انجمن های هواداران پرسپولیس
بازگشت   انجمن های هواداران پرسپولیس > فوتبال خارجی > جام جهانی
اطلاع رسانی


آخرين ارسالهاي انجمن
پاسخ
 
ابزارهای موضوع نحوه نمایش

#1

                      قدیمی 11-12-2013, 01:49 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض تاريخچه 19 دوره جام جهانی**دوره نوزدهم-2010 آفریقای جنوبی**

در این تاپیک قصد داریم نوزده جام جهانی قبلی رو بهتون معرفی بکنیم و اطلاعات جالبی از اون جام جهانی ها در اختیارتون قرار بدیم.امیدوارم خوشتون بیاد
__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#2

                      قدیمی 11-12-2013, 01:51 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه جام جهانی* اولين دوره - 1930 اروگوئه *

اولين دوره جام جهاني - 1930 ( اروگوئه )



اگرچه فوتبال در سال 1904 با تاسيس فدراسيون بين المللي فوتبال (فيفا) رسما موجوديت يافت، اما تا سال 1924 که بازي هاي المپيک در پاريس برگزار شد، اين ورزش به جايگاه شايسته خود در مسابقات دست نيافته بود.

در آن بازي ها، براي نخستين بار تيم هايي از ساير قاره هاي جهان به مصاف حريفان اروپايي رفتند.
مسابقات فوتبال المپيک به موفقيت بي نظيري دست يافت و 50 هزار نفر مسابقه فينال بين دو تيم اروگوئه و سوييس را تماشا کردند.

شرکت نکردن بسياري از کشورها در المپيک 1928 آمستردام، آغاز تولد يک مسابقه مستقل فوتبال بود.
البته پيش از آن فکر برپايي جام جهاني فوتبال از سال 1919 که "ژول ريمه" به رياست فدراسيون فوتبال فرانسه برگزيده شد، به ميان آمد. وي 11 سال تمام ايده خود را دنبال کرد تا سرانجام موفق به برگزاري آن گرديد. در اين راه دولت فرانسه کمک شاياني به وي کرد.

ژول ريمه در 24 اکتبر 1871 ميلادي در خانه آسياباني در ناحيه "توله‌اوت مون" فرانسه چشم به جهان گشود. دوران کودکي خود را مثل ديگر کودکان سپري کرد و در نوجواني موفق شد مسابقات محلي فوتبال را برپا کند. چندين سال بعد او با همکاري سرپرستان تيم‌ها، اتحاديه‌اي برپا کرد که سنگ بناي اتحاديه فوتبال فرانسه شد. از طرفي تحصيلات خود را ادامه داد تا وکيل شود. ژول ريمه با تلاش و پشتکار فراوان در فعاليت‌هايش به رياست فدراسيون فوتبال فرانسه رسيد. سپس هانري دلوناي را به همکاري دعوت و به معاونت خود برگزيد. دلوناي توانست مسابقات جام ملتهاي اروپا را در سال 1960 بنيان گذارد.

ژول ريمه در دهه سوم قرن بيستم پس از گورين فرانسوي و برلي و ولفال انگليسي، سومين فردي بود که رياست فدراسيون بين‌المللي فوتبال را برعهده گرفت و در انديشه خلق جام جهاني به نقاط مختلف جهان سفر کرد. او ايده برگزاري جام جهاني را همه جا مطرح کرد، اما در اروپا به ويژه در بريتانيا نتوانست طرفداراني پيدا کند. در عوض در اروپاي جنوبي (ايتاليا، اسپانيا، پرتقال و يوگسلاوي) و آمريکاي جنوبي (برزيل، آرژانتين، اروگوئه و شيلي) هواداراني پيدا کرد که در کنگره فوتبال در سال 1928 کمک فراواني جهت به ثمر رساندن ايده‌اش به وي نمودند.

کنگره فوتبال در 26 مه 1928 به مناسبت برگزاري بازيهاي المپيک آمستردام برگزار شد و ژول ريمه توانست با رأي‌هاي موافق کشورهاي آمريکاي جنوبي طرح برگزاري جام جهاني فوتبال را به تصويب برساند. در آن زمان انگليسي‌ها خود را از فوتبال تازه پاگرفته جدا کرده بودند و کشورهاي اروپاي شمالي هم ميانه خوبي با ژول ريمه و افکارش نداشتند. اما ژول ريمه توانست پس از گذشت هشت سال ايده‌ اي را که در کنفرانس آنتورپ در سال 1920،‌ مطرح کرده بود، به نتيجه و سرانجام برساند. در رأي‌گيري به عمل آمده در فدراسيون جهاني فوتبال 26 عضو راي موافق و 5 کشور دانمارک، فنلاند، نروژ، سوئد و استوني رأي مخالف دادند.

در 8 سپتامبر 1928 در کنفرانس زوريخ در کشور سوئيس موافقت شد که جام جهاني هر 4 سال يکبار برگزار شود و اعضاي فيفا تصميم گرفتند اولين دوره آن در سال 1930 انجام شود.
اعضاي فيفا براي انتخاب اولين ميزبان جام جهاني با مشکلات عديده‌اي روبه‌رو شدند. اما ژول ريمه با درايت خود کشور اروگوئه را که قهرمان فوتبال دو المپيک 1924 و 1928 بود، براي ميزباني در نظر گرفت. ژول ريمه با پيش کشيدن بحث حرفه‌ اي و آماتوري بودن بازي هاي المپيک به اين صورت که اگر بازيکنان حرفه‌اي از فوتبال المپيک حذف شوند، اروگوئه قدرت خود را در صحنه بين‌ المللي از دست خواهد داد و همچنين با مانور بر روي امکان برپايي جشن صدمين سال استقلال در سال 1930 براي اروگوئه‌اي‌ها، اين کشور را مجاب به تقبل ميزباني اولين دوره جام جهاني کرد.

در نهايت در کنگره فيفا در شهر بارسلوناي اسپانيا به تاريخ 18 ماه مه سال 1929 اروگوئه رسماً ميزباني جام جهاني را پذيرفت. اما مشکلات برپايي اولين دوره به همين جا ختم نشد، زد و بندهاي سياسي مانع رشد مسابقات نوپا گرديد. تحريم چند عضو اروپايي، از جمله تمام 4 اتحاديه فوتبال بريتانيا، تعداد شرکت‌ کنندگان اولين دوره را به 13 تيم کاهش داد که اين تعداد نه تنها کافي نبود، بلکه حتي براي شکل‌گيري چهار گروه 4 تيمي نيز کفايت نمي‌کرد.

اقدام فيفا براي برگزاري اولين دوره رقابتهاي جام جهاني در اروگوئه با استقبال جهاني روبرو نشد چون در همين زمان اروپا در بحران اقتصادي عميقي دست و پا مي زد.
از طرفي شرکت در رقابت هاي جام جهاني مستلزم پيمودن مسيري طولاني از جمله سفرهاي دريايي بود علاوه بر اينکه بازيکنان را به مدت حداقل دو ماه از تيم باشگاهي شان جدا مي کرد که هنوز هم موضوع مورد مناقشه باشگاه هاست.

گرچه انتشار اين خبر با استقبال و شادماني زيادي در تمام کشورهاي صاحب فوتبال روبرو شده بود اما بسياري از اروپايي ها از انجام سفر دريايي طولاني مدتي که واضح بود بسيار خسته کننده و پرهزينه است، روگردان بودند به همين دليل فدراسيون هاي اين قاره عهد خود براي شرکت در اولين دوره جام را زير پا گذاشتند. تا دو ماه قبل از جام جهاني، حتي يک تيم اروپايي نيز اعلام آمادگي نکرده بود اما با تلاش هاي شخصي ژول ريمه چهار تيم روماني، بلژيک، فرانسه و يوگسلاوري روز 21 ژوئن 1930 سوار کشتي شده و هشت روز بعد در سواحل ريودوژانيرو تيم برزيل را نيز همراه خود کرده و 4 ژوئيه به مونته ويدئو رسيدند.
از اين رو اولين جام جهاني فوتبال با حضور تنها 13 تيم شامل چهار تيم از اروپا، هشت تيم از آمريکاي جنوبي و نماينده ايالات متحده آمريکا برگزار شد. فوتبالي که در زمين به نمايش گذاشته شد، در بالاترين سطح قرار داشت و برخلاف انتظار تماشاگران که تصور مي کردند تيم هاي آمريکاي جنوبي از همه برتر باشند، اروپايي ها خيلي خوب نشان دادند.

برگزاري اولين دوره مسابقات جام جهاني نسبت به امروز تفاوت هاي زيادي داشت و هيچ رقابت مقدماتي انجام نشد حتي قرعه کشي اين مسابقات بعد از ورود 13 تيم دعوت شده به اروگوئه، انجام شد.
در اين دوره مسافرت اروپايي‌ها به اروگوئه مشکلات فراواني براي آنها به همراه داشت، به طوريکه تيم روماني سه هفته طول کشيد تا در رقابت‌ها حاضر شود. اما اساسي‌ترين مشکل اروگوئه نداشتن ورزشگاهي مناسب براي انجام ديدارها بود. مقامات اروگوئه فقط هشت ماه وقت داشتند تا ورزشگاهي عظيم در شهر مونته ويدئو پايتخت اروگوئه بنا کنند. با توجه به امکانات محدود، دولت از ملت تقاضاي کمک کرد و مردم سراسر کشور با تمام توان در اين امر خارق‌العاده از روي ميل باطني هميار شدند و هرکس به اندازه حداکثر توانايي خود خدمت کرد. در آن هنگام از وسايل حمل و نقل و ساختماني امروز خبري نبود و فقط روحيه وطن‌پرستي مردم بود که اين امر را ممکن ساخت.

به اين ترتيب ورزشگاه شهر مونته ويدئو در زمان مقرر آماده برگزاري جام جهاني گرديد. البته ساخت ورزشگاه تنها کار طاقت فرسايي نبود که ژول ريمه بر گردن مردم علاقمند اين کشور نهاد، تقبل هزينه اقامت ميهمانان جام جهاني، ميزباني ملت اروگوئه را در تاريخ برگزاري اين جام جاودانه کرد.
پيش از شروع اولين دوره جام جهاني، کشورهاي عضو فيفا به رهبري ژول ريمه تصميم گرفتند که جامي به عنوان يادبود تهيه کنند و به قهرمان جام اهدا نمايند. از اين رو "آبل لافلور" فرانسوي مجسمه‌ اي به ارتفاع 12 اينچ و وزن 8 پوند (480/3 کيلوگرم) از طلاي جامد بدين منظور ساخت و طبق توافق اعضاي فيفا تصميم گرفته شد، هر تيمي که سه بار فاتح آن شود، مالک هميشگي جام گردد.
تا سال 1956 اين جام طلايي عنوان خاصي نداشت، اما در اين سال در مراسم تجليل از ژول ريمه جام را به نام وي خواندند و از اين تاريخ جام "ژول ريمه" نام گرفت. اروگوئه در سال‌ هاي 1930 و 1950، ايتاليا در سال‌ هاي 1934 و 1938 قهرمان جام جهاني شدند ولي برزيل که دو بار پياپي در سال هاي 1958 و 1962 قهرمان جهان شده بود با قهرماني در جام جهاني 1970 براي هميشه مالک جام ژول ريمه گرديد.

