوزادان ، امری مقرون به صرفه است. حتی کودکانی که در غربالگری اولیه قبول می شوند، ولی دارای شاخص های خطر کم شنوایی هستند، باید تا 3 سالگی هر 6 ماه یک بار مورد ارزیابی قرار گیرند. همه کم شنوایی های زودرس ، در زمان تولد قابل شناسایی نیستند. کم شنوایی ممکن است در هر زمان ایجاد شود. کم شنوایی هایی که پس از تولد ایجاد می شوند، در برنامه های غربالگری شنوایی نوزادان تشخیص داده نمی شوند. بنابراین متخصصان اطفال باید از شاخص های خطر کم شنوایی آگاه باشند و زمانی که به کودکی مشکوک می شوند، وی را برای ارزیابی های شنوایی ارجاع دهند. شک والدین به تنهایی می تواند دلیل قانع کننده ای برای ارجاع کودک به منظور ارزیابی شنوایی باشد. همچنین باید والدین در مورد روند رشد شنوایی آگاه باشند و بدانند زمانی که به شنوایی کودک خود مشکوک می شوند، چه اقداماتی می توانند انجام دهند. می توان برای نوزادانی که کم شنوایی شان تشخیص داده می شود، پیش از یک ماهگی، سمعک مناسب تجویز کرد. با انجام اقدامات مداخله ای مناسب ، رشد زبانی ، درکی و اجتماعی این نوزادان ، به احتمال زیاد مشابه همسالان شنوای آنان خواهد شد. نتایج بررسی های جدید حاکی از این است که کودکانی که کم شنوا متولد می شوند و پیش از 6 ماهگی برای آنان سمعک مناسب تجویز شده و اقدامات توانبخشی صورت گرفته است ، مهارت های زبانی بسیار بهتری نسبت به گروهی دارند که کم شنوایی شان پس از 6 ماهگی تشخیص داده شده است. تشخیص کم شنوایی و آغاز اقدامات توان بخشی در دوره نوزادی و شیرخوارگی ، نیاز به اقدامات توان بخشی در دوران مدرسه را تا حد زیادی کاهش می دهد. نکته قابل توجه اینجاست که کودکان ناشنوا تا 8 – 9 ماهگی مانند کودکان شنوای هنجار از خود صدا درمی آورند و این امر اغلب سبب گمراه شدن والدین می شود و تصور می کنند فرزندشان شنوایی هنجار دارد.
برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به تمامی مراکز سنجش شنوایی ، درمانگاه ها و بیمارستان ها، همچنین دپارتمان شنوایی دانشکده های توان بخشی تهران ، ایران ، شهید بهشتی و علوم بهزیستی مراجعه فرمایید.

riftaina
10-02-2010, 03:23 AM
مشکل نخوابیدن نوزاد در شب

http://img.tebyan.net/big/1384/06/1832131792917076159108198119114164218245174234.jpg

در طی ماه های آخر بارداری (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/pregnancy_lactation/2003/10/17/3947.html) ، نوزاد زمان خواب و بیداری خود را تنظیم می کند. مادر می تواند بر اساس حرکات کودک در شکم خود، این الگو را تشخیص دهد.

بعضی نوزادان در طی روز در شکم مادر ساکت هستند و تکانی نمی خورند. ولی هنگام شب تکان زیادی در شکم مادر دارند. این گروه از نوزادان ممکن است بعد از تولد هم، تمام روز را بخوابند و در عوض، تمام شب را بیدار بمانند.

بعضی نوزادان هم بر عکس گروه اول، در طی روز که مادر فعالیت دارد آنها هم فعال هستند و شب ها آرام. الگویی که نوزاد در این زمان برای خواب و بیداری خود دارد، تا مدت کوتاهی بعد از تولد هم ادامه می یابد. عوامل محیطی وجود دارند که می توانند این الگوی خواب (http://www.tebyan.net/social/house_family/child/game/2003/7/24/2892.html) درونی را تغییر دهند و باعث بیدار نگه داشتن نوزاد در طی شب شوند. مؤثرترین روش این است که مادر به چشم های نوزاد خیره شود. این کار باعث می شود ضربان قلب و فشارخون کودک افزایش یابد و بیشتر بیدار بماند. روش های دیگر شامل روشن کردن چراغ در اتاق کودک ، صحبت کردن در کنار کودک ، بازی کردن با کودک و قلقلک دادن اوست.

ولی با تاریک شدن هوا و رسیدن شب، دیگر هیچ کدام از کارهایی را که در بالا گفته شد انجام ندهید تا کودک به آرامی بخوابد.

البته نوزاد نبایستی تمام روز را هم بیدار بماند و چند ساعت خوابیدن در طی روز برای او لازم است. شب نیز برای شیرخوردن باید بیدار شود. هدف از انجام این کارها این است که نوزاد در طی روز بیشتر بیدار باشد.

دو تا سه روز این کارها را انجام دهید. با این کار به کودک خود یاد می دهید که روز، باید بازی و فعالیت کند و شب، باید بخوابد.

riftaina
10-02-2010, 03:30 AM
اگر نوزاد شما دچار یبوست شد ...

http://img.tebyan.net/big/1384/04/641735236157104202217249127122103252244146.jpg
در طی سال های اول زندگی ، مدفوع کودک تغییرات زیادی می کند. ابتدا سفت، چسبناک ، قیرمانند و دارای سلول های مرده پوستی است که وقتی نوزاد درون رحم مادر بوده ، آنها را خورده است.
در طی هفته اول دوران نوزادی مدفوع شل و زردرنگ است و مانند خردل زردرنگ با دانه های کوچک به نظر می رسد. در هفته اول، نوزاد در هر روز 8 تا 10 بار مدفوع شل می کند که در بیشتر نوزادانی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html) که با شیر مادر تغذیه می شوند، بعد از هفته اول تا هفته چهارم تعداد آن به 4 بار در روز کاهش می یابد.
نوزادانی که شیرخشک می خورند تا قبل از شروع خوردن غذاهای جامد، تعداد دفعشان کمتر است و مدفوعشان نیز تغییر چندانی نمی کند، زیرا ترکیب شیرخشک بر خلاف شیر مادر، تغییری نمی کند.
مدفوع نوزادانی که شیرخشک می خورند، زردرنگ یا قهوه ای مایل به زرد است و کمی سفت تر از مدفوع نوزادانی است که شیر مادرشان را می خورند.
رنگ قهوه ای مایل به زرد ، زرد ، سبز یا قهوه ای برای مدفوع هر نوزادی طبیعی است. از 4 تا 8 هفتگی، تعداد دفع به یک بار در روز کاهش می یابد که این مقدار برای نوزادان شیرخشکی اغلب ثابت است، ولی بیشتر نوزادان شیرمادرخوار ممکن است کمتر از این تعداد ( حتی سه روز یک بار) هم مدفوع کنند.
اگر نوزادی که شیرخشک می خورد تا 4 روز مدفوع نکرد و نیز نوزادی که شیرمادر می خورد تا 7 روز مدفوع نکرد، بایستی هر چه سریع تر او را نزدیک متخصص اطفال ببرید، مخصوصاً اگر دیدید نوزاد درد هم دارد. گفته می شود حتی اگر نوزاد شیرمادرخوار 8 روز یک بار مدفوع کند طبیعی است، زیرا شیرمادر، ماده شگفت انگیزی است که مواد باقیمانده و زائد آن بسیار کم است، به شرطی که مدفوع سفت و خشک نباش.
نوزاد برای عمل دفع بع خودش فشار می آورد. در این مواقع کودک را از زمین بلند کنید تا سنگینی بدنش رو به پایین باشد و زانوهایش را به طرف سینه اش برده، آنجا نگه دارید تا حالت چمباتمه پیدا کند (مثل حالت مدفوع کردن) . اگر نوزاد هنگام زور دادن گریه کرد، نشان دهنده یبوست است.
شدت یبوست بستگی به سن و رژیم غذایی نوزاد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/22/5223.html) دارد. مدفوع مدت بیشتری در روده می ماند و آب بیشتری از مدفوع جذب بدن می شود. در این مواقع مدفوع خیلی خشک می شود و خروج آن از روده همراه با درد است.
اگر مدفوع نوزادی که هنوز غذای جامد نمی خورد ، سفت باشد یا بوی زننده ای بدهد، دو احتمال وجود دارد:
1- بایستی آب و مایعات بیشتری بنوشد(خصوصاً در هوای گرم).
2- نشانه ای از یک بیماری است.
بنابراین موضوع را با یک متخصص اطفال در میان بگذارید.

http://img.tebyan.net/big/1384/04/1912329021012455230187962987204203174212235.jpg
اگر سن نوزاد کمتر از یک ماه بود و برای 4 روز مدفوع نکرد، حتماً او را نزد یک متخصص کودکان ببرید.
اگر نوزاد، تغذیه تکمیلی را شروع کند، مدفوع دوباره تغییر می کند و ممکن است نرم تر یا سفت تر از قبل شود، ولی بوی آن بدتر از قبل می شود.

موز (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/other_fuits/2005/2/24/10562.html) ، برنج و سایر غلات، مدفوع را سفت تر می کنند. هویج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2003/4/20/1984.html) و کدوسبز در بعضی کودکان باعث یبوست می شوند. گلابی ، هلو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/3/11990.html)، آلو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/12/12100.html) ، زردآلو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/7/12053.html) و نخودسبز مدفوع را شل تر می کنند.

اگر دریافت غذایی کودک متعادل باشد، یعنی در مصرف یک نوع ماده غذایی زیاده روی یا کوتاهی نکند، حالت مدفوع طبیعی خواهد بود.
اگر مدفوع کودک خیلی سفت بود ، به او آبمیوه بدهید. بهترین آنها ، آب سیب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/other_fuits/2002/10/19/647.html) است که باید دو بار در روز به کودک بدهید. اگر باز هم خوب نشد، آب آلو به کودک بدهید که موثرتر است. اگر دیدید کودک به خودش فشار می آورد و می خواهد مدفوع کند، پائین تنه او را در آب گرم قرار دهید. این کار باعث می شود عضلات این ناحیه شل شده و مدفوع آسان تر خارج شود. اگر مصرف آب میوه و سایر موادغذایی باعث بهبود یبوست نشد، از شیاف گلیسیرین استفاده کنید و آن را در مقعد نوزاد بگذارید. اگر باز هم بهبود نیافت، حتماً به یک متخصص کودک مراجعه کنید. می توانید از مواد ملین برای نوزاد استفاده کنید، البته بایستی تحت نظر پزشک و با توصیه او باشد؛ مثلاً نصف قاشق مرباخوری سبوس که با مواد غذایی دیگر مخلوط شده باشد، دوبار در روز به او بدهید. البته همانطور که گفتم بایستی تحت نظر متخصص کودکان باشد، زیرا فیبر بالای موجود در سبوس ممکن است به معده و دستگاه گوارش کودک آسیب وارد کند.
اگر نوزادی که شیرمادرش را می خورد، تا سه روز مدفوع نکرد، هیچ جای نگرانی ندارد، بلکه مایه خوشحالی است، چون پوشک های کمتری را کثیف کرده است.
تا وقتی که برای نوزاد خود از پوشک استفاده می کنید، باید مراقب باشید تا به محض کوچکترین خروج مدفوع ، او را وارسی کرده و در صورت لزوم پوشک او را عوض کنید.
یادآوری می کنم که شیر مادر غذای کاملی برای کودک است که مادر آن را از وجود خودش به فرزندش هدیه می کند و دارای مواد زائد کمی است.

riftaina
10-02-2010, 03:32 AM
اگر نوزاد شما به اسهال مبتلا شد ...

http://img.tebyan.net/big/1384/04/1349310621124650421831962162531296975107244.jpg
مدفوع طبیعی یک نوزاد شبیه مدفوع شل افراد بزرگسال است. در حالت عادی ، مدفوع نوزاد شل و آبکی است ( به خصوص تا یک ماهگی ) و دفع آن متناوب است. ممکن است نوزاد دو هفته ای که 10 بار در روز مدفوع آبکی دارد، کاملاً سالم باشد، در حالی که یک
کودک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/1/4922.html) 4 ماهه با سه بار مدفوع در روز که سفت تر از بقیه بچه ها هم باشد، دچار اسهال باشد. پس چگونه می توان تشخیص داد که کودک دچار اسهال است یا خیر؟
الف ) افزایش ناگهانی تعداد دفع مدفوع می تواند نشان دهنده اسهال باشد. مقدار و چگونگی دفع در هر نوزادی با بقیه متفاوت است که در طی روزها بطور جزئی تغییراتی می کند. ولی اگر در طی چند روز محدود، تغییر زیادی بکند می توان گفت که نوزاد دچار اسهال است.
اگر نوزاد بعد از هر بار غذا خوردن مدفوع کند، اسهال دارد، حتی اگر این تغییر ناگهانی نباشد ( یعنی این مسئله برای مدت طولانی وجود داشته باشد).
ب ) افزایش ناگهانی آب موجود در مدفوع ( یعنی آبکی شدن مدفوع ) نیز نشانه اسهال است.
سایر نشانه های بیماری اسهال، شامل
کاهش اشتها (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2003/3/1/1634.html) ، گرفتگی بینی و تب است.

مواقع اسهال، خطر کم آبی بدن و سوختگی پاها در اثر خروج مکرر مدفوع سلامتی کودک را تهدید می کنند.

