24 ساعت جهنمی

- نظرات : بدون نظر - بازدید [ 742 ] - 7 روز پیش

24 ساعت جهنمی

نیمه دوم بازی که شروع شد بعد از چند دقیقه دیگر روی پا بند نبودیم. در مقابل محمود فکری جوگیر شده که دیاباته را وارد زمین کرده بود، پرسپولیس یحیی دیگر می ‍دانست... 4 out of 5 based on 3 ratings.
24 ساعت جهنمی

نیمه دوم بازی که شروع شد بعد از چند دقیقه دیگر روی پا بند نبودیم. در مقابل محمود فکری جوگیر شده که دیاباته را وارد زمین کرده بود، پرسپولیس یحیی دیگر می ‍دانست...

ارتش سرخ دات كام :

نیمه دوم بازی که شروع شد بعد از چند دقیقه دیگر روی پا بند نبودیم. در مقابل محمود فکری جوگیر شده که دیاباته را وارد زمین کرده بود، پرسپولیس یحیی دیگر می ‍دانست باید چه کند. یک پارچه آتش بودند. پرسپولیس که گل دوم را زد با خودمان گفتیم. نتیجه هر چه می خواهد بشود. این پرسپولیس از بازی بعد، رحم نمی کند. نمایش پرسپولیس به شکلی بود که دوست و دشمن بر این باور بودند ولی ناگهان اوضاع و احوال به شکل دیگری شد. آتش زیر خاکستر شعله ور شد و حالا کسی نمی داند که چه می شود. حتی اگر در زمان مطالعه این مطلب، رسول پناه از پرسپولیس رفته باشد، این پایان ماجرا نخواهد بود. این داستان در جای دیگری، به شکل دیگری ادامه پیدا خواهد کرد.

*تصمیم قبلی برای خروج از زیر خاکستر
بازی که تمام می شود پرسپولیسی ها مغموم هستند و استقلالی ها شاد. همین مساله واقعیت بازی را آشکار می کند. این یعنی برتری پرسپولیس. نکته ای که از آصفی عضو هیات مدیره استقلال گرفته تا الکساندر نوری که در آلمان مربیگری می کند به آن اعتراف می کند. بنا بر رسمی که وجود دارد سرمربیان برابر دوربین قرار می گیرند. یحیی از تضعیف عمدی پرسپولیس برای عدم قهرمانی در آسیا سخن می گوید. گزارشگر توضیح بیشتر می خواهد. به شکلی پافشاری می کند که گویی از قبل آمادگی داشت. یحیی خیلی مقاومت نمی کند. او از قبل حرف هایش را آماده کرده بود تا در کنفرانس خبری بعد از بازی مطرح کند و حالا چند دقیقه زودتر فرقی نمی کرد. محمود فکری البته قند دردلش آب می ‍شود که فقط او نیست که با هیات مدیره مشکل دارد.

یحیی از فهرست بلند و بالایی که هواداران و رسانه ها ترسیم کرده بودند، روی سر لیست این فهرست انگشت می گذارد.

*فرصت های از دست رفته، گل هایی که وارد دروازه پرسپولیس می شود
این فقط تیم پرسپولیس نیست که فرصت های خیلی خوب را از دست می دهد تا بعد با وارد شدن توپ ها به دروازه اش حسرت بخورد. از حسرت فینال آسیا تا حسرت دربی.

گاهی تعویض ها می توانند نجات بخش باشند. مثلا وقتی به تعبیر یحیی تیم عقب می کشد، می توانی با یک نفر مثل عالیشاه چند نفر از تیم رقیب را هم عقب نگه داری. یا با تعویض های لحظات پایانی بازی را از حرکت بیندازی تا تیم حریف که روی 18 قدم خیمه زده است، برای چند لحظه متوقف شود.

در بخش مدیریت هم غیر از این نیست. شاید یک مدیرعامل کاریزماتیک می توانست جلوی این اتفاقات را بگیرد. مساله ای که در نقدهای مطرح شده به آن بر می خوریم ولی مساله این است که بالاخره خود مدیرعامل زیر مجموعه هیات مدیره است. پرسپولیس در بخش هیات مدیره هم با فرصت های از دست رفته روبروست که باعث دریافت گل های متعددی شده است. از این منظر باید به عملکرد وزارت ورزش و جوانان نیز پرداخت. عملکردی که باعث شده است تا بعضی هواداران بر این باور اصرار کنند . نه این که مسعود سلطانی فر نتواند اوضاع را درست کند بلکه شاید، وضعیت موجود، همان است که باید باشد.

یحیی بعد از اظهار نظری که در پی فینال آسیا داشت. آرام گرفت ولی این آرامش به معنای حل و فصل مسایل نبود. همه این مساله را می دانستند ولی او با این فرض سکوت کرده بود که بعد از آرامش نسبی، رسول ‎پناه و شاید رغبتی بروند به گونه ای که افکار عمومی نگوید که وزارت تسلیم خواسته گل محمدی شده است. شاید روزهای قبل از دربی، بهترین فرصت برای چنین اقدامی بود. تا به تعبیری دیگر بهانه ای هم برای به وجود آمدن این وضعیت وجود نداشته باشد، اما به هر روی تصمیم بزرگان غیر از این بود و حالا خود و پرسپولیس را در وضعیت نشسته بر ارّه قرار دادند.

