انجمن های هواداران پرسپولیس
بازگشت   انجمن های هواداران پرسپولیس > فوتبال خارجی > آرشيو بخش فوتبال خارجي > فصل 2011 - 2010
اطلاع رسانی


آخرين ارسالهاي انجمن
موضوع بسته شد
 
ابزارهای موضوع نحوه نمایش

#51

                      قدیمی 07-11-2010, 10:12 AM
Rainyboy
سرپرست تيم
Rainyboy آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 2,349
تشکر: 1,888
تشکر شده 4,160 بار در 1,883 نوشته
Rainyboy is on a distinguished road
پیش فرض پاسخ : ::: تحلیل فنی بازی های جام جهانی:::

جام جهاني نوزدهم به گام آخر رسيد


جذابيت‌هاي فينال شناور






سرانجام پس از سپري شدن حدود يك ماه پر از هيجان و انجام 63 مسابقه از جام نوزدهم، روز سرنوشت فرا رسيد تا پس از حذف بزرگاني چون انگليس، برزيل، آرژانتين و ايتاليا دو تيم مدعي اسپانيا و هلند ديدار فينال جام‌جهاني 2010 را برگزار كرده و براي نخستين بار از سال 1978 تيمي جديد فاتح اين رقابت‌ها شود. اين دو تيم با وجود نمايش‌هاي خوبي كه در ادوار گذشته اين رقابت‌ها داشته‌اند هيچگاه موفق به فتح اين تورنمنت نشده‌اند. هلندي‌ها دو بار حضور در فينال را تجربه كرده اند اما تيم رويايي آنها به رهبري يوهان كرويف در سال‌هاي 1974 و 1978 به ترتيب مغلوب آلمان و آرژانتين شدند و حالا در سومين حضور خود در ديدار نهايي به دنبال فتح جام هستند. در سوي مقابل اسپانيايي‌ها پس از فتح يورو 2008 براي نخستين بار حضور در فينال جام‌جهاني را تجربه مي‌كنند و اميدوارند همچون فرانسه كه جام‌جهاني 98 و يورو 2000 را به فاصله دو سال فتح كرد بتوانند به اين افتخار دست يابند. اين براي نخستين بار از سال 1938 خواهد بود كه نمايندگان قاره اروپا در دو دوره پياپي فاتح اين رقابت‌ها مي‌شوند.

اطمينان فن‌مارويک

از «پل»، هشت پاي پيشگوي بازي‌هاي جام جهاني گرفته تا يوهان کرايف، نماد فوتبال هلند و حتي يوآخيم لو، سرمربي ژرمن‌ها همگي قهرماني اسپانيا را در جام جهاني 2010 پيش بيني مي‌کنند. با اين حال نارنجي‌ها به نخستين قهرماني شان در جام هاي جهاني فوتبال در آفريقاي جنوبي بسيار خوشبين و اميدوار هستند. بازيکنان هلند بي‌توجه به تمامي پيش‌بيني و پيشگويي‌هاي صورت گرفته با خوشبيني تمام به ديدار ماتادورها رفته و همچنان به نخستين قهرماني شان در جام جهاني نظر دارند.
وزلي اسنايدر، فوق ستاره اين تيم پيش از بازي پاياني گفت: «ما قهرمان جهان خواهيم شد. بدون ترديد برابر اسپانيا اشتباه آلماني‌ها را نخواهيم داشت. شجاعانه بازي خواهيم کرد نه با چنان ترس و هراسي.»
اسنايدر که با پنج گل زده هم به کفش و هم توپ طلا نيم‌نگاهي دارد، درباره بازي با اسپانيا مي‌گويد: «اگر بخواهيم با ديدگاهي همانند آلماني ها به بازي با اسپانيا برويم، در آن صورت هرگز نبايد بازي را شروع کنيم. اگر چه برابر اين خط مياني قدرتمند بايد کمي عقب کشيد، با اين حال تيم ملي آلمان در عقب نشيني اش زياده روي کرد. نبايد در ميانه ميدان اجازه بدهيم تا توپ از کنترل مان خارج شود. بايد با در اختيار داشتن توپ به سرعت تيم را، راه بيندازيم. اگر اين نقشه را مورد توجه قرار بدهيم، آن وقت در بازي يکشنبه بدون ترديد جشن قهرماني خواهيم گرفت و جام قهرماني را در دستان‌مان خواهيم داشت.»
ديگر بازيکنان هلند هم تنها به جام زرين قهرماني نظر دارند. برت فن مارويک يک روز پيش از بازي پاياني جام جهاني نوزدهم فوتبال که بيش از 90 هزار تماشاگر در ورزشگاه ساکر سيتي شهر ژوهانسبورگ به تماشاي آن بازي خواهند نشست، خويشتن داري را کنار مي‌گذارد و مي گويد: «بديهي است که در هر بازي فينال تنها پاي برد در ميان است و تنها پيروزي به حساب مي‌آيد. ما پس از 32 سال دوباره در ديدار پاياني جام جهاني فوتبال حاضر هستيم و قصد داريم تا تمام هلند را خوشحال کنيم.»
آرين روبن که در کنار اسنايدر خطرناک ترين بازيکن نارنجي‌ها در آفريقاي جنوبي بوده است، ترجيح مي‌داد در فينال با آلمان و دوستان بايرن مونيخي‌اش رو به رو شود. با اين حال از نظر او اسپانيا شکست ناپذير نيست: «روشن است که اين بازي بچه گانه‌اي نيست و ما بايد در نهايت تمرکزمان باشيم. اما اکنون تنها اين هدف و اين لحظه باشکوه را زير‌نظر داريم. مي خواهيم سرانجام جام جهاني را به خانه ببريم. ترجيح مي‌دهم بد بازي كنيم و قهرمان شويم. اين كه فوتبالي زيبا ارائه دهيم اما نتيجه را واگذار كنيم به چه درد مي‌خورد؟ چند سال ديگر چه كسي مي‌گويد هلند خوب بازي كرد يا زشت. تنها نتايج است كه ثبت مي‌شود.»

پدرو: شگفت‌زده شدم

ويسنته دل‌بوسكه، سرمربي تيم ملي اسپانيا از آن دسته از مربياني به شمار مي‌آيد كه به طور معمول تغييرات بزرگي را در تيمش به وجود نمي‌آورد. او بيشتر به تركيب اوليه خود نظر دارد و تمام اعتمادش را به تيم نخستش مي‌بخشد. يكي از استثناها در تركيب اين تيم جانشيني پدرو به جاي فرناندو تورس است. تورس جام جهاني را همانند بسياري از ستارگان بزرگ دنياي فوتبال به شكلي كابوس وار سپري كرد. نكته اميدواركننده براي او اين بود كه اسپانيا با وجود افول او توانست در ديدار پاياني جام جهاني حاضر باشد. هرگاه تورس در ديدارهاي قبلي اسپانيا از زمين بيرون مي‌رفت، ماتادورها نتيجه بهتري مي‌گرفتند و در نهايت اين پدرو بود كه در ديدار نيمه‌نهايي برابر آلمان در تركيب اصلي قرار گرفت تا اسپانيا در بيشتر دقايق مسابقه برتر از حريف ظاهر شود.پدرو در اين باره گفت: بله. من هم شگفت زده شدم. همزمان بسيار خوشحال هم بودم. زماني كه در جلسه درون تيمي فهميدم كه مربي من را در تركيب اوليه تيم قرار داده است بسيار خوشحال شدم. عصبي يا دستپاچه نبودم. با اين حال همين كه بازيكن در ميدان قرار مي‌گيرد ديگر هيچ هيجاني را احساس نمي‌كند چرا كه تنها روي بازي تمركز مي‌كند.
درواقع دل بوسكه تصميم درستي گرفته بود زماني كه به اين بازيكن 22 ساله اعتماد كرد و او را در تركيب تيمش قرار داد. چرا كه پدرو به شكلي كاملا تاثيرگذار توانست وظيفه‌اش را به خوبي انجام دهد. او بايد خط دفاع آلمان را به هم مي‌ريخت و چندين بار هم در طول بازي موفق به انجام اين كار شد. سرعت او در كنار قابليت شوت زني و به‌ويژه تمام كنندگي‌اش باعث شد تا مهاجم جوان بارسلونا در پايان مسابقه با ستايش‌هاي فراواني به ويژه از سوي دل‌بوسكه روبرو شود. هر چند پدرو در بازي با آلمان موفق به بازكردن دروازه مانوئل نوير نشد.
ايكركاسياس، كاپيتان اسپانيا نيز درباره نبرد حساس مقابل هلند گفت: اين حساس‌ترين ديدار در تاريخ فوتبال اسپانياست. تا اينجاي كار عملكرد قابل قبولي داشته‌ايم اما هنوز به هيچ چيز دست پيدا نكرديم، نتيجه تمام تلاش‌هاي ما يك‌شنبه در ديدار پاياني مشخص خواهد شد. نمي‌خواهيم خودمان را از پيش برنده فرض كنيم مي‌خواهيم با تمركز كامل وارد ميدان شويم و همانند بازي‌هاي گذشته و در اختيار گرفتن ميانه ميدان نتيجه را از آن خود كنيم. فكر مي‌كنم با بازيكنان خوبي كه داريم اين كار دور از دسترس نيست.
كاسياس درباره سبك بازي هلند و فوتبال شناور اين كشور گفت: آنها دفاعي بازي نخواهند كرد. اين مسئله هم مي‌تواند خطرناك باشد و هم مي‌تواند كار را براي ما آسان‌تر كند. آنها بازيكناني در سطح تيم ما دارند كه مي‌توانند با خلاقيت خود نتيجه بازي را تغيير دهند. اما اين تيم به ستاره‌ها تكيه ندارد. كار تيمي و حركات تركيبي در ديدارهاي گذشته عامل اصلي موفقيت اين تيم بوده است.
__________________