اسهال می تواند در اثر تغییر برنامه غذایی نوزاد ( در نوزادی که شیر مادر می خورد، با تغییر
رژیم غذایی مادر (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=-5014) )، عفونت، مصرف آنتی بیوتیک ها، یا تعدادی بیماری های نادر بوجود آید.
خطری که دراین مواقع سلامتی کودک را تهدید می کند، خطرکم آبی است که در اثر از دست دادن مایعات بدن بوجود می آید. هدف اصلی از درمان اسهال، جلوگیری از کم آبی است.
بسیاری از کودکان اسهالی می توانند با مراقبت در منزل درمان شوند. شیر مادر از اسهال پیشگیری می کند و بهبود آن را نیز سریع تر می سازد.
اگر بعد از دادن شیر به نوزاد یا در بین شیردهی به نظر می رسید که نوزاد هنوز تشنه است به او یک نوشیدنی بدهید.
اگر به نوزادی که با شیرمادر تغذیه می کند و دچار اسهال شده است، غیر از شیر، یک نوشیدنی بدهید، کمبود آب و الکترولیت هوای بدنش را جبران می کند.

http://img.tebyan.net/big/1384/04/2122298251192117124237701841411327459246137.jpg
اگر سن
کودک (http://www.tebyan.net/nutrition_health/food_plans/all_age_nutrition/infants_childs/2004/1/22/5223.html) شما طوری است که می تواند غیر از شیر، غذا هم بخورد، برای رفع اسهال هویج (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2003/4/20/1984.html) ، برنج و سایر غلات، موز (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/other_fuits/2005/2/24/10562.html) و سیب زمینی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/vegetables/2005/5/24/11573.html) مفید و مؤثر هستند. ولی هرگز به کودک خود آبمیوه، نخودسبز، گلابی، هلو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/3/11990.html) ، آلو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/12/12100.html) و زردآلو (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2005/7/7/12053.html) ندهید تا به وضعیت طبیعی برگردد و اسهالش برطرف شود.
اگر اسهال بیش از یک هفته طول کشید یا بیش از 72 ساعت همراه با تب بود، حتماً به پزشک متخصص کودک خود مراجعه کنید.
با مشاهده حالات زیر سریعاً نوزاد خود را نزد متخصص اطفال ببرید :
* اگر نوزاد دیگر شیر نمی خورد.
* علائم کم آبی را از خود نشان می داد ( علائم کم آبی : دهان خشک، گریه بدون اشک، نقاط فرورفته روی پوست، بیحالی، 8 ساعت ادرارنکردن )
* اگر سن نوزاد شما کمتر از 3 ماه است و دچار اسهال شده است
* اسهال همراه با تب
* حالت تهوع برای مدت 24 ساعت
* 8 بار مدفوع کردن در 8 ساعت
* مشاهده خون، موکوس(ماده لزج) و چرک در مدفوع

برای رفع اسهال به کودک خود هویج ، برنج و سایر غلات، موز و سیب زمینی بدهید.

در این مواقع کاملاً مراقب پوشک فرزندتان باشید. مدفوع در حالت عادی دارای آنزیم هایی است که به گوارش موادغذایی کمک می کنند. موقع اسهال که مدفوع سریع و پی در پی از بدن خارج می شود، دارای مقدار بیشتری از این آنزیم هاست. وقتی که کودک در پوشک خود اسهال می کند، این آنزیم ها باعث از بین رفتن پوست نرم و لطیف پاهای او می شود که به اصطلاح می گوییم پاهای بچه سوخته است.
برای جلوگیری از سوختن پاهای کودک باید :
- به طور مرتب پوشک بچه را عوض کنید.
- بعد از هر بار مدفوع کردن با آب ولرم او را بشویید.
- در معرض هوا یا با یک دستمال نرم و لطیف پاهای او را خشک کنید.
- با پمادهای مخصوص سوختگی ، پاهای کودک را چرب کنید.
- سعی کنید در این مواقع کمتر از دستمال های مرطوب برای پاک کردن نوزاد استفاده کنید.
در اینگونه مواقع پدر و مادر نگران مدفوع آبکی و پی در پی نوزاد خود هستند و می خواهند آن را بر طرف کنند و پزشک نگران کم آبی بدن او. ولی به نظر ما در این شرایط علاوه بر اینها، باید مراقب سوختگی پای کودک خود در اثر اسهال های مکرر باشید و برای پیشگیری از سوختگی طبق موارد بالا عمل کنید.

riftaina
10-02-2010, 03:33 AM
چرا کودکان گریه می کنند؟


http://img.tebyan.net/big/1384/03/40891182349978238746234418125231231217.jpg

اگر کودک نوزاد شما دایم گریه کند و نتوانید او را ساکت کنید ، در این صورت صبر ایوب لازم دارید. بسیاری از نوزادان، چند هفته نخست زندگیشان را با گریه به سر می آورند. به عنوان مثال، بیشترین زمان گریه نوزاد سه هفته ای ، روزانه حدود دو ساعت و بیست دقیقه است که تقریباً 30 درصد زمان بیداری وی است. گریه ای به این حد، سبب آزردگی خاطر پدران و مادران جوانی می گردد که اغلب رویارویی هر روزه از بام تا شامشان با چنین رخدادی، آنان را پریشان خاطر می سازد. طفل، بیشتر در واپسین ساعات بعد از ظهر و صبح زود گریه سر می دهد. نوزادان 12 هفته ای این آمادگی را دارند که همچون زمانی که یک هفته از تولدشان می گذرد، فقط یک ساعت بگریند و کار را بر والدین آسان تر کنند.

کودکانی که پدر یا مادرشان روزی سه ساعت آنها را بغل می کنند و یا آنها را داخل کالسکه به این طرف و آن طرف می برند ، کمتر گریه می کنند.



گریه های گوناگون کودک نشانگر چیست و چگونه می توان او را از گریستن باز داشت؟
انواع گریه های کودک


کودکان برای بیان نیازهایشان به روش های مختلف می گریند. درک گریه های آنان مهارتی را می طلبد که همه والدین باید کسب کنند تا نیازهای ایشان را به طور مؤثر جوابگو باشند.
گرسنگی


گرسنگی، معمولی ترین سبب گریه شمرده می شود. کودکان با صدای بم و موزون زاری می کنند و گریه هایشان کوتاه و توام با مکث اندک است. آوای چنین گریستنی، کمتر از سایر گریه ها، گوشخراش است و صداها به جای این که نومید کننده باشند، طاقت فرسا هستند. پیش از این گونه گریه، کودک انگشتش را می مکد و آب از لب و لوچه اش راه می افتد یا دست و پا می زند.
خستگی جسمی


گریه ناشی از خستگی با جیغ و شیون همراه است. این نوع گریستن تدریجاً شدت می گیرد و غالباً پیاپی و تودماغی است.
دلتنگی و بی حوصلگی


کودک با گریه ای توأم با ناله و هق هق و با زبان بی زبانی می گوید که:«من تنها و کلافه ام!» این اشکباری گاه تقریباً همچون نک و نال به نظر می آید و به محض از جا بلند کردن وی ، ناگهان ساکت می شود.
درد و رنج


این گریه غفلتاً با صدای زیر و جیغ مانند آغاز می گردد، اوج می گیرد، تا چهار ثانیه طول می کشد و کودک از نفس می افتد. بعد از گریه، مکثی طولانی به مدت هفت ثانیه پدید می آید تا نفس کودک دوباره به حالت اول برگردد. ممکن است دست و پای او حرکت نکند و سپس با حالت عصبی تکان بخورد. این گونه اشکریزی، یکسره و بی اختیار است.

نوزادان در دوران جنینی درون زهدان گرم و نرم رشد می کنند و چیزی دورشان را می پوشاند، ولی این وضع، موقع تولد آنها، که با هوای کاملاً آزاد رو به رو می شوند، پایان می یابد. با قنداق کردن که عبارت از پیچیدن کودک در پتویی سبک است، می توان این احساس ایمنی را از نو زنده کرد.



بیماری


کودکان بیمار ناراحتیشان را با گریه پی در پی ابراز می دارند. صدای این گریه، ضعیف و تو دماغی بوده و معمولاً زیر و بمی اش کمتر از گریه درد آلود است. اگر چنین گریه ای با دگرگونی هایی در چهره و رفتار طفل آمیخته باشد، به سادگی می توان دریافت که از پیدایش بیماری خبر می دهد. امکان دارد صورت بچه برافروخته شده، بی حوصله به نظر برسد، از غذا خوردن خودداری کند ، دچار اسهال شود یا به بغل کسی نیاید.
قولنج ( دل درد)


http://img.tebyan.net/big/1384/03/10910618417621122318255231206618865190121.jpg

اشکی که طفل از شدت دل درد می ریزد، علتش کاملاً روشن است زیرا طبق معمول مرتباً هر بعد از ظهر یا عصر از چشمانش اشک سرازیر می شود و به سادگی آرام نمی گیرد.
تندخویی ( تحریک پذیری)


کودکان تندخو گهگاه سراسر روز می گریند و بیشتر اوقات شب نیز با گریه بیدار می شوند. شیوه های آرام بخش در مورد اینها مؤثرتر از اطفالی است که گرفتار قولنج اند.
آرام کردن کودک


گاهی کودکان بی هیچ علت مشخصی اشک می ریزند. بعد از این که اطمینان یافتید که فرزندتان خسته، مریض و گرسنه نیست روش های زیر را امتحان کنید:
به محض گریستن کودکتان به نزد او بشتابید. طفلی که دچار «هیستری» است، آرامشش به دشواری صورت می گیرد. یکی از شیوه های آرام بخش زیر را به مدت تقریباً 10 دقیقه امتحان کنید.
هر چند که هیچ روش منحصر به فرد یا مطمئنی برای باز داشتن بچه از گریه نیست، اما معلوم شده تداخلات زیر، موفقیت آمیزتر از سایر روش ها بوده اند...

کودکان برای بیان نیازهایشان به روش های مختلف می گریند. درک گریه های آنان مهارتی را می طلبد که همه والدین باید کسب کنند تا نیازهای ایشان را به طور مؤثر جوابگو باشند.



حمل بچه


پژوهش های انجام یافته نشان می دهند کودکانی که پدر یا مادرشان روزی سه ساعت آنها را بغل می کنند و یا آنها را داخل کالسکه به این طرف و آن طرف می برند ، کمتر گریه می کنند. هنگامی که بچه حمل می شود، گرما و تماس جسمی نزدیک سبب می شود کودک آرامش یابد.
حرکات موزون


بسیاری از بچه ها موقعی که حرکت داده شوند، دست از گریه بر می دارند. صندلی ننویی ، تاب ، کالسکه بچه، ماشین سواری و انجام حرکات موزون در کف اتاق، همگی حرکت های مایه آرامش اند. تعدادی از کارشناسان بر این باورند که این قبیل حرکات تکراری و موزون، نیاز کودک را به قابلیت پیش بینی تأمین می کند. اطمینان داشتن از رخداد آتی – مثلاً صندلی بعد از حرکت به عقب، به جلو بر می گردد- به نظر می آید به کودک کمک می کند تا احساس ایمنی و اطمینان خاطر بیشتر می کند.
قنداق کردن بچه


نوزادان در دوران جنینی درون زهدان گرم و نرم رشد می کنند و چیزی دورشان را می پوشاند، ولی این وضع، موقع تولد آنها، که با هوای کاملاً آزاد رو به رو می شوند، پایان می یابد. با قنداق کردن که عبارت از پیچیدن کودک در پتویی سبک است، می توان این احساس ایمنی را از نو زنده کرد و ضمناً این کار باعث می گردد که دست و پای او در امان بماند.
برای قنداق کردن بچه در خانه، پتوی نازکی را بردارید و گوشه آن را به اندازه پانزده سانت تا بزنید. سپس بچه را روی پتو بگذارید به طوری که سرش در بالای تا خوردگی قرار گیرد. بعد یک طرف پتو را روی تن بچه برگردانید، قسمت پایین پتو را روی پاهای او بکشید و آنگاه سمت دیگر را روی بدنش برگردانید. سرانجام بچه قنداق شده را روی شکم بخوابانید. اما چند هفته بعد از تولد، نوزادان ممکن است به خاطر قنداق شدن ، شدیداً گریه کنند چون در عوض راحتی، احساس محدودیت می کنند.
طفل، بیشتر در واپسین ساعات بعد از ظهر و صبح زود گریه سر می دهد.


آوای آرام بخش


نوزادان با شنیدن آواهای موزون و یکنواخت که یادآور صداهایی هستند که در شکم مادرشان شنیده اند، احساس راحتی می کنند : صدای اقیانوس یا آبشار ، صدای ماشین لباسشویی یا خشک کن، صدای ضربان قلب و یا صدای جاروی برقی؛آنان از شنیدن موسیقی خوش آهنگ و آرام نیز لذت می برند و نوای آرام پدر و مادرشان را که برای آنها لالایی می خوانند، دوست دارند.
مکیدن راحت


کودکان، میل شدیدی به مکیدن دارند که نشان دهنده تمایلشان به غذا خوردن نیست. بیشتر وقت ها گریه آنها با مکیدن انگشتان یا مشتشان یا پستانک قطع می شود. از رهنمودهای تجربه شده زیر برای کاربرد موفقیت آمیز پستانک استفاده کنید: پیش از این که جیغ بچه بلند شود، پستانک را به دهانش بگذارید، ولی نوکش را به مواد شیرین (مانند عسل )آغشته نسازید تا از فساد دندان جلوگیری کنید.
بکوشید تا شش ماهگی ، پستانک را از سر کودک بیندازید- در این هنگام است که نیاز مبرم او به مکیدن برطرف می شود.
به خاطر داشته باشید مکیدن برای کودکان زیر شش ماه، گریستن را کاهش می دهد و به طفل یاری می کند که موقع خواب آرام تر باشد.
ماساژ


http://img.tebyan.net/big/1384/03/149119167882351711811141171916767154130.jpg

لمس کردن، یکی از شکوفاترین احساسات هنگام تولد نوزاد است. ضربه زدن به پوست کودک به آرامش او می انجامد و در بهتر خوابیدنش تأثیر دارد. عادت پسندیده این است که روزی یک بار، آنهم به مدت پانزده دقیقه، بدن بچه را ماساژ دهید و توجه داشته باشید که این عمل باید قبل از خواب و موقع حمام کردن او صورت گیرد فقط کافی است که کمی روغن بچه را در هر دو کف دستتان بریزید و به هم بمالید، سپس به کمک انگشتهایتان، با حرکت موزون، دایره هایی روی تن وی تشکیل دهید. یادتان باشد که به دست ها، پاها، صورت و سرش نیز روغن بمالید.آنگاه، یک دست یا پایش را نگه دارید و با دست آزادتان او را با ملایمت بگیرید و آهسته جلو و عقب ببرید و نوازشش کنید.
حتماً باید تا حدی که مایلید، به اندازه کافی فشار آرام وارد سازید. از نشانه هایی که کودکتان بروز می دهد، پی می برید که آیا دلش می خواهد بدنش را لمس کنید یا نه. چنانچه تمایلی به این عمل نداشته باشد، ناآرامی می کند، کمرش را خم می کند ، به سختی نفس می کشد و رنگ صورتش سرخ تر می شود. هر چند ممکن است از ماساژ محبت آمیز لذت ببرد. جدا از شادمانی که به این ترتیب نصیب کودک می گردد، نوازش کردن پوست وی، پیام هایی را به مغزش می فرستد تا مقدار هورمون ها و مواد شیمیایی مفیدی را افزایش دهد که برای مثال به کودک در جذب غذا، تحمل درد و تنظیم مقادیر کورتیزول( که هورمون فشار روانی است) کمک می کند.
اشیای دوست داشتنی


بسیاری از کودکان دوست دارند چیز نرمی را همچون لباس خواب مادر، پتوی نرم یا اسباب بازی مخملی را در آغوش بگیرند. پیش از رسیدن به هشت ماهگی، هنگام نوازش کردن کودکتان، چیز نرمی را کنار او بگذارید. به این ترتیب او بین آن شیء و تماس مهرآمیز شما ارتباطی قایل می شود.