با پايان گرفتن افسانه ژول ريمه، مقامات فدراسيون جهاني فوتبال تصميم گرفتند که جام ديگري را جايگزين آن نمايند. از اين رو در تاريخ 5 آوريل 1971، يک ايتاليايي به نام "سيلويو گازاينگا" يک طرح جديد به فيفا ارائه کرد که اين طرح مورد تاييد مقامات فيفا قرار گرفت و کارگاه طلاسازي به نام "برتوني" با دريافت يک ميليون فرانک سوئيس، مجسمه اي به ارتفاع 15 اينچ و وزن 11 پوند (785/4 کيلوگرم) از طلاي جامد ساخت.

اين جام برخلاف جام ژول ريمه نبود که کشوري پس از کسب سه عنوان قهرماني مالک آن گردد. در نتيجه هيچ کشوري براي هميشه اين جام را پيش خود نگاه نخواهد داشت، بلکه قهرمانان جام جهاني تنها يک کپي از اين جام را براي يادبود خواهند داشت.
در بازي افتتاحيه اولين جام جهاني تيم فرانسه توانست مکزيک را 4 بر 1 ببرد و به سختي مقابل آرژانتين با يک گل تن به شکست داد که البته با جنجال هم همراه بود. داور مسابقه شش دقيقه زودتر سوت پايان را به صدا درآورد اما با شدت گرفتن اعتراضات و وخيم شدن اوضاع بازيکنان دو تيم را به زمين فراخواند درحاليکه برخي از آنها زير دوش بودند!
اما چند روز بعد ورزشگاه يکصد هزار نفري سنتناريو در انتظار براي برگزاري فينال ميان دو تيم از آمريکاي جنوبي به نام اروگوئه و آرژانتين، فضاي ملتهبي ايجاد کرده بود و نخستين فينال بين کشور ميزبان و همسايه اش برگزار شد.

تيم اروگوئه بعد از اينکه 2 بر 1 از حريف عقب افتاد، در نيمه دوم با شجاعت تمام موفق شد نتيجه را 4 بر 2 به سود خود تغيير داده و جامي را که آبل لافلور سازنده آن امضا کرده بود، بدست آورد.
ژول ريمه رييس فيفا جام قهرماني را به خوزه نازاسي کاپيتان تيم اروگوئه تقديم کرد. جشن هاي شادماني در مونته ويدئو تا چند شبانه روز بعد ادامه داشت و روز 31 ژوئيه به عنوان تعطيل رسمي اعلام شد.
توپ مسابقات جام جهاني از اينجا شروع به چرخش کرد و شهرت و محبوبيت فوتبال، جهاني شد.

__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.






ویرایش توسط ♥perspolis♥ : 11-12-2013 در ساعت 01:58 PM
♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 4 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#3

                      قدیمی 11-15-2013, 06:56 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه جام جهانی* اولين دوره - 1930 اروگوئه *

دومين دوره جام جهاني - 1934 ( ايتاليا )



دومين دوره مسابقات فوتبال جام جهاني در سال هاي 1934 و به ميزباني کشور ايتاليا برگزار شد.
کشور ايتاليا که يکي از نامزدهاي ناکام کسب امتياز ميزباني نخستين دوره مسابقات جام جهاني سال 1930 بود، براي برگزاري دومين دوره اين پيکارها در سال 1934 توسط فدراسيون بين المللي فوتبال /فيفا/ انتخاب شد.

انتخاب ايتاليا، دو کشور آرژانتين و برزيل را با توجه به انجام سفر 13 هزار کيلومتري براي انجام تنها يک ديدار در مرحله نخست، از خواب و خيال خارج کرد.
اين رقابت ها از 27 مه تا 10 ژوئن سال 34 برگزار شد و از کيفيت بهتري نسبت به دوره قبل برخوردار بود.
به تلافي دوره قبل مسابقات که بسياري از تيم هاي اروپايي از شرکت در آن انصراف دادند، اين بار چندين تيم آمريکاي جنوبي مثل آرژانتين و برزيل تيم ذخيره خود را راهي اروپا کردند و اروگوئه حتي حاضر نشد از قهرماني خود دفاع کند.

دومين دوره جام جهاني، شايد سياسي ترين دوره آن از زمان برگزاري تاکنون باشد. جام جهاني 1934 درحالي در ايتاليا برگزار گرديد که دولت فاشيستي "بنيتو موسوليني" ديکتاتور ايتاليايي بر مسند قدرت بود و تلاش مي کرد با استفاده از محبوبيت ورزش فوتبال در بين مردم و شکوه و ارزش جام جهاني در دنيا، به تبليغ افکار خود و همفکرانش در حزب فاشيست ايتاليا بپردازد.
اروگوئه قهرمان دوره قبل در اعتراض به اين رژيم، در اين دوره شرکت نکرد و برزيل و آرژانتين هم بهترين نفرات خود را به دليل ترس از شرايط حاکم بر ايتاليا در خانه نگهداشتند.

در جام دوم، برخلاف جام 1930 که 13 کشور براي حضور در آن ابراز علاقمندي کرده بودند، 32 کشور به فيفا اعلام آمادگي کردن، اما از آنجا که بايد جام با 16 تيم برگزار مي شد، فيفا تصميم گرفت که ديدارهاي انتخابي برگزار نمايد تا 16 تيم به مرحله نهايي جام راه يابند. از نکات جالب توجه حضور تيم ميزبان در ديدار انتخابي بود که البته تيم ايتاليا موفق شد با شکست 4 بر صفر تيم يونان در شهر ميلان به دور نهايي صعود نمايد.

چند سال قبل از شروع جام جهاني 1934، يک روزنامه نگار به نام "ويتويوپوزو" استخدام شد تا برنامه اي جهت رساندن ايتاليا به مقام قهرماني تدوين کند و خود مربيگري تيم را تقبل نمايد. هرچند پوزو با برنامه اي دقيق تيم ايتاليا را به پيش مي راند و حتي از چهار بازيکن آرژانتين الاصل هم در تيم خود سود مي جست، ولي بي شک اگر حمايت هاي آشکار داوران نبود، شايد ايتاليا نمي توانست جام جهاني را در خانه نگهدارد.

به هرجهت مسابقات، با ديدار ايتاليا و ايالات متحده در شهر رم و با حضور موسوليني آغاز گرديد. در اين ديدار تيم ميزبان با نتيجه خرد کننده 7 بر 1 به پيروزي رسيد. در دور اول علاوه بر ايتاليا، تيم آلمان با شکست 5 بر 2 بلژيک، اتريش با پيروزي 3 بر 2 بر فرانسه، اسپانيا با غلبه بر برزيل با نتيجه 3 بر 1 و سوئد، مجارستان، سوئيس و چکسلواکي با برتري در برابر آرژانتين، مصر، هلند و روماني، قدم به يک چهارم نهايي نهادند.

کاملا قابل پيش بيني بود که فقط تيم هاي اروپايي به مرحله يک چهارم نهايي رقابت هاي سال 34 راه يابند. نبرد تيم ها در شهر فلورانس به اوج خود رسيد که هر چند با حمايت داور ايتاليايي همراه بود، ولي با درخشش ريکاردوزامورا دروازه بان اسپانيا در پايان وقت اضافي با نتيجه يک بر يک به پايان رسيد.

در آن گرماي طاقت فرسا، خط دفاع تيم اسپانيا با شجاعت تمام مقابل تيم سخت و کوبنده آتزوري ايستادگي کرد تا مسابقه در وقت اضافه 1 - 1 تمام شود. روز بعد مسابقه تکرار شد و هر دو مربي نيروهاي تازه نفس را به خدمت گرفتند چنانکه تيم ايتاليا پنج بازيکن جديد و اسپانيا هفت بازيکن تازه را به ميدان فرستاد اما بازيکن بعد از بازيکن بود که از فرط خستگي بر زمين مي افتاد.

از بخت خوب هواداران ميزبان، جوزپه مئاتزا تنها گل مسابقه را به ثمر رساند. دو روز بعد همين سناريو در شهر ميلان مقابل اتريش تکرار شد. در زمين ورزشگاه سن سيرو که با وزش توفان و باران سيل آسا به باتلاق بيشتر شبيه بود، بازهم مئاتزا (که چهارمين بازي خود را در طول يک هفته انجام مي داد)، گل پيروزي بخش تيمش را به ثمر رساند تا لاجوردي پوشان ايتاليا به فينال راه يابند.

حريف ايتاليا در اين مرحله چکسلواکي بود که با برتري 3 بر 1 در برابر آلمان به ديدار پاياني راه يافته بود. روز يکشنبه 10 ژوئن تمام ايتاليا نفس خود را در سينه حبس کرده بود. هنوز 20 دقيقه به پايان مانده بود که پوک، بازيکن جناح چپ تيم چکسلواکي، ميهمان را جلو انداخت. تمام ورزشگاه در سکوت فرو رفته بود. تنها چند دقيقه از وقت باقي مانده بود که بازيکن ايتاليايي آرژانتيني ميزبان به نام "اورسي" نتيجه را مساوي کرد تا مسابقه در وقت اضافه پيگيري شود.
مصدوم شدن مئاتزا در اين هنگام ناخوشايندترين اتفاق ممکن براي ايتاليا بود اما او به اندازه اي که بتواند در ادامه بازي پاس گل را به هم تيمي اش چياويو دهد، توان داشت و به زمين بازگشت.

آتزوري ها چنان بازي سرسختانه و فوتبال زيبايي را به نمايش گذاشتند که قهرماني کاملا برازنده شان بود.
در ديدار رده بندي هم تيم آلمان با پيروزي 3 بر 2 در مقابل اتريش به مقام سوم رسيد.

** تيم هاي برتر جام جهاني 1934
قهرمان: ايتاليا
دوم: چکسلواکي
سوم: آلمان
چهارم: اتريش


** برندگان توپ طلايي آديداس: اولدريش نجدلي از چکسلواکي، ادموند کونن از آلمان و آنجلو چياويو از ايتاليا، هر يک 4 گل


** اسطوره هاي جام جهاني 1934
- جيامپيرو کومبي (ايتاليا: متولد 1902 ، وفات 1956)
کومبي بهترين دروازه بان تاريخ فوتبال ايتاليا شناخته مي شود. مصدوميت "کرسولي" زمينه بازگشت او به تيم ايتاليا و انجام چهل و هفتمين بازي ملي اش را فراهم کرد.
راه دادن هفت توپ به دروازه در ديدار با مجارستان در سال 1924 شروع بسيار بدي بود که موجب شد "ويتوريو پوزو" سرمربي تيم او را براي بازي هاي المپيک همان سال در آنتورپ انتخاب نکند. کومبي سال بعد دوباره موقعيت خود را احيا کرد تا ايتاليا با هفت گل فرانسه را مغلوب کرده و البته جا پاي او را در المپيک 1928 پاريس محکم کند.
او پنج بار با يوونتوس قهرمان سري آ ايتاليا شد و بعد از جام جهاني 1934 از فوتبال خداحافظي کرد.


