هوادارن تراکتور سازی تبريز

[g.hoseyn]

ستارگان زمینی آذربایجان در قالب تیم تراختور

ستاره هاي بي چون و چراي تراكتورسازي تبريز آفرین به غیرت و شرف شما عزیزان که با جانفشانی خود بار دیگر خنده و شادی را در دل میلیونها آذری زبان نشاندید.

آفرین به غیرت و شرف شما عزیزان که با جانفشانی خود بار دیگر خنده و شادی را در دل میلیونها آذری زبان نشاندید و ثابت کردید که دیگر هیچ تیمی بی ستاره نیست هر چند تیم استیل آذین با هزینه های هنگفت مالک متمول خود ستاره های پوشالی زیادی را دور خود جمع کرده ولی تیم بدون ادعای قرمز پوش خطه غیورمردان آذربایجان در یک شب به یاد ماندنی به همگان ثابت کردند که بایستی در زمین مسابقه ستاره بود و با درخشیدن خودشان صلابت خود را به رخ همگان کشیدند و شادی را به هموطنان آذری زبان خود به ارمغان آوردند. ما هر چه در مورد این عزیزان از جمله بازیکنان و کادر فنی و سرپرستان زحمتکش تیم محبوبمان بگوئیم باز هم کم گفته ایم پس وظیفه ما هواداران است که با حمایت های بی شائبه خود تیمهای دیارمان آذربایجان را در هر شرایطی حمایت کنیم و به گوش برخی از مسئولانی که در فدراسیون فوتبال با تیم محبوبمان مغرضانه برخورد می کنند برسانیم که همیشه حق پیروز است و باطل همیشه ذلیل است و بس.
دوستان ما هواداران نباید یادمان برود که در سال گذشته در اولین حضور تیممان در لیگ برتر به فکر بقا در لیگ بودیم و با پی بردن به پتانسیل واقعی تیممان در اواخر فصل انتظار آسیائی بودن را می کشیدیم و حال با گذشت یکسال از حضور تیم ترختور در لیگ برتر و با نمایان شدن پتانسیلهای واقعی تیم و هوادارانش انتظاری کمتر از آسیائی شدن و رسیدن به رتبه های بالای لیگ دهم را نداریم و این مستلزم اینست که در هرجا تیم ترختور بازی دارد ما نیز آنجا باشیم و اجازه ندهیم تیم محبوبمان احساس تنهائی در هیچ زمینی را داشته باشد.
به امید پیروزیهای مستدام تیم محبوبمان ترختور در بازیهای آتی

اشکان

[g.hoseyn]

کمالوند و قولش ...


بازی دیشب تراکتور مقابل استیل آذین را می توان به نوعی یکی از بهترین و زیباترین بازیهای اخیر این تیم نام نهاد.

ستارگان پر نام و نشان استیل که با رقم های کلان وارد این تیم شده بودند چاره ای جز قبول شکست از مردان تراکتور نداشتند.
فراز کمالوند سرمربی محبوب و فهیم تیم که در گذشته وعده هایی را که داده همیشه عملی کرده این بار نیز همان طور که از قبل قول داده بود تیمی را روانه ی میدان کرد که تنها و تنها بوی آسیایی شدن را داشت. فراز در آغاز فصل در صحبتی که با هواداران داشت به آنها وعده داده بود که هواداران باید تراکتور واقعی را از هفته پنجم و ششم به بعد ببینند. درست در هفته ی ششم وی به قول خود عمل کرد و با ترکیبی ایده آل ملوان را در تبریز مغلوب کرد و سپس استیلی را شکست داد که اکثر ستارگان فوتبال ایران را گرد آورده است.
بازیکنان تراکتور هم واقعا از جان و دل زحمت کشیدند و با غیرت و تعصب مثال زدنی خود بازیکنان استیل را سردرگم کرده بودند. کرار و کیانی البته نمایش خیره کننده تری داشتند و با حرکات تکنیکی و شوت های سرکش خود از یک سو ایجاد موقعیت می کردند و از سوی دیگر با موقعیت سازی برای سایر بازیکنان اجازه ی دفاعی شدن تیم را نمی دادند.
بازی دیروز ترکیبی از توانایی و خلاقیت بازیکنان علی الخصوص کاپیتان محمد نصرتی بود و از سوی دیگر نشانگر غریزه و استعداد ذاتی فراز کمالوند در هدایت تیم بود.
هواداران تراکتور هم که هرگز این تیم را تنها نگذاشته اند با حضور چندین هزار نفری خود و تشویق بی امان تیم بار دیگر نشان دادند که تراکتور پرهوادارترین تیم آسیا است. امیدواریم که روند شکست ناپذیری تیم در بازیهای بعدی نیز ادامه یابد و در پایان فصل شاهد حضور تراکتور در بازیهای آسیایی باشیم.

علی سرابلی

[g.hoseyn]

دو برد و كارنامه ي سه ضلع

نوشته ي زير تحليلي بر عملكرد سه ضلع كادر مديريتي، كادر فني و بازيكنان و هواداران است.

خوشبختانه ي پس از پايان محروميتهاي مغرضانه ي تراختور از سوي فدراسيون، اين تيم روندي صعودي به خود گرفته و با كسب هر شش امتياز از دو بازي آخر اينك در رده ي پنجم جدول رده بندي قرار دارد. برد پنجاه هزار نفري در مقابل ملوان در اولين بازي خانگي با تماشاگر و برد حيثيتي و بسيار مهم مقابل تيم پر مهره ي استيل آذين و رسيدن به پنج امتيازي ذوب آهن صدر نشين حاصل همكاري اين سه گروه بود.

