pinbahis940

صخره تَرَک برنداشت و رفت

- نظرات : بدون نظر - بازدید [ 714 ] - دوشنبه, 12 آذر 1397

صخره تَرَک برنداشت و رفت

فضای تیم ملی بعد از جام جهانی 2006 فضای عجیبی بود. انگار همه چیز این فوتبال تمام شده و دوباره باید یکی دکمه شروع را می زد. برانکو که رفت، امیر قلعه نویی آمد. ... 5 out of 5 based on 1 ratings.
صخره تَرَک برنداشت و رفت

فضای تیم ملی بعد از جام جهانی 2006 فضای عجیبی بود. انگار همه چیز این فوتبال تمام شده و دوباره باید یکی دکمه شروع را می زد. برانکو که رفت، امیر قلعه نویی آمد. ...

ارتش سرخ دات كام :

فضای تیم ملی بعد از جام جهانی 2006 فضای عجیبی بود. انگار همه چیز این فوتبال تمام شده و دوباره باید یکی دکمه شروع را می زد. برانکو که رفت، امیر قلعه نویی آمد. خط حمله تیم ملی یک تکان بزرگ خورده بود. دیگر خبری از علی دایی نبود. او با همه انتقادهایی که شنید تا این مسابقات دوام آورد اما کمرش زیر بار پیامک های تمسخرآمیز بعد از بازی مکزیک خم شد و پیراهن ملی را بوسید و گذاشت کنار. در خط دفاع هم دو تا چهره مهم کنار رفته بودند؛ سهراب و یحیی. اینها «گنگ رفقای دایی» در تمام اردوهای قبل از جام جهانی بودند که در تنیس فوتبال های قبل از جام جهانی هیچ کس جرات بردن شان را نداشت. مثلث فوتبالیست های کله گنده صباباتری که بالاخره کنار رفتند و حالا باید تیم ملی تکانی می خورد. هم در دفاع، هم در حمله.

امیر قلعه نویی آمد اما هم زمان زیادی نداشت و هم شاید خودش اهل ریسک کردن نبود. خبری از چهره های جوان نشد. امیر به ته مانده های فهرست برانکو و چند استقلالی جفا دیده میدان داد. محمود فکری در نزدیکی وداع با فوتبال باشگاهی به تیم ملی برگشت و یکی مثل هادی شکوری که لب پرواز به آلمان خط خورده بود یک جا در فهرست پیدا کرد. از تیم 2006هم بودند مدافعانی مثل رحمان رضایی، امیر حسین صادقی و محمد نصرتی که نمی شد خط شان زد. اینها با چند چهره تازه وارد مثل هادی عقیلی و پیروز قربانی یا شیث رضایی آمده بودند تا تیم ملی بی چون و چرا به جام ملت ها برود و کار ناتمام تیم برانکو را تمام کند.

یک سال با اینها گذشت تا اینکه روز بازی با بلاروس مدافع بی مویی از روی نیمکت آمد و از شروع نیمه دوم جای هادی عقیلی را گرفت. جلال از انزلی آمده بود و بعد از درخشش در سایپا، قلعه نویی انتخابش کرد تا با تیم پرویز مظلومی به اردن برود و با تیم ب قهرمان غرب آسیا شود. قبل تر نخستین تصویری که از حسینی با لباس ملی دیده بودیم چیزی جز شکست و اندوه برای مان نداشت. بازی های آسیایی دوحه سال 2006، روزهای سیاه تعلیق، روزهایی که تیم امید در یک تورنمنت دو جور لباس پوشید و البته با سیموئز و ستاره های جوانش به جایی نرسید. سید بزرگتر آن تیم بود و حتی چهار سال بعدش هم با شاغلام مدال نگرفت که نگرفت.

سیدجلال حسینی با قلعه نویی به جام ملت های آسیا رفت. قبل از آن سید میخش را کوبیده بود و با وجود آزمایش امیر از مدافعانی مثل مجتبی شیری و جلال کاملی مفرد این جلال بود که کنار رحمان رضایی بقیه مدافعان قدیمی و جدید مدعی پوشیدن پیراهن تیم ملی را کنار زد. همان بازی اول به ازبکستان گل زد. با همان سر بی مو و متمایز از بقیه که تا سال ها بعد هر توپی در آسمان تیم ملی می آمد بعید بود سایشی با آن نداشته باشد.
سیدجلال کنار هادی عقیلی کم کم کار را دست گرفت و علی دایی که آمد جای سید تکان نخورد. واقعیت اینکه دیگر نمی شد تکانش داد. آنقدر خوب و بدون نقص بازی می کرد که رقیبی نمی شد برایش تراشید. جام جهانی 2010 می توانست نخستین مسابقات بزرگ سید باشد اما همه چیز در چهار دقیقه مانده به پایان بازی کره خراب شد. یک سال بعد در جام ملت های قطر باز هم کره، جلال و هم دسته ای هایش را از رسیدن به نیمه نهایی باز گذاشت تا تحقق آرزوهای ملی مدافع انزلی چی همچنان دوره ای طولانی تر بطلبد.