بسیاری از نوزادان، چند هفته نخست زندگیشان را با گریه به سر می آورند.




امور روزمره


یک انگاره) الگوی) یکنواخت، ممکن است برای کودک شما آرام بخش تر از هر روش منفرد و تسکین دهنده باشد. به محض این که کودکتان را به خانه می آورید، چند کار ساده همچون استحمام روزانه در ساعت معین یا لالایی خواندن شبانگاهی پیش از خواب تسکین بخش است.
یاری آرامش بخش


گریه مدام بچه، باعث می شود که شما احساس ناراحتی کنید. لذا کودکتان احتمالاً این احساسات منفی را درمی یابد، شاید تعجب کنید که وقتی همسر، دوست یا مادربزرگ شما، کودک «تسکین ناپذیر» تان را در آغوش گیرند و فریادهایش را به طور معجزه آسایی آرام سازند، احساس آرامش بیشتری به شما دست می دهد ، سرحال تر می شوید و بهتر می توانید در قبال خواست های وی واکنش نشان دهید.
فریاد کشیدن

گاهی لازم است که بچه ها موقع خواب، احساسات درونی ناشی از خستگی یا تنش را با فریادهای بلند خود بروز دهند. خود این عمل برای طفل، تسکین بخش است. بنابراین چنانچه راهکارهای خارجی آرامش بخش، بی اثر بوده و یا خیلی برانگیزنده باشند، در این حالت ممکن است لازم باشد طفل مدت کوتاهی به تنهایی بگرید تا فشار روحی اش را فرو نشاند و آرام گیرد.

riftaina
10-02-2010, 03:34 AM
دیابت در کودکان ( قسمت اول )


http://img.tebyan.net/big/1383/12/20040131886452464210613111314424920417069.jpg
بیماری دیابت در اثر ناتوانی بدن در تولید انسولین ، یا کاهش یا عدم اثر انسولین درسوخت و ساز مواد قندی پدید می آید. امروزه، دیابت یکی از مهم ترین مشکلات بهداشتی – درمانی و اجتماعی – اقتصادی جهان محسوب می شود، به گونه ای که بیش از 150 میلیون نفر در دنیا مبتلا به این بیماری اند. در کشور ما نیز بالغ بر دو میلیون نفر به این بیماری دچارند. از آن جا که خود بیمار و خانواده های آنها عمده ترین نقش را در درمان دیابت به عهده دارند، کسب اطلاعات لازم درباره دیابت به شیوه های گوناگون آموزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مبتلایان به دیابت باید یاد بگیرند که چگونه قندخون خود را کنترل کنند تا از عوارض حاد و مزمن بیماری پیشگیری نمایند یا در صورت پدید آمدن این عوارض ، به موقع به مراکز بهداشتی – درمانی مراجعه کنند. در ادامه برای آشنایی بیماران، خانواده ها و کارکنان مراکز بهداشتی – درمانی با جنبه های گوناگون بیماری دیابت نکاتی را متذکر می شویم.

دیابت چیست و انواع آن کدام است؟

دیابت یا بیماری قند به علت ناتوانی بدن در تولید یا مصرف انسولین پدید می آید.
انسولین ماده ای است که در بدن توسط لوزالمعده تولید می شود و باعث می گردد قند ، یا به عبارتی مهم ترین منبع انرژی بدن مورد استفاده قرار گیرد.

در مورد تزریق انسولین چه نکاتی را باید مد نظر داشت ؟

1- بیشتر کودکان به دو تا سه بار تزریق روزانه انسولین نیاز دارند که در زمان های معین در هر روز انجام می شود.
2- بیشتر کودکان به بیش از یک نوع انسولین نیاز دارند.
3- این را که چه نوع انسولین و چندبار تزریق در روز مورد نیاز است، پزشک شما تعیین می کند، زیرا احتیاج افراد مختلف، یکسان نیست.
4- تزریق انسولین ممکن است سبب تجمع نامناسب بافت چربی یا تحلیل رفتن بافت چربی در منطقه تزریق شود. برای جلوگیری از این پیامد ، بهتر است هر دو بار جای تزریق را عوض کنید.
5- با محبت و ملایمت برای کودک توضیح دهید که اگر چه تزریق انسولین دردناک است، برای سلامت او ضروری می باشد.
6- باید سعی کنید که تزریقات با حداقل مقاومت کودک انجام شود؛ از این رو مقدار انسولین لازم را دور از دید کودک در سرنگ بکشید و سپس با حداقل سر و صدا و بدون ترساندن او، آن را تزریق نمایید. از وعده و وعید دادن یا ترساندن کودک برای تزریق انسولین اجتناب کنید.
7- وقتی کودکتان بزرگ تر شد باید خود مسئولیت تزریق انسولین را به عهده بگیرد. در این مورد آموزش لازم را به او بدهید.

تغذیه کودک دیابتی چگونه باید باشد؟


http://img.tebyan.net/big/1383/12/45140229123164126220871142467816617818924813.jpg
1- باید بدانید که رژیم غذایی مناسب و منظم در کنار تزریق انسولین برای کنترل بیماری کودک دیابتی اهمیت زیادی دارد تا مانع افت قندخون ( هیپوگلیسمی ) شود.
2- کودک دیابتی در طول روز باید علاوه بر وعده های غذایی اصلی، حداقل سه نوبت نیز از مواد غذایی مناسب به عنوان وعده های فرعی ( در مجموع حداقل 6 وعده غذا در روز) استفاده کند. در وعده های غذایی فرعی باید حتماً مواد نشاسته ای گنجانده شود.
3- تغذیه قبل از خواب کودک مهم است زیرا از افت قند در طول شب جلوگیری می کند.
4- رژیم غذایی مناسب شامل مواد نشاسته ای مثل
نان (http://www.tebyan.net/nutrition_health/nutrition_news/healthy_nutrition/2004/4/6/6034.html) ، سیب زمینی، برنج، حبوبات، لبنیات، تخم مرغ (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/otherfoods/2004/6/7/6943.html) و گوشت است. چربی غذا باید کم و بیش از نوع نباتی باشد و از غذاهای پر فیبر استفاده گردد.
5- مقدار غذای مناسب برای کودک باید براساس میزان مصرف انسولین تنظیم شود. در این کار متخصص تغذیه به شما کمک می کند.
6- قبل از فعالیت شدید مانند ورزش، کودک نیاز به مواد قندی دارد و در این مواقع حتی می توان از قندهای ساده مثل شکلات، آب نبات و ... در صورت نیاز استفاده کرد. البته بهتر است فعالیت ورزشی مداوم، بیش از یک ساعت طول نکشد. کودک هر ساعت باید تغذیه شود.
7- اگر برای کودک جشن تولد گرفتید، می توانید از شیرین کننده های مصنوعی برای کیک و شربت و ... استفاده کنید. سالی یک بار خوردن کیک تولد ، در تنظیم قندخون مشکل زیادی ایجاد نمی کند ولی با نظر پزشک، می توانید چند واحد انسولین کریستال ، قبل از خوردن مقادیر زیاد کیک و شیرینی توسط کودک، به او تزریق نمایید.
8- رژیم غذایی کودک باید آزاد باشد ولی این به آن معنی نیست که هر چقدر دلش خواست مواد قندی مصرف کند. بهتر است مواد قندی ساده ( به جز میوه هایی که حاوی املاح و ویتامین اند) از برنامه غذایی کودک حذف شوند و میوه های خیلی شیرین مانند
انگور (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2002/10/4/620.html) ، خربزه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/fruits/summer_fruits/2004/8/12/7876.html) و انجیر نیز به ندرت استفاده گردند.

چه مشکلاتی در تنظیم قندخون کودک ممکن است پدید آید؟

1- افت قندخون ( هیپوگلیسمی)
2- بالا رفتن قندخون ( هیپرگلیسمی)
3- کتواسیدوز

افت قند خون ( هیپوگلیسمی)

یکی از موارد فوریتی ( اورژانس) که یک کودک دیابتی ممکن است با آن مواجه شود، افت قندخون است که احساس ضعف و گرسنگی یا بیهوشی و اغما ممکن است نشانه آن باشد.

چه مواقعی این وضعیت پیش می آید:

وقتی که کودک یک وعده غذا را فراموش کند.
اگر هوا خیلی گرم یا خیلی سرد باشد.
اگر ورزش شدید بدون تغذیه مناسب انجام شود.
اگر انسولین بیش از نیاز مصرف شود.

علامت های افت قندخون کدام است؟


http://img.tebyan.net/big/1383/12/24625214217312752281402620015013616116418080.jpg

در موارد خفیف تا متوسطِ پایین افتادن قندخون، علامت های زیر بروز می کنند:
1- لرزش دست ، و احساس لرزش در عضلات
2- پوست رنگ پریده
3- عرق سرد
4- ضربان تند قلب
5- گرسنگی
6- بی قراری و گریه
7- سیاهی رفتن چشم ها
8- خستگی و خواب آلودگی
9- سردرد
10- عدم تمرکز

در این مرحله چه باید کرد؟

باید به سرعت یک غذای شیرین مثل آب میوه،
نوشابه (http://www.tebyan.net/nutrition_health/(foods)/drinks/2003/12/28/4855.html) ، نصف لیوان آب و 5 - 4 حبه قند به کودک بدهید. بهتر است از شیرینی های جامد استفاده نکنید تا در صورت ایجاد تشنج، غذا به مجاری تنفسی کودک وارد نشود.
اگر پس از 10 تا 15 دقیقه ، کودک احساس بهبود نکرد، این کار را تکرار کنید.
به دنبال بهتر شدن حال کودک، باید یک ماده غذایی که قند آن جذب طولانی تری دارد به وی بدهید تا دوباره افت قند تکرار نشود. نمونه چنین غذاهایی ساندویچ پنیر یا شیر یا چند عدد بیسکویت است.

در موارد افت شدید قندخون علامت های زیر دیده می شود:

1- کاهش هوشیاری ( بیهوشی )
2- تشنج

در موارد افت شدید قندخون چه باید کرد؟
- به کودک بی هوش نباید از راه دهان ، غذا یا نوشیدنی بدهید چون وارد ریه شده، او را خفه می کند.
- کودک را به یک پهلو بخوابانید و چانه اش را به سمت پایین بکشید.
- به مرکز فوریت های پزشکی خبر دهید.
- اگر آمپول گلوکاگون ( هورمونی است که در بدن تولید می شود و قندخون را بالا می برد ؛ برعکس انسولین ) در دسترس دارید، مقداری از آمپول را طبق دستور پزشک به صورت زیر جلدی یا عضلانی به کودک تزریق کنید.
در مواردی که گلوکاگون در دسترس نیست، می توان از محلول گلولز استفاده کرد.

riftaina
10-02-2010, 03:35 AM
<H1><H1><H1>دیابت در کودکان (قسمت دوم)

</H1></H1></H1>http://img.tebyan.net/big/1384/02/2342292415049205239216245175117206206238201.jpg

چه وقت افزایش قندخون ( هیپرگلیسمی ) رخ می دهد؟

- انسولین در دسترس بدن کم باشد یا این که بیمار، تزریق انسولین را فراموش کند.
- غذا زیادتر از حد معمول مصرف گردد.
- ورزش و فعالیت بدنی خیلی کم شود.
- بدن در وضع پر اضطراب یا بیماری (
گلودرد (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/7/27/7636.html) ، سرماخوردگی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/12/7/9603.html) و...) قرار گیرد.

علامت های افزایش قندخون

1 - تشنگی
2 - خستگی و ضعف
3 - افزایش دفعات
ادرار (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/children/2004/9/7/8226.html)
4 - تاری دید

هنگام افزایش قندخون چه باید کرد؟

- اندازه گیری قندخون با گلوکومتر
- استفاده از غذاها و نوشیدنی های بدون قند
- تزریق انسولین کریستال طبق دستور پزشک

http://img.tebyan.net/big/1384/02/1452242032512231616110030182215199521211165.jpg

کتواسیدوز چیست؟

1 - وقتی بدن نتواند از قندخون به طور کافی استفاده کند، شروع به سوزاندن چربی می کند و مواد زایدی به نام کتون تولید می گردد که به دنبال انباشت آنها در خون، کتواسیدوز پدید می آید.
2 - این وضعیت در تزریق کم و نامناسب انسولین رخ می دهد.
3 - کتواسیدوز یکی از وضعیت های بسیار اورژانس در بیماران مبتلا به
دیابت (http://www.tebyan.net/nutrition_health/dites/disease_dites/diabetes/2004/10/11/8743.html) نوع 1 است و باید به سرعت درمان (http://www.tebyan.net/Nutrition_Health/nutrition_news/nutrition_news/2003/8/4/2996.html) شود و گرنه به بیهوشی یا اغمای دیابتی می انجامد.