عملكرد هواداران:

در بازي مقابل ملوان علي رغم حضور بيش از پنجاه هزار نفري عاشقان تراختور در استاديوم سهند و برد شيرين، انتظارات آنچنان كه بايد و شاهد برآورده نشد؛ طوري كه حاضران در استاديوم بر حسب تبليغاتي كه شده بود حداقل انتظار بودن در كنار صد هزار نفر را داشتند، ولي چرا اين تعداد به نصف كاهش يافت؟

بايد دليل اول را آن هايي دانست با تهديدات و خط و نشان كشيدن براي فدراسيون و فدراسيون نشينان جو را به ضرر تيم و به نفع معاندان تغيير دادند؛ اين افراد با تبليغ برخي شعار ها و غالب كردن روح انتقام گيري از فدراسيون از طريق برخي شعار ها باعث شدند كه شبكه ي سهند دست پاچه اقدام به پخش برخي برنامه هايي كند كه متاسفانه ترس را به خانواده ها القا كرد و باعث كاهش ميزان تماشاگران در استاديوم سهند شد؛ صدا و سيماي استاني با پخش گزارش هايي از سطح شهر و مصاحبه با افرادي كه هواداران را به حفظ آرامش و متانت در سهند دعوت مي كنند بسيار ماهرانه خانواده ها را در مقابل هواداران جوان و كم تجربه قرار داد تا مانع از حضور اينان در سهند شوند؛ البته پخش گسترده اين گزارشات پايان كار نبود و شبكه ي سهند با دعوت از فرماندهي نيروي هاي انتظامي استان در يكي از برنامه هاي زنده و مصاحبه با ايشان پيرامون بازي خبر از طوفاني سهمگين در سهند دادند و تفكر اينكه هر كسي در سهند باشد يا دستگير خواهد شد و يا به هر نحوي مورد آسيب جاني، مالي و يا روحي قرار خواهد گرفت باعث شد كه عده ي زيادي از هواداران بازي اول را ترجبحا در خانه باشند.

هواداراني كه تيمي آسيايي مي خواهند بايد و بايد آگاه از اين نوع مسائل بوده و با طرح افكاري احساسي تيشه به ريشه خود نزنند، ماحصل برنامه هاي صدا و سيما در آن روزها نتيجه ي مستقيم برخي موضع گيري ها در فضاي سايبر و حتي خود شهر بود؛ كه بايد بازي ملوان تجربه ي بزرگي براي همه ي ما هواداران باشد.

ولي در بازي استيل‌اذين علي رغم عدم پخش زنده بازي هواداران بمانند هميشه نمره ي عالي گرفته و باعث شدند كه شيرين ترين برد خارج از خانه را كسب كنيم، كه جاي تشكر از همه حاضران است.

كادر فني و بازيكنان:

در دو برد كه تراختور بدست آورد كادر فني و بازيكنان با عملكردي قابل قبول ظاهر شدند، شايد بتوان اين خرده را بر اينان گرفت كه مي توانستيم با گل هاي بيشتري مقابل ملوان به برتري برسيم و نرسيديم، ولي در بازي استيل آذين كادر فوتبالي تيم در حد عالي نشان دادند و با ارائه ي بازي منطقي مسبب حصول سه امتياز شيرين شدند.

در اين بازي ها مثل هميشه كرار و كياني از همه درخشان تر بودند، كرار بعنوان موتور محرك تراختور و كياني بعنوان جمع كننده ي تمامي توپ هاي ميانه ي ميدان سهم بزرگي در اين پيروزي ها داشتند؛ البته نبايد از نقش عباس محمدي دروازه بان جديد تراختور غافل شد، اين بازيكن با وجود بيكاري نسبي در بازي ملوان روز بسيار سختي را در تهران گذراند و با عملكردي خوب به طريقي بهترين بازيكن تراختور شد.

كادر مديريتي:

كم سر و صدا ترين ضلع موفقيت تراختور كادر مديريتي باشگاه است، جناب جعفري هر روزي كه از تصدي پستش مي گذرد به مسائل تراختور آشناتر مي شود و بايد هواداران را بيش از اين به هنر مديريت خود اميدوار كند. اما سوالي كه در ذهن اكثريت هواداران نقش بسته است اين است كه دليل عدم حمايت ايشان از هواداران غير تبريزي چيست؟ اين عدم حمايت تا جايي پيشرفت كه عملا هواداران تهراني تراختور در تختي به حال خود رها شدند و اين اجازه به ماموران امنيتي داده شد كه دلبخواهي با هواداران رفتار كنند. بي پرده، اين كار جعفري و كادر مديريتي تراختور دل هواداران را به درد آورد تا جاييكه در گزارش هايشان به برخورد بد و اغتشاش گر خوانده شدنشان از طرف نيروهاي امنيتي بدليل گفته يكي از افراد مديريت تراختور كه تيم را بدون هوادرا معرفي كرده بود اشاره كردند.

چيزي كه نياز به توضيح ندارد وابسته بودن موفقيت تيم به هواداران است، يعني كسي كه موفقيت تيم را مي خواهد بايد رابطه اي دو طرفه و صميمانه با هوادرا داشته باشد تا تيم موفق شود و اگر اين رابطه به هر دليلي از سوي كادر مديريت خدشه دار شود به منزله عدم اراده ي ايشان بر موفقيت تيم است.

اميدواريم با اصلاح رويه ي در پيش گرفته شده از سوي مديريت تراختور و ارزش قائل شدن به هواداران بتوانيم روزهاي خوشي را در كنار همديگر تجربه كنيم.

[ياكي قرمزه]

باحاله نه؟؟؟؟!!!!!!!