- آنجلو چياويو (ايتاليا، متولد 1905 ، وفات 1990)
زننده گل پيروزي بخش ايتاليا در وقت اضافه ديدار فينال جام جهاني 1934 مقابل چکسلواکي.
پوزو قبل از مسابقه به چياويو دستور داده بود هر دو - سه دقيقه جاي خود را با "گوآيتا" هافبک راست تيم عوض کند در نتيجه همين تاکتيک، چياويو پاس گوآيتا را به گل تبديل کرد. پلانيکا دروازه بان چک توپ را با دستهايش لمس کرد اما شوت چياويو قوي تر از آن بود که متوقف شود.
وي در 21 بازي ملي 15 گل به ثمررساند و بعد از جام 1934، در اوج از فوتبال خداحافظي کرد.
در سالهاي 1925 ، 29 و 36 همراه با بولونا قهرمان ليگ ايتاليا شد.


- ريکاردو زامورا (اسپانيا متولد 1901 ، وفات 1978)
زامورا مشهور به "ال ديوينو" عضو کليدي فوتبال اسپانيا بود. وي اولين بازي ملي را در المپيک سال 1920 انجام داد و 69 بار درون دروازه اسپانيا ايستاد. او قامت بلندي نداشت اما فضاي دروازه را به خوبي پوشش مي داد و مهارت زيادي در پيش بيني حرکت حريف داشت.
وي موتور محرک تيم اسپانيا در کسب پيروزي مقابل ايتاليا در مرحله يک چهارم نهايي بود. وقتي ايتاليا 1 - 1 مساوي کرد، مصدوم شد و نتوانست در بازي برگشت از شکست تيمش جلوگيري کند.
مهيج ترين بازي او در ورزشگاه هايبري لندن در سال 1931 مقابل انگليس بود که به عنوان بهترين دروازه بان جهان، هفت گل دريافت کرد.


** گلزنان جام جهاني 1934 :
اولدريخ نجدلي، چک 5 گل
آنجلو چياويو، ايتاليا 4
ادموند کونن، آلمان 4


** خواندني ها

- ديدار فينال جام جهاني 1934 ميان ايتاليا و چکسلواکي، رويارويي دو تن از بهترين دروازه بان هاي تاريخ فوتبال به نام جيان پيرو کومبي و فرانتيسک پلانيکا بود. دروازه هر دو در وقت قانوني تنها يک بار گشوده شد اما ايتاليا در وقت اضافه توانست 2- 1 پيروز شود.
- ديدار پاياني در شهر رم و در حضور 72 هزار تماشاگر برگزار شد. دوچه (لقب موسوليني) به خاطر روحيه بخشيدن به تيم ايتاليا، در ورزشگاه حضور يافت اما گل اول بازي در دقيقه 25 توسط پوک مهاجم چکسلواکي به ثمر رسيد. اين گل خشم تماشاگران ايتاليايي را برانگيخت، بطوري که تعدادي از آنها به يکي از بازيکنان چک حمله ور شدند و او را با تور سيمي بستند. اين غائله با دخالت پليس ايتاليا به پايان رسيد. در دقيقه 33، اورسي از ايتاليا بازي را به تساوي کشاند تا خشم تماشاگران هم فرونشيند. بازي در وقت قانوني با همين نتيجه به پايان رسيد تا با صحبت هاي انگيزه بخش پوزو در رختکن، تيم ايتاليا وقت اضافه را بسيار هجومي آغاز نمايد. حمله هاي تيم ايتاليا سرانجام به بار نشست و چياويو از ايتاليا با به ثمر رساندن گل پيروزي باعث پيروزي و فتح جام شود.
- مسابقات جام جهاني 1934 در هشت شهر ايتاليا شامل رم، ناپل، ميلان، تورين، فلورانس، بولونا، جنوا و تريسته برگزار شد.
- در اين دوره تصميم گرفته شد که مسابقه بعد از تساوي در وقت قانوني، در وقت اضافه پيگيري شود و اگر باز هم مساوي شد، بازي تکرار شود.
- چياويو اولين بازيکن اروپايي است که سه گل در يک مسابقه زد تا ايتاليا 7 - 1 آمريکا را شکست دهد.
- بليس از تيم آرژانتين اولين گل اين جام را زد.
- مصر اولين تيم آفريقايي بود که در جام جهاني شرکت کرد. فوزي دو گل مصر را مقابل مجارستان در شهر ناپل به ثمررساند اما، نتوانست مانع از شکست 4 - 2 تيمش شود.
- اولين مسابقه جام جهاني که به وقت اضافه کشيده شد، بين اتريش و فرانسه بود. اتريش تحت مربيگري "هوگو ميسل" سرانجام 3 - 2 پيروز شد اما در نيمه نهايي 1 - 0 به ايتاليا باخت.
- کاپيتان دو تيم ايتاليا و چک در ديدار فينال، دروازه بان ها بودند.


** اسامي بازيکنان تيم قهرمان - ايتاليا
دروازه بانان : جوزپه کاوانا، گيامپرو کومبي، گويدو مساتي
مدافعان: لوييجي آلماندي، ارالدو مونزگليو، ويرجينيو روسه تا، ماريو وارگلين
هافبک ها: پيترو آرکاري، لوييجي برتوليني، اومبرتو کاليگاريس، ماريو کاستلاتزي، آتيليو فراريس، لوييز مونتي، ماريو پيتزيولو
مهاجمان: فليسي پلاسيدو بورل، آتيليو اماريا، جيوواني فراري، انريکه گوآيتا، آنفيلوگينو گوآريسي، جوزپه مه آتزا، رايموندو اورسي، آنجلو چياويو
سرمربي: ويتوريو پوزو


__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#4

                      قدیمی 11-18-2013, 10:10 AM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه جام جهانی* دومین دوره - 1934 ایتالیا *

سومين دوره جام جهاني - 1938 ( فرانسه )


هنگام برگزاري رقابت هاي جام جهاني فوتبال 1938، اروپا در آستانه جنگ قرار داشت و دو سال از بازي هاي المپيک برلين که عرصه تبليغات حزب نازي براي هيتلر بود، مي گذشت.

در اين شرايط ، جنگ داخلي در اسپانيا جريان داشت، آلمان کشور اتريش را ضميمه خاک خود کرده بود و اروپاي بحران زده براي مقابله به مثل آماده مي شد.
بعد از اعطاي امتياز ميزباني رقابت هاي سومين دوره جام جهاني به فرانسه، ورزشگاه کلمبس توسعه يافت و ورزشگاه هاي مارسي و بوردو بازسازي شدند، اما سياست مانع از حضور برخي از تيم هاي بزرگ و مدعي در اين مسابقات شد.

تيم اتريش به مرحله اصلي راه يافت، اما انصراف داد(گرچه برخي از بازيکنان اين تيم با پيراهن آلمان به ميدان رفتند)، اسپانيا در آتش جنگ هاي داخلي مي سوخت و آرژانتين و اروگوئه نيز در اين مسابقات شرکت نکردند.
در همين دوره برزيل و لهستان يکي از زيباترين مسابقات تاريخ فوتبال را به نمايش گذاشتند.

در ديداري که در شهر استراسبورگ انجام شد، برزيل به لطف چهار گل لئونيداس که پا برهنه بازي مي کرد، مسابقه را در وقت اضافه 6 - 5 برد، اما در نيمه نهايي مغلوب ايتاليا شد. ايتاليا نيز 4 - 2 مجارستان را در پاريس شکست داد و جام قهرماني را بالاي سر برد.
سومين دوره رقابت هاي جام جهاني به ميزباني فرانسه، در ورزشگاههاي مدرن و با استقبال بي نظير تماشاگران به صورتي موفقيت آميز برگزار شد، اما يک سال بعد با شروع جنگ جهاني دوم اين مسابقات دچار وقفه اي 12 ساله شد.

در اين دوره، براي نخستين بار تيم ميزبان و مدافع قهرماني به صورت مستقيم(بدون حضور در رقابت هاي انتخابي) به مرحله اصلي مسابقات جام جهاني راه يافتند.
يک بار ديگر جام جهاني از سوي کشورهاي آمريکاي جنوبي تحريم شد، چون معتقد بودند نوبت آرژانتين است که ميزبان اين پيکارها باشد.

برزيل راهي اروپا شد و نشان داد که بزرگترين مدعي اين رقابت هاست، اين تيم شروع بسيار خوبي داشت و قدرتمندي خود را با غلبه بر لهستان در استراسبورگ، با چهار گل لئونيداس که به الماس سياه شهرت داشت، به رخ کشيد.
ديدار يک چهارم نهايي ميان برزيل و چکسلواکي با جنجال تمام شد. سه بازيکن اخراج و پنج نفر مجروح شدند. دو تن از آنان با شکستگي استخوان به بيمارستان منتقل شدند.


تيم فرانسه، ميزبان رقابت ها، بلژيک را 3 - 1 برد که بايد بخش اعظم آن را مديون فرد استون بازيکن جناح راست اين تيم و فرارهاي ويرانگر وي در کناره هاي زمين دانست.
تيم فرانسه در حضور 58455 تماشاگر بدشانسي که به ورزشگاه کلمبس در نزديکي پاريس رفته بودند، 3 - 1 به ايتاليا باخت. تيم ميزبان برخلاف ايتاليا و اروگوئه در دو دوره قبل، نتوانست جام قهرماني را در خانه خود بالاي سر ببرد.

ديدار نيمه نهايي ميان برزيل و ايتاليا به خودي خود يک فينال تمام عيار بود، اما آدناير پيمنتا سرمربي طلايي پوشان برزيل يک اشتباه بزرگ مرتکب شد و آن بيرون گذاشتن دو بازيکن کليدي از ترکيب تيمش بود.
پيمنتا در مورد لئونيداس گفت: به او استراحت دادم تا براي فينال آماده باشد. اما با برتري 2 - 1 ايتاليا، پاي برزيل به فينال نرسيد و آتزوري ها مقابل مجارستان قرار گرفتند تا از قهرماني خود دفاع کنند.
در فينال، مئاتزا و فراري، دو بازيکن خلاق آتزوري ها، نبض مسابقه را در دست داشتند. ايتاليا با کسب پيروزي 4 - 2 و دومين قهرماني پياپي در جام جهاني، وارد جرگه بهترين تيم هاي تاريخ فوتبال جهان شد.
وقوع جنگ جهاني دوم وقفه 12 ساله اي در رقابت هاي جام جهاني ايجاد کرد که شايد اگر چنين نمي شد، نسل طلايي فوتبال ايتاليا به افتخارات درخشان تر و بيشتري دست مي يافت.