علامت های کتواسیدوز دیابتی

1 - کاهش آب بدن، چشمان گود رفته و لب های خشک و پوسته پوسته شده
2 - خواب آلودگی و تنفس دشوار
3 - استفراغ
4 - درد شکم
5 - تنفس با بوی میوه گندیده

در وضعیت کتواسیدوز چه باید کرد؟

- اگر کودک هوشیار است مایعات بدون قند به او بدهید.
- سریعاً کودک را به اورژانس برسانید.

گلوکومتر چیست؟

گلوکومتر دستگاه کوچک و قابل حملی است که به وسیله آن می توان غلظت قندخون را به آسانی با گرفتن نمونه ای اندک از خون محیطی، اندازه گرفت.

http://img.tebyan.net/big/1384/02/19231420821617519621020018996229974175.jpg

چند نکته درباره مراقبت از کودک دیابتی

1 - پدر و مادر باید آگاهی خود را در مورد بیماری قند افزایش دهند و تنها ، توصیه های پزشکان و افراد صلاحیت دار را اجرا کنند.
2 - زیاده روی در سخت گیری یا آزادی دادن بیش از حد، در مورد کودک دیابتی درست نیست.
3 - از تبعیض قائل شدن برای کودک دیابتی باید پرهیز کرد.
4 - یکی از ویژگی های دیابت کودکان این است که نشانه های آن ممکن است به سرعت و ناگهانی بروز کنند و به سرعت ولی موقتاً از بین بروند که گاهی والدین با مشاهده این وضع، تزریق انسولین را متوقف می سازند. باید توجه داشت که این دوران بهبود که به آن «ماه عسل بیماری» می گویند گذراست و به زودی نشانه های بیماری ، دوباره پدیدار خواهند شد. این حالت اغلب 2 - 1 ماه پس از شروع دیابت رخ می دهد و معمولاً 2 - 1 ماه و گاهی یک سال طول می کشد. در این دوره وظیفه والدین اندازه گیری منظم قندخون و ادرار و کاهش تدریجی مقدار
انسولین (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/hair/2004/6/24/7156.html) است.
5- همچنین اغمای دیابتی در کودکان زیاد دیده می شود.
6 - وقتی کودک وارد مدرسه شد، باید با اولیای مدرسه و معلم او ، در مورد بیماری اش صحبت شود تا آنها بدانند که کودک در ساعات خاصی نیاز به تغذیه و تزریق انسولین دارد و اگر دچار افت قند شد، چگونه به او کمک کنند.
7 - گاهی مسائل جالب توجهی اتفاق می افتد؛ مثلاً کودک دیابتی که در درس حساب قوی بوده، ناگهان در این درس افت شدید پیدا می کند ولی بعدها معلوم می شود که زمان درس حساب قبل از ناهار، یا پس از ساعت ورزش بوده است.
در این زمان ها قند کودک در حد پایین است و تمرکز و دقت و درک او هم کاهش می یابد.
8 - مسائل روانی کودک اهمیت زیادی دارند. کودک دیابتی حس می کند با دوستانش فرق دارد، به ویژه که از خوردن بستنی و نان خامه ای محروم است. باید فضایی ایجاد گردد که کودک غم ها و ناراحتی هایش را با والدین درمیان بگذرد.
9 - وقتی کودک به میهمانی، مسافرت و ... می رود، سرنگ و شیشه انسولین و برنامه غذایی اش را نباید فراموش کرد.

riftaina
10-02-2010, 03:39 AM
درمان عفونت گوش در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/10/1972126414015618259433118317919111915724180.jpg

بررسی ها می دهد عفونت گوش در کودکان را می توان با مصرف آنتی بیوتیک اریترومایسین با موفقیت درمان کرد.
گوش از سه قسمت داخلی، میانی و خارجی تشکیل شده است. گوش داخلی پر از هواست و بوسیله شیپور استاش به خارج راه دارد. شیپوراستاش به پشت دهان باز می شود. در شکل بالا، شماره 11 شیپور استاش را نشان می دهد.
به دلیل اینکه شیپور استاش در کودکان باریک است ، به راحتی توسط تجمع مایعات مترشحه در گوش بسته می شود و باعث ایجاد درد و فشار در گوش کودک می شود. در این صورت حتماً به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.
اگر پزشک ببیند مایع گوش باعث شده قسمت صماخ گوش ( شماره 3 در شکل بالا ) به طرف بیرون برآمده شود، تشخیص می دهد که شیپوراستاش توسط مایعات مترشحه در گوش بسته شده است و معمولاً آنتی بیوتیک و اسپری بینی از نوع کورتیزون را برای کودک شما تجویز خوهد کرد.
پزشکان معمولاً برای درمان این عارضه، لوزه های کودک را با عمل بر می دارند یا مواد ضد حساسیت را به کودک تزریق می کنند. آنتی هیستامین ها ( ضد حساسیت ) نمی توانند شیپوراستاش را باز کنند.
ولی این روش ها موثر نیستند.
پزشک یک سوراخ در قسمت داخلی گوش ایجاد می کند و لوله ای را از آنجا به داخل گوش می برد که می توانند درد و فشار گوش را کاهش دهد ولی بعد از این عمل، نباید کودک شنا کند یعنی مواظب باشد که آبی به داخل گوش نرود.
با رشد کودک ، شیپوراستاش نیز بزرگتر می شود و خود بخود بازمی شود ، در نتیجه خیلی کم نیاز به عمل جراحی دارد.
اما اگر پزشک تشخیص دهد که گرفتگی گوش کودک بعدها باعث کاهش شنوایی و افت تحصیلی کودک خواهد شد یا اینکه باعث آسیب دائمی گوش می شود، باید با ایجاد حفره در گوش و وارد کردن لوله در آن، گوش را باز کرده و درد و فشار آن را کاهش دهد.
تحقیقات ثابت کرده است، تجمع مایعات در اثر از کار افتادن موهای ریزی است که سطح داخلی شیپور استاش را می پوشانند و مایعات گوش را به سمت دهان می رانند.
آنتی بیوتیک اریترومایسین باعث تحریک این موها می شود که با فعالیت این موها، مایعات اضافی به سمت دهان رفته و درد گوش را بر طرف می کند. پزشکان می توانند برای درمان عفونت گوش ناشی از تجمع مایعات، آنتی بیوتیک اریترومایسین را برای هفته ها و یا حتی ماه ها برای کودک تجویز کنند.

riftaina
10-02-2010, 03:40 AM
مننژیت در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/06/103368254206901521611820612723925253200147.jpg

التهاب مننژ پرده هایی كه سطح مغز و نخاع را می پوشانند مننژیت نامیده می شود. این بیماری به وسیله عفونت باكتریایی یا ویروسی ایجاد می شود. علائم مننژیت ویروسی خفیف هستند اما مننژیت باكتریایی می تواند جان بیمار را به خطر بیندازد. مننژیت باكتریایی بیشتر در كودكان زیر پنج سال دیده می شود ، با این حال در هر سنی ممكن است اتفاق بیفتد. مننژیت ویروسی بر خلاف مننژیت باكتریال بیشتر به صورت اپیدمی و همه گیر رخ می دهد و اغلب در كودكان بالای پنج سال دیده می شود.
علل ایجاد مننژیت:

شایع ترین علت مننژیت باكتریایی در كودكان "نیسریا مننژیتیس" است ( مننگوكوك). میكروب نیسریا به طور طبیعی در مخاط بینی زندگی می كند و اغلب هیچ مشكلی را ایجاد نمی كند اما علت این كه چرا در برخی كودكان سبب بروز بیماری می شود ، هنوز مشخص نشده ؛ عامل شایع دیگر هموفیلوس آنفلوانزا است كه اغلب در كودكان زیر پنج سال دیده می شود.
ویروس های متعددی نیز باعث بروز مننژیت می شوند كه از بین آنها ویروس آنفلوانزا ، آبله مرغان، منونوكلئوز عفونی ، و ایدز شایعتر هستند.

علائم مننژیت:
علائم مننژیت باكتریال و ویرال در برخی مراحل شبیه هم هستند. با این حال علائم مننژیت باكتریال شدیدتر بوده و در اغلب موارد به سرعت ( گاه ظرف چند ساعت ) پیشرفت می كند. در شیرخواران علائم غالباً گنگ و یا مبهم است و می تواند شامل موارد زیر باشد:
- بدحالی عمومی؛
- تب؛
- استفراغ ؛
- نخوردن غذا؛
- گریه و بیقراری؛
در كودكان بزرگتر ممكن است تمام علائم فوق به اضافه علائم دیگر دیده شود، مثل:
- سردرد شدید؛
- حساسیت و انزجار از نور شدید و صدای بلند؛
- سفتی عضلات، بخصوص عضلات گردن؛


http://img.tebyan.net/big/1383/06/7019112950237387720825453315913922719081.jpg

در تمام سنین ابتلا به مننژیت ممكن است همراه با علائمی مثل گیجی، اختلال هوشیاری و گاه تشنج باشد. در برخی كودكان مبتلا به مننژیت، بثورات جلدی مشخصی به صورت نقاط مسطح صورتی یا قرمز كه با فشار دست محو نمی شوند، دیده می شود. اگر كودك به طور غیر عادی بدحال است و یا حداقل دو علامت از علائم فوق در وی پدیدار شده باشد بلافاصله با پزشك مشورت كنید و یا كودك را به نزدیكترین بیمارستان برسانید. كودك در بیمارستان بستری می شود و نخست آب نخاع وی جهت آزمایش نمونه گیری می شود و با كمك این آزمایش می توان مننژیت ویرال و باكتریال را از هم تشخیص داد و در مواردی عامل ایجاد كننده مننژیت را نیز مشخص نمود. همچنین ممكن است نمونه خون نیز جهت كشت و تعیین وجود باكتری در آن به آزمایشگاه فرستاده شود.

درمان
در صورت شك به مننژیت، پس از انجام آزمایش های لازم و حتی پیش از آماده شدن جواب آزمایش ها باید درمان با آنتی بیوتیك شروع شود. اگر جواب آزمایش ها مشخص كند كه كودك مبتلا به مننژیت ویروسی شده، آنتی بیوتیك ها قطع می شوند و هیچ درمان دیگری به جز مسكن لازم نیست. عفونت های ویروسی معمولاً پس از 5 تا 14 روز بسته به نوع ویروس خود به خود بر طرف می شوند. اگر تشخیص مننژیت باكتریال تأیید شود، مصرف آنتی بیوتیك باید ادامه یابد ( ممكن است در صورت لزوم برحسب باكتری تشخیص داده شده ، نوع آنتی بیوتیك تغییر كند ). همچنین ممكن است برای كودك مایعات داخل وریدی و داروی ضد تشنج تجویز شود ( در صورت وجود تشنج ). درمان با آنتی بیوتیك ممكن است تا ده روز طول بكشد.

چگونه می توان از مننژیت پیشگیری كرد؟
واكسن هایی كه به طور معمول وجود دارند و استفاده می شوند كودك را بر علیه هموفیلوس و یك مننگوكوك محافظت می كنند. راه دیگری كه برای محافظت فرد در مقابل مننژیت باكتریال وجود دارد، دادن آنتی بیوتیك به كسانی است كه با فرد مبتلا تماس نزدیك داشته اند، بخصوص كودكان و بزرگسالانی كه در یك خانه زندگی می كنند.

پیش آگهی:
مننژیت های ویروسی بندرت عارضه ای باقی می گذارند. همچنین درمان مناسب و به موقع با آنتی بیوتیك اغلب سبب بهبود كامل بیماری می شود. در تعداد اندكی از كودكان ممكن است عوارضی مثل ناشنوایی ، تشنج و یا مشكلات یادگیری ایجاد شود. به ندرت بیماری ( حتی در صورت درمان مناسب ) به مرگ منتهی می شود.

riftaina
10-02-2010, 03:40 AM
سیاه سرفه در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/06/10313922742482022810021817100942043718840.jpg

سیاه سرفه یكی از خطرناك ترین بیماری های كودكان بخصوص در سنین زیر یك سال است. این بیماری توسط یك باكتری به نام بوردتلاپرتوسیس ایجاد می شود. این باكتری سبب انسداد مجاری هوایی توسط ترشحات مخاطی ( موكوس ) می گردد.
شروع این بیماری به صورت یك سرماخوردگی معمولی همراه با سیاه سرفه است. به تدریج سرفه ها شدیدتر شده و به صورت حمله ای بروز می كنند و سبب دشواری تنفس می گردند. به دنبال یك حمله شدید سرفه ( كه می تواند حتی تا یك دقیقه نیز طول بكشد ) ، كودك یك دم صدا دار را انجام می دهد كه اصطلاحاًWhoop نامیده می شود و بر اثر ورود هوا به داخل حنجره ی متورم ایجاد می شود. در بچه های كوچكتر كه قادر به تنظیم تنفس خود نیستند، این مشكل می تواند كـُشنده باشد. گاهی اوقات به دنبال یك حمله سرفه، استفراغ رخ می دهد. فاز سرفه در این بیماری می تواند تا ده دقیقه نیز به طول بیانجامد. همچنین احتمال ابتلا به سایر عفونت های تنفسی مثل پنومونی ( ذات الریه ) یا برونشیت به دنبال این بیماری وجود دارد.
امروزه با تزریق واكسن سیاه سرفه شیوع این بیماری كاهش یافته است .
عوارض واكسن كه عبارت اند از درد محل تزریق، تورم و قرمزی و واكنش های سیستمیك مثل تب، گریه مداوم ، گیجی و استفراغ، بسیار به ندرت دیده می شود. این عوارض در طی چند ساعت پس از تزریق واكسن مشاهده می شوند و خود بخود و بدون بر جای گذاشتن عارضه ای پایدار برطرف می شوند. همچنین ممكن است از هر 1750 نفر دچار تشنج شود. تشنج معمولاً 48 ساعت پس از تزریق واكسن رخ می دهد و خود به خود محدود شونده است و تقریباً در تمام موارد در كودكان تب دار دیده می شود. این عارضه در كودكانی كه سابقه فامیلی تشنج دارند بیشتر رخ می دهد اما سبب بروز صرع ( حملات تكرار شونده تشنج در سال های بعد ) و یا عارضه مغزی پایدار نمی شود.
سیاه سرفه بیماری جدی و خطرناكی است و بخصوص در بچه های كوچك می تواند سبب كاهش دریافت اكسیژن در طی حملات سرفه شود. همچنین خطر آسیب ریه و عفونت های مكرر ریوی وجود دارد. موارد منع مصرف واكسن
سیاه سرفه: سابقه فامیلی تشنج- سابقه فامیلی عوارض به دنبال واكسن- سابقه فامیلی مرگ ناگهانی نوزاد- در كودكانی كه یك بیماری عصبی زمینه ای شناخته شده یا مشكوك دارند.