[g.hoseyn]

فلسفه هواداری تراختور

برای تماشاگران عادي فوتبال در ايران تمام تیم های فوتبال هویت ورزشی دارند. این هواداران به قصد کسب لذت، انجام تفریح، تجربه هیجان و اغلب عقده گشایی در استادیوم حضور می یابند. اينان به دلایل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ، محروم از امکانات لازم برای تخلیه هیجانات روحی و روانی خویش است. در این جامعه ، فوتبال تبدیل به بهترین سرگرمی مردمی می شود و ورزشگاه های فوتبال، بهترین فرصت را برای تخلیه استرس های روحی و روانی فراهم می کند.

برای کسانی که فشارهای روزمره اقتصادی را تجربه می کند؛ درگیر فشارهای سیاسی نامتعارف خاص جامعه هستند و یا دچار هرگونه ناکامی و عقده در زندگی شخصی یا اجتماعی خویش هستند 90 دقیقه فرصت فراهم است تا تمام این مسایل را فریاد بزنند، فحش بدهند؛ عصبانی شوند و در یک کلام خود را تخلیه بکنند. از این رو، فضای استادیوم های کشور از لحاظ فرهنگی و اخلاقی مکانی نامناسب به شمار می رود که فقط پذیرای قشر خاصی از جامعه است و توانایی جذب اقشار مختلف جامعه را ندارد.واقعیت فلسفه هواداری غير تراختوري در گفتمان ورزشی-لمپنی خلاصه می شود.

اما اساس فلسفه هواداری تراختور، هویت ملی-مدنی آزربایجان است. تراختور برای هواداران آزربایجانی آن یک سمبل هویت بخش است که فرهنگ آزربایجان در روح و کالبد آن دمیده شده است. این تیم در نزد هواداران، نه تنها یک تیم معمولی فوتبال، بلکه یک سمبلیسم از هویت و فرهنگ آزربایجان بشمار می رود. در این فلسفه، "تراختور" تورکی -هویتی هواداران جای "تراکتور" رسمی-دولتی مسئولان را می گیرد و زبان تورکی جای زبان فارسی را در شعارهای تشویقی تیم می گیرد. این اتفاق در حالی می افتد که تا پیش از حضور تراختور، قالب رسمی تمام شعارهای تشویقی فوتبالی در ایران یکی -به زبان فارسی- بود اما با حضور تراختور این قالب های پیش ساخته و مرسوم فارسی، حداقل اعتبار خود را در آزربایجان از دست می دهد. در واقع فلسفه هواداری تراختور با این کار خویش رسما انحصار زبانی موجود در کشور را به چالش می کشد و به نوعي مجري قانون اساسي مي شود. طرح مطالبات ملی-مدنی آزربایجان در شعارهای تشویقی تیم محصول همین فلسفه هوادارای متمایز تراختور است. با توجه به این مطالب می توان گفت که هسته اصلی فلسفه هواداری آزربایجانی-تورکی تراختور، گفتمان ورزشی-هویتی است.

پس از نگاه هواداران تراختور، حضور در ورزشگاه بهانه ای برای تخلیه هیجانات روحی و روانی نیست بلکه به مثابه بهترین فرصت برای هویت خواهی است. به همین دلیل استادیوم سهند به دور از آفت های اخلاقی و فرهنگی رایج در ساير ورزشگاه ها است و به خاطر همین فضای سالم و اخلاقی، پذیرای اقشار مختلف جامعه آزربایجانی است. روشنفکران، هنرمندان، دانشجویان، جوانان، سالمندان و کودکان به یک اندازه به تراختور اقبال نشان می دهند؛ حتی زنان نیز این فضا را آنچنان مثبت می بینند که تلاش های زیادی برای حضور در استادیوم به خرج می دهند. حضور در استادیوم سهند آنچنان لذتبخش و دل انگیز است که تک تک آحاد مردم آزربایجان برای انجام بازی های خانگی تراختور بی تابی می کنند.

از این لحاظ فلسفه هواداری تراختور در دنیا تنها با فلسفه هواداری بارسلونا قابل مقایسه است. این باشگاه به نوعی، نهادی برای ترویج فرهنگ و زبان کاتالان است و از این رو عبارت «فراتر از یک باشگاه» (Més que un club) را به عنوان شعار خود انتخاب کرده است. اگر در اسپانیا و ایالت کاتالان، باشگاه بارسلونا با فلسفه وجودی حمایت از فرهنگ و زبان کاتالانی ایجاد شده است و فلسفه هواداری طرفداران این تیم نیز براین اساس ساخته و پرداخته شده است؛ اما در ایران و آزربایجانش، موسسان باشگاه تراکتورسازی بطور حتم در هنگام تاسیس این تیم حمایت از فرهنگ و زبان آزربایجان را در نظر نداشته اند همچنان که مسئولان امروزی باشگاه نیز چنین مسئله ای را مدنظر خویش قرار نداده اند و این هواداران هستند که به واسطه ایجاد یک هویت مردمی مجزا از هویت پيش بيني شده ي دولتی، این تیم را به یک نماد هویتی بی بدیل از آزربایجان تبدیل کرده اند.

