betabad

به یاد آن شال سرخ رنگ...

- نظرات : 3 اظهار نظر - بازدید [ 1518 ] - چهارشنبه, 5 دی 1397

به یاد آن شال سرخ رنگ...

«مردی با شالی به رنگ پیراهن تیمش». این تصویری است که علاقمندان به فوتبال در ایران در سال های اخیر به دفعات آن را در استادیوم های ایران دیده اند. مثلا برانکو ب... 5 out of 5 based on 7 ratings.
به یاد آن شال سرخ رنگ...

«مردی با شالی به رنگ پیراهن تیمش». این تصویری است که علاقمندان به فوتبال در ایران در سال های اخیر به دفعات آن را در استادیوم های ایران دیده اند. مثلا برانکو ب...

ارتش سرخ دات كام :

 «مردی با شالی به رنگ پیراهن تیمش». این تصویری است که علاقمندان به فوتبال در ایران در سال های اخیر به دفعات آن را در استادیوم های ایران دیده اند. مثلا برانکو با شال قرمز رنگش. وینفرد شفر با شال آبی رنگش. رسول خطیبی و تونی اولیویرا با شال قرمز تراکتورسازی. کمی دورتر وینگو بگوویچ که با پرسپولیس شروعی طوفانی در لیگ برتر داشت با چرخاندن شال قرمز در ورزشگاه آزادی از هواداران پرسپولیس دلبری می کرد. اما قدیمی ترهای فوتبال ایران حتما به یاد دارند یک کروات دیگر چند سال پیش از همه این کار را در ورزشگاه آزادی انجام داد و هواداران پرسپولیس را به وجد آورد. استانکو پوکله پوویچ سرمربی سال های 1375 و 1376 پرسپولیس بامداد دوشنبه در شهر زداگاهش یعنی اشپیلت درگذشت. او بود که شال چرخاندن را در ورزشگاه های ایران باب کرد. استانکو مدت ها بود با بیماری دیابت دست و پنجه نرم می کرد. شهریور ماه سال 1396 بود که به دلیل عفونت حاد، پزشکان ناچار شدند یکی از پاهای او را قطع کنند. بیماری او در این مدت پیشرفت کرد و سرانجام پیرمرد کروات را تسلیم کرد.استانکو مدت طولانی در ایران نبود. برخی هموطنان او مثل بگوویچ، لوکا بوناچیچ، برانکو و زلاتان ایوانکوویچ و زلاتکو کرانچار مدت زمان بیشتری را در ایران ماندند. اما منهای برانکو هیچ کدام نتوانستند به اندازه استانکو این قدر تاثیرگذار و البته  خاطره ساز باشند. مرور دوران حضور استانکو در ایران و خاطراتی که او ساخت قطعا برای هواداران فوتبال دلپذیر و خوشایند است.

شروع بد؛ ترکمنستان ایران را حذف کرد

استانکو برای اولین بار برای هدایت تیم ملی وارد ایران شد. او مدتی پیش از شروع بازی های آسیایی 1994 هیروشیما سرمربی ایران شد. در این دوره امیر عابدینی رئیس فدراسیون فوتبال ایران بود. انتصاب استانکو به سرمربیگری تیم ملی سر و صدای زیادی درست کرد. چرا که او جایگزین علی پروینی شد که از سال 1368 تا 1373 سرمربی تیم ملی بود. این اتفاق درست بعد از ناکامی ایران در راه رسیدن به جام جهانی 1994 رخ داد و طبیعتا انتظارها از استانکو زیاد بود. اما داستان برای او و تیم اصلا خوب پیش نرفت. ایران در گروه A این مسابقات با تیم های چین، ترکمنستان، بحرین و یمن همگروه شده بود که انصافا گروه خوبی به نظر می رسید. شروع ایران اما غیر منتظره و حاوی یک اتفاق تلخ بود. بحرین در اولین بازی مقابل ایران با یک بازی بسته و تاخیری موفق شد به تساوی بدون گل برسد. اما اتفاق بدتر این بازی، مصدومیت تلخ علی دایی روی خطای وحشتناک دروازه بان بحرینی بود. خطایی که باعث پارگی طحال دایی و کنار رفتن او از ادامه مسابقات شد. آن روزها دایی در اوج قرار داشت و امید اول ایران در این مسابقات به حساب می آمد. اما غیبتش تاثیر عمیقی روی تیم ملی گذاشت. مهر ه های جانشین به هیچ وجه در حدی نبودند که بتوانند جای دایی را پر کنند. ایران در بازی دوم مقابل ترکمنستان هم نمایش ضعیفی داشت و مقابل ترکمنستان با تساوی یک بر یک متوقف شد. با این تساوی فشار انتقادها روی استانکو بیشتر شد. در بازی سوم اتفاق بدتری افتاد و تیم ملی با یک گل مغلوب رقیب اصلی اش در گروه یعنی چین شد. با این نتایج بازی روز آخر ایران در مقابل یمن تشریفاتی شد. پیروزی 4 بر یک مقابل این تیم فقط توانست عدد صفر را از ستون پیروزی های ایران در جدول این مسابقات بردارد. انتقادها از استانکو وقتی بیشتر شد که تیم ترکمنستان به عنوان تیم دوم گروه صعود کرد و این دستمایه ای شد برای کوبیدن مرد کروات. این یکی از ضعیف ترین عملکردهای ایران در همه ادوار مسابقات آسیایی تا آن روز بود. رئیس فدراسیون چاره را در برکناری زودهنگام استانکو دید. به این ترتیب استانکو با فقط 4 بار نشستن روی نیمکت، تیم ملی را ترک کرد. تیم ملی تا دو سال بعد از آن مسابقه رسمی نداشت و در ابتدای سال 1375 محمد مایلی کهن سرمربی تیم ملی شد.