Rainyboy آنلاین نیست.  
این کاربر برای پست مفید ازRainyboy تشکر به عمل آورده است:

#52

                      قدیمی 07-11-2010, 10:19 AM
Rainyboy
سرپرست تيم
Rainyboy آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 2,349
تشکر: 1,888
تشکر شده 4,160 بار در 1,883 نوشته
Rainyboy is on a distinguished road
پیش فرض پاسخ : ::: تحلیل فنی بازی های جام جهانی:::

مرور خاطرات ويژه هلند و اسپانيا در مسیر 76 ساله جام‌هاي جهاني


روزي روزگاري فيناليست‌ها







1934 (اسپانیا 1-1 ایتالیا):
ایتالیا میزبان رقابت‌ها بود و کمکی نبود که به آنها نشود. اسپانیا با شجاعت مقابل فاشیست‌ها ایستاد و قهرمان جام را متوقف کرد. در بازی تکراری ایتالیا با گل ماتزولا برنده شد و اسپانیا با مسابقات وداع كرد.
1950 (اسپانیا 2-2 اروگوئه): باز‌هم توقف قهرمان جام‌جهانی در برابر اسپانیا. اين تيم واقعا عالی بازی کرد و با تساوی در برابر اروگوئه آنها را وادار کرد در روز آخر برای کسب قهرمانی برزیل را در حضور 173 هزار هوادار برزیلی مغلوب کنند.
1962 (اسپانیا 1-2 برزیل): خیلی باید بدشانس باشید که درست در مرحله گروهی با فینالیست‌های همان دوره همگروه شوید. اسپانیا با برزیل و چکسلواکی همگروه بود و نتوانست از پس فینالیست‌ها بر بیاید. در روز آخر اگر آنها برزیل را شکست می‌دادند از گروه بالا می‌آمدند اما فوتبال آن روز اسپانیا در اين حد نبود. هرچند آنها بهترین فوتبال خود را ارائه دادند و برزیل به سختی 2-1 پیروز شد. جالب آنكه تا 18 دقیقه مانده با پایان بازي، نتيجه صفر- يك به نفع اسپانیا بود.
1966 (آلمان غربی 2-1 اسپانیا): توضیحات دوره قبلي در همين‌جا هم قابل استفاده است! اسپانیا با آرژانتین و آلمان در یک گروه قرار گرفته بود. دوتيمي كه در نهايت به فينال رسيدند. در روز آخر آنها باید مقابل آلمان‌‌غربی پیروز می‌شدند تا به دور بعدی صعود کنند. دراين بازي باز‌هم اسپانیا جلو افتاد اما آلمان زود ورق را برگرداند.
1978 (برزیل صفر-صفر اسپانیا): برزیل بهترین تیم آن دوره بود. آنها هیچ بازی‌ای را نباختند و فقط مقابل میزبان و اسپانیا مساوی کردند. آسنسی از بارسلونا و سانتیانا از رئال مادرید ستارگان اسپانیا در این بازی بودند. اسپانیا بازي را نبرد اما در پايان مسابقه از سوي تماشاگران به شدت تشويق شد.
1982 (اسپانیا 1 -صفر ایرلند شمالی): این بازی از این حیث خاطره‌انگیز است كه باخت با یک گل اختلاف هم اسپانیا را راهی دور بعد می‌کرد. اسپانیا در این دوره اصلا خوب نبود و از کمک داوران به اندازه كافي استفاده كرد. در این بازی هم اخراج بازیکن ایرلند لطف زیادی به آنها کرد اما اين تيم در اين دوره هیچگاه تشویق نشد.
1986 (دانمارک 1 - 5 اسپانیا): برای نخستین‌بار اسپانیا چهره یک تیم مدعی را در اين جام داشت. آنها در دور گروهی عملکرد درخور توجهی داشتند و در برابر دانمارك هم بخت زيادي براي پيروزي برايشان در نظر گرفته مي‌شد. ابتدا اين دانمارک بود كه جلو افتاد اما اسپانیا با چهار گل بوتراگوئنو ملقب به کرکس به بازی برگشت. این اولین بار بود که اسپانیا نگاه‌ها را به سمت خود معطوف می‌کرد.
1990 (بلژیک 1-2 اسپانیا): برنده این بازی در دور بعدی از رویارویی با انگلیس معاف بود.اسپانیا با گلهای میشل و گوریز جلو افتاده بود و تا سرگروهی فاصله‌ای نداشت. در آخرین دقایق بازی بلژیک صاحب یک ضربه پنالتی شد که چیفو توپ را به خارج زد. اسپانیایی‌ها یک روز رویایی را گذراندند.
1994 (اسپانیا صفر- 3سوئیس): اسپانیا یک بازی رویایی انجام داد و هیرو یکی از زیباترین گلهای تاریخ فوتبال اسپانیا را به ثمر رساند. در اواخر بازی هم لوئیس انریکه و تیکی بگریستین نتيجه را صفر- 3 کردند. تا 16 سال پس از این بازی هیچ تیمی در جام‌جهاني دروازه سوئیس را باز نکرد.
1998 (اسپانیا 6 - 1 بلغارستان): یک بازی تلخ و شیرین. شیرین از این جهت که اسپانیا قطعا نمی‌تواند این نتیجه را تکرار کند اما تلخ از آن جهت که با بازی بد نیجریه مقابل پاراگوئه و شکست آنها اسپانیا مجبور به خداحافظی از جام‌جهانی شد. وقتی کیکو پس از زدن گل ششم تيمش شادی نکرد، اشک در چشمان اسپانیایی‌ها حلقه زده بود.
2002 (اسپانیا 4-2 ایرلند): داوری عجیب به ایرلند کمک می‌کرد. در جریان بازی یک گل اسپانیا مردود اعلام شد و دو پنالتی به ضرر آنها گرفته شد. کاسیاس ستاره این بازی بود. او در جریان بازی یک ضربه و در پایان بازی هم دو ضربه پنالتی ایرلندی‌ها را مهار کرد تا سرانجام اسپانیا با پنالتی مندیتا راهی دور بعدی شود و آنجا باز هم در مقابل ناداوری امتحان پس بدهد.
2006 (اسپانیا 4-0 اوکراین): چهار گلی که اسپانيايي‌ها در این بازی زدند، در سایه فوتبال بی‌نظیر آنها قرار گرفت. گل چهارم آنها تلفیقی از تکنیک و کار تیمی بود و در زمره زیباترین گل‌های تاریخ جام‌جهانی قرار گرفت. آنها جام را مقتدرانه آغاز كردند اما در اولين بازي مرحله حذفي به فرانسه باختند.