** برترين هاي جام جهاني
قهرمان: ايتاليا
دوم: مجارستان
سوم: برزيل
چهارم: سوئد
برنده کفش طلايي (بهترين بازيکن): لئونيداس از برزيل با 8 گل
** اسطوره هاي جام سوم
* جيوواني فراري (ايتاليا، متولد 1907 ، مرگ 1982)

فراري و مئاتزا تنها بازيکنان ايتاليايي بودند که در هر دو قهرماني اين تيم در سال 1934 و 38 حضور داشتند.
فراري خلاق ترين بازيکن خط مياني تيم ايتاليا بود که 44 بازي ملي انجام داد و 14 گل به ثمر رساند.
وي پنج بار با تيم يوونتوس قهرمان ليگ ايتاليا شد و يک بار نيز اينتر اين عنوان را به او داد.

* لئونيداس داسيلوا (برزيل، تولد 1913)
بعد از جام جهاني 1938 که با به ثمر رساندن هشت گل بهترين گلزن اين مسابقات شد، اروپا به نام "الماس سياه" شهرت يافت، اما در برزيل به خاطر چابکي فوق العاده اش "هومن بوراچا" يعني دزد ناميده مي شد.
ضربات چرخشي لئونيداس بسيار مشهور و منحصر به فرد بود. او 23 بازي ملي انجام داد و در کنار په له از محبوبيتي فوق العاده در ميان مردم برزيل برخوردار است.

وقتي اولين بار پيراهن تيم برزيل را بر تن کرد 18 ساله بود و دو بار مقابل اروگوئه در سال 1932 گلزني کرد.
لئونيداس در سومين دوره جام جهاني چهار گل به دروازه لهستان زد.
** جوزپه مئاتزا (ايتاليا، تولد 1910 ، مرگ 1979)
يکي از کاملترين مهاجمان تاريخ فوتبال ايتاليا بود. در سن 17 سالگي در فصل 28 - 1927 اولين بازي را براي "اينترناسيوناله" انجام داد و دو گل زد. در دو فصل بعد به ترتيب 33 و 31 گل به ثمر رساند.
با اين که قامت بلندي نداشت، در بازي هوايي فوق العاده بود.
"پپينو" اولين بازي ملي را در سال 1930 برابر سوييس در شهر رم انجام داد و دو گل زد، اما نامش با زدن 3 گل به دروازه مجارستان در چهارمين بازي ملي اش پر آوازه شد و با 33 گلي که در رده ملي به ثمر رساند، صاحب رکورد شد.

همکاري او و چياويو به قهرماني آنان کمک کرد. مئاتزا در تمام مسابقات تيم ايتاليا حضور داشت. در سال 1938 کنار پيولا بازي کرد و بازوبند کاپيتاني تيم را بر بازو بست. تنها گلي که در اين جام زد، گل پيروزي بخش مرحله نيمه نهايي (2 -1) مقابل برزيل بود.
** برترين گلزنان جام سوم:
لئونيداس داسيلوا، برزيل 8 گل
گيولا سنگلر، مجارستان 7 گل

** آيا ميدانيد؟
- ديدار برزيل برابر ايتاليا در ورزشگاه والدرومه شهر مارسي در روز 16 ژوئن 1938 با برتري 1 - 0 ايتاليا در جريان بود که يک پنالتي به اين تيم داده شد. طبيعتا بهترين گزينه براي زدن اين ضربه جوزپه مئاتزا بود که ناگهان با مشکل مهمي مواجه شد. کش لباس مئاتزا پاره شده و لباسش شروع به لغزيدن به پايين کرد، اما اين مساله مانع از زدن پنالتي نشد.
مئاتزا در حالي که با دست چپ لباسش را چسبيده بود، با دست راست محل توپ را تنظيم کرد و سپس شوتي زد که هيچ راهي جز تسليم شدن براي دروازه بان برزيل باقي نماند. ايتاليا مسابقه را برد و به فينال رفت تا از قهرماني خود دفاع کند.

- اندونزي اولين تيم آسيايي بود که در اين دوره وارد پيکارهاي جام جهاني شد، اما خيلي زود يعني بعد از شکست 6 - 0 مقابل مجارستان، چمدان هايش را بست و به خانه برگشت.
- هواداران خشمگين تيم آرژانتين به خاطر انصراف از حضور در جام جهاني به مقر فدراسيون فوتبال اين کشور حمله کردند.
- براي اولين بار تيم ميزبان (فرانسه) و مدافع قهرماني (ايتاليا) از حضور در مرحله مقدماتي معاف شدند.
- فرانسه اولين تيم ميزبان جام جهاني بود که در خانه شکست خورد. اين تيم ديدار يک چهارم نهايي را 3 - 1 به ايتاليا واگذار کرد.
- "بنيتو موسوليني" ديکتاتور فاشيست ايتاليا قبل از ديدار فينال پيام کوتاهي براي ويتوريو پوزو سرمربي تيم فرستاد با اين مضمون که "ببريد يا بميريد."
- جام "ژول ريمه" از همين زمان در جعبه کفش "اوتورينو باراسي" نايب رييس فيفا که ايتاليايي بود، زير تختخواب وي پنهان شد تا از دست اشغالگران در امان بماند.


* اسامي بازيکنان تيم قهرمان/ ايتاليا
دروازه بان: کارلو کرسولي، گويدو ماسه تي، آلدو اوليويه را
مدافعان: آلفردو فوني، ارالدو مونزگليو، پي يترو راوا
هافبک ها: ميشله آندريولو، آلدو دوناتي، ماريو گنتا، اوگو لوکاتلي، رناتو اولمي، ماريو پراتزولو، پي يترو سرآنتوني
مهاجمان: سرجيو برتوني، آمديو، برونو چيتزو، گينو کولاسي، جيوواني فراري، پي يترو فراريز ، جوزپه مئاتزا، پي يترو پاسيناتي، سيلويو پيولا.
سرمربي: ويتوريو پوزو
__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#5

                      قدیمی 12-02-2013, 11:59 AM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه جام جهانی* چهارمین دوره - 1950 برزیل*

چهارمين دوره جام جهاني - 1950 ( برزيل )



در طول دومين جنگ جهاني، معاون ايتاليايي فيفا دکتر "اوتورينو باراسي" کاپ قهرماني جام جهاني را در يک جعبه کفش زير تختخواب خود پنهان کرد تا آن را از افتادن به چنگ نيروهاي اشغالگر نجات دهد.

رقابت هاي مقدماتي جام جهاني 1950 برزيل به صحنه‌اي تبديل شد که تيم‌هاي راه يافته به مسابقات انصراف مي‌دادند و تيم‌هاي حذف شده دعوتنامه دريافت مي‌کردند.

** جام جهاني در سرزمين طلايي پوشان
در اين دوره فدراسيون بين‌المللي فوتبال به بازيکنان تيم هند اجازه نداد با پاي برهنه بازي کنند و به همين دليل هند از دور رقابت‌ها کناره‌گيري کرد.
بنابراين تنها 13 تيم در چهارمين دوره جام جهاني به رقابت پرداختند.
مرحله نخست اين پيکارها در 4 گروه (دو گروه چهار تيمي، يک گروه سه تيمي و يک گروه دو تيمي) برگزار شد.
در اين دوره، اروگوئه در فينالي که فينال نبود، جام را برد. رقابت ها به صورت ميني ليگ برگزار شد و برزيل، سوئد، اسپانيا و اروگوئه مدعيان قهرماني بودند.
برزيل سوئد را 7 - 1 و اسپانيا را 6 - 1 شکست داد و تنها به يک تساوي نياز داشت تا قهرماني را جشن بگيرد اما، طلايي پوشان برزيل در نهايت شگفتي و در حضور 174 هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه ماراکانا شهر ريودوژانيرو به اروگوئه‌اي که با اسپانيا مساوي کرده بود، 2 - 1 باختند.

** فوتبال زنده ماند

اولين کنگره فيفا که بعد از جنگ جهاني دوم، روز 25 ژوئيه 1946 در لوکزامبورگ برگزار شد، به دلايل متعدد اهميت بسياري داشت.
به خاطر اداي احترام و قدرداني از رييس فيفا که در طول جنگ تمام تلاش و توان خود را به کار بست تا روح فوتبال را زنده نگه دارد، کاپ قهرماني جام جهاني از اين پس به نام "جام ژول ريمه" نامگذاري شد. در اين کنگره همچنين بازگشت فدراسيون فوتبال بريتانيا که از سال ‎1929غايب بود، اعلام شد. کنفدراسيون ورزش برزيل نيز به خاطر درخشش در دوره قبلي جام جهاني (1938) به عنوان ميزبان رقابت‌هاي سال 1950 انتخاب شد.
دوازده سال بعد از برگزاري مسابقات جام جهاني در فرانسه، اين پيکارها با چهره‌اي جديد در ورزشگاه مشهور ماراکانا در ريودوژانيرو و ساير شهرهاي برزيل برگزار شد.

** بزرگترين ورزشگاه جهان
فوتبال در برزيل به چنان محبوبيتي دست يافته بود که تصميم گرفته شد ورزشگاهي کاملا مدرن با ظرفيت 220 هزار نفر در حومه شهر ريودوژانيرو ساخته شود. احداث ورزشگاه روز 2 اوت سال 1948 آغاز شد.

تعيين تاريخ اتمام کار ظاهر معقولانه نبود. پنج هفته قبل از انجام اولين مسابقه، برزيلي‌ها به خاطر تمام نشدن ساخت ورزشگاه دچار سردرگمي شدند به همين دليل فيفا تصميم گرفت دکتر اوتورينو باراسي را که تجربه بسيار موفقي در برگزاري رقابت هاي سال 1934 داشت، به ريودوژانيرو بفرستد.
روز 24 ژوئن 1950 ورزشگاه ماراکانا رسما افتتاح شد گرچه بيشتر به يک ساختمان شبيه بود و سايت ويژه رسانه‌ها هم نداشت اما، براي برگزاري مسابقات و ميزباني 13 تيم راه يافته به مرحله اصلي جام جهاني آماده بود.

** يک ملت پشت سر يک تيم
بعد از يک پيروزي بي‌دردسر مقابل مکزيک (4 بر 0)، برزيلي‌ها در کمال شگفتي همگان با تساوي 2 - 2 مقابل سوييس متوقف شدند. يوگسلاوي که دو بازي قبل خود را برده بود، تنها به يک تساوي مقابل ميزبان نياز داشت تا به مرحله بعد صعود کند اما برزيل در حضور ‎ 150هزار تماشاگر مشتاق با پيروزي 2 بر 0 از زمين خارج شد.
به اين ترتيب برزيل، سوئد، اسپانيا و اروگوئه به مرحله بعد که به جاي نيمه نهايي، فينال بود راه يافتند. مرحله فينال بايد به صورت ليگي برگزار مي شد و مدعياني مثل ايتاليا و انگليس نيز حضور نداشتند. طلايي پوشان برزيل بعد از يک هفته استراحت با آمادگي کامل، سوئد (7 - 1) و اسپانيا (6 - 1) را سيل آسا درو کردند.
هيچکس حتي براي لحظه‌اي ترديد نداشت که برزيل همين روند خيره‌کننده را مقابل اروگوئه نيز ادامه خواهد داد. ميزبان در حضور تماشاگران مشتاق خود، بعد از شروع نيمه دوم گل نخست را وارد دروازه اروگوئه کرد اما بازيکنان عصبي به نظر مي‌رسيدند و هرگز نتوانستند استيل مشهور سامباي برزيلي را اجرا کنند.
اروگوئه بدون اينکه از جو سنگين ورزشگاه ميزبان هراسيده باشد، نتيجه را مساوي کرد و سپس درحاليکه تنها 11 دقيقه به پايان مانده بود، به گل برتري دست يافت. تمام برزيل در عزا فرورفت حتي مسوولان فوتبال اين کشور فراموش کردند جام قهرماني را به تيم اروگوئه اهدا کنند بنابراين ژول ريمه ناگزير شد شخصا وارد زمين شده و دنبال کاپيتان تيم قهرمان بگردد تا مراسم جشن را برگزار کند.
برزيل فقط مي‌توانست با اين ذهنيت خود را تسلي دهد که "تاکا دي موندو" (فوتبال) ورزشي فوق‌العاده و پولساز است. فوتبال از اين جا به بعد به وادي تازه‌اي قدم گذارد.