جالب آن که مدیریت انتصابي جدید باشگاه نیز با توجه به احساس خطر از جانب ترویج گفتمان ورزشی-هویتی در میان هواداران تیم ماموریت یافته است تا به نحو مقتضی جلوی شکل گیری این قضیه را بگیرد.ماموریت این افراد ایجاد یک هویت وابسته برای باشگاه تراکتورسازی تبریز و ترویج گفتمان ورزشی-لمپنی در میان هواداران این تیم است تا با اجرای این سناریو موجب حذف سمبلیسم تراختور در میان مردم آزربایجان و تبدیل آن به یک تیم معمولی فوتبال شود؛ امری که تاکنون با هوشیاری مردم آزربایجان و حمایت یکپارچه آنان از هویت مردمی تیم تراختورسازی آزربایجان و اصرار بر گفتمان ورزشی-هویتی آن، شکست خورده است. در راستای اجرای همین سناریوی شکست خورده بود که لیستی از شعارهای غير توركي به عنوان لیست شعارهای مورد تایید مدیریت در سایت رسمی باشگاه قرار گرفت غافل از آن که این شعارهای جلف و سخیف به هیچ وجه قابلیت رقابت با شعارهای تورکی پرطمطراق و گوش نواز هواداران را نخواهد داشت.

تایماز

[g.hoseyn]

او هوادار است نزنید او را!

واقعا باید به حال این فوتبال و مسوولانش افسوس خورد.

به راستی افسوس و حسرت کشیدن تنها کلمه ای است که می توان به کار برد.
فوتبالی که تنها راهی که در پیش گرفته است رو به قهقرا و نیستی است. مسوولان فوتبالی عقده ای و بی لیاقت که بدون کوچکترین ضابطه ای سکان دار مقام هایی شده اند که در سایر کشورها یک فرد سالها باید تجربه اندوزی کند تا بتواند در آن پست به کشورش خدمت کند. کشور ما نامش ایران است و سرزمینی دارد به نام آذربایجان که تاج ایران است. جوانانی دارد که شب را با این رویا به سر می کنند تا روز دیگری بدمد و بتوانند با نفسی تازه تر و روحی بلندتر و ذهنی روشن تر در اعتلای نام آن بکوشنند.

ولی باز هم افسوس و صد افسوس که تنها دلخوشی این جوانان که نشان هویت و سمبل اتحادشان-یعنی تراکتور- بازیچه ی مسوول نماهایی شده است که تنها دشمنی و غرض ورزی را یاد گرفته اند. واقعا نمیدانم از ترحم رقت انگیز بیگانگان خوشحال باشیم و یا از بی توجهی مسوول نماهای فوتبالی خودمان اندوهگین.

سازمان ملل و اعضای آن که هزاران کیلومتر از ما فاصله دارند صدای دردها و اعتراض های مردم آذربایجان علیه نژادپرستی مخصوصا در حیطه ورزش را شنیده اند و حتی با صدور بیانیه آن را محکوم کردند ولی افسوس که باز هم تاج و عزیز محمدی چیزی نشنیدند.

واقعا چقدر یک مسوول باید بی لیاقت باشد که صدای هم وطنش را به جای او افراد بیگانه بشنوند. شاید این بیگانگان انسان تر هستند ؟ یا مسئولان ...
واقعا چطور باید پذیرفت که این هواداران که هریک برای خود صاحب تفکر و فلسفه ای هستند و بسیاری نخبه و آینده ساز در آنها وجود دارد باید تحت لوای عزیز الله محمدی ای باشند که عزیز هیچ کس نیست جز مسوولان رده بالاتر اش. به قول شاعر که می فرماید:

"خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتر است کارم از گریه گذشته است بدان می خندم"

نقل سخن ما هم مصداق همین بیت است. بیانیه ی سازمان ملل را می خوانیم که بارها نژادپرستی علیه ما را محکوم می کند و از سوی دیگر وقتی بیدار می شویم نگران این هستیم که مبادا امروز یا فردا دوباره به دلیل شنیدن شعارهای نژادپرستانه محکوم شویم. حکایت ما حکایت همان مرغی است که هم در مجلس عزا سرش بریده می شود هم در عروسی.

چون شبان بی ستاره قلب من تنهاست.
تا ندانند از چه می سوزم من، از نخوت زبانم در دهان بسته ست.
راه من پیداست
پای من خسته ست

هوادار تراکتور را که با هزاران زحمت خود را به ورزشگاه می رساند، سربازی که حتی گواهی سیکل ندارد با باتوم پذیرایی می کند و سرگردها و سرهنگ ها می گویند که حتما با او برخورد خواهیم کرد. ولی دوباره هفته ای نو و باتومی محکم تر بر سر جوانی رعناتر. واقعا چرا؟ گناه چیست؟ جرم چیست؟ و چرا مجازات عمل ناکرده پیش از قضاوت محکمه؟

ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما ما را ز درد کشته و غافل ز درد ما

از تیغ بی ملاحظهٔ آه ما بترس اولیست اینکه کس نشود هم نبرد ما

در آه ما نهفته خزان و بهار حسن تأثیرهاست با نفس گرم و سرد ما

افسوس می خوریم به حال تاج ها، کفاشیان ها و عزیز محمدی هایی که به خاطر متاع دنیا و روزگاری خوش بودن بر خرمن داشته ها و نداشته هایشان آتش زدند، ولی غافل از اینکه:

دنیا گذران محنت دنیا گذران نی بر پدران ماند نی بر پسران

فدراسیون نشین ها، لطفا اندکی درنگ، تامل کنید، و تمرین چاپلوسی و شکم پروری را برای لحظاتی متوقف کنید. صدای دردها و ضجه های بی یاورمان را انسان هایی ماورای مرز ها شنیدند و شما نشنیدید. آیا اگر به شما هم "انسان" گفت بی انصافی در حق آنان نخواهد بود؟