1934: هلند در این دوره تنها یک بازی انجام داد که مقابل تیم نه چندان قدرتمند سوئیس 3-2 باخت و حذف شد.
1938 (چکسلواکی 3 - صفر هلند): صفر- 3 باختن به خودی خود فاجعه است اما اگر بدانیم هلند به تازگی در آن روزها تیمی صاحب سبک شده بود و نایب‌قهرمان را هم تا دقیقه 93 وقت‌های اضافه صفر- صفر متوقف کرده بود، شاید نظرمان عوض شود. در این جام هم هر تیم با یک باخت حذف می‌شد.
1974 (هلند 4 - صفر آرژانتین): هلند پس از 36 سال دوباره به جام جهانی برگشته بود. اسب آنها برای قهرمانی زین شده بود و در این مسیر آرژانتین بیشتر از همه زیر نعل‌های نارنجی له شد. فوتبال هلند در این بازی نمایش تمام عیاری از توتال فوتبال بود. کرویف دو گل زد و روی گل‌های کرول و جانی رپ هم موثر بود.
1978(ایتالیا 1-2 هلند): برنده این بازی راهی فینال جام‌جهانی می‌شد. البته مساوی هم می‌توانست تحت شرایطی ایتالیا را راهی فینال کند. ارنی برندتس (مربی فصل قبل راه آهن) در دقیقه 19 علاوه بر زدن گل به خودی، شریورس دروازه بان تیم را هم مصدوم کرد. در نیمه دوم برندتس و آری هان دو سوپر گل زدند تا هلند راهی فینال شود. گل آری هان تکرار‌نشدنی بود. به ویژه اینکه دروازه بان مقابل او دینو‌زوف نام داشت.
1990(انگلیس صفر-صفر هلند): هلند در آن دوره آبروریزی کرد و بی‌شباهت به فرانسه امسال نبود اما این بازی یک بازی خاص در تاریخ فوتبال محسوب می شود. آنها در اين بازي آن‌قدر به فان‌بروکلن دروازه‌بان خود پاس به عقب دادند و بازی را از تب و تاب انداختند که فیفا قانون ممنوعیت برداشتن پاس به عقب توسط دروازه بان را وضع كرد!
1994(هلند 2 - 3 برزیل): هلند در چهار بازی قبل از این دیدار چهار برد کسب کرده بود اما هیچکدام به خاطره انگیزی این بازی نبودند. آنها تا دقیقه 64 به دلیل دو اشتباه بد مدافعان 2 - صفر عقب بودند و با حذف شدن فاصله‌اي نداشتند اما برگ‌کمپ و آرون وینتر بازی را به تساوی کشاندند. هلندی‌ها باز هم با غرور بازی کردند و آن‌قدر به برانکو ضربه کاشته دادند تا او در آخرین دقایق بازی یکی از آنها را گل کرد و هلند را به خانه برگرداند.
1998(هلند 2 - 1 آرژانتین): این بازی بی‌شک تاریخی‌ترین بازی هلند در جام‌های جهانی است. شاید اگر امشب آنها قهرمان جام جهانی شوند خللی در رتبه این بازی وارد شود. کلایورت سریع هلند را پیش انداخت و کلودیو لوپز با یک گل، گل کوچکی بازی را مساوی کرد. بازی تا آخرین دقایق آکنده از حركات نمايشي بود و فقط گل نداشت تا اینکه برگ‌کمپ یک گل استثنایی زد. دی‌بوئر یک پاس بلند فرستاد، برگ کمپ کنترل کرد و با یک تو سر توپ نا‌متعارف آیالا را رد کرد و چیزی فراتر از یک سوپر گل زد. آرژانتین فرصتی برای جبران نداشت.
2006: بردن ساحل‌عاج و صربستان با گل آفساید‌، تساوی با تیم دوم آرژانتین و باختن به پرتغال در خشن‌ترین بازی تاریخ جام‌جهانی. از کدام‌یک باید به عنوان يك بازی خاطره‌انگیز ياد کرد؟
__________________

Rainyboy آنلاین نیست.  
این کاربر برای پست مفید ازRainyboy تشکر به عمل آورده است:

#53

                      قدیمی 07-11-2010, 01:47 PM
Ahmad.taj
مدير بازنشسته
Ahmad.taj آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 587
تشکر: 240
تشکر شده 1,635 بار در 504 نوشته
بازیکن مورد علاقه: بوفون*مسی
مربی مورد علاقه: لیپی*هیدینگ
Ahmad.taj is on a distinguished road
Exclamation اسپانیا: فرار از تاریخ به سوی تاریخ




سایت گل
- در سالی‌ که آبی‌ و سیاه‌ها از میلان اروپا را فتح کردند، به این باور می‌‌رسیدیم که حکم رانان جهان " فوتبال امروز" عده‌ای خواهند بود که در میدان همان عقب خواهند نشست و بدون این که کسی‌ را به وجد بیاورند ،تنها به دستآورد از نبرد فکر می‌‌کنند.

اما چه باوری دلسرد کننده! اما از وقتی‌ " خشم سرخ " در آسمانی آنجا که پر از رنگین کمان است درخشیده ، همه دلگرم شده اند، امروز هوادران بازی زیبا ، امیدوارند فرمانروایی آنانی‌ را جشن بگیرند که بی‌ محابا به دروازه حریفان حمله می برند و همه را به شوق می‌‌آورند
فکر کنم این چند خط خیلی استعاره‌ای شد،شما آنرا بگذارید به حساب عوارض تبی‌ که به آن دچارم: "تب جام جهانی‌" که آدم را به هذیان فوتبالی وا می‌‌دارد،اما راستش منظورم این بود:
برای یک طرفدار واقعی‌ فوتبال، چیزی مثل قهرمانی اینتر میلان به سر کردگی ژوزه مورینیو در لیگ قهرمانان اروپا کمتر از دلسردی نیست، اما قهرمانی تیم ملی‌ اسپانیا در جام جهانی‌ برایش یک دلخوشی بزرگ است، آن وقت می تواند باور کند که فقط " فوتبال صرفا نتیجه گرا" نیست که می‌‌تواند موفق شود که یک "فوتبال تمام عیار" هم می تواند.

فوتبال تمام عیار

در بازی نیمه پایانی جام جهانی‌، آن چه رخ داد را همه انتظار نمی‌‌کشیدند، اما دقیقا آن چیزی بود که واقع بین‌ها توقع داشتند، آنانی‌ که از پیش از بازی با تعریف و تمجید به استقبال " فوتبال تمام عیار " رفته بودند، مثل یواخیم لو ، مربی‌ تیم ملی‌ آلمان، که می‌‌دانست پیروزی خیره کننده برابر انگلستان و آرژانتین به سادگی برابر اسپانیا تکرار شدنی نیست، چون باور داشت بازیکنان " فوتبال "تمام عیار " اشتباه نمی‌‌کنند، لو فقط امید داشت شاگردانش بتوانند اسپانیایی‌ها را به اشتباه بیندازند.
اما اسپانیایی‌ها مثل همیشه ‌شان بودند، مالک توپ بودند و آن را به زیبایی به گردش در می‌‌آوردند، آن‌ها نه تنها مرتکب اشتباهی نشدند، که آلمان را به اشتباه انداختند، از همه مهمتر این بود که بر خلاف گذشته هر بار که توپ را از دست می‌‌دانند، از همان جلوی زمین به بازیکنان حریف فشار می‌‌آوردند و درگیرانه بازی می کردند، و به سختی به بازیکنان آلمان اجازه دادند که آن بازی روان و زیبای خود را به نمایش بگذارند و با ضد حمله دروازه‌شان را تهدید کنند.در حالی‌ که بازیکنان آلمان تمام توان خود را برای از بر هم زدن نقشه‌های بازی همیشگی‌ اسپانیا می‌‌کردند،غیر منتظره دروازه خود را پس از یک ضربه فرو ریخته دیدند.
اینگونه اسپانیایی‌ها به شایستگی به بازی پایانی رسیدند، و این دیگر تعجّب آور نیست که یواخیم لو بیش از پیش آنها را تحسین کند و بگوید "اسپانیا تیمی ستودنی اند،بازیکنانش خبره بازی اند و آن را در هر یک از پاس‌ها می‌‌توان دید، به سختی بتوان آن‌ها را شکست داد، بی‌ نهایت آرام و مطمئن اند... "و او پیش بینی‌ کرد " مطمئنم آن‌ها قهرمان می‌‌شوند"