** اسطوره‌هاي جام جهاني 1950:
"مارکوئز دي منسس ادمير" (برزيل، تولد 1922، مرگ 1996)
وي برترين گلزن مسابقات 1950 با هفت گل زده براي تيم ملي برزيل بود. ادمير فيزيک خوب، تعادل، سرعت فوق‌العاده و مهارت بالايي در کنترل توپ داشت.
او مي‌توانست در هر جاي خط حمله بازي کند اما بهترين عملکرد را در جناح چپ يا در نقش مهاجم داشت.

"خوآن شيافينو" (اروگوئه، تولد 1925)
بازيکني با روحيه جنگندگي که ابتدا به دليل جثه کوچکش زياد نمي‌توانست موثر باشد اما، اندکي بعد با نشان دادن توانايي خود در به ثمر رساندن گل تحسين همه را برانگيخت.
وي در مسابقات 1950 گل تساوي اروگوئه برابر برزيل را به ثمر رساند تا ميزبان جام جهاني با گل "گيگيا" در 11 دقيقه مانده به پايان مسابقه به يک پيروزي غير منتظره برسد.
شيافينو سپس در اين‌باره گفت: فوتبال برزيل فوق‌العاده بود و واقعا ارزش تماشا کردن دارد اما ما هم بي‌نظير عمل کرديم.
شيافينو دوباره در جام جهاني 1954 نيز علمکرد درخشاني از خود به نمايش گذاشت اما، در اين مسابقات مجارستان بدون حضور پوشکاش مصدوم، با پيروزي برابر اروگوئه موجب حذف آنها در نيمه نهايي شد.
شيافينو بلافاصله پس از جام جهاني 1954 در ازاي 72 هزار پوند که يک رکورد جهاني به شمار مي‌رفت، به آث ميلان پيوست و به سرعت به ستاره اين تيم تبديل شد. وي آث ميلان را به فينال جام باشگاه‌هاي اروپا در سال 1958 رساند اما، با وجود گلزني در اين مسابقه آث ميلان 3 بر 2 مقابل رئال مادريد شکست خورد.

"جاير دا روسا پينتو" (برزيل، تولد 1921، مرگ 2005)
بسياري وي را در کنار آدمير و زيزينيو، آماده‌ترين مثلث تاريخ تيم برزيل مي دانستند. جاير پيش از اينکه به دليل آسيب ديدگي پا از فوتبال خداحافظي کند، در اکثر باشگاه‌هاي برزيل در دهه ‎1960 توپ زده بود اما فوتبال ملي با جام جهاني 1950 به پايان رسيد.
جاير هافبکي با قدرت شوت زني با پاي چپ، متخصص در زدن شوت‌هاي بلند بود.

** برترين گلزنان جام جهاني 1950:
ادمير مارکوئز دي منزز (برزيل) 9 گل
خوآن شيافينو (اروگوئه) 5 گل
استانيسلائو باسورا (اسپانيا) 5 گل

** آيا ميدانيد؟

رکورد بيشترين تماشاگر در يک مسابقه فوتبال، 174 هزار نفر در ورزشگاه ماراکاناي شهر ريودوژانيرو است که بعيد به نظر ميرسد يک بار ديگر تکرار شود.

برخي منابع غير رسمي مي‌گويند اين آمار در ديدار روز 16 ژوئيه 200 هزار نفر بوده است.
در حاليکه مسابقه فينال اروگوئه - برزيل 1 - 1 مساوي بود، "گيگيا" با به ثمر رساندن گل برتري ميهمان در 11 دقيقه مانده به پايان مسابقه، قلب تماشاگران ميزبان را شکست.
به استثناي رقابت‌هاي جام جهاني سال 1958، سال 1950 تنها دوره‌اي بود که ميزبان به فينال اين پيکارها رسيد اما نتوانست جام قهرماني را بالاي سر ببرد.
در اين دوره براي نخستين بار از سال 1930، مسابقات مقدماتي به جاي ديدارهاي حذفي برگزار شد.
اروگوئه در پايان تصميم به حضور در مسابقات گرفت و به همراه تيم‌هاي بوليوي، شيلي و پاراگوئه بدون انجام مسابقه به مرحله نهايي راه يافت.

چهار فدراسيون فوتبال بريتانيا که دوباره به فيفا پيوسته بودند حق حضور در مسابقات را پيدا کردند اما فقط انگليس شرکت کرد.
انگليس در اين دوره که اولين تجربه حضورش در جام جهاني بود در کنار برزيل و ايتاليا به مدعيان قهرماني تبديل شد.
انگليس در اولين پيروزي خود در جام جهاني، با دو گل "استان مورتنسن" و "ويلف مانيون" 2 بر 0 شيلي را شکست داد.

در مجموع ‎ 1/337نفر ‎ 22مسابقه اين جام را از نزديک تماشا کردند. اين اولين باري بود که بيش از يک ميليون تماشاگر مسابقات جام جهاني را در ورزشگاه تماشا کردند.
در فينال اين جام براي اولين بار هيچ بازيکني اخراج نشد.

ترکيب بازيکنان قهرمان جام جهاني 1950:


دروازه‌بانان: روکه ماسپولي، آنيبال پاز
مدافعان: ماتياس گونزالز، اسبيو تجرا، ويليام مارتينز، هکتور ويلچز هافبک‌ها: خوآن کارلوس گونزالس، اوبدوليو وارلا (کاپيتان)، واشنگتون اورتونو، رودولفو پيني، ويکتور رودريگز آندراده، شوبرت گامبتا

مهاجمان: آلسيدس ادگاردو گيگيا، خوليو سزار بريتوس، خوليو پرز، کارلو رومرو، اوماس اوسکار ميگوئز، خوآن شيافينو، لوييس آلبرتو توريو، خوآن بروگوئنو، ارنستو خوزه ويدال، روبن موران
سرمربي : خوآن لوپز
__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#6

                      قدیمی 12-04-2013, 07:00 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه جام جهانی* پنجمین دوره - 1954 سوئیس*

پنجمين دوره جام جهاني - 1954 ( سوئيس )



فدراسيون بين المللي فوتبال (فيفا) به چند دليل تصميم گرفت مسابقات فوتبال جام جهاني 1954 را به ميزباني سوئيس برگزار کند.

سوئيس از جمله کشورهايي بود که به علت بي طرفي در جنگ جهاني دوم، هيچگونه آسيبي نديد.
** پنجاهمين سالگرد تاسيس فيفا
همچنين سال 1954، در حقيقت پنجاهمين سالگرد تأسيس فيفا بود و از آنجايي که مقر فيفا در زوريخ سوئيس قرار داشت و از طرفي نامزد اروپايي ديگري براي برگزاري جام جهاني نبود، اين کشور به عنوان ميزبان جام جهاني پنجم برگزيده شد.

** تغيير در سيستم بازي ها
باز هم در مسابقات سال 1954 تغييراتي در سيستم بازي‌ها داده شد. مسابقات اين دوره همانند دوره‌هاي اخير جام جهاني، به صورت گروهي در دور مقدماتي و تک حذفي در مرحله بعدي برگزار شد.
تيم‌ها در دور مقدماتي در گروه‌هاي چهارتايي تقسيم شدند که دو تيم نخست هر گروه به مرحله يک چهارم نهايي راه يافتند.
در اين دوره 38 کشور براي حضور در مسابقات مقدماتي ثبت نام کردند که تيم هاي آرژانتين و شوروي در ميان آنها نبودند. از قاره آسيا، ژاپن و کره جنوبي حضور داشتند که در دو بازي رفت و برگشت، کره جنوبي به عنوان نماينده آسيا انتخاب شد.

** کره جنوبي اولين آسيايي جام جهاني

کره جنوبي نخستين تيم آسيايي بود که در جام جهاني بازي مي‌کرد. اين تيم شش بار ديگر به جام جهاني راه يافت که از اين نظر در ميان ديگر تيم‌هاي آسيايي رکورددار است.
آلمان پس از پايان جنگ جهاني و جدايي دو بخش شرقي و غربي، اينبار با نام آلمان غربي به خانواده فيفا بازگشت و براي نخستين بار در جمع 16 تيم نهايي قرار گرفته بود.
در اين دوره قرار بر اين شد که اين 16 تيم در چهار گروه چهار تيمي قرار گيرند و هر تيم به قيد قرعه دو بازي در گروه برگزار نمايد و در نهايت هشت تيم به مرحله دوم (يک چهارم نهايي) صعود نمايند و مسابقات تا فينال به صورت حذفي پيش برود.
از اين رو پس از انتخاب 14 تيم دورنهايي به همراه اروگوئه قهرمان دوره پيش و سوئيس ميزبان بازيها که از حضور در دور انتخابي معاف بودند، مسابقات در پنجم ژانويه 1954 در برن قرعه کشي شد.

در ميان تيم هاي دور نهايي، مجارستان که از سال 1950 تا 1954 در 33 بازي بدون شکست مانده بود و در سال 1952 مدال طلاي المپيک هلسينکي را فتح کرده بود، اميد اول قهرماني به شمار مي رفت و پيش بيني مي شد که بدون دردسر به قهرماني برسد.
اين تيم با رهبري کاپيتانش فرانس پوشکاش و حضور جمعي از بازيکنان نخبه چون ساندرو کوچيس و بوژيک با قدرت تمام و شکست‌هاي سنگيني که بر تيم‌هاي کره جنوبي (0-9) و آلمان غربي (3-8) تحميل کرد، با زدن 17 گل در دو بازي به عنوان نخستين تيم از گروه خود صعود کرد.
کوچيس که در نوک حمله مجارستان بازي مي کرد در نهايت آقاي گل اين دوره شد.
اين تيم در مراحل بعدي با پيروزي بر برزيل و اروگوئه با اقتدار کامل به فينال راه يافت و در مقابل هم گروه دور مقدماتي‌اش آلمان غربي قرار گرفت.