و اما این هوادار. فردی که در سرما و گرما، در صعود و در سقوط، در داشتن ها و نداشتن ها همراه تیم اش است تنها شایسته ی زیباترین و شیواترین واژه ها است. فردی که بی هیچ چشم داشتی اشک های مظلومانه و خنده های معصومانه و دلنوازش سرایش ترانه ی زیبای عاشقی و دلدادگی است. هواداری که تلخی های بیشماری کشیده و تلخی نگاهش درد جانکاهی است که کس یارای بر دوش کشیدنش را ندارد. ولی افسوس که بجز دریدن قلب سفید کاغذ و چرکین کردن رویاهای شیرین اش، با نگارش دشمنی بدخواهنت کار دیگری از دستم بر نمی آید. و خجلم. خجلم از تویی که رسم عاشقی را به من آموختی و من تنها توانستم دردهایت را بگویم. ای کاش بیشتر می توانستم برایت مفید باشم. ای هوادار:

این دستهای خالی میراث اجدادی من است

و این زمین نفرین شده که مام میهن من است

و این زبان ناگشوده میراث اجدادی من است

من با این زبان ناگشوده هزار بار داد زدم

من راز این زنجیرها را صد سال است که میگریم

یاردیمجی سئویرم سنی!

علی سرابلی

[shoper]

عشق است تراختور

[g.hoseyn]

استراتژی های سازنده ، تاکتیک های تخریبی

• استراتژی های سازنده

فلسفه هواداری تراختور، باعث آفرینش استراتژی سازنده شده است. براساس این استراتژی، هوادار واقعی تراختور در پی تخریب هویت "دیگری" نیست بلکه فقط در پی اثبات هویت "خودی" است. این استراتژی ایجابی است و از آنجا که دغدغه هویتی دارد در پی ساختن هویت انسان آزربایجانی است. این استراتژی، عرصه ورزش را در حال حاضر، بهترین فرصت برای نمایش هویت واقعی انسان آزربایجانی می بیند. به همین خاطر مطالبات مدنی آزربایجان در قالب شعارهای تشویقی تراختور در استادیوم سهند طنین انداز می شود.

نگاهی به محتوای شعارهایی نظیر "یاشاسین آزربایجان"، "آزربایجان وار اولسون ایستمین کور اولسون"، "آزربایجان تیم لری فرقی المز رنگ لری"، "تورک دیلنده مدرسه اولمالیدیر هرکسه"، "آزربایجان یوردوموز تراختور بوزقوردوموز"، "تراختوري ائل ایستر شرفلی میللت ایستر "، " تورک لرین ایفتخاری تراختور، تراختور"، "آزربایجان دیاریمیز تراختور ایفتخاریمیز"، "یئل یاتار طوفان یاتار یاتماز تراختور بایراقی" این واقعیت را بهتر نشان می دهد. با یک طبقه بندی دقیق می توان، شعارهای هواداران را در سه گروه مجزا از هم قرار داد:

1- شعارهایی که بصورت مستقیم اشاره به مفاهیم هویتی دارد و مطالبات فرهنگی-زبانی آزربایجان را نشانه رفته است مانند "تورک دیلنده مدرسه اولمالیدیر هرکسه". این شعار بیان حق قانونی هواداران آزربايجاني برای تحصیل به زبان مادری است و امروز بیش از هر زمان دیگری بر زبان هواداران تیم تراختورسازی جاری است. "آزربایجان وار اولسون ایستمین کور اولسون" و "یاشاسین آزربایجان" را نیز می توان جزوء همین دسته از شعارهای تشویقی قرار داد.

2- شعارهایی که بصورت غیر مستقیم اشاره به مفاهیم هویتی دارند. این دسته شعارهای تشویقی، ترکیبی از مفاهیم هویتی و مفاهیم ورزشی است مانند "آزربایجان یوردوموز تراختور بوزقوردوموز". در این شعار، نیم بند اول به طور کامل اشاره به موطن آزربایجانی دارد و در نیم بند دوم با تشبیه تراختور به بوزقورد - توتم اساطیری تورکان- پنجره ای از جهان کهن تورکان به جهان معاصر آزربایجان گشوده می شود. تراختور و بوزقورد به عنوان دو سمبلیسم متفاوت از یک هویت واحد در این شعار در یک نقطه تلاقی به هم می رسند. "تراختورو ائل ایستر شرفلی میللت ایستر "، "آزربایجان دیاریمیز تراختور ایفتخاریمیز" از دیگر نمونه های چنین شعارهایی می باشد.

3- شعارهایی که در ظاهر فقط هویت ورزشی را یدک می کشند و هیچ نشانه ای دال بر طرح مفاهیم هویتی در آنها بچشم نمی خورد. این شعارهای به ظاهر ساده و عامیانه با اصراری که بر استفاده از واژه های تورکی اصیل بجای واژه های فارسی در آنها به چشم می خورد نشانی از گسترش تفکرات هویت طلبانه و قانوني در میان گستره وسیع تری از هواداران حاضر در استادیوم می باشد مانند"یئل یاتار طوفان یاتار یاتماز تراختور بایراقی". در این شعار به خصوص، واژه تورکی "بایراق" جایگزین واژه ي "پرچم" شده است.

گروه های سه گانه شعارهای تشویقی تراختور به رغم تفاوت های جزئی در یک مسئله مهم اشتراک دارند. همه شعارهای فوق محصول گفتمان ورزشی-هویتی فلسفه هواداری تراختور می باشد و ردپای استراتژی سازنده تشویقی تراختور در آنها به چشم می خورد. اکنون نوبت آن است تا نشانه های این استراتژی را در جای مهم تری پی بگیریم. از آنجا که مهم ترین ویژگی تراختور، هواداران پرشمار آن می باشد پس به نظر می رسد که بهترین مکان برای درک فلسفه هواداری تراختور و استراتژی سازنده آنان، حضور در متن شبکه های هواداری تراختور می باشد.