اسپانیا علیه تاریخ
اما شاید لو حالامربی‌ آلمان پس از شکست تیمش برابر اسپانیا به این اطمینان رسیده باشد ، اما پس این که بازی‌های جام جهانی‌ شروع شود، و پیش از شکست اسپانیا برابر سوئیس ،آنهایی که مطمن بودند قهرمان اروپا می تواند قهرمان جهان هم شود خیلی زیاد بودند درست بر خلاف جام‌های جهانی‌ پیشین که کمتر کسی‌ حاضر بود بر سر قهرمانی اسپانیا شرط ببندد.
. پیشتر هر وقت نویسنده‌های ورزشی دست به کار می‌‌شدند تا برای معرفی حاضران در رقابت‌های بزرگ مقدمه‌ای بنویسند وقتی‌ به اسپانیا می‌‌رسیدند از سر عادت یک مشت عبارت تکراری را ردیف می‌‌کردند تا هر دو سال یک بار چنین چیزی بخوانیم " در آستانه رقابت‌های بزرگ همیشه همگان اسپانیا را یکی‌ از بخت‌های قهرمانی به شمار می‌‌آورند اما در پایان رقابت‌ها آنها مجبورند بگویند که انگار این دور دور اسپانیایی‌ها نبوده است ،حالا چرا باید آنها را باز هم بخت قهرمانی به شمار ‌بیاوریم؟ آنها زمانی‌ شگفتی ساز بوده اند اما حالا نام آنها مترادف با بزرگان ناکام است و ... "
اما این بار این مقدمه‌های تکراری برای اسپانیا قدیمی‌ شده بود و جور دیگری نوشتند و آنها را معرفی کردند، آنجور که همه باور داشتند:اسپانیا بخت نخست برای قهرمانی است : یک مدعی یک مدعی درست و حسابی ‌.
و امروز این پیشبینی‌‌ها به واقعیت خیلی نزدیک است این بار اسپانیایی ها دیگر محکوم به داشتن سرنوشتی نا‌ فرجام نیستند.

خشم سرخ
وقتی‌ یورو ۲۰۰۸ را فتح کردند، گذشته را دفن کردند و آینده‌ای تازه را بیرون کشیدند ، دیگر دست سنگین گذشته‌ها آنها را پایین نمی‌‌کشد وحالا بر بال‌های سبک آینده می‌‌نشینند که به اوج برسند، آنها دیگر از تاریخ فرار نمی‌‌کنند که می خواهند تاریخ ساز شوند.همه به "خشم سرخ" باور دارند، که در آن قدرتی‌ وحشتناک نهفته است.
چند ماه پیش و پس از این که در استاد دو فرانس اسپانیا ، فرانسه را شکست داد، تیری آنری از سر شگفتی گفت "خیلی دلنشین است که بازی‌های اسپانیا را پای تلویزیون ببینیم ، ولی‌ وقتی‌ با آنها بازی می‌کنیم همه چیز سخت می‌‌شود ، نمی‌‌شود از آنها توپ گرفت"
به سادگی مهاجم فرانسوی روش بازی اسپانیایی‌ها را با این جمله‌ها توضیح داد، بله! قدرت آنها در این نهفته است : آنها همیشه مالک توپ اند.

اقتدار بدون توپ
اما این که چگونه می‌‌توانند این گونه توپ را بین خودشان حفظ کنند، رازی‌ فاش شده است، آنها از روشی‌ منحصر به خودشان استفاده می‌‌کنند . اسپانیایی‌ها به اینجور بازی کردن می‌‌گویند :" تیکی تاکا" که یک جوری در فارسی این گونه معنی‌ می‌‌دهد :" تقه ، تقه" حتا اگر توپ‌های جابولانی با چسب هم به دستکش دروازبانان جام جهانی‌ نمی‌‌چسبد به سختی از پای بازیکنان اسپانیا جدا می شود.
این جور است که با پاس‌های زیاد توپ را با دقت و سرعت به گردش در می‌‌آورند و هیچ تیمی توان اینگونه بازی کردن را ندارد.
اما اگر تیری آنری در این جام برابر اسپانیایی‌ها قرار می‌‌گرفت باید اعتراف می‌‌کرد که آنها چیز فراتر از " تیکی تاکا " بازی می‌‌کنند، برابر آلمان نشان دادند که وقتی‌ توپ هم ندارند ، می‌‌توانند مقتدر باشند.
نگاه کنید، اسپانیایی‌ها همه چیز دارند: روح و جسم‌های آماده ، توان و اندیشه ، اما از همه مهمتر هویتی تازه دارند، هویتی خدشه نا‌ پذیر: آنها دیگر "برندگان" اند.
* * *
بردیا افشین
__________________
حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است



To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Ahmad.taj آنلاین نیست.  
این کاربر برای پست مفید ازAhmad.taj تشکر به عمل آورده است:

#54

                      قدیمی 07-11-2010, 01:56 PM
Ahmad.taj
مدير بازنشسته
Ahmad.taj آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 587
تشکر: 240
تشکر شده 1,635 بار در 504 نوشته
بازیکن مورد علاقه: بوفون*مسی
مربی مورد علاقه: لیپی*هیدینگ
Ahmad.taj is on a distinguished road
Exclamation فیلیپ لام، فان برونکهورست و راموس




دانستن اين نكته كه چهار قهرمان اخیر جام‌‌هاي‌ جهانی مدافعان کناری تهاجمی بسیار خوبی داشته‌اند، در نهايت به اين ذهنیت منجر می شود كه تيم هایی كه مدافعان كناري خوبی دارند در نهایت قهرماني جام‌جهاني 2010 را به خود اختصاص می دهند.

جورجینیو و برانکو در برزیل 1994، لیلیان تورام و بیزنته لیزارازو در فرانسه 1998، کافو و روبرتو کارلوس در برزیل 2002 و جان لوکا زامبروتا و فابیو گروسو در ایتالیای 2006 مدافعان کناری هستند كه در راه رساندن تيم‌شان به مقام قهرماني هردوره نقش انكارناپذيري داشتند. تیمی که قهرمان جام می‌شود، باید در هر پست بازیکنانی در بهترین فرم آمادگی در اختیار داشته باشد. در همین جام‌جهانی عملکرد فیلیپ لام براي تيم‌ملي كشورش فوق‌العاده بوده. مايكون و باستوس هم تا زماني كه برزيل در بازي‌ها حضور داشت از تاثيرگذارترين‌هاي تيمشان بودند اما در نقطه مقابل مدافعان كناري قدرتمندي هم بوده‌اند كه به مفتضحانه‌ترين شكل ممكن در جام حاضر شدند. باكاري سانيا و پاتريس اورا هردو از بهترين‌هاي جهان محسوب مي‌شوند؛ همينطور گلن جانسون و اشلي كول اما فرانسه و انگلستان با حضور آنها هم به موفقيت نرسيدند.

مرور دارايي‌ تيم‌هايي كه به مرحله نيمه‌نهايي رسيده‌اند در اين پست‌ها جالب است. اسپانيا با سرخيو راموس و كاپدويا چندسالي است هيچ دغدغه‌اي در كناره‌ها ندارد. هرچند اين دومدافع در اين مسابقات فروغ يورو 2008 را نداشتند. فيليپ لام و بواتنگ هم براي آلمان‌ها فوق‌العاده كار كرده‌اند اما نكته جالب در اين ميان به دو مدافع كناري هلند‌ي‌ها باز مي‌گردد. مدافعان كناري يكي از فيناليست‌هاي جام‌جهاني برخلاف تصور بسیار پرفروغ ظاهرشدند.
گريگوري فان‌درفيل جوان كه به‌عنوان مدافع راست جايگزين خالد بولاهروز شده، پس از پايان اين مسابقات قطعا آژاكس را به قصد يك تيم بزرگ اروپايي ترك خواهد كرد. فان‌برونكهورست هم در 37 سالگي و درست در شرايطي كه همه از او قطع اميد كرده بودند، زيباترين گل جام را به نام خود ثبت كرده و نقش انكارناپذيري‌ در برنامه‌هاي تدافعي و همينطور هجومي تيمش داشته است. او در چهار بازي ابتدايي جام و به علت حضور فان‌درفيل بيشتر در زمين خودي مشغول كارهاي دفاعي بود و مدافع راست جوان هلندي‌ها به جلو نفوذ مي‌كرد اما در بازي مقابل اروگوئه فان‌درفيل غايب بود و نوبت به شركت فان‌برونكهورست در فاز هجومي رسيد. كاري كه در انجام دادن آن بيشتر از سطح توقعات موفق نشان داد.