** شکست ناباورانه مجارستان

همانطور که اروگوئه در کمال ناباوري برزيل را در جام 1950 مغلوب کرد، تيم آلمان غربي هم با شکست دادن جادوگران (لقب تيم مجارستان) فاتح جام جهاني شد.
دو تيم در بازي فينال مقابل هم قرار گرفتند و با اين که مجارستان 8 بر 3 در دور مقدماتي آلمان غربي را شکست داده بود، در بازي فينال با نتيجه 3 بر 2 مغلوب شد. بدين ترتيب آلمان غربي در نخستين تجربه حضورش در جام جهاني به عنوان قهرماني اين بازي‌ها دست يافت.
اين تيم که از سال 1954 تا سال 1990 با عنوان آلمان غربي يا جمهوري فدرال آلمان بدون وقفه در جام جهاني شرکت داشت، در مجموع سه بار عنوان قهرماني جام جهاني را بدست آورد، اما از سال 1990 به بعد، پس از اتحاد آلمان شرقي و آلمان غربي اين دو تيم تحت عنوان تيم ملي آلمان پا به ميادين بين‌المللي گذاشتند.

در گروه اول جام جهاني 1954 تيم هاي برزيل، يوگسلاوي، فرانسه و مکزيک قرار داشتند. برزيل با شکست مکزيک و تساوي در برابر يوگسلاوي و يوگسلاوي هم با پيروزي در برابر فرانسه به مرحله دوم صعود کردند.
زيباترين بازيهاي مرحله اول، در گروه دوم انجام گرفت. در اين گروه، مجارستان با نتيجه 9 بر صفر، کره جنوبي را شکست داد و در ديدار دوم خود، موفق شد با نتيجه جالب 8 بر 3 بر آلمان غربي فايق آيد. از اين گروه تيم هاي مجارستان و آلمان غربي که ترکيه را مغلوب کرده بود، به مرحله بعد صعود کردند.
در گروه سوم، اتريش و اروگوئه تيم هاي چکسلواکي و اسکاتلند را شکست دادند تا هر دو با چهار امتياز به جمع تيم هاي يک چهارم نهايي بپيوندند.
در گروه چهارم، انگليس با تساوي در برابر بلژيک و پيروزي 3 بر صفر در مقابل سوئيس به عنوان تيم اول صعود کرد و سوئيس با شکست دوباره ايتاليا در بازي تکراري، جواز صعود دريافت کرد.
در مرحله يک چهارم نهايي، آلمان غربي تيم يوگسلاوي را 2 بر صفر مغلوب کرد. اتريش در پر گل ترين ديدار تاريخ جام هاي جهاني 7 بر 5 سوئيس را حذف کرد و اروگوئه هم بر تيم قدرتمند انگليس چيره شد تا به نيمه نهايي برسد.

** نبرد برن
اما زيباترين بازي اين مرحله، ديدار دو تيم مجارستان و برزيل بود که به علت خشونتهاي بي حدش به نبرد برن مشهور شد. در اين مسابقه، تيم مجارستان در نهايت به پيروزي 4 بر 2 دست يافت ولي درگيري بازيکنان دو تيم پس از بازي هم ادامه پيدا کرد و به رختکن هم کشيده شد و در نهايت با دخالت پليس خاتمه يافت.
در مرحله نيمه نهايي، تيم آلمان غربي که حالا در قواره يک مدعي بود، توانست اتريش را 6 بر يک مغلوب نمايد تا به همراه مجارستان که 4 بر 2 از سد اروگوئه گذشته بود، برگزار کننده ديدار نهايي جام باشد. در ديدار رده بندي اتريش، قهرمان دوره پيش را 3 بر يک شکست داد و در جاي سوم قرار گرفت.

مسابقه فينال در حضور 63800 تماشاگر در تاريخ چهارم ژوييه 1954 در برن برگزار شد. مجارستان، شروعي طوفاني داشت و در 8 دقيقه اول بازي به دو گل دست يافت. اما در ادامه، اين آلمانها بودند که در زير بارش شديد باران با به ثمر رساندن سه گل، فاتح جام ژول ريمه شدند تا جادوگران مجارستان، پس از 37 بازي بي شکست، طعم تلخ شکست را در حساسترين بازي تاريخ فوتبالشان بچشند.
آلمانها از اين بازي با نام “معجزه برن” (Wunder von Bern) ياد مي کنند.

** اسطوره هاي جام
- ساندور کوچيس (مجارستان، تولد 1929، مرگ 1979)
وي علاوه بر قهرماني در بازي هاي المپيک 1952 و نايب قهرماني جام جهاني در سال 1954، در جام جهاني 1954 با 11 گل به عنوان آقاي گلي رسيد و در سال هاي 1951، 1952 و 1954 به عنوان بهترين گلزن ليگ مجارستان انتخاب شد.
آقاي گل جام جهاني 1954 يکي از برترين مهاجمان تاريخ فوتبال جهان بود که در دوران بازي خود به علت گل هاي فراواني که با ضربه سر به ثمر رسانده بود، مشهور به "سر طلايي" شد.
کوچيس فوتبال خود را در سال 1949 با باشگاه فرانس واروش آغاز کرد و خيلي زود به تيم ملي راه يافت و در کنار پوشکاش، ژيبور، هيده گوتي و ... تيم جادويي ها را در دهه 50 تشکيل دادند که عصر طلايي فوتبال مجارستان را رقم زدند.

تيم ملي مجارستان با گلزني هاي او و پوشکاش به مدال طلاي المپيک 1952 رسيد و انگلستان را در سال 1953 در استاديوم ومبلي با نتيجه 6 بر 3 خورد کرد. کوچيس در جام جهاني 1954 طي چهار بازي 11 گل به ثمر رساند.
- فرانس پوشکاش (مجارستان، تولد 1927، مرگ 2006)
ظاهر نسبتاً چاق، چهار شانه و قد کوتاه او زياد به فوتباليست ها نمي خورد، اما علاقه اش به فوتبال باعث شد تا به سمت اين ورزش کشيده شود و پس از مدتي پا در عرصه فوتبال حرفه اي بگذارد.

او در تيم مجارستان که در فواصل سال هاي 1950 تا 1954 کاپيتان بود و در 85 بازي که براي اين تيم انجام داد موفق شد 84 گل به ثمر برساند.
وي تا مدت ها عنوان آقاي گلي جهان را يدک مي کشيد ولي پس از مدتي "علي دايي" توانست اين عنوان از آن خود کند و پوشکاش در مکان دوم قرار گرفت.
با اين حال پوشکاش با به ثمر رساندن بيش از 1500 گل در دوران فوتبال خود، برترين گلزن تاريخ فوتبال به شمار مي رود. پس از پوشکاش، پله با به ثمر رساندن بيش از 1200 گل در رتبه دوم جاي دارد.
نقطه اوج درخشش پوشکاش، جام جهاني 1954 بود. پوشکاش در آن مسابقات با درخششي فوق العاده تيم خود را به فينال رساند.

پوشکاش از چهره هاي ماندگار و فراموش نشدني فوتبال است و به عنوان ششمين بازيکن قرن جهان شناخته مي شود.
همچنين در سال 2002 ، ورزشگاه "تپ استاديون" در بوداپست را به احترامش به "فرانس پوشکاش" تغيير نام دادند.
فرانس پوشکاش در 17 نوامبر سال 2006 و پس از سالها مبارزه با بيماري سرطان در سن 79 سالگي در گذشت.
هم اکنون جايزه زننده زيباترين گل سال جهان به افتخار وي به نام "جايزه پوشکاش" ناميده مي شود.
- هلموت ران (آلمان غربي)
چهارمين بازيکن 10 گله تاريخ جام هاي جهاني هلموت ران است. او در دو جام جهاني 1954 و 1958 در تيم ملي آلمان غربي حضور داشت. نکته جالب اين که او 10 گل را در 9 مسابقه به ثمر رسانده است و رکورد جالبي را به دست آورده است.
گفته مي‌شود در فينال جام جهاني 1954 وقتي هلموت ران گل برتري آلمان‌ها را مقابل مجارستان شکست‌ ناپذير به ثمر رساند مدام فرياد مي‌زند: ”آغاز شد! آغاز شد!"

** آيا مي دانيد؟

تيم‌هاي ترکيه، کره جنوبي و اسکاتلند براي نخستين بار در اين بازي‌ها حضور پيدا کردند.
در 26 بازي اين جام در مجموع 140 گل به ثمر رسيد که 27 گل از اين تعداد سهم مجارستان بود.
جام جهاني سوييس با 140 گلي که رد و بدل شد، پر گل‌ترين دوره اين مسابقات از ابتدا تا جام 1982 اسپانيا بود. با توجه به تعداد کمتر تيم‌ها و مسابقات ( 16 تيم و 26 بازي) نسبت به جام اسپانيا (24 تيم و 52 بازي)، مي‌توان اين جام را با متوسط 5.4 گل در هر بازي، پر گل‌ترين دوره تاريخ جام جهاني دانست.
خط حمله مجارستان به عنوان بهترين خط حمله شناخته شد و خط دفاع فرانسه به عنوان بهترين دفاع نام گرفت.

عنوان آقاي گل به ساندور کوچيس با 11 گل رسيد و جايزه بهترين بازيکن جام را به فرانس پوشکاش دادند.
اين آخرين دوره مسابقات بود که ژول ريمه، بنيانگذار جام جهاني در آن حضور داشت. ژول ريمه که 33 سال رياست فيفا را بر عهده داشت، دو سال بعد در سن 83 سالگي در گذشت.
کاپ قهرماني جام جهاني با شکلي متفاوت نسبت به شکل امروزي، تا سال 1970 جام ژول ريمه نام داشت که برزيل با قهرماني در سال 1970 به عنوان نخستين تيمي که سه بار جام ژول ريمه را بدست آورده، براي هميشه اين جام را به خانه برد.

- ترکيب بازيکنان تيم آلمان غربي قهرمان جام جهاني 1954: تورک، پوسي‌بال، کهل‌مه‌‌ير، اکل، ليبريش، ماي، ران، مورلاک، ا. والتر، اف. والتر، شافر
- برترين گلزنان جام:
کوچيس (مجارستان) 11 گل
مرلوک (آلمان غربي) 8 گل
پراسبت (اتريش) 6 گل
- تيم هاي شرکت کننده:
اتريش، آلمان غربي، بلژيک، انگلستان، فرانسه، مجارستان، ايتاليا، اسکاتلند، سوئيس، ترکيه، يوگوسلاوي، چک (اروپا)
برزيل، مکزيک، اروگوئه، شيلي (آمريکا)
کره جنوبي (آسيا)
__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#7

                      قدیمی 12-06-2013, 12:08 AM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه جام جهانی* ششمین دوره - 1958 سوئد *

ششمين دوره جام جهاني - 1958 ( سوئد )







مسابقات فوتبال جام جهاني 1958 در سوئد برگزار شد که در پايان حکم به قهرماني تيم برزيل داد.

در اين مسابقات نوجواني 17 ساله به نام "په له" گام به صحنه رقابت هاي فوتبال جهان گذاشت که نامش براي هميشه در اين رشته جاودان باقي ماند.