شبکه های اجتماعی هواداری تراختور هم زمان با حضور تیم در لیگ برتر تولد دوباره ای می یابد و به صورت گسترده و وسیع در شهرهای مختلف آزربایجان و ایران شکل می گیرد. قبل از پرداختن به عملکرد این شبکه های هواداری، لازم است که ما با خصوصیات این شبکه های اجتماعی آشنا شویم. به زعم نگارنده، دو ویژگی مهم این شبکه، یکی وجه هویتی تورکی-آزربایجانی و دیگری وجه هویتی مستقل –مردمی آن است؛ یعنی شبکه های هواداری تراختور، اولا بر اساس هویت انسان آزربایجانی شکل می گیرد؛ دوما این شبکه های اجتماعی درست از متن جامعه آزربایجان سربر می آورد و هویت مردمی و مستقل دارد. این دو خصیصه رابطه ای دیالکتیک و دوسویه با هم دارند به گونه ای که وجه هویتی تورکی-آزربایجانی، وجه هویتی مستقل-مردمی را تقویت می کند و بالعکس.

تراختور با شبکه های هواداری خویش تمام مرزهای ممکن و محدود ورزشی را در می نوردد و قدم در آن سوی مرزهای بیکران و نامحدود جامعه می گذارد. بدین سان بزرگ ترین ورزشگاه های جهان نیز ظرفیت گنجایش هواداران میلیونی آن را پیدا نمی کند.این گونه تراختور "ورزشی" شکل و شمایل "اجتماعی" می گیرد و تفاوت هوادران تراختور با دیگر هواداران فوتبال نیز از این نقطه آغاز می شود. شبکه های هواداری تراختور از آنجا که سنت های مرسوم و رایج هواداری فوتبال را مانع فلسفه نوین هواداری خویش می بیند آن را به کناری می نهد و مانند تمام نوآوری هایشان در عرصه های دیگر فوتبالی در اینجا هم سنت شکنی می کند و طرحی نو در می اندازد.

طراحی جدید شبکه های هوادارای تراختور محدودیت های قبلی را برطرف می کند و قدرت مانور آن را افزایش می دهد. این شبکه های هواداری در چارچوب جدید و انعطاف پذیرش وظایف زیادی را بر عهده می گیرد. هدایت و طراحی شعارهای سکونشیان، بیش از آن که نتیجه کار باشگاه و لیدرهای منتسب به آن باشد محصول کار هماهنگ و یکپارچه این شبکه های هواداری است. امروز اگر تمام نگاه های-مثبت یا منفی- ورزشی نویسان، محققان اجتماعی، فیلمسازان، سیاسیون، روشنفکران و مردم عادی ایران متوجه پدیده تراختورسازی است به خاطر هویت آزربایجانی-مردمی تیم می باشد؛ هویتی که محصول شبکه های هواداری تراختور است و گرنه این تیم بدون این هویت منحصربفرد یک تیم معمولی فوتبال به نام تراکتورسازی تبریز بود مانند دیگر تیم های فوتبال ایران.



همه شور وشوقی که در طول این مدت در حول و حوش تراختور به چشم می خورد نتیجه انرژی و پتانسیل پایان ناپذیر شبکه های هواداری تراختور می باشد و هیچ ارتباطی با مدیریت منفعل و خنثی این باشگاه دولتی ندارد. اگر امروز تراختور سلطان افکار عمومی آزربایجان و محبوب دل های آزربایجاني هاست است به خاطر این است که شبکه های هواداری تراختور نقش موتور محرکه این تیم را ایفا می کند. البته این موتور محرکه تنها در سکوهای استادیوم شهرهای مختلف در نقش "یار دوازدهم" تیم عمل نمی کند بلکه در نقش های متنوعی ظاهر می شود. در واقع مدیریت و کنترل تمام مسایل تیم-بجز تیم داری- در اختیار شبکه هواداری قرار دارد. کارکردهای متنوع این شبکه به قرار زیر است:



1-کارکرد فرهنگی- تبلیغاتی: بیشتر محصولات فرهنگی که برای تیم تراختورسازی تولید می شود؛ محصول کارخانه های خلاقیت ذهنی شبکه های هواداری تراختور است.پوستر، عکس و تصاویر ورزشی و خبری، مارش و موسیقی، شعر و متون ادبی جزوء این دسته از تولیدات فرهنگی هستند که اغلب با صرف هزینه های شخصی و بدون حمایت مالی باشگاه یا دیگر نهادهای دولتی ساخته شده است. نکته مهم در مورد این تولیدات فرهنگی اساس ورزشی-هویتی آنان است. این مسئله بخصوص درباره محصولاتی نظیر مارش های ورزشی یا پوسترهای ورزشی صادق است. جالب آن که اشاره به مفاهیم هویتی آنچنان برای مسئولان امر حساسیت آفرین است که در یک مقطع زمانی پوسترهای ورزشی تراختور به همین جرم جمع آوری و چندین چاپخانه پلمپ شد. نکته مهم دیگر در مورد حجم، کیفیت و تنوع بالای این محصولات فرهنگی است. این وضعیت استثنائی ما را وادار می سازد تا اعتراف کنیم که هیچ پدیده ای در تاریخ معاصر آزربایجان تا این اندازه در کانون توجه عموم قرار نداشته است.

2-کارکرد اجتماعی: شبکه های هواداری تراختور کارکردی وحدت بخش و انسجام آفرین در جامعه آزربایجان دارند. شبکه های هواداری تراختور برای نخستین بار روشنفکر و خواص را در کنار توده و عوام؛ فقیر را در کنار غنی؛ مذهبی را در کنار غیرمذهبی؛ جوان را در کنار پیر و زن را در کنار مرد در یک نقطه به اشتراک رسانده است. هر انسان آزربایجانی با زبانی وصف عشق و علاقه خویش را در مورد تراختور و آزربایجان بیان می کند.