*نه ضربانش بالا بود و نه آدرنالین
حالا کار مشکل شده است. اگر واقعا اراده بر این استوار باشد که اوضاع پرسپولیس آرام بگیرد. یحیی به کنفرانس خبری رفت و صحبت های خود در تلویزیون را مورد تاکید قرار داد تا جایی برای این بحث باقی نماند که در آن لحظات، ضربات و آدرنالینش بالا بود و حرف هایی زد. او درست یا غلط از قبل حرف هایش را سبک و سنگین کرده بود و دقیقا با علم و آگاهی مواضع خود را مطرح کرد. این اتفاق برای اولین بار هم روی نداد. قبل از این نیز به همین تندی موضع گیری کرده بود. زمانی که حتی از عبارت دروغگو استفاده کرده بود. با این وجود بعد از یک ملاقات اعلام شد همه چیز حل شده است و یک سوءتفاهم پیش آمده است. البته شاید این رفتار برای ما که در ورزش هستیم عجیب باشد وگرنه سیاسیون عادت دارند که بعد از بدترین جدال ها با هم کنار بیایند.

*وزارت کدام فرمول را برای خروج از بن بست انتخاب می کند
سوال این است که حالا وزارت ورزش و جوانان به عنوان متولی امور پرسپولیس با این وضعیت چه خواهد کرد؟ اگر به حرف یحیی گردن بنهد، نه تنها خود را زیر سوال می برد که یک بدعت برای پرسپولیس باقی می گذارد. بدعتی که در طولانی مدت به مصلحت پرسپولیس نیست. همان طور که وقتی چند بازیکن تصمیم به تغییر مربی می گیرند هیچ کس توصیه نمی کند که به خواسته آن ها گردن نهاده شود.

از سوی دیگر اگر این کار انجام نشود که وزارت خود و دولت را برابر هواداران پرسپولیس قرار داده است و مصلحت امروز پرسپولیس باید قربانی شود. فراموش نکنیم که در زمان 2 مدیرعامل قبلی پرسپولیس، 2 مربی موفق از تیم تارانده شدند و حالا هر چند جعفر سمیعی اصلا نمی خواهد گل محمدی از پرسپولیس برود ولی بالاخره یک طرف ماجرا رییس هیات مدیره است.

اگر هیچ یک از این دو حالت اتفاق نیفتد که یحیی گل محمدی باید از مواضع خود عقب بنشیند و اعلام کند که به خاطر پرسپولیس و هواداران فعلا صبر می کند که این هم به هر حال کمی به وجهه او لطمه می زند تا بعد که رسول پناه خود کنار برود. بعضی وقوع این وضعیت را محتمل می دانند و بعض ها می گویند شاید هم استعفای رسول پناه اعلام شود و دلیل آن هم مصالح پرسپولیس عنوان شود ولی در این صورت بعید است که ماجرا در جاهای دیگری ادامه پیدا نکند.

*آن جا که حق با یحیی است
در چنین شرایطی البته بازار نقد این رویداد از زوایای مختلف داغ است. البته اکثر رسانه ها به تابعیت از جو هواداری ترجیح داده اند از یک بعدد وارد چالش شوند. با این وجود بخشی از چالش این است که تا چه میزان حق با یحیی است.

همه می دانیم هواداران پرسپولیس به شدت به خاطر از دست دادن یکسری بازیکنان ناراحت و بعضا عصبانی هستند. این وضعیت در پی جدایی ترابی و علیپور با جذب بازیکنان جدید کاملا مهار شده بود. حتی در شبکه های اجتماعی شوخی یا جدی تعریف هایی از رسول پناه می شد. عملکرد خوب نفرات جدید در آسیا عروسی مدیران پرسپولیس بود و البته یحیی را برابر اتهاماتی که وارد شده بود سربلند کرد. اما کار زمانی خراب شد که پروژه شجاع خلیل زاده به درستی مدیریت نشد. این که نفراتی در تیم از شجاع شاکی بودند، یک چیز بود و از دست دادن یکی از بهترین نفرات خط دفاع، مقوله ای دیگر. در ماجرای ترابی و علیپور مشخص شده بود که آن ها تصمیم خودشان را گرفته بودند. ولی ماجرای خلیل زاده این بود که باید در اقدام به موقع جلوی اقدام وی گرفته می شد. بعد هم ماجرای بشار رسن ، حکم بنزین روی آتش را داشت. این که یحیی از ماجرا بی خبر بود یک گزینه غیرمحتمل است چون حتی هواداران از این امر خبر داشتند و این که بشار هم موضوع را به وی نگفته باشد نمره منفی برای یحیی خواهد بود ولی در اصل ماجرا تغییری ایجاد نمی شود. یحیی باور دارد که اگر شجاع را داشت حداقل یکی از گل های فینال را نمی خورد و حرف بیراهی هم نیست. اما در عین حال از نقش لغو بازی ذوب آهن سخن چندانی به میان نمی آید یا مشکلی که پرسپولیس در یک سوم دفاعی داشت.