قبل از هرگونه قضاوتی در مورد اهمیت مدافعان کناری باید به این مطلب پرداخت که چرا بین موفقیت و مدافعان کناری وابستگی و ارتباط وجود دارد. نظر جکي چارلتون پس از جام جهانی 1994 در اين مورد جالب است. او مي‌گويد وقتی چهار مدافع مقابل تیمی که با روش 4-4-2 یا 3-5-2 بازی می‌کنند، مدافعان کناری بازیکنانی خواهند بود که فضای بسیار زیادی پیش روی خود خواهند داشت و طبیعتا می‌توانند بیشتر توپ را در اختیار داشته باشند اما وقتی تیم‌ها به سيستم‌هاي ديگري مثل 4-2-3-1 یا 4-3-3 روی آوردند دیگر مدافعین کناری فضای زیادی پیش روی خود نخواهند داشت. اما بال‌ها (‌وینگرها) این فضا برایشان ایجاد شد. این اتفاق مسئله را برای مدافعین کناری پیچیده کرده است. این امر به اين معنی نیست که نقش مدافعین کناری منسوخ شده اما آنها دیگر آن تأثیری که در سال‌های پیش داشته‌اند را نخواهند داشت.
اگر اینگونه بود تیم هایی مثل هلند به علت نداشتن مدافعین کناری و تهاجمی خوب نباید موفق می‌شدند اما همیشه در تورنمنت‌ها این امکان وجود دارد که تیمی که به سیستم‌های قدیمی و منسوخ روی آورده، تیم‌های دیگر را شوکه کند. چون آنها فراموش کرده‌اند كه چگونه بايد به مقابله با تاکتیک‌های قدیمی بپردازند. این کاری بود که یونان با یارگیری نفر به نفر در یورو 2004 انجام داد.
* * *

بهنام كيا
«تهران امروز»
__________________
حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است



To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Ahmad.taj آنلاین نیست.  

#55

                      قدیمی 07-13-2010, 02:47 PM
Ahmad.taj
مدير بازنشسته
Ahmad.taj آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 587
تشکر: 240
تشکر شده 1,635 بار در 504 نوشته
بازیکن مورد علاقه: بوفون*مسی
مربی مورد علاقه: لیپی*هیدینگ
Ahmad.taj is on a distinguished road
Exclamation آموزه‌هاي تاكتيكي به‌جا مانده از آفريقاي‌جنوبي




جام‌جهاني 2010 تورنمنتِ4-2-3-1 بود. این شیوه مدتی است در سطح اول باشگاهی دنیا حرف اول را می زند. شاید سیستم 4-2-3-1 در حال جانشینی با انواع مختلفی از سیستم 4-3-3 در سطح باشگاهی باشد اما فوتبال بین‌المللی این روزها یک گام عقب‌تر از بازی‌های باشگاهی به سر می‌برد و این تورنمنت آفریقای جنوبی ثابت کرد که این روند از یورو 2008 آغاز شده است.


ترکیب‌های انتخابی یک طرف ماجراست و طرز استفاده از آنها موضوعی دیگر اما آنچه در آفریقای‌جنوبی جلب‌نظر كرد، حجم وسیع استفاده از انواع سیستم‌های مرتبط با 4-2-3-1 بود. اسپانیا توانست این شیوه را در برابر آلمان‌ پیاده کند و حتي با آن به عنوان قهرماني برسد. دل‌بوسكه براي اجراي صحيح اين سيستم حتي در نهايت مجبور شد به تلاش بیهوده‌اش برای بازي دادن همزمان به فرناندو تورس و داوید ویا پايان بدهد. بدین ترتیب ژاوی كمي عقب‌تر آمد و آندرس اینیستا و پدرو به جلو متمایل شدند تا سیستمی به شکل4-2-3-1 ساخته شود، سیستمی که به نظر می‌رسد در حال شکل دادن ریشه فوتبال باشگاهی است. این شیوه دارای مدافعان کناری فوق‌العاده تهاجمی و همينطور قدرت پرس فراوان تا عمق زمین حریف است؛ مخصوصا زمانی که از فرمول بارسلونا استفاده شود.

گاهی اوقات نسبت به کمبود گل در بازی‌های اسپانیا اعتراضاتی شد، به هر حال تا پيش از اين جام هیچ تیمی نتوانسته بود با تعداد گل‌زده کمتر نسبت به آنها به فینال برسد اما شاگردان دل‌بوسكه ثابت كردند مثالی کلاسیک از تیمی هستند که ترجیح می‌دهد به جای خلق افراطی موقعیت‌ها‌ به کنترل بازی بپردازد. شاید گاهی بازی آنها با پاسکاری‌های متوالي‌شان گیج‌کننده به نظر برسد، شاید حتی این طرز بازی به گونه‌ای فرساینده خوانده شود اما حتي این سبک فرسایشی هم به شدت زیباست. آنهایی که به هلند مدرن اعتراض دارند و شيوه بازي‌شان را خیانت به Total Football مي‌دانند، شاید باید نگاهی دوباره به فینال‌هاي لیگ قهرمانان اروپا در حدفاصل سال‌های 1971 تا 1973 داشته باشند. زمانی که آژاکس تسلط استادانه خود بر رقبايش را با حفظ طولاني‌مدت توپ اعمال می‌کرد. صراحتا می‌توان گفت اگر اسپانیا با تیمی روبه‌رو می‌شد که به جای قرار دادن هشت نفر در برابر توپ به آنها حمله مي‌كرد، بدون ترديد شاهد اسپانیای تهاجمی‌تر و گلزن‌ترين می‌بودیم.

از اینجا به بعد آلمان وارد داستان می‌شود. آنها هم با سیستم4-2-3-1 در تورنمنت حاضر شدند اما با اینکه فیلیپ لام چندین بار نفوذ‌های بسيار خوبي را در بازي‌هاي مختلف انجام داد مي‌توان گفت زمینه اصلی تفكرات آنها پرداختن به امور دفاعی بود. اينجاست كه بار دیگر تعداد گل‌های زده شده فریبنده می‌شود. حجم وسیعی از ستایش‌ها و تمجیداتي که برای شیوه باز و تازه تيم يواخيم لو ارائه شد، تنها به این دلیل بود که آنها در سه بازی خود، چهار گل به رقبا زدند. آلمان در ضد حمله تيم فوق‌العاده‌اي بود و همکاری چهار شامل میروسلاو کلوزه، توماس مولر، لوکاس پودولسکی و مسعود اوزیل خیره کننده به نظر مي‌آمد اما این سبك تنها یک فوتبال واکنشی و مبتنی بر ضدحمله بود. آلمان در سه بازی خود خيلي زود به گل اولش رسيد (آنچه در برابر آرژانتین و انگلیس به واسطه اشتباهات حريف به‌دست آمد) پس از آن بود كه اين تيم از فضایی استفاده کرد که حریف در تلاش برای زدن گل تساوی پشت سرش جا گذاشته بود. انگلیس، آرژانتین و استرالیا همگی به دفاعی بی‌خردانه در برابر آنها پرداختند و شدیدا مجازات شدند.

در سه بازی دیگر اما تیم‌هاي مقابل آلمان دفاعی منظم ارائه دادند و در نتیجه خبری از گل زودهنگام و بردی آسان نبود. در بازي مقابل اسپانيا فقر ایده‌های تاکتیکی تيم لو آنقدر زياد بود که در دقایق پایانی، مدافع میانی‌شان یعنی مرتساکر به عنوان مهاجم کمکی به جلو فرستاده شد. تنها باری که می‌توانم موثر بودن اين ايده را به ياد بياورم، زمانی بود که دنیس اسمیت، سرمربي وقت ساندرلند گری بنت، مدافع بلندقدش را در ديدار مقابل آکسفورد به جلو فرستاد. البته اين اتفاق به سال 1990 باز مي‌گردد.