این شبکه های هواداری باعث همبستگی مردمان شهرهای مختلف آزربایجان شده اند. با حضور تراختور و شبکه های هواداری آن از شهرهای مختلف آزربایجان تضادهای شهری تفرقه افکنانه در سایه کلیتی بنام آزربایجان رنگ باخته است. دیگر کسی افسانه دشمنی اردبیلی با تبریزی یا تبریزی با اورمیه ای را باور نمی کند. به یمن این اتفاق مبارک است که تراختور در تهران میزبان پرسپولیس و استقلال می شود؛ در سکوت مرگبار و مظلومانه سکوهای استادیوم سهند، صدای "یاشاسین آزربایجان" از سالن والیبال اورمیه به گوش می رسد و پلاکاردهای هواداران تراختور از اردبیل، همدان، قزوین و زنجان در استادیوم سهند به گردش در می آید تا همگان بدانند که آزربایجان یک تن واحد در قالب ايران شده است.

3-کارکرد اعتراضی: این شبکه هواداری در میان سکوت به اصطلاح مسئولان! مسئولیت اعتراض های مدنی هواداران تراختور را به مسایل گوناگون بر عهده گرفته است. شبکه هواداری به عنوان وجدان بیدار جامعه آزربایجان تاکنون اعتراض به مسایلی نظیر 1- اشتباهات داوری و تبعیض رفتاری و حق کشی های فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ 2- وارونه نمایی، سیاه نمایی، بایکوت و حاشیه سازی رسانه های دیداری و شنیداری یا روزنامه ها و سایت های ورزشی یا غیرورزشی مرکزنشین 3- رواج نژادپرستی در فوتبال ایران و توهین های نژادی تماشاگران تیم های مختلف در استادیوم یا خارج از آن علیه تراختور و آزربایجان 4- تغییر و تحولات مدیریتی مشکوک و اقدامات شبهه برانگیز مدیریتی و عدم حمایت مادی و معنوی مسئولان استانی از تیم؛ را برعهده داشته است.

این اعتراضات به واسطه مدیریت شبکه های هواداری در فضایی اخلاقی و فرهنگی رقم خورده است. از آنجا که چنین اعتراضاتی شامل استفاده از تاکیتک های تخریبی می باشد و این مسئله در ادامه مقاله مورد بررسی قرار خواهد گرفت در اینجا تنها به ذکر مثال هایی چند از استراتژی های سازنده هواداران تراختور در برخورد با چنین مسایلی می پردازیم. نامه نگاری متعدد هواداران پیرامون مسایل مختلف تیم به مدیریت باشگاه، مدیران استانی، نمایندگان مجلس، ریاست سازمان صداوسیما، ریاست فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ برتر، و حتي شخص رئيس جمهور، مدیران فیفا از جمله موارد این استراتژی های سازنده به شمار می رود. به عنوان مثال شبکه های هواداری تراختور در مورد شعارهای نژادپرستانه اخیر در تهران نامه ای اعتراضی به فیفا نوشتند یا در مورد عدم پخش بازی های تراختور از شبکه سراسری صدا و سیما یک کمپین ایتنرنتی به راه انداختند. در قضیه تحریف نتایج نظرسنجی smsبرنامه 90 پیرامون "پرطرفدارترین تیم ایران" هواداران با پارچه نوشته هایی در محکومیت این حق کشی آشکار؛ بسیار مبتکرانه و خلاقانه و به شکل کاملا مدنی نتایج نظرسنجی شو تلویزیونی 90 و عدالت عادل فردوسی پور را به زیر سئوال بردند اما در مقابل پاسخ 90 و شومن انتقادناپذیر آن، به این اعتراض مدنی و برحق هواداران تراختور، تمسخر شخصیت آنان در قالب تهیه یک گزارش تلویزیونی بود.

4- کارکرد رسانه ای-تبلیغاتی: اما مهم ترین نمود شبکه های هواداری به زعم نگارنده نه در دنیای واقعی بلکه در دنیای مجازی شکل گرفته است. با جستجوی عنوان تراکتورسازی تبریز در موتور جستجوگر "گوگل" جنب و جوش بی نظیر شبکه های هواداری تراختور در اینترنت در صفحه کامپیوتر نمایان خواهد شد. شبکه های هواداری تراختور با راه اندازی سایت ها و وبلاگ های متعدد هواداری، حضور در شبکه های اجتماعی سایبر نظیر "فیس بوک"و یا "یوتیوب" بخش عمده خلاقیت و نوآوری خویش را در دنیای صفر و یک به نمایش گذاشته اند.

این کارکرد شبکه های هواداری تراختور باعث شده است که تراختور در تمام نظرسنجی های اینترنتی صورت گرفته در ایران رده نخست پرطرفدارترین تیم را به خود اختصاص دهد. تراختور فضای سایبر آزربایجانی را به کلی تحت تاثیر حضور خویش قرار داده است. طرفداران تراختور در اینترنت یک جنبش کامنت گذاری سراسری را راه انداخته اند. در هر سایت ورزشی یا غیر ورزشی ایرانی که مطلبی راجع به تراختور درج شده باشد کامنت های فراوان هواداران تراختور غوغا می کند.