http://img.tebyan.net/big/1383/06/2056616011724115524815891832163819819421261.jpg

علائم احتمالی:

- علائم سرماخوردگی شامل تب، آب ریزش بینی ، درد و كوفتگی.
- سرفه های قطاری همراه با تلاش كودك برای تنفس و علامت Whoop ( دم صدادار )،
- استفراغ به دنبال حملات سرفه،
- بی خوابی به دنبال سرفه های مكرر در شب.
نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- اگر سرماخوردگی كودك بهبود نیافت و سرفه های وی بدتر شد، او را در بستر بخوابانید و با پزشك تماس بگیرید؛
2- اگر مشكوك به سیاه سرفه در كودك هستید، هر چه سریعتر با پزشك تماس بگیرید؛
3- اگر مشكوك به سیاه سرفه در كودك هستید تا قبل از مشاوره با پزشك، از رفتن وی به مدرسه ممانعت كنید؛
4- اگر كودك دچار حملات سرفه قطاری شده ، او را مستقیم بنشانید و كمی به جلو خم كنید، سپس ظرفی را زیر دهان وی قرار دهید تا بتواند خلط خود را خارج كند.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

- پزشك برای كاهش شدت سرفه و كم كردن دوره سرایت بیماری، یك آنتی بیوتیك تجویز می كند. با این حال مشكل عمده این است كه تشخیص سیاه سرفه در مراحل اولیه آن مشكل است و درمان دارویی نیز باید در مراحل اولیه شروع شود تا اثر بخشی لازم را داشته باشد؛
بچه های كوچك مبتلا به سیاه سرفه باید به طور دقیق تحت نظر باشند، از این رو ممكن است لازم باشد كه این بیماران به بیمارستان فرستاده شوند تا تحت مراقبت باشند و دچار كم آبی و كمبود اكسیژن نشوند.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

در طی یك حمله سرفه، كودك را همان طور كه گفته شد بنشانید و سعی كنید او را آرام نگهدارید زیرا اضطراب و وحشت، حملات سرفه را بدتر می كند. همچنین كودك را تشویق كنید تا خلط خود را خارج كند زیرا این كار به پاك سازی مجاری تنفسی كمك می كند؛
- اگر كودك به دنبال یك حمله سرفه استفراغ كرد، پس از آن كمی غذا و مایعات به وی بدهید و او را مستقیم بنشانید تا به این ترتیب مواد ضروری و مایعات به بدن وی برسد؛
- تا زمان بهبود كامل اجازه بازی های سنگین به كودك ندهید ؛ زیرا فعالیت زیاد مجدداً حملات سرفه را تحریك كرده و وی را خسته می كند؛
- كودك را از دود سیگار و هوای آلوده دور نگه دارید؛
- بدون تجویز پزشك به كودك داروی ضد سرفه ندهید؛
- در سیاه سرفه معمولاً در فواصل بین حملات سرفه، حال عمومی كودك خوب است. اگر بعد از پایان حملات سرفه، كودك بدحال به نظر برسد و یا به دشواری تنفس كند باید سریعاً با پزشك خود مشورت كنید زیرا ممكن است یك عفونت ثانویه مثل پنومونی یا برونشیت وجود داشته باشد.

riftaina
10-02-2010, 03:41 AM
اوریون در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/05/172200952061674420822833999237128693188.jpg

اوریون یك بیماری عفونی دوران كودكی است كه بیشتر كودكان بالای دو سال را مبتلا می سازد. این بیماری توسط یك ویروس ایجاد می شود و دوره كمون آن 14 تا 21 روز است . ممكن است یك یا دو روز پیش از شروع علائم عمده، كودك دچار بد حالی عمومی شود ، سپس غدد بزاقی در ناحیه بناگوش و زیر چانه متورم می شوند ، این علامت می تواند همراه تب دیده شود. تورم ممكن است نخست در یك طرف صورت ایجاد شده و سپس طرف دیگر را درگیر سازد و یا این كه همزمان در هر دو طرف بروز كند. تورم غدد بزاقی سبب درد هنگام بلعیدن می شود. همچنین ممكن است به علت توقف ترشح بزاق از غدد بزاقی ، خشكی دهان وجود داشته باشد. تورم بیضه ها یا تخمدان در موارد نادر دیده می شود، علیرغم این علائم ، اوریون یك بیماری كم خطر است ، با این حال اگر قبل ، در طی و یا بعد از تورم غدد بزاقی كودك دچار درد و سفتی گردن شود، علامت بروز مننژیت ناشی از اوریون است كه می تواند خطرناك باشد.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

برای كمك به كودك می توانید غذاهای مایع مثل شیر، سوپ و یا ماست به او بدهید تا بلع غذا آسانتر بشود.


http://img.tebyan.net/big/1383/05/251296023145226229159131109133129150218190111.jpg

نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- نخست درجه حرارت بدن را كنترل كنید و اگر حرارت بالا بود با استفاده از اسفنج مرطوب ، تب را پایین بیاورید؛
2- از غذاهای مایع برای كودك استفاده كنید؛
3- برای برطرف كردن خشكی دهان ، مایعات فراوان به كودك بدهید و در صورت وجود مشكل در نوشیدن از نی استفاده كنید؛
4- یك كیسه آب گرم را در یك حوله پیچیده و آن را روی موضع درد قرار دهید؛
5- برای تأیید تشخیص هرچه زودتر با پزشك مشورت كنید. همچنین در صورت بدتر شدن بیماری پس از گذشت 10 روز و و جود سردرد یا سفتی گردن حتماً با پزشك تماس بگیرید.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

- هیچ درمان خاصی برای اوریون وجود ندارد ، پزشك شما ممكن است توصیه كند كه تا 5 روز پس از بین رفتن تورم غدد بزاقی ، از رفتن كودك به مدرسه جلوگیری كنید؛
- اگر بیضه ها متورم و دردناك هستند ، ممكن است پزشك استراحت مطلق و شربت استامینوفن توصیه كند تا تورم از بین برود؛

riftaina
10-02-2010, 03:45 AM
مسمومیت غذایی در كودكان



http://img.tebyan.net/big/1383/05/9024569233146849914023313015816250159114212.jpg

مسمومیت غذایی

مسمومیت غذایی نتیجه مصرف مواد غذایی آلوده به سموم مختلف مخصوصاً سموم میكروبی است. در عرض 3 تا 24 ساعت پس از مصرف غذای آلوده ( بسته به نوع سم ) علائم مسمومیت شامل دردهای شكمی ، تب ، استفراغ و اسهال آغاز می شود. اگر غذا با باكتری آلوده شده باشد، این باكتری ها سموم خود را ( به نام توكسین) ، داخل دستگاه گوارش آزاد می كنند و باعث آسیب مستقیم و التهاب مخاط دستگاه گوارش می شوند. باكتری های زیادی هستند كه سبب مسمومیت غذایی می شوند اما شایعترین آنها عبارت ند از: سالمونلا، شیگلا ، استافیلوكوك وای. كولای (E.coli ) كه مورد آخر شایع ترین علت مسمومیت غذایی در بین شیرخواران به خصوص كودكانی است كه با بطری تغذیه می شوند. انواع مسمومیت های غذایی غیر باكتریایی عبارت ند از : علائم ناشی از خوردن مواد شیمیایی ، پاك كننده ها و برخی گیاهان سمی.
در كودك، این شرایط بسیار جدی است زیرا ممكن است به سرعت باعث كم آبی بدن كودك شود.
نخستین اقداماتی كه می توانید انجام دهید:
1- اگر كودك دچار اسهال و استفراغ شده، درجه حرارت بدنش را اندازه بگیرید و مطمئن شوید كه تب دارد یا نه؛
2- مدفوع كودك را از لحاظ وجود خون و بلغم بررسی كنید؛
3- كودك را در بستر بخوابانید و هیچ ماده غذایی به او ندهید اما آب بدنش را از طریق دادن محلول مایع درمانی خوراكی (ORS) كه به صورت پودر در داروخانه ها موجود است، حفظ كنید؛
4- سعی كنید غذای آلوده ای را كه باعث بروز این علائم در كودك شده ، شناسایئی كنید؛
5- در صورتی كه اسهال و استفراغ كودك بیش از 6 ساعت طول بكشد و از طریق رژیم انحصاری مایعات نتوانید علایم را كنترل كنید، هرچه سریعتر كودك را به پزشك یا نزدیكترین مركز درمانی برسانید؛
6- ماده سمی مشكوك را با خود به نزد پزشك ببرید.


http://img.tebyan.net/big/1383/05/346316711624414017213017155167187205212117210.jpg

اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

در اغلب موارد هیچ درمان خاصی به جز جایگزین كردن مایعات و نمكی كه از طریق اسهال و استفراغ دفع می شود، وجود ندارد. اگر كودك شما در معرض كم آبی ( دهیدرا تاسیون ) باشد، ممكن است پزشك ، وی را به بیمارستان ارجاع دهد تا مایعات را از طریق سرم دریافت دارد. اگر استفراغ كودك خیلی شدید باشد، ممكن است پزشك یك آمپول ضد تهوع برای كنترل استفراغ برای وی تجویز كند.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك خود انجام دهید:

- ظرفی را نزدیك كودك قرار دهید تا در صورت بروز تهوع از آن استفاده كند و نیاز نباشد كه مرتب به دستشویی برود.
- در صورتی كه كودك مبتلا به تب باشد، می توانید به وسیله كیسه یخ یا یك حوله خیس وی را خشك كنید و تب را پائین بیاورید؛
- نكات بهداشتی را رعایت كنید. مسمومیت غذایی در اغلب موارد یك بیماری عفونی است بنابراین حتماً پس از رفتن به دستشویی دستان كودك را بشوئید و خود نیز پس از تعویض كهنه كودك دستان خود را بشویید ؛
- برای جلوگیری از بروز مسمومیت غذایی تمام غذاهای پخته شده را در یخچال نگه دارید و هنگام مصرف ، آنها را كاملاً گرم كنید . سالمونلا در غذاهای گرم نیز وجود دارد اما حرارت بالا آن را از بین می برد؛
- غذاهای یخ زده و بخصوص مرغ را قبل از پختن به خوبی گرم كنید و مطمئن شوید كه كاملاً پخته شده اند؛
- به محض آن كه اشتهای كودك برگشت و تقاضای غذا كرد ، از غذاهای سریع الهضم مثل سوپ ، ماست، ژله و غذاهای بدون چربی استفاده كنید. اثر بیماری اغلب ظرف یك هفته برطرف می شود؛
- غذاهایی را كه كودك طی 24 ساعت گذشته مصرف كرده ، بررسی كنید و هر غذایی را كه به آلوده بودنش شك دارید دور بریزید.

riftaina
10-02-2010, 03:46 AM
دیفتری و آنفلوانزا در كودكان



http://img.tebyan.net/big/1383/03/115951862120539164904137161404242112233.jpg

دیفتری یك عفونت باكتری جدی و بسیار مسری است و علائمی مشابه گلودرد همراه با سرفه ایجاد می كند: اگر دیفتری به طور مناسب درمان نشود ممكن است عفونت گسترش یابد، همچنین سم میكروب روی قلب و اعصاب اثر گذاشته سبب نارسایی قلبی و فلج عضلات اندام ها می شود. یك غشای خاكستری كاذب بر روی لوزه ها و جدار حلق تشكیل می شود و اگر این جدار به داخل مجرای تنفسی گسترش یابد، ممكن است تنفس مشكل شود. البته شیوع این بیماری به دلیل گسترش پوشش واكسیناسیون( واكسن سه گانه: دیفتری، كزاز، سیاه سرفه) در كشور، بسیار كاهش یافته تا حدی كه می توان این بیماری را ریشه كن شده محسوب كرد.
نخستین اقداماتی كه شما می توانید در صورت ابتلای كودك انجام دهید:

1- دیفتری به ندرت به طور خود به خود در یك فرد اتفاق می افتد و اغلب به طور همزمان در جامعه دیده می شود. بنابراین در صورتی كه كودك شما واكسینه نشده، مراقب اپیدمی دیفتری باشید و در اولین فرصت نسبت به واكسیناسیون اقدام نمائید؛
2- لوزه ها را از لحاظ تورم و وجود غشای كاذب خاكستری رنگ بررسی كنید؛
3- در صورت شك به دیفتری سریعاً با پزشك خود مشورت كنید یا كودك را به نزدیكترین بیمارستان برسانید.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

پزشك در صورت تشخیص دیفتری كودك را به بیمارستان اعزام می كند. در آنجا آنتی بیوتیك های قوی برای كودك تجویز خواهد شد و در صورت وجود مشكل تنفسی ، تراكئوتومی انجام می شود. تراكئوتوم یك اقدام جراحی است كه در طی آن لوله ای داخل مجرای تنفسی گذاشته شده و مجرا باز نگه داشته می شود تا تنفس بتواند از طریق این لوله انجام شود.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

- ابتدا لازم است با مسئولین بهداشتی همكاری كرده و تمام تماس های كودك را با افراد دیگر شناسایی كنید تا مسئولین بتوانند این افراد را از لحاظ ایمنی بررسی كنند؛
- حتی پس از ابتلا به این بیماری باز هم كودك به یك واكسیناسیون كامل علیه دیفتری نیاز دارد، زیرا بیماری به تنهایی ایمنی لازم را به كودك نمی دهد.
علائم احتمالی:

تب خفیف، گلودرد، سرفه و خشنونت صدا، سردرد، بزرگی لوزه ها و غشای كاذب خاكستری رنگ برروی لوزه ها.