فوتبال مبتنی بر ضد حمله، تصویری واضح از این جام جهانی بود. این موضوع یکی از دلایلی است که خلاقیت اسپانیا در بازي‌هايش تا این اندازه مورد استقبال قرار گرفته است. احتمالا هنوز خيلي‌ زود است که این شیوه را گرایشی عمومی برای فوتبال دنیا بدانیم چرا که در سال 2004 هم به‌نظر می‌رسید دنیا به سمت و سویی مشابه می‌رود. زمانی که پورتوی خوزه مورینیو فاتح لیگ قهرمانان و یونان رهاگل قهرمان اروپا شدند اما فوتبال تهاجمی فصل بعد بلافاصله به میادین بازگشت. با در نظر گرفتن موفقیت مورینیو به همراه اینتر، شاید بتوان گفت موج خلاقانه دهه گذشته محکوم به فناست. علت مقبولیت این شیوه قابل درک است، چرا که با وجود زمان محدودی که در اختیار مربیان است، ابداع سیستم‌های پیچیده دشوار به‌نظر می‌رسد.(اسپانیا از این حقیقت بهره می‌برد که در طول چهار سال گذشته بسیاری از بازیکنانش برای یک تیم باشگاهی بازی می‌کردند و همچنين از سبک بازی مشابهی با تیم باشگاهی‌شان برخوردار بودند که تنها با تغییراتی جزئی همراه بود) پس ساده‌سازی روش‌ها برای اکثریت مربیان امري مطلوب است.

حتی برزیل هم نشانی از اتکا به ضدحمله را باخود داشت. این تیم اغلب در زمین خود قرار می‌گرفت و تنها وقتی به پرس روی می‌آورد که حریف از خط میانی عبور کرده بود. در اين زمان بود كه بلافاصله از فضای موجود پشت سر آنها استفاده می‌کرد. آنها از نوعی سیستم 4-2-3-1 غیر مستقیم استفاده می‌کردند که مزیت ويژه‌اش وارد کردن روبینیو به منطقه‌ای بود که1 - 4-2-3‌ هاي دیگر از خنثی‌کردنش عاجز بودند. با اینکه آنها در نیمه دوم بازي مقابل هلند به طرز اسفباری تسلیم شدند و سامبای برزیلی را مطلقا از یاد بردند، می‌توان گفت برزیل در طول چهار سال گذشته با فتح کوپا آمریکا و جام‌ کنفدراسیون‌ها و قرارگرفتن در رتبه اول رده‌بندی کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی، بهترین تیم جهان بوده‌ است. جای خالی رویارویی آنها و اسپانیا در این تورنمنت كاملا به چشم آمد.
و همينطور4-2-3-1 غنا كه به همراه پنج هافبک عقب کشیده و آساموا جیان به عنوان تک مهاجمی با حرکات انفجاری‌ در فضاهای خالی که انتظار صدور پاس های بلند از میانه میدان را می کشید، پاس‌هایی که نوید از راه رسیدن قدرتی تازه در سال‌های آتی را می دادند. ژاپن4-2-3-1خود را با شماره 9 کاذب اجرا کرد و با همان فقدان تاریخی‌شان در داشتن يك هافبک خلاق.

فراگیری سیستم4-2-3-1اثراتی غیرمستقیم اما اجتناب‌ناپذیر به همراه داشته است. مدافعان کناری با خصوصیات تهاجمی کمیاب‌تر شده اند. همانطور كه تفاوت بین بینش زوج‌های مدافعان کناری اسپانيا و هلند در فینال مسابقات بزرگ‌ترین تفاوت 4-2-3-1 دو تیم بود. پیش از این به نظر می‌رسید پیشرفت سیستم‌هایی با يك مهاجم مرکزی پایانی بر عصر خط دفاع سه نفره باشد چرا که دیگر نیازی به دو بازیکن یدک نبود اما امروز می‌بینیم که تیم‌ها صرفا به بقا فكر مي‌كنند.

تلاش برای کسب تساوی‌های بدون گل. این کاری بود که اروگوئه برابر فرانسه، کره‌شمالی برابر برزیل و نیوزیلند در مقابل تمام حریفانش انجام داد. سخت است باوراینکه تمام این قضایا به گونه‌ای با برد اینتر برابر بارسلونا در فصل گذشته در ارتباط نبوده باشند. بردی که ثابت کرد تیمی با بضاعت تکنیکی پایین تر (اما نه ضعيف‌تر در نظم و ابتکار) می‌تواند حملات ممتد و مداوم را تحمل کند. هلند در فينال دوشب قبل و در ديدار مقابل اسپانيا اين موضوع را ثابت كرد.
* * *
جاناتان ويلسون
«گاردين»
«تهران امروز»
__________________
حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است



To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Ahmad.taj آنلاین نیست.  

#56

                      قدیمی 07-15-2010, 08:43 PM
Ahmad.taj
مدير بازنشسته
Ahmad.taj آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 587
تشکر: 240
تشکر شده 1,635 بار در 504 نوشته
بازیکن مورد علاقه: بوفون*مسی
مربی مورد علاقه: لیپی*هیدینگ
Ahmad.taj is on a distinguished road
Exclamation نمره قبولی آسیایی‌ها در آفریقای جنوبی




«دیگر آنها زنگ تفریح تیم‌های دیگر نیستند» این اعتراف یک روزنامه نگار اروپایی است که به آفریقای جنوبی رفته است. او نمونه‌ای از کارشناسان فوتبال اروپایی است که با درخشش آسیایی‌ها در آفریقای جنوبی نظرشان نسبت به فوتبال این قاره عوض شده است.


اگر آنها توفان زرد کره شمالی در جام جهانی 66 لندن را یک جرقه می‌دانستند ولی نتایج تیم‌های آسیایی در جام جهانی 2002 و همچنین جام نوزدهم در آفریقای جنوبی نگاه‌ها را به فوتبال آسیا تغییر داده و باعث شده آنها اعتراف کنند که دیگر نباید این تیم‌ها را دست کم گرفت. در آفریقای جنوبی ژاپن و کره جنوبی با صعود به مرحله یک هشتم نهایی در بین 16 تیم برتر آسیا قرار گرفتند، استرالیا تا روز پایانی شانس صعود داشت و کره شمالی هم برخلاف بازی با پرتغال و ساحل عاج در بازی با برزیلَ، این تیم پنج ستاره را آزار داد.


ژاپن؛ بهترین آسیایی

سامورایی‌ها بهترین تیم آسیایی حاضر در آفریقای جنوبی بودند. آنها هر چند با شکست برابر پاراگوئه در یک هشتم نهایی نتوانستند از این مرحله بالاتر بروند ولی بازی‌های ژاپن در جام نوزدهم نشان داد که چشم بادامی‌های آبی‌پوش، فوتبالشان از سطح دیگر تیم‌های آسیا بالاتر رفته است. آنها به قول سرمربی‌شان «سامورایی»‌وار در آفریقای جنوبی به جنگ تیم‌های دیگر رفتند. شاگردان اوکادا در جام نوزدهم شروع توفانی داشتند. آنها در بازی اولشان کامرون را که با ساموئل اتوئو برای شگفتی به آفریقای جنوبی آمده بود با یک گل شکست دادند. در بازی دوم آنها در برابر هلند به میدان ‌رفتند. همان طور که پیش‌بینی می‌شد این شاگردان فان مارویک بودند که ژاپن را بردند تا بازی پایانی سامورایی‌ها با دانمارک جنگی برای صعود باشد. اوکادا قبل از بازی از شاگردانش خواسته بود تا با روحیه جنگجویان سامورایی برابر وایکینگ‌ها قرار بگیرند.چشم بادامی‌ها در این بازی 3 بر یک دانمارک را بردند و با 6 امتیاز از سه بازی به عنوان تیم دوم گروه پس از هلند 9 امتیازی به مرحله یک هشتم نهایی صعود کردند. این اولین صعود آنها خارج از خانه بود. ژاپنی‌ها یک بار در جام‌جهانی 2002 که به میزبانی مشترک آنها و کره جنوبی برگزار شده بود از مرحله گروهی صعود کرده بودند که در آن مرحله با باخت یک بر صفر برابر ترکیه نتوانستند به یک چهارم نهایی صعود کنند. در دومین صعود سامورایی‌ها به جمع 16 تیم برتر جام جهانی پاراگوئه حریف آنها در این مرحله بود. اوکادا سرمربی ژاپن قبل از بازی با پاراگوئه گفته بود: «هدف ژاپن صعود به مرحله نیمه نهایی است و هنوز کار ما تمام نشده است.»
رویاهای ژاپنی‌ها با شکست برابر پاراگوئه در ضربات پنالتی به پایان رسید. اوکادا پس از خداحافظی ژاپن از جام نوزدهم می‌گوید: «با بازی خوب بازیکنانم باید پاراگوئه را شکست می‌دادیم». پس از حذف ژاپن از جام جهانی آنها به گفته سرمربی شان در دوره‌های بعدی برای قهرمانی می‌آیند، آرزویی که به نظر می‌رسد بلند پروازی‌های ویژه سامورایی‌هاست. هر چند آنها دیگر امروز یک تیم قابل احترام در دنیا هستند.»