شبکه های هواداری تراختور در اینترنت تجربه جدیدی از "سایبر ژورنالیسم" را در معرض دید جامعه آزربایجان قرار داده است. این ژرونالیسم اینترنتی تنها امکان رسانه ای ممکن برای تیم تراختورسازی در مقابل جبهه متحد رسانه های مغرض مرکزنشین محسوب می شود. در حالی که رسانه های جمعی هرکدام به نوعی در دشمنی با تراختور گوی سبقت را از هم ربوده اند؛ سایت های هواداری تراختور تنها تکیه گاه مطمئن برای کسب اخبار واقعی و تحلیل های منطقی از وضعیت تیم می باشد.ژورنالیست های جوان و تازه کار آزربایجان تنها در سایه ایجاد همین سایت های هواداری است که امکان مقابله با ژرونالیست های پرمدعا و حرفه ای مرکزنشین و تمام دستگاه طویل و عریض آنان را یافته اند. آنان تحلیل های فنی بازی، تحلیل های اجتماعی از پدیده تراختور و پوشش اخباری تیم را بهتر از هر روزنامه نگار حرفه ای دیگری به سرانجام می رسانند تا در این جدال نابرابر، حرفه ای های پرمدعای مرکزنشین در برابر آماتورهای عاشق پیشه آزربایجان سرخم بیاورند.

این عملکرد شبکه های هواداری تراختور تاییدی دوباره بر فرضیه وجود استراتژی سازنده در میان هواداران تراختور است. حتی پیش از این باید عنوان کنیم که خود فلسفه هواداری تراختور محصول همین شبکه های هواداری است. این فلسفه از پیچ خم ساختار و روابط پیچیده این شبکه های هواداری بیرون آمده است. شبکه های هوادارای تراختور با تولید محصولات فرهنگی آزربایجانی محور، با ایجاد انسجام و همبستگی اجتماعی در جامعه آزربایجان، با ترتیب دادن اعتراضات مدنی و سازنده به نژادپرستی و تبعیض های رفتاری در قبال تراختور و در نهایت با ژرونالیسم اینترنتی و آگاه سازی افکار عمومی آزربایجان جلوه های بی نظیری از این استراتژی سازنده را به نمایش می گذارد.

این شبکه های هواداری در کنار محافل موسیقیایی، محافل روشنفکری و ادبی، محافل اقتصادی، محافل اجتماعی و محافل سیاسی آزربایجانی قرار می گیرد که هر یک به سهم خویش در پی ساختن فرهنگ و هویت مدرن انسان آزربایجانی است. این شبکه هواداری در یک سال و اندی گذشته با طرح مباحث هویتی بیش از هر محفل دیگری روند بازگشت هویتی را در آزربایجان تسریع بخشیده است. این شبکه، نبض افکار عمومی را در اختیار دارد و به همین خاطر موفق شده است تا افکار عمومی آزربایجان را متوجه بحران زیست محیطی دریاچه اورمیه سازد. مزایای سرشار این استراتژی سازنده برای آزربایجان پایانی ندارد اما به نظر می رسد که برخی اوقات این استراتژی به تنهایی پاسخگوی نیازهای بی پایان هواداران تراختور در مواجه با مشکلات و مسایل مختلف پیرامون تیم نباشد.

تایماز

[g.hoseyn]

تغییر لوگوی 5 ساله یا 40 ساله؟!

این روزها بحث تغییر لوگوی باشگاه تبدیل به سوژه ای برای هواداران شده که جا دارد برای روشن شدن افکار عمومی نکاتی را بیان کنیم.


همانطور که میدانیم امورات باشگاه تراکتورسازی بعد از یکسال دوری از کارخانه دوباره به این مجموعه واگذار شده و بالطبع کارخانه برای پیشبرد اهداف خود تمایل خواهد داشت از تیم خود استفاده های تبلیغاتی و اقتصادی را داشته باشد.
اما درحالی بحث تغییر لوگوی باشگاه در میان هواداران انجام میشود که عده ای با اهداف خاص صحبت از تغییر لوگوی 40 ساله باشگاه را به زبان می آورند!!! البته این بحث اکثرا از سوی کسانی مطرح میشود که شاید چند سال قبل تراکتور را در حد یک ماشین کشاورزی میشناختند!
برای روشن شدن موضوع با توجه به اسناد و مدارک متوجه خواهید شد که لوگوی باشگاه از بدو تاسیس برگرفته از آرم کارخانه تراکتورسازی(itm) بوده و تا سال 83 نیز از همین لوگو برای باشگاه نیز استفاده میشد.

در سال 83 لوگوی جدیدی به وجود آمد که در آن زمان هیچ کس اعتراضی نکرد و به سادگی آرم چندین ساله باشگاه تغییر یافت! کلمه itm حذف شد و لوگو به شکل گرافیکی در آمد.

از سال 83 تا ابتدای همین سال از لوگوی تغییر یافته استفاده میشد که در بین هواداران رواج پیدا کرده بود و به نوعی همه با آن اخت پیدا کرده بودند.

با آمدن سرپرست موقت آقای جمشید خطیبی در همین مدت کوتاه تاثیرگزاری خود را با تغییر دادن دوباره لوگو نشان داد! در واقع این برای بار سوم است که لوگوی یک باشگاه عوض میشود و این برای باشگاهی مثل تراکتور اصلا مناسب نیست. البته این امر در اکثر باشگاههای قدیمی ما همچون پرسپولیس استقلال پاس و ... نیز دیده شده و موضوع آنقدر که بعضی ها آن را حاد میکنند نیست.

پس حتما متوجه شدید که لوگوی جدید باشگاه در واقع تلفیقی از لوگوی قدیمی و لوگوی جدید میباشد و تغییر آنچنانی صورت نگرفته، اما ما نیز قبول داریم که لوگوی گرافیکی شکیل تر و چشم نوازتر بود.