** جام جهاني 1958 سوئد



بعد از سوييس، نوبت سوئد بود که به عنوان ميزبان رقابت هاي جام جهاني انتخاب شود، اما اين دوره با درگذشت "ژول ريمه" بنيانگذار اين پيکارها در سن 83 سالگي همزمان شد. ريمه روز 16 اکتبر سال 1958 در پاريس چشم از جهان فروبست.
در اين جام تيم برزيل با حضور نوجواني 17 ساله به نام په له براي نخستين بار جام قهرماني را به خانه برد. په له مقابل ولز گلزني کرد، سه بار دورازه تيم فرانسه را در نيمه نهايي گشود و دو گل ديگر در بازي فينال مقابل ميزبان به ثمر رساند که برتري 5بر 2 و قهرماني را در پي داشت.
"ژوست فونتن" فرانسوي در اين مسابقات 13 گل به ثمر رساند که رکوردي بي نظير براي وي باقي ماند.



** اين جام با تلويزيون جهاني شد



براي نخستين بار تصاوير رقابت هاي جام جهاني فوتبال از طريق تلويزيون به سراسر کره خاکي مخابره شد تا مردم جهان شکوه ستارگان دنياي توپ گرد را مشاهده کنند. ستارگاني مثل کوپا، فونتن، چارلتون، ياشين، گارينشا، واوا و په له که در سن 17 سالگي شش گل از جمله دو گل در فينال زد که قهرماني را براي برزيلي ها به ارمغال آورد.



ششمين دوره رقابت هاي جام جهاني از نظر رکورد تعداد تيم هاي شرکت کننده در مرحله مقدماتي آن نيز (55 تيم) شاخص است. ديدارهاي انتخابي با شگفتي همراه بود: بلژيک، هلند، سوييس، اسپانيا، اروگوئه و مهم تر از همه ايتاليا از راهيابي به مرحله اصلي بازماندند.
مرحله نخست رقابت هاي اصلي به هواداران فوتبال امکان داد با تيم هاي جديدي مثل ولز، ايرلند شمالي، سوئد و شوروي سابق آشنا شوند.



بيش از هر چيز تيم فرانسه با مثلث طلايي خط حمله خود شامل کوپا، پانتوني و فونتن جلب توجه مي کرد. آبي پوشان فرانسه در اين جام رکوردهاي مختلفي را براي هميشه به نام خود رقم زدند. رکورد فونتن که 13 گل زد. رکورد بهترين خط حمله که 23 گل زده بود و همچنين معرفي بهترين بازيکن جام به نام ريموند کوپا.
تيم فرانسه با به ثمر رساندن 11 گل در سه ديدار از مرحله نخست، به عنوان صدرنشين گروه خود صعود کرد، اما مسير آنها در ديدار نيمه نهايي مقابل برزيل که مدعي قهرماني بود، مسدود شد.
طلايي پوشان برزيل بعد از ناکامي هاي پياپي در سال هاي 1950 و 1954 ، مصمم بودند که اين بار دچار لغزش نشوند. آنها در صدر گروه بسيار سختي قرار گرفتند که عبارت بود از اتريش (3 بر 0)، انگليس (0 بر 0) و شوروي سابق (2 بر 0).



** ستاره اي متولد شد
برزيل در ديدار مرحله يک چهارم نهايي مقابل ولز، حدود يک ساعت به در و ديوار مي زد تا اين که مهارت فوق العاده نوجوان 17 ساله اي به نام په له همه چيز را تغيير داد. اين اولين گل په له در جام جهاني بود. در مرحله نيمه نهايي په له در حالي که هيچ کاري از دست حريف براي مهار او ساخته نبود، تيم فرانسه را ويران کرد.
يک بار ديگر تيم برزيل به فينال راه يافت، اما اين بار مقابل سوئد. حضور در بلندترين قله مسابقات فوتبال جهان براي سوئدي ها افتخاري عظيم بود.



پيش از اين رقابت ها بحث و تبادل نظرهاي بسياري انجام شده بود تا در مورد استفاده از بازيکنان حرفه اي که در ليگ ايتاليا بازي کرده بودند، تصميم گيري شود.
سوئد که آلمان غربي مدافع عنوان قهرماني را در نيمه نهايي 3 بر 1 شکست داده بود، ثابت کرد که تيمي سيال، سازماندهي شده و منسجم است.
برزيل براي نخستين بار در رقابت هاي اين دوره از حريف عقب افتاده بود، اما زياد طول نکشيد که با گل هاي زاگالو، واوا و بالاتر از همه په له که دو گل زد، اولين قهرماني خود را در جام جهاني جشن گرفت.
"آرتور دريوري" رييس فدراسيون بين المللي فوتبال جام قهرماني را به کاپيتان طلايي پوشان برزيل يعني بليني اهدا کرد.
** برندگان جام:
قهرمان: برزيل
دوم: سوئد
سوم: فرانسه
چهارم: آلمان
** برنده کفش طلايي: ژوست فوتن از فرانسه با 13 گل



** اسطوره هاي جام جهاني 1958
- والدي پريه را ديدي (برزيل، تولد 1928، مرگ 2001)
ستاره خط مياني تيم ملي فوتبال برزيل در جام هاي جهاني 1958 و 1962 که به عنوان مربي، پرو را به يک چهارم نهايي جام جهاني 1970 رساند.



وي در 14 سالگي به دليل بيماري که نزديک بود منجر به قطع پاي راستش شود، شش ماه را روي وليچر گذراند.



- ژوست فونتن (فرانسه، تولد 1933)
انتظار مي رفت به عنوان بازيکن ذخيره در تيم ملي فرانسه حضور داشته باشد، اما در اين تيم زوج خوبي را با ريموند کوپا تشکيل داد و در تمامي مسابقات گلزني کرد تا به رکورد 13 گل دست يافت.
فونتن در مراکش متولد شد و فوتبال خود را در نيس فرانسه آغاز کرد. او با وجود سرعت و جسارتي که داشت به اندازه کافي بلند قد نبود تا در بازي هوايي موفق ظاهر شود، اما با قدرت شوت زني با پاي چپش، به يک نشانه گير خطرناک تبديل شد.
فونتن در نخستين مسابقه خود سه گل برابر پاراگوئه به ثمر رساند که پيروزي 7 بر 3 فرانسه را رقم زد. هر دو گل شکست 3 بر 2 برابر يوگوسلاوي را وارد دروازه حريف کرد و گل پيروزي فرانسه برابر اسکاتلند را به نام خود ثبت نمود.



دو گل ديگر مقابل ايرلند شمالي زد و نتيجه ديدار با برزيل را با يک گل به تساوي کشاند و در نهايت 4 گل فونتن برابر آلمان غربي در مسابقه پلي آف اين رقابت ها وي را به يکي از رکورد داران تاريخ مسابقات جام جهاني تبديل کرد.
فونتن در 20 مسابقه ملي خود براي فرانسه 27 گل به ثمر رساند و پيش از روي آوردن به تجارت، به مدت دو سال نيز هدايت اين تيم را بر عهده گرفت.



- ريموند کوپا (فرانسه، تولد 1931)
کوپا که نامش مختصر "کوپازوسکي" است فرزند يک کارگر معدن لهستاني بود که نمي خواست پا جاي پاي پدرش بگذارد.
وي که در ابتدا به دليل ديريبل هاي زياد مورد انتقاد بود، مهارت بسياري در کنترل توپ و پشت سر گذاشتن حريف داشت.
کوپا تيم رمس فرانسه را به فينال جام قهرماني اروپا رساند.
اين تيم در آن مرحله نتيجه را 4 بر 3 به رئال مادريد واگذار کرد، اما کوپا چنان عملکردي از خود به نمايش گذاشت که تيم اسپانيايي را به جذب وي واداشت.
اين بازيکن پس از 45 بازي ملي در سال 1962 از فوتبال خداحافظي کرد و به يک تاجر موفق تبديل شد.



** برترين گلزنان جام جهاني 1958
ژوست فونتن (فرانسه) 13 گل
په له (برزيل) 6 گل
هلموت ران (آلمان) 6 گل



** آيا مي دانيد؟
- براي نخستين بار در رقابت هاي سال 1958 يک مسابقه مساوي بدون گل تمام شد؛ برزيل و انگليس در دور نخست بدون گل مساوي کردند.
- جام جهاني 1958 اولين دوره اي بود که بدون حضور موسس آن يعني ژول ريمه برگزار مي شد. وي در 16 اکتبر سال 1956 در سن 83 سالگي در پاريس درگذشت.
- براي اولين بار تمامي تيم هاي بريتانيايي به جام جهاني صعود کردند. تيم هاي ولز و ايرلند شمالي که ايتاليا را شکست داد، براي نخستين بار بود که در جام جهاني حضور مي يافتند.
- شوروي سابق نيز با حضور دروازه بان افسانه اي خود "لو ياشين" نخستين جام جهاني را تجربه کرد.



- انگليس در حالي در مسابقات شرکت کرد که هشت تن از بازيکنان منچستريونايتد در فوريه 1958 در يک سانحه هوايي در مونيخ کشته شده بودند.
- برزيل در اين مسابقات با سيستم 4-2-4 و تکيه بر جناحين، شيوه جديدي از بازي را پايه گذاري کرد.
- فينال جام جهاني 1958 اولين فينالي بود که بين دو کشور از دو قاره متفاوت برگزار شد. برزيل اولين کشوري که خارج از قاره خود به قهرماني رسيد.




__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#8

                      قدیمی 12-16-2013, 01:04 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه 19 دوره جام جهانی* هفتمین دوره - 1962 شیلی*

7- شیلی 1962: انتخاب شيلي به عنوان ميزبان اين رقابت‌ها مخالفت‌هاي زيادي عليه فيفا بر انگيخت. چون شيلي از هيچ نظر توانايي برگزاري پيکارهايي مهمي چون جام جهاني و ميزباني آن را نداشت. پله در دیدار افتتاحیه مصدوم شد و جام جهانی را از دست داد. شیلی، برزیل، آرژانتین، اروگوئه، چکسلواکی، انگلیس، اتحاد جماهیر شوروی، آلمان غربی، ایتالیا، مجارستان، اسپانیا، یوگسلاوی، بلغارستان، کلمبیا، مکزیک و سوئیس در این رقابت ها حضور داشتند.

هفتمين دوره رقابت‌هاي جام جهاني شاهد برگزاري يکي از زشت‌ترين ديدارهاي تاريخ اين مسابقات بين دو تيم ايتاليا و شيلي بود که سپس "نبرد سانتياگو" نام گرفت. اين بازي با اخراج دو ايتاليايي و شکستن بيني ديگري با هوک چپ بازيکن شيليايي همراه بود. "جورجي فريني که کارت قرمز گرفته بود توسط پليس به بيرون از زمين برده شد. در جريان اين بازي پليس مجبور شد سه بار مداخله کند و يک بار هم هر دو تيم را از زمين بيرون کشيد.




در پایان این تيم برزيل بود که دومين قهرماني پياپي خود را جشن گرفت، اما اين دوره از مسابقات به خاطر برخوردهاي فيزيکي بي سابقه در آن به يادماندني شد.