پایه گذاری 1-6-3 در پرسپولیس
بعد از برکناری استانکو از سرمربیگری تیم ملی، امیر عابدینی که همزمان مدیرعامل پرسپولیس و رئیس فدراسیون فوتبال بود استانکو را به پرسپولیس آورد. این اتفاق بعد از آن افتاد که پس از رفتن علی پروین از تیم ملی و پرسپولیس نتوانست به اوج برگردد. بعد از پروین محمد پنجعلی، ولادیسلاو بگوویچ، حمید درخشان و هانس یورگن گده روی نیمکت پرسپولیس نشستند اما نتوانستند پرسپولیس را به موفقیت قابل ذکری برسانند. در ابتدا و به خاطر نتایج ضعیفی که استانکو در تیم ملی گرفته بود هواداران پرسپولیس نسبت به این تغییر خوش بین نبودند. اما استانکو آرام آرام تغییراتی در پرسپولیس ایجاد کرد که در نهایت منجر به انقلابی بزرگ در پرسپولیس و سبک بازی این تیم شد. سرمربی کروات در تصمیمی عجیب سیستم 1-6-3 را برای تیمش انتخاب کرد. سیستمی عجیب و ناشناخته که اجرایش در ایران سخت بود و نیاز به زمان داشت. به همین دلیل اغلب بازی های پرسپولیس در فصل حضور استانکو بسیار کم گل و بی هیجان از آب درآمد. تقریبا همه بردهای پرسپولیس در این فصل یک بر صفر بود. «بهمن» قدرت نوظهور آن سال ها تا هفته های میانی نیم فصل دوم از همه پیشی گرفته بود و از نزدیک ترین رقیبش یعنی پرسپولیس 13 امتیاز بیشتر داشت. اما ناگهان دوره سقوط بهمن شروع شد. پرسپولیس هم به همان بردهای ناپلئونی اش ادامه داد و آرام آرام به بهمن نزدیک شد. معجزه جایی رخ داد که با سقوط غیر قابل باور بهمن، پرسپولیس یک هفته مانده به پایان لیگ، در تبریز با تک گل محمود شافعی ماشین سازی را شکست داد و قهرمان جام آزادگان شد. پرسپولیس در 30 بازی آن فصل فقط 33 گل زد و با این تعداد گل قهرمانی را به دست آورد. شکل بازی های پرسپولیس در این فصل اگرچه جذاب نبود اما آن قهرمانی حماسی باعث شد هواداران پرسپولیس به این مربی و برنامه هایش اعتماد کنند. البته درباره این فصل حرف و حدیث هایی هم به وجود آمد. مثلا گفته می شد مدیر عامل وقت پرسپولیس برای قهرمان شدن تیمش با مدیران فدراسیون لابی کرده بود. قصه فصل دوم استانکو اما فرق می کرد. پرسپولیس علاوه بر استحکام دفاعی خوبی که به دست آورده بود در فاز هجومی هم قدرتمندتر شده بود. جذب بازیکنانی مثل ادموند بزیک، مهرداد میناوند و مهدی مهدوی کیا باعث شده بود پرسپولیس هم زیباتر از فصل بازی کند و هم بیشتر گل بزند. رقیب اصلی پرسپولیس در این فصل باز هم بهمن بود. اما این بار بهمن از همان ابتدای فصل از پرسپولیس عقب ماند و هرچه تلاش کرد نتوانست به صدر جدول برسد. در نهایت پرسپولیس با کسب 59 امتیاز قهرمان شد. در این فصل پرسپولیس 52 گل زد که این عدد رشد چشمگیری نسبت به فصل قبل داشت. پرسپولیس آن فصل یکی از پرستاره ترین های تاریخ بود. عابدزاده در دروازه بازی می کرد. رهبری فرد، پیروانی، سعداوی، محرمی، میناوند، باقری، مهدوی کیا، دایی، ترابیان و فرشاد پیوس تعدادی از ستاره های پرسپولیس بودند. دو قهرمانی متوالی در لیگ آزادگان پرسپولیسی ها را روی ابرها برده بود. آن ها بعد از چند سالی که با علی پروین به طور متوالی قهرمان جام باشگاه های تهران شده بودند، دیگر تجربه قهرمانی متوالی را نداشتند. اما با تدابیر و برنامه ها و البته تاکتیک جذاب استانکو این اتفاق باز هم افتاد و پرسپولیس بعد از سال ها خودش را به عنوان ابرقدرت فوتبال ایران معرفی کرد.