استمرار، اقتدار و قهرمانی. اینها واژه هایی بود که سال به سال جلوی نام سیدجلال ردیف می شد و کم کم صخره در حال شکل گرفتن بود. در فوتبال باشگاهی رقیب نداشت و برای سپاهان همه کار کرد و سرانجام همان کره ای که دو بار ناکامش گذاشته بود این بار پل خوشبختی اش شد. بازی بزرگ اولسان را برد و به جام جهانی رفت تا رویای بزرگش با بازی در برزیل محقق شود. شماره 4 تیم ملی در بزرگترین مسابقات و معتبرترین ویترین دنیای فوتبال. اشتباه بزرگش مقابل بوسنی را باور نمی کردیم اما خیلی نگذشت که کسی آن صحنه را به کل از ذهنش دور بریزد.

سیدجلال بعد از جام جهانی برزیل هم فوق العاده بود. یک ستون رسوخ ناپذیر که در کمال تعجب هر چه به سال های پایانی فوتبالش نزدیک می شد سفت تر و ترک نخوردنی تر به نظر می رسید. بازیکنی که چهره مصمم و رگ های بیرون زده پیشانی اش کاری کرده بود تا وقتی قرار بود شمایلی از یک مدافع واقعی جلوی چشم تان ترسیم کنید چیزی نزدیک به سید بود. شبیه به جلال، موهای کم پشتش و پیشانی بلندش؛ همانی که حالا دیگر شبیه سنگواره ها شده بود.

بعد از بازی کنار رحمان و هادی، سومین جام ملت ها را باید با یک مدافع جوان تر تجربه می کرد. اینجا هم روی بد فوتبال همه چیز را خراب کرد. یک جام دیگر که می توانست کلکسیون ملی سید را مثل ویترین افتخارات باشگاهی اش پرزرق و برق کند از دست رفته بود. بعد از آن، رویای حضور در دومین جام جهانی متوالی می توانست بزرگترین دستاورد فوتبال ملی حسینی باشد اما به یکباره همه چیز رو به افول رفت.

سید نصف بازی های مقدماتی جام جهانی را از روی نیمکت تماشا کرد یا دعوت نشد اما چه کسی می توانست باور کند در روسیه حاضر نباشد؟ 21مهر 94، بیشتر از سه سال قبل برایش در اردوی تیم ملی جشن ورود به کلوب صدتایی ها را گرفتند اما حالا بعد از سه سال او با 116بازی ملی خداحافظی می کند. سال 2018 هر چقدر که برای جلال در عرصه باشگاهی فوق العاده بود در میدان ملی یک تلخی بی پایان به نظر می رسید. قبل از اعلام فهرست نهایی و آن اتفاق تلخ آخر، سید فقط در یک نیمه از بازی های ملی سال 2018 بازی کرده بود. یک نیمه جلوی بچه های زیر 23سال ازبکستان در تهران. آخرین تصویری که از او با پیراهن سرخ تیم ملی سراغ داریم تصویر گنگی است که در همهمه خط خوردن سید در آستانه جام جهانی گم شده اما یازده سال مقاومت، فداکاری، سختکوشی و جانفشانی های جلال را در قلب دفاع تیم ملی فراموش نخواهیم کرد.

امروز او به عنوان یکی از معدود بازیکنانی که در باشگاه صدتایی های تیم ملی حضور دارند از فوتبال ملی کنار می رود. درست مثل دیگر بزرگان تیم ملی بدون بازی خداحافظی با کلی حرف و حدیث و حاشیه. اینکه چه شد که جلال به جام جهانی نرفت مثل یک راز سر به مهر پیش خودش و کی روش می ماند اما تا سال ها بعد هر بار به پیراهن شماره 4 تیم ملی زل بزنیم یک نام بیشتر از همه جلوی چشم مان می آید. همانی که چهره اش بیشتر از تمام مهره های تدافعی این یازده سال شبیه مدافعانی بود که القابی مثل صخره، دیوار یا سیم خاردار برازنده شان بود.


مرتبط با موضوع

تبلیغات
pinbahis720

نظرسنجی

بهترین بازیکن پرسپولیس برابر پارس جنوبی چه کسی بود؟

نتیجه بازی ها

بازی قبلی
بازی بعدی
پرسپولیس
پرسپولیس
-
پدیده
پدیده
ورزشگاه : آزادی
داور مسابقه : ؟؟؟
چهارشنبه, 11 بهمن 1396 / ساعت : 00:00
پرسپولیس
پرسپولیس
3 - 1
پارس جم
پارس جم
ورزشگاه : آزادی
داور مسابقه : رضا کرمانشاهی
جمعه, 23 آذر 1397 / ساعت : 16:15

گلزنان برتر پرسپولیس

علی علیپور
# نام بازیکن تعداد گل
1علی علیپور7
2کمال کامیابی نیا2
3سیامک نعمتی2
4شجاع خلیل زاده2

گالری تصاویر

Copyright © 2006 - 2018 by arteshesorkh.com.All Right Reserved.
:: طراحی سایت و بهینه سازی وب سایت توسط پارس میهن