کره جنوبی: شایسته و مقتدر

مقام چهارمی آنها در جام جهانی 2002 باعث شد تا کره جنوبی تفاوت فوتبالش را با دیگر تیم‌های آسیایی به رخ همه بکشد. آنها به همراه ژاپن دو تیم آسیایی بودند که با صعود از گروهشان در بین 16 تیم برتر جام نوزدهم قرار گرفتند ولی با باخت برابر اروگوئه با جام جهانی خداحافظی کردند. کره جنوبی در افتتاحیه بازی‌هایش در آفریقای جنوبی برابر یونان به میدان رفت و در پایان این شاگردان اتوری‌هاگل بودند که با 2 گل مغلوب حریف آسیایی‌شان شدند. این برد اعتماد به نفس فوق‌العاده‌ای را به اردوی کره تزریق کرد، طوری که سرمربی کره از توانایی‌ تیمش برای شکست دادن آرژانتین صحبت کرد.
شکست 4 بر یک کره‌جنوبی در دومین بازی برابر آرژانتین صعود شاگردان هونگ میونگ مو به بازی پایانی کشیده شد. نیجریه آخرین حریف کره در بازی‌های گروهی بود که مساوی 2 -2 دو تیم پایان این بازی حکم به صعود کره‌ای‌ها به یک هشتم نهایی داد. این دومین صعود آنها به جمع 16 تیم برتر جام جهانی بود. سرمربی کره‌ هم مانند سرمربی ژاپن پس از صعود از آرزوهای بزرگش صحبت کرد: «این هدف اولیه ما بود ولی من می‌دانم بازیکنانم بی‌درنگ هدف بالاتری را برای خود تعیین خواهند کرد. آنها می‌خواهند به مرحله نیمه‌نهایی برسند.»شکست برابر اروگوئه پایان حضور شاگردان هونگ‌میونگ مو بود تا آنها با وجود بازی‌های دیدنی‌شان نتوانند از مرحله یک هشتم بالاتر بروند. صحبت‌های سرمربی کره‌پس از حذف از جام جهانی بلندپروازی‌های آنها را ثابت می‌کند. او می‌گوید: «به بازیکنانم افتخار می‌کنم ولی برای موفقیت در بازی‌های بین‌المللی باید بیشتر از این پیشرفت کنیم.»

استرالیا؛ دیر از خواب بیدار شد

کانگرورها دیگر تیم آسیایی حاضر آفریقای جنوبی بودند. آنها به جز بازی اول با آلمان در ادامه بازی‌هایشان نمایش خوبی در جام نوزدهم داشتند، هرچند در پایان با حذف در مرحله گروهی به استرالیا برگشتند. استرالیا در اولین بازی‌اش در آفریقای جنوبی هوادارانش را که به آفریقای جنوبی آمده بودند ناامید کرد. آنها 4 بر صفر به آلمان‌ باختند تا مطبوعات استرالیا خواستار اخراج پیم وربیک سرمربی هلندی تیمشان شوند. ولی از بازی دوم ورق برگشت. شاگردان وربیک با غنا یک – یک مساوی کردند و امیدهایشان برای صعود زنده شد. استرالیا در آخرین بازی در مرحله گروهی بهترین بازی‌اش را به نمایش گذاشت. آنها دو بر یک صربستان را که آلمان را شکست داده بود بردند ولی شکست سنگین بازی اولشان برابر ژرمن‌ها باعث شد آنها با وجود هم امتیاز بودن با غنا به خاطر تفاضل گل کمتر حذف شوند.

کره شمالی؛ نسیم زرد

اولین دوره حضورشان در جام جهانی به بازی‌های 66 لندن برمی‌گشت. کره‌شمالی در آن جام با بازی‌های فوق‌العاده‌اش توفان زرد لقب گرفت. آنها به آفریقای جنوبی آمده بودند تا خاطره 44 سال پیش را زنده کنند ولی نتایج کره‌شمالی در این جام نشانی از توفان نداشت و بیشتر به یک نسیم شبیه بود. کره‌شمالی در اولین بازی‌اش در آفریقای جنوبی هوادارانش را امیدوار کرد. آنها یک نیمه، تیم 5 ستاره برزیل را زمین‌گیر کردند و در پایان با نتیجه نزدیک 2 بر یک مغلوب حریف قدرشان شدند. بازی خوب کره‌ای‌ها مقابل برزیل باعث شد تا مقامات این کشور تصمیم بگیرند برای اولین‌بار بازی تیمشان در جام جهانی را به صورت مستقیم برای مردم این کشور پخش کنند اما پخش مستقیم بازی‌ها برای کره‌‌ای‌ها خوش یمن نبود و آنها در دومین بازی 7 بر صفر به پرتغال باختند. شکست 3 بر صفر برابر ساحل عاج در آخرین بازی هم اختتامیه حضور کره‌شمالی در جام نوزدهم بود تا شاگردان کیم با سرهایی رو به پایین به کشورشان برگردند.
* * *
سعید احمدیان
«جوان آنلاین»
__________________
حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است



To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Ahmad.taj آنلاین نیست.  
این کاربر برای پست مفید ازAhmad.taj تشکر به عمل آورده است:

#57

                      قدیمی 07-18-2010, 03:47 PM
Ahmad.taj
مدير بازنشسته
Ahmad.taj آواتار ها
 
تاریخ عضویت: May 2010
ارسال ها: 587
تشکر: 240
تشکر شده 1,635 بار در 504 نوشته
بازیکن مورد علاقه: بوفون*مسی
مربی مورد علاقه: لیپی*هیدینگ
Ahmad.taj is on a distinguished road
Exclamation بررسی عملكرد مربيان تيم‌هاي آسيايي در جام‌هاي جهاني




مرور عملکرد مربیان تیم های آسیایی جام‌هاي‌جهانی اين حقيقت را به اثبات مي‌رساند كه وضعيت مربيگري در فوتبال آسيا رو به پيشرفت است. نمايندگان قاره كهن با مربيان بومي خود سعي در آبروداري دارند و امروز كشورهايي مثل كره و ژاپن با همين مربيان خود را به راحتي در بين 16 تيم برتر مسابقات مي‌بينند.

امروز ديگر براي اين تيم‌ها صعود از مرحله گروهي موفقيت محسوب نمي‌شود، چون در حال پرورش مربیانی هستند که نسبت به توانايي‌هايشان ايمان دارند. در فوتبال کشور ما هم در زمينه مربيگري روزنه‌های امیدي دیده می‌شود. نمایندگان باشگاهی ایران در لیگ قهرمانان آسیا اغلب از مربیان داخلی استفاده مي‌‌کردند و همین مربیان شکست‌های سنگینی به همتایان نامدار خارجی خود تحمیل کردند. دو شكست متوالي اسكولاري در برابر منصور ابراهيم‌زاده را شايد بتوان جذاب‌ترين اتفاق مربيگري ايران در سال‌هاي اخير دانست.

- در سال 1938 اندونزی با نام هند‌شرقی هلند در جا‌م‌جهانی شرکت کرد و با ارائه یک بازی تحسین‌بر‌انگیز و فراتر از سطح آسیاي آن‌زمان،6 بر صفر به قدرت وقت فوتبال جهان یعنی مجارستان باخت. در آن زمان استفاده از مربیان خارجی مرسوم نبود اما اندونزی یک مربی هلندی به نام یوهانز فان‌ماستنبرک را روی نیمکت خود می‌دید.

- 28 سال بعد نخستین موفقیت تیم‌های آسیایی به دست آمد و کره‌شمالی تا مرحله یک‌‌چهارم نهایی جام جهانی 1966 پيش رفت. سرعت بازی آنها آنقدر اعجاب‌انگیز بود كه حتی ایتالیا هم نتوانست در برابر قدرت حملاتشان مقاوت کند. مربی کره شمالی در آن زمان میونگ‌ری‌هیون بود و سبک بازی تيمش به تیم‌های اروپای‌شرقی شباهت داشت. هرچند نقش او در موفقیت کره‌شمالی به اندازه نقش آلف رمزی در انگلیس یا هلموت‌شون در آلمان‌غربی نبود.