شیرین ترین خاطره ها؛ آلیما و دربی
دوران حضور استانکو در پرسپولیس دوران موفقی بود و هواداران پرسپولیس از آن روزها خاطرات خوبی به یاد دارند. اما بدون شک دو روز و دو بازی هرگز از یاد آن ها نخواهد رفت. پرسپولیس از سال 1368 موفق نشده بود استقلال را شکست بدهد و این مساله به شدت قرمزها را آزار می داد. هفت سال ناکامی در مقابل استقلال باعث شده بود طرفداران پرسپولیس در مقابل هواداران رقیب حرفی برای گفتن نداشته باشند. اما طلسم بالاخره شکست. روز 27 مهر 1375 دربی رفت لیگ آزادگان برگزار شد. بازی تا دقایق پایانی علیرغم برتری محسوس پرسپولیس بدون گل دنبال می شدد. در دقیقه 87 رضا شاهرودی یک توژ مواج خوب را به داخل محوطه جریمه استقلال فرستاد. مهدی مهدی کیا با قامت نه چندان بلندش توپ را با سر برای ادموند بزیک فرستاد. بزیک هم که پشت به دروازه بود چرخید و با یک ضربه آرام و دقیق توپ را به گل تبدیل کرد. بازی با همان یک گل به سود پرسپولیس تمام شد. این برد اولین برد پرسپولیس در دربی بعد از 7 سال بود که به لطف رهبری هوشمندانه استانکو، ترکیب خوب او و بازی خوب شاگردانش به دست آمد. خاطره دوم اما بسیار هیجان انگیزتر است. پرسپولیس به خاطر قهرمانی در سال 1374 به جام باشگاه های آسیا راه پیدا کرده بود. اما شیوه برگزاری مسابقات به شکلی بود که تیم ها باید برای حضور در مرحله گروهی یک بازی پلی آف برگزار می کردند. حریف پرسپولیس در این مرحله تیم آلیمای قزاقستان بود. پرسپولیس در بازی رفت با نتیجه عجیب 3 بر صفر شکست خورده بود و برای رسیدن به مرحله پایانی مسابقات باید آن شکست را جبران می کرد. روز 9 شهریور 1375 بازی برگشت برگزار شد و تیم استانکو موفق شد در یک بازی هیجان انگیز و به یاد ماندنی با 5 گل حریف قزاقش را شکست بدهد و به مرحله گروهی صعود کند. این بازی، یکی از کامبک های تاریخی پرسپولیس است که در ماه های اخیر و به سبب موفقیت پرسپولیس در فصل 2018 لیگ قهرمانان آسیا بارها از آن یاد شد. در آن فصل از جام باشگاه های آسیا پرسپولیس نتایج خوبی گرفت و در نهایت به مقام سومی قاره کهن رسید. پرسپولیس در مرحله گروهی آن مسابقات با تیم های الزورا عراق، النصر عربستان و الریان قسر همگروه بود. بازی های این گروه به صورت متمرکز در قطر برگزار می شد. پرسپولیس با 7 امتیاز صدرنشین گروه شد و به نیمه نهایی صعود کرد. بازی های نیمه نهایی و فینال هم در مالزی برگزار شد. تیم خوب استانکو در نیمه نهایی در یک روز تلخ با نتیجه 3 بر یک مغلوب پوهانگ استیلرز کره جنوبی شد و به دیدار رده بندی رفت. در بازی رده بندی اما پرسپولیس جبران کرد و با نتیجه 4 بر یک الزورا عراق را شکست داد و سوم شد. این فصل یکی از موفق ترین فصل های پرسپولیس در آسیا بود.