با تمام این اوصاف قابل کتمان نیست که پرسپولیس بیش از حد بازیکن کلیدی از دست داد و آن هم بدون عواید مالی تا حداقل بتواند با درآمد حاصله بازیکنان مطرح دیگری را جذب کند. از این جهت نمی توان حق را به یحیی نداد.

*بازیکنانی که با رفتن رسول پناه باز نمی گردند
در این بین البته باید متوجه بود که همه مشکلات هم به جدایی این بازیکنان مربوط نمی شود. به عنوان مثال پرسپولیس در دربی قبلی هم در وقت اضافه به سبک و سیاق همین بازی گل خورد. یا همین دربی نشان داد که اگر پرسپولیس را از شرایط مسابقه خارج نکرده بودند، می توانست چه بلایی بر سر اولسان آورد. همین دربی نشان داد، یک پرسپولیس قبراق و متمرکز هیچ کاری که نکند، قهرمانی این لیگ را به دست می آورد. این نگاه و باور از این جهت اهمیت دارد که با رفتن رسول پناه، قرار نیست اتفاق خارق العاده ای روی دهد و هیچ یک از آن بازیکنان برگردند. در واقع از یک منظر شاید ماجرا کمی شخصی شده است و از منظر دیگر شاید یحیی می خواهد از بعضی احتمالات در آینده جلوگیری کند و حداقل این که این 2 تا وقتی، دیگری در مجموعه حضور دارد به نظر، آرامش خاطر ندارند.

*امان از دل برانکو
البته اگر کمی به عقب بازگردیم می بینیم یحیی با شرایطی روبه رو نیست که قبل از این در پرسپولیس وجود نداشته است. برانکو هم از این دوران ها داشت ولی روش مقابله او فرق می کرد. او در مقطعی بازیکنان کلیدی را از دست داد که اصلا فرصت جایگزینی نداشت. با بازیکنانی به فینال رسید که بعضی از آنها را هواداران اصلا قبول نداشتند. با بازیکنانی در فینال بازی کرد که مانند یحیی اصلا بعضی از آن ها را قبول نمی کند. البته در کنار آن ها بازیکن طراز اول هم داشت. برانکو هم با هیات مدیره ای روبرو بود که با وی چالش داشتند البته باید قبول کرد نه با این شدت، چون خود او هم اصلا به شکل یحیی برخورد نکرده بود. البته هر کس روش خودش را دارد و قصد مقایسه نداریم. روش او این بود که کارش را انجام می داد تا طرف، سر جای خودش بنشیند. پرسپولیس روز دوشنبه هم نشان داد که این ظرفیت را دارد. تازه اینها با تمرینات 60 تا 75 دقیقه ای به این حد رسیده اند.

*خواسته هواداران، نیاز پرسپولیس
و اما در این جا بحث اصلی دیگر این نیست که چه کسی درست می گوید و چه کسی نه. وزارت ورزش وظیفه دارد آرامش را به پرسپولیس برگرداند. این خواسته به حق و غیر قابل مذاکره هواداران است البته می دانیم که حداقل رسول پناه برای خودش خارج از فوتبال وزنه ای است و ارتباطاتی دارد. در حال حاضر مساله این است که پرسپولیس با بحران ها و تنگناهای مالی بسیار جدی روبرو است و باید تمام انرژی مجموعه باید صرف این موارد شود. در شرایط فعلی سمیعی و شکوری چگونه می توانند روی آن موارد متمرکز شوند. این پرسپولیس پر از دعوا و بحران چگونه می خواهد سرمایه ها و سرمایه دارها را به سوی خود جذب کند. خطر بزرگ در کمین پرسپولیس است و این شرایط کنونی باید هر چه زودتر پایان یابد.


برچسب ها : پرسپولیس Persepolis

مرتبط با موضوع

نظرسنجی

بهترین بازیکن پرسپولیس برابر فولاد کدام بازیکن بود؟

نتیجه بازی ها

بازی قبلی
بازی بعدی
آلومینیوم اراک
آلومینیوم اراک
-
پرسپولیس
پرسپولیس
ورزشگاه : امام خمینی اراک
داور مسابقه : وحید کاظمی
دوشنبه, 6 بهمن 1399 / ساعت : 15:00
پرسپولیس
پرسپولیس
2 - 1
فولاد
فولاد
ورزشگاه : آزادی
داور مسابقه : محمد حسین زاهدی فرد
دوشنبه, 29 دی 1399 / ساعت : 16:40

گلزنان برتر پرسپولیس

احمد نورالهی
# نام بازیکن تعداد گل
1احمد نورالهی3
2مهدی عبدی2
3میلاد سرلک1
4وحید امیری1

گالری تصاویر

Copyright © 2006 - 2021 by arteshesorkh.com.All Right Reserved.
:: طراحی سایت و بهینه سازی وب سایت توسط پارس میهن