مونونو كلئوز عفونی

تب غده ای یا مونونوكلئوز عفونی یك بیماری ویروسی است كه با علائمی مشابه آنفلوانزا شروع می شود مثل آبریزش از بینی، گلودرد، سردرد، درد استخوان و احساس خستگی. در موارد كمی از بیماری، بثورات ( ضایعات ) جلدی كوچكی مشابه سرخجه دیده می شود. این بیماری نسبتاً شایع است و بیشتر در نوجوانان و جوانان دیده می شود. كودكان نیزممكن است به این بیماری مبتلا شوند اما شدت بیماری در آنها كمتر است. مانند سایر بیماری های ویروسی، این بیماری نیز درمان مشخص ندارد و باید دوره بیماری كه حدوداً یك ماه طول می كشد، سپری شود. پاسخ بدن به این بیماری به صورت بزرگ شدن غدد لنفاوی بدن و همچنین گاه به بزرگی طحال دیده می شود. این علائم به خودی خود خطرناك نیستند و طحال نیز، كه بخشی از سیستم لنفاوی بدن است، پس از برطرف شدن بیماری به اندازه طبیعی بر می گردد.
این بیماری علی رغم علائم آن، بیماری خطرناكی نیست. اما چون علائمی شبیه برخی بیماری های دیگر دارد، باید برای تشخیص به پزشك مراجعه كنید.


http://img.tebyan.net/big/1383/03/08516511215935136238522301631567125252203.jpg

علائم احتمالی:

آبریزش از بینی، گلو درد، سردرد و درد بدن، غدد لنفاوی متورم، كه اغلب در گردن دیده شده و همراه با تب است، افسردگی واحساس خستگی و ضعف، بثورات جلدی كه مانند سرخجه از پشت گوش شروع شده و در صورت و پیشانی نیز گسترش می یابند.

نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- در صورتی كه غدد لنفاوی گردنی متورم بوده و تب وجود داشته باشد باید به این بیماری مشكوك شد. اگر درجه حرارت بالا باشد می توانید از شربت استامینوفن استفاده كنید؛
2- تا زمانی كه تشخیص قطعی داده نشده كودك را از سایر افراد خانواده جدا كنید زیرا این بیماری مسری است؛
3- در صورت شك به این بیماری به پزشك خود مراجعه كنید.

اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

پزشك برای اطمینان از تشخیص بیماری یك آزمایش خون درخواست می كند. این بیماری ممكن است فقط با یافتن پادتن های ضد ویروس در خون تشخیص داده شود. توصیه های لازم در دوره بیماری جداسازی كودك از سایرین و استراحت كافی است. درمان دیگری لازم نیست.

اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

- پس از دو تا سه هفته ممكن است كودك به اندازه كافی برای رفتن به مدرسه بهبود یابد اما بهتراست تا یك ماه از انجام فعالیت های بدنی شدید خود داری كند؛
- در صورت وجود تب برای جلوگیری از كاهش آب بدن، مایعات فراوان به وی بدهید؛
- این بیماری ناتوان كننده است و امكان دارد تا بهبودی كامل كودك 6 ماه طول بكشد؛
- این ویروس ممكن است در طی دو سال پس از ابتلای اولیه به تب غده ای مجدداً بروز كند. در صورت عود مجدد علائم با نگرانی از این مورد، با پزشك خود مشورت كنید.

آنفلوانزا

آنفلوانزا، مانند سرماخوردگی یك بیماری ویروسی است كه درمان مشخصی ندارد و حدود 3 تا 4 روز طول می كشد. در صورتی كه یك عضویت ثانویه ایجاد نشود، درمان در تمام موارد مشابه سرماخوردگی است . بروز عوارض در این بیماری نادر است. با این حال به دلیل كاهش مقاومت طبیعی بدن در طی بیماری، احتمال بروز یك عفونت ثانویه مثل عفونت گوش میانی، برونشیت یا سینوزیت وجود دارد. همچنین آنفلوانزا در كودكان مبتلا به آسم و بیماری های تضعیف كننده مثل بیماری قند خطرناك است.

علائم احتمالی:

آبریزش از بینی، گلودرد، سرفه، حرارت بالای 38 درجه، لرز، سردرد و درد استخوانی، اسهال، استفراغ یا تهوع، ضعف و خستگی.

نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- درجه حرارت كودك را هر3 تا4 ساعت یك بار اندازه گیری كنید و اگر تب پس از 36 ساعت پائین نیامد با پزشك تماس بگیرید؛
2- كودك را خوابانده و به او شربت استامینوفن بدهید؛
3- مایعات فراوان به كودك بدهید؛
4- اگر قبل از علائم آنفلوانزا، بثورات جلدی ظاهر شوند، ممكن است كودك مبتلا به سرخك باشد نه آنفلوانزا؛
5- در صورت پائین نیامدن تب پس از 36 ساعت، بدتر شدن حال عمومی پس از 48 ساعت و یا شك به سرخك با پزشك خود مشورت كنید. همچنین مراقب عفونت های ثانویه باشید. در صورت بدتر شدن سرفه ممكن است پنومونی ( عفونت ریوی) ایجاد شده باشد، وجود گوش درد می تواند نشانه عفونت گوش میانی ، و وجود ترشحات چركی زرد رنگ از بینی می تواند نشانه سینوزیت باشد.

اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

در صورت وجود عفونت های ثانویه، پزشك آنتی بیوتیك مناسب تجویز خواهد كرد.

اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

- كودك را در اتاق گرم نگه دارید. بهتر است تا زمان بالا بودن تب، در بستر استراحت كند؛
- اگر پس از سپری شدن دوره بیماری، درجه حرارت كودك مجدداً بالا رفت و كودك استفراغ كرد، فوراً با پزشك خود مشورت كنید زیرا ممكن است علت بروز این علائم یك وضعیت نادر ولی خطرناك باشد.

riftaina
10-02-2010, 03:47 AM
کم آبی بدن و کاهش اشتها در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/03/1217214224033116171781072301321010122578136.jpg

الف – كم آبی در اسهال

بدن، جهت تأمین نیازهای خود به مواد معدنی، حفظ ثبات شیمیایی و دفع مواد زائد، به مقادیر كافی آب نیاز دارد. اگر كودك به دلایل مختلف مثل اسهال ، استفراغ یا تب ، آب بدنش را از دست بدهد و این مقدار توسط مایعات كافی جبران نشود، كم آبی اتفاق می افتد. در اسهال از آنجایی كه حركت روده سریع می شود و روده فرصت كافی برای جذب آب ندارد ، كم آبی خیلی سریع اتفاق افتاده و پیشرفت می كند. بنابراین اسهال ، به خصوص اگر همراه با استفراغ باشد، در كودكان می تواند بسیارخطرناك باشد. در صورتی كه تب نیز به مجموعه علائم فوق اضافه شود ، به خاطر از دست دادن آب از طریق تعریق ، كم آبی خیلی سریع تر و بیشتر پیشرفت می كند. ثبات شیمیایی بدن به هم ریخته ، مواد مغذی ضروری از بدن دفع می شوند و حجم خون در گردش تا حد خطرناكی پایین می آید. كم آبی مشكل جدی و خطرناكی است و باید فوراً درمان شود. اگر كم آبی ، شدید و پیشرفته باشد ممكن است باعث آسیب مغزی و حتی مرگ شود.
علائم احتمالی :

- خشكی دهان ولبها،
- بی حالی،
- ملاجهای فرو رفته،
- ادرار غلیظ ( ادرار زرد رنگ تیره ) یا خشك ماندن پوشك ( عدم وجود ادرار).
نخستین اقداماتی كه می توانید انجام دهید:

1- اگر كودك مبتلا به اسهال یا استفراغ است ، درجه حرارت او را اندازه بگیرید . در صورت تب بالای 38 درجه سانتی گراد ، سعی كنید تب او را با كمك یك اسفنج مرطوب و استفاده از شربت استامینوفن پایین بیاورید.
2- اگر كودك شما با استفاده از بطری ، شیر می خورد به او مقداری آب جوشیده خنك بدهید. اگر كودك با شیر مادر تغذیه می شود، شیردهی را ادامه دهید. در صورتی كه اسهال یا استفراغ پس از شش ساعت متوقف نشد به پزشك اطلاع دهید.
3- كودك را تشویق كنید تا مایعات بنوشد. از دادن شیر یا آب میوه رقیق نشده به كودك خودداری كنید.
4- پودرORS را مطابق دستورالعمل نوشته شده بر روی بسته بندی درست كرده و به كودك بدهید. این محلول حاوی قند و نمك و مقداری املا ح لازم برای بدن است كه درطی اسهال از بدن دفع می شود.
5- هرگز به كودك خود داروی ضد اسهال یا ضد استفراغ ندهید مگر طبق دستور پزشك.
6- اگر اسهال كودك بیشتر از شش ساعت طول كشید یا همراه با سایر علائم بیماری مانند تب یا استفراغ بود با پزشك خود تماس بگیرید.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد :


http://img.tebyan.net/big/1383/03/2482385921973153205481932161472113321926123.jpg

- پزشك شما احتمالاً مصرف ORS را به منظور جایگزین كردن مایعات و املاح از دست رفته توصیه می كند. در مواردی كه كم آبی كودك شدید است ممكن است لازم باشد در بیمارستان بستری شده و آب واملاح را از طریق داخل وریدی دریافت دارد.
- در موارد نادری كه اسهال كودك به دلیل عدم تحمل قند شیر( لاكتوز) است پزشك ممكن است شیرخشك فاقد قند برای كودك تجویز كند.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

- ادرار كودك را بررسی كنید. رنگ روشن و شفاف ادرار و ادرار كردن به طور مرتب نشان می دهد كه سطح مایعات بدن كودك به حد طبیعی برگشته است.
- بعد از برطرف شدن بیماری ، به تدریج غذاهای حاوی شیر را مجدداً برای كودك شروع كنید. اگر كودك از شیر خشك استفاده می كند، می توانید شیر را تا سه برابر رقیق تراز معمول درست كنید و سپس ظرف دو تا سه روز بعد میزان آب داخل شیر را به حد طبیعی برسانید.
- اگر كودك را از شیر گرفته اید و غذاهای جامد به او می دهید، به خاطر داشته باشید كه حتماً مایعات كافی به وی بدهید.
ب- كاهش اشتها

كودك بیمار تقریباً همیشه از خوردن غذا اجتناب می كند. كاهش اشتها یك علامت عمومی در اغلب بیماری هاست و در بسیاری موارد همراه تب دیده می شود. همچنین این مشكل در بیماری هایی مثل التهاب معده و روده و گلو درد نیز دیده می شود. مشكلات خفیف مثل بیماری حركت ( یا مسافرت ) اغلب سبب كاهش اشتهای كودك می شود ، اما این مشكل گذرا و موقتی است. اگر كودك به علت خستگی یا خوردن یك میان وعده مفصل ، یك وعده غذای خود را نخورد ، نباید نگران كاهش اشتهای وی باشید چون دراین شرایط این مسئله طبیعی است و در وعده غذایی بعدی احتمالاً جبران می شود.
اگر كودك برای 24 ساعت از خوردن غذا اجتناب كند و هیچ دلیل مشخصی برای كاهش اشتهای وی پیدا نشود ممكن است مشكلی جدی وجود داشته باشد.
نخستین اقداماتی كه می توانید انجام دهید :

1- اگر كودك برای یك روز كامل از خوردن غذا اجتناب كرده اما مقدار زیادی مایعات نوشیده ، نخست درجه حرارت وی را اندازه بگیرید . سپس به كمك دسته قاشق زبان وی را به آرامی پایین بیاورید و از او بخواهید بگوید " آآ..." به این ترتیب می توانید لوزه های وی را معاینه كنید . در صورت وجود التهاب و بزرگی لوزه ها ، بلع دشوار و دردناك شده و كودك ازخوردن اجتناب می كند.
2- ممكن است كودك مبتلا به گوش درد باشد. یك عفونت گوشی مانند اوتیت میانی ( عفونت گوش میانی ) به اندازه كافی برای كاهش اشتهای كودك دردناك است.
3- به وسیله معاینه قسمت تحتانی و راست شكم می توان به وجود آپاندیسیت شك كرد . برای این كار كودك را بخوابانید و قسمت تحتانی و راست شكم ، كمی پایین تراز ناف را به آرامی فشار دهید. وجود درد درفشار ملایم شكم وایجاد یك درد تیز هنگام برداشتن ناگهانی دست ، می تواند نشانه های آپاندیسیت باشد.
4- از كودك بپرسید كه آیا هنگام ادرار كردن دچار درد می شود؟ این علامت می تواند نشانه یك عفونت در دستگاه ادراری باشد.
5- اگر درجه حرارت كودك طبیعی است و هیچ نشانه ای از بیماری های ذكرشده در وی دیده نمی شود ولی كودك همچنان از خوردن غذا خودداری می كند، به او مقدار زیادی مایعات بدهید.
چنانچه بی اشتهایی حتی بدون هیچ علامتی برای 24 ساعت ادامه پیدا كرد، با پزشك خود مشورت كنید.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد :

- پزشك نخست كودك را معاینه می كند تا از وجود هر علتی كه سبب بی اشتهایی كودك شده آگاه شود . اگر هیچ علامتی پیدا نشد احتمالاً كودك را تحت نظر گرفته ، توصیه های لازم را به شما می كند.

riftaina
10-02-2010, 03:48 AM
زردی در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/03/145355207223948370182134111516312034237.jpg

زردی علامتی از یك بیماری زمینه ای است و سبب زرد رنگ شدن پوست و سفیدی چشم ها می شود. این وضعیت به دلیل حضور رنگ دانه زرد صفراوی در خون ایجاد می شود. این رنگ دانه به طور طبیعی بر اثر تخریب سلول های قرمز خونی پیر شده ایجاد می شود. اما در برخی بیماری ها، این رنگ دانه در خون تجمع یافته و سبب زرد شدن رنگ پوست می شود، برخی شرایط احتمالی كه سبب بروز این وضعیت می شوند عبارت اند از : هپاتیت ( التهاب كبد) ، انسداد یا ناهنجاری در مجاری صفراوی، و برخی از انواع كم خونی .
تغییر رنگ پوست اغلب با تیره شدن ادرار همراه است. این پدیده به این علت اتفاق می افتد كه رنگ دانه انباشته شده در خون به داخل ادرار سرریز می كند. همچنین ممكن است همراه این علائم ، مدفوع نیز كمرنگ شود ؛ زیرا دیگر رنگ دانه ای برای تیره كردن رنگ مدفوع روده وجود ندارد.
زردی همچنین در یك سوم نوزادان در طی هفته اول بعد از تولد دیده می شود. این زردی ،" زردی فیزیولوژیك " نام دارد. تقریباً در تمام این نوزادان هیچ بیماری زمینه ای وجود ندارد وعلت بروز آن تنها این است كه كبد و دستگاه گوارش كودك در حال تطابق یافتن با زندگی خارج رحمی است. زردی فیزیولوژیك در نوزادانی كه شیرمادر می خورند بیشتر دیده می شود و بعد از بررسی های لازم توسط پزشك ، اغلب نكته نگران كننده ای یافت نمی شود.
علائم احتمالی:

زرد رنگ شدن پوشت و سفیدی چشمها، ادرار قهوه ای تیره ، مدفوع كمرنگ ، تهوع و كاهش اشتها.
نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- در صورت زرد شدن پوست كودك و ادرار و مدفوع ، كودك را جهت یافتن تغییر رنگ بررسی كنید؛
2- در صورتی كه كودك بدحال و بی اشتهاست، جهت جلوگیری از كم آب شدن بدن به وی مقادیر زیادی مایعات بدهید؛
3- بهداشت را در مورد كودك كاملاً رعایت كنید ؛ زیرا ممكن است كودك شما مبتلا به هپاتیت باشد كه مسری است؛
4- در صورت وجود زردی در كودك هرچه سریع تر با پزشك خود تماس بگیرید. كودك مبتلا به زردی باید حتماً توسط پزشك بررسی شود؛ زیرا مقادیر بالای "بیلی روبین" ( ماده ای دفعی است كه در اثر تجزیه گلبول های قرمز در كبد تولید می شود و از طریق مدفوع دفع می شود ) در خون می تواند به ارگانهای داخلی آسیب برساند، همچنین هر نوع بیماری زمینه ای باید تشخیص داده شود:


http://img.tebyan.net/big/1383/03/862191904993351788611980181272369122134.jpg

اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

- پزشك بیماری های زمینه ای را تشخیص داده و آنها را به طور مقتضی درمان می كند. اگر كودك مبتلا به هپاتیت باشد، ممكن است لازم باشد از سایرین جدا شود؛
- پس از برطرف شدن زردی ممكن است لازم باشد كودك تا چند هفته مرتب ویزیت شود تا هرگونه عارضه احتمالی تشخیص داده شود.
اگر لازم است كودك تحت رژیم غذایی خاصی باشد، حتماً رژیم وی را رعایت كنید؛ كودك ممكن است از این كه ناچار به استراحت و رژیم غذایی خاصی است خسته و افسرده شود، پس سعی كنید وی را سرگرم كرده و با او همدردی كنید.
هپاتیت

هپاتیت عفونتی است كه سبب التهاب كبد می شود. یك نوع از این بیماری یعنی "هپاتیت ب" می تواند در دوران بارداری توسط مادر به جنین و یا از طریق خون آلوده منتقل شود. شایعترین نوع آن كه بسیار مسری است " هپاتیت آ" نام دارد كه ویروس آن در مدفوع فرد مبتلا دیده می شود. اگر دست ها پس از رفتن به دستشویی به خوبی شسته نشوند، ویروس می تواند به راحتی از طریق آلوده كردن آب و غذا منتقل شود. این ویروس در خون و بزاق نیز یافت می شود. نخستین علامت ابتلا به هپاتیت كاهش اشتها، سپس علائم شبیه به سرماخوردگی و به دنبال آن زردی است كه پوست و سفیدی چشم را درگیر می كند. سایر علائم عبارت اند از: تیرگی ادرار و كمرنگ شدن مدفوع.
هپاتیت به خودی خود به ندرت یك بیماری جدی در بین كودكان است ؛ اما چون به راحتی می تواند به سایر اعضاء خانواده یا مدرسه منتقل شود باید هرچه سریع تر درمان شود.
علائم احتمالی:

- كاهش اشتها، علائم شبیه آنفلوانزا شامل سردرد ، تب و درد مفاصل ، زرد رنگ شدن پوست، ادرار قهوه ای تیره و مدفوع كمرنگ.
نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- اگر مشاهده كردید كه كودك بی اشتها شده و علائم شبیه آنفلوانزا در او ایجاد شده، پوست، ادرار و مدفوع او را جهت یافتن هر نوع تغییر رنگ بررسی كنید؛
2- اگر كودك از غذا خوردن امتناع می كند و اگر به هپاتیت مشكوك هستید از رفتن كودك به مدرسه جلوگیری كنید
به طور متناوب آب میوه رقیق شده و محلول مایع درمانی خوراكی (ORS) به او بدهید تا آب بدن و انرژی وی را حفظ كنید؛
3- اگر به هپاتیت مشكوك هستید از رفتن كودك به مدرسه جلوگیری كنید؛
4- بهداشت را در مورد كودك خود كاملاً رعایت كنید. مطمئن شوید كه كودك پس از رفتن به دستشویی دستان خود را می شوید . حوله، ملحفه و ظروف غذای وی را از وسایل بقیه افراد خانواده جدا كنید؛
5- در صورت شك به هپاتیت بخصوص در صورت بروز زردی هرچه سریعتر با پزشك خود مشورت كنید.
- تا شش ماه پس از ابتلا به هپاتیت ممكن است علائمی مانند خستگی ، ضعف تمركز و بدخلقی وجود داشته باشد. این علائم خود به خود رفع می شود، بنابراین فقط سعی كنید كودك را درك كرده و با او به ملایمت رفتار كنید.

riftaina
10-02-2010, 03:50 AM
گل مژه در کودکان



http://img.tebyan.net/big/1383/02/109225222351701931812351160199137222248121.jpg

گل مژه(stye)

گل مژه عبارت است از یك تورم چركی در حاشیه پلك و علت تشكیل آن التهاب و عفونت یكی از فولیكولهای مو است كه مژه از آن خارج می شود و تقریباً همیشه در پلك پایین تظاهر می یابد، اغلب پس از 4 تا 5 روز سر چركی از آن ظاهر شده و چرك آن تخلیه می گردد. زمینه تشكیل گل مژه می تواند مالیدن و دستكاری پلك و یا در ارتباط با التهاب گسترده و منتشر پلكها باشد كه بلفاریت نام دارد. گل مژه چندان مسری نیست اما می تواند چشم مقابل را نیز درگیر كند. این مشكل كم خطر بوده و اغلب در منزل درمان می شود.
نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- اگر تورم ایجاد شده بر روی پلكها تنها قرمز است و مشكل دیگری وجود ندارد آن را به حال خود رها كنید و كودك را تشویق كنید كه با دست پلكها را نمالد و از خاراندن و دستكاری آن اجتناب كند. اگر گل مژه دردناك است، چشم مبتلا را با یك گاز استریل یا یك دستمال تمیز اتو شده پوشانده و آن را بانداژ كنید.
2- اگر گل مژه چركی و دردناك است، از كمپرس آب گرم بر روی آن استفاده كرده و این كار را هر دو تا سه ساعت تكرار كنید.
كمپرس آب گرم سبب كاهش درد و خروج سریع تر چرك می گردد؛
3- به محض این كه سر چركی گل مژه پیدا شد آن را به خوبی بررسی كنید. اگر مژه داخل آن در مركز تورم مشخص است، سعی كنید آن را با یك انبرك كه برروی آتش استریل شده خارج سازید. اگر این كار ممكن نیست، از هر گونه دستكاری بیشتر چشم خودداری كرده و كمپرس آب گرم را ادامه دهید. وقتی گل مژه رسید و چرك آن تخلیه شد، درد و ناراحتی بهتر می شود. با یك دستمال تمیز پنبه ای و آب گرم، چرك خارج شده را تمیز كنید؛
4- در صورت وجود تورم در پلك و پوسته های چسبیده به مژه ها، ممكن است بلفاریت وجود داشته باشد؛
5- در صورتی كه با اقدامات فوق گل مژه ظرف 4 تا 5 روز بهتر نشود یا پلك ها متورم باشند و یا گل مژه همراه بلفاریت وجود داشته باشد، با پزشك خود تماس بگیرید.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

در صورتی كه پلكها یا چشم عفونی شده باشند، ممكن است پزشك یك پماد یا قطره آنتی بیوتیك چشمی تجویز كند. همچنین در صورت همراهی بلفاریت با گل مژه ممكن است داروهای مخصوص تجویز شود.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

- دستمال صورت و حوله كودك را از وسایل بهداشتی سایر افراد خانواده جدا كنید تا عفونت به سایرین منتقل نشود؛
-قبل و بعد از انجام كمپرس بر روی چشم و یا استفاده از داروها، دستان خود را بشویید و كودك را تشویق كنید تا محل مبتلا را دستكاری نكند.
بلفاریت

بلفاریت عبارت است از التهاب پوست اطراف لبه ی پلكها، این مشكل اغلب هر دو چشم را درگیر می سازد. در صورت عفونی شدن منطقه ممكن است التهاب بدتر شده و گل مژه بروز كند. بلفاریت اغلب همراه با شوره سر بوده و ممكن است بخشی از یك اگزمای منتشر پوستی به نام اگزمای سبورئیك باشد. هر چند این وضعیت ممكن است در ابتدا خفیف باشد اما به دلیل احتمال عود مجدد باید درمان شود.
علائم احتمالی:

-پلكهای قرمز و پوسته پوسته؛
-خروج ترشحات چركی از پلك كه بعد از خشك شدن شبیه شوره و پوسته ای چسبیده به پلكها به نظر می رسد.
نخستین اقداماتی كه شما می توانید انجام دهید:

1- اگر كودك مرتب چشمان خود را می خاراند، چشمها را برای یافتن قرمزی پلكها و یا پوسته های متعدد بر روی ریشه مژه ها و یا وجود ترشحات چرك مانند بررسی كنید؛
2- از هیچ كرم یا لوسیون باز كه در منزل دارید، استفاده نكنید. ترشحات چشم را صبح و شب با آب گرم جوشیده كه كمی نمك یا بی كربنات سدیم (جوش شیرین) به آن افزوده پاك كرده و برای هر چشم یك اپلیكاتور پنبه ای جداگانه مصرف كنید؛
3- كودك را از لحاظ وجود كلاه گهواره ای ( نوعی اگزمای سبورئیك كه به صورت پوسته ای خمیری و زردرنگ در پوست سر مشاهده می شود) و یا شوره سر بررسی كنید؛
4- در صورتی كه پس از یك هفته درمان و شستشو، پوسته ریزی و قرمزی پلكها برطرف نشد با پزشك خود تماس بگیرید.
اقداماتی كه پزشك انجام می دهد:

- پزشك ممكن است یك پماد چشمی برای كاهش التهاب چشم تجویز كند؛
- در صورتی كه كودك مبتلا به اگزمای سبورئیك باشد، پزشك ممكن است شامپو یا لوسیون مخصوص تجویز كند؛
-در صورتی كه عفونتی مثل گل مژه وجود داشته باشد ممكن است پزشك شما یك پماد یا قطره آنتی بیوتیك چشمی برای برطرف كردن ترشحات چركی توصیه كند.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:

- بهداشت را كاملاً رعایت كنید. در صورتی كه پلك كودك دچار عفونت شود، ممكن است این عفونت به راحتی به سایرین هم انتقال یابد ، بنابراین قبل و بعد از هر اقدام درمانی بر روی چشم ، دستها را كاملاً بشویید؛
-كودك را تشویق كنید كه به چشم خود دست نزند؛
- یك لایه نازك وازلین بر روی پلكها بمالید، وازلین پوسته پلكها را نرم كرده و روز بعد به راحتی شسته و پاك می شود.

riftaina
10-02-2010, 03:51 AM
ریسه رفتن در كودكان


http://img.tebyan.net/big/1382/07/169517881482102522072531704273427418218.jpg

1- علت ریسه رفتن چیست؟

-علت واقعی آن دقیقا مشخص نشده است ، اما ممكن است به دلیل مسائل روحی روانی ویا عادتی باشد. آنچه كه در این رابطه مهم است عدم وجود ضایعه و اختلال عصبی درمغز است و می توان آنرا یك مسئله طبیعی تلقی نمود كه دربرخی از كودكان وجود دارد .
2- آیا در موقع ریسه رفتن ممكن است قسمتی از بدن كودك دچار لرز و انقباضات مكرر ( همانند تشنج ) شود؟