فرشاد آقای گل؛ تنها حاشیه استانکو
استانکو به سبب اعتمادی که باشگاه و هواداران به او پیدا کرده بودند با قاطعیت تصمیم می گرفت و به همین دلیل دوران او حاشیه چندانی نداشت. تنها اتفاقی که می شود از آن به عنوان حاشیه استانکو در پرسپولیس یاد کرد ماجرای اختلاف نظرش با فرشاد پیوس بود. پیوس قبل از آمدن استانکو همان گلزن بی نظیر و بی رقیبی بود که روی سکوها محبوبیت بالایی داشت. او در تیم یورگن گده هم مهاجم اول پرسپولیس بود. اما وقتی استانکو در نیم فصل جایگزین گده شد سیستم 1-6-3 را پیاده کرد. در این سیستم جایی برای فرشاد آقای گل نبود. مهاجم نوک پرسپولیس در این فصل علی دایی و در فصل بعدی ادموند بزیک بود. فرشاد کاملا از ترکیب بیرون رفته بود و گاهی به عنوان ییک از دو مهاجم کناری یا حتی هافبک پشت مهاجمان بازی می کرد. اما او این وضعیت را دوست نداشت. به همین دلیل با استانکو به مشکل خورد و یک روز با عصبانیت شدید گفت: «تا وقتی که استانکو در پرسپولیس باشد دیگر در این تیم بازی نمی کنم.» استانکو چند هفته مانده به پایان لیگ سال 1375 و بعد از اینکه قهرمانی پرسپولیس قطعی شد از پرسپولیس رفت. فرشاد هم در بازی دربی که با برتری 3 بر صفر پرسپولیس تمام شد از فوتبال خداحافظی کرد. اما چند سال بعد اعتراف کرد که درگیری اش با استانکو اشتباه بوده و این را زمانی فهمیده که خودش مربی گری کرده است. این تنها اتفاقی که بود که باعث شد پرسپولیس استانکو در مقاطعی دچار حاشیه و اختلاف شود.

سال های پایانی؛ بیماری و انزوا

استانکو بعد از این که از پرسپولیس رفت در چند باشگاه مطرح و درجه یک اروپای شرقی فعالیت کرد و به موفقیت هایی هم دست پیدا کرد. اما بازگشت دوباره اش به ایران چیزی جز ناکامی برایش نداشت. او در دو مقطع سرمربیگری سپاهان را پذیرفت و یک بار هم به داماش گیلان رفت. اما نه خودش استانکوی چند سال قبل بود و نه داماش و سپاهان شباهتی به پرسپولیس مقتدر سال های 74 و 75 داشتند. او در بازگشت به کرواسی دوباره هدایت هایدوک اشپیلت تیم قدیمی و مطرح کشورش را بر عهده گرفت و تعدادی جام گرفت. تا همین 3 سال پیش هم مربی هایدوک بود. اما پیشرفت بیماری اجازه ادامه فعالیت را از او گرفت. او چند سال اخیر را به توصیخ پزشکان به استراحت پرداخت و به همین دلیل این سال ها در انزوا گذشت. گاهی هم خبر تلخی مثل قطع پایش دل هواداران فوتبال در ایران را به درد می آورد. اما هواداران پرسپولیس ترجیح می دهند او را با همان شال سرخ رنگش به یاد بیاورند. شالی که تبدیل به نماد احیای پرسپولیس در سال های پایانی دهه هفتاد شد.

*ناصر نامدار

مرتبط با موضوع

چيدمان به ترتيب :
  • رادوین پرسپولیسی قشقایی
    رادوین پرسپولیسی قشقایی :
    روحت شاد مرد بزرگ و دوست داشتنی ارتش سرخ...
  • omid 110
    omid 110 :
    پرسپولیس سال1375 با 6امتیاز صدر نشین گروه شد...الزورا و الریان رو شکست داد و مقابل النص عربستان 3/2 شکست خورد..بازی اخر با الریان قطر بود که خداداد عزیزی گل برتری رو زد و پرسپولیس صعود کرد..
  • omid 110
    omid 110 :
    روحش شاد.........بدون هیچ ادعایی اینهمه برای تیم کار کرد..

نظرسنجی

بهترین بازیکن پرسپولیس در سال 97 کدام بازیکن بود؟

نتیجه بازی ها

بازی قبلی
بازی بعدی
پرسپولیس
پرسپولیس
-
استقلال
استقلال
ورزشگاه : آزادی
داور مسابقه : ؟؟؟
شنبه, 10 فروردین 1398 / ساعت : 16:00
سپیدرود
سپیدرود
1 - 3
پرسپولیس
پرسپولیس
ورزشگاه : سردار جنگل
داور مسابقه : حسین زرگر
شنبه, 25 اسفند 1397 / ساعت : 16:30

گلزنان برتر پرسپولیس

علی علیپور
# نام بازیکن تعداد گل
1علی علیپور11
2سیامک نعمتی4
3کمال کامیابی نیا3
4شجاع خلیل زاده2

گالری تصاویر

Copyright © 2006 - 2019 by arteshesorkh.com.All Right Reserved.
:: طراحی سایت و بهینه سازی وب سایت توسط پارس میهن