- در سال 1970 رژیم صهیونیستی با استفاده از بازیکنان وقت رومانی و از طریق مسابقه با رقبای آسیایی به جام‌جهانی 1970 راه یافت و بازی‌های نسبتا خوبی هم انجام داد. آنها در گروهی که دو تیم از چهار تیم برتر جام در آن قرار داشتند، مسابقه دادند و حتی در روز سوم مرحله گروهی ایتالیا، نایب‌قهرمان جام را صفر بر صفر متوقف کردند. مربی این تیم امانوئل شفر بود که مانند خیلی از بازیکنانش اصلیتی صهیونیستي نداشت.

- ایران با راه‌ يافتن به جام‌جهاني 1978 نخستین تیم آسیایی بود که پیش از بازی‌ها از نظر ساير رقبا حريف آساني تلقي نمي‌شد. آنها در بازی‌های دوستانه مقابل آرژانتین و فرانسه عالی بازی کرده بودند و همه منتظر بازی‌های خوب ایران در جام‌جهانی بودند اما در آستانه جام‌جهانی عدم تحقق وعده‌های شیرین مسئولان وقت فدراسیون باعث جنجال‌های درون تیمی شد. حشمت مهاجرانی، مربی تیم در کنترل جو چندان موفق نبود و تنها تلاش‌های اصغر شرفی کمک مربی تیم باعث شد تا اخبار به بیرون درز نکند. ایران در این دوره بازی‌هایی فراتر از سطح آسیا و البته کمتر از توان واقعي خود ارائه داد و در یکی از بهترین جام‌های جهانی به استحقاق خود نرسید. شاید اگر نیمکت تیم‌ملی در آن دوره کمی قوی‌تر بود ایران می‌توانست موفق‌تر ظاهر شود. تنها اقدام قابل ملاحظه مهاجرانی در این دوره را می‌توان بازی دادن به دانایی‌فر در مقابل اسکاتلند برای مهار آرچی گمیل دانست.

- در جام‌جهانی 1982، کویت آنچنان موفق ظاهر نشد اما در سال 1986 کره جنوبی در شرف خلق شگفتی بود. آنها می‌توانستند به دور بعدی صعود کنند اگر چو وانگ رائه دروازه خودی را در مقابل ایتالیا باز نمی‌کرد. آنها در یکی از برترین بازی‌های تاریخ فوتبال خود 3 بر2 به ایتالیا، مدافع عنوان قهرمانی باختند و از دور رقابت‌ها کنار رفتند. ضعف نیمکت این بار هم به چشم می‌‌آمد. کیم‌یونگ‌نام سرمربی آن تیم برابر بیلاردو و بیرزوت حرفی برای گفتن نداشت. در همین دوره عراق با اواریستو نمایش‌های فراتر از حد انتظار داشت. آنها از نظر بازیکن در سطح کره‌جنوبی نبودند اما تاکتیک های اواریستو باعث شد حریفان این تیم در مسلخ‌ بدی گرفتار شوند. می‌توان او را نخستین مربی موفق تیم‌های آسیایی در جام‌هاي جهاني دانست.

- روزی از سزار منوتی پرسیدند: «آیا شما برترین مربی تاریخ هستید؟» منوتی پاسخ داد: «نه، برترین مربی ناپلئون است.» خبرنگار با زيركي گفت: «اما ناپلئون که در واترلو باخت.» منوتی جواب داد:«همه مربیان یک واترلو دارند.» کیم‌هو‌کون، برترین مربی آسیایی‌ها تا قبل جام جهانی 2010 بود اما او واترلویی بسیار ساده‌تر از واترلوی ناپلئون را باخت. اين مربي بازی با آلمان، قهرمان جهان را به سختی 3 بر2 باخت و در مقابل اسپانیا در حالی که 85 دقیقه
2 بر صفر عقب بودند با یک تعویض درست بازی را مساوی کرد اما ساده‌ترین بازی ممکن مقابل بولیوی را با چینش بد نفرات صفر-صفر به پايان برد تا تيمش درعين شايستگي حذف شود. کره‌جنوبی در صورت پیروزی در این بازی می‌توانست حتی بالاتر از اسپانیا هم قرار بگیرد اما سرنوشت به شكل ديگري رقم خورد. در همین جام عربستان‌سعودی با مربیگری خورخه سولاری در گروهی که هلند و بلژیک در آن حضور داشتند به عنوان تیم دوم از گروه خود بالا آمد.

- سال 1998 جام 32 تیمی شد و آسیا چهار سهمیه گرفت. ایران، ژاپن، کره جنوبی و عربستان نمايندگان آسيا بودند كه هر چهار تيم مربی داخلی داشتند. در این جام مشخص شد آسیا شاید بتواند بازیکنانی مانند علی دایی و هیده‌توشي ناکاتا تربیت کند اما مربیان آسیایی نمی‌توانند حتی در سطح آسیا هم فوق‌العاده ظاهر شوند.عربستان، کره و ژاپن كه در گروه خود آخر شدند اما بهترین تیم‌ملی تاریخ فوتبال ایران هم به دلیل ضعف نیمکت از پس آلمان تحلیل رفته و یوگسلاوی بر نیامد و خیلی راحت سوم شد تا با وجود پيروزي تاريخي مقابل آمريكا از جام كنار برود.

- جام جهانی 2002 در آسیا برگزار شد. چین با میلوتینوویچ آبروداری کرد. کره‌جنوبی با گاس هیدینگ بهترین افتخار تاریخ آسیا را کسب کرد. ژاپن با تروسیه از گروه خود بالا آمد و تنها عربستان و مربی وطنی خود ناصر الجوهر بودند که آبروی قاره کهن را بردند. در تیم ملی کره‌جنوبی حتی دستیاران هیدینگ هم از کشورهایی مانند ایران، هلند و آمریکا بودند.

- جام‌جهانی 2006 کپی برابر اصل 1998 بود. هر چهار تیم آسیایی در گروه خود حذف شدند. البته در این بین کره‌جنوبی نسبت به سه تیم دیگر عملكرد بهتري داشت. در اين دوره نسبت به جام 98 يك تفاوت اساسي وجود داشت و آن اين بود كه هر چهار نماينده آسيا با مربيان خارجي به اين مسابقات آمده بودند.

- در جام‌جهانی 2010 ماجرا به شكل ديگري رقم خورد و فوتبال جهان براي نخستين بار مربیان آسیایی را تحسين كرد. از کره‌شمالی و نمايش كاملا سينوسي‌اش باید عبور كرد. استرالیا هم فقط از کانال آسیا به جام‌جهانی رسیده بود و هنوز نمی‌شد آنها را يك تیم كاملا آسیایی نامید اما کره‌جنوبی و ژاپن با مربيان بومي‌شان حقيقتا بی‌نظیر بودند. تاکشی اوکادا، نایب قهرمان جام را به زانو در آورده بود و اگر بد شانس نبودند می‌توانستند از هلند حداقل یک مساوی بگیرند. بازی آنها برابر دانمارک هم فوق‌العاده بود. در دور دوم هم باز هم بدشانسی نصیب آنها شد و با یک پنالتی که به ديرك دروازه خورد از دور رقابت‌ها کنار رفتند. در سوي مقابل اما نمايش كره‌ پس از پيروزي مقابل يونان با غروري بيش از حد همراه شد. غروري كه شكست سنگين مقابل آرژانتين را در پي داشت. هرچند آنها در ادامه مسابقات در حد توان شان از اعتبار فوتبال آسيا به خوبي دفاع كردند.
* * *
مهدي احمدي
«تهران امروز»
__________________
حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است



To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Ahmad.taj آنلاین نیست.  
این کاربر برای پست مفید ازAhmad.taj تشکر به عمل آورده است:
موضوع بسته شد

کاربران تگ شده

ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code is فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است

انتخاب سریع یک انجمن


اکنون ساعت 12:38 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.

انجمن هواداران پرسپولیس توسط سرور مجازی گروه کامپایلر هاست و میزبانی میشود
vBulletin Optimisation by vB Optimise (Reduced on this page: MySQL 0%).