پله ستاره رقابت هاي سال ‎ 1958سرانجام با تشديد مصدوميتش در مصاف با چکسلواکي کاملا نيمکت‌نشين شد. اما برزيلي‌ها با رهبري گارينشا و زاگالو در داخل زمين و با اين که کمتر از دوره قبل قدرت ويران کنندگي داشتند، توانستند به مرحله يک چهارم نهايي راه يابند.

قهرمان: برزیل
نایب قهرمان: چکسلواکی
تیم سوم: شیلی
تیم چهارم: یوگوسلاوی
آقای گل: شش بازيکن 4 گله؛ فلوريان آلبرت از مجارستان، والنتين ايوانوف از روسيه، درازن يرکوويچ از يوگسلاوي، لئونل سانچز از شيلي، واوا و گارينشا از برزيل.
__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.






ویرایش توسط ♥perspolis♥ : 12-22-2013 در ساعت 08:15 PM
♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 2 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#9

                      قدیمی 12-22-2013, 08:15 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه 19 دوره جام جهانی*هشتمین دوره-1966 انگلستان*

8- انگلستان 1966: اولین و آخرین افتخار فوتبال ملی انگلستان در عرصه ملی در همین جام جهانی 1966 رقم خورد. اینرقابتها باحضور برزیل، آرژانتین، شیلی، اروگوئه، انگلستان، ایتالیا، پرتغال، آلمانغربی، فرانسه، مجارستان، سوئیس، شوروی، بلغارستان، کره شمالی، مکزیک و اسپانیا برگزار شد. 16 تيم آفريقايى در اعتراض به قانون جديد فيفا که برنده ديدارهاى مقدماتى قاره آفريقا بايد نماينده آسيا يا اقيانوسيه را شکست دهد تا به جام جهانى راه يابد، رقابت هاى هشتمين دوره را تحريم کردند.

پله در جام جهانى 1966 نتوانست به کسب سومين قهرمانى پياپى تيم برزيل کمک کند.


اوزه بیوه با 9 گل از جمله 4 گلى که در ديدار پرتغال برابر کره شمالى به ثمر رساند، به عنوان برترين گلزن جام جهانى 1966 انتخاب شد. پرتغال در این دیدار سه بر صفر عقب افتاده بود.


گوتفريد دينست داور سوئيسى که بعد از مشورت با کمک روسى خود تصميم گرفت گل انگلستان را قبول کند، هنوز هم در خاطره علاقه مندان فوتبال جهان باقى مانده است. نام او براى هواداران انگليسى و آلمانى معناى ويژه اى دارد.

اسطوره های بسیاری در این دوره شرکت داشتند که معروف ترین آنها بابى مور (به خاطر تکل هاى به موقع و پاس هاى) جف هورست (تنها بازيکنى که توانست در يک مسابقه فينال جام جهانى، 3 گل به ثمر برساند.) و اوزه بيو داسيلوا فریرا (مهاجم موزابيکى الاصل، معروف به "يوزپلنگ سياه" که قدرت شوتزنى پاى راست او رعد آسا بود، گام هاى سريع و قدرت بدنى فوق العاده اى داشت.) بودند.




پاس مور به جف هورست در وقت اضافه فينال جام جهانى 1966 در ورزشگاه ويمبلى، گل قهرمانى انگلستان را رقم زد. مور به عنوان بهترين بازيکن اين مسابقات انتخاب شد.

انگلستان به رهبری سر الف رمزى در يک ديدار پرتنش در ورزشگاه ويمبلى، آلمان غربى را با 3 گل تاريخ ساز جف هورست و با نتيجه 2 بر 4 شکست داد و قهرمان جهان شد. اين در حاليست که هنوز هم اختلاف نظر در مورد عبور توپ از خط دروازه آلمان ادامه دارد.

کره شمالى اولين گل جام جهانى خود را با زدن گل تساوى برابر شيلى توسط "سئونگ ژين" ثبت کرد. در گروه چهارم کره شمالى با پيروزى 1 بر 0 برابر ايتاليا شگفتى آفريد. ايتاليا حذف شد و کره شمالى به عنوان نخستين تيم آسيايى به مرحله يک چهارم نهايى راه يافت.
همچنینکره شمالى، پرتغال را نيز با گل دقيقه نخست پاک سئونگ ژين شوکه کرد. اين تيم سپس 3 بر 0 جلو افتاد اما اوزه بيو 4 گل زد تا پرتغال در نهايت 5 بر 3 به پيروزى برسد.

قهرمان: انگلستان
نایب قهرمان: آلمان
تیم سوم: پرتغال
تیم چهارم: شوروی
آقای گل: اوزه بيو از پرتغال



__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.





♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 نفر از این پست تشکر کرده اند :

#10

                      قدیمی 12-25-2013, 05:18 PM
♥perspolis♥
ریش سفید انجمن
♥perspolis♥ آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jul 2012
نام حقیقی: سینا
سن: 25
محل سکونت: سنندج
ارسال ها: 18,062
تشکر: 10,909
تشکر شده 25,065 بار در 10,452 نوشته
بازیکن مورد علاقه: روبرتو کارلوس
مربی مورد علاقه: علی دایی
♥perspolis♥ is an unknown quantity at this point
پیش فرض پاسخ : تاريخچه 19 دوره جام جهانی*نهمین دوره-1970 مکزیک*

9- مکزیک 1970:نهمین دوره جام جهانی فوتبال در کشور مکزیک برگزار شد. این بازی‌ها از ۳۱ مه تا ۲۱ ژوئن ۱۹۷۰ انجام گرفت. شانزده تیم در ۳۵ بازی به مصاف هم رفتند که در نهایت برزيل، تماشايي‌ترين تيم جام ، با خط حمله بي‌نظير خود شامل جرزينيو، توستائو، پله و ريوه لينو، در نهمين دوره پيكارهاي جام جهاني سومين قهرماني را جشن گرفت. بازی‌ها در ۴ گروه برگزار شد و دو تیم اول هر گروه به مرحله دوم می‌رفتند. براي نخستين بار قانون به تيم‌ها اجازه داد بازيكنان داخل زمين را تعويض كنند و از كارت زرد و قرمز استفاده شد.

پوشش تلوزیونی کا مل این رقابت ها موجب شده بود تا برخی بازی ها راس ساعت 12 ظهر و در آفتاب سوزان مکزیک برگزار شود. همین مساله اعتراض بسیاری از تیم ها را به دنبال داشت. اين دوره از رقابت‌ها بدون نشان دادن کارت قرمز به بازیکنان به پایان رسید.

از اتفاقات به یاد ماندنی این جام باید به واکش زیبای گوردون بنکس اشاره کرد.
در مرحله گروهی، برزیل با گل جرزینهو، 1 بر صفر انگلستان را شکست داد ولی ماندگارترین لحظه آن بازی، نه گل جرزینهو بلکه واکنش استثنایی گوردون بنکس در برابر ضربه سر پله بود. پله در زندگینامه خودش در این باره چنین توضیح داده است: "جرزینهو توپ را به دست آورد و آن را ... از کوپر، بک قوی انگلستان، رد کرد و با یک پاس بلند هوایی بی‌نقص آن را برای من فرستاد. من به طرف توپ پریدم و آن را دقیقاً با ضربه سر به گوشه دروازه فرستادم، در حالی که بنکس، دروازه‌بان انگلیس، در گوشه دیگر دروازه بود. من فریاد برآوردم: گ....ل ل ل!!! ولی بنکس، مثل ماهی آزادی که آبشاری بالا می‌جهد، به هوا جهید و توانست با سر پنجه به توپ بزند، به طوری که توپ از روی تیر سقف دروازه رد شد. به نظر من این دیدنی‌ترین نجات دروازه در تمام آن دوره مسابقات، و نمایشی محال بود؛ ولی بنکس از عهده آن برآمد. در نظر من، بنکس بهترین دروازه‌بان بازی‌های 1970 بود."




این دوره را بسیاری از کارشناسان یکی از زیبا ترین دوره های تاریخ جام جهانی می نامند. بزرگترين مسابقات فوتبال در حضور تماشاگران مشتاق اين رشته برگزار شد كه عبارت بودند از انگلستان - برزيل، انگلستان - آلمان غربي و البته مهيج تر از همه ديدار نيمه نهايي ميان ايتاليا و برزيل.

فداکاری قیصر فوتبال آلمان در بازی به یاد ماندنی اش مقابل انگلستان مثال زدنی بود. تيم آلمان كه تا ۲۰ دقيقه پاياني ۲ بر صفر عقب بود، به طرز معجزه آسايي توانست سه گل به ثمر رسانده و پيروز از ميدان خارج شود، البته در وقت اضافه.
گل زیبای مولر به بنک در آن بازی


سد بزرگ آلمان ها در نیمه نهایی ایتالیا بود.در ورزشگاه نوساز آزتك كه ويژه جام جهاني ساخته شده بود، ۲ تيم در پايان ۹۰ دقيقه ۱ بر ۱ مساوي بودند، اما در لحظات بسيار نفس گير وقت اضافه، هر يك از حريفان براي دقايقي پيش مي‌افتاد.


در پایان، اين ايتاليا بود كه سرانجام با برتري ۴ بر ۳ به فينال راه يافت.


گرد مولر بمب افكن ژرمن ها يكي از مهلك‌ترين تمام‌كننده ها در تاريخ فوتبال بود. در جام جهاني ۱۹۷۰ با ۱۰ گل از جمله هت تريك مقابل بلغارستان و پرو به عنوان بهترين گلزن مسابقات انتخاب شد. وي در جريان پيروزي حساس ۳ بر ۲ آلمان برابر انگلستان در مرحله يك چهارم نهايي نيز گلزني كرد.


در ديدار نهايي تيم خسته و فرسوده لاجوردي پوشان رمقي براي مهار بازيكنان برزيل نداشت و به شكست ۴ بر ۱ تن دادند.



كارلوس آلبرتو پريه را كاپيتان طلايي پوشان، جام ژول ريمه را بالاي سر برد تا براي هميشه در كلكسيون افتخارات دنباله دار برزيل بماند. ماريو زاگالو براي اولين بار، هم به عنوان بازيكن و هم به عنوان مربي به قهرماني در جام جهاني رسيد.

پله در حالي كه اشك در چشمانش حلقه زده بود، روي دوش هم تيمي هايش دور افتخار مي‌زد. او نه تنها سومين قهرماني را تجربه مي‌كرد، بلكه براي آخرين بار در جام جهاني حضور يافته بود.

قهرمان: برزیل
نایب قهرمان: ایتالیا
تیم سوم: آلمان غربی
تیم چهارم: اروگوئه
آقای گل: گرد مولر از آلمان با ۱۰ گل
__________________

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.






ویرایش توسط ♥perspolis♥ : 12-25-2013 در ساعت 05:20 PM
♥perspolis♥ آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 2 نفر از این پست تشکر کرده اند :
پاسخ

کاربران تگ شده

ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code is فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است

انتخاب سریع یک انجمن


اکنون ساعت 09:20 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.

انجمن هواداران پرسپولیس توسط سرور مجازی گروه کامپایلر هاست و میزبانی میشود
vBulletin Optimisation by vB Optimise (Reduced on this page: MySQL 0%).