-بله . درحدود یك سوم موارد چند انقباض ولرز خفیف در دست ، پا یا عضلات صورت ( نظیر فك یا لب ها ) رخ می دهد و به سرعت نیز برطرف می شود و هیچ مسئله ای را به وجود نمی آورد ، اما درصورت وجود چنین حالتی برای اطمینان خاطر از عدم وجود صرع ، بهتر است به پزشك مراجعه شود . گاهی نیز كودك برای مدت كمتر از یك دقیقه بی حال وگیج ومنگ می شود .
3-درایجاد این حالت آیا ارث دخالت دارد ؟

-بله. دیده شده است كه در حدود 23% موارد سابقه چنین حالتی درافراد خانواده كودك مبتلا وجود دارد .
4-ریسه رفتن چه ویژگیهایی دارد ؟

-خصوصیات و ویژگیهای ریسه رفتن عبارتنداز:

-این حالت درحدود4% كودكان درسنین كمتر از 6تا 8 ماهگی اتفاق می افتد (75% موارد) و به ندرت ممكن است قبل از6 ماهگی یا پس از 6 سالگی اتفاق بیفتد.
-همیشه درموقع بیداری اتفاق می افتد.
-تقریبا همیشه كمتر ازیك دقیقه طول می كشد و خود به خود بدون هیچ اقدامی بر طرف می شود.
-ممكن است روزی یكبار تا ماهی یكباراتفاق افتد. 5-آیا ریسه رفتن باعث صدمات و اختلالات عصبی می شود؟

-خیر. تقریبا هیچگاه دراثر ریسه رفتن صدمه ای به مغز نمی رسد و در آینده نیز هیچ مشكل جسمی یا روحی برجای نمی گذارد .
6- ریسه رفتن تاچند سالگی باقی می ماند؟

-دراكثر موارد پس از سن 3 سالگی از بین می رود و در حدود 90% بیماران تا سن 5 الی 6 سالگی به طور كامل بهبود یافته ودیگر دچار حملات نمی شوند و سایر كودكان نیز به مرور زمان بهبود می یابند.

http://img.tebyan.net/big/1382/07/7243754916949151098815821810434178153117.jpg
7- آیا ریسه رفتن نیاز به درمان خاصی دارد؟

-در اكثر موارد خیر. اگر دفعات ریسه رفتن بیش از یكبار در روز باشد و یا بیش از یكدقیقه طول بكشد ، اغلب با تجویز یك داوری آنتی كولینرژیك توسط پزشك بهبود یافته و یا دفعات و مدت آن كاهش می یابد . البته رفتار والدین در برخورد با چنین حالتی نیز در بدتر یا بهتر شدن آن بی تاثیر نیست . در سایرموارد نیاز به هیچ نوع درمان خاصی نیست.
8- درموقع ریسه رفتن، والدین چه نكاتی را باید رعایت كنند ؟

-برخورد مناسب والدین با چنین ناراحتی در اكثر موارد باعث بهبودی سریع حمله و حتی كاهش دفعات حمله می شود ، لذا به والدین توصیه می شود نكات زیر را رعایت كنند :

-درموقع حمله خونسردی خود را حفظ كرده و بدون آنكه كودك متوجه اضطراب ونگرانی شما شود او را دراز كرده و یك پارچه مرطوب ( سرد ) روی پیشانی او بگذارید.
-هرگزاقدام به باز كردن دهان كودك و یا گذاشتن چیزی داخل دهان او نكنید .
-برخی از والدین به اشتباه جهت اتمام حمله و نفس كشیدن ، شانه ها یا سر كودك را گرفته و شدیدا تكان می دهند . جدا از این كار خود داری كنید .
-نیازی به تنفس مصنوعی یا ماساژ قلبی نیست .
-طوری رفتار نكنید كه كودك برای رسیدن به مقاصد واهداف خود از این حربه وشیوه استفاده كند .
-درحالات زیر كودك را بلا فاصله به اولین مركز درمانی برسانید :
الف - اگركودك بیش از یك دقیقه نفس نكشد . ب - اگر اختلال هوشیاری پس از حمله بیش از یك دقیقه طول بكشد.

riftaina
10-02-2010, 03:52 AM
آیا مصرف كافئین برای كودكان مضر است؟

http://img.tebyan.net/big/1387/05/9413392124192104190851955222411113152144153.jpg

اگر شما اهل نوشیدن چای یا قهوه باشید، حتماً می دانید كافئین موجود در این نوشیدنی ها، دارای اثرات تحریك كننده ای همچون افزایش هوشیاری، انرژی و تمركز است. در واقع، این خاصیت اصلی ترین عاملی است كه سبب شده بزرگسالان از این نوشیدنی ها استفاده نمایند. اما در كودكان، اثرات كافئین می تواند برعكس باشد و به كاهش توانایی انجام برخی اعمال از قبیل توانایی های محاسباتی ، احتساب دقیق زمان و یا عدم هماهنگی بین عضلات بیانجامد.
معمولاً توصیه می شود در كودكان زیر 12 سال از مصرف كافئین پرهیز و یا حداقل میزان آن محدود شود.


كافئین بسیارسریع جذب بدن می شود و سپس به دستگاه اعصاب مركزی راه می یابد. در دوزهای پایین، این ماده سبب كاهش اشتها، افزایش ادرار، تحرك بیش از حد و بدخوابی می گردد. اگر به ازای هر3/1 كیلوگرم وزن بدن، 5/4 میلیگرم كافئین به كودك خورانده شود( هر341 میلی لیتر قهوه، حداقل 100 میلیگرم كافئین دارد) علائم مسمومیت خفیف مانند تهوع ، گرفتگی عضلات، تشنج و اضطراب بروز پیدا می كند. مسمومیت های شدیدتر می توانند به بیهوشی و افزایش و ناهماهنگی ضربان قلب منجر شوند.
البته میزان حساسیت هر كودك به كافئین متفاوت است. به عبارت دیگر، ممكن است دو كودك به یك میزان كافئین مصرف نمایند ، ولی یكی از آنها در مقابل عوارض ناشی از كافئین از خود مقاومت بیشتری نشان دهد.


برای كودكان 12 ساله، مصرف روزانه یك یا دو بار چای، قهوه، كاكائوی داغ ، نوشیدنی های حاوی كولا و دیگر نوشیدنی های كافئین دار اشكال ندارد. ولی نباید فراموش كرد كه چه كودكان و چه بزرگسالان، هنگام مصرف هر نوع نوشیدنی یا غذا باید به یكسری نكات نیز توجه نمایند.
درباره كافئین چند نكته عمومی وجود دارد كه همه باید به آنها توجه كنند .

1) كافئین 6 ساعت دربدن می ماند( در برخی افراد این زمان بیشتر است). از مصرف كافئین پیش از زمان خواب بپرهیزید، چرا كه این ماده در همه افراد باعث بدخوابی و در كودكان باعث شب ادراری می شود.
2) كافئین میزان ادرار را افزایش می دهد؛ بنابر این در هوای گرم، مصرف آن را محدود كنید تا بدنتان دچار كمبود آب نگردد.
3) اگر فردی مضطرب یا عصبانی هستید، به میزان كافئین مصرفی خود در مواد غذایی مختلف از قبیل شكلات، بیسكویت، كیك و نوشیدنی ها دقت نمایید و در صورت لزوم میزان مصرف آن را كنترل كنید.
4) از نوشابه های كافئین دار استفاده نكنید.

C D E M
10-03-2010, 09:02 PM
یکم از زردی بگین من از اون دسته بچه هایی بودم که زردی داشتم!321469852

riftaina
01-30-2011, 12:14 AM
مونا جون در مورد زردی گفته شده قسمت بالا

riftaina
01-30-2011, 12:19 AM
درمان اسهال کودکان

http://img.tebyan.net/big/1387/04/118361302202382253158244101955930109492.jpgاسه ل و استفراغ از بیماری‌های شایع دوران کودکی هستند و با وجود اینکه در بزرگسالی هم اتفاق می ‌افتند، اما بروز آن در بچه‌ها و به خصوص دوران شیرخوارگی بسیار مهم تلقی می‌ شود.
قصد من از نگارش این یادداشت، آموزش نکاتی اساسی در پیشگیری از آن است چون تأکید روی اسهال و استفراغ به علت عوارضی است که بر جای می گذارند.
اگر بتوانید از بروز آنها جلوگیری کنید و یا لااقل از بروز عوارضی مانند کم‌آبی ناشی از آن پیشگیری کنید، بهترین اقدام را در روند درمان انجام داده‌اید. اما چطور می‌ توانید این کار را انجام دهید.
اول از همه باید بدانید بچه‌ها تا پیش از شش ماهگی تنها باید با شیر مادر تغذیه شوند. شیوع اسهال و استفراغ در کودکانی که از شیشه و پستانک استفاده می ‌کنند، بیشتر است، چون این وسایل به راحتی آلودگی‌ها را انتقال می ‌دهند. چه دست‌های آلوده‌ای که پستانک یا سرشیشه را بارها در دهان کودک می ‌برد!
اغلب موارد اسهال از نوع ویروسی است، ولی اگر اسهال میکروبی و انگلی اتفاق بیفتد، باید خیلی مواظب باشید، چون غیر از عارضه کم‌آبی، با تب و وجود خون در مدفوع نیز همراه است. بنابراین اگر کودک شما دل‌پیچه دارد و خون و بلغم (تکه‌های سفید رنگ) در مدفوع او می ‌بینید، موضوع را جدی گرفته و به پزشک مراجعه کنید تا با تشخیص سریع و تجویز آنتی‌بیوتیک اختصاصی، روند درمان تسریع شود.
شما برای جلوگیری از عوارض کم‌آبی و افت فشار خون احتمالی و یا حتی شوک، باید حتماً از پودر او.‌آر.اس ( (ORSاستفاده کنید. یک بسته ی آن را در یک لیتر آب جوشیده حل کرده و خنک کنید و با قاشق یا فنجان به کودک بدهید. مبادا آن را در شیشه شیر بریزید. سعی کنید هر چند دقیقه یک قاشق به او بدهید، به خصوص اگر کودک استفراغ می ‌کند. کودک مبتلا به کم‌آبی، با میل و رغبت از این مایع معجزه‌آسا خواهد نوشید. دادن تکه‌های خرد شده یخ (یخ پودری شکل) نیز مناسب است. او.آر.اس نه تنها آب، بلکه املاح اساسی مثل سدیم و پتاسیم را داراست.
تغذیه کودک شیرخوار را همچنان با شیر مادر ادامه بدهید و اگر غذا می ‌خورد، لزومی به پرهیز غذایی نیست. همه چیز بخورد، ولی مایعات شیرین که تشدید کننده اسهال است را قطع کنید و به جای آن دوغ و ماست به کودک بدهید.
اگر آب‌میوه دوست دارد، حتماً به طور طبیعی، آن را در منزل تهیه کنید و مصرف نوع آماده صنعتی آن ممنوع است.
میوه سیب خیلی خوب است اما آب سیب به بچه ندهید.
بهترین مایع آب و او.آر.اس است.

riftaina
01-30-2011, 12:22 AM
این دختر گریه کند می میرد! عکس
http://www.tabnak.ir/files/fa/news/1389/10/8/79039_355.jpgگریه کردن از طبیعی ترین رفتارهای کودکان به شمار می رود اما دختری نیز در انگلستان وجود دارد که بر عکس تمام کودکان جهان، اجازه گریه کردن را ندارد و در صورت گریه کردن جان خود را از دست خواهد داد.
به گزارش برنا، “تیانا مکهین” دختر بچه ۲ سال و نیم انگلیسی است. بدون شک حق طبیعی اوست که مانند دیگر کودکان جهان نیز هر وقت که بخواهد گریه کند اما گویا پزشکان تشخیص داده اند که این حق طبیعی باید از وی سلب شود.
پزشکان انگلیسی گفته اند در صورتی که “تیانا مکهین” گریه کند، احتمال دارد فورا جان خود را از دست بدهد زیرا گریه هیجان خاصی به وی وارد می کند که برای او ضرر و خطر دارد.
پزشکان می گویند، این یک نوع بیماری بسیار نادر و کمیاب است که شاید در طول تاریخ هیچ بچه و یا حتی فرد بزرگسالی به آن مبتلا نشده است.

marjanparsa
06-07-2016, 11:19 AM
وجود خون در مدفوع نشان دهنده این است که قسمتی از دستگاه گوارش شما دچار خونریزی شده است.بعضی اوقات این خون بسیار کم و بعضی اوقات بیشتر است.اگر قسمت بالایی دستگاه گوارش شما دچار خونریزی باشد رنگ مدفوع سیاه است.


وجود خون در مدفوع می تواند علل زیادی داشته باشد که در زیر به آنها اشاره می کنیم

شقاق مقعدی :اغلب هنگام عبور مدفوع های سفت و بزرگ ،پارگی کوچک در دیواره مقعد حاصل می شود که به آن شقاق مقعد می گویند

دیورتیکول ها کیسه های کوچکی هستند که از دیواره روده بزرگ بیرون می زنند. معمولا دیورتیکول باعث ایجاد مشکل حادی نمی شود، اما گاهی اوقات خونریزی و یا عفونت می کنند و باعث بیماری دیورتیکولار می شوند

التهاب روده یکی از عوامل شایع مدفوع خونی است

بیماری که در آن رگهای خونی نازک می شوند و بصورت غیر طبیعی باعث خونریزی می شوند و آنژیو دیسپلازی نام دارد

زخم باز در دیواره معده و ابتدای روده باریک که زخم پتپیک نام دارد و می تواند موجب ایجاد خون در مدفوع شود و بیشتر این زخم ها در اثر یک عفونت باکتریایی به نام هلیکوباکترپیلوری رخ می دهند.توجه داشته باشید که مصرف زیاد داروهای ضد التهابی مثل آسپیرین و بروفن و ناپروکسن هم زخم معده را حاصل می شود

پولیپ ها اظولا توده های خوش خیمی هستند که توانایی بزرگ شدن را دارند و می توانند خونریزی کنند و سرطانی شوند.بطور مثال سرطان روده بزرگ باعث ایجاد خون در مدفوع می شود که با چشم دیده نمیشود
خون در مدفوع